Vertaling: slootje
In groep 6 moest Nora een opstel schrijven alsof ze een voorwerp was.
Ze wist meteen dat ze haar huis wilde zijn.
Ze beschreef hoe zijn buik trilde als zij en haar zus de trap af...
en achterom naar buiten renden.
Dat het huis hen de kortere weg door het hek naar de straat zag nemen,
waarna het hen niet meer kon zien.
Ze vroeg zich af of het huis leeg en licht wilde zijn...
of vol en zwaar.
Of de vloeren ervan hielden om betreden te worden.
Of de muren jeuk hadden.
Of het ooit pijn voelde.
Ze dacht dat het huis het leuker vond om vol te zijn.
Vóór hen hadden andere mensen en huisdieren hun moment in het huis beleefd.
Haar betovergrootvader stierf in de kamer waar haar grootmoeder werd geboren,
wat nu de slaapkamer van haar ouders was.
Hun vader zei dat het huis een gebrek had,
dat vlak na het een eeuw geleden gebouwd was, ontdekt werd.
Ze schreef dat het was alsof het huis zonk en instortte,
maar dan in slow motion. En dat de tijd dat haar familie...
daar woonde slechts een fractie van die tijd was.
Toen ze het later herlas, zag ze dat ze het woord "ruzie" niet gebruikt had.
Maar het woord "geluid" dat haar ouders maakten.
Wat het huis nog erger vond dan geluid, was stilte.
Toen haar vader voorgoed vertrok, werd het huis lichter.
Het geluid van haar ouders verdween.
Maar het huis miste de andere geluiden die hij maakte.
Haar leraar gaf haar een 10 en haar vader was heel trots.
Nora herlas het toen ze een monoloog zocht voor haar toelating op de academie,
maar vond het teleurstellend afstandelijk.
Ze koos Nina's monoloog uit "De Zeemeeuw".
Ik ben een zeemeeuw. Nee, ik ben een actrice.
Ja, dat ben ik...
GEVOELSWAARDE
Nora? Doe de deur open. -Ik kan het niet.
Nora, doe open. -Wacht even.
Doe de deur open, alsjeblieft.
Gaat het?
Ik ga over mijn grenzen heen.
Maar je kent je grenzen.
Dit heb je eerder gehad. -Nee, het is nu anders.
Ik kan het niet. Ik ga het podium niet op.
Oké, laten we diep ademhalen.
Kijk maar naar mij.
En rustig ademen.
Goed, gewoon ademen.
Ik kan niet ademen in dit ding. -We doen het beneden goed.
Kom met me mee.
Ik moet water hebben. -Er is water beneden.
Dit wordt niks. We zijn vijf minuten te laat.
Het komt goed. Zorg dat ze opkomt, oké?
Dit zit niet goed.
Toch wel.
Kan je me een handje helpen?
Waar? -Hier backstage.
Nu? -Ja.
Gewoon een beetje gestrest. Ik denk dat ik even moet...
Ik heb iets nodig.
Nee, er is geen tijd. Stop ermee. -We hebben tijd.
Je bent gewoon... -Oké, sla me dan.
Geef me nou een klap. -Nee.
Anders kan ik niet het podium op...
Gaat het? Verdorie. -Ja...
Nee, ik kan niet ademen.
Niet doen.
Help. Nora, niet doen.
Niet kapot maken. -Wacht, Nora.
Yngvar? Twintig seconden.
Klaar?
Zijn we klaar?
Ja.
Hoor mij aan.
Je zei dat je mij ging redden.
Toch joeg je me de vlammen in.
Ik heb je kinderen in mijn huis toegelaten.
Toch getuigde je tegen mij.
Ik zei toch dat we catering moesten inhuren. Dit is stressvol.
Hé...
Alles in orde...
Mama mag ik nog taart? -Ja, zeker.
Ik zei van niet. Hij heeft al vier stukken gehad.
Alsjeblieft, mama? -Nee, eerst wat anders eten.
Wat heb je een mooie toespraak gehouden.
Het was van ons allebei.
Je moeder was erg trots op je, ze praatte de hele tijd over je.
Sissel nam me vaak mee naar het Nationaal Theater.
Weet je, dit was oma's kantoor voordat ze ziek werd.
Ze zat daar met mensen te praten, probeerde hen te helpen.
Of ze spraken met haar over hun geheimen.
Toen ik klein was, hoorde ik ze praten via deze kachel.
Mocht dat? -Nee. Ze heeft het nooit geweten.
Het is eeuwen geleden, maar...
ik snap dat het moeilijk is wat je moet doen: condoleren of feliciteren.
Nou ja, we spraken elkaar af en toe.
Wat is er? -Niets.
Papa is er.
Wist je dat? -Nee.
Maar ik heb 't hem wel laten weten.
Hallo, papa.
Daar zijn jullie. Pardon.
Hallo, mijn meisjes.
Heb je Erik al gezien? -Nee, is hij hier?
Ik heb je niet in de kerk gezien. -Had ik geen zin in. Waarom in de kerk?
Had ze het geloof gevonden? -We vonden het wel mooi.
Dit is erg...
Dit is erg verdrietig.
Ze was toch een geweldige moeder voor jullie? Zo mooi en...
Mooi? -Net als jullie twee.
Super slim.
Ze had altijd gelijk.
Kijk, opa is hier.
Nou, hallo.
Goedemorgen.
Tijd geleden. -Even.
Ik ken Even wel.
We hebben een lang verleden. Man, wat ben je gegroeid.
Ben jij de langste van de klas? -Weet ik niet. Denk het niet.
Ben je de schrik van de klas?
Nee?
Hier.
Ik dacht net aan je.
Wat is dat? -Ze zijn van mij.
Gaat het goed?
Ja, waarom vraag je dat?
We moeten praten nu ik in de stad ben.
Ik moet je iets vertellen.
Kun je het niet nu vertellen?
Nee, niet hier.
Het wordt tijd dat we met elkaar praten. Jij en ik.
Fredrik kan ze meenemen in zijn Toyota.
Pas op. -Oeps.
Met mij gaat het goed, bedankt.
Ik hoop niet dat hij denkt dat hij...
opeens de vader moet uithangen en...
me moet troosten of zo. -Nee.
Hij probeert het tenminste.
Het is voor hem ook niet makkelijk.
Vraag hem wat hij met het huis van plan is.
Hoe bedoel je? -Hij is de eigenaar.
Mama heeft het na de scheiding gekregen, maar nooit officieel.
Dat is jammer. We hoopten op wat geld.
Waarom vraag jij het niet?
Je durft nooit tegen hem in te gaan.
O nee?
Is dat zo? -Ja.
Tuurlijk wel. -Nee.
Je ziet er goed uit.
Wat wil je hebben?
Alleen een koffie.
Niets anders? -Nee.
Een koffie voor de knappe dame.
Koffie? -Ja graag.
U ook? Heeft het gesmaakt? -Alles smaakt wat jij serveert.
Ze denkt dat we een stel zijn.
Ik heb veel aan je gedacht. En me zorgen gemaakt.
En hoe is het met jou? -Prima. Ik heb mijn handen vol.
Heb je van het retrospectief van mijn Franse films gehoord?
Nee, hoe had ik dat moeten weten? -Mijn nieuwe film is belangrijker.
Je weet niet van ophouden.
Misschien wel mijn beste script. Dat vindt Michaël ook.
Dus Michael produceert nog steeds?
Hij zegt dat het muntje mijn kant op valt.
Mijn documentaire wordt in veel landen vertoond. Ik ben succesvol.
Wilde je iets met me bespreken?
De film gaat over een...
jonge vrouw, een moeder die...
Ik wil jou in de hoofdrol.
Ik heb het voor jou geschreven.
Jij bent de enige die die rol kan spelen.
Bedankt.
Maar je hebt me nog nooit zien spelen.
Jawel, meerdere keren. Ik zag je in "Medea".
Je bent in de pauze vertrokken. -Ik hou niet van theater.
De enscenering was verschrikkelijk. Maar jij was goed.
Ik weet binnen twee minuten of een acteur goed is.
Deze rol zou in veel opzichten goed voor je zijn.
Je verdient iets persoonlijkers...
dan eeuwenoude toneelstukken voor oude mensen.
Dit is een echte filmrol.
Misschien krijg je de financiering rond.
Mijn serie heeft het heel goed gedaan.
Dat helpt enigszins.
Ik heb Michaël gesproken. Hij krijgt de financiering zeker rond.
We filmen het in ons huis.
In ons huis?
Dat is perfect.
Ik doe hier niet aan mee.
Je kan vrij nemen van de serie.
Die is al lang klaar.
Jij bent beter dan dat.
Heb je het gezien? -Natuurlijk.
En? Wat vind je ervan?
Wat ik vind, is niet belangrijk.
Ik hoor graag wat je ervan vindt.
Dat is niets voor mij. Niet visueel genoeg.
We zien je gezicht nooit echt. We zien je ogen niet.
Maar wie ben ik? Men vindt het leuk.
Het gaat niet om wat men denkt, maar wat jij vindt.
Jij bent niet het probleem.
Deze rol...
kan je grote doorbraak worden.
We gaan niet samenwerken, papa.
We kunnen niet eens met elkaar praten. -Lees het, dan bel ik je.
Bel mij niet meer. Je bent altijd dronken.
Maar ik maak me zorgen om je. -Daartoe heb je het recht niet.
Lees het nou, verdorie. -Waarom?
Het wordt niets.
Stilzitten.
Heel stil zitten.
Ik zat naast je tijdens de screening.
Soms keek ik naar je en ik zag dat je erg emotioneel was.
Het spijt me...
Ik heb het waarschijnlijk 20 jaar geleden gezien.
Ik herinner me nog heel goed, heel gedetailleerd, de tijd en..
de dagen op de set, de mensen.
Ik maak films met vrienden.
Zij zijn mijn familie.
Ja, en helemaal in deze film, toch?
Bedoel je mijn dochter, Agnes?
Zij speelt Anna.
Nog een laatste vraag, dan laat ik je gaan.
Dit wil iedereen hier weten.
Je hebt sinds "L'Idylle" 15 jaar geleden geen speelfilm meer gemaakt.
Krijgen we nog een speelfilm van Gustav Borg te zien?
Nou, ik hoop het.
Ik hoop het ook. Dank u, meneer Borg.
Pardon... Rachel Kemp vond je film prachtig.
Ze wil dat je met haar meegaat. Ze gaat eten bij L'Excelsior.
Begrijp je?
Het festival betaalt natuurlijk alles.
Dit is filmregisseur Gustav Borg. Hij dineert met Rachel Kemp.
Excusez-moi. Dit is privé.
Bedankt voor je komst. -Ik haal een stoel voor je.
Alsjeblieft. -Bedankt.
Ik was erg onder de indruk van je film.
Het is een meesterwerk. Echt. -Ja, prachtig.
Bedankt. -Het is uitzonderlijk.
Hoe ging je screening? -Goed.
De screening was geweldig. Dat vond het theater ook.
Je moet het zien als het in de herfst uitkomt.
Hoe werkt dit? -Leg neer.
Ik wou dat ik films kon maken zoals jij.
Dat realiseerde ik me vandaag.
Ik weet niet of ik ooit zo'n film heb gezien.
Het was echt...
Echt...
Ik was ontroerd.
Bedankt.
Ik denk erover om even pauze te nemen.
Er staat al een hele rits projecten klaar.
Het zijn goede rollen, maar...
ze hebben niets met mij te maken. -Zeg gewoon "nee".
Sam zou gek worden als ik de boel in de steek zou laten. En terecht.
De pot op met Sam.
Het is jouw leven.
En jij?
Werk je aan iets nieuws?
Nee, ik dacht van wel, maar...
Kon je geen financiering krijgen?
Zoiets.
Hij brengt je naar het hotel.
Bedankt.
Heel leuk je te ontmoeten. -Heel leuk.
Meneer...
Rachel, ik heb je telefoon.
Moest je niet weg?
Wil je dat ik wegga?
Nee, maar dit wordt erg...
close en knuffelig.
Hou je niet van knuffelen? -Natuurlijk, ik hou van knuffelen.
Waarom ben je zo bang voor intimiteit?
Ik merk dat het niet makkelijk voor je is. -Dat klopt.
Het is perfect dat je getrouwd bent, zodat ik niet geconfronteerd wordt...
met hoe verknipt ik ben.
Jeetje, wat wreed om dat over jezelf te zeggen. Hoe verknipt ben je?
In procenten?
Tachtig.
-Dus je bent twintig procent...
Dat percentage zie je nu.
Heb je met de theatermanager gesproken? -Hij vindt dat ik naar...
een therapeut moet. -O ja?
Nou, waarom niet? -Zeg geen "ja".
Nee, maar het is een soort fobie. Therapie zou kunnen helpen.
Maar het is niet zo erg, het was alleen dat...
Ik moest je slaan. -Ja...
Sorry daarvoor. Dat was best heftig, maar...
Je kunt me ook aangeven. -Dat ga ik niet doen. Dat zweer ik.
Ik weet al te veel over mezelf.
Ik heb geen therapie nodig. -Ik denk juist wel.
Waarom niet? -Mijn moeder was...
therapeut. -Je gaat niet naar je moeder.
Ik wil nog een laatste kus. -Oké, maar...
Nee, niet zo. -Maar we zijn klaar.
Tot morgen...
Ik bedoel, het podium opgaan is erg contra-intuïtief.
Je hele lichaam huilt als je erop stapt en het publiek ziet.
Je kunt je nergens verstoppen. -Maar is het niet gewoon angst?
Nee, ik vind het heerlijk. Ik vind het fantastisch.
En dat...
deze frustratie, woede, het gevoel van onrecht, de zware verantwoordelijkheid.
Als ze zegt dat hij conflicten mijdt, onthult ze wat ze haat aan zichzelf.
Wat ik er het leukste aan vind, is waarschijnlijk...
een karakter opbouwen. Dat perspectief en die gevoelens...
ontdekken door de rol van iemand anders op je te nemen.
Het geeft me misschien zekerheid om contact te maken met mijn eigen gevoelens.
Dus je wilt niet jezelf zijn?
Zo klinkt het. Wat zou mama daarvan zeggen?
Nee, je speelt vals. Stap terug. Nee...
Het mag wel iets dichterbij.
Nee, hier...
Heb je een vriendje?
Nee, niet echt.
Wil je er geen?
Jawel.
Maar het gaat niet altijd zo makkelijk.
Maar ik hou van je.
Ik hou ook van jou.
Ik wil met je trouwen als ik groot ben.
Wat lief dat je dat zegt.
Maar het kan niet. -Ik weet het.
Was je in slaap gevallen?
Nee...
Hij is zo schattig.
Hij heeft me net ten huwelijk gevraagd.
Gefeliciteerd. -Bedankt. Dat gebeurt niet elke dag.
Vandaag kwam hij uit de speeltuin naar me toe,
keek me recht aan en zei: ik zie je.
Waar komt dat vandaan?
Zeg je zoiets? -Misschien van school.
Zeggen ze "ik zie je" op school?
Gaat het?
Sorry. -Hé?
Wat is er? -Alles in orde.
Ik moet maar eens gaan.
Nee, wacht.
Het gaat prima. -Weet je het zeker?
Echt? Is er niets gebeurd? -Nee, alles goed, sorry.
Is alles goed met haar? -Ja.
Denk je niet dat ze weer...? -Ik denk het niet.
Ik denk dat ze gewoon eenzaam is.
Maakt dat je verdrietig? -Een beetje.
Het is raar.
Toen mama ziek werd, heb ik overwogen om...
het huis te kopen en hier met Even en Erik te gaan wonen.
Zou jij hier willen wonen? -Nee.
We kunnen niet iedereen uitkopen.
Ik heb dat allemaal uitgezocht, het zijn slechts oude papieren.
Bedankt voor alles wat je gedaan hebt. Fantastisch.
Neem wat je wilt en gooi de rest weg.
Maar er zijn veel leuke dingen. Dingen met gevoelswaarde.
Kijk eens rond.
Ik wil bijvoorbeeld die vaas graag.
Ja, die is wel leuk. -O ja? Omdat ik 'm wil?
Nee, jij mag 'm hebben.
Het gaat erom dat we er samen doorheen gaan en uitzoeken.
Nou, dan neem ik 'm.
Mijn god.
VERGEET NIET DE KACHEL UIT TE ZETTEN
Hoe lang blijft hij hier?
Dat heeft hij niet gezegd.
Maar hij komt toch de verkoop regelen?
Ik weet niet of...
Hij is hier rond 14.00 uur. Vraag het hem zelf.
Ik denk het niet. -Doe niet net alsof hij er niet is.
Ik kan het proberen.
Hij verkoopt het huis niet, zoals ik dacht, maar...
Nou, hij heeft een project.
Wablief?
Het is een goede zaak. Hij maakt een nieuwe film.
Welk project?
Die jij met hem besproken hebt. -De film voor mij?
Ja, de rol die jij niet wilde.
Heeft hij financiering gekregen? -Dat moet dan wel.
Hij heeft niet veel gezegd. Maar hij vroeg of je hier wilde zijn.
Is hij dat? -Ja.
Shit, dat is Rachel Kemp.
Ziet er nog bijna hetzelfde uit. Er is nauwelijks iets veranderd.
Goed jullie weer te zien.
Er is een café in de buurt. Rachel laat weten als we klaar zijn.
Is Nora er? -Nee, ze moest weg.
Rachel, dit is mijn dochter, Agnes.
Aangenaam.
Zit jij ook in het vak? -Ze helpt me soms met research.
Ik ben kunsthistoricus.
Sorry, ik kom niet goed uit mijn woorden.
Herken je haar?
Ze speelde Anna in die film. -Lang geleden.
Natuurlijk. Dat is...
Jij bent Anna. Inderdaad, ik zie het.
Mag ik een selfie met je maken?
Natuurlijk. -Ik ben overdonderd.
Bedankt.
Dus ze is hier en praat met haar zoon.
Dit is de laatste scène, het einde. Ze maakt eten voor hem klaar.
Dat is belangrijk voor haar. Het laatste moederlijke gevoel.
Ze omhelzen elkaar en hij vertrekt.
Op het moment dat de deur dicht is, verandert er iets in haar.
Bijna alsof ze ontspant, snap je?
De jongen gaat naar zijn vader, dus ze heeft geen haast.
Dit is de lijn, om je kleren te drogen... -Een waslijn.
Een waslijn. -Ja, de waslijn.
Dan gaat ze hiernaartoe om zich voor te bereiden.
Opeens...
hoort ze de verandadeur opengaan. Kom...
Het is haar zoon.
Hij is zijn Noorse vlag vergeten.
Het is 17 mei, een nationale feestdag.
Had ik al gezegd dat dit één take wordt?
Een eener? Dit allemaal?
Het hele einde in één take, geen montage.
Helemaal synchroon met tijd en plaats.
Dus...
De jongen staat daar maar naar haar te kijken.
Er klopt iets niet. Hij snapt het niet.
Dus hij pakt gewoon zijn vlag en gaat weg.
Ze gaat hierheen om te kijken of hij echt weg is.
We horen alleen het hek achter hem dichtslaan.
Want de camera is op haar gericht.
En dit is cruciaal.
De uitdrukking op haar gezicht.
Wat denkt ze?
Precies.
Dan loopt ze terug naar binnen.
Dus hier doet ze het?
Kan dat haar gewicht dragen?
Zo is het ook met mijn moeder gebeurd.
Je moeder?
Maar toch niet hier?
Het is heel lang geleden.
Ze heeft dat gebruikt.
Dat?
Om hoog genoeg te komen.
Maar dat zien we niet.
De scene is klaar als ze weer naar binnen gaat en de deur sluit.
Wij horen alleen het geluid.
Terwijl de camera wegdraait.
Mag ik vragen waarom je daarna niet bent weggegaan?
We zijn daarna vertrokken.
We zijn naar Zweden verhuisd. Mijn vader was Zweeds.
Ik wil graag meer over haar te weten komen.
In het script is het niet mijn moeder.
Maar ze willen toch nog steeds dat ik het doe?
Ik weet het. -Dit wordt goed.
Ze is gemotiveerd. Ik vertelde haar dat dat krukje...
door mijn moeder gebruikt is om zich op te hangen.
Die van IKEA?
Ben ik dit?
Ben ik dit? Wat ik denk, voel, hoe ik slaap of niet...
Ik begrijp niet hoe...
ik dat kan zijn. -Dit kennen we.
Je herkent jezelf niet? -Nee.
Vele jaren eerder heette het kantoor van de therapeut "De Bibliotheek".
Het was vaak leeg. Karin, de oudste dochter,
hing daar rond met vriendinnen en luisterde naar muziek.
Toen de oorlog uitbrak, sloot Karin zich aan bij het verzet.
Op een herfstavond in 1943 kwam de staatspolitie haar halen.
Ze kreeg twee jaar gevangenisstraf.
Ze sprak nooit over het gevangenkamp.
Zo, luister hier naar.
Na de oorlog trouwde Karin en nam het familiehuis over.
Ze beviel van Gustav in 1951.
Vele jaren later, toen hij filmmaker was geworden, zei Gustav wel:
niets is mooier dan schaduwen.
Daarbij stelde hij zich zijn ouderlijk huis voor.
Karins zusje, Edith, nam samen met haar vriendin Lillian het huis over.
Edith was gelukkig kinderloos. Gustav bezocht hen vaak in de zomer.
Als iemand klaagde, zette Edith het geluid harder.
Ze wist zeker dat één van de buren haar zus tijdens de oorlog had verraden.
Toen Edith stierf, was Gustav haar enige erfgenaam.
In 1986 verhuisde hij terug naar het huis met al zijn herinneringen.
Er zijn twee versies van hoe Gustav zijn vrouw Sissel ontmoette.
Zij zegt dat hij bij haar kwam als patiënt met slapeloosheid.
Voor haar was het duidelijk dat teruggaan moeilijker bleek dan hij wilde toegeven.
Gustavs versie was grootser. -Ze was adembenemend.
Ik ontdekte dat ze therapeut was, dus kreeg ik mentale problemen.
Zes maanden later was Sissel zwanger.
Ze waren drie weken eerder getrouwd Nora werd geboren in december 1987.
Met haar zusje Agnes werden ze een gezin van vier.
Dus het is klote? Klote om bij ons te zijn?
Dat zeg ik niet.
Waarom haal je die ouwe koeien uit de sloot?
Na de scheiding keerde Gustav terug naar Zweden.
Het huis werd lichter en lichter.
Heb je Peter gesproken?
Peter is een oude man.
Hij heeft al tien jaar niet meer gefilmd. -Ik ook niet.
Nee, maar hij is met pensioen. -Hij doet het voor mij. Ik praat met hem.
Ik laat niemand anders het filmen. -Aha, maar...
Je moet zelf met hem gaan praten. -Ja, ja.
"Ja, ja"? Doe het gewoon.
Hij is niet ouder dan jij.
Hoe vind je Noorwegen? -Ik vind Noorwegen geweldig.
Het is prachtig, de mensen zijn erg vriendelijk, heel gastvrij.
Dit is een Netflix-productie. Komt de film ook in de bioscoop?
Natuurlijk, waar anders?
Daar wordt nog over onderhandeld, maar dat is zeker de bedoeling.
Nog een vraag voor Rachel Kemp.
Over de ontvangst van je laatste film, "Cathy's Choice".
Die vond je vast teleurstellend.
Ik ben erg trots op die film.
Maar daarvoor zijn we niet hier vandaag, toch?
Was je zenuwachtig om een echt drama te gaan maken?
Ik maak deze film, omdat... -Wat is dat voor een domme vraag?
Rachel is de beste actrice van haar generatie.
Je mag jezelf gelukkig prijzen. Je zou dankbaar moeten zijn.
Ga weg.
-Oké. Bedankt.
Wat een idioot.
Moeten de vragen niet vooraf duidelijk zijn?
Dat is niet mogelijk.
TikTok-trol.
Niet weer ASMR? Daar val je van in slaap.
Hij heeft het mij geleerd. -Ik heb het ook met hem gedaan.
Ik ga geen toespraak houden,
maar ik voel een dankbaarheid in mij opwellen.
Ik zeg alleen hoe fijn het is om met jullie samen te werken.
We hebben nog even te gaan... -Dat hebben we net besproken.
We hebben ook veel gepraat.
We regelen het voor de première.
En Jakob, ik weet dat het moeilijk is aan het thuisfront.
Maar...
bedankt voor het werk dat je doet. Als er iets is, zeg het me dan.
Altijd. -Bedankt. Zal ik doen.
Maar...
Maar ik denk dat dit geweldig gaat worden.
Dat denk ik ook. -Proost.
Proost...
Je hebt niet verteld dat je gaat scheiden.
Nee, het was zo druk met de repetities en...
Ik kon het juiste moment niet vinden. -Snap ik.
Het is toch niet...
vanwege ons? -Nee, dat is het niet.
Ik ben er voor je, als je...
behoefte hebt om te praten.
Gaat niemand anders zwemmen? -Ga dan...
Eén, twee...
Drie...
Verstoppen hoeft niet meer.
Luister, ik weet het niet.
Is papa er? -Nog niet.
Daar ben je. Gefeliciteerd. -Bedankt.
Staat je leuk dat strikje.
Gaan we pizza eten? -Ik doe even zo.
Ik heb nog steeds het record.
Nee.
Begin daar.
Hoi. Welkom.
Goed je te zien. -Insgelijks.
Gefeliciteerd...
De negenjarige man. Grote jongen nu.
De eerste keer weer sinds ons trouwen?
En vrouw als Therese vergeet je nooit.
Wat leuk. Hoe kom je daaraan? -Heb je een bril?
Hallo, papa.
Ja, raak.
Hoe gaat het met de film?
Goed. -Ik heb het gehoord. Wat spannend.
Hoe is het om met Rachel Kemp te werken? -Hé...
Ik vraag alleen maar hoe het is om met haar te werken.
Nou, ze is er nog niet. Maar bijna.
Ik hoorde dat je haar voor de gek gehouden hebt met een IKEA krukje.
Zit hij de hele dag op dat ding?
Hij heeft nog 20 minuten schermtijd.
Wie? Even?
Ik vroeg naar je schermtijd. Ben je nog niet klaar?
Hoeveel schermtijd ik nog heb? -Heeft hij die?
Leg weg. -De pizza is klaar.
Ik moet alleen... -Nu meteen.
Nou, wat zeg je dan? -Bedankt.
Kijk... Monica Bellucci, verdorie.
Door deze film begrijp je vrouwen en moederrelaties beter.
Wat leuk.
Bedankt, maar we hebben geen dvd-speler. -Godzijdank.
We vinden wel een manier. -Ik kijk zelden meer films.
Je zou moeten gaan schrijven.
Dat zeg je altijd.
Waarom wachten tot een oude zak je Ophelia laat spelen?
Ik speel Hamlet.
Ik sprak er met Rachel over. Ze ontwikkelt nu haar eigen projecten.
Ze heeft een productiebedrijf.
Actrice zijn is moeilijk.
Je beslist niets zelf en moet afwachten tot mensen je willen.
Dat is op de lange termijn niet gezond. -Ik...
Het ondermijnt je zelfvertrouwen.
Je behoefte aan aandacht wordt onuitstaanbaar.
Ik had nooit met een actrice kunnen trouwen.
Maar je kon ze wel neuken?
Kunstenaars zijn tegenwoordig zo kleinburgerlijk.
Je schrijft geen "Ulysses",
terwijl je naar voetbaltraining rijdt en autoverzekeringen vergelijkt.
Waar is de artistieke vrijheid?
Kunstenaars hebben vrijheid nodig.
En dan zonder kinderen, papa?
Zeg dat niet, Nora.
Hoe oud ben je nou?
Toen Sissel zo oud was, had ze twee kinderen.
De tijden zijn veranderd.
Jullie zijn het beste dat me is overkomen.
Het beste dat je overkomen is? Waar was je dan?
Iedereen is boos op papa, hè?
Het is toch goed gekomen met jullie?
Hoe weet je dat?
Je kent ons niet. -Overdrijf niet zo.
Overdrijven?
Ik weet dat het moeilijk voor je is geweest. Ik herken mezelf in jou.
Maar je bent zo boos.
Het is moeilijk om van iemand te houden die zo boos is.
Je wilt toch niet voor altijd alleen blijven.
Dat is ook niet goed voor de kunst.
Je moet voor iemand zorgen. Kinderen of zo.
Je krijgt nooit spijt van kinderen krijgen.
Goed je te zien.
Mooie plek heb je hier.
Dankzij Lasse Hallström, niet jij.
Hij boekte je pas na het zien van "Rivier van de Tijd".
Dit is wel fantastisch voor je kleinkinderen.
Het loopt nog niet lekker met Daniel.
Het ergste is dat zijn kinderen eronder lijden.
Ze komen nooit hun opa bezoeken.
Maar goed...
Dat script...
Niet slecht, hè?
Het is verbluffend. -Dus je doet mee?
Ja, ik moet dit doen.
Kom, we pakken wat ter drinken.
Er hoeft niet veel met een handcamera gefilmd worden.
Ik denk aan een dolly en een statief.
Sorry dat ik geen contact heb gehouden. Daar ben ik slecht in tussen films door.
Dat geldt ook voor mij...
Ik moet... Ik laat het je weten als het lukt.
Netflix heeft ook inspraak.
Ze willen dat we ook met anderen praten.
Aha, zit het zo.
Zo zit het.
Proost.
Goed je te zien.
Hallo, Nora. Ik bel je alleen maar om te zeggen dat...
we met elkaar moeten praten.
Het kan niet zo zijn dat...
Ik ga niet graag naar het theater, bijvoorbeeld.
Het is niet dat ik niet van theater hou,
ik kan er alleen niet tegen om ernaar te kijken.
Maar Tsjechov is...
Ik kan Tsjechov lezen.
Het is echt...
Niet de toneelstukken, maar...
Ik ben gevoelig. Jij ook.
In die zin zijn we hetzelfde.
Wat is dit nou?
Bedankt.
Ik vroeg me af:
wie is de "jij"?
Ze zegt "weet je". Wie is de jij?
Wie denk je?
Ik denk niet haar moeder. Dat zou ze nooit tegen haar zeggen.
Het voelt als een innerlijke stem, denk ik.
Het voelt raar om te spreken zonder met iemand te praten.
Heel goed.
We doen het een keer terwijl Ingrid luistert.
Ik luisterde al.
Kom hier. Ga hier eens zitten.
Eens kijken of dat werkt.
We beginnen dan bij...
Toen kreeg ik een inzinking. Praat tegen Ingrid.
Als je wilt, mag je haar aanraken. Laat merken dat je haar moeder bent.
Vergeet niet dat ze dit nog nooit aan iemand verteld heeft.
Ze schaamt zich omdat ze bidt.
Probeer dat te verbergen of lach je om jezelf, maar...
je schaamt je.
Je schaamt je ervoor zwak te zijn.
"Toen kreeg ik een inzinking.
Ik was weer alleen in het huis.
Ik lag in bed te huilen.
Iedereen ligt wel eens in bed te huilen, maar...
iemand zei dat bidden niet echt praten met God is.
Maar het erkennen van je wanhoop.
Jezelf onderwerpen, want dat is...
het enige dat je nog kan.
Net als liefdesverdriet, denkend:
bel me alsjeblieft, vergeef me.
Neem me alsjeblieft terug.
En...
ik heb het verpest.
En ik was alleen...
en huilde.
En toen, voor de eerste keer,
ging ik op de grond zitten...
en bad.
Ik weet niet tegen wie ik sprak, maar ik zei het hardop.
Help me.
Ik kan dit niet meer.
Ik kan het niet alleen.
Ik wil een thuis.
Ik wil een thuis."
Ik wou dat haar...
moeder net zo was als in de film.
Precies.
Weet je zeker dat dit werkt in het Engels? -Ja, zeker.
Zal ik met Noors accent praten, zoals Ingrid?
Ik heb geen accent. Of wel? -Ze is Zweeds.
Heb ik een accent?
Je hebt geen accent. Ik bedoel alleen...
Raar toch dat iedereen een Scandinavisch accent heeft en ik zo klink?
Misschien wel. Ik zal erover denken.
Mag ik nog iets meer vragen over het personage?
Ik denk dat de grote vraag nog steeds is: waarom?
Waarom besluit ze zelfmoord te plegen?
En waarom denk jij?
Ik begrijp dat ze depressief is, net als haar moeder.
Maar ze heeft een kind.
Dat is de vraag die de film stelt, nietwaar?
Je moet je eigen reden vinden.
Mag ik vragen naar jouw moeder?
Ik wil niet bemoeizuchtig zijn, maar het zou relevant kunnen zijn.
Dit gaat niet over mijn moeder.
Dit is haar registratiekaart van de SD en haar gevangenkampdossier.
Dit is de getuigenverklaring van Karin Irgens.
U wilde toegang tot het hele dossier.
Het dossier bevat foto's van reconstructies van de martelmethoden.
De foto's zijn schokkend. Dat wilde ik u even meegeven.
Ik heb de meest relevante informatie gemarkeerd.
Bedankt.
IRGENS, KARIN
VEROORDEELD VOOR ANTI-NAZI-PROPAGANDA
PROCES WEGENS VERRAAD
DOCUMENTENLIJST OVER GEVALLEN VAN MARTELING
BETREFT: MISDRIJF VAN VERRAAD MARTELING VAN KARIN IRGENS
Ze spanden de beenklemmen aan tot ik schreeuwde.
De ondervrager bond me vast aan een hete kachel.
Ze sloegen me met een staaf.
Dat was het pijnlijkst. Het hield maanden aan.
Toen ze het aan Even vertelde, had ze het idee weinig toe te voegen.
Het meeste wisten ze al.
Het was moeilijk te zeggen waarom het zo'n indruk had gemaakt.
Was het de getuigenverklaring van haar oma?
De droge, gevoelloze manier waarop ze het beschreef?
Of omdat ze slechts één van de vele slachtoffers was uit hetzelfde dossier?
Het politierapport van haar zelfmoord 15 jaar later was dun.
Er waren geen foto's. Maar haar vaders naam stond er in.
Hij was niet ondervraagd. Hij was toen nog maar zeven.
Dan draai je super snel.
Nee, wacht.
Let op.
Cut.
Kijk...
Goed, hè?
Mag ik het zien?
Heel goed.
Zullen we samen naar Nora's première gaan? We kunnen hier eerst wat eten.
Ik denk dat ik direct vanuit kantoor een taxi neem.
Maar je komt wel? -Natuurlijk.
Ik wil dat Erik in mijn film speelt.
Hij zou perfect zijn.
Het is niet zoveel tekst, maar wel een sleutelrol, Rachels zoon.
Wat leuk, maar...
ik weet het niet, hij is niet bepaald het acteurtype.
Ik wil geen acteurstype.
Niets erger dan kinderen met van die wapperende handjes in een film.
Alsof ze in een musical zitten of zo.
Erik heeft wat.
Iets heimelijks.
Jij was ook een beetje verlegen.
Maar goed in de film.
Je had moeten blijven acteren.
"Ik wil drie glazen sap..."
"Bedankt voor het wassen van mijn kleren..."
"Ik durf mijn ogen bijna niet dicht te doen.
Ik ben bang dat als ik ze open doe, hij hier niet meer is."
Laten we even pauze nemen.
Je lijkt wat afgeleid.
Ik ben alleen een beetje moe.
Je kunt hier niets fout doen.
Het enige dat je fout kan doen, is niet luisteren.
En doe het niet te snel.
We proberen er één zonder accent.
We beginnen vanaf...
de vorige pagina, bovenaan.
Wat leuk je te ontmoeten. -Aangenaam.
Sorry voor het wachten. -Nee, bedankt voor je tijd.
Waarom wilde jij deze rol niet?
Ik kan niet met hem samenwerken.
Waarom niet?
We kunnen niet met elkaar praten.
Maar hij wilde dat jij het speelde.
Ik weet het niet.
Ik blijf maar denken dat hij...
een fout gemaakt heeft.
Ik kan het niet.
Ik krijg geen vat op haar.
Hoe meer ik haar bestudeer, hoe meer verloren ik me voel...
als ik haar probeer te zijn. Alsof haar verdriet...
een overweldigend deel van haar is. Het is een prachtig thema.
Maar ik weet niet of dat nou de oorzaak...
van alles is of...
een symptoom van iets diepers?
Ik wil hem niet teleurstellen.
Nou, hij is een...
heel moeilijk persoon.
Maar een hele goede regisseur. En hij ziet iets in jou.
Het zou dom zijn om ermee te stoppen.
Ik ben dit niet gewend. Ik wil de controle hebben.
En als ik dat dan niet had, genoot ik ervan.
Snap je het?
Ik ben nu te oud.
Er is prikkeldraad op de prairie. De laatste der Mohikanen.
En de nieuweling blijft me maar moodboards sturen.
Jeetje, ik mis Peter echt.
Sinds wanneer is hij zo fragiel?
Ik ben moe, Michael.
Wat is er toch gebeurd? 15 jaar geleden was ik 55.
Misschien heb je gelijk.
Misschien zijn we te oud.
Dit kan onze laatste film samen zijn.
Maar zeg niet dat ik met de tijd mee moet gaan of zo.
Beloof je dat?
Dit thema...
We weten dat je het eerder hebt aangeroerd.
Maar je bent de confrontatie nog nooit op deze manier aangegaan.
Zo puur, zo persoonlijk.
Het heeft al die jaren geduurd om zover te komen.
Maar jij gaat deze film maken, verdorie.
En op jouw manier.
Begrepen?
We doen het zo...
Wacht...
Kun je het wat losser maken?
Zo...
Gefeliciteerd. Je was fantastisch.
Echt geweldig. -Bedankt.
Iedereen vindt het heel goed.
Ik heb het overleefd, denk ik.
Nou, het was leuk.
Gaat het? -Ja, het gaat goed.
Je hebt mijn telefoontjes de laatste tijd niet beantwoord.
Ben je met papa meegekomen? -Nee, hij kon niet komen.
We hebben een oppas en gaan wat drinken bij Tekehtopa. Ga je mee?
Pardon? Ik moet je echt feliciteren.
Het was een fantastisch optreden. -Heel erg bedankt.
Ja, ik ga er nu naartoe. Ik laat het je weten.
Maar ik kan vanavond niet.
Ik heb vaak ziek op het podium gestaan.
Ik heb nog nooit een optreden geannuleerd, maar nu kan het niet anders.
Het spijt me vreselijk.
Ja, dank je. Bedankt.
Doei.
Waar is Erik? -Hij komt zo.
Waarom was je niet bij Nora's première?
Dat wilde ze niet.
Eens kijken... Dit is het origineel.
En hier is de vertaling,
Dan kan Erik zijn Engelse tekst oefenen. Maak je geen zorgen over zijn accent.
Heb je Michaël gesproken?
Nee. -Hij moet vrij van school nemen.
Ik weet niet of dit een goed idee is. -Het is een prima idee.
Het wordt geweldig. -Ik weet niet of hij wil.
Natuurlijk wel.
Hoe weet je dat? -Ik heb hem gesproken.
Heb je hem gesproken? -Ik heb het genoemd.
Hij was enthousiast. -Je mag niet met hem praten zonder mij.
Dat jij in mijn film speelde,
is mijn mooiste herinnering.
Dit wordt goed. Laten we naar zijn scènes kijken.
Rachel vindt het leuk om samen met hem te filmen.
Ze zijn vrolijk. Ze moet andere aspecten zien van...
Stop met praten. Hou je mond.
Ik wil niet dat Erik meespeelt. -Maar Agnes...
En ja, het was leuk, papa.
Het was fantastisch, de beste tijd van mijn leven. Ik was bij jou.
Ik was het middelpunt, de belangrijkste persoon.
Toen ging je weg, voor lange tijd. -Maar het was fantastisch.
Maar ik begrijp het niet.
Ik begrijp niet hoe je van heel close opeens kon verdwijnen.
Plots was iemand anders het belangrijkste.
Lees het gewoon. -Jeminee.
Het kan me niet schelen. Of het goed is of niet.
Ik geef om Erik.
Opa ging net weg.
Hoe was het vandaag?
Goed. -Fijn je te zien. Ik heb je gemist.
Ik jou ook. -O ja?
Dus het is goed dat ik er ben.
Heel goed. Wat zullen we doen tot papa thuiskomt?
Waar heb ik deze eer aan te danken?
Alles goed?
Ja, ik denk het.
Kom binnen. Ik zet een kopje thee.
Alsjeblieft. -Bedankt.
Dus je wilt stoppen met de film.
Ik wil je niet in de steek laten.
Ik stop niet als je echt wil dat ik blijf.
Ligt het aan mij? Dit voelt niet goed.
Voor jou toch ook niet? Dat ik in deze film speel.
Natuurlijk wel.
Ik denk van niet.
Je vroeg me om mijn haar dezelfde kleur als je dochter te verven.
En je wilt deze film toch niet in het Engels maken?
Dat voelt voor jou ook verkeerd. Ja, toch?
Ik wil je niet teleurstellen.
Het spijt me.
Ik heb je teleurgesteld, Rachel. Het spijt me.
De meeste acteurs zouden de rol nemen, ook al voelt het verkeerd.
Ga gewoon en laat de agenten het uitzoeken.
Maar je bent hier gekomen.
Je bent een goed mens.
Kom op...
Zie dit alsjeblieft niet als falen.
Je bent een prima actrice. Dat meende ik. -Bedankt.
Hoi. -Hoi.
Sorry dat ik zo opduik, maar waarom neem je niet op?
Sorry.
Alles goed?
Je moet de telefoon opnemen.
Je weet dat ik anders ongerust word.
Wat is er? Ben je ziek?
Nee.
Gisteren had ik ruzie met papa.
Ik was woedend. Hij wil Erik in de film.
Ik wil dat niet.
Maar toen las ik het script.
En het was heel goed. Helemaal niet wat ik me had voorgesteld.
Ik weet dat je er niets mee te maken wilt hebben...
maar je moet het wel lezen.
Omdat ik voel dat het over jou gaat.
Of...
Hij heeft het voor jou geschreven. Het gaat niet over zijn moeder.
Maar goed...
Wil je dit stuk voorlezen?
Stoor je niet aan...
Het is wat bombastisch.
Lees het gewoon.
"Weet je, ik geloof helemaal niet in God.
We kwamen uit een gezin waar dat niet belangrijk was.
We zijn niet gedoopt.
Mijn zus en ik hebben voor het geld een burgerlijk vormsel gekregen.
Toen kreeg ik een inzinking.
Ik was weer alleen in het huis, in bed, huilend.
Ik weet dat iedereen wel eens in bed ligt te huilen, maar...
iemand zei dat bidden niet echt praten met God is. Het is het...
erkennen van je wanhoop.
Jezelf onderwerpen, want dat is het enige dat je nog kan.
Net als liefdesverdriet, denkend:
bel me. Verander alsjeblieft van gedachten.
Neem me terug.
Daar was ik dan. Ik had alles verpest. Ik lag daar alleen te huilen.
En toen, voor de eerste keer,
ging ik zitten en bad.
Het is moeilijk uit te leggen.
Ik weet niet tot wie ik heb gebeden, maar ik zei hardop:
help mij.
Ik kan dit niet.
Ik kan het niet alleen.
Ik wil een thuis.
Ik wil een thuis."
Heb je papa verteld over...
mijn zelfmoordpoging? -Nee, natuurlijk niet.
Ik dacht hetzelfde. Hoe weet hij dat?
Het is vermengd met veel dingen over zijn moeder.
In sommige scènes lijkt het alsof hij erbij was.
Nou, dat was hij niet.
Dat was jij.
Hoe kan dat nou toch?
Jij kwam op je pootjes terecht, ik niet.
Dat is niet waar.
Waarom heeft onze jeugd jou niet verpest?
Het was voor mij ook niet altijd makkelijk.
Maar het is je gelukt een gezin te stichten.
Een thuis.
Er is één groot verschil in hoe we zijn opgegroeid.
Ik had jou.
Ik weet dat je denkt dat je niet voor mij kon zorgen, maar je was er voor mij.
Als moeder beneden was.
Je waste mijn haar.
Je kamde het.
Je bracht me naar school.
Ik voelde me veilig.
Ik hou van je.
Jij ook.
Ik bedoel, ik hou ook van jou.
Hoe voelt u zich?
Wat heerlijk om wakker te worden met zo'n schoonheid.
Je hebt een prachtige glimlach. Zegt je vriend dat wel eens? Moet ie doen.
Dat doet hij wel, hoor. Ik heb het eerder gehoord.
Jeetje, heb je nog iets anders?
Champagne bijvoorbeeld? -Champagne?
Mag ik ook een paar koekjes?
Weet je... -Omar en anderen krijgen altijd koekjes.
Met chocola. -Maar eet eerst je boterhammen op.
Doei. -Tot ziens dan.
Wat is er? -Ik ben mijn mobiel vergeten.
Doei. -Tot ziens.
Cut.
Perfect.
We zijn gestopt. En verder...
Vertaling: slootje