Sige na, girls. Pwesto. Isa, dalawa, tatlo…
Alfonso, wag…
Pumunta ka sa Italy at sabihin mong Italian ang pasta.
-Pero sabi "Greek…" -Naalala mo no'ng pumunta tayo sa Sofia?
-Alfonso, nakakainis ka! -Aba.
-Nakalagay "Greek recipe." -Okay.
Good night.
-"Good night"? -Anong "good night"?
Bago ang lahat, maligo ka. Basang-basa ka.
-Uy! -Pwede bang bukas na lang?
Oo nga pala.
-Wala pa tayong litrato. -Asunta.
Charo, 'yong telepono mo. Luma na 'yong akin.
-Kumuha tayo ng litrato. -Ang pangit ko na.
Para alalahanin ang gabing 'to.
-Pagod na 'ko. -At ang performance mo.
-Sandali lang. Nasa'n… -Heto.
Hindi ka pangit. Maganda ka. Tingnan mo.
-Tingnan mo. -Pero…
-Ang cute. Asunta, pwede ba! -Asunta, umupo ka nang maayos. Sige na.
Isa lang. Sige na.
-Pero ba't bigla kang masungit? -Loko talaga. Tingnan mo.
-Wag kang makulit. -Napakakulit, sa totoo lang.
Magri-request ka ng litrato at ganyan ang gagawin niya.
Gusto ko nang matulog.
-Pagod na 'ko. -Pagod na pagod?
Pwede na pong umalis?
-Sandali lang, Asunta. -Dali. Teka.
THE ASUNTA CASE
Bago tayo magsimula, gusto kong maisama 'to sa record.
Mahalaga 'to para sa 'min.
Sinabihan kami na ilan sa mga panayam
ay nangyari kasama kayo, Your Honor, na hindi namin lubos na maunawaan,
kabilang dito si Laura Prieto, at ang nanay niya, si Ms. Iglesias.
Sinunod namin ang karaniwang procedures.
Naniniwala kaming ang "karaniwang procedures"
ay dapat gawin alinsunod sa Criminal Procedure Act,
at ang mga panayam sa opisina niyo ay hindi maituturing na, sabihin nating,
nararapat na pre-trial diligence, sa kasong 'to.
Kung di ka nasabihan nang mas maaga,
'yon ay dahil walang rason para makita sila ng mga abogado.
Wala rin akong nakikitang dahilan para gawin 'yon ng investigating judge.
Kung may record man lang sana ng panayam,
kasulatan o voice record, o…
-Nandito ka ngayon, di ba? -Ngayon, oo.
At magkakaroon ng transparency,
pero kanina ko lang nalaman ang tungkol sa testimonya ng witness,
na malinaw na lumalabag sa karapatan ng kliyente ko sa patas na depensa.
Pero ang problema, Your Honor,
bukod sa paulit-ulit na nangyayari 'to,
ay nalalaman lang namin 'to dahil sa media o nagkataon lang.
Inuulit ko, dahil sa media!
Na sa puntong 'to, sa totoo lang, e, hindi na makatarungan.
Pinagbibintangan mo ba 'ko?
Hindi. Kung ituturing mong akusasyon 'to…
E, di, mali pala ang intindi ko.
Pakiusap, wag mong baluktutin ang sinasabi ko.
Ang sinasabi ko lang ay nirerespeto ko ang mga desisyon mo.
At kung hindi, ginagawa ko sa legal at tamang paraan.
Di ako pumupunta sa media,
o nagbibigay ng komento sa labas ng paglilitis na 'to
tungkol sa mga opinyon ko sa nangyayari dito.
At anumang sabihin ko, pormal 'yon, on-record at nakasulat!
Oo na, sige na.
-May iba pa? -Wala na po, Your Honor.
Umpisahan na ba natin?
Opo.
Magandang hapon, Laura. Pasensya na.
Base sa narinig mo, alam mo na kung bakit ka narito, di ba?
Ayos.
Sabi ng bata, galing siya rito, sa sports shop sa General Pardiñas,
at nakita niya sina Alfonso at Asunta sa interseksyong 'to.
-Ano'ng ginagawa nila do'n? -Baka pupunta sa park.
Kung dito sila dumaan, nahagip sila ng isa sa mga camera rito.
Kung sa kalsadang 'to, sa Sabadell Bank lang may camera.
Patingin!
Ayan si Rosario papunta sa paradahan bago sunduin si Asunta.
I-fast-forward mo na.
Kung dito, di sila nakita.
-'Yon? -Bakit?
Ano'ng problema? Sinisingil ka ba kada nood o ano?
I-play mo!
Teka. Rewind.
6:24 p.m. no'n.
Uy. Ano'ng nangyari?
-Ano? -Di mo 'ko tinawagan.
-Ako? -Oo.
Pangit ang umaga ko.
Sasabog na ang ulo ko. Bigyan niyo 'ko ng magandang balita.
Ikaw ang late, a.
Ayan.
Ito si Laura Prieto, ang witness na nakakita kay Alfonso
naglalakad kasama si Asunta no'ng Setyembre 21.
Kasama niya ang nobyo niya, hawak ang supot galing sa sports shop.
Nagbibigay kredibilidad 'yan sa testimonya niya at ng nanay niya.
Nakita niya ang mag-ama no'ng araw ng pagpatay.
-Oo. Tugma ang araw. -Mismo.
Pero tiningnan namin ang oras ng recording sa ibang mga camera at…
baka magkaproblema tayo. Tingnan niyo po.
Ang camera na 'to ay 30 segundong lakad
mula sa interseksyon kung sa'n nakita ni Laura Prieto ang mag-ama.
6:24 p.m., okay?
-Tingnan niyo po 'to. -6:21 p.m.
Ang gasolinahan kung sa'n dumaan ang mag-ina.
Mas maaga ng tatlong minuto.
Limang minuto ang lakad sa pagitan ng dalawang lugar na 'yon.
Kung gagamitin ng depensa ang camera na 'to…
Masasabi nila na ayon sa camera na 'to, imposibleng nakita sila ni Laura do'n.
-At problema 'yon. -Hindi.
Ilang minuto 'yon na pwede nilang i-interpret.
Ano'ng nangyari sa pagitan ng X at Y? Ha?
Parte ng imbestigasyon ang recording na 'to.
Kung mahanap nila 'to at tingin nila makakatulong,
karapatan nilang gamitin 'to.
Pag nahanap nila.
Luis, kung di ko maipagtatanggol ang pagkakasangkot ni Alfonso,
lagot talaga 'ko.
Pwedeng masira ang prosekusyon ko.
Pa'no magagawa ni Rosario lahat 'to nang mag-isa?
Ni hindi niya kayang buhatin ang katawan para ibaba mula sa kwarto o sa kotse.
Wag kang mag-focus sa maliliit na bagay.
May kuha man ng camera o wala, matindi ang ebidensya laban kay Basterra.
Kailangan ko bang ipaalala sa 'yo na nasa kanya si Asunta pag nahihilo?
At narinig mo ang batang kanina.
Sigurado 'kong may maniniwalang jury sa kanya.
Okay. Siguradong sigurado ka.
Pero ako ang haharap sa trial jury.
Sino ang una mong paniniwalaan, ang bata o si Alfonso Basterra?
Sino?
Luis.
Di alam ng lahat ang alam natin tungkol sa kanya.
Papa.
Bakit gising ka pa?
Naglalayag ang Arteixo ng 2:00 a.m. Walang hinihintay ang kapitan.
Sige, sige.
Naglalayag ang Arteixo ng 2:00 a.m. Walang hinihintay ang kapitan, anak.
Di mo lang naiintindihan.
Pasensya na, alam kong gabi na. Pakitingnan ang email mo.
-Mag-isip ka, anak! -Papa.
Hindi ka nakikinig sa 'kin. Lagi mong ginagawa ang gusto mo.
Di ba kailangan mo ng tulong sa libro mo tungkol sa kaso?
Wala siyang hinihintay.
Gusto mong magkape sa umaga?
Para bang wala ako rito.
Laging gano'n.
-Papa. -Naglalayag ang Arteixo ng 2:00 a.m.
-Papa… -At walang hinihintay ang kapitan.
Sige. Wag kang mag-alala, di tayo maiiwan ng barko.
Halika na, matulog na tayo.
-Kita mo? Wala siyang hinihintay. -Di siya dumarating. Tara na.
Ayaw talagang gumigising nang maaga ng mga artist, ano?
Sorry. Anong oras na natapos ang show kagabi
at kinailangan kong pigilan ang dila ko habang nasa ere.
Choice mo 'yon.
Sa'n galing 'yong mga litratong ipinadala mo?
Nakita sa telepono ng mga magulang.
Alam mo ang sabi ng medical examiner?
"Talagang pinatulog ang batang 'to."
Bakit nila dinroga ang anak nila?
Unang beses na hinalughog namin ang kwarto ni Alfonso,
may nakita kaming shorts sa tabi ng kama.
Dapat makita mo ang bahay ko minsan.
Pero sa ilalim ng forensic light,
may mga lumabas na mantsa.
Mahirap maging malungkot. Pero shorts niya lang 'yon, di ba?
Oo, at ang leggings ng bata sa nightstand niya, kanya rin ba 'yon?
At ang fluorescent dots na nakita sa forensic light sa pader,
pa'no ang mga 'yon?
Alam mong pag isinulat ko 'to, kukuyugin siya.
Sa pagsusulat tungkol sa kasong 'to, di sapat na imbestigasyon lang alam mo.
Kailangan alam mo rin ang bersyon ng mga taong kasali.
Ang laman ng telepono ni Porto pa rin ang pinag-uusapan natin.
Mga litratong nakasuot siya ng pang-ballet, fishnet ang pang-itaas.
Sabihin na nating hindi pambata ang makeup.
Mga litratong pinaniniwalaang nagpapakita ng kahalayan,
siguradong hindi angkop sa edad niya.
Mismo, pero gusto naming linawin…
na ang nakikita niyo sa inyong mga TV ay ang orihinal na ulat…
Wala pa ngang petsa ng paglilitis pero kinokondena na nila kami.
'Yong mga sinasabi nila tungkol sa mga litrato?
Gusto nilang pag-awayin kayo, na magalit kayo sa isa't isa.
Ang mga litratong 'yon ay purong haka-haka.
Walang judge ang maniniwala sa mga 'yon at tatanggapin 'yon bilang ebidensya.
Ang judge siguro hindi, pero jury, oo.
Papatunayan natin ang pagiging inosente mo sa paglilitis, Rosario.
Kokontrahin natin ang lahat ng ihahain nila laban sa'yo.
Sobrang daya, Juanjo.
Hindi patas. Kailangan kong makalabas dito.
Nag-request ulit kami ng piyansa at makukuha natin 'yon.
Pero kailangan nating maging matiyaga.
Para kay Malvar, bawat araw na nandito ka ay nagmumukha kang guilty.
At gagamitin niya 'yon hangga't pwede.
Hindi ko na kaya 'to. Hindi na talaga.
Gusto ko nang mamatay.
Walang dahilan para di ka palayain habang nakabinbin ang kaso.
At kalaunan, ebidensya na ang magsasalita.
Ilang araw pa, makikita mo.
MAKALIPAS ANG DALAWANG TAON
Sapat na ba 'yan, Rubén?
Dadagdagan ko pa ng dalawa, Marisa.
Nandito ang dalawang apo ko ngayon, di mo alam kung ga'no sila katakaw.
Wala kaming anak.
Pero may 15 taong gulang kaming pamangkin na parang wala nang bukas kung kumain!
-Masaya ang may bata… -At nakakapagod.
Sa edad namin, masaya na kaming wala kaming utang.
Totoo rin 'yan.
Kailangan ko ng pirma mo. Sertipikadong sulat.
Ayos, multa na naman.
-Mula sa Provincial Court. -Saan?
-Sabi natin tiyambahan lang. -Alin?
Mukhang nanalo na 'ko sa lotto.
-Magandang umaga. -Magandang umaga.
Magandang umaga.
Your Honor, kung maaari, bago po tayo magsimula,
kami ng kasamahan ko sa depensa,
gusto naming i-highlight ang napakaraming bias
na siguradong haharapin natin.
Gusto niyong hamunin ang lahat ng kandidato?
-Well… -Your Honor.
Ang sinasabi po namin, walang duda,
salamat sa masigasig na trabaho at pakikipagsabwatan ng media,
wala ni isang tao sa Spain ang walang opinyon
tungkol sa pagkainosente o pagkakasala ng mga nasasakdal.
Alam niyo, counselors,
tapos na 'to sa appeal pa lang.
Kung gusto niyong hamunin ang apat na pwede, sige lang.
Sige. Magsimula tayo sa mga testimonya.
Naiintindihan mo ba ang responsibilidad ng pagiging jury?
Oo naman. Walang may gustong umako ng ganitong responsibilidad.
Pero nararapat sa bata ang hustisya.
Hindi, hindi ko kilala si Rosario Porto.
-Sigurado ka? -Siguradong sigurado.
Sa tingin mo ba mamahalin ang ampon gaya ng isang tunay na anak?
Ang hirap, a.
Dahil akin ang mga anak ko, tama ba?
Ibig kong sabihin, galing sila sa 'kin.
Pamilyar ka sa kasong pinag-uusapan natin.
-Anong klaseng tanong 'yan? -Excuse me?
Pa'nong hindi? Nakatutok ang sambayanan dito.
Oo.
Gaya ng lahat, di ba?
A, ang batang babaeng Chinese.
Oo, syempre.
Oo, kilala ko siya.
Siguradong di ko siya kayang saktan.
Kaya mo bang magbigay hustisya nang walang pag-aalinlangan?
Baka mag-alinlangan ako nang kaunti.
Pero oo.
Oo, sa tingin ko.
Ibig kong sabihin, kung sigurado ako.
Dahil sa huli…
malaking responsibilidad 'to.
Oo, tama ka.
Mismo.
Di ako makakatulog kakaisip
na may nagbabayad sa isang bagay na di nila ginawa nang dahil sa 'kin.
Ewan ko, naniniwala akong dapat payapa ang konsensya ng isang tao.
Sige. Magsisimula ang paglilitis bukas.
Dumating kayo sa oras.
Dito sa Santiago Provincial Court magsisimula ang inaabangang paglilitis
ng Asunta Case.
Matapos makulong ng 2 taon,
magdedesisyon ang jury kung sina Porto at Basterra
ay guilty sa pagpatay sa anak nilang si Asunta Yong Fang Basterra Porto.
May 24 na araw ang paglilitis.
Pero dahil sa ingay tungkol sa pagkakasala ng mga magulang,
baka matapos ito nang mas maaga.
Baka sakaling masagot na ang mga tanong nating lahat.
Bakit nila ginawa 'yon?
Pa'no napatay ng mga magulang ang anak nila?
Ano'ng mangyayari sa paglilitis? Tuloy ba ang joint defense niyo?
Naniniwala ka bang may pag-asa?
Naniniwala kami sa pagiging inosente nina Porto at Basterra.
Sa kabila ng katotohanang
napakaraming biased leaks ang ipinaulit-ulit ng media
at nakundina na ang mga kliyente namin
bago pa man sila tumapak sa korte. Salamat.
-JJ… -Ano sa tingin mo…
Maraming salamat.
-Magandang araw. -Pa'no ang footage sa gasolinahan?
Maraming salamat.
Sa harap ng jury, ng piskal, ng mga nasasakdal,
Rosario Porto Ortega, Alfonso Basterra Camporro,
at ng defense team nila,
sinisimulan ko na ang paglilitis
sa pagpatay kay Asunta Yong Fang Basterra Porto.
Ms. Porto, gaya ng nakasaad sa imbestigasyon,
sabi ng officer na kasama mo sa pagbisita sa bahay sa Montouto
gabi ng kamatayan ng anak mo
na habang papunta ka sa banyo, may nadaanan kang basurahan.
Ang basurahan sa kwarto ko, oo.
Hinawakan mo ba 'yon?
-Syempre hindi. -Sigurado ka?
Kahit kailan.
Ang gusto ko lang no'n ay magbanyo.
-Nagawa mo ba? -Di yata nila 'ko pinapayagan.
Sige.
Sa basurahang 'yon, may nakitang mga piraso ng orange na tali,
tama ba?
Isa pang litrato.
Ms. Porto, sa'n ginagamit ang taling 'yon sa bahay mo?
Siguro para sa…
paghahalaman.
Kung gano'n, ano ang dahilan para makita ang taling 'yon sa kwarto mo?
Hindi ko alam. Di umaakyat sa kwarto ang mga hardinero.
Hindi ko alam.
Pwede mo bang alisin ang litratong 'yan?
Alisin mo ang litrato.
Salamat.
Nanatili sa scene ang kasamahan ko, ginagawa ang mga kinakailangang proseso.
At sinamahan ko sina Rosario at Alfonso sa bahay sa Montouto.
Pagdating namin do'n, pinatay ni Rosario ang alarm
at sinabi niya kaagad na kailangan niyang magbanyo.
Nakita ko siyang umakyat papunta sa ika-2 palapag,
at syempre sinundan ko siya.
Do'n ko siya nakitang pumasok sa isa sa mga kwarto.
'Yong may basurahan.
Opo. Nando'n ang basurahan, sa tabi ng banyo.
Kanina pa pinag-uusapan ang tali,
pero di pa nababanggit ang tungkol sa putol nito.
Ang dulo ng isang sample at ng sa isa pa.
Nalamang ang nakita sa basurahan ay di tugma sa mga nakita sa kalsada.
Hindi sila tugma.
Maaari mo bang kumpirmahin ang impormasyong 'to?
Parehong uri ng tali 'yon.
Di na makukumpira ang mechanical fit ng materyal na 'yon matapos maputol
kaya di itinuturing na importante 'yon.
Tingnan natin kung importante nga o hindi.
Sa imbestigasyon, sinabing ang ganitong uri ng tali
ay hindi karaniwan sa Santiago, Cacheiras, Teo…
Baka dahil di lang naghanap nang masinsinan.
Kahit na mas kaunti kami sa Guwardiya Sibil,
nakahanap ako ng tatlong rolyo ng orange na tali, kalahating araw lang.
Wala kayong nahanap na ganitong tali no'ng nag-iimbestiga kayo?
Di 'yan gawa sa kaparehong materyal.
Para sabihing pareho sila dahil lang sa kulay ay hindi totoo.
Ano naman?
Bakit nagmamadali ang mga imbestigador na tapusin ang diskusyon tungkol dito?
Pwede kong sagutin para sa 'yo.
Ayaw niyong imbestigahan dahil umpisa pa lang, may salarin na kayo.
Hindi sa unang araw. Bago pa no'n.
Tigilan mong gumawa ng konklusyon, counselor.
Tingnan niyong mabuti ang video 'to.
Dahil ito ang huling pagkakataon na nakunan ng camera si Asunta nang buhay.
Ms. Porto, no'ng gabing naghain kayo ng report sa police station ng asawa mo,
sabi mo iniwan mo si Asunta sa bahay, gumagawa ng homework. Tama ba?
Tama po.
Gumagawa ng homework pagkatapos sumama sa 'kin sa Montouto.
Hindi 'yan ang sinabi mo no'ng umpisa.
Pagod daw siya,
at gusto niyang tapusin ang Chinese homework
na ibinigay ni Ms. Wang.
Ba't di mo kinuha ang mga swimsuit no'n? Bakit bumalik ka pa ulit?
Kinailangan kong pahanginan ang bahay.
At…
isang oras 'yon.
At anong ruta ang dinaanan mo? Dahil wala kaming record ng byaheng 'yon.
Dumaan kami sa ring road.
Pero…
kung magiging tapat ako, hindi ko makukumpirma sa ngayon.
Hindi mo makukumpirma. O, sige.
Saan mo iniwan ang bata?
Iniwan ko siya sa gitna ng República Argentina at Puente Castro.
Alam mo, Ms. Porto?
Wala ni isang patunay ang sinasabi mo ngayon. Wala.
Walang mga camera, walang mga saksi. Walang wala.
Pero may ebidensya 'yong sinabi mo no'ng simula.
Sabi mo di mo kasama ang bata sa kotse.
Pero no'ng sinabihan ka tungkol sa camera, biglang kasama mo na siya.
Ms. Porto, ang huling beses na nakitang buhay ang anak mo,
kasama mo siya sa kotse, papunta sa ari-arian mo.
-'Yon pa rin ba ang sinasabi mo? -Wala akong sinasabi.
'Yon ang nangyari, at kung pa'no 'yon nangyari.
Naaalala mo bang bumili ka no'ng Hulyo 5, 2013
ng isang kahon ng 50 lorazepam pills
sa López Sierra pharmacy sa number 23 Rúa do Hórreo?
Di ko maalala ang eksaktong petsa, pero pwede.
Ako ang responsable sa pagbili ng gamot ni Rosario, at marami pang iba.
Ano'ng masasabi mo sa mga nangyari no'ng Hulyo 9, 18, at 23?
Sinabihan ka umano ng guro niya sa music na masama ang pakiramdam ni Asunta.
Naalala mo ba kung sinabi mo na dinroga ang bata?
Hindi. Hindi ko sinabi 'yan.
Ang sinabi ko ay parang siyang dinroga.
Medyo magkaiba 'yon.
-Di ko alam kung alam mo 'yon. -Sige.
May iniinom na matapang na gamot para sa allergies si Asunta.
Sige. Paano mo ipapaliwanag ang postmortem toxicological tests niya
kung sa'n walang nakitang bakas ng gamot sa allergies,
pero may nakitang bakas ng lorazepam na katumbas ng 27 tableta?
Umiinom ng gamot si Asunta para sa rhinitis niya.
Tinutukoy mo ba ang "puting pulbos"
na sabi ni Asunta sa guro niya ay ibinibigay sa kanya ng magulang niya?
Gamot na ayon sa doktor niya ay hindi niya inireseta kay Asunta.
Sabihin mo sa 'kin, Mr. Basterra.
Normal ba na bumili ng 125 lorazepam pills sa loob ng sampung araw?
Mahirap ang pinagdadaanan ni Rosario no'n.
Ibig kong sabihin, naospital siya.
Ni hindi niya alam sa'n niya iniiwan ang telepono niya.
Minsan pa ay…
nawawala niya ang ibang pill, pero kailangan niya 'yon.
Mr. Basterra…
sabihin mo sa 'kin.
Ano'ng ginagawa mo pag tulog si Asunta?
Natutulog.
Wala nang iba pa.
Luis, kumusta ka?
Pasensya na, di ako nakapunta sa libing.
Naging abala ako, alam mo naman.
Kumusta ka?
Ayos lang.
Sabi nga niya, "Lilipas din 'to."
Nitong mga nakaraang buwan, wala na rin siya…
sa sarili niya.
Nakikiramay ako.
Sana prosecutor ako para makita ko ang mukha ng dalawang 'yon.
-Mukhang okay naman, di ko maikakaila. -Syempre naman.
Binigyan kita ng mahusay na imbestigasyon.
-Pero tandaan mo, di pa tapos 'to. -‘Wag kang mag-alala.
Alam ko.
Ilalabas mo ba ang mga litrato?
Tingnan niyong mabuti ang mga litratong 'to.
Pakitigil mo diyan.
Alfonso, gusto kong tingnan mo ang litratong 'to.
Narinig ko yatang sinabi ni Rosario na gusto ni Asunta ang magkunwaring nanay.
Di 'yan ang sinabi niya.
Ang sinabi niya, mahilig mag-dress up si Asunta.
May mga halimbawa siya na pwede kong kumpirmahin.
At mawalang galang na, imbis na ipakita 'yan,
na parang mahalay dahil sa pwesto niya,
ba't di na lang 'yong isa?
Ba't 'yan ang ipapakita niyo na parang may motibo kayo?
Parang may pagka-biased.
May gustong itanong ang prosecutor tungkol sa litratong 'yan.
Ikaw ba ang kumuha ng litrato 'to kung sa'n nakabihis siya na pang kabaret?
Hindi yata.
Halos 100% akong sigurado na kuha 'yan sa telepono ng dati kong asawa.
Inuulit ko, no'ng mga panahong 'yon, luma ang telepono ko
at pangit kumuha ng litrato.
Susunod na litrato.
Pakibalik.
Salamat.
Kamay mo ba 'yan?
Siguro. Oo.
Oo. Oo, kamay ko 'yan.
Ikaw rin ba ang kumuha ng litrato sa sandaling 'yon?
Di ko alam.
Wala akong ideya.
-Di mo naaalala ang sandaling 'to? -Hindi.
Daan-daang litrato ng anak namin ang kinuha namin.
Di ko masabi,
gaya ng ibang magulang na kumukuha ng maraming litrato ng anak nila.
Ano nga, Mr. Basterra?
Ikaw ba ang kumuha ng litrato o si Rosario?
Ms. Porto,
ang suot niya, ang makeup,
eskwela ba niya ang nagsabi niyan para pare-pareho sila?
Oo. Pare-pareho ang suot ng mga kasali sa show.
Sinasabi ko 'to dahil 'yon ang sabi ng guro niya sa imbestigasyon.
Sa imbestigasyon,
nakita ang mga litratong 'to sa telepono ng anak niyo.
Totoo bang sa 'yo dati ang teleponong 'yon?
Oo.
Akin 'yon dati.
No'ng nagdesisyon akong palitan 'yon, binigay ko kay Asunta.
Sabihin mo sa 'kin.
Ano'ng saysay para sa isang tao na kumuha ng ganitong mga litrato
na may masamang intensyon, gaya ng sinasabi ng prosekusyon,
sa sariling telepono ng biktima?
'Yong totoo?
'Yong totoo.
Hindi ko alam.
Your Honor, may gusto pa akong idagdag tungkol sa mga litratong 'to. Pwede po ba?
Sige.
Para sa 'kin, maruming utak lang ang mag-iisip ng mali
tungkol sa mga litrato ng batang nakabihis pang-ballet.
Di ko lang maunawaan.
Di ko alam ang gustong iparating ng prosekusyon.
Miski ang guro niya
sinabing lahat sila ay kumukuha ng ganitong litrato pagkatapos ng show.
Di ko alam kung may mga tao rito ngayon na may mga anak
na lumalabas sa mga show o festival,
pero…
madalas ay excited sila pagkatapos.
Wala na kaming katanungan.
Mr. Miranda.
Gusto kong tingnan mong mabuti ang ibang mga litratong 'to.
Pakiusap.
Pakihinto. 10:17 ng gabi.
10:17 ng gabi.
Ipaalala mo sa 'min kung nasa'n ka ng mga oras na 'yan
no'ng Sabado, Setyembre 21.
No'ng mga oras na 'yon,
may hawak akong flashlight, naglalakad kasama ang asawa ko.
Pabalik, mga 11:15 p.m., 11:20 p.m.,
dumaan kami do'n, mga 60 o 70 cm ang layo, kung sa'n natagpuan ang bangkay.
Wala kaming nakita no'ng gabing 'yon.
Kung nando'n ang bangkay, nakita mo dapat 'yon.
May liwanag ba no'n?
Medyo malalim na ang gabi no'n.
-Di ba sabi ko may flashlight kami? -May flashlight kayo.
Kaya, kung nasa istasyon ng pulis ang mga nasasakdal,
iniri-report ang pagkawala ng anak nila no'ng oras na naglakad kayo sa kalsada,
imposibleng magawa nilang iwan ang bangkay do'n, tama?
Salamat.
Ngayon, Mr. Miranda…
Naaalala mo ba ang sinabi mo sa imbestigasyon?
Di ko maalala ang eksaktong mga salitang ginamit ko,
pero pareho lang sa sinasabi ko ngayon.
Di ako Diyos, pero wala do'n ang bangkay.
Sige. At isa pa,
nag-uusap ba kayo no'n ng asawa mo?
Oo, ano naman?
E, di, posible na sa sandaling 'yon, di mo napansin ang tabing kalsada, tama?
Sabihin mo ang gusto mo, pero tingin ko wala ang bangkay do'n.
Gusto mong sabihin kong nando'n? Hindi. Tingin ko wala siya do'n.
Gayunpaman, no'ng isinagawa ang visibility test
kasama ng Guwardiya Sibil,
di mo matukoy ang lokasyon ng damit na iniwan nila
para markahan ang eksaktong lugar kung sa'n natagpuan ang biktima.
Tama?
Kung maaari, Your Honor.
Nais kong pormal na i-request, para sa katotohanan,
na pumunta ang jury sa kalsada para i-verify mismo sa lugar
kung nakita nga ng testigo ang bangkay no'ng gabing 'yon o hindi.
Denied.
Ang mga patunay na ipapakita rito ang tanging susuriin ng jury,
ang mga kasama sa case file.
Nakokonsensya 'ko.
Walong oras na nakaupo na parang puno, hindi ko maintindihan ang sinasabi nila.
Di na magtatagal 'yan, ilang araw lang.
Pag di ka dumating, pupuntahan ka nila para kwestyunin.
Tanungin mo 'ko tungkol sa pigue, kasim, pata…
Pero batas? Ba't kailangan kong malaman 'yon?
Hindi nila sinasabing dapat alam mo ang batas.
Ang gusto nila, sabihin mo ang nasa isip mo.
At itigil mo na nga 'yan bago mo pa masira.
Tatlong araw na 'kong walang tulog. Di ko na alam kung nasa'n ako.
Ang makita ang bata na gano'n, nakahiga na parang anghel…
Diyos ko. Hindi ko maalis sa isip ko.
Naaalala mo si Xurxo?
Nagmamaneho siya at nahulog sa Ilog Miño.
Nakalabas siya ng kotse pero naiwan ang asawa niya at nalunod.
Dalawang araw lang, tumalon siya sa bintana.
-Sigurado akong lasing siya. -Mahirap ang may mabigat na konsensya.
'Yan ang pinagtataka ko sa mga 'to. Mukha namang nakakatulog sila nang maayos.
Sige. Pwedeng lasing nga si Xurxo, pero normal na tao lang siya.
Wag mong kalimutan, maghahapunan tayo kasama ang kapatid ko.
Ngayon na nga lang tayo kakain sa labas.
Sandali lang 'to. Darating din tayo do'n, okay?
Dito nakita ang…
Ano 'yon?
Nakikita mo ba o hindi?
CORRECTIONAL FACILITY
-Sabihin mo na. -Wala akong sinasabi.
Kaya nga. Alam kong iniisip mo rin ang iniisip ko.
Nilalampaso na tayo.
May mga option pa tayo.
Alam nating magiging mahirap 'to, Papa. Pero di mo talaga matanggihan, 'no?
Hindi, hindi ko matanggihan.
Pero umaasa akong may iba akong panghahawakan.
Iniisip mo pa ring may itinatago si Rosario, ano?
Di ka niya tutulungan.
Nabasa mo ang report ng forensic psychologist.
May narcissistic personality siya. Sa sarili niya lang siya naaawa.
Wala siyang sasabihin sa 'yo na makakamantsa sa imahe niya.
Madaling magsulat ng gano'ng ulat pagkatapos may mangyari.
Kung maisusulat nila 'yon bago ang krimen,
mababawasan ang problema natin. Alam mo 'yon?
Ano'ng gagawin natin, Rosario?
Inaamin ko, nagiging komplikado na ang kaso.
Ano'ng iisipin mo kung miyembro ka ng jury at nagsinungaling ang nasasakdal?
At higit pa ro'n, hindi ini-report ng pagtatangka sa buhay ng anak niya.
Wala ka ring tiwala sa 'kin.
Kailangan ko ng bagay na magagamit ko para makumbinsi ang jury na inosente ka.
Bagay na di mo pa sinasabi sa 'kin.
-Ewan ko… -Wala na 'kong masasabi pa.
Wala ng iba pa.
Mag-isip kang mabuti, Rosario, dahil nauubusan na tayo ng pagkakataon.
At ng oras.
Baka hindi isang bagay tungkol sa sarili mo.
Pwedeng bagay na may kinalaman kay Alfonso.
Wag mong babanggitin si Alfonso.
Kasalanan niya ang lahat ng 'to.
Hindi dapat ganito ang nangyari.
Ang gusto ko lang ay maging masaya.
'Yon lang ang gusto ko, Juanjo.
Di ko pa rin alam kung bakit mo sinabing kasalanan niya ang lahat.
Hindi.
Sige.
Kung gano'n, itutuloy natin ang joint defense.
'Yon lang ang option natin.
Magkakasama kayo.
Hanggang sa huli.
Aalis na ba tayo?
Humingi ako ng limang minuto.
Hinahatak ka ng dati mong asawa.
Kung ipagpapatuloy mo 'to, di kita matutulungan.
Gusto mong makulong ng 20 taon?
-Syempre hindi. -Mabuti.
Kailangan nating mag-isip ng ibang depensa.
Mas marami kang option kung mag-isa ka.
Pero desisyon mo 'yon, hindi sa 'kin.
Walang makakapagpabago sa katotohanang wala na ang anak ko.
Wala.
Wala, Alfonso.
Di na maibabalik si Asunta. Totoo 'yon.
Pati na rin ang dalawang taon na nakakulong ka,
o ang 20 taon na hinihingi nila.
Ngayon, kukumbinsihin nila ang lahat na dinala mo rin si Asunta sa Montouto.
Alam mong may testigo sila.
Di ako pumasok sa bahay na 'yon no'ng araw na 'yon.
Bakit mo siya pinagtatakpan?
Di pinatay ni Rosario si Asunta.
At di mo maririnig sa 'kin 'yon.
Kailangan malaman ko ba't mo ginagawa 'to. Di ko lubos maisip!
-Asawa ko siya. -Hindi.
Mula pa no'ng iniiwan niyang mag-isa si Asunta para sumama sa kabit niya.
Ano 'to? Pride?
Ano'ng gusto mong patunayan, na higit ka sa lahat?
Sapat na ang mayro'n sila ngayon para masigurong di ka na makakalabas dito.
Kailangang makumbinsi natin sila na wag maniwala
sa batang nagsasabing nakita ka niya.
Maging makatotohanan tayo, okay?
Lumabas tayo do'n at sabihing kinabahan si Rosario at tinawagan ka.
-At… -Di ako magsisinungaling kahit na kanino.
Kinokondena ka ng katahimikan mo.
Sabihin mo sa 'kin.
Kaya mo bang mabuhay nang alam mong kasama mo ang pumatay sa anak mo?
Hindi ko alam.
Sa totoo lang, Alfonso, hindi ko alam.
Pero ilang taon na 'ko rito at isang bagay lang ang sigurado ako.
Walang inosente ang gustong makulong.
Sige.
Maging totoo ka.
Ano sa tingin mo?
Kung ano rin ang iisipin ng lahat.
Na may hindi ka sinasabi na mas malala pa sa pagkamatay ng anak mo.
Naaalala mo ba ang ginawa mo no'ng hapon ng Setyembre 21?
Ang bagay na kinagigiliwan ko, ang pagbabasa.
Isang libro, syempre.
Ga'no ka katagal na nasa bahay mo?
Hanggang mga 9:30 p.m. o 9:45 p.m.
Hindi ako umalis buong maghapon.
Sabihin mo sa 'kin, maganda ba ang signal sa bahay mo?
Normal lang, oo.
Gaya ng kahit saan sa bayan. Di ko…
-Di ko maintindihan ang tanong. -Wag kang mag-alala, lilinawin ko.
Pa'no nangyaring walang signal ang telepono mo
mula 3:00 p.m. hanggang 8:43 ng gabi ring 'yon?
O pinatay mo ba ang telepono mo para mawala ka?
Excuse me. Di nakapatay ang telepono ko. Di ko alam sa'n mo nakuha 'yan.
Nakabukas ang telepono mo no'ng gabing 'yon?
Hindi no'ng gabing 'yon. Palagi.
Ang nakalimutan ng prosecutor sa argumento niya ay ang ulat ng eksperto
na nagsasabing pwedeng konektado ang telepono ni Alfonso sa Wi-Fi sa bahay
kaya hindi nasagap ng mga cell tower.
Sa katunayan, kung ang telepono ay walang signal no'ng mga oras na 'yon,
hindi nito magagawa ang mga tawag na nagawa nito, hindi ba?
May tinawagan ka ba no'ng hapong 'yon gamit ang telepono mo, Mr. Basterra?
Oo, may ilang tawag akong ginawa.
Isa sa landline ni Rosario,
isa sa telepono ni Asunta at sa landline din sa Montouto.
Ilang beses, sa katunayan.
Mahiwagang telepono 'yon kung kaya nitong tumawag nang nakapatay…
Your Honor, misleading 'to.
-Ibang oras ang… -Nakatanggap din siya ng mga tawag.
Pinapaalala ko sa inyo na trial 'to, hindi palengke.
Pakirespeto ang pagsasalitan sa pagsasalita.
-Counselor, may tanong pa ba? -Wala, Your Honor.
Ang floor ay para na sa abogado ng depensa.
Gaya ng sinasabi ko, nakatanggap din siya ng mga tawag no'n.
Halimbawa, bandang 9:36 ng gabi,
mula sa dating address niya sa Doctor Teixeiro.
Tama ba?
Oo. Tama 'yon.
Tama rin bang sabihin na ang tumawag
ay si Ms. Rosario Porto?
Oo, tama.
Ano'ng pinag-usapan niyo?
Tumawag siya para sabihing di niya mahanap si Asunta
at tanungin kung kasama ko siya.
'Yon lang ba? May iba pa ba kayong napag-usapan?
Di ko kasama si Asunta,
kaya sinabi ko sa kanya na tawagan ang mga kaibigan at ina nila.
Kung hindi, ang pagpunta sa pulis ang tamang gawin.
Alfonso…
limang minuto ang tawag na 'yon.
Limang minuto.
Sigurado ka bang 'yon lang ang pinag-usapan niyo?
Pag-isipan mong mabuti.
Wala 'kong kailangang pag-isipan.
Ipinapatawag sa stand si Laura Prieto Iglesias.
-Hello, Laura. -Hello.
Bago tayo magsimula,
sabihin mo ang buong pangalan mo at kung pa'no mo nakilala si Asunta.
Ako si Laura Prieto Iglesias.
Kilala ko si Asunta mula sa French class sa eskwela.
Wala kang duda na nakita mo si Asunta at ang tatay niya
na naglalakad sa kalye no'ng hapon ng Setyembre 21?
Sigurado ako. Kasi…
mahirap magkamali sa kanilang dalawa.
Kailan at saan nangyari 'yon?
Siguradong lampas ng 5:30 p.m. at bago mag 7:00 p.m.
Naglalakad ako sa General Pardiñas Street at nakita ko sila.
Naglalakad sila sa República del Salvador Street.
-At sa'n ka galing? -Bumili ng sapatos.
Ng sneakers.
Sa sports shop sa bahaging 'yon ng kalye.
Sa baba pa ng kaunti.
Maraming salamat.
Hello, Laura.
Sinasabi ng prosekusyon na,
sa pagitan ng 5:30 at 7:00 p.m., gaya ng sabi mo,
ay nadroga na si Asunta.
May napansin ka bang kakaiba sa paglalakad niya?
May napansin ka bang nakapukaw sa atensyon mo?
Wala, wala akong napansin.
Pero, Laura, sa sandaling 'yon,
may 27 lorazepam pills na si Asunta sa sistema niya.
Kung sa bahay ni Mr. Basterra nangyari ang pag-inom ng mga gamot,
gaya ng sinasabi ng imbestigasyon,
paano naging posibleng makapaglakad nang normal si Asunta no'n?
Sigurado kang wala kang napansing kakaiba?
Sinabi ko na sa'yo na wala 'kong napansin.
-Wala 'kong napansin. -Sige.
Umalis si Rosario sa paradahan ng 6:14 p.m.
at dumating sa gasolinahan ng 6:21 p.m.
Gusto kong hilingin na ipakita ang resibo ng sapatos,
file 1344 bis, na ibinigay ng Guwardiya Sibil noon,
matapos magsagawa ng mga katanungan, pakiusap.
Salamat.
Laura, pwede mo bang sabihin ang petsa at oras sa resibo?
Setyembre 21, 6:21 p.m.
6:21 p.m.
Umalis ka matapos mong magbayad,
at may ilang metro mula sa tindahan hanggang sa tawiran.
Paano mo nakita si Asunta kasama si Alfonso
kung sa oras na 'yon, inilagay sila ng prosecutor sa kotse papunta sa Teo?
Your Honor, nais kong ipaalam na ang cash register
ay di konektado sa internet kaya di ito itinuring na ebidensya.
Isang halimbawa ng pagmanipula niyo sa timeline ng imbestigasyong 'to.
-Counselor. -Ang galing, ano, pag pabor sa inyo.
-Wag mo 'kong piliting parusahan ka. -Pag pabor sa kanila.
Wag mong sagutin ang tanong.
Sigurado akong sila 'yon.
At sigurado akong parehong araw 'yon, di ibang araw.
Wala na akong tanong, Your Honor.
Isantabi muna natin ang pahayag ni Laura Prieto,
na nagsabing nakita niya si Alfonso Basterra na naglalakad
kasama ang anak niyang si Asunta sa gabi ng pagpatay.
Isantabi muna rin natin ang aktibidad ng telepono niya,
ang kawalan niya ng kooperasyon sa buong imbestigasyon,
at ang mahabang listahan
ng magkakaibang pahayag, kasinungalingan, at kontradiksyon
na pareho nilang ipinakita sa 'tin.
Napatunayan sa paglilitis na 'to
na ang batang si Asunta Yong Fang Basterra Porto
ay paulit-ulilt na binigyan ng lorazepam pampatulog
sa huling tatlong buwan ng buhay niya.
At dapat niyong malaman na may iisang denominator sa lahat ng 'to.
Ang apartment sa República Argentina Street.
Dahil 'yon ang bahay ni Mr. Basterra
kung sa'n natutulog ang bata tuwing nangyayari ang pagkahilo niya.
Sa bahay ring 'yon siya huling nananghalian
kasama ang nanay niyang si Rosario Porto.
Nagtataka 'ko kung bakit si Mr. Basterra,
sa kabila ng napakaraming ebidensiya laban sa dati niyang asawa,
ay tumatangging idawit ito.
Alam niyo kung bakit?
Dahil pareho silang may dahilan para dispatyahin si Asunta.
Ms. Rosario Porto Ortega,
dahil hindi na niya kaya ang anak niya,
at si Mr. Alfonso Basterra Camporro,
dahil handa siyang gawin ang lahat,
lahat lahat para bumalik sa kanya ang dati niyang asawa,
kaya rin gano'n ang pamumuhay niya.
Ang krimeng ito ang nagtali sa kanya kay Ms. Porto habambuhay.
Nagsasalita ang prosecutor tungkol sa pruweba.
Pero ngayon, dalawang taon makalipas ang pagkamatay ng bata,
wala ni isang ebidensya, wala ni isa, na naglalagay sa kliyente ko,
si Mr. Alfonso Basterra, sa bahay sa Montouto
o sa kalsada kung sa'n natagpuan si Asunta.
Pero paano ilalaban ng prosecutor
na nasa dalawang lugar nang sabay ang kliyente ko?
'Yan din ang tanong ko
nang sabihin ni Laura Prieto na nakita niya sina Alfonso at Asunta.
Paano nangyari 'yon?
Sa 37 security camera na sinuri,
walang nagpapakita kay Mr. Basterra na kasama ang anak niya.
Alam niyo, pareho lang ang sagot.
Di nagsisinungaling si Laura Prieto. Sinasabi niya ang pinaniniwalaan niya.
Mali si Laura Prieto tungkol sa petsa.
Dahil no'ng Setyembre 21, 2013, hindi umalis ng bahay si Alfonso Basterra.
Inuulit ko. Hindi siya umalis ng bahay.
Kaya bakit desidido ang prosekusyon na gumawa ng itineraryo
base lang sa circumstancial evidence?
Ang gusto lang nila ay maniwala kayo
na dapat may alibi ang mga nasasakdal,
pero ang totoo, ang prosekusyon dapat,
nang may paggalang sa karapatan sa lehitimong depensa,
ang magpatunay sa mga seryosong akusasyon na hinahatulan dito,
bagay na hindi pa rin nila nagagawa.
Gusto kong sabihin na,
kung sa depensang 'to ay nakatulong ako
na humusga kayo nang walang pagkiling,
na gabayan kayo nang may katwiran,
at makaboto kayo nang may pananagutan, na alam kong mayro'n kayo,
nagawa ko ang trabaho ko.
Ngayon, pagkakataon niyo naman.
Salamat.
Mga miyembro ng jury.
Habang naglilitis, may akusasyon ang prosekusyon
na batay sa marupok na ebidensya na walang basehan,
o pawang haka-haka lang.
Ang totoo,
walang ebidensyang nagsasangkot sa mga nasasakdal,
gaya ng sinabi ng kasamahan ko sa depensa.
At wala pa rin hanggang ngayon.
Alam na siguro ng marami sa inyo
na isang kwalipikadong abogado si Rosario Porto
na may intellectual training, samakatuwid, isang matalinong tao.
Naniniwala ba kayo na kung pinatay niya ang sarili niyang anak,
mag-iiwan siya ng…
mga palatandaan, senyales, o bakas ng krimen?
Gaya ng puting pulbos o ng tali.
Walang katuturan 'yon.
Kaya ipinapaalala ko sa inyo
na may tao sa labas na di pa rin napaparusahan at malaya.
Isang mapanganib na tao na maaaring pumatay ulit.
At ang prosecutor, kasabwat ang nag-imbestigang judge,
ay ginawang halimaw ang isang ina.
Narito ang halimaw sa tabi ko.
Ano'ng posibleng motibo ang mayro'n ang mga magulang na 'to,
na binigyan ng magandang edukasyon ang anak nila,
mga magulang na minahal ang anak nila nang higit pa sa kahit na ano,
para patayin ito?
Hayaan niyong sagutin ko 'yan. Talagang wala.
Kaya hinihiling kong suriin niyong mabuti ang mga katotohanan,
ang mga napatunayan pati na rin ang hindi,
at maglaan kayo ng oras para pag-isipan ito nang mabuti
bago kayo magdesisyon ng hatol niyo.
Nakataya dito ang dangal at kalayaan ng dalawang tao
na dalawang taon nang nagtiis sa kulungan
at nawalan ng nag-iisa nilang anak.
'Yon lang po. Salamat.
Salamat, counselor.
Matapos ipakita ang ebidensya at marinig ang mga ulat
mula sa piskal at mga partido,
pagkakataon niyo na para mag-usap.
Mabuhay kayo,
at hinihimok kong magpasya kayo batay sa ebidensyang ipinakita,
at maging matapat kayo.
Salamat.
Magbotohan na tayo.
Ang ideya na may tao na gustong patayin ang anak niya…
Tingin ko hindi matalinong galaw 'yon.
Alam niyo ang ibig kong sabihin?
Umalis siya ng bahay at di siya nahagip ng camera.
Para makaiwas sa mga camera, kailangan niyang umikot,
dumaan sa mas maraming kalsada.
Lalo na at Sabado, sa Santiago!
Katapusan ng summer, matao kahit saan.
Nagde-deliver ako gamit ang van ko.
Pag 6:00 p.m., nasa labas ang lahat, naglalakad.
At dinroga ang bata!
Sa gitna ng kalsada. At walang nakapansin?
Ewan ko, ha.
Para sa 'kin, parang napakapabaya no'n.
Dapat suriin natin ang kabuuan ng ebidensiya,
mas may saysay ang ilan kumpara sa iba.
Ang mahalaga ay tingnan ang kaso nang may perspective.
Oo, at sinusubukan ko, pero may duda 'ko.
Nando'n ang patunay tungkol sa…
"di niya ginawa 'yon,"
"di niya ginawa 'yan,"
"ginawa niya siguro 'to."
Ewan ko.
Nakita mo ang di niya ginawa para sa anak niya, di ba?
Di niya ni-report.
Ayaw niyang malaman ang nangyari matapos nilang looban at subukang patayin.
Di niya dinala ang bata sa doktor kahit na nahihilo 'to.
Oo. Alam nating lahat ang gagawin natin.
Pero iba pag ikaw ang nando'n.
Sabi ng nanay ko, "Ang usaping pangbahay ay inaayos sa bahay."
Siguro wala namang ibig sabihin, pero…
Ano'ng masasabi ng nanay mo tungkol sa telepono ni Basterra?
Baka isipin niya na ayaw Ni Basterra na mahanap siya.
At tuwing bumibili siya ng pills,
nangyayari ang pagkahilo ng bata habang nasa pangangalaga niya ito.
At ang oras ng pag-inom nito ng gamot
ay tugma rin sa oras ng kain sa bahay ni Basterra.
Bumoto ka kahit anong gusto mo, pero kailangan nating bumoto.
Nasundan mo ba ang kaso sa media?
Hindi, marami akong trabaho.
E, di, hindi mo narinig ang usapan nina Basterra at Porto
sa selda no'ng arestuhin sila.
"Wag kang magsabi ng anumang kadudaduda. Nakikinig sila."
Sinabi 'yan ni Alfonso kay Rosario.
"Malaking problema ang maruming imahinasyon mo,"
sagot 'yan ni Rosario.
"Nagkaro'n ka ba ng oras para do'n sa ano?"
Sinabi nila 'yon?
'Yon ang naging usapan nila.
At walang nagsasabi ng ganyan kung wala silang itinatago.
Sige, tingnan natin.
Hindi pinag-usapan 'yan sa paglilitis, tama ba 'ko?
Ano?
Di natin pwedeng ikonsidera 'yan.
Napag-usapan man do'n o hindi, totoo 'to. Narinig namin.
Wala akong pagdududa.
Magbotohan na tayo.
Ang tagapagsalita ng jury ang magsasalita.
Ang jury ay nagkaisa…
at nakita na ang nasasakdal na si Rosario Porto Ortega
ay nagkasala sa pagpatay sa walang laban na si Asunta Basterra Porto.
Gayundin, ang jury ay nagkaisa
at nakita na ang nasasakdal na si Alfonso Basterra Camporro
ay nagkasala sa pagpatay
sa walang laban na si Asunta Basterra Porto.
Batay sa mga napatunayang katotohanan.
Na si Mr. Alfonso Basterra Camporro at si Ms. Rosario Porto Ortega…
Magaling kayong dalawa.
Kita tayo sa susunod na linggo.
Oo, magkasama yata tayo sa Fiaño case.
JJ.
Ayaw mo talaga pag pinahihirapan ka.
Aalis na 'ko.
Balang araw, sa 'tin na iiwan ang susi para magsara rito.
Rosario…
Alam nating hindi magiging madali ang landas na 'to.
Pero susubukan pa rin natin lahat.
Pwede ba 'kong humingi ng pabor?
Oo naman.
Iniisip kong maglagay ng obitwaryo
para kay Asunta tuwing Setyembre 22.
-Pwede kong kunin ang contact para sa… -Pwede bang ikaw na ang bahala?
Oo naman.
Gusto ko ito ang nakalagay do'n.
"Palagi kitang mamahalin."
"Mama."
Mapapagawa mo 'yan kahit nasa'n ka.
-Di nila pwedeng ipagkait sa 'yo 'yon. -Mangako ka.
Mangako ka sa 'kin na gagawin mo 'yon.
Juanjo.
Sige.
Salamat. Maraming salamat.
Sara, mag-ingat ka, madadapa ka.
Trabaho natin 'yon, mangalap ng ebidensya.
-Iba ang nagbibigay kahulugan, tama? -Oo.
Gano'n talaga.
-Gano'n talaga. -Gano'n talaga.
O, heto. Kunin mo siya.
Sabihin mo kay Mommy, "Gano'n talaga."
-O. -Gano'n talaga.
Ang mundong kalalakihan nila,
tingin ko mas mabuti 'yon kaysa sa kinalakihan natin.
Di ba? Gusto mong uminom?
-Tubig. -Tubig?
-Manalig tayo.
Ano 'yon, mahal ko?
Ngayong araw, ang paglilitis para sa pagkamatay
ni Asunta Yong Fang ay natapos na sa wakas.
Matapos mag-usap ng jury,
naniniwala silang napatunayan na parehong sina Alfonso Basterra Camporro
at Rosario Porto Ortega ang may gawa…
Sinintensyahan ng 18 taong pagkakakulong sina Rosario Porto at Alfonso Basterra
para sa pagpatay sa anak nilang si Asunta.
Ang High Court of Justice ng Galicia at ang Supreme Court
ang nagbigay ng hatol.
Itinuring nilang napatunayan ang lahat ng detalyeng sinuri,
maliban na si Alfonso ay nasa bahay sa Montouto.
Matapos ang ilang bigong pagtatangka, nagpakamatay si Rosario Porto
sa kulungan ng Brieva, Avila, no'ng Nobyembre 18, 2020.
Nagpatuloy siyang maglathala ng obitwaryo sa diyaryo
bilang pag-alala sa anak niya taun-taon.
Mananatili sa kulungan si Alfonso Basterra hanggang 2031.
Sinabi niyang tatapusin niya ang sintensya hanggang sa huling araw
bilang patunay na inosente siya.
ASUNTA YONG FANG BASTERRA PORTO (2000 - 2013)
Base sa tunay na istorya.
May mga bahaging kathang-isip para sa privacy at pagsasalaysay.
Nagsalin ng Subtitle: Patricia Claudia Albano