برو توی خونه. MoviePovie.Com
هی، هی، هی.
چند بار لعنتی باید این کار رو بکنیم؟
تقصیر من نیست. تقصیر اونه.
- من مراقبش می‌شم. - مایکل، صدامو می‌شنوی؟
مشکلی نیست. مشکلی نیست.
چرا داری ازش حمایت می‌کنی؟
فکر می‌کردم تا حالا بزرگ شده باشی. صدامو می‌شنوی؟
بهش دست نزن!
چرا به حرفم گوش نمی‌دی، مایکل؟
هر کاری بخوام می‌تونم بکنم. اون پسرمِ.
ولش کن!
گوش کن! عجیب‌الخلقه.
من تنها کسی‌ام که می‌تونم اذیتش کنم، درسته، مایکل؟
چرا به حرفم گوش نمی‌دی؟
نمی‌خوای این کار رو بکنی... اون کار رو نه...
چرا به حرفم گوش نمی‌دی؟
بس کن!
دیگه نمی‌خوای منو شرمنده کنی.
زورگو! برو بیرون! برو بیرون! برو بیرون! برو بیرون!
سلام؟
الان؟ برای کار دیرم. می‌تونم بعداً بیام؟
باشه.
باشه. اونجا می‌بینمت.
لعنتی.
باورم نمی‌شه اینو می‌شنوم. جدی می‌گی؟
اون جدیه؟
این یه شوخیه، یه شوخی کامل.
فکر می‌کنم موضوع اصلی اینجا مسئولیت‌پذیریه.
- مسئولیت‌پذیری؟ - برادرت
به وضوح قوانین رفتاری ما رو نقض کرده.
چاره‌ای نداریم جز اینکه فوراً
موقعیتش رو اینجا لغو کنیم.
خوبه. واقعاً خوبه.
می‌فهمم که ناراحتی.
ببخشید؟
- لازم داری جواب بدی؟ - نه.
- بیایم آروم بشیم. - آروم بشیم؟
- بهش نگو آروم باشه. - من نگران محرک‌هاشم.
من فقط به فکر مایکلم.
نه، نیستی.
این، چی، هفتمین،
نه، هشتمین موقعیت که بهم خورده.
نهم. نهمین موقعیت.
درسته. می‌بینی؟ نهم.
خونه رز، خونه کلینتون، لژ توماس.
- آره، نهم. - لین اینکنفیلد.
خونه رز دوباره، دو بار حساب می‌شه. فورد لندز، گلداسمیت...
- آره. مرسی، مایکل. - لنترن و اینجا.
- این می‌شه نه تا. - ممنون.
خواهش می‌کنم.
یکی اطلاعات محرمانه حساب خونه سالمندان رو دزدیده
و به مطبوعات محلی درز داده.
یکی. نمی‌دونی مایکل بوده. مدرکش کجاست؟
این اولین بار نیست که برادرت
امنیت آنلاین ما رو دور زده.
ممکن بود هرکسی باشه.
و در واقع، اگه شما از کسایی که باید مواظبشون باشید
پول ندزدیده بودید،
شاید چیزی برای درز دادن وجود نداشت.
از نظر فنی، این یه جرم کیفریه.
برادرت شانس آورده که ما به خاطر سرقت داده‌ها شکایت نمی‌کنیم.
سرقت؟ شما ازش پول دزدیدید و حالا دارید بیرونش می‌کنید.
خب، به نظر میاد مایکل
با تو زندگی کردن براش بهتر باشه.
صد درصد.
متأسفم. چاره‌ای نداریم.
موقعیتش اینجا دیگه قابل تحمل نیست.
مایکل باید بره.
امروز. الان.
عالیه.
من کار دارم. حتی وقت ندارم وسایلتو جمع کنم.
ما برات می‌فرستیمشون.
لعنتی.
از وکیلم خبر دار می‌شی.
- انگار وکیل داری. - اون نمی‌دونه که ندارم.
درک، داشتم زنگت می‌زدم.
دیر و پر از مزخرفات. درباره این حرف زدیم، جویی.
از نظر فنی، اونقدر هم دیر نیستم.
از نظر فنی، اخراجی.
نه، نه، نه، نه. ببین، درک، یه موقعیت اضطراری خانوادگی بود.
لطفاً، نمی‌تونم این کار رو از دست بدم. قسم می‌خورم تا...
ساعت دو. تا دو اونجا باش.
خب، روزت چطور بود؟
خب، اول رئیسم یه...
لطفاً فحش نده.
کلمه بد. چون دیر کردم.
بعد زنگ زدن که بیام تو رو بردارم.
و چون رئیسم یه کلمه بدِ،
اگه تا دو اونجا نباشم، اون کلمه بد اخراجم می‌کنه.
جز اون، عالیه. تو چطور؟
آره، خوشحالم. می‌تونم با خواهرم باشم.
اوه، لطفاً فحش نده.
- به خاطر لعن...
نمی‌دونی کی حساب خونه سالمندان رو هک کرده که اطلاعاتشون رو درز بده؟
- ناراحتی؟ به نظر ناراحت میای. - آره، هستم.
با خونه سالمندان، و اون احمق‌ها
- که کمک‌هزینتو دزدیدن. - جوانا.
- باید با عدالت روبه‌رو بشن. - باید بشن.
فقط مطمئن نیستم که بشن. جهان اینجوری کار نمی‌کنه.
برای همین می‌خوام یه جنگجوی حقیقت باشم.
مثل پیرس مورگان.
پیرس مورگان یه آدم جلب‌توجه‌کننده‌ست
بدترین کلمه.
خب، پیرس مورگان سوار اتوبوس اشتباه نمی‌شد.
لعنتی!
دیگه فحش نده.
گفتم متأسفم.
مادر...
بس کن. بس کن! بس کن، بس کن، بس کن!
- شارژرم. شارژرمو جا گذاشتم. - بعداً یه دونه می‌گیریم.
- نمی‌فهمی. - مایکل...
هفت درصد لعنتی بیشتر نمونده! شارژر لعنتیم کجاست؟
- نه! نه! - مایکل. مایکل.
- تو... - مایکل.
- تو نمی‌... تو... - مایکل.
یه فشار لازم داری؟
- خیلی متأسفم. - می‌دونم.
- متأسفم. - منم متأسفم.
کی می‌ریم خونه؟
باید تا ساعت شش که کارم تموم بشه اینجا بمونی.
شش؟ این دو تا ارباب حلقه‌ها می‌شه.
یا یه نسخه طولانی.
پنج دقیقه وقت دارم. بیا.
رون بزرگ مراقبت می‌شه. مطمئن می‌شه که حالت خوبه.
حالت چطوره، مایکل؟
می‌دونه من اوتیستم؟
می‌دونه. آدم خوبیه. همه‌چیز درست می‌شه.
شارژر داره؟
می‌تونم برات درستش کنم، رفیق.
و از کیفت هم مراقبت می‌کنه.
یه دقیقه دیگه برمی‌گردم.
آدمای زیادی هستن. شلوغه.
امشب یه مهمونی هست.
ما دعوت نشدیم و تو از مهمونی متنفری.
نمی‌تونم باهات بیام؟
می‌تونی برام اینجا کار جور کنی.
نمی‌خوای اینجا کار کنی. رئیسام احمقن.
- خب، تو کار می‌کنی. - بیرون ساختمون.
دور از احمق‌ها. برمی‌گردم.
و خونه... قراره پیش تو بمونم؟
- تا وقتی یه جای جدید پیدا کنیم. - من از جاهای جدید خوشم نمیاد.
بعداً دربارش حرف می‌زنیم. باید برم.
- همیشه بعداً. - امشب پیشم می‌مونی.
برای چقدر؟
باید برم. پیش رون بزرگ بمون.
ببخشید، ببخشید، ببخشید.
گالا همه‌چیز آماده‌ست.
ساعت 18:00، مهمونا می‌رسن، کوکتل‌ها شروع می‌شه.
18:20، جفری یه سخنرانی کوتاه برای سهامدارا می‌ده.
30 دقیقه وقت گذاشتم.
18:21، میل به زندگیم تموم می‌شه.
اوه، فقط یه نکته،
قبل و بعدش اجراهای زنده داریم.
همه‌ش قراره سیرک دو سولی مزخرف باشه، نه؟
فقط مطمئن شو که دورمون نگهشون دارن.
یه محدوده ممنوعه ده متری لعنتی می‌خوام.
- تمش بازسازی الهیه. - واقعاً برام مهم نیست.
داری غش می‌کنی، جرالد؟
آره. فکر کنم دارم لعنتی غش می‌کنم.
عیسی مسیح. نفس بکش.
بهتره الان لعنتی غش نکنی. باید خونه باشی.
اگه مرخصی زایمان درست می‌دادید، شاید اونجا بود.
17 ثانیه. رسیدم.
واقعاً باید درباره رفتارت حرف بزنیم، جویی.
تعجبی نداره ارتش اخراجت کرد.
دوست دارم. باید برم سر کار.
رئیسم واقعاً می‌تونه یه دردسر بزرگ باشه.
رئیست دوست داره تو هم باشی.
هنوز حداقل یه ساعت بهم بدهکاری.
- چی؟ - اضافه‌ش می‌کنم.
می‌تونی با یه...
برخورد پرنده شروع کنی.
- بیا. - طبقه 51، پنل F 51 P 118.
تا حالا باید کاملاً پخته شده باشه.
- این دیگه آزاردهنده‌ست. - لذت ببر. لذت ببر. لذت ببر.
اوه!
- یه تیکه جا مونده. - قطعاً خنده‌دار نیست.
می‌بینی، فکر کردم امروز حتی نمیای، تنبل.
- بعضیا کارشون تقریباً تمومه. - باید یه چیزی رو درست می‌کردم.
اوه، آره؟
مایکل رو از خونه سالمندان اخراج کردن.
- اوه، رفیق. چی؟ - آره.
اون مدارکشون رو هک کرده، اتهام دزدی پولشو زده.
- پس آره، یه افتضاحه. - لعنتی.
این صعود ال کاپیتان منو خراب کرد.
لعنتی، خیلی متأسفم، رفیق. حالش چطوره؟
- حالش خوبه. - اوه، آره؟
- پایین منتظره. - اونو اینجا آوردی؟
یا این بود یا اخراج می‌شدم. مشکلی نیست. پیش رون بزرگه.
حالت خوبه، مایکل؟ اینو بگیر.
گوشیم شارژ شده؟
صبر کن.
هی!
- جرالد؟ - اون نظافتچی توی آسانسور.
دو تا نظافتچی توی آسانسور بودن.
اون که باردار نبود.
- اون پررو. نظافتچی پنجره.
نمی‌تونیم به خاطر پررو بودن اخراجش کنیم
اگه این چیزیه که می‌خوای بپرسی.
- به مدیر خطش زنگ می‌زنم. - بزن.
خوش اومدی که بهمون ملحق شدی.
- از این چیزا لعنتی متنفرم. - آره.
خب، اگه بتونی یه جوری خودتو مجبور کنی
که تحمل کنی.
- باشه. - و لبخند بزن.
خوشحالم می‌بینمت.
جرالد. خوب به نظر میای.
- واقعاً؟ شروع کنیم؟ - آره.
باشه، من شروع می‌کنم، تو ادامه بده.
چیز سختی نیست، قول می‌دم.
- عالیه. - قطعاً.
همراه من جفری و جرالد میلتون،
مالکان و مدیرعامل‌های انرژی اگنیان هستن.
ممنون که به من ملحق شدید.
- خوشحالم. - قطعاً.
تقاضا هیچ‌وقت اینقدر بالا نبوده،
اما الان توی بازارهای انرژی عدم قطعیت زیادی هست.
اگنیان داره اوج می‌گیره.
شما امشب گالای سهامداراتون رو برای جشن دارید.
اگنیان چه کار درستی داره می‌کنه؟
اینجا توی اگنیان، ما تأمین نیازهای انرژی جهان رو
یه امتیاز و یه وظیفه می‌بینیم.
قطعاً.
میلیاردها نفر به انرژی وابسته‌ن،
اما باید به صورت پایدار و مسئولانه تأمین بشه.
قطعاً.
من و برادرم
و همه اینجا توی اگنیان
به استراتژی‌های پاک‌تر برای یه آینده پاک‌تر علاقه‌مندیم.
قطعاً.
می‌خوای؟
اوه!
- خوبه. - اوه، لعنتی.
یه برخورد پرنده توی طبقه 51 هست. درک می‌خواد تمیزش کنی.
درسته. و فقط یادش رفت بهم بگه.
- باشه. - گفته.
- مطمئنم. - پس الان بهت می‌گم.
- بس کن. - 51.
بس کن. داری خودتو شرمنده می‌کنی.
- کی این کار رو برات جور کرد؟ - نه که کار تو رو بکنم.
بی‌خیال. بعداً انجامش می‌دم.
اگنیان به کاهش انتشارات اعتقاد داره،
نه کاهش خروجی.
ما به عمل اعتقاد داریم، نه وعده‌ها.
تعهد ما به انرژی تجدیدپذیر فقط یه قول نیست،
یه راهیه که هر روز می‌ریم.
نظرتو چیه؟
دارم فکر می‌کنم، 'عیسی مسیح. این چقدر هزینه داشته؟'
ممنون، خانم‌ها و آقایان.
خیلی لطف دارید، ولی هنوز نشنیدید...
درستش می‌کنم.
نه، خب، فکر نکن مجبوری.
و ما می‌خوایم شما بهمون بپیوندید
توی سفر مشترکمون به سمت یه آینده روشن‌تر و پاک‌تر.
حالا کی تنبلی می‌کنه؟
باید از این لحظه‌ها لذت ببری، جویی.
زندگی انسان یه چیز گذراست.
- همه گوشت علفه. - مرسی، بودا.
ما رو نگاه کن، مثل مورچه‌های لعنتی، فقط...
هی، تا حالا فکر کردی قبل از اینکه ما اینجا باشیم چطور بوده؟
مستی؟
- هی، نوآ. - هی، درک.
باید کارتو تموم کنی. گالا یه ساعت دیگه شروع می‌شه.
باشه. وای.
- باید ساختمون رو خالی کنیم. - نه، گوش کن،
نمی‌دونم چطور روزتو می‌گذرونی، رفیق.
تو برای همه ما یه الهامی، درک، واقعاً.
آره، بهم گفتن تمومش کنم.
- آره، باشه. - باید کارتو تموم کنی.
درک می‌گه گوشی‌تو روشن کن.
می‌دونه خراب نیست.
- اینجوری باهوشه. - سلام، درک.
یه میلتون رو توی آسانسور عصبانی کردی.
اون یه احمق بود.
وقتی ساختمون مال تو باشه،
می‌تونی احمق باشی.
- بهونه تو چیه، درک؟ - پرنده لعنتی رو تمیز کن.
باشه، تموم کردم. شب خوبی داشته باش، آره؟
گوش کن، امیدوارم همه‌چیز با مایکل درست بشه، جدی.
مراقبش باش، آره؟ می‌دونم که می‌دونی، ولی...
شاید بعد از کار ببرش یه جای خوب.
- می‌برم، بابا. - بعداً، جویی.
باشه.
امشب یه شب مهمه. این آدما مهم هستن.
بیایم مطمئن شیم که شب خوبی بشه.
همون‌طور که پیش می‌ری تمیز کن، نوشیدنی‌ها رو پر نگه دار...
این ارزش‌های ماست.
ارزش‌های اگنیان.
پایداری.
- سلام، جویی. - نباید اینجا باشی، مایکل.
اخراجم می‌کنن. برو پایین. دو دقیقه دیگه میام.
- می‌خوام برم خونه. - برو توی آسانسور و برو پایین.
- نمی‌تونی بهم بگی چی کار کنم. - می‌تونم. برو پایین.
- گمشو! - این مزخرفات رو لازم ندارم.
- گور بابات، جوانا! - نه! گور بابات!
برو، پس!
کجا داری می‌ری؟ برگرد!
- دور از تو، همون‌طور که می‌خوای! - لعنتی!
لعنتی.
اون پرنده رو تمیز کردی؟
- تموم شد. دارم میام بالا. - نه نه نه نه.
خوبی سعی کردی. سوار شو. می‌برمت اونجا.
وگرنه کارت تموم نمی‌شه.
درک، یه چیزی دارم که...
چرند.
شروع کن.
لعنتی.
لعنتی!
احمق.
احمق با انگشتش روی دکمه کنترلی.
ولی این ارزش‌های ماست، ارزش‌های اگنیان...
- جفری. - اریکا.
ویدئوم داره غوغا می‌کنه.
شایسته اسکاره.
من خیلی بیشتر از این می‌خوام.
واقعاً؟
مثلاً، معاون استراتژی برند؟
شک ندارم تو مقصری که این
مزخرفات دو سولی رو بهمون تحمیل کردی.
'دو.' 'دو سولی'‌ست، جفری.
'دو' فکر می‌کنی برام مهمه؟
جرالد لعنتی کجاست؟
اوه. آخرین بار دیده شده که با آلیسون پوپ ور می‌رفت.
آلیسون پوپ؟ از مورگان؟
و عصبانی نشو، ولی اجراکننده‌ها قراره دیر کنن.
آلیسون لعنتی پوپ. عیسی.
گور بابات، درک.
لعنتی.
حالت خوبه؟
اون چی بود؟
باشه، تموم شد. ببرم بالا، درک.
درک؟ درک!
دارم می‌رم دستشویی. پنج دقیقه دیگه برمی‌گردم.
شاید ده دقیقه.
فقط ببرم بالا.
کجا لعنتی بودی؟
نگو ترافیک. همه‌مون GPS داریم.
جفری داره می‌ره صحبت کنه، پس باید صبر کنی.
می‌رفتم اونجا و خودمو نشون می‌دادم.
سلامتی.
ببخشید.
احمق.
عصر بخیر.
ممنون، خانم‌ها و آقایان. خیلی لطف دارید.
ولی هنوز نشنیدید چی می‌خوام بگم.
و قرار هم نیست بشنوید. بیا.
ولی چه سالی،
و اگه مجبور باشم بهتون بگم چقدر خوب بوده،
پیشنهاد می‌کنم حسابدارای جدید استخدام کنید.
بیا، درک، عیسی.
می‌دونی مشکلت چیه، جویی؟
اون احمقه که انگشتش رو دکمه کنترلیه؟
شوخی بود، درک.
داری چی کار می‌کنی؟
درک!
لازم نبود لعنتی بکشیشون.
به نقشه بچسب.
درک، دیگه شوخی نکن.
و ما وارد شدیم.
چون این ارزش‌های ماست، ارزش‌های اگنیان...
آره، ما اونا رو داریم.
پایداری، شفافیت، مسئولیت، اعتماد،
که مأموریت‌مون رو هدایت می‌کنن.
زیبا.
کلمات زیبا، جفری.
خیلی الهام‌بخش.
اگه فقط یکی‌شون حقیقت داشت.
چهار ساعت تا وقتی غبار جادویی از بین بره.
بیبیدی‌بابیدی خداحافظ!
ما انقلاب زمین هستیم،
و تسلط‌مون امشب یه سپیده‌دم جدید رو شروع می‌کنه.
اگه خوب باشید، اگه خوب بازی کنید،
قول می‌دم زنده بمونید تا ببینیدش.
اوه، خیلی ترسناک به نظر میاد.
آسانسورا و درها تا طبقۀ شما قفل شدن.
همه تماس‌ها و ارتباطات مختل شدن. هشدارا فعال نمی‌شن.
اینجا حالا خونه ماست.
حریص، نیازمند، کثیف،
خودخواه، معتاد، فریبکار، پررو.
یه دونه کم داریم. دست‌دراز کجاست؟
جفری، جرالد کجاست؟
برادرت کجاست، جی؟
فقط یه بار می‌پرسم.
527!
آپارتمان 527.
بفرما.
بیدار شو، بیدار شو، دستاتو بکش کنار.
هی، جری.
بیا بریم.
اوه. آروم باش، حالا.
نظافتچی پنجره. نظافتچی پنجره.
چی داری می‌گی، جری؟
نظافتچی پنجره.
اونجا بودم و فکر می‌کردم که تو هیچ‌وقت به ما نگاه دوم نمی‌کنی.
این دیگه چیه؟
حالا ساختمون مال کیه، جری؟
کمک! کمک! هی!
بالا رو نگاه کن! هی!
بالا رو نگاه کن! هی! هی...
...بالا!
لعنتی.
باشه، جویی، خودتو جمع کن. مایکل بهت نیاز داره.
آروم باش، مایکل. جوانا به ما نیاز داره.
فکر کن، فکر کن، فکر کن.
چی کار می‌کرد... چی کار می‌کرد پیرس مورگان؟
خدمات اتاق. کجا می‌خوای بذارمش؟
وقت تنگه. بریم.
یه جوری درستش کن.
نوآ.
یه جوری درستش کن.
مارکوس بلیک. به سلامتی.
ممم!
دووال-لروی. خیلی خوبه.
بیایم نه هیستریک باشیم، نه قهرمان‌بازی کنیم، نه درام.
فکر می‌کنی این اولین باره که مردم
سعی کردن از ما پول بگیرن؟
ما رو ول کن، و هرچی قرار بود بدزدی،
دو برابرش می‌کنیم.
فکر می‌کنه ما پولشونو می‌خوایم.
ما پولتو نمی‌خوایم، جف.
- چی می‌خوای؟ - می‌خوایم دنیا رو نجات بدیم.
نمی‌فهمم.
من عاشق این چیزای "دوستان زمین"‌ام.
"زندگیتو به روش سبز پر کن." عیسی مسیح. زی؟
اگنیان به کاهش انتشارات اعتقاد داره،
نه کاهش خروجی.
ما به عمل اعتقاد داریم، نه وعده‌ها.
تعهد ما به انرژی تجدیدپذیر فقط یه قول نیست،
یه راهیه که هر روز می‌ریم.
و ما می‌خوایم شما بهمون بپیوندید
توی سفر مشترکمون به سمت یه آینده روشن‌تر...
به نظر من دوستی نمیاد، جفری پسر.
نمیاد، نه؟
یعنی، آیا دوستا غارت می‌کنن، خفه می‌کنن و تجاوز می‌کنن؟
نوآ، ما بدون اونا نمی‌تونیم این کارو بکنیم. ولش کن.
گفتم ولش کن!
باید ببخشیدش. یه کم هیجان‌زده می‌شه.
خب، این لاگونا تاراکوآست.
باید بشناسیش چون اگنیان میلیاردها
گالن زباله اونجا ریخته،
یه اکوسیستم کامل کاملاً نابود شده.
چیزی یادت میاد؟
نه؟ حالا چطور؟
النا لانزا. اون پارسال با ما بود وقتی که
خط لوله تاراکوآ رو خراب کردیم.
گرفتنش و قراره از محاکمه استفاده کنه
تا به دنیا بگه اونجا چه کارایی کردی.
نه؟
این چطور؟
تو کشتیش.
النا توی سلولش قتلش کردن،
برای همین محاکمه هیچ‌وقت برگزار نشد.
بدون دود آتیش نیست، درسته؟ پس چی کار می‌کنی؟
با دوستات توی پارلمان می‌شینی،
مطبوعات، شبکه‌های اجتماعی،
کوچیکش می‌کنی، تکذیب می‌کنی، اطلاعات غلط رو پمپاژ می‌کنی،
فقط تا وقتی که اون مجوزهای نفتی ادامه داشته باشه
و سهام اگنیان بالا بره.
زی.
هر ماه یه تاراکوآ داریم و هر هفته یه النا.
و دنیا هیچ کاری نمی‌کنه. تا حالا.
امشب تو پاسخگویی.
هیچ‌کدوم از اینا رو نمی‌تونی ثابت کنی.
راست می‌گی، جفری، ما نمی‌تونیم، ولی تو می‌تونی.
ترسوی لعنتی. نمی‌تونی از این دربیای.
گفتی "ترسو"؟
ما جلوی بولدوزرها توی آمازون ایستادیم،
بهمون شلیک کردن شکارچیای نهنگ،
برادرامون و خواهرامونو دیدیم که به خاطر اعتقادشون کشته شدن.
تو چی هستی؟
یه مرد چاق، زشت با کت‌وشلوار.
دیوونه شدی؟ داری اینو می‌شنوی؟
خب، این چیزیه که قراره بشه.
تو قراره به زی رمزاتو بدی
و اون قراره همه رازای کثیفتو
از حسابات پاک کنه.
بعد قراره جرمهاتو اعتراف کنی.
ما قراره روی هر دروغ،
رشوه و سوءاستفاده نور بندازیم و بعد به دنیا نشون بدیم.
وقتی حقیقت پخش بشه،
تو و سهام اگنیان بی‌ارزش می‌شید.
اگه همکاری کنی، بعدش آزادت می‌کنیم.
حداقل توسط ما.
بعدش چی بشه، دست من نیست.
بیایم دربارش حرف بزنیم.
همه رو اینجا داریم که یه سکو بهت بدیم.
نمی‌فهمی، جفری. تو خودت سکویی.
ولی خودت گفتی، نیاز داری مردم باهات باشن.
بیا. می‌تونیم دربارش حرف بزنیم.
چه مرگته؟
دیگه بسِ لعنتی حرف زدن.
مارکوس، داری با اونا نون می‌خوری و به من گیر می‌دی؟
- گور بابات. - قرار گذاشتیم کشتن نباشه.
تو دقیقاً می‌دونستی من کی‌ام قبل از اینکه بیاریم.
نوآ، این راهش نیست.
همه گوشت علفه، مرد.
دیگه بسِ این چرندیات لعنتیت.
بدون من، تو حتی نمی‌تونستی بیای اینجا.
هنوز بیرون بودی و سنگ پرت می‌کردی.
پس گردن لعنتито جمع کن و یادت بیار برای چی اینجاییم.
ما گزارش‌های متعددی داریم
از یه SOS توی برج اگنیان.
یکی یه علامت نصفه‌وسط ساختمون روشن کرده.
این دیگه چیه لعنتی؟
فقط یه تشویق اضافی.
نمی‌خوام وقفه بندازم وقت دایره‌تونو،
ولی یه کوه یخ توی افق داریم.
- پلیس داره سریع میاد. - چطور؟
یه SOS لعنتی کنار ساختمون هست.
- یکی قدیمی عمل کرده. - بیرون؟
چی، یکی از نظافتچیا؟
پیداشون کن.
زی، به پلیس یه پیام بفرست
هشدار بده که گروگان داریم.
نه.
نوآ، یه فراری داریم.
نظافتچی جایی نمی‌ره. جرالد رو بیار.
زی، یه اورراید برای گهواره هست.
عالی.
بیارش بالا. بیارش داخل.
این خیلی، خیلی احمقانه بود، جرالد.
نظافتچی پنجره گهواره رو خراب کرد. گیر کرده.
- یه طبقه پایین‌تر از تو. - گور باباش.
بذار عرق کنه.
تو یه میلتونو کشتی. نمی‌تونیم هر دوشونو از دست بدیم.
کسی به تو گوش نمی‌ده، مارکوس.
این چیه، یه کودتای لعنتی؟
- تفنگو بذار پایین. - می‌دونی،
فکر نکنم بذارم.
می‌خوای این مزخرفاتو وقتی اینقدر نزدیکیم بکشی؟
ولی ما نزدیک نیستیم، نه؟ لعنتی نزدیک نیستیم.
تو احمق متکبر لعنتی.
هیچ‌چیز عوض نشده، داداش. دنیا هنوز داره می‌میره.
گور بابای این چرندیات قلب و ذهن.
وقتشه برای یه شوک و وحشت.
نوآ، تفنگ لعنتیتو بذار پایین وگرنه خودتو می‌ذارم.
نه، نمی‌کنی. برای همین من باید این کارو بکنم.
می‌بینی، تو، تو خوش‌شانسی، جری. تو، من بهت نیاز دارم.
ولی من حالا داخل شدم، مارکوس،
و قراره خیلی بیشتر از سنگای لعنتی پرت کنم.
فقط یه بار ازت می‌پرسم، وایات. تو هستی یا نه؟
زی؟
به نظر میاد کاملاً توام.
ببین، متأسفم، مرد. واقعاً هستم.
ولی تو هنوز فکر می‌کنی مردم راه‌حلن.
مردم مشکله‌ن.
یعنی، منو نگاه کن.
برای انقلاب خیلی دیره، مارکوس. این یه حسابرسیه.
زی، اینو برای مهمونامون پخش کن.
خب، جری خوششو برد، و بعد از یه چت کوتاه با مارکوس،
تیتر اینه که ما حالا زیر مدیریت جدیدیم.
می‌دونم بعضیتون به مارکوس وفادار بودید، ولی اون تموم شد.
حالا به روش منه. همون خطوط کلی، فقط چند تغییر کلیدی.
فقط مؤمنای واقعی.
هر حرکتی به شهداش نیاز داره.
حالا کی بیرونه؟
حالا سعی کن فرار کنی.
به‌محض اینکه کارمون تموم شه، مواد منفجره رو آماده کن، باشه؟
نظافتچیت چی؟ باید از شرش خلاص شیم.
و یه هلیکوپتر داره میاد.
هلیکوپتر توی هواست.
این دیگه کاملاً پلیس‌بازیه.
لطفاً بهم بگو این افتضاح یه نقشه لعنتی داره.
آروم باش، زی. اونا امشب هنوز اعتراف می‌کنن.
تو هنوز قراره توی همه کثافت‌کاریاشون بگردی.
مارکوس توی یه چیز راست می‌گفت. حقیقت مهمه.
بدون اون، اونا فقط ما رو به‌عنوان یه مشت دیوونه و خل نشون می‌دن،
یه گروه قاتل روانی،
ولی حقیقت به‌تنهایی هیچ‌چیزو عوض نمی‌کنه.
ببندشون.
تو اینو می‌تونی، جویی، مثل دوچرخه‌سواری،
700 فوت بالا توی یه گهواره لعنتی خراب
که جنازه‌ها رو به سمتت پرت می‌کنن.
واقعاً آرزو می‌کنم الان اینجا نبودی.
درک باید درک می‌بود.
معلومه که باید.
حالا، قراره تو هم سعی کنی منو از این کار منصرف کنی، جویی؟
مثل اون؟ نه.
باشه.
داری آدما رو می‌کشی، نوآ.
من دارم آدما رو می‌کشم،
اونایی که سر راهم باشن. ولی شخصی نیست.
در واقع، می‌دونی چیه؟ گور باباش.
یه جورایی عمیقاً شخصیه.
ولی هرکسی یه چیز شخصی داره، جویی. مال تو چیه؟
و مایکل؟
لطفاً بهم بگو اون هنوز اینجا نیست.
رفت. از منتظر موندن خسته شد.
هی، بچه‌ها، برادر کوچیکه نظافتچی، مایکل لاک،
یه جایی توی ساختمونه.
زی حالا یه عکس ازش براتون می‌فرسته.
می‌تونید پیداش کنید و بیاریدش پیش من؟
بیچاره لعنتی.
تو سال‌ها توی یه جای گند گذاشتیش.
دربارش حرف می‌زنی انگار که یه شرمندگیه.
انگار که یه جوری تو بیشتر از اون سختی کشیدی.
- این درست نیست. - آره، لعنتی درستِ.
الان به خودت دروغ نگو، جویی.
و بعد اون یه باری که اینجا براش هستی،
می‌آریش توی این.
خواهر لعنتی سال، تو هستی.
اگه بهش دست بزنی...
- فکر کردم رفته. - تمومت می‌کنم.
اوووه. یه کم تیره، نه؟
بهت گفتم. شخصی.
اسم من دنیس اسلیتره.
من وزیر انرژیم.
امروز به شما حرف می‌زنم تا به کارهایی اعتراف کنم
- که دیگه نمی‌تونم پنهون کنم. - لعنتی. بیا.
سال‌هاست که من رشوه از اگنیان گرفتم.
بیش از ۲ میلیون پوند گرفتم
برای اینکه جلوی تحقیق توی سایت اگنیان رو بگیرم...
سیرا اسکار.
واحدها توی راهن به برج اگنیان.
ما توی هک خیلی عقبیم.
اونا تازه شروع کردن به اعتراف کردن.
و شاید دو دقیقه وقت داریم تا فدرالا برسن.
نوآ، ما آماده نیستیم. وقت بیشتری لازم داریم.
مهمونات تقریباً رسیدن.
تو دعوتشون کردی، جویی. این شب توئه.
۹۹۹.
یه زن دیوونه بیرون برج اگنیانه با تفنگ.
قراره یکی رو بکشه. باید بیاید اینجا. الان بیاید.
روانی لعنتی.
- فکر کردم دوستیم. - منم فکر کردم دوستیم.
خب، دوستا به هم کمک می‌کنن، نه؟
پس چرا تفنگتو به سمت خیابون نمی‌گیر،
مستقیم پایین، و خشابو خالی نمی‌کنی؟
خودت گمشو.
اوه، لعنتی.
ببین کی اینجاست. هالینا.
- اون هیچ ربطی به اونا نداره. - پولشونو می‌گیره. شلیک کن.
- نوآ، اون حامله‌ست. - دلیل بیشتریه.
این دنیایی نیست که الان بچه توش بیاری، نه؟
نکن، لطفاً.
اگه نمی‌خوای بمیره،
فقط کافیه شلیک کنی.
صدا خفه‌کنو دربیار. بیایم یه سر و صدا بکنیم.
و شلیک آسون نه.
بذار برقصن.
دیدی؟ گفتم بهت. مثل مورچه‌های لعنتی.
باشه، هدفو گرفتم.
بریم! همه! الان!
بیرون! بیا! بیا! سریع، حرکت کن!
- بیرون، بیرون! برو، برو، برو! بیا! - این‌طرف.
الان بیرون!
تو مریضی!
وقتی مایکی رو پیدا کردیم بهت خبر می‌دم.
برگرد.
دستاتو ببر بالا.
گزارش‌هایی می‌شنویم که برج اگنیان تحت محاصره‌ست.
در حالی که منتظر تأیید گروگان‌ها هستیم،
می‌تونیم تأیید کنیم که چندین شلیک
از نصفه‌وسط خود ساختمون شلیک شده
توسط یه زن هنوز ناشناس.
فکر کنم می‌شه گفت نظافتچی
توجه کاملشونو داره.
خب، بیایم مطمئن شیم که نگهش می‌داره.
یه مقداری از پول برادرای میلتونو
به حساب جوانا لاک منتقل کن.
بگو، ۳۳ میلیون.
متأسفم. چند میلیون؟
- رئیس. - آره.
فرمانده زمینی برای امشب. شانس آوردید، نه؟
آره، شانس من. خب، چی داریم؟
هنوز چیزی از گروگان‌ها نداریم. رویداد سهامدارا برای اگنیان.
کارگرا، کارمندا و مهمونای مهم داریم،
از جمله دنیس اسلیتر، وزیر انرژی.
۱۰۲ سیگنال تلفن داریم، همه بدون پاسخ.
هنوز درخواستی نیست، ولی SOS با
یه هشدار کدشده درباره گروگان‌ها دنبال شد،
بعد تماس درباره تیرانداز.
تلفات؟
یه جنازه روی گهواره با تیرانداز. هیچ‌کس روی زمین.
دیده‌بانا تیرانداز رو به‌عنوان جوانا لاک شناسایی کردن،
یکی از نظافتچیای پنجره.
سرباز سابق. SRR.
انتخاب تفنگدارا رو پشت سر گذاشته،
فقط برای اینکه به یه هم‌گروهی حمله کنه، بعد استعفا داده.
کودکی پرمشکل، پدر آزارگر، برادر توی مراقبت.
جریمه مواد، خوددرمانی.
- سرباز سابق ناپایدار کلاسیک. - آره، شاید.
اختیارات فوری رو آماده کن
برای شبکه‌های اجتماعیش، تلفن‌هاش، مالی‌هاش.
می‌دونی، یه تصویر عمیق، با جزئیات،
نه یه جواب خیلی آسون و تنبل.
بله، رئیس. ببخشید، رئیس.
نه، ممکنه درست بگی. بیایم ببینیم.
باید شب بریج کمیسیونرو خراب کنیم.
باید به وزیر کشور و شهردار گزارش بده.
از SCO19 کی رو داریم؟
- نورمن طوفانی. - آره، معلومه. کی دیگه؟
خب، اگه خیلی تند رفتم، فقط بهم علامت بده.
بله، رئیس. وقتی نادیدش گرفتم چی کار کنم؟
حرف شیطان رو نزن.
- تک‌تیراندازا سر جاشن، خانم. - مرسی.
آره، باید با تیرانداز تماس برقرار کنیم،
بفهمیم چه مرگشه.
- منتظر علامتتم. - آره، شنیدم. مرسی.
شلیکو دارم.
من باهاشون نیستم! نشن! نشن!
من یکی برای هیچ کار نکردن نیستم.
ما هیچ کار نمی‌کنیم، رویس.
منتظریم تا بیشتر بفهمیم.
اگه اون علامتو روشن کرده چون توجه می‌خواسته،
نمایش زیادی نمی‌ذاره،
مهم نیست یکی چقدر بخواد ما اینو فکر کنیم.
هیچ‌کس تکون نمی‌خوره مگر اینکه من بگم.
- خانم. - هوم؟
سی‌وسه میلیون تازه توی حساب جوانا لاک نشسته.
از برادرای میلتون.
اون تازه هفت تا گلوله به خیابون سنت توماس شلیک کرده.
به خیابون.
حالا، یا این شانس کوره یا اون SRR سابقه‌ست،
دقیقاً می‌دونه چطور هدفو بزنه و خطا کنه.
مگر اینکه ناپایدار باشه.
داره می‌ره سمت جنازه.
شلیک نکنید.
یه دستگاه دستشه.
۹۹۹. چه اضطراری داری؟
داری لعنتی شوخی می‌کنی؟
رئیس. براتون. جویی لاکه.
به هلیکوپتر بگو عقب بکشه.
سلام، جویی؟
نشن! من باهاشون نیستم.
نمی‌زنیم.
اینجا سرپرست کلر هیومه.
و تکرار می‌کنم، ما شلیک نمی‌کنیم.
عالیه.
هرچه سریع‌تر که بتونیم می‌آریم پایین.
منو فراموش کن. باید برید داخل.
- و می‌ریم. - برادرم توی ساختمونه.
- اسمش مایکل لاکه. - اونم می‌آریم.
باید پیداش کنید، لطفاً. لطفاً.
یه "اونا" رو گفتی؟
رسانه‌های خبری من، تحت هدایت شخصیم،
به‌طور مداوم، مکرراً، افسانه‌ای رو تکرار کردن
- که تغییر اقلیم یه دروغه. - پسر شیطون.
وقتشه که همدستمو توی
کوچیک کردن تغییر اقلیم اعتراف کنم.
من هیچ کاری نکردم. نباید اینجا باشم.
هی، هی، هی. خودتو دست‌کم نگیر، جنیفر.
تو می‌دونی همه جنازه‌ها کجا دفن شدن.
حالا، یا می‌تونی به ما بگی کجا بکنیم،
یا می‌تونی اینجا به جف بپیوندی.
اوه، متأسفم. داره ترسوندت؟
می‌خوای جابجاش کنم؟
نه.
یکی باید بره داخل.
باورم کن، داریم روش کار می‌کنیم. فقط باید ارزیابی کنیم.
هیوم، بهم گوش کن...
جویی، باید دوباره زنگت بزنم، ولی می‌آریم پایین.
نمی‌خوام بیام پایین. می‌خوام برم داخل.
لعنتی!
نوآ سانتوس. بدون شبکه‌های اجتماعی و بدون سابقه.
تمیز مثل سوت.
کارت شناسایی کارشو چک کردم. با این یارو جور درمیاد.
اون موقع خودشو لوکاس وندر صدا می‌کرد،
عضو هاروست هفتم، یه گروه ضد بشریت.
- ضد بشریت؟ یعنی...؟ - یعنی...
انسان یه لکه رو زمینه.
یه سرطان، یه ویروس.
و برای کنترل ویروس انسانی
نیاز به یه رویکرد رادیکال و تهاجمی داره.
خوشمزه.
تقریباً هیچ دنبال‌کننده‌ای. توی حاشیه حاشیه‌ها.
حتی ارزش گذاشتن توی لیست نظارت رو نداشت.
ولی پارسال توی مدار یکی پیداش می‌شه
که توی لیست نظارت بود.
مارکوس بلیک.
مردی که تازه از پیاده‌رو کندیمش.
رهبر انقلاب زمین، یه گروه محیط‌زیستی رادیکال.
افراطی ولی سازمان‌یافته. خوب ارتباط داره، خوب تأمین شده.
مرتبط با خرابکاری پالایشگاه داکار
و تأسیسات لگونا تاراکوآ پارسال.
لگونا تاراکوآ؟ اون اگنیانه.
توی اون حملات هشدار داده شده بود. بدون تلفات.
یکی توی تاراکوآ دستگیر شد، عملاً خودشو تسلیم کرد.
این روش کار انقلاب زمینه. توجه جلب کنن، حرفشونو بزنن.
فقط این بار، النا لانزا خودشو با چاقو
توی زندان برای هدف می‌کشه.
پس، مارکوس بلیک، یه افراطی، نه قاتل.
حالا مرده،
توسط نوآ سانتوس کشته شده.
منو وصل کن.
بکن.
اولین تلفات توی محاصره اگنیان توی لندن
به‌عنوان محیط‌زیست‌گرا شناسایی شده
و اکواکتیویست رادیکال مارکوس بلیک.
با مرگ بلیک، هنوز مشخص نیست
کی کنترل این موقعیت به‌سرعت در حال تشدید رو داره.
بدون انتخاب خودم،
من، جیمز هورسلی، مجبورم حقیقت رو فاش کنم
درباره نقش خودم در مورد اگنیان و برادرای میلتون.
من شخصاً نظارت کردم بر پرداخت میلیون‌ها توی توافق‌ها
برای ساکت کردن افشاگرها و شاکی‌ها.
همه آدما مثل علفن و همه وفاداری‌شون
مثل گل‌های توی زمینه.
علف می‌خشکه و گل‌ها می‌ریزن،
ولی نفس پروردگار برای همیشه می‌مونه.
- خوبی؟ - وحشت‌زده‌ام.
اگه نبضم رو از دست بده چی می‌شه؟
حدود پنج ثانیه وقت داری تا دوباره پیداش کنه.
خوب شد که دونستم.
سرپرست کلر هیوم توی خطه.
هوم، وصلش کن.
هنوز با ما هستی برای فاز دوم، زی؟
آره.
عالیه که تو هم با مایی.
- نوآ سانتوس؟ - کارآگاه کلر هیوم.
سرپرست. ولی فکر کنم اینو می‌دونستی.
ترجیح می‌دی نوآ یا لوکاس؟
بیا با نوآ بمونیم. از لوکاس بزرگ‌تر شدم.
اون پایین مسئول هستی، کلر؟
آره. تو اون بالا مسئولی؟
حالا آره.
با مارکوس بلیک چی شد؟
اختلافات خلاقانه.
بچه‌هات توی هلیکوپتر و روی پشت‌بوما باید بدونن
که من یه کلید مرد مرده به نبضم وصل کردم،
پس اگه قلبم از تپش بیفته، کل ساختمون منفجر می‌شه.
به همین ترتیب، هر تلاشی برای ورود،
قطع کردن برق، و من شروع می‌کنم به منفجر کردن گروگان‌ها.
اگه فکر می‌کنی ممکنه جا بزنم، از مارکوس بلیک بپرس.
به‌عنوان مدیرعامل بیکن سوشال...
جرالد و هیئت مدیره دارن اعتراف می‌کنن
به نقض سیستماتیک سیاره.
اونا تنها گناهکارا نیستن.
داری اونا رو محاکمه می‌کنی.
امشب درباره عواقبه، کلر. هرچی بکاری، درو می‌کنی.
باشه، خب، در حالی که اونا دارن اعتراف می‌کنن،
چرا بقیه رو آزاد نمی‌کنیم؟
می‌فهمم که با میلتون‌ها مشکل داری،
ولی آدمای اونجا داری
که جز اومدن سر کار گناه دیگه‌ای ندارن.
اونا انگل‌ها رو فعال نگه می‌دارن.
هیچ‌کس کارت سفید نمی‌گیره.
چرا بقیه تکون نمی‌خورن، نوآ؟
آه. بی‌هوش‌کننده استنشاقی. به اندازه کافی بی‌هوش می‌مونن.
به اندازه کافی برای چی؟ امشب داری سعی می‌کنی به چی برسی؟
می‌دونی، عدالت،
نجات دنیا، اینجور چیزا.
خواسته بزرگیه.
به نظرم از اون آدمای ساده‌لوح نمی‌آی، نوآ. شاید بلیک.
ببین، باید بازی بلندمدت رو اینجا ببینی، کلر.
به گرتاها گوش نکردی.
به مارکوس‌ها گوش نمی‌دی.
اگه یکی رو یه نقاشی نفت بپاشه، گندت می‌گیره،
اتوبان رو ببنده، مسابقه بزرگ رو خراب کنه.
خب، دیگه دیر شده، چون حالا یکی مثل منو داری.
دارم تقلا می‌کنم خط‌ها رو به هم وصل کنم بین بستن
مواد منفجره به آدمای بی‌گناه و نجات دنیا.
ببین، اولین اشتباهت اینه که فکر می‌کنی هرکی
اینجاست بی‌گناهه.
از آدما متنفری، نوآ؟
از کاری که با دنیا کردیم متنفرم، آره.
یعنی داری از نجات حرف می‌زنی، چی، ۱۰۰ نفر؟
این حرامزاده‌ها سیاره رو تجاوز کردن و ازش چاق شدن
و تو هنوز فکر می‌کنی من آدم بدم.
پس این برات یه بازی اعداده.
خب، گرفتی.
راستی که از اعداد حرف زدی، کلر،
چرا پنج تا از بچه‌های سوات دارن دور ورودی بو می‌کشن؟
الان بکشونشون عقب.
- عقب بکشید. عقب بکشید! - داریم عقب می‌کشیم، نوآ.
عالیه، چون پنج ثانیه وقت داری، یکی برای هر یارو.
داریم عقب می‌کشیم.
و سه، دو...
گفتم بهت، عقبیم.
آفرین، کلر. مرسی.
- هنوز اونجایی؟ - اونا خانواده دارن، نوآ.
خب، حالا دیگه ندارن. همون‌طور که گفتی، بازی اعداده.
چه نوع اعدادی به تو بستگی داره، پس تا وقتی کارم تموم شه،
گمشو عقب بمون.
دیگه هیچ‌وقت پشت سرم نرو!
پنج افسر پلیس
توی انفجار محاصره برج اگنیان کشته شدن
توی شبی که واقعاً برای لندن وحشتناک داره می‌شه.
همه مردا افسرای SCO19 بودن.
تروریست ضد بشریت، نوآ سانتوس،
هنوز هیچ درخواستی نداده،
و تا حالا هیچ گروگانی آزاد نشده.
- جویی. - بهت هشدار داده بودم.
داری به چی لعنتی فکر می‌کنی؟
نوآ به یه کلید مرد مرده وصله،
پس نمی‌تونیم تیمامونو بفرستیم داخل، نمی‌تونیم گروگان‌ها رو بیاریم بیرون.
ما رو تو چنگش داره.
شاید تو رو. من دارم می‌رم داخل.
- چطور می‌خوای این کارو بکنی؟ - دارم روش کار می‌کنم.
چیز دیگه‌ای هست که بتونی بهم بگی؟
می‌دونیم که نوآ دنبال اعترافاته
و فایل‌های اگنیان قبل از اینکه همه رو زنده پخش کنه،
و فکر می‌کنیم داره از اتاق کنترل اینو اجرا می‌کنه.
سعیمو می‌کنم.
می‌خوای کل عملیات رو به گردن
یه نظافتچی پنجره بندازی که ارتش رو نتونست تحمل کنه؟
حداقل اون پنج تا مرد رو به کشتن نداد، رویس.
ما به یه روزنه نیاز داریم و اون می‌تونه بهمون بده.
کمک به پلیسا، این یه افتضاح جدیده، حتی برای تو، جویی.
اوه، نمی‌دونم. بهتر از قتله.
متأسفم که دیر موندی،
متأسفم که سر راهم قرار گرفتی،
و متأسفم که نمی‌تونی ببینی دارم چی کار می‌کنم اینجا،
ولی این بی‌ربطه،
چون تا آخر امشب، همه می‌بینن،
و تو نمی‌تونی جلوی اونا رو بگیری.
تکرار می‌کنم، یه بمب دست‌ساز دیدم.
جویی، باید الان حرکت کنی.
مواد منفجره داره سمتت میاد.
بیا، جویی. بیا.
می‌دونستم که برند اگنیان مرتبط بود
با آلودگی و استثمار.
شهرت میلتون‌ها رو می‌دونستم...
و آگاهانه کمک کردم به بازسازی برند و سبزwashing
جنایات اگنیان...
مرده. تأیید تصویری داریم.
جوانا لاک مرده.
شلخته. خداحافظ، عوضی.
اگه باور کنی.
بیا، جویی. بهم بگو هنوز اونجایی.
آره. آره، اینجام.
خدا رو شکر. حالت خوبه؟
خوبم.
مرده بمون. یه کم وقت برامون می‌خره.
درسته.
امیدوارم منو نبینن که از اون سوراخ می‌رم داخل.
چه سوراخی؟
همونی که تک‌تیراندازات قراره توی شیشه بذارن.
دارم روش کار می‌کنم.
به‌عنوان دستیار شخصی برادرای میلتون،
شاهد خاموش یه شبکه فساد بودم.
تقسیم تیم یه ریسکه.
فکر کردن به اینکه اون مرده هم ریسکه.
یه آپدیت لازم دارم، زی.
تا وقتی اعتراف جرالد رو بگیری، کارم تمومه.
برو.
به خودم اجازه دادم که دستکاری بشم...
نوبت توئه، جری.
چرا برات مهمه ما چی می‌گیم؟
واقعاً فکر می‌کنی کسی بعد از کاری که کردی گوش می‌ده؟
بدون حقیقت، نه. با حقیقت، به اندازه کافی گوش می‌دن.
ما امشب داریم تاریخ می‌سازیم، جری.
و ما رو آزاد می‌کنی؟
قولم رو داری که همه‌مون به یه شکل می‌ریم بیرون.
ما همین الان این بیانیه رو دریافت کردیم
از شهردار لندن که نوآ سانتوس رو محکوم کرده.
می‌گه: "من این خشونت و قتل بی‌معنی رو
به شدیدترین شکل محکوم می‌کنم."
"هیچ توجیهی برای این
اعمال وحشیانه وجود نداره."
"این کنشگری نیست. تروریسمه."
خب، می‌دونم باید تمرکز کنی...
نایست.
ذهنمو از سقوط بزرگ
و اون احمقا با تفنگ دور می‌کنه.
بالا رفتن قسمت آسونشه. از شش سالگیم این کارو می‌کردم.
تیم با رفتن من داخل چطوره؟
شرط می‌بندم عاشق این بودن که ارتش رو ول کردم.
خب، نمی‌خوام استرس بهت بدم یا چیزی...
- می‌خوای بدونی چرا ول کردم؟ - چهار سال خدمت کردی.
تا آخر خط انتخاب پیش رفتی فقط برای اینکه بری.
با دیدن یه مرد عصبانی که روی همه خالی می‌کرد بزرگ شدم
و هیچ کاری دربارش نکردم.
به دوره کماندویی که رسیدم،
یکی از احمقایی که شکست دادم
نتونست تحمل کنه که یه زن بشکنتش.
ها.
منو تحریک کرد، منم گاز گرفتم.
قبل از اینکه اخراجم کنن، ول کردم.
می‌تونستی گوشه خودتو نگه داری.
نه، این کارو نمی‌کنی. مگر این بار.
این بار فقط گوشه من نیست.
مایکل.
هر وقت بابامون شروع می‌کرد به مایکل،
من پنجره رو باز می‌کردم، می‌رفتم بیرون،
روی لبه می‌نشستم تا تموم بشه.
این بار تنهاش نمی‌ذارم.
وقتی بخوام می‌تونم لجباز باشم.
منم همین‌طور. لجبازی الان همون چیزیه که نیاز داریم.
لجبازی و مذاکره با گروگان‌ها چطور با هم کار می‌کنن؟
خب، سر کار بهتر از خونه‌ست.
تو هم یه خرابکاری هستی؟
خب، اول کدومو می‌خوای؟ ازدواج اول، دوم، سوم؟
درست، گوش کن، به‌زودی می‌فهمنت،
پس بذار به نوآ زنگ بزنم.
اگه با من حرف بزنه، دیگه به تو فکر نمی‌کنه.
باحاله.
گروه خرابکارا.
می‌خوام به گناهان عمیق اعتراف کنم...
...که من و برادرم جفری
به‌عنوان مدیرعاملای اگنیان برش نظارت کردیم.
- دلت برام تنگ شده، کلر؟ - داشتم فکر می‌کردم.
می‌دونی منو یاد چی می‌ندازی، نوآ؟
یکی از اون زنبورا. اسمشونو نمی‌دونم. تو احتمالاً می‌دونی.
تخم‌هاشونو توی لارو پروانه‌ها می‌ذارن
و بعد از داخل کنترلش می‌کنن.
- زنبورای ایکنومون؟ - زنبورای ایکنومون.
مارکوس بلیک، اون پروانه بود.
تو همه‌چی که انقلاب زمین بود رو کشتی.
هر چیزی که بلیک براش می‌جنگید رو خراب کردی.
فقط برای اینکه اینو بهم بگی زنگ زدی؟
اون گروگان‌ها، باید نزدیک بیدار شدن باشن.
فکر کنم وقتشه توافق کنیم بهترین راهی که بتونن برن بیرون.
توی ۴۰ دقیقه، با اونا می‌ریم بیرون
به سمت اتوبوسایی که تو قراره
اجازه بدی از محدوده رد بشن.
اون موقع،
ما ۳۰۰ متر می‌ریم، خیابون سنت توماس،
که اگه درست رفتار کنی، نصف گروگان‌ها رو آزاد می‌کنیم.
بعدش چی؟
بیا حالا جلوتر از خودمون نریم.
به تضمین نیاز دارم که همه‌شونو آزاد می‌کنی.
می‌کنیم، وقتی خوب از اینجا دور شیم و حقیقت پخش بشه.
هر تلاشی برای زرنگی کردن نتیجه می‌ده
به تیترای بد بیشتر و جنازه‌ها.
توی موارد بعدی، مثل مورد النا لانزا،
قتل‌های قراردادی به‌طور ضمنی ولی آگاهانه تشویق شدن.
ما گناهکاریم.
و این لعنتی تمومه.
جویی، داریم از وقت کم می‌آریم.
خدای من.
- خوبی؟ - نه، خوب نیستم.
خیلی استرس دارم.
فشار بده.
- اول می‌تونم بلند شم؟ - آره. ایده خوبیه.
یه چیزای دیوونه‌واری داره اتفاق می‌افته.
هیوم، من داخل شدم. اینجام.
آفرین. حالا حرکت کن. میان دنبالت.
- زنده‌ست. داخله. - پس لعنتی پیداش کن.
- بیا، بیا. بیا. - گروگان‌ها چی؟
- نمی‌ذاریم بمیرن. - ما چی؟
- ما هم نمی‌میریم. - اگه بمیریم چی؟
مایکل.
مایکل، باید بریم.
- می‌ترسم، جوانا. - منم می‌ترسم.
ولی نمی‌تونیم وایستیم، نه اینجا، نه حالا.
مایکل. مایکل.
- بهت نیاز دارم. - به من نیاز داری؟
نوآ دنبال یه سری فایل‌هاست. نیاز دارم هکشون کنی.
یادت میاد وقتی انتقام‌جویان سنگ‌های بی‌نهایت رو دزدیدن؟
آره، باید یه ماشین زمان می‌ساختن.
ماشین زمان رو فراموش کن.
اونا سنگ‌ها رو می‌دزدن.
تانوس دیوونه می‌شه که برشون گردونه.
ما قراره سنگ‌های بی‌نهایت نوآ رو بدزدیم.
- فقط چک می‌کنم. منظورت... - فایل‌ها.
منظورم فایل‌هاست.
باشه، بیا.
بهت گفتم اگه سعی کنی دخالت کنی چی می‌شه،
نگفتم، کلر؟
تیمام حرکت نکردن، نوآ،
پس اگه مشکلی توی داخله،
اون وقت خارج از کنترل هردومونه.
زنبورای ایکنومون رو می‌شناسی، یه اسم دیگه هم دارن.
اونا، اونا بهشون زنبورای داروین می‌گن.
ببین، داروین فکر می‌کرد یه موجود که با نابودی یکی دیگه زنده می‌مونه
دلیلیه علیه وجود خدا،
انگار که خود آدم دلیل کافی نباشه.
انگار که آدما خودشون دلیل کافی نبودن.
ولی به‌زودی حقیقت رو دارم و تو هم داری.
خداحافظ کلر.
آیا اون الان چشمک زد؟
آدما هیچ حق از پیش تعیین‌شده‌ای برای وجود ندارن.
در واقع، من استدلال می‌کنم که ما شانس وجودمون رو داشتیم
توی تعادل با طبیعت و هر چیزی دور و برمون
و ما همه رو آتیش زدیم.
نه، فکر نمی‌کنم چشمک زده باشه. قراره همه رو بکشه.
زود باش.
اگه از این خلاص شیم،
می‌تونیم یه چیزی با هم بکنیم، مثل یه، مثل یه جُست؟
خب، نه، یه جُست نه. نمی‌تونم اسب‌سواری کنم.
می‌تونیم بریم غواصی با لوله.
اینجا رو دوست ندارم.
آره. اونا هم همین‌طور.
اینجا بمون.
بذارش پایین.
جویی!
خب حالا چی، رهبر بزرگ؟
به دنیا نشون می‌دیم چرا اومدیم.
فقط یه اعتراف دیگه بعد از جرالد میاد.
چهار دقیقه لازم دارم تا رمزنگاری کنم، بعد وقت نمایشه.
شبکه‌های اجتماعی، اخبار. هیچ فیدی نیست که بهش نخوره.
امیدوارم ارزششو داشته باشه،
چون تا حالا کل دنیا
فکر می‌کنه تو یه دیوونه تروریستی هستی.
می‌بینی.
همه می‌بینن.
اسم من نوآ سانتوسه، و تا وقتی اینو ببینی،
خودم و همه توی این ساختمون مرده‌ایم.
چی؟
تا حالا حقیقت رو دیدی.
اگنیان گناهکاره، مثل بی‌شمار شرکت دیگه
که سیاره‌مون رو غارت می‌کنن.
این حقیقت رو بهت می‌دم
چون باید بدونی وقتی دارن جنازه‌ها رو می‌شمرن
که هدفم عادلانه بود.
انسان یه آفت رو زمینه، یه ویروس.
- این دیگه چه کوفتیه؟ - هیچ چیز مخرب‌تر،
حریص‌تر و کثیف‌تر...
بهت گفتم، فقط مؤمنای واقعی.
آره، من واقعاً باور دارم که تو یه روانی لعنتی هستی.
بیا.
...ساختمون مرده‌ان.
تا حالا حقیقت رو دیدی...
به اونا نگاه نکن. فقط کارت رو بکن. مایکل.
...همون‌طور که هرکی اونا رو فعال نگه می‌داره.
دیوونگی، دیوونگی واقعی توی این موقعیت،
اینه که زمین رو ببینیم زیر پاهامون می‌میره
و هیچ کاری دربارش نکنیم.
نمی‌فهمم. حقیقت همینه.
برای اینکه زمین شفا پیدا کنه، ویروس انسانی باید کنترل بشه.
می‌دونم که هست، ولی اون چی؟
چون سپیده‌دم جدیدی وجود نداره، نه با آدم توش.
انقراض ما اجتناب‌ناپذیره، شایسته‌ست و لازمه.
آره، باشه، این بده.
نباید از این بترسیم.
پس حالا ما تنبیه می‌کنیم.
این جنگه، و هیچ رحم و بخششی در کار نیست.
همه گوشت فقط علفه،
و با درو کردن محصول، زمین می‌تونه نو بشه.
- بیا، بیا. - جوانا، لطفاً، عجله‌م نده.
...هر کدوم از برادرها و خواهرام
که مبارزه منو ادامه بدن.
بذار خون گناهکارا بریزه،
آتیش دورشون روشن کن و همه رو بسوزون.
یه آپدیت لازم دارم، زی.
آپدیت اینه که نقشه‌ت گندش دراومده.
مدارک رو دارم و غرغرای عجیب مرد عصبانیت توی یوتیوب رو.
مهم نیست چند نفر رو بکشی، نوآ،
هیچ‌کس هیچ‌وقت نمی‌فهمه چرا.
تو فقط یه روانی دیگه‌ای که دنیا ازش متنفر می‌شه.
- تو خیلی باحالی. - تو هم همین‌طور. بیا.
هیوم، قراره ساختمون رو منفجر کنه.
قراره همه رو بکشه.
می‌دونیم. داریم می‌آیم داخل
- و تو باید الان بری بیرون. - نه.
اون چیزی که می‌خواد رو دارم. میاد دنبالم.
من اون کلید رو درست می‌کنم.
تو هرچقدر که می‌تونی آدم رو ببر بیرون.
اتاق کنترل خالیه. نمی‌بیننت که داری می‌آی.
برادرمو با آسانسور خدماتی می‌فرستم پایین.
- ببرش بیرون از اینجا. - دریافت شد.
هیوم، گوش کن.
نیاز دارم ازش مراقبت کنی. بازی اعداده، درسته؟
دریافت شد، جویی. می‌کنم.
موفق باشی.
اونا قراره ازت مراقبت کنن.
حالت خوب می‌شه، قول می‌دم.
- ولی باید بری. - نه، صبر کن. تو چی؟
تا وقتی نوآ دنبال منه، اونا می‌تونن آدمای بیشتری رو نجات بدن...
- نه. - و تو می‌تونی بری بیرون.
- نه، ولی تو به من نیاز داری. - درست پشت سرت می‌آم.
- بهت نیاز دارم. - نداری.
حق با تو بود، هیچ‌وقت برات اونجا نبودم. نبودم.
- نه، لطفاً. - نبودم، و متأسفم.
- نه. - حق با تو بود.
- نه. - همیشه بعداً بود.
این بار نمی‌ذارم ناامیدت کنم.
مایکل، لطفاً.
لطفاً.
حرامزاده! گفتی ما رو آزاد می‌کنی!
گفتم همه‌مون به یه شکل می‌ریم بیرون.
- کجایی، جویی؟ - تاسیسات.
ببین اگه می‌تونی بهتر از سه تا احمق آخر
که فرستادی عمل کنی.
ما یه شانس داریم. بریم اونجا،
هرچقدر گروگان که می‌تونی ببر و برو بیرون.
نوآ سانتوس رو نکش. تکرار می‌کنم:
نوآ سانتوس رو نکش. اگه نبضش وایسه، تمومه.
همه آروم و بی‌حرکت بمونید.
خانم، وقت نداریم
این همه دستگاه رو خنثی کنیم،
نه اینقدر پیچیده.
اگه حتی یکی‌شون منفجر بشه،
کل ساختمونو می‌آره پایین.
هی، جویی.
واقعاً آرزو می‌کنم بتونی چیزی که من می‌بینم رو ببینی.
یه دنیا بدون هیچ‌کس.
قشنگه.
هنوز می‌خوای تمومم کنی؟ بفرما.
ببین. برات آسونش می‌کنم.
بیا، بکنش.
بکنش. بکنش، جویی. فقط لعنتی بکنش!
عالیه، جویی.
بالاخره منافع بقیه رو بالاتر از خودت گذاشتی.
حیفه ولی، آدمای اشتباهه. حالا درایو رو بده به من.
فکر می‌کنی انقدر احمقم که اونو پیش خودم نگه دارم؟ گور بابات!
- کجای لعنتیشه؟ - غیبش زده.
هیچ‌کس هیچ‌وقت نمی‌فهمه چرا این کارو کردی.
فکر کنم اون وقت خودشون باید بفهمنش.
نه!
آماده.
همه گوشت علفه. فکر کنم باختی.
آره.
نه.
بعداً، نوآ
جویی.
گروه خرابکارا.
- مایکل؟ - سالمه.
- اون بالا کار خوبی کردی. - بهتر از تمیز کردن پنجره‌هاست.
درست، بازجویی‌های بیشتری هست. برو یه کم استراحت کن.
بازجویی‌ها می‌تونه بعداً باشه. و مدارکی که گرفتی.
بالاسری‌ها اصرار دارن که تحویلش بدی،
فقط برای اینکه همه‌چیز از کانال‌های درست
پردازش بشه.
حیف می‌شه اگه بعد از همه اینا،
همه اون رازای کثیف دفن بمونن، نه؟
آره، حیف می‌شه.
هوم.
ما اونو نداریم. هیچ‌وقت نداشتیم.
بلوف زدم که نوآ گاز بگیره.
فکرشم همین بود. باهوش.
امشب کار خوبی کردی، جویی.
حالا نایست.
- اون ۳۳ میلیون... - که باید پس بدی.
یه فشار لازم داری؟
درایو رو گرفتی؟
درایو رو دارم.
بهش می‌گن "افشاگری‌های انقلاب زمین".
بعد از مرگ
تروریست ضد بشریت نوآ سانتوس،
افشاگری‌های ناشناس در رو از یه سونامی فساد
توی بالاترین سطوح صنعت انرژی باز کردن.
توی بالاترین سطوح صنعت انرژی.
یه سؤالم باقی مونده:
آیا موج‌های این رسوایی
مسیر بحران اقلیمی رو عوض می‌کنه،
یا همه‌چیز مثل همیشه پیش می‌ره؟
این قشنگه.
واقعاً قشنگه.
فکر می‌کنی اونا برن زندان؟
امیدوارم.
- فکر کنم برن. - شاید.
پیرس مورگان، دلت بسوزه.
آره.
- خوبی؟ - بهتر از خوبم.
- فقط... - چی؟
یه چیزی از توی برج اذیتم می‌کنه.
باشه.
خب، تانوس فقط دنبال سنگ‌های بی‌نهایت
انتقام‌جویان نبود.
فکر نمی‌کنم این به برادرای روسو،
کوین فایگی یا اندگیم انصاف بده.
این اذیتت کرده؟
ببین، فقط حس می‌کنم ساده‌اش کردی.
ممم... ما توی یه محاصره مسلحانه بودیم.
باشه...
MoviePovie.Com