(วังวนสงครามชนชั้น)
อูจิน
มาทำอะไรเนี่ย
วันเกิดครั้งแรกของเธอตั้งแต่เราคบกันนี่นา
- เลยอยากมาอวยพรแบบจริงๆ จังๆ หน่อย - "จริงๆ จังๆ" เหรอ
ของขวัญจ้ะ
ของขวัญน้อยไปมั้ย
(บลู โฮเทล)
ของขวัญชิ้นที่สอง
อย่ามาช้าล่ะ
ครู
อินฮัน
บ้าไปแล้ว
อินฮัน
ไม่ใช่อย่างนั้น…
ปล่อยไป เดี๋ยวฉันไปบอกคนอื่นให้จัดการมันเอง
ไม่ได้นะ อูจิน ให้คนอื่นรู้เรื่องนี้ไม่ได้
อินฮัน!
ไม่ได้นะ
อ้าว อูจิน เห็นไอ้เด็กทุนบ้างปะ
กำลังสนุกอยู่แท้ๆ มันวิ่งหนีหายหัวไปไหนไม่รู้
- ไปไหนของมันวะ - เฮ้ย
ให้มันน้อยๆ หน่อย เล่นแรงไปเดี๋ยวก็เป็นเรื่องใหญ่หรอก
อะไรล่ะ ไม่เข้าไปหรือไง
- เฮ้ย ไปกันดีกว่า - หัวร้อนอะไรวะ
- ไปด้านหลังเหอะ - ลงไปอีกชั้นสิวะ
ปล่อยไปเถอะน่า
ก็แค่เด็กทุน ทำไมเธอต้องไปตามหามันด้วย
เขาเป็นเพื่อนฉันไง
ร้องไห้เหรอ ทำไมหน้าตาเป็นแบบนี้
เปล่า ไม่มีอะไร
จะไม่มีอะไรได้ยังไง เกิดเรื่องอะไรกันแน่
- นายไม่รู้ว่าพ่อฉันเป็นคนแบบไหน - มาหาวิธีกัน
นี่อะไรน่ะ
เดี๋ยวฉันจะไปบอกพวกนั้นว่าให้เลิกรังแกหมอนั่น
กลับไปในงานกันเถอะ
อินฮัน!
คังฮา
(น้องชาย)
อินฮัน มาคุยกันหน่อย
นะ อินฮัน!
อินฮัน!
(ครูฮันจีซู)
อินฮัน ฟังครูอธิบายก่อน
- บ้าไปแล้ว บ้ากันไปหมดแล้ว - อยู่ที่ไหน
- มาคุยกันก่อนนะ - ทุกคนในโรงเรียนนี้
ทั้งครูทั้งนักเรียนมันบ้ากันไปหมดครับ!
อินฮัน ฟังครูก่อนนะ
(คังอินฮัน - อจ)
เดี๋ยวครูไปหา
- มาคุยกันก่อน! - ทำแบบนี้กับผมทำไมครับ
อินฮัน ฟังครูก่อนนะ
บอกแล้วไงไม่จำเป็น!
อินฮัน คังอินฮัน!
มันเกิดเรื่องอะไรในโรงเรียนบ้าๆ นี่!
- ฟังก่อน - ผมจะแฉให้หมดเลยครับ
คังฮา
พี่
พี่ เกิดอะไรขึ้น
พี่ เมื่อกี้เสียงอะไร
- คังฮา - พี่ ตอบผมหน่อย!
- พี่ - คังฮา
พี่อยู่ไหน ตอนนี้พี่อยู่ไหน!
พี่ เดี๋ยวผมโทรหาใหม่นะ รอแป๊บนึงนะ
เดี๋ยวผมโทรใหม่นะ!
อินฮัน
(ใบไม้ผลิ... ฤดูแสนสั้นที่เปราะบางและมีค่ายิ่ง)
(สถานีตำรวจยงโฮ โซล)
บูลลี่ในรร.เหรอครับ
ทั้งผมทั้งพวกเพื่อนผมทุกคน
ชีวิตพวกเราอยู่ในฐานะที่ไม่จำเป็น
ต้องลงไม้ลงมือกับใครเลยนะครับ
นี่กล่าวหากันแรงมากนะคะ
มีหลักฐานอะไรถึงได้มาบอกว่าหนูผิดคะ
คุณทนายคะ อันนั้นน่ะค่ะ
เรามีสิทธิ์ที่จะไม่พูดใช่มั้ยคะ
ยานั่นได้จากการจ่ายยาที่ถูกต้องตามกฎหมายครับ
ยาโรควิตกกังวลครับ
ไม่เชื่อก็ดึงผมสักเส้นไปตรวจมั้ยล่ะครับ
ผมบอกว่าไม่ใช่ไง ทำไมไม่เชื่อกันบ้างครับ
บูลลี่เหรอ
ผมไม่ได้ต่อยตีใครเลย
แค่เล่นมายากลให้ดูเฉยๆ ครับ
ผมก็แค่
ช่วยเหลือรุ่นน้อง ให้อยู่ในโรงเรียนได้อย่างราบรื่น
ในฐานะรุ่นพี่เท่านั้นเองครับ
ผมไม่ได้ทำเพราะมีใครสั่งเลยครับ
ไม่ทราบค่ะ
เราก็แค่ชอบไปปาร์ตี้
แต่ไม่เคยบูลลี่หรือเล่นยาเลยค่ะ
พวกหนูเป็นนักเรียนดีเด่นนะคะ
ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องพรรค์นั้นหรอกค่ะ
พวกเรามีส่วนค่ะ
เป็นเรื่องที่หนูเองก็มีส่วนที่ต้องรับผิดชอบค่ะ
ช่างกล้าซะเหลือเกินนะ
เพิ่งเคยเจอเด็กทุนแบบเธอเลย คังฮา
เด็กที่ทำให้โรงเรียนพังพินาศได้ขนาดนี้
คาดไม่ถึงเลยจริงๆ
ผมมาที่นี่เพื่อการนี้แหละครับ
เพื่อแก้ไขในสิ่งที่ผิด ถึงโรงเรียนจะพังพินาศผมก็ไม่สน
คนที่ฆ่าพี่ผม
ผมคงจับมันด้วยตัวเองไม่ได้
แต่วันนั้น ไม่สิ
พวกคนที่ทำเฉยมาตลอด ตั้งแต่ที่พี่ผมเริ่มถูกรังแกตอนแรก
ผมจะแฉให้หมดแล้วทำให้ทุกคนต้องรับผิดชอบครับ
ครูคงไม่ได้เป็นหนึ่งในคนพวกนั้น
ใช่มั้ยครับ
เฮ้ย!
แจ้งตำรวจเหรอวะ เรื่องฉันเนี่ยนะ
เรื่องยาเรื่องบูลลี่เหรอ ไอ้สันดาน แกเห็นกับตาหรือไง
นั่นน่ะสิ
นายลูกหมา รู้เรื่องอะไรถึงได้แจ้งตำรวจเรื่องฉัน
ฉันเคยไปทำอะไรตอนไหน!
ไอ้เวรนี่มันเอาอะไรให้ตำรวจวะ
คลิปเหรอ ไหนเปิดมาให้ดูหน่อยสิวะ
เปิดมาสิวะ
ช่างมันเหอะ
แกอย่าสะเออะโผล่มาโรงเรียนอีก
ฉันเคยพูดไปแล้วนะ
จะอยู่หรือจะไป ฉันเป็นคนตัดสินใจเอง
แกไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน ชเวยุนซอก
ทำไมจะไม่มีสิทธิ์ล่ะ
ค่าเล่าเรียนที่พวกแกไม่เคยต้องจ่าย
แต่เราต้องจ่ายยันค่าพัฒนาโรงเรียน
สิทธิประโยชน์ที่พวกแกได้ใช้อยู่
เคยคิดบ้างมั้ยว่ามันมาจากไหน
ไม่มีจิตสำนึกเลย
ใช่มั้ย เฮรา
ใช่
ที่เลือกเด็กทุนเข้ามา ตามนโยบายผู้มั่งคั่งควรช่วยเหลือผู้ด้อยกว่า
เป็นน้ำใจที่โรงเรียนสงเคราะห์ให้สังคม
เพราะงั้นแกมาตอบแทนน้ำใจกันแบบนี้ไม่ได้ไง!
มีน้ำใจแล้วทำอย่างนี้ได้หรือไง
- อะไรของหมอนั่น - เป็นอะไรของมัน
ไม่ได้จ่ายเงิน เลยจะทำอะไรยังไงกับเขาก็ได้เหรอ
อะไรของแกอีกวะ!
เขาพูดผิดตรงไหน
แค่เพราะเราเป็นเด็กทุน
แต่จะมาบูลลี่กันแบบนี้มันไม่ถูกไง!
ไอ้พวกนี้ไม่กลัวตายกันแล้วสินะ
ถ้าไม่อยากถูกแจ้งความ ก็ทำตัวให้มันดีๆ ซะตั้งแต่แรกสิ
ชเวยุนซอก
ไอ้นี่มันวอนตีนไม่เลิก
ปล่อยเดี๋ยวนี้ ชเวยุนซอก
แจอี
อย่าบอกนะว่าเธอเข้าข้างพวกเด็กทุน
ที่คังฮาพูดมาไม่มีอะไรผิดเลย พวกเรานี่แหละที่ผิด
พวกเธอก็อย่าไปกลัว ตอนถูกเรียกไปสอบสวนก็พูดความจริงซะ
เรื่องความไม่ยุติธรรมที่เจอในโรงเรียน
แล้วก็เรื่องที่ถูกบูลลี่
พูดไปตามความจริงได้เลย
เราจะได้รู้ว่าเราทำอะไรผิดไป
เพื่อที่จะ
ไม่ให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นอีก
โธ่เว้ย
พูดไม่รู้เรื่องหรือไง
บอกแล้วไงตำรวจมาถึงโรงเรียนเลยนะ
แม่ ผมไม่ได้ต่อยใครนะ
ก็เคยต่อยแหละ แต่ก็ไม่ได้ต่อย
แล้วผมก็ไม่ได้ทำไปเพราะอยากทำด้วย
โอ๊ย ไม่รู้ๆ แค่นี้นะ
ฉิบหาย
สีหน้ารังเกียจแบบนั้นมันอะไร
ที่รุ่นพี่ชานมินพูดก็ไม่ผิดนี่
เขาไม่ได้ต่อยใครเพราะอยากต่อย
แต่ทำไปเพื่อเอาใจพวกแก
เพราะพวกแกต้องการแบบนั้นต่างหาก
แล้วยังไง
มีอะไรให้ทำอีกเหรอ
แกป่าวประกาศไปทั่วว่าจะแก้ไขในสิ่งผิด
นี่ก็จบเรื่องแล้วปะ
ปาร์ตี้วันเกิดแกใช่มั้ย
วันนั้นน่ะ
แต่ไม่มีร่องรอยของแกเลยสักนิด
แกไม่อยู่ในคลิปที่ฉันมีสักอันเลย
ถามว่าจบเรื่องยังใช่มั้ย
นี่มันเพิ่งเริ่มต่างหาก
คนที่ทำผิดต้องชดใช้อย่างสาสม
ฉันจะรอดูวันนั้นแบบเต็มตาเลย
นิวยอร์กน่ะ ไม่ไปไม่ได้เหรอ
ตัดสินใจไปแล้ว
แต่ฉันไม่อยากปล่อยให้เธอต้องอยู่คนเดียวอีก
พอคิดว่าตอนนั้นเธอต้องลำบากอยู่คนเดียว
ฉันจะขอโทษเธอยังไงก็ไม่มีวันพอ
ไม่ต้องขอโทษแล้วนะ รีอัน
ฉันเข้าใจความรู้สึกนายดี
รีอัน ขอตัวแป๊บนึงนะ
อือ
(เจอตัวคนส่งคลิปแล้วค่ะ ผอ.พัคฮีซอนค่ะ)
นัมจูวอน!
- มาคุยกันหน่อย - ปล่อย
คลิปที่นายส่งมาให้ฉัน
ฉันจะเอาไปแจ้งตำรวจก็ได้นะ
นัมจูวอน
ก่อนที่ฉันจะรู้ว่านายเป็นคนที่ขู่ฉัน
ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับนายเลย
แต่พอรู้แล้วก็ยิ่งไม่เข้าใจ
นายทำแบบนี้ทำไม
ก็ลองคิดถึงสิ่งที่พวกเธอทำสิ
นอกจากพวกเด็กทุนแล้ว
ยังข่มพวกครูให้ต้องก้มหัวเอาใจพวกเธอ
จูชินที่พวกเธอเป็นใหญ่เป็นคนคุมน่ะ
ฉันเกลียดที่นี่เข้าไส้
บรรดาคลิปที่คังฮาใช้แจ้งความน่ะ
ไม่มีพวกคลิปที่นายส่งมาขู่ฉันเลย
ไอ้โง่นั่นไม่ยอมเอาคลิปที่สำคัญที่สุดไปน่ะสิ
ฉันก็ไม่ได้ให้ไปด้วย
ที่นายขู่น่ะ
ยังคิดจะทำอยู่มั้ย
กำลังตัดสินใจอยู่
"กำลังตัดสินใจอยู่" "เดี๋ยวจะปล่อยคลิป"
นายเอาแต่พูดไปงั้นแต่ไม่คิดจะทำจริง
เพราะนายก็มีสิ่งที่ต้องปกป้องเหมือนฉันใช่มั้ยล่ะ
ถ้านายปล่อยคลิป คนที่จะต้องรับผลกระทบคือแม่นาย ไม่สิ
ผอ.ต้องรับไปเต็มๆ
ที่นายเลือกขู่ฉันไม่ใช่รีอัน
เพราะนายกลัวจะถูกตามแก้แค้นใช่มั้ยล่ะ
แจอีแปลกไปนะ
แปลกไปยังไง
ที่ผ่านมาจองแจอีเคยเข้าไปยุ่ง ไปออกหน้าพูดแทนคนอื่นซะที่ไหน
ไม่รู้ว่าอะไรแต่ยัยนั่นเปลี่ยนไปจริงๆ
เมื่อไหร่จะกลับมานะ
ฉันชอบจองแจอีที่เย็นชาไม่แคร์โลก
แบบร่างเดิมที่ฉันรู้จักมากกว่า
ไม่รู้สิ
แต่ถึงร่างเดิมไม่กลับมาแล้วยังไง เดี๋ยวแจอีก็จะไปจากที่นี่อยู่แล้ว
เลยจะบอกให้ฉันไม่ต้องแคร์งั้นเหรอ
ก็เธอเกลียดแจอี
เธออยากให้แจอีไปให้พ้นจากจูชินยิ่งกว่าใครๆ นี่
นั่นน่ะ ก็ตอนนั้น
เพราะฉันโมโหแจอีมากไง!
แต่ปกติเพื่อนกัน มันก็มีช่วงหยุมหัวกันบ้างอยู่แล้วมั้ย ชิ
ไหนเธอบอกว่าเลิกคบ จะเอาคืนไม่ใช่หรือไง
สุดท้ายคนที่ช่วยฉันจากนรกก็คือแจอีนี่นา
มาคิดดูแล้วแจอีก็เป็นแบบนี้ตลอด
ยัยนั่นรับนิสัยแย่ๆ ของฉันได้ทุกอย่าง มาแต่ไหนแต่ไร
แต่พอฉันคิดว่าจะทำตัวเป็นเพื่อนที่ดีสักหน่อย
แจอีก็ดันจะต้องไปนิวยอร์กซะงั้น
คลิปนั่น
ผอ.เป็นคนส่งมาเหรอครับ
คลิปเหรอคะ นี่พูดเรื่องอะไรอยู่คะ
ได้มาจากไหนยังไงครับ
ผอ.กำลังทำบ้าอะไรอยู่กันแน่ครับ!
คุณรีอัน
อย่าบ่ายเบี่ยงครับ ตอบคำถามผมมาเลยครับ
ที่นี่
เป็นมูลนิธิการศึกษาที่อยู่ภายใต้จูชินกรุ๊ป
แล้วคุณรีอันก็เป็นทายาทของจูชินกรุ๊ปนะคะ
แล้วไงครับ
นั่นก็หมายความว่า
เรื่องของคุณรีอัน ดิฉันไม่สามารถทำอะไรโดยพลการได้ยังไงล่ะคะ
แม่เหรอครับ
คอยสืบเรื่องผมอยู่เหรอครับ
แม่ทำแบบนี้ไปทำไมครับ!
โอเคครับ สั่งให้คนแอบตามสืบเรื่องผมก็เรื่องนึง
แต่คลิปนั่น
ส่งคลิปนั่นมาให้ผมทำไมครับ
เพราะเป็นห่วงไง
ไปไหนมาไหนด้วยกันแบบนั้น เกิดท้องขึ้นมา
เรามีแต่จะปวดหัวเปล่าๆ
ต้องดึงสติกันหน่อย
- แม่! - กล้าดียังไงมาขึ้นเสียงใส่แม่!
ลูกเป็นลูกแม่ เป็นทายาทของจูชิน!
ก่อนจะเป็นลูกแม่ เป็นทายาท ผมก็เป็นคนนะครับ!
ไม่ใช่หมาที่แม่เลี้ยงไว้!
ผมไม่อยากอยู่ในกำมือของแม่อีกแล้วครับ
มันหายใจไม่ออกเหมือนจะขาดใจ
แม่น่าจะทิ้งผมเหมือนที่ทิ้งพ่อไปสิครับ!
ผมขอสละสิทธิ์ครับ
ผมคงเลิกเป็นลูกแม่ไม่ได้ แต่ผมสละสิทธิ์
จากตำแหน่งทายาทได้ครับ
รีอัน!
ลูกพูดกับแม่แบบนี้ได้ยังไง
ลูกเป็นทุกอย่างของแม่
เป็นลูกชายคนเดียวของแม่ เป็นเจ้าของจูชิน
เป็นจุดศูนย์กลางของโลกนี้
แม่จะทำให้ลูกเป็นหมดทุกอย่างนั่นให้ได้
ลูกเป็นความหวังเดียวของแม่นะ รีอัน
- ป้าครับ สวัสดีครับ - จ้า สวัสดี
ไม่คิดเลยว่านายจะไปแจ้งตำรวจจริงๆ
เพราะโรงเรียนไม่ทำหน้าที่
ปกป้องนักเรียนของตัวเองไงล่ะ
ในที่สุดก็เริ่มแล้วสินะ
ที่นายบอกว่าจะแก้ไขในสิ่งที่ผิด
ที่จะแก้แค้นให้อินฮัน
ถ้าเป็นพี่ พี่ก็คงทำแบบนี้เหมือนกัน
คงไม่ทนดูความไม่ถูกต้องอยู่เฉยๆ หรอก
พี่น่ะ
ฉันก็รู้เหมือนกันว่าอินฮันเป็นคนแบบนั้น
ฉันไม่คิดว่ามันเป็นการแก้แค้นจากนาย
แต่คิดว่า
มันเป็นสิ่งที่เราต้องชดใช้จากสิ่งที่เราทำ
ฉันเลยจะยอมรับ บทลงโทษทุกอย่างด้วยความเต็มใจ
สิ่งที่ฉันไม่เคยรู้เพราะไม่มีใครเคยบอก
อย่างเรื่องที่ฉันทำอะไรผิด
เรื่องที่ฉันเพิกเฉย เรื่องที่ฉันปล่อยให้เกิดขึ้น
ถ้าฉันรู้ตัวเร็วกว่านี้หน่อยก็คงจะดี
ก่อนที่จะต้องเสียอินฮันไป
ฉันขอโทษนะ
ที่รู้ตัวช้าไปมากเลย
แล้วก็
ที่เอาแต่เห็นแก่ตัวว่าจะปกป้องรีอัน
ฉันก็ขอโทษเหมือนกัน
ที่ทำให้เธอต้องลำบาก
ฉันกำลังจะไปอยู่นิวยอร์กแล้ว
จะไปอยู่ที่นั่นเหรอ
แล้วชีวิตเธอจะเป็นยังไงต่อ
จะเป็นยังไงล่ะ
ก็คงสุขสบายดี ในฐานะจองแจอีแห่งแจยุลกรุ๊ปเหมือนเดิมแหละ
เพราะงั้นคังฮา
ดูแลตัวเองดีๆ นะ
ต้องจบด้วยเกรดอันดับหนึ่งนะ
แจอี
เธอ
ไม่เคยชอบฉันแม้แต่วูบเดียวเลยเหรอ
ไม่เคย ไม่เคยแม้แต่วูบเดียว
โกหก
ฉันขอโทษ
เป็นความผิดของฉันทั้งหมด
คังอินฮัน
สบายดีมั้ย
ทักทายสิ
ฉันชวนมาเองแหละ
เพราะรีอันเหมือนมีเรื่องที่อยากจะพูดกับนาย
(คังอินฮัน 13 เม.ย. 2007 - 27 ต.ค. 2023)
เราเริ่มจากอะไรเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้
ค่อยๆ แก้ไขไปทีละเรื่องกันเถอะนะ
จนกว่าจะไปจากที่นี่
ฉันก็จะลองทำทุกอย่างที่ทำได้เหมือนกัน
พวกเรา
จะจบกันแบบนี้จริงๆ เหรอ
จบอะไรกันล่ะ
พวกเรายังอายุแค่สิบแปดเองนะ คิมรีอัน
คิดซะว่าพวกเรา
แยกย้ายกันไปเติบโตสักพักแล้วกัน
ฉันไม่มั่นใจเลยว่าจะไหวถ้าไม่มีจองแจอี
เธอล่ะ เธอไหวเหรอ
ต่อให้ไม่มีฉัน
จะไปขอโทษคังฮาด้วยใช่มั้ย
ฉันจะขอโทษ
เพราะงั้นอย่าไปเลยนะ จองแจอี
รีอัน
ฉันรู้สึกว่าทั้งหมดนี้เป็นบทลงโทษของเรา
ฉันคิดอยู่บ่อยๆ ว่านี่เป็นสิ่งที่เราต้องชดใช้
ในเรื่องที่เราเคยทำผิด
เราทำให้ใครบางคนต้องมีบาดแผลที่ไม่มีวันหาย
เราทั้งคู่เลย
เพราะงั้นพวกเราก็ต้อง
ยอมรับผลที่ตามมาจากการกระทำ
ของพวกเราเถอะ
เดี๋ยวสิ
ได้อันนี้มาจากไหน…
ที่นี่คือจูชินนะคะ ครูฮันจีซู
ความสัมพันธ์ที่ไม่เหมาะสมกับนักเรียน
เป็นครูบาอาจารย์แท้ๆ ทำอย่างนี้ได้ยังไงคะ
ครูฮันคงรู้ดีอยู่แล้วว่า เรื่องนี้ก่อให้เกิดปัญหามากมายขนาดไหน
ตอนนี้โรงเรียนก็ระส่ำระสายมากพออยู่แล้ว ถ้าเรื่องนี้หลุดออกไปด้วย
รู้ใช่มั้ยคะว่าจะเกิดอะไรขึ้น
พ่อแม่ของคุณอูจินอยากให้จบเรื่องนี้แบบเงียบๆ
ขอพูดสั้นๆ เลยนะคะ
ออกจากห้องผอ.แล้วยื่นหนังสือลาออก
แล้วออกไปจากโรงเรียนนี้ค่ะ
(ตั๋วเครื่องบิน)
ผอ.คะ
ต้องขอบคุณความเมตตากรุณา สมกับความเป็นบุคคลในสังคมชั้นสูง
ของพวกท่านด้วยนะคะ
และอย่าลืมนะคะ ว่าความกรุณานี้หมายความว่ายังไง
อูจินเหรอคะ
ที่มาบอกเรื่องนี้
ถ้าไม่ใช่เพราะว่าอูจินเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
ป่านนี้ครูฮัน
คงติดคุกเพราะเรื่องชนแล้วหนีไปแล้วค่ะ
เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน
ขอให้ครูฮันปิดปากเงียบ ทั้งเรื่องอูจินและเรื่องอื่นๆ ด้วยค่ะ
พวกเราไปเที่ยวด้วยกันสักครั้งดีมั้ย
ก่อนแจอีจะไป
อยากไปเที่ยวที่ไหนใกล้ๆ นี้มั้ย
ไม่ต้องหรอก
ไม่เอาหรอก อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่เลย
ฉันไม่ได้จะไปในที่ที่พวกเธอ จะไปเจอไม่ได้ซะหน่อย
- อีอูจิน - ฮะ
โอเคมั้ยเนี่ย
โอเค
ช่วงปิดเทอมจะกลับมาได้มั้ย
น่าจะยากแหละ พ่อบอกว่าอย่ากลับมาที่นี่อีกน่ะ
นี่มันแก้แค้นกันของแท้เลย
"แก้แค้น" เหรอ
เพราะนายลูกหมานั่นถล่มโรงเรียน จนเธอต้องไปจากที่นี่
เธอเลยต้องแยกจากเราสามคน
แก้แค้นกันของแท้
เทียบกับสิ่งที่คังฮาต้องเจอมา
แค่นี้จะเป็นการแก้แค้นได้เหรอ
แก้แค้นไง
นายทำอะไรลงไป
ฉันถามว่านายทำอะไรแจอี!
ฉันไปหาพ่อแจอี
ฉันน่ะ
คิดว่าเธออยากให้แจอีหายไปจากที่นี่จริงๆ
ฉันเลยขอให้ส่งแจอีไปนิวยอร์ก
ไม่งั้นฉันจะแฉ
สาเหตุที่แจอีไปอเมริกาตอนนั้น
"สาเหตุที่ไปอเมริกา" เหรอ
ตอนนั้นแจอีท้อง
อะไรนะ
ลูกของรีอัน
โอ๊ย บ้าไปแล้ว อีอูจิน บ้าไปแล้ว!
นายไปบอกพ่อแจอีเรื่องนั้น…
ทำแบบนั้นได้ไง
ทำบ้าอะไรแบบนั้นได้ไง!
เพราะเธอไง
เธอบอกให้ฉันเลือกว่ายุนเฮราหรือคนอื่น
ฉันเลือกเธอ เลือกยุนเฮราไง!
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ทำอะไรสิ้นคิดแบบนั้นได้ไง ไอ้บื้อ!
แล้วอย่างนี้จะมองหน้ารีอันได้ยังไง
จะไปสู้หน้าแจอีได้ยังไง!
ไม่รู้ตัวเหรอว่านายสำคัญกับสองคนนั้น ตาทึ่ม!
คงต้องไปบอกสินะ
ว่าทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะฉัน
- ว่าฉันเป็นคนทำ - ปิดปากให้สนิทเลย
ปิดปากไว้จะได้จบ อีอูจิน
ปิดปากไว้จะได้รักษามิตรภาพเราเอาไว้
คิดว่าต้องบอกลาก่อนไปน่ะ
ฉันเพิ่งยื่นใบลาออกมา
ไม่มีเรื่องอะไรหรอกครับ
จะไม่มีใครรู้
"ไม่มีใครรู้" เหรอ อูจิน
เธอกับฉัน เรารู้กันอยู่นี่ไง
อย่าคิดว่าเรื่องมันจะจบแค่นี้
เดี๋ยวนะ
เมื่อกี้ครูพูดว่าไง
อย่าบอกนะว่าจงใจพุ่งมาหาฉันน่ะ
จำได้มั้ยที่เธอเคยถามว่าคนไหนตัวจริงกันแน่
อะไร แอร์เมสหรือว่าเฮราน่ะเหรอ
เฮรา
คือคนที่ฉันชอบจริงๆ
ฉันรู้
ว่าแต่มาเพื่อบอกเรื่องนี้ตอนดึกป่านนี้เนี่ยนะ
ฉันทำความผิดเอาไว้
แล้วดูเหมือนว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้น
เริ่มต้นมาจากตอนนั้น
จากความผิดฉัน
ฉันกลัวที่จะต้องรับผิดชอบ แต่ก็อยากปลดปล่อยความรู้สึกผิดสักอย่าง
อีอูจิน
นี่นายกำลังพูดเรื่องอะไร
วันที่เกิดเหตุฉันไม่รู้เลย
ว่ามันเป็นอุบัติเหตุแบบไหน
ฉันรู้แค่ว่า
ต้องไม่ให้ใครรู้ว่าเป็นรถของใคร
กลัวว่ามันจะเป็นปัญหา ในเส้นทางการเมืองของพ่อ
ฉันเลยปิดเรื่องนี้ไว้
แต่ว่าฉันบังเอิญ
เจอปากกาด้ามหนึ่งในรถ
แต่ฉันเพิ่งรู้เมื่อไม่นานมานี้
ว่ามันคือกล้อง
ฉันขอโทษนะ แจอี
อันนี้
เป็นของคังอินฮัน
ผู้หญิงในคลิปนี้เป็นครูที่โรงเรียนใช่มั้ยครับ
สายสืบคิม หาที่อยู่ของผู้ต้องสงสัยก่อนเลย
ทะเบียนรถเป็นชื่อใครนะ ของสส.คนไหนนะ
สส.อีฮันจงครับ ที่ลงสมัครประธานาธิบดี
ทำไมชื่อคนใหญ่คนโตถึงได้โผล่มาอีกได้เนี่ย
งานนี้เราน่าจะต้องแจ้งผู้กำกับการก่อนนะ
ครับ คงต้องอย่างนั้น
ผู้ช่วยพนง.สอบสวนจองจูฮันครับ
- เชิญมาที่สถานีตำรวจด้วยครับ - เดี๋ยวๆ อะไรเนี่ย
ทำไมเนี่ย
หมายค้นจากศาลครับ
ให้ความร่วมมือด้วยครับ
ใครสั่งมาคะ ที่นี่โรงเรียนจูชินนะคะ!
คุณฮันจีซู
ผมร.ต.ต.จางอินโฮ จากสน.ยองโอครับ
ตามประมวลกฎหมายเพิ่มโทษ ในคดีอาชญากรรมพิเศษ มาตราห้า วรรคสาม
คุณฮันจีซูถูกจับกุมในข้อหาชนแล้วหนีครับ
คุณฮันจีซูมีสิทธิที่จะไม่พูดครับ และมีสิทธิที่จะไม่ให้การปรักปรำตนเอง
ครูครับ คราวก่อนขอบคุณนะครับ
(ครูจีซู ขอบคุณครับ)
ขอบคุณนะ
ช่วงนี้โอเคดีมั้ย
ครับ
อินฮันมีความสามารถทางศิลปะนะ ทำได้ดีเลย
สู้ๆ นะ!
ครับ
ท่านประธานคนก่อนก่อตั้งมูลนิธิการศึกษา
เพื่ออบรมฟูมฟักบุคลากรคุณภาพ ที่จะเป็นทรัพยากรของประเทศชาติ
อย่าว่าแต่บุคลากรคุณภาพเลย มีทั้งความรุนแรงทั้งยาเสพติด
แถมคนที่ก่อเหตุชนแล้วหนีจนนักเรียนเสียชีวิต
ก็เป็นครูของจูชินเองด้วยเหรอครับ
ดิฉันจะรับผิดชอบทุกอย่างเองค่ะ
ความเสียหายที่โรงเรียนได้รับ มันหนักจนผอ.รับผิดชอบไม่ไหวหรอกค่ะ
แผนรับมือต่อไปไว้คุยกับกรรมการชุดใหม่
แล้วก็ผอ.คนใหม่ค่ะ
ท่านประธานคะ
ท่านประธาน!
ที่ผ่านมา
ดิฉันทุ่มเทปกป้องโรงเรียนขนาดไหน ท่านก็ทราบนี่คะ
มาทิ้งกันง่ายๆ เหมือนเศษกระดาษแบบนี้ได้ยังไงกันคะ
แต่ราคาที่ฉันต้องจ่ายมาจนถึงตอนนี้
มันแพงมากนะสำหรับแค่เศษกระดาษ
เหตุผลที่ฉันสละเวลามาวุ่นวายถึงที่โรงเรียน
คิดว่าเพราะมันเป็นมูลนิธิของฉันเองเหรอคะ
เปล่าค่ะ
เพราะรีอันลูกชายฉันต่างหากค่ะ
ต้องทำทุกวิถีทางไม่ให้มีอะไรมาทำร้ายรีอันสิ
นั่นมันงานของคุณต่างหาก
หน้าที่ปกป้องเจ้าของจูชินน่ะ
(ห้องผู้อำนวยการ)
ผมดีใจที่แม่ได้ออกไปจากโรงเรียนนี้ครับ
เพราะจากนี้ไปผมจะได้ไม่ต้องอายเรื่องแม่แล้ว
คลิปที่คังฮาเอาไปแจ้งตำรวจ ผมเป็นคนเอาให้เขาเองครับ
ผมรู้มาสักพักแล้ว
ว่าจูชินสั่งให้แม่จับตาดูนักเรียน บนคลาวด์เก็บข้อมูลส่วนตัว
เพราะอย่างนั้น
ผมเลยอยากใช้ข้อมูลพวกนั้นทำลายโรงเรียน
แต่ผมกลัวว่าแม่จะได้รับผลกระทบ เลยทำไม่ได้ครับ
- จูวอน - แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันจบลงแล้ว
แม่ผมไม่ต้องทำอะไรแบบนั้นอีกแล้ว
แค่นี้ผมก็พอใจแล้วครับ
เรื่องการค้ายาในโรงเรียน…
ที่ลือว่าลูกสาวคนโตของแจยุลกรุ๊ปท้อง จริงมั้ยคะ
แค่เรื่องลูกสาวคนโตของกลุ่มบริษัทเอ เคยท้องแล้วแท้งก็ช็อกมากแล้ว
แต่ที่ช็อกโลกมากกว่า
คือพ่อของเด็กคือทายาทของกลุ่มบริษัทบีนี่สิครับ
ก็รู้ๆ กันอยู่ ว่าความสัมพันธ์ของสองบริษัทนี้เป็นยังไง
จัดการด้วยค่ะ
ทำยังไงก็ได้ให้ภาพลักษณ์ของบริษัทเรา
เสียหายน้อยที่สุดค่ะ
รู้สึกยังไงบ้างล่ะ
ฉันถามว่ารู้สึกยังไงที่ได้ใช้ชีวิตแบบแม่ของแก
ถึงจะไม่พอใจแต่ฉันก็ต้องยอมรับ
ว่าแกได้แม่มาเต็มๆ และพฤติกรรมของแก
ทำให้แผนทุกอย่างที่ฉันวางไว้พังยับเยินไม่มีชิ้นดี
ตอนนี้แกไม่มีประโยชน์อะไรกับฉันแล้ว
พอเรื่องมันเป็นแบบนี้
กลายเป็นว่าทั้งฉันทั้งแก เสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์
หนูกลัวค่ะ
ว่าจะโดนพ่อเฉดหัวออกจากบ้านเหมือนแม่
คำพูดที่พ่อเคยพูดกับหนูตอนสามสี่ขวบ
ว่าถ้าทำตัวไม่ดี
จะต้องหายไปเหมือนแม่
หนูกลัวมาตลอดเลยค่ะ
แต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วค่ะ
หนูไม่กลัวเลยสักนิดค่ะ
ฉันน่ะนะ
อะไรที่โยนทิ้งไปแล้ว ฉันไม่เก็บกลับมาอีกเด็ดขาด
ยิ่งถ้าเป็นคนละก็
ยิ่งไม่มีวัน
ฉันอยากขอโทษ
ฉันไปที่เก็บอัฐิมา
แกไปหาพี่มางั้นเหรอ
อุบัติเหตุวันนั้น
ฉันไม่ได้เป็นคนลงมือก็จริง
แต่เด็กคนอื่นรุมรังแกอินฮันจริง
ทั้งหมดเป็นความผิดฉันเอง
ฉันควรเป็นคนห้ามไว้
ตอนนั้นฉันไม่พอใจมาก ที่เห็นคังอินฮันอยู่ข้างๆ แจอี
เพราะอย่างนั้นฉันเลยไม่ทำอะไร แค่มองเฉยๆ ตอนที่คนอื่นรุมรังแกเขา
ฉันรู้ดีว่า
นายคงไม่มีวันให้อภัยฉัน
แต่ถึงอย่างนั้น
ฉันก็ขอโทษจริงๆ นะ
ทั้งขอโทษนาย
ทั้งขอโทษคังอินฮัน
ฉันเสียพี่ไปทั้งคน
ต่อให้นายขอโทษให้ตายยังไง พี่ฉันก็ไม่มีวันฟื้นกลับมาได้
"ขอโทษ" งั้นเหรอ
ง่ายดีเนอะ
ถ้าไม่เกิดเรื่องนั้น พี่ฉัน
พี่คงยังอยู่ข้างฉัน คงยังหัวเราะ ล้อเล่นไปเรื่อย
ถ้าพวกแกไม่รุมรังแกเขา
ถ้าไม่วิ่งไล่จนเขาต้องออกไปที่ถนนคืนนั้น
พี่คง
ยังมีชีวิตสดใสจนถึงตอนนี้
"ขอโทษ" งั้นเหรอ
ก็ได้
จากนี้ไป
ก็อยู่กับความรู้สึกผิดไปเถอะ คิมรีอัน
เพราะฉันไม่มีวัน
รับคำขอโทษของนาย
ทั้งหมดเป็นเพราะความเลินเล่อของดิฉันค่ะ
ก่อนจะเป็นผู้นำของกลุ่มบริษัท ดิฉันก็เป็นแม่คนหนึ่ง
การที่ลูกของดิฉัน กระทำเรื่องที่เป็นประเด็นวิจารณ์ในสังคม
ดิฉันต้องกราบขออภัยเป็นอย่างสูงค่ะ
ทว่าคลิปวิดีโอแอบถ่ายที่ถูกเผยแพร่อยู่ในตอนนี้
ถือว่ามีความผิดทางกฎหมาย
ทางเราจะดำเนินการตามกฎหมายขั้นเด็ดขาด
นายชเวยุนซอก
ยอมรับข้อกล่าวหา ทำร้ายร่างกายนักเรียนทุนหรือไม่
สุดท้ายนี้ ดิฉันตระหนักเป็นอย่างยิ่งถึงความรับผิดชอบ
เรื่องความประพฤติที่ไม่เหมาะสม
และการใช้ความรุนแรงของนักเรียนจูชิน
ดิฉันขอสัญญาว่าจะแก้ไขทุกอย่าง อย่างสุดความสามารถค่ะ
ชเวยุนซอก แบ็คชานมิน
ควอนแจจุน ชาจีซอก อียูจิน
ยอมรับข้อกล่าวหามั้ยครับ
ผมเป็นผู้กระทำความผิด
อีกคนครับ
ฉันก็น่าจะพูดทุกอย่างไปให้หมด
เรื่องที่ไปหาพ่อแจอีด้วย
แค่เอากล้องปากกาอะไรนั่นไปให้แจอี
ก็ทำแผนลงสมัครปธน.ของพ่อนายพังไปแล้วนะ
แล้วอีกอย่าง บางเรื่องน่ะ
ไม่พูดออกมาจะดีกับทุกฝ่ายมากกว่านะ
เรื่องที่นายหักหลังแจอี เราสองคนมาเก็บเป็นความลับจนวันลงหลุมเถอะ
แล้วก็ทำดีกับแจอีกับรีอันไปจนวันตายล่ะ
ค่อยๆ ชดใช้ไปนั่นแหละ
มันจะเปลี่ยนไปมั้ย
อะไร
จูชินแล้วก็พวกเรา
ไม่รู้สิ ไม่มีอะไรที่เปลี่ยนแปลง
ได้ทันทีในคราวเดียวหรอก
ทั้งจูชิน ทั้งพวกเราแหละ
ฉันไปก่อนนะ
อย่าไปซนที่ไหนล่ะ ตรงกลับบ้านไปเลย
ครั้งแรกเลยตั้งแต่เข้าม.ปลายมา
ที่ได้นั่งรถเมล์ด้วยกันแบบนี้
ทั้งที่ตอนม.ต้นก็นั่งไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด
ขอโทษนะ
ที่หนีหน้านายเพราะกลัวพวกนั้น
ที่บอกว่าช่วยนายไม่ได้แล้ว
อะไรเนี่ย
พอไปเป็นคุณหนูไฮโซแล้วเปลี่ยนไปเลยนะ
เราเคยต้องมาขอโทษกัน เพราะเรื่องแค่นี้ซะที่ไหน
ถึงจะทะเลาะกันแต่ก็ยอมกลับมาดีกัน
"ปกติเพื่อนกันก็แบบนี้แหละ" คังอินฮันพูดแบบนี้ตลอดเลย จำไม่ได้เหรอ
เห็นมั้ย ฉันบอกแล้วไงว่าชุดนี้สวย
มันก็แน่อยู่แล้วมั้ย ยุนเฮราเป็นคนใส่นะ
เฮรา
ว่าไง
ฉันไม่รู้เลยว่าเธอคิดแบบนั้น
วิธีการพูดที่เย็นชาตรงไปตรงมาของฉัน
ฉันคิดว่าเธอคงเข้าใจนิสัยฉันดีอยู่แล้ว
ไม่ใช่เพราะฉันคิดว่าเธอไม่ใช่เพื่อนฉันเลยนะ
ฉันรู้
แต่ตอนนั้นฉันไม่รู้ไง
ที่จริงฉันก็อายอยู่เหมือนกันนะ
ทั้งที่ฉันเป็นเพื่อนกับเธอมาตั้งแต่เด็ก
แต่เพิ่งมารู้เอาป่านนี้
อะไรเหรอ
เรื่องที่จริงๆ แล้วเธอไม่ใช่คนเย็นชา แต่ทำตัวเย็นชาไง
แล้วก็ที่เธอต้องทำตัวแบบนั้นเพื่อปกป้องตัวเองน่ะ
ฉันจะรอนะ
ไปดีมาดีนะ
เพื่อนของฉัน จองแจอี
ดูแลตัวเองดีๆ นะ
ยัยตัวร้าย
เพื่อนคนสวยของฉัน ยุนเฮรา
ไปกันเถอะ
เดี๋ยวก่อนครับ
วันนี้โดดเรียนไปเที่ยวกับฉันเถอะ
- ไปเลย - ต้องจับให้ฉันด้วยนะ
- ตกลงมั้ย - เดี๋ยวจับให้
- ปั่นไปเลย - อือ
อีกนิดจะได้ละ
- ไหวมั้ย - ขอใหม่
- ไปนะ - ไปเลย
- ดูสิ เป็นไง - นั่นแหละ ใช่เลย
ไหนปั่นกลับมาหน่อย
ง่ายกว่าที่คิดนะ
- เก่งนะเนี่ย - เก่งใช่มั้ย
เก่ง
เป็นไง ปั่นเก่งใช่มั้ย
เอ้า ลองกินดูสิ
นี่อะไรเนี่ย
โทสต์น่ะ
ไม่เป็นไรน่า
เธอเคยมากินอะไรแบบนี้ตอนไหน
ฉันยังไม่เคยกินหรอก ตั้งใจมากินกับนายนี่แหละ
อร่อยมากเลย ลองกินดูเร็ว
โอเค
เป็นไง
- อร่อยละสิ - อร่อยจริง
อันนี้เชฟเป็นคนทำเหรอ เชฟชื่อดังใช่มั้ย
- เธอไม่กินเหรอ เอามาให้ฉันเลย - ไม่ได้ อันนี้ฉันจะกินเอง
เราสั่งเพิ่มอีกอันนะ
อากาศดีจัง
ลมก็ดี
นั่นสิ
รีอัน
คังฮาเคยบอกฉันว่า
ให้ฉันตามหาสิ่งที่ฉันชอบ
สิ่งที่ทำให้ฉันมีความสุขแล้วปกป้องเอาไว้ให้ดี
ฉันก็เลยไปลองคิดดูแล้ว
สำหรับฉัน นั่นก็คือนาย
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฉันเจอนายจนถึงตอนนี้
ในโลกของฉันมีนายอยู่เสมอ
ฉันเลยอดทนมาได้ ตอนนี้ก็เหมือนกัน
สำหรับจองแจอีในวัย 18 ปี
คิมรีอันเป็นความอบอุ่นเพียงหนึ่งเดียวในชีวิต
ฉันก็เหมือนกัน
ถ้าไม่มีเธอ ฉันก็คงอดทนไม่ได้มาจนถึงตอนนี้
แต่ว่านะ รีอัน
การที่ต้องอดทนต้องพึ่งพิงกันน่ะ
เราพอแค่นี้เถอะนะ
ตอนที่เรามีความสุขได้ด้วยตัวเราเอง
ตอนที่สามารถแบ่งปันความสุขซึ่งกันและกันได้
ไม่ใช่เอาแต่พึ่งพิงกันเพื่อเอาชีวิตรอด
ตอนนั้นเราค่อยมาเจอกันใหม่นะ
จากกันด้วยรอยยิ้มเถอะ
สักวันหนึ่งเราจะได้กลับมาเจอกัน
ด้วยรอยยิ้มไง
แจอี ฉันหวังว่าเธอ
จะไม่เจอช่วงเวลาที่ยากลำบากอีก
หวังว่าเธอจะมีความสุขนะ แจอี
ฉันก็ด้วย
รีอัน ฉันหวังว่านาย
จะมีความสุข ยิ้มได้ในทุกๆ วันนะ
ถัดไปนะคะ
เราจะศึกษาบทกวีของวิลเลียม เชกสเปียร์
และเจาะลึกเรื่อง…
พอเอาห้าไปแทนแล้ว จะได้ออกมาเป็นลบสอง
- ทำแบบนี้ไง - ใช่ๆ
โห ใช้ของดีซะด้วย แม่ซื้อให้เหรอ
- สอง สาม - ชูสองนิ้วสิ
หนึ่ง สอง
เดี๋ยวฉันก็จะเรียนจบแล้ว คงไม่ได้มาดูแลพวกแกเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
พวกแกต้องดูแลเด็กคนอื่นเองแล้ว
แล้วของขวัญเรียนจบของฉันน่ะ…
ไอ้นี่ รุ่นพี่พูดอยู่ยังจะเล่นมือถือเหรอวะ
โธ่เว้ย
ว่าไงนะ
แจอีบอกให้ฉันมาขอโทษนาย
- นี่ให้ฉันกินเหรอ - ฉันจะกินคนเดียวตั้งสองอันได้ไงยะ
มาแปลกนะ ยุนเฮรา
ฉันก็คิดอยู่ว่าใครมันจะกินอะไรแบบนี้
ได้ยินว่านายแนะนำอันนี้ให้แจอีนี่
แต่ว่า
ตอนนั้นแจอีไม่ได้กินน่ะ คงไม่รู้หรอกว่าอันนี้รสชาติเป็นยังไง
หวานมาก
ถามจริง กินเข้าไปได้ไงเนี่ย
ฉันไม่รู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้
ฉันอยากตัดใจตั้งหลายครั้ง อยากจบทุกอย่าง ลืมมันไปให้หมด
ฉันแค่
ฉันก็แค่
อยากเฝ้ามองเธอแล้วเดินหน้าใช้ชีวิตต่อ
แต่ฉันทำแบบนั้นไม่ได้
ฉันทำแบบนั้นไม่ได้
ฉันปล่อยให้คนอื่นต้องเจอแบบที่พี่เคยเจอไม่ได้
มันเป็นสิ่งที่ฉันจำเป็นต้องทำ
คังฮา
ฉันเลยไม่มีทางเลือกอื่น
ฉันไม่รู้ว่ามันจะทำให้เธอต้องไปจากที่นี่
ฉันขอโทษ
ขอโทษที่ทำให้เธอต้องไปจากที่นี่
ขอโทษที่ชอบเธอข้างเดียวด้วย
ฉันขอโทษทุกอย่างเลย
ไหนว่าอยากเห็นฉันยิ้มไง
ร้องไห้แบบนั้นจะมองเห็นเหรอ
ไม่ต้องเป็นห่วงนะ
ฉันไม่ไปนิวยอร์กหรอก
ฮะ
ฉันจะยืนด้วยสองขาของตัวเอง แล้วทำตามเสียงหัวใจ
ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ในที่ที่ฉันจะมีความสุขที่สุด
เพราะฉะนั้น คังฮา
ไม่ต้องเป็นห่วงฉันมากนักหรอก
ดูแลตัวเองดีๆ นะ
วันนั้น
จำคำถามสุดท้ายที่นายถามฉันได้มั้ย
นายพูดถูกแล้ว ฉันโกหก
แม่
(ตกใจมากสินะ คิมรีอัน)
คำบรรยายโดย อภิชญา บุญรินทร์