- Isang putahe? - Kahit ano?
- Anumang gusto ko? - Bweno...
- Asparagus. - Lasagna.
- Pizza. - Isang...
Mainit na choco cake na may coconut sugar.
Itlog at french fries.
- Hilaw na vegan salad. - Araw-araw akong kumakain ng pizza.
- Garlic shrimp. - Pakihiwalay sana ang vanilla ice cream.
Dapat lutung-luto 'yong pula ng itlog.
- May bulgur wheat. - 'Yong may pinakamaraming karne.
Ayaw ko pag nagdidikit sila.
- Hindi basag. - Baka, baboy, at manok.
At turmeric.
Isang bagay...
- Kahit ano? - Bweno...
'Yang ballpen.
- Balisong. - Palakol?
- Dildo. - Sundang.
Loko lang.
Isang napakagandang painting.
Masisiguro mo bang araw-araw akong makakakain ng pizza?
Sinisiguro ko sa 'yo.
Sinasabi ko lang, baka magalit ako pag di natupad 'yan.
Gaano kagalit?
Alam mo naman ba't ako nandito, di ba?
Sabi rito, sinubukan mo sunugin ang bahay ng mga magulang mo
habang natutulog sila.
Gano'n kagalit.
Wala ba kayong kahihiyan? Mga puta!
- Ano'ng tinitingnan mo? - Level 21!
Siya! 'Yong nagtatago.
'Yong lalaki sa 21!
Kinain niya ang karne ng pizza at ang pork loin!
Unang araw pa lang, palpak ka na agad!
Dalawampu't isa!
Hoy! Hindi!
- Wag! - Mga baguhan.
Ilang beses ba namin dapat ulitin sa 'yo?
Na 'yong pagkain ko lang ang pwede kong kainin?
Tama. O kung anumang pagkain ng nakipagpalit sa 'yo.
'Yon ang Batas.
Ang Batas na nilabag no'ng potang kumain ng pagkain ko?
Aasikasuhin namin 'yon bukas.
Pero wag kang maging Tampalasan at kainin kung ano'ng gusto mo.
Hindi.
Ang Tampalasan ay 'yong mga nasa 21 na kumain ng pagkain ko.
Tingin ko, may karapatan akong kumain...
Karapatan mong maprotektahan naming mga Loyalista ang pagkain mo.
Ginagawa na namin.
Kung ganito kayong mga Loyalista kumilos,
magkakaproblema tayo.
Di madali, pero mula ng magsimula ang Rebolusyon ng Solidaridad,
nagiging mas patas na sa Pit kada buwan.
At sa tulong ng lahat,
makakaabot din ang Batas sa pinakamababang palapag.
Naisip mo ba na pag kinain mo ang pagkain ng iba,
mararamdaman niya na naagrabyado siya
at may karapatang kainin ang kahit anong gusto niya?
Makakasakit 'yon ng ibang tao, at makakasakit ng mas marami pang iba.
Magkakaroon ng domino effect at mauubusan ng pagkain ang mga nasa baba.
Tapos ka na ba?
Bobo, makinig ka. 'Yon ang mangyayari pag kinain mo ang pakpak ng manok.
"Bobo"?
Panoorin mo ang gagawin ng bobong 'to.
Tama sila. 'Yon ang mangyayari.
Ang dali kasing sabihin niyan para sa 'yo, e.
Walang kumain ng mabahong pagkain mo.
Gusto mo ba?
Sige.
Pero ayaw ko na ng sorpresa bukas, kuha n'yo?
Ayos. Bilisan n'yo nang kumain bago bumaba ang plataporma.
Pinagbabawal ng Administrasyon ang pagtatabi ng pagkain.
May parusa. At isang beses lang nilang ipapataw 'yon.
Naiintindihan ko.
Bakit di nila parusahan 'yong mga puta sa Level 21 na kumain ng pizza ko?
Kami ang gumawa ng Batas na sariling pagkain lang ang dapat kainin.
Tandaan mo, ngayong buwan, maswerte kang nagising ka sa Level 24.
Sa susunod, baka sa mababang palapag ka na.
Pero marangal 'yang ginawa mo ngayon sa unang araw mo.
Igalang ang iba at panatilihinng maayos sa palapag mo.
Wag mong hayaang matalo ka ng Pit.
"Wag mong hayaang matalo ka ng Pit."
Ano'ng pangalan mo?
Zamiatin.
Perempuán.
Ang totoo, ang paborito kong pagkain
ay ang ham croquettes na ginagawa ng ex ko.
Pero syempre, imposible na 'yon.
Nami-miss mo ba siya?
Ano'ng hanap mo dito sa Pit?
Oras.
Kailangan ko ng oras para makalimutan ang nagawa ko.
Apatnapu't apat!
Apatnapu't apat.
Apatnapu't apat! Ipasa mo sa taas ang impormasyon!
- Apatnapu't apat! - Ipasa mo!
Naputol ang serye ng komunikasyon sa Level 44,
at di namin alam kung patas na nairasyon ang pagkain mula do'n pababa.
Mula Level 21, alam nating hindi.
Ilang palapag mayro'n?
Mayro'ng 333.
Di na mahalaga kung ilang palapag ang mayro'n.
Ang importante ay umabot sa lahat ang pagkain.
Bukas, ang mga kasamahan namin mula Level 19 at 20
ay bababa sa 21 para ipagtanggol ang pizza mo.
At ang mga nasa Level 42 at 43 ay bababa sa 44
para makakain din ang mga nasa ibaba.
Gano'n 'yon.
Ngayon, mainam ng umatras kayo.
Bakit? Di ba tayo pwedeng tumayo rito?
Ano'ng naramdaman mo no'n?
No'ng muntik ko ng mapatay ang mga magulang ko?
Pasensya na. Sandali lang.
Ayon dito,
sinubukan mong sunugin ang kwarto mo,
pero nagbago ang isip mo makalipas ang 30 segundo.
Tanging basurahan, ang autobiography na isinusulat mo,
at ilang walang-lamang kahon ng pizza ang nasunog.
Dapat mong malaman, ungas ka,
na pinadala nila ako rito dahil takot sila sa 'kin.
Nasa'n ang pagkain ko?
Nasa'n ang...
Ano'ng mayro'n?
Nanlalaban 'yong mga nasa Level 21.
Mukhang mapaparusahan sila.
- Sino'ng susunod? Ikaw. Ikaw. Halika rito. - Anak ng...
Tara na!
Ano na, 22!
Tara na!
Nasa plataporma sila.
Kung di sila mapipigilan sa 22,
kami ang magpapatahimik sa kanila.
At kayo rin!
Kami?
Di ako narito para makipag-away. Walang nabanggit na may away.
- Pinapatawad ko na sila. Okay na! - Kunin n'yo ang mga metal bar ng kama!
Heto. Dali na!
- Ano'ng gagawin natin? - Ewan.
Tabi, tang ina!
Hoy!
- Ano'ng nangyayari? - Gusto nilang lumaban tayo!
- Ano? - Para sa pagkain!
Hoy, kayo sa itaas! Naririnig n'yo ba 'ko? Ha?
Inyo na ang pizza ko. Ayos lang.
Pero wag n'yo 'kong sasaktan. Pakiusap.
- Hoy! - Pucha.
Ang init!
Ang pagkain! Kailangan nating alisin! Tulungan mo kami!
Ang lamig.
Ifi-freeze nila tayo.
Ang lamig.
'Yon na 'yon.
'Yon na lahat 'yon.
'Yon na 'yon.
Ayos, a.
Ang tapang mo.
- Wala pa rin ba siyang malay? - Wala pa rin.
Gusto mo ng pizza?
Gusto mo ng pizza, ha, gago?
- Ano? - Tama na!
Maraming pinsala ang idinulot ng gagong 'to.
Dahil sa kanya, walang kakain ngayong araw.
Pero hindi ganyan ang pamamaraan namin.
Hindi.
Masyadong mabait ang pamamaraan n'yo.
Ano?
Baka hindi lang siya ang responsable rito.
Nakakain sana 'ko ng iba kahapon.
Ang daming pagkain, pero di mo 'ko pinayagan.
Kasalanan pa pala namin?
Sinasabi ko lang na kung bibigyan mo ng kaunting kalayaan ang mga tao...
Hindi!
Hindi.
Walang kinalaman ang kalayaan sa pagkain ng anumang gusto mo.
Wala! Okay?
Patay na siya.
Hindi.
Napakatapang mo.
Tama na!
Ano'ng gagawin natin sa kanya?
Kayo, wala.
Isasama ko siya pababa hanggang sa makahanap ako ng Itinalaga.
Itinalaga...
Ang masuswerteng nakakilala sa Master.
Ang lalaking nagtatag ng pundasyon ng Batas.
Sila ang namamahala sa pagpapatupad ng...
Teka...
Ang Master?
Tinatawag siya ng iba...
na Mesiyas...
o Senyor.
Walang may alam kung buhay pa siya.
O kung totoo man siya.
Matagal na panahon na,
bago pa ako dumating dito,
nagpadala ng mensahe ng pag-asa ang Master.
Sabi nila, nabuhay siya ng isang buwan nang walang pagkain
sa isa sa mga pinakamababang palapag.
Nagme-meditate.
No'ng sumunod na buwan, nagising siya sa ibang palapag
kung saan walang umaabot na pagkain.
Humihiwa siya ng laman mula sa sarili niyang hita...
at pinakain ang mga nangangailangan.
Ang mga Itinalaga niya.
Mula no'n, kada buwan,
ibinabahagi nila ang mensahe niya ng pagkakaisa sa buong Pit.
Nagtatanggol sa patas na rasyon ng pagkain.
Magagawa natin 'yon kung magtutulungan tayo.
Kahit pa may mga ulong gumulong.
Ewan ko sa 'yo, Robespierre.
Pero dalawang araw na 'kong di kumakain.
At gusto ko ang pizza ko!
Sigurado ka ba diyan, Robespierre?
Di ba mas matutuwa ang Master mo kung hihiwain mo siya
at ipapakain sa mga nangangailangan?
Naluto naman na siya.
Ipinagbabawal ng Batas ang kanibalismo
simula nang itinuro ng Master ang tama dahil sa sakripisyo niya.
Araw-araw ka na lang may bagong alituntunin, Robespierre.
Do'n 'to sa mga namatay kahapon.
- Kailangan kong itapon. - Itapon?
Bawal sa Batas na kumain ng higit sa isang putahe.
Bakit?
Iilan lang ang makikinabang sa pagkain ng tira-tira.
At walang gumagalang sa batas na nagbibigay daan sa opresyon.
Pero di naman kailangang ganyan.
Pwedeng tayo ang kumain!
Okay...
Tahong, chicharon, at lechong tupa.
Kayo na ang tagabantay ng pagkain ng mga namatay sa itaas n'yo.
Araw-araw, dapat siguraduhin n'yong dumarating dito ang mga 'yon
at itapon n'yo para di pagmulan ng gulo.
Makipagpalit kayo kung gusto n'yo, pero dapat itapon n'yo ang inyo.
Okay.
Maniwala kayo, makakabuti ito sa katagalan.
Walang dapat makaisip na gantimpala ang kamatayan niya, di ba?
Ano'ng magiging parusa niya?
Malala.
Pero patas.
Sana makahanap ako ng Itinalaga bago ko marating ang balakid sa Level 44.
Kaunti na lang sila.
Igalang n'yo ang Batas.
At ipatupad n'yo 'yon.
Naniniwala ka ba diyan?
Huling araw natin dito.
Pakitaan mo 'ko.
Mas magaling ako sa science.
Mukha lang akong tanga.
Ibinuhos ko ang buong buhay ko sa math.
Pero isinuko ko na 'yon.
Bakit?
Dahil dito.
Ang square root ng negative one.
Ang sagot dito
ay tinatawag na imaginary number sa math.
Kathang-isip.
Isang araw, napagtanto ko na kung matatanggap natin ang solusyon
na di tugma sa anumang pisikal na katotohanan sa mundong 'to,
di ko na mapagkakatiwalan pa ang math.
O kahit na ano.
Iniwan ko ang trabaho ko sa university
at ang research ko.
Iniwan ko ang pamilya ko.
- Iniwan mo sila dahil do'n? - Bumalik ako sa mga magulang ko.
May anak ka ba?
Ano'ng mali sa kathang-isip?
Ikaw? May mga anak ka ba?
Hindi totoo ang kathang-isip.
At walang silbi sa 'tin 'yon.
Ano'ng kwento mo, Perempuán?
Kailangan ko ng oras para...
patawarin ang sarili ko.
Ngayong buwan, umabot sa Level 175 ang pagkain!
- Umabot sa Level 175! - Kailangan nating magdiwang!
Narinig mo? Level 175.
Halika.
- Bakit? - Sasayaw tayo.
Sasayaw?
Nababaliw ka na.
Sige na nga.
Level 179. Cannelloni at sweet-and-sour pork.
Pizza at croquettes dito.
Sabi ng iba sa baba, di sila makikipagtulungan.
Kakainin nila ang lahat ng kaya nilang kainin.
- Ano'ng pagkain mo? - Panghimagas.
Pantxineta.
Masarap din ang panghimagas minsan.
Nakikita mo ba kung nasa'n tayo?
Mas umaayos ang sistema kada buwan.
Wag tayo ngayon magduda.
Level 169!
May balita ba mula sa taas?
Naputol ang serye sa 169. 'Yon lang ang alam namin.
Sana mas maipatupad ang Batas ng grupo ni Robespierre.
Ang Batas ay pag-ibig. Ang Batas ay kagustuhan.
Ang Batas ay pag-ibig sa kamay ng kagustuhan.
Wag hayaang maloko ng mga tanga
dahil may pag-ibig sa Pit.
Pakiramdam nila'y nag-iisa sila at walang magawa,
ngunit ang Batas ay para sa lahat.
No'ng nakaraang buwan, 25 araw siyang walang kain, sa 165.
Sira ulo.
Bago ang kasama ko. At mas marami sila sa taas.
At sa ibaba.
Dahil maraming namatay no'ng isang buwan.
Bago lang din tayo rito at natutunan nating igalang ang Batas.
Natutunan nating igalang ang Batas sa Level 24.
Tayong lahat ay napili.
Tayong lahat ay iaangat sa pinakataas.
Ang pighati ay anino lamang na dumaraan at kumukupas.
Wala sa atin ang kalungkutan.
Ang lakas at pagmamahal ay nasa kalooban natin.
Pagmasdan ang liwanag na ipinagkaloob ng Master sa atin.
Masira man ang tahanan natin dahil sa apoy at espada,
mananatiling matatag ang di nakikita niyang bahay.
Mananatiling matatag ang di nakikita niyang bahay.
Ang buong kahulugan niya ay hindi mo pa nalalaman.
Siya ang nasa gitna ng lahat.
Siya ang salamangkero.
Siya ang buhay.
At ang nagbibigay buhay.
Siya ang apoy na nagliliyab
sa puso ng bawat tao at sa gitna ng bawat bituin.
Pagmasdan ang liwanag na ipinagkaloob ng Master sa atin.
Kung titigil ang kagustuhan sa pagsigaw, "Bakit?"
mawawala ang kagustuhan at hindi na lalaganap pa.
Nakikita ang Batas pero hindi naiintindihan.
Siya ang apoy na nagliliyab.
- Sa gitna ng lahat ng bituin. - Tumigil ka!
Ang tanda na hinihintay natin!
Pinalaya ng mga Itinalaga ang Pit mula sa mga Tampalasan.
- Wala ng takot. - Walang silbi.
Ba't di sila bumaba at protektahan ang pagkain?
At iwan sa taas ang mga walang respeto sa Batas?
Suicide 'yon para sa lahat.
Ang Batas ay kapangyarihan,
kalubusan, at kaayusan.
Siyang banal ay mananatiling banal.
Siyang marumi ay mananatiling marumi.
Manahimik ka nga!
Nasa'n 'yon?
Malayo pa sa taas. Ilang araw pa ang hihintayin natin.
Kailangan nating tugisin at puksain ang mga traydor.
Maganda kung mamatay sila.
Kamatayan ang magiging selyo ng tunay nating pag-iibigan.
Gumawa ng mabuti rito,
at ikaw ay gagantimpalaan mula ngayon.
Gumawa ng mabuti rito, at ikaw ay gagantimpalaan mula ngayon.
Mabuting balita.
Ang mga natitirang balakid ay nasa Level 169 at 168 na lang.
Sinusubukan ng mga Tampalasan na isabotahe ang komunikasyon,
pero gusto ng Itinalaga na namumuno ng liberasyon na manatili tayong matatag.
Di 'yong iisa ang mata! 'Yong banlag! Anak ng pota naman!
Makinig kayo. Gusto niyang kilalanin natin ang lalaking lumpo at babaeng banlag
na lubos na nagpakabusog sa 176.
At ang higanteng inatake ang kasama niya sa 98.
- Sa 24! - Ano'ng mayro'n do'n?
Ang matabang lalaki! Ang chicharon!
Isang matabang lalaki sa 24
ang kumain ng pagkain ng namatay niyang kasamahan. Tarantado.
Sa'n kayo dati?
Sa 46.
Kayo?
Sa 74.
Okay.
Wag kang mag-alala. Walang nakakaalam na sa 24 tayo dati.
Nakita nila tayo.
Pagdating ng pagkain, ang atin lang ang pwede nating kainin.
O 'yong pinapalit natin.
Ang order ko ay pizza.
Akin, croquettes.
Mamamatay ako pag di ako nakakain nang maayos.
Pag dumating sila, kailangan natin silang sundin.
Gagawin natin ang lahat.
Paparusahan nila tayo.
Hindi.
Hindi ka narito dahil takot sila sa 'yo.
Huminto ka sa pag-aaral sa eded na 16.
Bigo ang lahat ng sinimulan mong negosyo.
Pinalayas ka ng asawa't mga anak mo.
At nagsasawa na rin sa 'yo ang mga magulang mo.
Inalok ka nila ng pwesto
dahil naniniwala sila na kailangan mo ng disiplina.
Disiplina.
Disiplina saan?
Disiplina.
Kaya tigilan mo na ang nakakaawa mong pagpapapansin.
Ano'ng ginagawa mo?
Marami akong naging pagkakamali.
Mabubuting bata sila.
Di masyadong matatalino, nagmana sa nanay nila.
Di ako galit sa kanila.
Ano'ng sinasabi mo?
Kumain ako ng pagkaing di sa 'kin.
Wag kang lalapit.
Hindi ko dapat kinain 'yon.
Wag kang lalapit.
- Wag kang lalapit! - Disiplina!
Ayaw kong madamay ka sa 'kin.
Di ka dapat maparusahan para sa pagtulong sa 'kin.
Puntahan mo ang mga anak ko paglabas mo.
Sabihin mong mahal ko sila.
Na ang kamatayan ko, kahit paano...
ay hindi kasinungalingan.
Gusto kong isiping di siya nagdusa.
Na namatay siya agad.
Hello.
Mukhang maayos ang lahat sa taas.
Wala pa silang nahahanap na Tampalasan.
Dito, may paella kami at sinangag.
Croquettes.
Hilaw na vegan salad at steak na may pepper sauce.
Hanggang sa 71, lahat ay Loyalista o bagong dating.
Tingnan natin kung kumusta sila.
Maswerte tayo.
Maayos na palapag ang 51.
Araw-araw, bababa ang plataporma, may pagkain.
May ilang minuto tayo para kainin ang pagkain natin.
Ano'ng pinili mo?
Hoy!
Ano'ng pinili mo?
- Plums. - 'Yon lang ang pwede mong kainin.
Maliban na lang kung makikipagpalit ka sa iba.
'Yan ba ang gamit mo?
Ang unan ko.
Di ako nakakatulog ng wala 'yon.
Ilan sa mga bagong dating ang ayaw igalang ang Batas.
Mukhang may dalawang balakid. Isa sa 46, at isa sa taas pa.
Pero may isang Itinalaga sa taas,
kaya di magtatagal, mapapatahimik din sila.
Kakain ka bukas.
- May Tampalasan sa 54! - 'Yong lalaking galing sa 2!
- Tampalasan! Sa 54! - May Tampalasan sa 54!
Nagpanggap siyang isa sa 'tin,
pero natuklasan siya at inatake ang bago niyang kasama.
Siya 'yong galing sa 2!
Siya nga. Ang galing sa 2.
Nasa 2 siya no'ng nakaraang buwan. Di siya maligpit ng mga nasa 1.
Araw-araw daw siyang kumakain na parang baboy hanggang sa masuka siya.
Bababa kami bukas para iligpit siya. Tapos.
Sasama ako.
Hindi na kailangan.
- Di pwedeng makatakas ang gagong 'yon. - Pero malinaw ang alituntunin.
'Yong apat lang mula sa itaas na level ang mauuna.
- Nasa Level 4 ako no'n at nakita ko siya! - Itumba na natin!
Namatay ang kasama ko dahil sa mga gagong kagaya niya
na nagpakabusog sa Level 2 no'ng nakaraang buwan.
Pag di iginalang ang Batas, may mamamatay.
Mas mataas, mas malaki ang responsibilidad.
Naiintindihan mo ba?
Naiintindihan ko ang galit mo.
Gumugulo ang lahat dahil sa mga gagong gaya nila.
Putang ina mo!
Si Dagin Babi!
Ang Itinalaga ay si Dagin Babi! Hoy!
Si Dagin Babi.
Ang Itinalaga ay si Dagin Babi.
Ligtas na tayo. Wala siyang papalampasin.
Di siya pwedeng makatakas.
- Ano'ng ginagawa n'yo? - Hahanap ng hustisya.
Kayo rin pala!
Pucha. Di n'yo pwedeng gawin 'yan.
- Mas okay ang anim. - Labag sa Batas 'yan.
Isinusugal n'yo ang serye ng komunikasyon.
Di masisira 'yon kahit na tatlong palapag ang mawala.
Alis. Kami na ang pupunta.
Hindi. Di kami aalis.
Mamili kayo. Sumama sa 'min o manatili rito para di masira ang serye.
Sumama ka na. Poprotektahan ko ang serye.
Kailangan namin ng kasama para iligpit 'yon. Utos mula sa itaas.
Anak ng puta. Tumahimik ka.
Ayaw ko ng problema. Ibaba ko na 'to.
Wag!
Hindi!
Puta ka!
Tama na.
Wala akong kasalanan.
Hayaan mo na akong umalis.
Mahigit isa't kalahating taon na 'ko rito.
Pakiusap.
Kinailangan kong gawin 'yon.
Parang awa mo na. Gusto ko lang mabuhay, gaya ng iba.
Hindi! Kailangan nating bumaba.
- Hindi! - Di siya makakalayo.
Hindi ito tungkol sa kanya.
Di mo unang buwan dito sa Pit, tama ba?
Anim na buwan na 'ko rito.
Sa unang araw ko...
ang kasama ko sa palapag...
si Kekasih...
Ipinaliwanag niya...
ang Batas sa 'kin at naintindihan ko 'yon.
Di patas ang Batas na 'yon.
Dahil pinoprotektahan lang no'n ang pagkain natin pagpasok sa Pit,
pero...
Akala ko maganda 'yon no'ng umpisa.
Nirespeto namin ang Batas.
Pagkain lang namin ang kinain namin
at sumali kami sa pagliligpit sa iba kapag kailangan.
Pero isang beses...
may nakilala kaming binata.
Malnourished siya at mamamatay na.
Kinuha namin ang pagkain ng namatay na
at binigyan siya ng higit sa nararapat.
Makalipas ang ilang araw...
may dumating na Itinalaga.
Si Dagin Babi.
Si Dagin Babi ang pinakamalupit na Itinalaga.
At patuloy siyang lumalala. Sobrang mas malala pa.
Nagpasiya siyang magbigay ng isang huwarang parusa.
Para sa paglabag sa Batas.
Nanlaban si Kekasih...
at dinukot ang mga mata ni Dagin Babi.
Iniutos ni Dagin na itali siya nang hubad sa plataporma
at walang kalaban-laban na pinadala sa mabababang palapag.
Pinilit nila 'kong panoorin
kung pa'no siya kinain nang buhay do'n.
Hindi tayo magiging ligtas sa loob ng Pit.
Di pare-pareho ang mga Itinalaga.
No'ng nakaraang buwan, sakto ang pagdating ng isa sa kanila
para iligtas ang marami mula sa kamatayan.
Sa tingin mo, pa'no siya nakababa sa palapag mo?
Kailangan nating tumulong.
At maging patas.
Kailangan nating kumapit hanggang sa makalabas tayo rito.
Di mo ba naiintindihan?
Walang nakakalabas dito.
Dito, walang nakakaligtas.
Pero may magagawa tayo.
Tumakas.
Tumakas habang nasa Interval.
Nasa ano?
Tuwing katapusan ng buwan,
para i-reset ang Pit,
gumagamit sila ng gas
na isang uri ng sevoflurane.
No'n tayo tatakas.
Pero pa'no tayo mananatiling gising?
Hinahanap ko ito buwan-buwan,
pero di pa 'ko sinuswerte.
Pero pag nahanap natin, may isang pagkakataon lang tayo.
At para magawa 'yon,
kailangan pa nating bumaba.
Ano'ng hinahanap natin?
Wag!
Si Dagin 'yon.
Pagkakataon na natin 'to.
Malamang pababa na sila Dagin Babi at ang mga tao niya,
pero may balakid sa 46.
Kailangan nilang tumigil do'n para ipatupad ang Batas.
Pagkakataon na natin 'to. Kailangan na nating bumaba.
Pero nakakaloko 'tong plano mo. Pa'no kung di gumana?
Di ko alam kung gagana,
pero alam ko ang mangyayari pag naabutan niya tayo.
Isasama ba natin siya?
Patayin n'yo na 'ko.
Baba.
Kahanga-hanga ang mga narinig ko tungkol sa inyong dalawa.
Ang determinasyon n'yong makibahagi sa pagligpit sa mga Tampalasan,
kahit na di kailangan.
Bilang gantimpala,
pwede kayong uminom ng alak hanggang sa gusto n'yo habang kumakain.
Sige na, wag na kayong mahiya.
Ang pagkain ay di lang karapatan, tungkulin din ito.
Kailangan ang malalakas na miyembro para ipagtanggol ang Batas.
Mag-enjoy kayo.
Pakawalan n'yo siya! Punyeta!
Pakawalan n'yo 'ko!
- Ano 'to? - Bitiwan n'yo 'ko.
- Ano'ng nangyayari? - Pakiusap.
Dapat nating sundin ang Batas.
At tiyaking naipatutupad ito.
Palagi.
Walang eksepsiyon.
Alam n'yo ang Rule of the Next Four, di ba?
Syempre, alam n'yo.
Kaya kung alam n'yo, sabihin n'yo,
bakit n'yo sila hinayaang sumali sa pagliligpit?
Ano 'yon?
Sinabi ko sa kanila na hindi tama 'yon.
Pero di mo sila pinigilan.
Pero nanatili ako sa posisyon ko para di maputol ang serye ng komunikasyon.
Oo naman.
Kahit na ang bulag ay nakikita ang katapangan mo.
May naisip ako.
Hindi ngayon, pero bukas,
pwede mo ring inumin ang lahat ng alak na gusto mo.
Kasabay ng huling pagkain mo.
Pagkatapos,
papatayin ka para sa pagpapabaya mo sa dalawang obligasyon mo.
Pagpapabaya? Dalawa? Ginawa ko ang...
Oo, dalawang pagpapabaya.
Una, di ka bumaba no'ng dapat ikaw na.
Pangalawa, hinayaan mo sila.
Hinayaan mo rin sila.
Kaya puputulan ka ng braso.
E, pa'no siya? Bakit ako at hindi siya?
Di ba sabi n'yo nagsinungaling kayo sa kanya?
Di niya alam na lumabag siya sa Batas.
Parang mas maganda kasi kung mas marami kami.
Wag mong bigyang kahulugan ang Batas!
Sundin mo!
Ang pagpapalagpas sa tama ay magiging dahilan para sa mali.
Nagkasala ka.
Mawawalan ka ng braso.
Di mo pwedeng parusahan ang mga nagtatanggol sa Batas.
Hindi. Mali ka.
Ang lumalabag sa Batas ay di nagtatanggol nito.
Higit pa ro'n, ang mga kumikilos nang gano'n
ay siyang magbibigay kahulugan sa Batas ayon sa kanilang pansariling interes.
Makinig ka.
Marami na'ng namatay o nawalan ng malaki para maparito ngayon.
Ako, ang mga mata ko.
Alam din dapat ng kaibigan mo ang pakiramdam ng mawalan.
Kahit na parang hindi ka pa natuto.
Pangalawang opensa mo na 'to.
Bagay sa 'yo ang kapalaran na sinapit ng kasamahan mo.
- Gago ka. - Hindi ito basta-basta.
Hinding hindi.
Pumapatay kami para sa kinabukasan kung saan wala nang papatay.
Maraming Tampalasan sa baba
at takot lang ang nagpapasuko sa mga 'yon.
Takot ang mensahe.
Tatakas siya kung hahayaan mo siyang mabuhay.
Magsalita ka, iho.
May plano sila.
- Sabihin mo. - Nag-usap sila, mahahalagang mga bagay.
Pero akala nila natutulog ako.
Gising ako no'n.
Alam kong ang manatiling gising ang pinakamabisang paraan para matuto.
Nag-usap sila tungkol sa lugar
kung saan ang mundong ito ay nilikhang muli.
Sinabi niya na pag kumain sila ng aso,
magigising sila mula sa panaginip at makakatakas.
Gusto nila akong dakipin, pero di ako kumakain ng aso.
Huminahon ka, iho.
Walang kakain ng aso.
Unang buwan mo ba sa Pit?
Magandang umaga, mga kapitbahay.
Isa na namang buwan sa Pit.
Red sea bream at caviar ang sa 'min na di namin ipagpapalit sa kung ano lang.
Tingnan natin ano'ng mayro'n ang mga pulubi.
Wag mong kausapin.
Level 73. Nasa'n ang pagkain ko? Gutom na 'ko!
Mga lintik na Loyalista.
- Sino ka? Magpakilala ka. - E, sino ka ba? Magpakilala ka!
Wag mo ring kausapin ang mga nasa baba.
Napapagod akong magsalita.
Sinunod ko ang Batas.
At no'ng isang buwan, sa 203, walang dumating para tumulong.
Ano'ng gamit ang napili mo?
Dinala ko panghiwa ng tinapay.
Sa bahay, hiwa na 'yon pagkabili ko.
Pero dito, hindi ko alam.
Pahiram ako?
May magagawa tayo.
Tumakas habang nasa Interval.
Pero pa'no tayo mananatiling gising?
Hinahanap ko ito buwan-buwan.
Kailangan pa nating bumaba.
Dapat mahanap natin ang The Drowning Dog.
- Hoy! - Tingnan mo 'yon! Hayop ka!
- Tumigil ka! - Kailangan nating igalang ang Batas!
Hoy. Sa'n ka pupunta?
Hoy! Di mo pwedeng gawin 'yan.
Bababa ako at dudurugin kita.
- Wag mong tapakan ang pagkain. Baboy! - Sumama ka sa 'kin.
Bumaba ka diyan, puta.
Bingi ka ba? Bingi siya.
Siguro nga, dahil niya naririnig ang sinasabi ko.
Umalis ka riyan.
Sasama ka ba?
Malamang.
Tara.
Wala kang makakamit nang mag-isa.
Kung gusto mong labanan ang mga Loyalista, kailangan mong kumilos tulad nila.
May grupo.
- Umalis ka riyan at sundin ang Batas! - Huminahon ka.
Iaalay ko ang buhay ko para do'n.
- 'Yon talaga ang gusto mo? - Makinig ka.
Walang dapat humadlang sa kalayaan natin. Wala.
Matanda na tayo, kaya na nating magpasya ng gagawin natin.
Napakasarap ng tupa.
Pababa ang mga Tampalasan!
Mga putang Tampalasan!
Mga Tampalasan! Mga punyetang Tampalasan!
Kung gusto mong makaligtas sa parusa at pagpapahirap, akyat na.
May darating na Itinalaga bukas.
Lahat kaming Loyalista ay magsasama-sama at bababa para iligpit kayo. Isa-isa.
Narinig n'yo 'ko?
Dapat nating itumba 'yong isa.
...at alam n'yo 'yon, di ba?
- Di tayo gano'n. - Mga putang Tampalasan!
Ipinanganak tayong malaya, at galit sa kalayaan ang mga Loyalista.
Galit sila sa 'tin
dahil malaya tayo at patuloy na magiging malaya.
At di nila tayo mapipigilang gawin ang gusto natin.
Ang daming pagkain. Bakit di pwedeng kainin ang gusto natin?
Buong buhay na tayong nangangarap ng kalayaan.
Tingnan mo kami. Tara na.
Dahil matagal na tayong nandito, at mas may karapatan tayo kaysa sa kanila.
Para sa putang kalayaan!
Lamon!
Sige na. Sakay na!
- Nando'n ang kalayaan! - Halika na!
Walang makakapilit sa 'kin!
Gusto nila tayong pigilan. Gapusin.
Dumating na ang oras!
Para sa kalayaan!
Ito na 'yon. Mananatili lang tayo rito.
Sapat na ang bilang natin.
Mga malalayang mamamayan, mananatili tayo rito.
Ipininta niya 'yan sa pader ng bahay niya.
Tapos inilipat nila sa canvas na ito.
Ang galing, di ba?
Ito ang orihinal.
Masaya ako na sa wakas may ginagawa na tayo
tungkol sa karumal-dumal na mga sektarya at ang Batas nila.
Pero kailangan muna nating mag-organisa.
Mga kaibigan.
Maligayang pagdating sa aking simpleng tahanan.
Ang iyong simpleng taehan.
- Kakampi natin siya. - Tingin ko, doon...
Manahimik ka, baliw.
Ang bait, ano?
Napakagandang asal.
Ang pinakamasarap na pagkain at alak
Matitikman natin ngayong araw
Sa mesa, ihahain sa atin Ang crème de la crème
Malasa
Pagkatapos ng matamis At malinamnam na panghimagas
Masarap na kape
Pagkatapos ng matamis At malinamnam na panghimagas
Masarap na kape
At pakikipagtalik
Tang ina? Hoy, bangon.
Bangon! Putang ina.
Pababa na sila!
- Kailangan nating maghanda! - Mga puta!
Maghanda kayo!
- Puta. - Pangatlong araw.
Tingnan mo ang gago.
Di kayo kakain hanggang sa katapusan.
Araw-araw, bababa ang plataporma,
pero wala itong lamang pagkain.
At kapag gutom na kayo at pagod,
bababa kami at papatayin kayong lahat.
- Putang ina mo! - Bumaba ka, harapin mo kami!
E, 'yong mga gago sa baba, papatayin mo na rin ba sila?
Hindi, dahil marami pang bobong kagaya mo sa baba.
Ano'ng gagawin mo? Hinahatulan mo rin sila ng kamatayan?
Oo, isang malaking kabayaran.
Pero kailangan para maipatupad ang Batas.
Makinig kayo.
Kung susuko kayo,
ang mga lider lang ng kalokohang ito ang paparusahan ko.
Makinig kayo, mga kasama!
Mga kasama, makinig kayo! Inaalok niya tayo ng kompromiso.
- Makatwirang kompromiso. - Tabi nga, tanda.
- Gago. - Pucha!
Inuuto lang tayo ng bulag! Di niya idadamay ang mga tao niya.
Pa'no kung mali ka?
Ha?
Ano'ng kakainin natin?
Ano'ng gagawain natin?
Pa'no kung bumaba tayo...
at kainin ang mga tao niya?
Narinig mo 'yon, gagong bulag?
Bababa kami at kakainin ang mga tao!
Matapos ang ilang taong pagsisikap,
dumating na ang gabi ko.
Pang-apat na exhibition ko 'yon.
Kasama ko ang mga importanteng artist.
Nag-exhibit ako ng mga eskultura na naglalarawan ng kalupitan sa mga hayop.
Pumunta ang nobyo ko.
Dinala niya ang anak niya para makilala ko.
At...
Syempre, bata. Di mapakali.
Siya, hindi.
Isa sa mga gawa ko...
ay isang mabangis na aso.
Malupit.
Terible.
Matatalas ang mga kuko no'n na nakatutok sa tumitingin.
Hindi ka pwedeng ganito.
Kung di ka kakain, mamamatay ka.
Sinabihan nila akong delikado 'yon.
Pero para sa 'kin, ang panganib, ang katapangan,
'yon ang mga dahilan kaya espesyal 'yon.
Tumanggi akong lagyan ng harang 'yon.
Takbo nang takbo ang batang 'yon.
Tapos, nadapa siya.
Isa sa mga kuko...
isa sa mga talim...
ang tumusok sa mata niya.
Gusto kong isiping di siya nagdusa.
Na namatay siya agad.
Magaling ang mga abogado.
Nagpasiya ang hukom na aksidente ang nangyari.
Nagbayad ang insurance.
Naging isa ako sa mga pinahahalagahang artist ng henerasyon ko.
Ang lahat ng mga gawa ko mula sa seryeng 'yon
ay naibenta sa milyun-milyong halaga.
Lalo na ang aso.
Mga Tampalasan!
Sa bukong-bukong!
Simulan na ang rebolusyon!
- Kailangan nating maghanda. - Maghanda na kayo!
Mga Tampalasan! Ngayon na!
Ang painting...
Bakit napakaimportante no'n?
Ikaw.
Tapusin mo ang sinimulan mo. Dali na.
Wala kang laban,
at may kutsilyo ako.
Pero may mas maganda akong naisip.
Gagamutin ko ang mga sugat mo
at ipapakain ko sa 'yo ang sarili mong laman buong buwan.
Hihiwain ko nang mabuti para mabuhay ka.
Para maging karapat-dapat ka sa Master mo.
Pero ako hindi.
Hindi ko gagamitin ang imahinasyon ko para pahirapan ang sinuman.
Hindi na kailangan.
Kinondena mo na tayong lahat.
Mapanganib daw ang aso,
pero itinuloy ko pa rin.
Kung makakabalik ako sa nakaraan
para mailigtas siya...
Pero hindi pwede.
Ano'ng hanap mo dito sa Pit?
Oras.
Kailangan ko ng oras para patawarin ang sarili ko.
Kailangan kong makatakas.
Para makalimutan ang nagawa ko.
Tatakas ako.
Gusto mo bang sumama?
Hindi.
Ito ang pinakamasayang buwan ng buhay ko.
Mga bilanggo tayo ng mga sarili natin.
At mula doon,
walang tayong kawala.
Pag naamoy na natin ang gas,
no'n tayo tatakas.
Pero pa'no tayo mananatiling gising?
Pag gumana, iisipin nilang patay na tayo.
Pero magigising tayo.
Hahayaan natin silang ilabas tayo kasama ang mga bangkay.
At pagkatapos...
Bahala na.
Pa'no kung di gumana 'to?
Mamamatay tayo.
Kailangan kong makatakas.
Kung makakabalik ako sa nakaraan...
Kailangan kong makatakas.
Kung makakabalik ako sa nakaraan para mailigtas siya...
Kailangan kong makatakas.
Iligtas siya.
Sila lang ang aakyat.
Hindi ko siya iiwan.
Tapos na ang paglalakbay mo,
pero siya,
may pagkakataon pa siya.
"Magkasama, tayo'y umalis, at magkasama, tayo'y maglalakbay.
Isang swerte at isang kapalaran, ating paghahatian."
Tapos na ang paglalakbay mo, kuhol ko.
Siya ang mensahe.
Ikaw.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Nagsalin ng Subtitle: Patricia Claudia Albano