Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΕΡΕΝΓΚΑΡΝΤ ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΠΟΠΛΑΝΗΣΗΣ
Μείνετε ακίνητη, Εξοχότατη.
Δεν το πιστεύω ότι δεν θέλετε να ξεκουραστείτε λίγο.
Ισιώσατε πάλι το φόρεμα;
Αν ναι, δεν ήταν σκόπιμο.
Μείνετε ακίνητη.
Συμβαίνει κάτι;
Ο σύζυγός μου θα σας αποκεφάλιζε, αν σας έβλεπε.
Θεωρούσα ότι ο Μέγας Δούκας ήθελε να αποτυπώσω την ομορφιά σας.
Γι' αυτό, οι λεπτομέρειες μετράνε.
Ορίστε.
Αλλάξατε γνώμη;
Φοβάμαι ότι θέλω το κεφάλι μου να παραμείνει στο σώμα μου, Εξοχότατη.
Πρέπει να σας ζητήσω να καθίσετε κανονικά.
Παίρνει μια αιωνιότητα.
Όντως.
Ένα πορτρέτο θέλει χρόνο.
Ναι, το πρόσεξα.
Όπως η αποπλάνηση.
Κύριε Καζότε.
Δεσποινίς Ζίμερμαν.
Κύριε Καζότε!
- Αν δεν πληρώσετε το ενοίκιο... - Αγαπητή μου κυρία...
Προσφέρθηκα να σας ζωγραφίσω. Αν ξέρατε την αξία...
Δεν θέλω ένα πορτρέτο μου. Θέλω λεφτά.
Έρχονται σύντομα. Πιστέψτε με.
Χαμογελάστε. Είναι υπέροχη μέρα. Όλα καλά.
Εξοχότατοι, με τιμάει πολύ η πρόσκληση.
Ευχαριστώ που με δεχτήκατε.
Χαίρομαι πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε.
Εξοχότατοι, με τιμάει πολύ η πρόσκληση. Σας ευχαριστώ.
Ο ζωγράφος.
Ελπίζω να σας αρέσει ο πίνακας, Εξοχότατε.
Ζωγράφος;
Όμορφο δεν είναι; Της μοιάζει.
Αλλά ταυτόχρονα, όχι.
Δεν γνωρίζω από αυτά, αλλά για να το λέτε.
Ενδιαφέρον. Είπατε "Αλλά ταυτόχρονα, όχι".
Πιστεύω ότι η τέχνη δεν πρέπει να είναι απόλυτα ρεαλιστική.
Σαν ένα ποίημα που δεν βγάζει πάντα νόημα, αλλά...
- Για ποιο πράγμα μιλάτε; - Συγγνώμη. Με λένε Καζότε.
Εγώ έκανα αυτό το πορτρέτο. Καλλιτέχνης, ζωγράφος, άντρας. Κι εσείς είστε;
Με συγχωρείτε.
Η κόρη μου.
- Η κόρη σας; - Ναι.
Κύριε Καζότε.
Φαίνεστε σκυθρωπός. Δεν περνάτε καλά;
Πάρα πολύ καλά, Εξοχότατη.
Σας παρακαλώ, πείτε μου ποιον ατενίζετε.
Ατενίζω;
Ναι, το κάνετε εμφανώς.
Μπορείτε να μου πείτε τα πάντα.
Δεν ζηλεύω. Το αντίθετο.
Χαίρομαι να ακούω τα πάθη των άλλων. Αναλυτικά, παρακαλώ.
Βασικά, είδα μια νεαρή κοπέλα.
- Πού; - Ορίστε.
Πράγματι, η Έρενγκαρντ.
- Έρενγκαρντ. - Ναι, είναι πανέμορφη.
Ο πατέρας της ήταν υπασπιστής του πεθερού μου.
- Μια αρκετά αυστηρή οικογένεια. - Κάτι κατάλαβα.
Της άρεσε το πορτρέτο; Σαγηνεύτηκε από τα ταλέντα σας;
Όχι, δεν θα το έλεγα.
Καημένε.
Αλλά μην απογοητεύεστε.
Ένας νεαρός μου είπε πρόσφατα ότι η αποπλάνηση θέλει χρόνο.
Σαν να ζωγραφίζεις πορτρέτο.
Βασικά, αυτός ήταν ο λόγος που σας κάλεσα απόψε.
Ένα νέο πορτρέτο;
Όχι, το ταλέντο σας στην αποπλάνηση. Ελάτε.
Θυμάστε τον γιο μου;
- Ωραίος νεαρός, Εξοχότατη. - Πράγματι.
Θέλουμε τη βοήθειά σας.
- Αλήθεια; - Ναι.
- Ξέρετε την Πράξη της Διαδοχής; - Όχι.
Το φαντάστηκα. Δεν είμαστε σταθεροί στον θρόνο.
Θυμάστε ότι ο πρώην Δούκας ήταν άτεκνος.
- Δεν... - Ακούστε με.
Ήταν. Κι ο άντρας μου δεν είναι άμεσος απόγονος.
Υπήρξε διαμάχη για τον θρόνο μεταξύ διαφόρων ξαδέλφων,
που κέρδισε ο σύζυγός μου. Εκείνος είναι ένας από τα ξαδέλφια του.
Ο Κόμης Μάρμποντ. Και η Κόμισσα Ορσίλα.
Μας βλέπουν σαν γεράκια.
Το πρόβλημά είναι ότι ο Μέγας Δούκας είναι σοβαρά άρρωστος.
- Οι γιατροί δεν μπορούν να βοηθήσουν. - Λυπάμαι που το ακούω.
Ναι, είναι θλιβερό.
Ο γιος μου ακολουθεί για τον θρόνο,
μα δεν είναι παντρεμένος και δεν μπορεί να τον κληρονομήσει.
Ίσως υπό άλλες συνθήκες, μα...
- Κινδυνεύει η θέση σας στον θρόνο. - Ακριβώς.
Και πώς μπορώ να βοηθήσω;
Κοιτάξτε τον γιο μου.
Κοιτάξτε τον νεαρό πρίγκιπα και τις κυρίες που συρρέουν γύρω του.
Αλλά μετά βίας τις κοιτάει.
Ούτε ένα χαμόγελο.
Η ερωτική ζωή, ο ερωτισμός. Δεν τον ενδιαφέρουν.
- Καταλαβαίνω, Εξοχότατη, αλλά... - Αλλά τι;
Τα αριστοκρατικά φρούτα ωριμάζουν αργά.
Σας είπα, δεν έχουμε χρόνο.
Ο πρίγκιπας Λόθαρ πρέπει να βρει σύντομα γυναίκα,
αλλιώς ο θρόνος θα δοθεί στον
ξάδερφό του συζύγου μου.
Είναι πολύ μπερδεμένο, αλλά αυτοί είναι οι κανόνες.
- Μόνο να... - Εσείς, κύριε Καζότε. Το καθήκον σας...
Θα ξυπνήσετε το πάθος του γιου μου.
Το belle passion.
- Εγώ; - Δεν μπορώ να σκεφτώ πιο κατάλληλο άτομο.
- Δεν ξέρω αν είμαι. - Φυσικά και είστε.
Πείτε μου την τιμή.
Δεν έχει να κάνει με τα λεφτά, Εξοχότατη.
Επιμένω πως πρέπει να ανταμειφθεί η προσπάθειά σας.
Οτιδήποτε.
Βάλτε φαντασία.
- Έρενγκαρντ. - Έρενγκαρντ;
Θα ήθελα να ζωγραφίσω ένα πορτρέτο της. Ίσως μπορείτε να το κανονίσετε.
Καλώς.
Θα κάνω ό,τι μπορώ.
- Αλλά θα μου πείτε όλες τις λεπτομέρειες. - Φυσικά, Εξοχότατη.
Κρατήστε τα ρέστα.
Κάποιος από το δικαστήριο θα πάρει τα υπόλοιπα πράγματά μου.
Άρχοντά μου.
Ονομάζομαι Καζότε. Είμαι καλλιτέχνης.
Ξέρω τη μητέρα σας κι απλώς έκανα περίπατο στον κήπο.
Δεν έχω κακές προθέσεις.
Αλλά όταν σας είδα να στέκεστε εδώ, μου φάνηκε...
Συγχωρήστε με, αλλά μου φανήκατε στεναχωρημένος.
- Θέλουν να παντρευτώ. - Ποιος;
Οι γονείς μου.
- Όλοι. - Θεέ μου!
Κι εσείς δεν θέλετε;
Όχι.
Γιατί θέλετε την ελευθερία σας. Φυσικά.
Κι αν σας έλεγα, Άρχοντά μου, πως,
με όλο τον σεβασμό, φυσικά... πως παρεξηγήσατε κάτι;
Αυτό που βλέπετε ως φυλακή,
στην πραγματικότητα είναι απελευθέρωση.
Επιτρέψτε μου να σας δείξω μερικά σχέδια.
Ερωτική ζωή.
Ναι, αυτό είναι καλό.
Βλέπετε την ποίηση;
- Σας άρεσε. Είναι δικό σας. Κρατήστε το. - Ναι.
Κέρδισα την εμπιστοσύνη του πρίγκιπα.
Η τιμή μου δεν μου επιτρέπει να αποκαλύψω λεπτομερώς
όσα του είπα εκείνες τις μέρες και τις νύχτες.
Αρκεί να πω ότι ξύπνησα τη φαντασία του όσο μπορούσα.
Απήγγειλα αποσπάσματα από το Decameron και The Canterbury Tales,
για τον μυλωνά και τη γυναίκα από το Μπαθ.
Για την υπέροχη ομορφιά που μπορεί να βρεθεί,
για μεταξωτά ροδοπέταλα, καρδιές που ξεχειλίζουν αίμα,
και για το άναμμα ενός τρίτου κεριού με μια δάδα.
Προτείνω να πάει ένα ταξίδι.
Ταξίδι;
Στο κάστρο στο Λούχενσταϊν.
Θα κάνω ένα οικογενειακό πορτρέτο εκεί. Θα ήθελα να έρθει,
να τον συστήσω στις κόρες. Όχι χωρίς την άδειά σας, φυσικά.
Αλλά δοκιμάσαμε ήδη με τις Λούχενσταϊν. Είναι φρικτές. Χωρίς ίχνος γοητείας.
Όχι την μικρότερη.
- Τη Λούντμιλα. - Αλλά είναι παιδί.
Ο χρόνος περνάει, Εξοχότατη. Γίνεται 18 την άλλη βδομάδα.
Αλήθεια;
Ξέρετε καλά την οικογένεια;
Ζωγράφιζα τα πορτρέτα τους από παλιά, ναι.
Μόνο τους ζωγραφίζατε;
Εξοχότατη, τι νομίζετε για εμένα;
Ίσως δεν πρέπει να έχετε πολύ υψηλές προσδοκίες.
Δεν έχω προσδοκίες. Αλλά ελπίζω.
Άρχοντά μου, σκεφτόμουν να φορέσετε αυτό.
Να ντυθώ σαν χωρικός;
Όχι. Ως μαθητευόμενός μου. Για ανωνυμία.
Για να προσεγγίσεις τη Λούντμιλα χωρίς τη βαρύτητα του τίτλου σου.
Πώς είναι; Είναι σαν το τριαντάφυλλο
του οποίου το πλούσιο άρωμα
προσελκύει αθώα τον περαστικό να διαλέξει το λουλούδι.
Μα κανείς δεν το διάλεξε ακόμα.
Κλείστε τα μάτια και φανταστείτε την πιο όμορφη γυναίκα που μπορείτε.
Το χέρι της τόσο σφιχτό και λευκό.
Οι γοφοί.
Τα γόνατα.
Οι αστράγαλοι.
Η βελούδινη φωνή της και η απαλή ανάσα της.
Είστε έτοιμος, Άρχοντά μου;
Ωραία. Πάμε.
Εξοχότατοι, νομίζω πως τελειώσαμε.
Πρέπει, όμως, να κάνουμε μια μικρή αλλαγή.
Πριγκίπισσα Λούντμιλα, ανθήσατε τόσο γρήγορα.
Σε μόλις δύο μήνες από την τελευταία φορά, είστε εντελώς διαφορετική.
Οπότε, σας ζητώ να μείνετε εδώ για λίγο, μόνη,
για να κάνω κάποιες μετατροπές.
Μητέρα, πατέρα, μπορώ;
Φοβάμαι ότι θα πρέπει να σας ζητήσω να φύγετε από το δωμάτιο.
Για να αιχμαλωτίσω τη μοναδική ομορφιά της,
πρέπει να ξεφύγει από τον ρόλο της ως νεότερη κόρη.
Ελάτε.
- Θέλουμε το καβαλέτο πιο κοντά. - Ναι, κύριε.
Για να δούμε.
- Κοκκινίζω. - Όχι.
- Μη με ζωγραφίσετε κόκκινη. - Το υπόσχομαι.
Θα το παραλείψουμε.
Σηκώστε λίγο το πηγούνι σας. Αυτό είναι.
Πρέπει να σας πω, Αρχόντισσά μου, για καλή μου τύχη,
Ποτέ δεν είχα τόσο ταλαντούχο βοηθό...
Έχει ένα καλλιτεχνικό πνεύμα που δεν έχω ξαναδεί.
Και με συγχωρείτε...
δεν είναι πολύ όμορφος;
- Είναι πολύ όμορφος. - Πάρα πολύ.
Τόσο όμορφος και χαρισματικός. Βρίσκει την ομορφιά εκεί που δεν μπορούν άλλοι.
Αυτό είναι ταλέντο.
Η ουσία του ταλέντου.
Είναι υπέροχο. Μάλιστα, ήταν δική του ιδέα να βελτιώσω το πορτρέτο σας.
- Όχι. - Ναι.
"Την αδικείτε.
Κρύβει μεγαλύτερη ομορφιά ". Αυτό είπε.
- Δεν το είπε αυτό. - Κι όμως.
Και εγώ συμφώνησα.
- Όχι. - Ναι.
Αλλά είναι κρίμα.
Είναι κρίμα που είναι τόσο ντροπαλός.
Αλλά οι περισσότεροι σπουδαίοι καλλιτέχνες είναι, σωστά;
- Δεν ξέρω. - Είναι. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω.
- Από πού είναι; - Από πού είναι;
Έχει ευγενή καταγωγή.
Όπως εσείς.
Είναι ώρα να αποκαλύψετε την ταυτότητά σας, Εξοχότατε.
- Εγώ; - Όχι. Λοιπόν.
Παρακαλώ, φροντίστε να μην ενοχληθεί η Πριγκίπισσα.
Και εξαφανίστηκαν σαν δύο παιχνιδιάρικα κουτάβια.
Όχι!
Έλα.
Περπάτησαν τον κήπο του κάστρου.
Είστε ιδιοφυΐα, κύριε Καζότε.
Ο γιος σας είχε τον πόθο μέσα του εξαρχής, εγώ απλώς το ξύπνησα.
Βοηθήσατε πάρα πολύ τη γενιά μας.
Ήταν χαρά μου.
- Να το ξέρετε. - Ναι.
Πράγματι.
- Τι είναι αυτό; - Φοβάμαι πως θα σας απογοητεύσω.
- Γιατί; - Μίλησα στον στρατηγό Σρέκενσταϊν.
Είναι αδύνατο να ζωγραφίσετε ένα πορτρέτο της κόρης του.
Είστε τυχερός που δεν ανέφερα το όνομά σας. Ήταν θυμωμένος.
Μάλιστα.
- Θεέ μου, είστε... - Καθόλου, Εξοχότατη.
Χάρηκα που βοήθησα, αλλά δεν θέλω χρήματα.
- Αλλά ο γάμος. - Ναι.
Ο γάμος του γιου μου. Επιμένω να δεχτείτε την πρόσκληση.
Δεχτείτε αυτά τα ευλογημένα και καθαγιασμένα δαχτυλίδια.
Ανταλλάξτε τα και να τα έχετε πάντα ως σύμβολα του άρρηκτου δεσμού
που εσείς οι δύο αποκτάτε σήμερα.
Λούντμιλα, στο όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος,
δέχομαι εσένα, για νόμιμη σύζυγό μου...
Λόθαρ, στο όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος,
δέχομαι εσένα, για νόμιμο σύζυγό μου.
Η ένωση στην οποία προχωράτε,
εγκρίνεται νόμιμα, στο όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.
Αμήν.
Όλοι όσοι βρίσκεστε εδώ σήμερα,
είστε μάρτυρες αυτού του άρρηκτου, ιερού δεσμού.
Ό,τι ενώνει ο Θεός, δεν θα χωρίσει κανένας άνθρωπος.
Αμήν.
Σταματήστε!
Κύριε Καζότε. Ελάτε μαζί μας.
Εξοχότατη.
Επιτέλους.
Φαίνεστε ταραγμένη.
Έρχεται ένας διάδοχος.
- Συγχαρητήρια. - Όχι, καθόλου.
- Όχι.
Ο διάδοχος αναμένεται στα τέλη Μαΐου.
- Ναι; - Ναι.
- Σε τέσσερις μήνες. - Ναι, υποθέτω.
Τέσσερις μήνες, όχι εννιά.
Γελάτε;
- Δεν βλέπετε ότι είναι σκάνδαλο; - Ναι, Εξοχότατη. Συγγνώμη.
Ο Θεός, που είναι μεγάλος καλλιτέχνης,
κάποιες φορές ζωγραφίζει εικόνες που εκτιμούνται από μακριά.
Σε 150 χρόνια, η δυσκολία αυτή θα μοιάζει με αγνό ειδύλλιο,
φτιαγμένο για τη χαρά των θεατών. Τώρα, είστε...
- Σταματήστε τις ανοησίες. - Συγγνώμη. Εννοώ πως
κανείς από τους πιστούς σας δεν θα χαμογελούσε από μέσα του,
αν άκουγε το θέμα που σας ενοχλεί. Γιατί όλοι αγαπούν ένα ερωτευμένο ζευγάρι.
Σας είπα πόσο δύσκολο ήταν να κρατήσουμε το Μπάμπενχαουζεν στα χέρια μας.
- Λόγω του ξαδέλφου... - Μάρμποντ.
Η απιστία μπορεί να είναι αποδεκτή στον κύκλο σας,
μα στον δικό μας είναι θανατική ποινή.
Ο πρίγκιπας θα χάσει τον θρόνο, αν αποκαλυφθεί ότι το παιδί είναι εξώγαμο.
- Τι θα κάνετε; - Δεν ξέρω.
Ο γιος σας και η γυναίκα του πρέπει να πάνε σε ένα μακρινό μέρος.
Μακριά από τον κόσμο.
Να κρύβονται;
Ναι. Είναι κάτι πιθανό.
- Ναι, αλλά γιατί; - Για να μην το μάθει ο κόσμος.
Να μην το μάθει;
Ναι. Σας εξήγησα πώς η αποπλάνηση μπορεί να είναι μια κλίση.
Ναι.
Μπορούμε να αποπλανήσουμε τη μάζα με τον ίδιο τρόπο.
Μιλάτε πολύ, αλλά λέτε λίγα. Το αντιλαμβάνεστε;
Εν μέρει, νιώθω υπεύθυνος.
Μου ζητήσατε να διαφωτίσω τον γιο σας για τη γοητεία του γυναικείου φύλου.
Μόνο να τον διαφωτίσω.
Όμως, η πρόνοια θα μας βοηθήσει, Εξοχότατη.
Δεν πρέπει να ξεφύγουμε.
Νομίζω ότι ξέρω πώς να το λύσω.
Πρώτα, εσείς και ο Δούκας του πρέπει να ενημερώσετε τον κόσμο.
Αγαπητοί πολίτες του Μπάμπενχαουζεν.
Ανακοινώστε ότι η ημερομηνία του ευτυχούς γεγονότος θα είναι...
... τον Σεπτέμβριο.
Θα πείτε ότι η πριγκίπισσα Λούντμιλα, μετά από συμβουλή γιατρού,
θα μείνει στο κρεβάτι για πολλούς μήνες.
- Ότι πρέπει να ζει με απόλυτη ηρεμία. - ...ηρεμία.
Απόλυτη ηρεμία; Αλλά πού;
Θα βρω ένα μέρος όσο πιο ερημωμένο και απομονωμένο γίνεται.
Μακριά από τον κόσμο.
Για να τα κανονίσουμε όλα αρμονικά.
- Θα κάνετε και τη διακόσμηση; - Ναι.
Είναι σημαντικό να μη δει κανείς την πριγκίπισσα
μέχρι τον έκτο μήνα μετά τη γέννηση του παιδιού.
Θα μείνω όλο αυτό το διάστημα.
Για να δω αν το σχέδιο δουλεύει.
- Μπορείτε να το κάνετε αυτό; - Ναι.
- Αμάν. - Τώρα δεν είστε σίγουρος.
Όχι, Εξοχότατη. Μόλις σκέφτηκα
ότι η πριγκίπισσα θα χρειαστεί μια κυρία να τη φροντίζει.
Όχι μια κλασική κουτσομπόλα, αλλά κάποια επιλεγμένη με προσοχή.
- Ένα άτομο εμπιστοσύνης. - Φυσικά.
Πρέπει να έχει τέτοια παιδεία και εμφάνιση,
που θα δικαιολογούσε την επιλογή της.
- Δεν συμφωνείτε; - Ναι, φυσικά.
Επιπλέον, νέα και ευγενική,
διότι στην απομόνωσή της, η πριγκίπισσα θα χρειαστεί συντροφιά
της ηλικίας και ιδιοσυγκρασίας της.
Και πού θα βρούμε μια ευχάριστη κοπέλα, υψηλής κοινωνίας,
με υψηλό νοητικό επίπεδο και ακλόνητα πιστή...
Το κάνετε πάλι. Μιλάτε ξανά και ξανά...
Με συγχωρείτε. Απλώς εννοούσα... Ξέρετε τέτοια γυναίκα, Εξοχότατη;
Σας έρχεται κανείς στο μυαλό;
- Έρενγκαρντ. - Θεέ μου. Φυσικά.
- Είστε παμπόνηρος, κύριε Καζότε. - Τι εννοείτε, Εξοχότατη;
Σκοπεύετε να την αποπλανήσετε.
Όχι.
Έχετε δίκιο.
Είναι αλήθεια.
Σας οφείλω την αλήθεια. Ως ένας από τους ελάχιστους ανθρώπους που γνώρισα
που κατανοεί έναν καλλιτέχνη.
Με συγχωρείτε, μπορώ να σας παραθέσω τις σκέψεις μου;
Βεβαίως.
Τη βλέπω.
Μια νεαρή γυναίκα με ένα λευκό φόρεμα, κόρη πολεμιστών,
που στην κοσμοθεωρία τους, οι τέχνες και ο καλλιτέχνης δεν υπήρξαν ποτέ.
Και γι 'αυτό ακριβώς, όπως ο Μιχαήλ Άγγελος, αναφωνώ,
"Μέσα σε αυτό το κομμάτι μαρμάρου, κρύβεται ο μεγαλύτερος θρίαμβός μου".
Μιχαήλ Άγγελος, κομμάτι μαρμάρου, πολεμιστής με λευκό φόρεμα,
οι Σρέκενσταϊν είναι Λουθηρανοί. Μια πολύ αυστηρή φυλή, όπως ανέφερα ήδη.
Ουσιαστικά, Πουριτανοί.
Όλοι τους στρατιωτικοί.
Δεν θα την προσεγγίσετε.
Ίσως.
- Αυτή τη φορά είστε πολύ φιλόδοξος. - Μπορεί και να έχετε δίκιο.
Αλλά δεν αμφιβάλλω.
Τότε ας βάλουμε ένα στοίχημα.
Στοίχημα;
Η Έρενγκαρντ δεν θα υποκύψει.
Κι αν τα καταφέρω;
Αν κερδίσετε την Έρενγκαρντ, θα σας δώσω μόνιμη δουλειά στο παλάτι.
Επιπλέον, θα σας προσφέρω καλλιτεχνική στέγη όπου θέλετε.
Τότε, μπορείτε να πάτε εκεί και να κάνετε ό,τι αγαπάτε.
Κι αν χάσω;
Θα ξανακάνετε το πορτρέτο μου.
Κι αυτήν τη φορά δεν θα με απορρίψετε.
Καλώς.
Ο Μέγας Δούκας κι εγώ θυμόμαστε την αφοσίωσή σας στον πατέρα του.
Ήταν το αποκορύφωμα της καριέρας μου.
Το εν λόγω θέμα... δεν πρέπει να το αποκαλύψεις σε κανέναν.
Ούτε στον Μέγα Δούκα.
Αλλά σας παρακαλώ, πείτε μου, πώς αξιολογήσατε τα προσόντα της κόρης μου;
Με κάθε ειλικρίνεια, Στρατηγέ, τα εύσημα ανήκουν στον έμπιστο σύμβουλό μου.
Τον κύριο Καζότε.
Είδα...
ότι εδώ μιλάμε για...
μια νεαρή Βαλκυρία.
Μεγαλωμένη με τις πιο αυστηρές στρατιωτικές αρετές.
Η μόνη κοπέλα στην ιστορία των πολεμιστών.
Ένας τρομερά κατάλληλος, νέος, εκτυφλωτικός άγγελος
έτοιμη να προστατεύσει το ζεύγος με την πύρινη λόγχη της.
Παρασύρθηκα. Ωστόσο, η δύναμη της Έρενγκαρντ φαίνεται εντυπωσιακή.
Και βλέπω από πού προήλθε.
Σταματήστε τις ανοησίες.
Τέλος πάντων.
Κανένας Σρέκενσταϊν δεν αντιτέθηκε στον Δούκα του.
Όλη μας η οικογένεια σας είναι άκρως ευγνώμων.
Έρενγκαρντ, ετοιμάστε τα πράγματά σας.
Φυσικά, πατέρα.
- Ένα πράγμα μόνο. - Ναι;
Να αποχαιρετήσω τον Κουρτ;
Κουρτ;
Ο αρραβωνιαστικός μου, Εξοχότατη.
Φυσικά, μπορείς να τον αποχαιρετήσεις.
Ευχαριστώ και πάλι, Έρενγκαρντ.
Είναι τιμή να υπηρετώ τη χώρα μου.
Είστε καλή κοπέλα. Συμφωνείτε, κύριε Καζότε;
- Ναι. Οπωσδήποτε. - Ναι.
Καλή ξεκούραση, Έρενγκαρντ.
Και σε εσάς, Εξοχότατη.
Ναι, καλή ξεκούραση, Έρενγκαρντ.
Bonne nuit.
Τι άξεστος τσαρλατάνος.
- Βρήκα ένα απομακρυσμένο μέρος. - Ναι;
Το Ρόζενμπαντ.
- Ρόζενμπαντ; - Ναι.
- Είναι ακατοίκητο εδώ και γενιές. - Ακριβώς.
Καλώς ορίσατε.
Ο γιατρός μας, ο δρ Πούτζιγκερ.
Θα μείνει εδώ για να παρακολουθεί την υγεία της πριγκίπισσας.
Ο ειδικός ιππασίας, κος Ποντόλσκι.
Και φυσικά, η βασική μας ακόλουθος, η Κόμισσα Πόγκεντορφ.
Πάντα ήταν η πιο πιστή μου ακόλουθος.
Και η Έρενγκαρντ.
Μα ξέρετε την Έρενγκαρντ.
Καλή τύχη, λοιπόν.
Με την πρώτη ευκαιρία, γυαλίστε τον καθρέφτη.
Όσον αφορά την είσοδο, κρατήστε τις πόρτες κλειστές για να μην κάνει ρεύμα.
- Κύριε Καζότε; - Ναι;
- Να σας ρωτήσω κάτι; - Φυσικά.
Είστε υπηρέτης του παλατιού;
Όχι, δεν είμαι. Υπηρετώ μόνο τις τέχνες. Είμαι ζωγράφος.
Η είσοδος.
- Κύριε Καζότε. - Ναι.
Θυμάμαι πού σας πρωτοείδα.
- Ναι; - Στον μεγάλο χορό.
Στεκόσασταν δίπλα στο πορτρέτο σας, της Μεγάλης Δούκισσας.
Δε θυμάμαι.
Συνήθως είμαι καλός στο να θυμάμαι πρόσωπα, αλλά
το δικό σας από εκείνο το βράδυ.
Δεν θέλω να σας προσβάλω. Αλλά...
Να με προσβάλλετε;
Κάντε ό,τι θέλετε.
Και τώρα, χαιρετήστε!
Και χαμογελάστε.
Είναι σαν παραμύθι.
Χαίρομαι που το ακούω.
Δημιούργησα ένα μέρος
όπου η πριγκίπισσά μας θα φέρει στον κόσμο έναν μικρό έρωτα.
- Είναι για μένα; - Ναι, είναι.
- Ευχαριστώ. - Χαρά μου.
Καζότε.
Εξοχότατη.
Το ζεύγος μας τακτοποιήθηκε γρήγορα στη ρομαντική φωλιά.
Όσο για την πριγκίπισσα Λούντμιλα και τη σχέση της με τη νέα της βοηθό,
η πριγκίπισσα, γεμάτη γλυκύτητα της ζωής, σαν μέλισσα...
...σαν μέλισσα που πηγαίνει στην κυψέλη...
...τη βλέπει σαν αδελφή της.
- Ο μνηστήρας σου είναι στρατιώτης; - Ναι.
Δεν φοβάσαι; Κι αν τον στείλουν στον πόλεμο κάποια μέρα;
Αυτό κάνουν οι στρατιώτες.
Του δίδαξα ξιφασκία. Όλοι στην οικογένειά μας το κατέχουν.
Σε αντάλλαγμα, μου έμαθε να πυροβολώ.
Ναι. Πολλές φορές.
Θέλετε παιδιά;
Όσο για το στοίχημα, Εξοχότατη, πρέπει να σας πω ειλικρινά ότι
προχωράει αργά, με ελάχιστες εξελίξεις.
Κύριε Καζότε.
Γεια, Έρενγκαρντ.
Ξυπνήσατε νωρίς.
Ναι, ως συνήθως.
Θα κάνετε ιππασία;
- Με συγχωρείτε; - Θα κάνετε ιππασία;
Θα με συνοδεύσετε;
- Αν θέλετε να πάτε μόνος... - Όχι.
Όχι. Μια χαρά...
Θα μου άρεσε.
Φυσικά, γιατί όχι;
- Καλημέρα, κύριε Ποντόλσκι. - Καλημέρα, κύριε Καζότε.
- Θα ετοιμάσετε το άλογό μου; - Το άλογό σας;
Δώστε μου το ίδιο άλογο με χθες.
Όπως χθες;
Οποιοδήποτε άλογο.
Ναι, κύριε.
- Έρχεστε; - Προχωρήστε, θα σας φτάσω.
Κουράστηκες. Δεν αντέχεις άλλο;
Κοιτάξτε.
Η αλπική ανατολή.
Είναι μια σπάνια αλληλεπίδραση των φασματικών χρωμάτων στην ατμόσφαιρα.
Αλπική ανατολή;
Ναι. Αλπική ανατολή.
Εξαφανίζεται ήδη.
Ναι. Φυσικά.
Αποκάλυψε την πιο βαθιά ουσία του και τώρα μπορεί να εξαφανιστεί.
Θα ακολουθήσει μια καθαρή μέρα. Είναι θαύμα.
Όχι!
Πιστεύετε ότι μπορώ να φέρω εδώ το δικό μου άλογο;
Δικό σας άλογο;
Αυτά τα άλογα είναι υπερβολικά ήρεμα.
Ναι, πράγματι. Και το δικό σας δεν είναι;
Τον λένε Βόταν.
Μόνο εγώ μπορώ να τον ιππεύσω.
Το φαντάζομαι.
Κύριε Καζότε.
Κύριε Ποντόλσκι. Τι συμβαίνει;
Κάποιος έρχεται.
- Διώξε τους. - Δεν μπορώ. Είναι ο ξάδερφος του Δούκα.
Ήρθαμε για την πριγκίπισσα. Είμαι ο ξάδερφος του Δούκα.
Πολύ ωραίο εκ μέρους σας. Αλλά φοβάμαι πως η πριγκίπισσα αρρώστησε.
Είναι μια σύντομη επίσκεψη. Έχουμε κι ένα καλάθι δώρων.
Θα πρέπει να έρθετε άλλη μέρα.
- Ή δώστε το μου. - Ωραία λουκάνικα.
Η κατάσταση της πριγκίπισσας την εμποδίζει να δει οποιονδήποτε.
Με διώχνεις;
- Είμαι ο αγγελιοφόρος. - Επιμένω.
- Ακούστε... - Ποιος νομίζεις ότι είμαι;
- Είμαι... - Κουνήσου!
Μάρμποντ.
Τι έκπληξη!
Ήμασταν κοντά. Και... Φέρνουμε δώρα για την πριγκίπισσα.
Θα φροντίσω να τα πάρει. Είναι πολύ άρρωστη.
Είναι σύντομη επίσκεψη.
Είναι μεταδοτικό. Είναι σε καραντίνα.
- Μα... - Αντίο.
Αγαπημένε Λόθαρ. Είναι πολύ σύντομη επίσκεψη.
- Άκουσες τα ψέματά του; - Φυσικά.
Κι εκείνος ο τσαρλατάνος, είδες τα κουρέλια του; Έχουμε καρναβάλια;
Πρέπει να μείνουμε κοντά.
Φέραμε δώρα για τους κατοίκους του κάστρου, αλλά δεν δέχονται επισκέπτες.
Ξέρετε κάποιον που δουλεύει στο ωραίο κάστρο;
- Κοιτάω τη δουλειά μου. - Περιμένετε.
Μήπως να αναθεωρήσετε τη γνώμη σας;
Θα πάμε στο Μπάμπενχαουζεν απόψε. Τώρα ξέρετε πού θα μας βρείτε.
Εξοχότατη.
Πέρασε άλλος ένας μήνας και η γέννα πλησιάζει.
Ξέρω ότι, δεδομένης της κατάστασης, δεν μπορείτε να μας επισκεφθείτε,
επομένως, επιτρέψτε μου να σας περιγράψω τι γίνεται.
Θα ξεκινήσω με κάποια καλά νέα.
Ήρθε ένα κύμα τύχης.
Δεν μπορούσα να κοιμηθώ και αποφάσισα να πάω μια βόλτα στο δάσος.
Και την είδα.
Και αμέσως κατάλαβα
πως οι θεοί μού χάρισαν ένα μοναδικό μοτίβο.
Είχα δίκιο για την αξιολόγηση της ομορφιάς της.
Αλλά ήταν το κάτι άλλο.
Η γενναιοδωρία των θεών ήταν ακόμα πιο αδιανόητη.
Και σας ζητάω, Εξοχότατη, να μην με περάσετε για ηδονοβλεψία.
Υπήρχε κάτι ειδυλλιακό.
Το φως, η λίμνη στο δάσος, η γυναίκα στο νερό,
όλο το μαγικό τοπίο,
ζητούσε να περάσει αθάνατο στην τέχνη.
Κι αυτός ο πίνακας που μου δόθηκε εντολή να ζωγραφίσω...
"Νύμφη Λουόμενη στη Λίμνη του Δάσους".
Ή το "Λουτρό της Νταϊάνα", θα ήταν ένα θαύμα
μια δόξα, η κορυφαία στιγμή της καριέρας μου ως καλλιτέχνη.
Με ποιον τρόπο μπορώ να την κάνω πιο δική μου, από το να αιχμαλωτίσω
και να ασφαλίσω στον καμβά μου κάθε γραμμή και απόχρωση του σώματός της,
ώστε κανείς στον κόσμο να μην μπορέσει ποτέ να μας χωρίσει ξανά;
Απαιτεί υπομονή.
Οπότε, περιμένω.
Δεν αγγίζω ποτέ τα μαλλιά της, ούτε το χέρι της.
Αντιθέτως, την πλησιάζω με άλλους τρόπους.
Βόταν. Γεια.
Γεια.
Έτσι, οι μέρες περνούν, Εξοχότατη, με μικρά, προσεκτικά βήματα.
...για την καρδιά μου.
- Έρενγκαρντ. - Γεια.
Ευχαριστώ για το γράμμα.
- Μου έλειψες... - Δεν μπορούμε να συναντιόμαστε.
Γιατί όχι;
Δεν μπορώ να πω.
Θα παραμείνω εδώ για τρεις μήνες.
Ίσως κάποια μέρα να σου πω τα πάντα.
Αντίο, φίλε μου.
Έρενγκαρντ! Έσπασαν τα νερά.
Όχι ακόμα.
Κε Ποντόλσκι, ειδοποιήστε τη Δούκισσα.
- Πού είναι το παιδί; - Εξοχότατη.
Στην αρχή, το κάστρο έτρεμε από φόβο,
μα όταν ακούσαμε το πρώτο κλάμα από το δωμάτιο της Πριγκίπισσας,
άλλαξε από υπόγειο σε σοφίτα.
Κε Καζότε, πείτε την αλήθεια.
Είναι υγιής;
Είναι το πιο όμορφο παιδί που υπάρχει στο Μπάμπενχαουζεν.
Εδώ είσαι. Άσε με να τον δω.
Έλα.
- Έλα. - Άσε με να τον δω.
- Δεν είναι υπέροχος; - Για να δω.
Συγχαρητήρια.
Μου μοιάζει. Μοιάζει με τη γιαγιά.
Δεν είναι το πιο όμορφο πλασματάκι που έχετε δει;
Ακόμα κι εγώ, Εξοχότατη, που δεν είμαι πολύ συναισθηματικός,
έχω εκπλαγεί από την ομορφιά του μωρού.
Και η Έρενγκαρντ; Πώς τα πάτε μαζί της;
Για πρώτη φορά, χωρίς καν να το ξέρει,
ερωτεύτηκε.
Τόσο σύντομα;
Όχι εμένα, Εξοχότατη. Το εγγόνι σας.
- Μάλιστα! - Ναι.
- Πω... πω.
Άρα έχασε το ενδιαφέρον της για εσάς, κε Καζότε;
Όχι. Το αντίθετο. Εξυπηρετεί τέλεια τον σκοπό μου.
Το να ερωτευτείς τον θεό του έρωτα, μπορεί εύκολα,
για ένα άτομο με την γαλήνη και ενέργειά της,
να είναι το πρώτο βήμα προς την απόλυτη υπόκυψη.
Νιώθω ότι κάνετε απελπισμένα σενάρια.
Η φιγούρα του Έρωτα.
Η ενσάρκωση της αγάπης. Η πιο θανάσιμη φιγούρα. Πιστέψτε με.
Μητέρα.
- Το κάρο περιμένει. - Ναι.
Φεύγετε τόσο γρήγορα;
Οι Μάρμποντς δεν θα με αφήσουν από τα μάτια τους.
Κανείς εκτός κάστρου δεν μπορεί να δει το παιδί.
- Καταλάβατε; - Φυσικά, Εξοχότατη.
- Κι εσύ, Λόθαρ; - Φυσικά, μητέρα.
Κάτι ακόμα. Βρήκαμε μια παραμάνα.
Ονομάζεται Λίζμπεθ. Είναι ντόπια. Θα την φέρουμε εδώ.
- Και είναι αξιόπιστη; - Ναι. Κάναμε έρευνες.
Λίζμπεθ, σε παρακαλώ, να έρχεσαι. Πώς να φροντίσω τον εαυτό μου;
- Τα κανόνισα με τον γείτονα. - Γιατί να μείνεις εκεί;
Μπορείς να έρχεσαι σπίτι κατά καιρούς...
Αφήστε την πόρτα.
- Λίζμπεθ; - Πάμε!
Λίζμπεθ; Μπορώ...
Λίζμπεθ!
- Έρχεστε; - Ναι.
- Αργήσατε. - Λυπάμαι.
Έκανα έρευνες, αλλά δεν έμαθα κάτι. Στο Ρόζενμπαντ δεν είπαν λέξη.
Τότε γιατί μας κάλεσες;
Νέα γεγονότα ξετυλίγονται.
- Ποτό; - Βεβαίως.
Ναι. Δυστυχώς, έμεινε μόνο η ακριβή μάρκα.
Τότε, ελπίζω να είναι καλό.
- Το παλάτι προσέλαβε κάποιον νέο. - Ποιον;
Μια γυναίκα.
- Και τι άλλο; - Μια γυναίκα με μικρά παιδιά.
Πώς το μάθατε;
Τον βλέπετε; Είναι ο σύζυγός της.
Κάθε βράδυ κάθεται εδώ με απόγνωση.
Καλύτερα να του μιλήσετε.
Μας συγχωρείτε.
Τι ξέρετε για το Ρόζενμπαντ;
Είναι ένα μεγάλο ψέμα.
Και έχασα τη γυναίκα μου.
Θα δουλέψει στο κάστρο ως υπηρέτρια.
Ως υπηρέτρια μιας κακομαθημένης, δεν μου επιτρέπεται να της μιλήσω.
Αλλά
μετά...
Όχι, υποσχέθηκα να μην πω τίποτα.
Καλέ μου κύριε.
Ο Μεγάλος Δούκας είναι ξάδελφός μου.
Στο όνομα του δουκάτου μας, σας διατάζω να πείτε ό,τι ξέρετε.
Υπάρχει...
Υπάρχει ήδη ένα παιδί στο κάστρο.
Το ήξερα.
Πρέπει να γράψουμε στον ξάδερφό σου. Πες ότι απαιτούμε να τους δούμε.
Μου λείπει πολύ. Μπορείτε να με βοηθήσετε;
Θα σας αναθέσω κάτι.
Αν πάρετε το παιδί, θα πάρετε πίσω τη Λίζμπεθ.
- Να το πάρω; - Ναι.
Και για να δείξουμε την εκτίμηση για την βοήθειά σας,
θα φροντίσω να πάρετε μια εξέχουσα θέση στο παλάτι,
όταν ανέβουμε στον θρόνο με τη σύζυγό μου.
Αυτό δεν θα έκανε τη Λίζμπεθ ευτυχισμένη και περήφανη;
Ωραία.
Δείτε τι πρέπει να κάνετε.
Κύριε Καζότε.
- Έρενγκαρντ. - Ξυπνήσατε νωρίς.
Ναι.
Όντως.
Ναι, χθες το βράδυ ήταν το πιο σύντομο του έτους.
Αλήθεια;
- Δεν το ήξερα. - Ναι. Αλήθεια.
Και πάντα περνάω το πιο σύντομο βράδυ έξω.
Έξω; Πώς κι έτσι;
Είναι ένα είδος ιεροτελεστίας.
- Ιεροτελεστία; - Ναι.
Τι είδους;
Ζωγραφίζω... Αποτυπώνω τη φύση
στην πιο εύθραυστη στιγμή της.
- Εύθραυστη; - Εκεί που οργιάζει πιο πολύ.
Πριν παραδοθεί ξανά στο σκοτάδι.
Ακούγεται λυπηρό.
- Όχι, δεν είναι. Με χαροποιεί. - Μπορώ να δω;
- Τον πίνακα; - Ναι.
- Προτιμώ να μην τον δεις. - Σίγουρα θα μου φανεί όμορφος.
- Όχι. Ο πίνακας είναι ασήμαντος. - Ασήμαντος; Αμφιβάλλω.
Ναι, είναι απλώς λουλούδια με τα όμορφα πέταλά τους,
τσουκνίδες με τη φλογερή αγκαλιά τους, η λίμνη του δάσους με τα απαλά χάδια της.
- Μονάχα ρομαντικές ανοησίες. - Η λίμνη του δάσους;
- Τι; - Ζωγραφίσατε τη λίμνη του δάσους;
Είπα λίμνη; Όχι. Δεν τη ζωγράφισα.
- Απλώς σκέφτομαι φωναχτά. - Να το δω.
- Απλώς σκέφτομαι φωναχτά. - Ναι.
- Το χέρι μου. - Ναι.
Κύριε Καζότε!
Κύριε Καζότε.
Ήρθε η Μεγάλη Δούκισσα. Σας ζητάει.
Με συγχωρείτε.
Επιμένουν να έρθουν επίσκεψη.
Ποιος επιμένει, Εξοχότατη;
Οι Μάρμποντς.
- Δεν μπορούμε να αρνηθούμε; - Αδύνατον. Είναι οικογένεια.
Φρόντισα να μην μπουν στο Ρόζενμπαντ και ακούσουν το παιδί.
- Θα κάνουμε πικνίκ. - Πότε;
Την Κυριακή.
- Την Κυριακή; - Δεν μπορούμε να το γλιτώσουμε.
Πρέπει να κρύψουμε το παιδί.
- Η Λούντμιλα πρέπει να είναι... - Έξι μηνών έγκυος. Με κοιλιά.
Η Λίζμπεθ θα μείνει εδώ με το παιδί
και όλοι πρέπει να είναι προσεκτικοί.
Φυσικά. Θα το φροντίσω, Εξοχότατη.
Πολύ καλά, κε Καζότε.
Καθίστε.
- Λοιπόν. - Ναι.
Και η Έρενγκαρντ;
Όπως ξέρετε, τη ζωγραφίζω κάθε πρωί.
Και παρόλο που δεν γνώριζε για την παρουσία μου,
νιώθω πως αναπτύχθηκε μια σύνδεση μεταξύ μας.
Ξέρω τι σκέφτεστε, Εξοχότατη.
- Όντως; - Ναι, όντως.
Γιατί αυτός ο χαζός να μην
αποπλανήσει το κορίτσι με τον παραδοσιακό τρόπο και να ηρεμήσει;
- Δίκιο δεν έχω; - Πάνω κάτω, ναι.
Αλλά αυτός ο χαζός είναι...
καλλιτέχνης.
Αυτήν τη στιγμή απορροφάται και μεθά από τη δημιουργία ενός αριστουργήματος.
Επιμένω στο να πετύχω την πλήρη υπόκυψη,
χωρίς την παραμικρή σωματική επαφή.
Θα μπορούσα να την αποπλανήσω με τον παραδοσιακό τρόπο, και θα ήταν πιο εύκολο.
Να το κάνω σε μια ιδιαίτερη στιγμή, όπου η ψυχή της είναι ταραγμένη, παρορμητική.
Αλλά, Εξοχότατη, απλώς νιώθω ότι δεν θα σήμαινε τίποτα για μένα.
Ακούγεστε σαν να συνειδητοποιήσατε
πως δεν μπορείτε να κερδίσετε το στοίχημα και θέλετε να αλλάξετε τους όρους.
Σε καμία περίπτωση. Ακόμα επιδιώκω να την αποπλανήσω.
Θα συμβεί. Αλλά η διαφορά είναι ότι θα είναι η μόνη που θα το ξέρει.
Για τους άλλους, η Έρενγκαρντ θα παραμείνει στο βάθρο της
μια κάτασπρη παρθένα, αλλά οι ψυχές μας θα είναι για πάντα συνδεδεμένες.
Κι αυτό είναι η αληθινή αποπλάνηση.
Και πώς θα ξέρουμε ότι το κορίτσι αποπλανήθηκε...
- Πώς θα μάθουμε ποιος κέρδισε το στοίχημα; - Ακριβώς.
Θα της δείξω τον πίνακα που δημιούργησα με αυτήν
και εκείνη τη στιγμή, θα κλονιστεί.
Θα είναι το τριαντάφυλλο που ρίχνει κάθε του πέταλο
σε μια ανάσα ανέμου και θα μείνει γυμνό.
Όταν κάποιος υποκύψει στο πάθος, το σώμα θα ακολουθήσει.
Όταν δει τον πίνακα... θα πέσει κάτω.
Θα πέσει κάτω; Η δική μας Έρενγκαρντ;
Μπροστά σε όλους, και θα είναι η απόδειξη της απόλυτης αποπλάνησης.
Δέχομαι τους νέους όρους του στοιχήματος.
Να ετοιμάσω το άλογό σας, Έρενγκαρντ;
Λίζμπεθ!
Τι συμβαίνει;
Καλέ μου, κύριε, περιμένετε. Γιατί περιφέρεστε φωνάζοντας;
Με απείλησε. Με μπέρδεψε εντελώς.
Έκανα ένα τρομερό λάθος.
Μου...
Μου υποσχέθηκε ότι θα έπαιρνα τη Λίζμπεθ μου αν τον βοηθούσα.
Τη Λίζμπεθ σου;
Μου...
Μου πήραν τη Λίζμπεθ μου.
- Σου πήραν τη Λίζμπεθ; - Και τώρα...
Έκανα ένα τρομερό λάθος.
Για ποιο λάθος μιλάτε;
Οι καλοί άνθρωποι στο Ρόζενμπαντ είπαν ψέματα για το παιδί.
Με παγίδευσαν.
Όμως...
Τώρα πρέπει να βοηθήσω.
Πώς θα βοηθήσετε;
Αύριο...
Θα κλέψω ένα παιδί και θα τους το δείξω.
Στις δύο, πρέπει να πάω στο ξέφωτο, στο δάσος.
Δεν ξέρω αν είναι το σωστό.
Πρέπει να μιλήσω στη Λίζμπεθ μου.
Δεν νομίζω να με συγχωρήσει μετά.
Ακούστε.
Με ακούτε;
Ακολουθήστε το πλάνο.
Καταλάβατε;
Τι;
Ακολουθήστε το πλάνο.
Και κρατήστε τη Λίζμπεθ εκτός.
Όλα θα πάνε καλά.
Τώρα φύγετε!
Πού ήσασταν;
- Όλοι σας ψάχνουν. - Ήρθα.
Το πικνίκ θα ξεκινήσει σε λίγο.
Όλα είναι έτοιμα. Τα πάντα.
- Ναι; - Ναι.
Φαίνεστε χλωμός. Έχετε απογοητευτεί;
Όχι. Όλα καλά.
- Τα μαχαιροπίρουνα; - Στο κάτω μέρος.
Χρειαζόμαστε καρέκλες.
Καζότε;
Έρενγκαρντ.
Συγγνώμη που δεν ήρθα στη λίμνη σήμερα.
Στη λίμνη;
Το ήξερα εξαρχής ότι ήσασταν εκεί.
Και έλειπα μόνο επειδή με χρειάζονταν εδώ.
Θα ήθελα...
να τελειώσετε τον πίνακα.
Αλλά σκεφτόμουν...
το κάνουμε στο δωμάτιό σας.
Ίσως πρέπει να είστε πιο κοντά.
Πρόσωπο με πρόσωπο.
Ναι.
Φυσικά. Ναι.
Ναι. Οπωσδήποτε.
- Μπορείτε να το φανταστείτε; - Ναι.
Κλείστε τα μάτια.
- Ορίστε; - Κλείστε τα μάτια.
- Τώρα; - Ναι.
Και φανταστείτε το.
Ναι, θέλω...
Πολύ καλά.
Ετοιμάστε τα πάντα.
Ετοιμάστε τον καμβά. Θα έρθω μετά το πικνίκ.
- Ναι. - Ναι.
Ναι.
Ναι, θα έρθετε μετά το πικνίκ.
Γεια μας.
Ωραίο μέρος, έτσι;
Αγαπητέ Μάρμποντ.
Χαίρομαι που καλωσορίζω εσάς και τη σύζυγό σας.
Είναι μεγάλη χαρά...
Νομίζω ότι μας το είπατε ήδη.
Ναι.
Και χαίρομαι που...
η πριγκίπισσα Λούντμιλα νιώθει αρκετά καλά για να είναι μαζί μας σήμερα.
Είναι υπέροχο.
Και ότι... ο καιρός...
Και τώρα δεν θα πω κάτι παραπάνω από ότι σας καλωσορίζω με χαρά.
Η χαρά είναι δική μας.
- Στην υγειά μας. - Είναι υπέροχα.
Γεια μας!
- Υπέροχο κρασί. - Ναι, είναι.
Είναι ελαφρύ και αφρώδες.
Μου δίνετε τις καραβίδες;
Ευχαριστώ.
- Καραβίδα; - Όχι, ευχαριστώ.
Γιαμ γιαμ.
Είμαστε τυχεροί με τον καιρό.
- Ούτε πολλή ζέστη, ούτε κρύο. - Υπέροχος καιρός.
- Είναι μανιτάρι σαντερέλ. - Ναι.
Είναι όντως.
Ο χρυσός του δάσους.
Ησύχασε.
Όχι!
Ματίας!
Τι...
Όχι. Εσύ...
Σταμάτα...
- Πολύ νόστιμο. - Πεντανόστιμο.
Ναι.
Αρκετά κράτησε η κωμωδία.
- Κωμωδία; - Μην ανακατεύεσαι.
Ναι.
Αγαπητή πριγκίπισσα.
Επιτρέψτε μας.
Είναι γεμάτη ζωή.
Τόσο απαλό.
Είναι πολύ μαλακό. Θα σκεφτόσουν ότι...
Συγγνώμη!
- Συγγνώμη. - Ματίας!
Έρχεται ο καλός μου άντρας.
Τι κάνεις; Ματίας!
Έλα, Ματίας.
- Έλα. - Σταμάτα!
Ματίας, έλα.
Ματίας!
Προχώρα, Ματίας.
- Ματ... - Προχώρα!
Ματίας!
- Τι κάνεις; - Έλα.
Με συγχωρείτε.
Ματίας!
Μα... Ματίας!
Σταμάτα.
Ησύχασε. Όλα καλά.
Ματίας, σταμάτα!
Έλα.
Όχι!
- Μείνετε. Πόγκεντορφ, πάμε. - Σταμάτα!
- Πιάστε το χέρι μου. - Σταμάτα!
Πόγκεντορφ.
Σταμάτα!
Κε Ποντόλσκι.
Έρενγκαρντ!
Έρενγκαρντ, περίμενε!
Έλα. Πάμε.
Σταμάτα! Περίμενε!
Ο αμαξηλάτης έφυγε.
Πόγκεντορφ, μπείτε μέσα. Εξοχότατη, ελάτε μαζί μου.
- Γρήγορα! - Βοήθησέ με να μπω.
Για τον Θεό.
- Ησύχασε. - Εσύ ησύχασε.
- Ευχαριστούμε. - Φύγε!
Έλα.
Ήρεμα, σταμάτα!
Έλα. Πήγαινε.
Αν πω δεξιά, είναι δεξιά.
- Είναι στα αριστερά. - Ανόητη γυναίκα!
Όχι. Είπα ότι είναι δεξιά, άρα πάμε δεξιά.
Πιο γρήγορα.
Σου είπα, τα ίχνη οδηγούν προς τα εκεί. Γιατί δεν ακούς;
Εσύ!
Πονάω!
Σταματήστε! Αρκετά!
Τι συμβαίνει;
Βοήθησέ με Θεέ μου, είμαι αθώος.
Είναι πολύ άδικο να μου επιτίθεται.
Λοιπόν.
Καλή προσπάθεια, αγαπητή ξαδέλφη.
Δεν καταλαβαίνω.
Αυτό το παιδί
είναι δικό μου.
Ναι, είναι αλήθεια.
Το παιδί είναι δικό της.
Ξαναπείτε το.
Θα το πω ξανά και ξανά. Είναι το παιδί μου!
Δεν είναι αλήθεια.
Είναι.
Όντως. Ναι.
Σας διαβεβαιώνω.
Ναι.
Η Λίζμπεθ θα το επιβεβαιώσει.
Αυτός ο άντρας είναι όντως σύζυγός της. Απήγαγε το παιδί και την παραμάνα του.
- Τους ακολούθησα και τους βρήκα εδώ. - Αυτό...
Δεν είναι αλήθεια.
- Είναι. - Είναι.
Ποιος είναι ο πατέρας του παιδιού;
Θα σας πω.
Καζότε.
Ναι.
Παρακαλώ, ζήτα ένα κάρο για να γυρίσει το παιδί μας στο Ρόζενμπαντ.
Πολύ βολικό!
Πρέπει να το αποδείξετε.
Να το αποδείξουν; Πώς θα το κάνουν αυτό;
Να περιμένουμε να μεγαλώσει,
για να δούμε αν θα μοιάζει στον πατέρα του;
Μας κοροϊδεύετε!
Αποδείξεις!
Απαιτώ αποδείξεις.
- Καζότε. - Ναι;
Δείξε τους το σημειωματάριό σου.
- Δείξε το. - Το σημειωματάριό μου;
Το σημειωματ... Ναι.
- Ναι. - Ναι.
- Είναι απαραίτητο, φαίνεται. - Ναι.
Θα το ήθελα, αλλά δεν το έχω μαζί μου.
Δεν το έχω...
- Το έχεις. - Όχι.
Δεν είναι στην αριστερή σου τσέπη;
Ναι.
Έρενγκαρντ.
Κουρτ;
- Όχι τώρα! - Τι γίνεται...
Όχι.
Είναι αρκετό;
Έλα.
Ορίστε.
Έλα.
Αύριο την αυγή.
Κουρτ!
Ελάτε. Πάμε.
- Θέλετε να διαλέξετε πρώτος; - Όχι. Διαλέξτε.
Καλώς.
Βοηθήστε τον.
- Εντάξει. - Ορίστε.
Έτοιμοι;
Συγγνώμη, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί δεν το συζητάμε σαν ενήλικες.
Είκοσι βήματα. Ή μήπως λιγότερα;
Είκοσι βήματα.
Παρακαλώ, σκεφτείτε...
Ένα. Δύο.
Τρία.
Τέσσερα.
Πέντε.
Έξι.
Επτά.
Οχτώ.
Εννιά.
Δέκα.
Έντεκα.
Δώδεκα. Δεκατρία.
Δεκατέσσερα.
Δεκαπέντε.
Δεκαέξι.
Δεκαεφτά.
Δεκαοχτώ.
Δεκαεννέα.
Γαμώτο, με πυροβόλησαν!
Με πυροβόλησαν!
Σταμάτα!
Περίμενε.
- Αμήν. - Αμήν.
Η ειρήνη μαζί σου.
Και με το πνεύμα σου.
Επιτέλους, λίγο παραπάνω από έναν χρόνο μετά τον γάμο τους,
ο Πρίγκιπας Λόθαρ και η Πριγκίπισσα Λούντμιλα βάφτισαν το πρωτότοκό τους.
Εδώ τελειώνει η ιστορία της Έρενγκαρντ.
Γι' αυτήν την περίσταση, πάνω από το λευκό φόρεμά της φορούσε
τη μπλε κορδέλα του Τάγματος του Αγίου Στεφάνου.
Ένα παράσημο που δόθηκε σε ευγενείς
ως αναγνώριση της υπηρεσίας τους στο Μπάμπενχαουζεν.
Ήμουν κι εγώ παρών, αλλά δεν έλαβα παράσημο.
Ναι.
Τώρα!
Αργότερα, πήγα στη Ρώμη.
Εδώ μου ανέθεσαν πολλά έργα υψηλού κύρους,
όπου μπορούσα να αναπτύξω περαιτέρω το καλλιτεχνικό μου ταλέντο.
Grazie.
Επιπλέον, οι φίλοι μου μού έδωσαν ψευδώνυμο.
Με φώναζαν...
...Καζανόβα.
Υποτιτλισμός: Σοφία Καϊμάκη