رسانه اینترنتی مووی پووی تقدیم میکند
MoviePovie.Com
مدت‌ها پیش،
پیشگویی خبر داده بود از ظهور یک برگزیده،
زنی با موهای آتشین، که جهان را بازسازی می‌کند.
اما خدایان، از قدرت او ترسیده،
در دل انسان‌ها نجوا کردند، و به قلب‌هایشان نفوذ کردند،
و آنها را وادار کردند که بسوزانند هر کودکی که با پیشگویی همخوانی داشت.
و بدین ترتیب، معصومیت از دست رفت، چون بی‌گناهان
در شعله‌های ترس سوخته شدند.
نه.
رحم کن، او فقط یک کودک است.
این کودک هدیه‌ای است از سوی نور،
او دختر توست، نسل تو، قسم می‌خورم.
روحت را لعنت نکن!
آوالون، دستم را بگیر.
نه، لازم نیست این کار را بکنی.
او دختر توست، من همسر وفادارت هستم.
نه!
نه! نه!
اتفاق تاریکی اینجا رخ داده است.
بگو، آیا او را در خواب می‌بینی؟
می‌بینی، مگر نه؟
من چیزی ندیدم، چون خوابی در کار نبود.
پس چرا با چنین ترسی از خواب بیدار شدی؟
چون چشمان
مرد کوچکی را حس کردم که مرا در خواب تماشا می‌کرد.
و من گرسنه‌ام.
چه می‌شود اگر طعمی به تو بدهم اگر خوابهایت را بگویی؟
اول غذا.
اول خواب.
باشه.
خواب دیدم با سه زن بودم،
و همه آنها مرا همزمان می‌خواستند،
اما نمی‌توانستم تصمیم بگیرم اول کدام را راضی کنم.
باورت نمی‌کنم.
و حالا می‌دانی
چرا اینقدر عصبانی بودم وقتی مرا بیدار کردی.
خیلی ناامید شدم وقتی چهره‌ات را دیدم.
اگر این خوابت بود،
باید با شمشیری دیگر از خواب بیدار می‌شدی.
هوم. شاید.
پدر، آنها آمده‌اند.
برو مردان را پیدا کن و بگو آنچه را که دیده‌ای.
پیشگویی حقیقت دارد.
مردانت، آنها نمی‌آیند.
آنها حرف پسر را باور نمی‌کنند.
بیا همه با هم برویم.
به آنها بگو آنچه را خودت دیده‌ای.
هرچه که آماده می‌کنند، امشب اتفاق می‌افتد.
زندگی‌مان در دست توست.
نگران نیستم، پدر.
می‌دانم.
مواظب باش.
تو هم مواظب باش، برادرزاده‌ام.
دوباره می‌بینمت، عمو.
اینجا، در شکوه نور.
دوباره، برادرزاده.
نه در شکوه.
هنوز نه.
شاید او را به سوی مرگ فرستاده باشی.
وقتی بشنوند که پیشگویی حقیقت دارد، خواهند آمد.
تو کورکورانه به مردم ایمان داری.
و تو اصلاً به آنها ایمان نداری.
هوا از بالا جریان دارد.
بله.
اما به کجا می‌رسد؟
خوابت به تو نگفت؟
خواب تو چطور؟
دوست دارم بیشتر بشنوم درباره این خواب
با آن سه زن.
مرا حالا به آنجا بازگردان.
با این حال، تعجب می‌کنم.
آیا فقط جزئیات را عوض کرده بودی
از زمانی که با خوک‌ها می‌خوابیدی؟
-چی؟ -بودی، دوستدار خوک‌ها.
می‌دانی، حیف است که پدر جایی نداشت
در قلعه‌اش برای یک حرامزاده دیگر.
آره، بذر پدر در همه جا پاشیده شده بود.
خوشبختانه برای تو، تو متولد شدی
با هدیه‌ی بینایی پدر.
هوم. اما نه با نامش.
بعد از این، بودی، به اسمش نیازی نخواهی داشت.
چون فقط زندگان به نام نیاز دارند.
شروع شده.
این برادر کایوس است.
آنها خودشان را برای خدایان قربانی می‌کنند.
منظورت دیوها است.
آنها خودشان را برای دیوها می‌کشند.
خدایان یک نفر، دیوهای نفر دیگر.
هرچه بیشتر صبر کنیم، کمتر باید بجنگیم.
مشعل آنجاست.
باید راهی برای ورود پیدا کنیم.
اگر هنوز می‌خواهی بروی--
آنها چه کار می‌کنند؟
دارند جسمش را آماده می‌کنند.
برای چی؟
برای آزاد کردن سقوط‌کرده‌ها.
آنها در حال باز کردن دروازه‌ای به سوی جهنم هستند.
هرچه اتفاق بیفتد،
نمی‌توانیم اجازه دهیم دیوی از آن دروازه عبور کند.
تو قبلاً این را دیده‌ای، مگر نه؟
بهت قول می‌دم، برادر.
ما امروز زنده از اینجا خارج می‌شیم.
بودی!
کمکم کن!
چرا متوقف شدند؟
دیو.
نه!
بودی، آیا قَسَمت را به یاد داری؟
ما شکست خوردیم.
نه، هنوز نه.
هنوز نه.
آیا آن کلمات را جدی گفتی؟
او را نمی‌توان نجات داد.
اگر می‌شد چطور؟
تا کجا می‌رفتی؟
آیا تا انتهای زمین می‌رفتی؟
او رفته، برادر!
قسم بخور و جدی بگو یا هیچ نگو.
من هر کاری که لازم باشد می‌کنم
برای تحقق پیشگویی، حتی اگر جانم را بدهم.
می‌دانم.
اما این سرنوشت توست.
تو برای او می‌جنگی وقتی دیگران نمی‌جنگند.
تو از او محافظت می‌کنی وقتی دیگران شکست می‌خورند.
تو سپر خواهی بود وقتی طوفان بیداد می‌کند.
این سرنوشت توست.
به یاد داشته باش، هر چقدر هم که تاریک شود،
نور راهی پیدا خواهد کرد.
با من بیا.
شوالیه‌ی بیچاره‌ی بیچاره.
توسط برادرش خیانت شده.
توسط پدرش رها شده.
در پی وعده‌ی شکوه.
اما آیا چیزی پیدا خواهد شد؟
تو کی هستی؟
من نگهبان تنها این قلمرو هستم.
و اینجا کجاست؟
تو نتوانستی از او محافظت کنی.
حالا از دروازه‌ی ممنوعه عبور کرده‌ای
به سرزمین خدایان.
کمکم را می‌خواهی؟
می‌توانم هزینه‌ی کمک یک دیو را بپردازم؟
مهربانی‌ام کافی نیست.
روشن صحبت کن، دیو.
مزدت چیست؟
می‌توانم به تو کمک کنم برگزیده را نجات دهی.
و چرا او را؟
دختری با موهای آتشین.
من معامله‌ای کردم.
این را به او دادم.
این به تو اجازه می‌دهد صد بار بمیری.
آن را به تو پیشنهاد می‌کنم.
صد مرگ؟
کم و بیش.
امیدوارم کمتر.
و معامله‌ات چی؟
معامله؟
بله.
تنها چیزی که می‌خواهم این است که وقتی دروازه باز شود،
اجازه دهی من هم همراه تو به قلمروت بروم.
این بهای صد مرگ است.
کم و بیش.
و چگونه به برادرم برمی‌گردم؟
سه ارباب سه سنگ دارند.
و آیا برگزیده برای مبارزه با این ارباب‌ها رفته؟
رفته.
و تو داری وقت تلف می‌کنی.
چرا فقط تو را نکشم، دیو؟
می‌توانی امتحان کنی، فکر کنم.
اما قدرت این طلسم فقط کار می‌کند
تا زمانی که من هنوز نفس می‌کشم.
باشه، نگهبان.
اگر موفق شوم،
اجازه می‌دهم با ما از دروازه عبور کنی.
معامله‌ی خوبیه.
اما باید با خون مهر شود.
فقط یک قطره.
وقتی زخمت را بپوشانم،
شاید نتوانم خودم را کنترل کنم.
به من خیانت کن، دیو.
و من تو را در طول اعصار شکار خواهم کرد.
بله، خیلی ارزشمند.
تا وقتی نور در این طلسم باشد،
تو می‌توانی بمیری و دوباره متولد شوی.
اگر نور خاموش شود،
تو هم با آن می‌میری.
داري تجديد نظر مي‌کني؟
هدفت را بگو.
تو در برابرم ناتوانی.
باشه، موش کوچولو.
مطالبه می‌کنم که مرا همین حالا آزاد کنی.
تو اشتباه بزرگی کردی.
عاقلانه است که مرا همین حالا آزاد کنی.
به نظر می‌رسد حالا تو
در دام افتاده‌ای، موش کوچولو.
شوالیه‌ای از نور، اینجا در قلمرو سقوط‌کرده‌ها.
کسی تعجب می‌کند چه جرمی مرتکب شده
که به اینجا فرستاده شده.
یا آیا او در پی جادوگر است؟
تو جادوگر نیستی، مگر نه؟
اگر هستی، نه، من در پی جادوگر نیستم.
کی تو را فرستاده؟
من به خاطر پیشگویی اینجا هستم.
از کدام پیشگویی حرف می‌زنی؟
پیشگویی زنی،
که با شعله‌های موهایش نمی‌سوخت.
او تاریکی را پراکنده می‌کرد
و همه‌ی انسان‌ها را علیه بازگشت خدایان متحد می‌کرد.
و این پیشگویی بزرگ را از کجا شنیدی؟
پدرم و برادرم آن را در خواب دیدند
و در متن باستانی نور تأیید شد.
و آیا باید باور کنم
که تو اینجا در سرزمین خدایان هستی،
و جانت را به خطر انداخته‌ای، چون یک خواب و یک کتاب قدیمی
به تو گفته‌اند؟
خب، تو هم اینجا هستی، مگر نه؟
و فکر می‌کنی من زن پیشگویی هستم،
کسی که انسان‌ها را متحد و نجات می‌دهد؟
امیدوارم همین‌طور باشد.
یا شاید من زن اشتباهی را دنبال کرده‌ام
از دروازه‌ی ممنوعه؟
تو به شدت در اشتباهی.
می‌توانی توضیح بیشتری بدهی؟
تو در اشتباهی، به خاطر نفرتم از انسان‌ها.
چرا باید بخواهم آنها را نجات دهم؟
فکر می‌کنم بشریت به زنان هم اشاره دارد.
مطمئناً کسی در خانه هست که ارزش نجات دادن داشته باشد.
بگذار واضح بگویم، شوالیه.
من هیچ ربطی به پیشگویی تو نمی‌خواهم.
بشریت برای من هیچ کاری جز ایجاد درد نکرده.
و اگر قدرتش را داشتم، خودم آنها را نابود می‌کردم.
این چطور است برای پیشگویی‌ات؟
باید اعتراف کنم، نسخه‌ی خودم را بیشتر دوست دارم.
همچنین، اگر حتی نتوانی مرا شکست دهی،
چطور فکر می‌کنی می‌توانی به من کمک کنی؟
من معمولاً روی پای خودم خوب فکر می‌کنم.
پس بهتر است بایستی.
چون امشب، ما یک جادوگر را می‌کشیم.
و همین‌طور به من اعتماد می‌کنی؟
تو طلسم نگهبان را به گردن داری،
که یعنی همان معامله‌ای را کردی که من کردم.
من بودی هستم، پسر عزرا.
معمولاً اینجا بخشی است که خودت را معرفی می‌کنی.
چقدر از زمانی که مرا در اتاق دیدی گذشته؟
حتی یک ساعت هم نگذشته.
برای من، انگار یک عمر پیش بود.
با دقت گوش کن، شوالیه.
من با جادوگر جنگیده‌ام تا جایی که یادم می‌آید.
هر شب، هر کاری که بکنم،
او مرا می‌گیرد، پوستم را می‌کند،
خونم را می‌نوشد.
دردی است که هرگز در زندگی‌ات احساس نکرده‌ای.
مجبور می‌شوی تاریک‌ترین
لحظات زندگی‌ات را بارها و بارها تجربه کنی.
سپس می‌میری، و دوباره متولد می‌شوی،
و باید شجاعت جمع کنی تا همه را دوباره انجام دهی.
پس چطور می‌توان از
تکرار دوباره و دوباره‌ی لحظات تاریک جلوگیری کرد؟
خونت تازه است.
جادوگر به سمت تو جذب خواهد شد.
وقتی دنبالت بیاید، من از پشت دور می‌زنم
و بعد با هم آن را می‌کشیم.
پس قصد داری تله‌ای بگذاری و از من به عنوان طعمه استفاده کنی.
سنگ را می‌خواهی؟
همچنین، تو تله‌ام را خراب کردی، پس حالا خودت تله‌ی جدیدی.
هنوز اسمت را به من نگفته‌ای.
آوالون.
خب، آوالون، به من بگو،
این گردنبند نگهبان--
-نه، نکن! -چطور کار می‌کند؟
این کیست--
آه، بودی.
پسر عزرائیل.
چگونه از دروازه‌ی ممنوعه عبور کرده‌ای؟
خودت را تسلیم کن
و قضاوت مرا بپذیر.
آیا تسلیم شدی؟
چه بر سرم آمد؟
آیا تسلیم شدی؟
تسلیم چه چیزی؟
چه دیدی؟
آنها چه گفتند؟
او به من گفت که صدایش کنم.
کردی؟
نه.
هرگز طلسمت را در نیار.
اون تو رو از دیدش پنهان می‌کنه.
حالا او تو را پیدا کرده و می‌داند که داریم می‌آییم.
کی منو پیدا کرده؟
تو از عمقت خارج شدی، شوالیه.
احضارکننده.
نگاهش به تو افتاده
و حالا تو مأموریت ما رو به خطر انداختی.
در زمان دیگری،
پیشنهادت برای دلداری دادنم را قدردانی می‌کردم،
اما با توجه به وضعیت فعلی‌مون--
نمی‌خوام باهات بخوابم.
اوه.
ما بیشتر روز رو از دست دادیم.
باید سریع حرکت کنیم.
شب می‌رسد و با آن، جادوگر.
آره، و با جادوگر شکوه ما میاد.
امروز شکوهی در کار نخواهد بود.
فقط درد.
پس چرا زره‌ام رو درمی‌آری؟
بدون اون سریع‌تر می‌تونی بدوی.
بدو؟
فکر می‌کنی من ترسوام.
نیاز دارم که بدوی.
این تله‌ست.
پس اونجا سنگه.
اما جادوگر کجاست؟
چرا گریه می‌کنی؟
اوه.
اشک شادی می‌ریزم.
یک دیو.
آره.
و این کیه؟
اون کمک‌کننده‌ست.
از سایه‌ها بیرون بیا و با من روبه‌رو شو.
اون اومده تا ما رو پشتیبانی کنه.
می‌تونم خونش رو تو هوا مزه کنم.
بیا.
کمکمون کن.
ما رو پرستش کن.
بذار هر کدوم یه نوبت باهاش داشته باشیم.
من برای سنگ اومدم.
اون رو آزادانه بده و آسیبی نمی‌بینی.
اون برای سنگ اومده.
باید بهش بدیمش؟
اوه، سنگ.
آره.
خیلی‌ها برای قدرتش میان.
تو چی پیشنهاد می‌دی؟
چی لازم داری؟
خون.
رنج.
درد.
پس درد و رنج خواهی داشت.
اما مال خودت خواهد بود.
این آخرین پیشنهاده منه.
سنگ رو به من بده.
ما با درد شروع می‌کنیم.
از سایه‌ها بیرون بیا و با من روبه‌رو شو.
کنار تو. اینجا.
بیشتر.
سلام. خطا کردی؟
اوه. فرار نکن، شوالیه‌ی کوچولو.
نمی‌خوای خرابش کنی.
می‌تونم ضربان قلبت رو بشنوم.
صبر کن. صبر کن.
اوه، شوالیه‌ی کوچولو.
بیا با خواهرای الهی بازی کن،
اون خیلی راه اومده،
ولی همه‌ی چیزی که دریافت می‌کنه رنجه.
حالا می‌دونی ما کی هستیم؟
ما وعده هستیم.
وعده‌ی درد.
گذشته،
آینده،
حال.
برام فریاد بزن.
جایی نرو.
یه موضوعی هست که باید بهش رسیدگی کنیم.
به مهمان دیگه رسیدگی کن.
ارباب سنگ باید مغلوب بشه.
خوش اومدی دوباره.
چطور؟
هشدارت دادم، قدرت جادوگر زیاده.
حس کردم اونا دردم رو می‌نوشیدن.
عذابم رو.
و بعد تو مردی، ولی حالا اینجایی.
چطور ممکنه؟
صد مرگ.
و تو، تو به من خیانت کردی.
و من سنگ رو داشتم.
به من دروغ گفتی.
تو قبلاً به من دروغ گفتی.
چطور بهت دروغ گفتم؟
وقتی بهم گفتی چرا اینجایی.
پیشگویی.
اون چطور دروغه؟
من برای تو اینجام.
تو حتی نمی‌دونی من کیم.
نه، معلومه که نه.
تو اینجایی که به خودت کمک کنی.
ولی حالا می‌دونی اینجا چه جوریه.
حالا پیشگویی‌ات، قَسَمت رو فراموش می‌کنی،
و هر کاری می‌کنی تا از این جهنم فرار کنی.
حتی من و پیشگویی‌ات رو قربانی می‌کنی تا این کار رو بکنی.
این حقیقته.
بشنو، اگه دوباره بهم خیانت کنی--
و چی؟
منو می‌کشی؟
عجله کن پس.
به زخم‌هام اضافه کن.
جالبش کن.
فکر نمی‌کردم این‌طور باشه.
به هر حال مهم نیست.
همه‌ش یه ترفند شیطانیه.
چطور؟
من سنگ رو داشتم.
ما پیروز شده بودیم.
و توی دستم به خاکستر تبدیل شد.
باید ارباب هر سنگ رو شکست بدیم.
شاید این یعنی باید اونا رو بکشیم
به جای اینکه یواشکی دور بزنیم.
جادوگرها رو نمی‌شه کشت.
بیشتر از صد بار امتحان کردم.
تو صد بار به تنهایی امتحان کردی.
هیچ‌وقت با من امتحان نکردی.
بیا با هم کار کنیم.
نظر تو چیه؟
مهم نیست من چی بگم.
تاریکی میاد و با اون، مرگ ما.
یا شاید زندگی‌مون.
حالا چی کار کنیم؟
منتظر می‌مونیم.
اوه، بودی،
باید خونه پیش خوک‌ها می‌موندی.
پس چطور برادرای کایوس تو رو اسیر کردن؟
اسیر نشدم.
خودم پیداشون کردم و به انتخاب خودم اومدم.
تو خودت به سمت کایوس رفتی؟
چرا؟
گفتن می‌تونن بهم کمک کنن.
پس اصلاً نیازی به نجات نداشتیم.
هیچ‌وقت نگفتم داشتم.
البته که نه.
دفعه بعد که زنی رو ببینم که وحشی‌ها بستنش،
فرض می‌کنم خودش با رضایت اونجاست.
برای سنگ اومدم.
این پسر مال منه.
صدای فریادش رو دوست دارم.
شکوه چه مزه‌ای داره؟
دیگه شکست نمی‌خورم.
نور پیروز می‌شه.
به چی امید داشتی؟
که فقط وایسن و بذارن تیکشون کنی؟
تنها فریادها امشب مال توئه.
اوه، و مثل گراز بهشون حمله کردی.
چرا به ذهن من نرسید؟
دیر کردی.
تو زود رفتی.
حالا کی زوده؟
ارزشش رو داشت؟
آره، داشت.
-برای ترس از خدا. -به من نگاه کن.
می‌بینی چطور نورم کم شده؟
هر مرگ یه هزینه داره و ما رو یه قدم به
گیر افتادن همیشگی اینجا نزدیک‌تر می‌کنه.
این فقط ارباب اول بود و دو تای دیگه مونده.
تو برای نجات من اومدی اینجا.
مثل اون رفتار کن.
نور پیروز می‌شه.
مثل یه وحشی شمشیر می‌زنی.
اصلاً سعی داری بزنیشون؟
بدان، موجود پلید.
وقتی بیدار شم، زندگیت رو جهنم می‌کنم.
پس تو هم خونریزی می‌کنی.
هر چی به یکی بشه، به هر دو می‌شه.
نمی‌بینی؟
نقطه قوتشون، نقطه ضعفشونه.
ما فقط به یه ضربه نیاز داریم.
تا حالا داشتی چی کار می‌کردی؟
باهاشون رقصیدی؟
معلومه که باید ضربه بزنیم.
نه، ما به یه ضربه نیاز داریم.
دارم گوش می‌دم.
آخرین بار.
خونت سرد می‌شه.
ولی پسر، هنوز خیلی تازه‌ست.
چته پسر، می‌ترسی؟
شوالیه شجاع حرفی نداره؟
خجالت نکش.
یه چیزی بگو!
نمی‌تونی منو ببینی.
اونا کورن.
-لطفاً، باید استراحت کنم. -نه، صبر کن، لطفاً.
اون چیزی که قبلاً گفتی چی بود؟
جادوگرها نمی‌تونن ما رو ببینن.
خب؟
حتی وقتی ساکتیم، نفس‌مون رو می‌شنون.
پس ما صدای نفس‌مون رو پنهان می‌کنیم.
و چطور می‌شه نفس رو پنهان کرد؟
ما صدای نفس‌مون رو پشت اینا قایم می‌کنیم.
شوالیه فکر می‌کنه خیلی زرنگه.
فکر می‌کنه چون ما کوریم، نمی‌تونیم ببینیم.
می‌شنومت.
می‌تونم ضربان قلبت رو بشنوم.
نمی‌تونی از من قایم شی.
سعی‌ام رو هم نکردم.
تو موفق شدی.
ارباب اول رو شکست دادی، پادشاهم.
ولی نگران به نظر می‌رسی، اربابم.
برادرت اون رو ناجی بشریت می‌بینه.
ولی تو دیدی که اون به چی تبدیل می‌شه.
اون همین حالا هم بهت خیانت کرده.
به سرزمین مردگان خوش اومدی.
یه ارباب کشته شده.
دو تا دیگه مونده.
تو کاری کردی که خیلی‌ها قبلت نتونستن.
قبل من؟
چند نفر دیگه بودن؟
همه‌ی کسایی که از دروازه رد می‌شن
سرنوشت مشابهی دارن.
آوالون کجاست؟
اون داره زخم‌هاش از نبرد رو تسکین می‌ده.
تو حموم منتظرته.
آوالون بهم گفت طلسمت رو درآوردی
و یکی از ارباب‌ها رو دیدی.
کدووم رو دیدی؟
دیو شاخ‌دار رو دیدم.
و بهت چی گفت؟
پرسید چطور به اینجا اومدم.
همین؟
آره.
اون منتظرته.
موفق شدیم، شوالیه.
ارباب اول رو شکست دادیم.
عقب برو.
این آب نیست.
به من نگاه نمی‌کنی، ولی دلت می‌خواد.
تو مال من نیستی.
و کی قراره منو بهت بده؟
خودت.
اینا اشک‌های عذاب‌دیده‌هاست.
یه روز، جهنم رو برای همیشه روشن می‌کنن.
وعده‌ی نور.
هنوز به پیشگویی‌ات چسبیدی،
اشتباه نکن.
من شاید نسوزم،
ولی اون زنی که تو پیشگویی‌ات هست نیستم.
گفتی برای انتقامت اینجایی.
از اینجا چه انتقامی می‌شه گرفت؟
انتقام نیست، بلکه وسیله‌ای برای اون رو می‌خوام.
خب، بگو.
دنبال یه سلاح قدرتمندم
که حتی نور رو مجبور به زانو زدن کنه.
و این سلاح کجاست؟
توسط ارباب آخر محافظت می‌شه.
احضارکننده.
این شمشیر چی کار می‌کنه؟
قدرت خدایان رو بهت می‌ده.
و با این قدرت چی کار می‌کنی؟
انتقام.
و باید راهیت رو ادامه بدی.
احضارکننده سنگ دوم رو داره.
خدایان حالا می‌ترسن
که دو انسان کشتن، ولی کشته نشدن.
تو اشتباه می‌کنی.
کسایی که قبل تو نتونستن جادوگر رو بکشن
حالا میان.
دشمنات بیشتر شدن.
و این چه اهمیتی داره؟
اگه بمیریم، دوباره متولد می‌شیم.
یکی از ما بیشتر از اون یکی مرده.
آوالون درست می‌گه.
دیگه نمی‌تونه مرگ رو تحمل کنه.
روحش دیگه نمی‌کشه.
چطور به احضارکننده برسیم؟
دو تا مسیر به احضارکننده هست.
اولی از کوه‌های یخی بالا می‌ره.
دومی خیلی سریع‌تره.
ولی پر از دیوئه.
و چشم احضارکننده روشه.
کسایی که اون مسیر رو می‌رن معمولاً موفق می‌شن.
و سنگ سوم چی؟
کجا پیداش کنیم؟
لیلث.
اون تو رو پیدا می‌کنه.
و معامله‌ش رو میاره.
و شاید تعجب کنی
که آیا باید معامله‌ت رو از تو می‌گرفتیم، دیو.
شاید تعجب کنی
که معامله‌م چند بار تو رو نجات داده، شوالیه.
بیا اینو تموم کنیم.
دروازه رو باز کن، نگهبان.
به این دیو اعتماد داری؟
اون از وقتی یادم میاد با من بوده.
کدووم مسیر رو بریم؟
ترجیح می‌دم با کوه روبه‌رو شم تا دیوهای بیشتر.
پس مسیر باریکه.
نگهبان می‌گه قراره تعقیب‌مون کنن.
سنگ تو امان نیست.
باید نزدیک خط ساحلی بمونیم.
اینجا هیچ پناهگاهی نیست.
اونا قسم خوردن که دنبالمون بودن.
ما اینجا می‌میریم، نه؟
ترجیح می‌دم با یه دیو دیگه بجنگم
تا اینکه بیشتر از این کوه رو تحمل کنم.
شاید شانسش رو پیدا کنی.
مجبوریم دست به کار شیم.
اون چی می‌خواد؟
انتقام.
برای چی؟
برای فرستادنش به اینجا.
از قاتل جادوگر بیشتر انتظار داشتم.
امروز پر از ناامیدیه. 605 00:58:32serviced by www.skantv.com605
پیشنهاد من اینه.
بیا سنگ‌ها رو با هم قسمت کنیم.
ما ارباب آخر رو می‌کشیم و دختر رو شریک می‌شیم.
و از این جهنم می‌ریم.
تو هیچ‌کدوم رو نمی‌گیرید.
سنگ رو بده بهم و سریع تمومش می‌کنم.
اشکالی داره مستقیم بریم سراغ جنگیدن؟
خیلی سردم شده.
باشه.
بیا، بودی.
برادرت این بار نیست که نجاتت بده.
من از اون و دختر مراقبت می‌کنم.
و...
می‌خوای برای زندگیت التماس کنی؟
تو چی؟
هی.
چی؟
نه!
حالت خوبه؟
آره. فقط دارم رو این یخ راحت استراحت می‌کنم.
باید امتحانش کنی.
می‌تونیم حالا به خط ساحلی بچسبیم؟
به خط ساحلی بچسبیم؟
آره.
ولی تو اول برو.
آوالون؟
نگران به نظر می‌رسی، اربابم.
برادرت اون رو ناجی بشریت می‌بینه.
تو دیدی که اون به چی تبدیل می‌شه.
اون همین حالا هم بهت خیانت کرده.
چی جلوی خیانتش رو دوباره می‌گیره؟
تو به خودت خیانت کردی، شوالیه نور.
چه زیوری دور گردنت داری؟
درش بیار و خودت رو به من نشون بده.
خواب منو می‌بینی؟
اوه، خودت رو دست بالا می‌گیری.
اسمم رو فریاد می‌زنی.
اول فکر کردم برای لذته.
ولی تو داری خون عرق می‌کنی.
تعجب می‌کنم چه خوابی یه مرد رو
تو خوابش خونریزی می‌کنه.
تنها چیزی که خوابش رو می‌بینم، فرار از این جهنمه.
و تو هنوز فکر می‌کنی دروغ نمی‌گی.
پس به نور اعتقاد نداری؟
هیچ‌وقت نگفتم به نور اعتقاد ندارم.
فکر می‌کنی همه چیز توسط نور خلق شده؟
در ابتدا، نور بود.
و نور با خدا بود و نور خدا بود.
همه چیز توسط او ساخته شد.
و بدون او چیزی که ساخته شده، ساخته نشد.
در او زندگی بود.
و زندگی نور آدمیان بود.
و نور در تاریکی می‌درخشید.
و تاریکی اون رو درک نکرد.
من کلمات باستانی رو می‌دونم.
ولی بهش اعتقاد نداری.
بهم بگو.
نور توی همه‌ی رنج‌هام کجا بود؟
نور وقتی پدرت تو رو حرامزاده گذاشت کجا بود؟
نور منو حرامزاده نکرد.
و نور رنج تو رو نیاورد.
اون انتخاب مردان آزاد بود.
پس می‌بینی.
نور از اراده یه مرد معمولی قوی‌تر نیست.
چرا باید یه موجود ضعیف رو پرستش کنم؟
نور فقط یه دیو دیگه‌ست که خودش رو خدا جا زده.
یه هیولای دیگه که باید تکه‌تکه‌ش کرد.
شاید نور برای
اراده آزاد بیشتر از نبود شر ارزش قائله.
به جای اینکه ما رو برده‌های بی‌فکر کنه.
به ما انتخاب آزاد می‌ده.
انتخاب‌ها درد میارن.
می‌تونن شادی هم بیارن.
اگه اربابت اینقدر بزرگه.
پس چرا زیور یه ارباب دیگه رو
دور گردنت داری؟
حرفات پوچه.
برادرزاده.
چطور اینجایی؟
این شکوهه، عمو.
بودی.
آیا از دنیا رفتی؟
بودی.
اونجا چیزی نیست.
باید مسیر سریع‌تر رو بریم.
اون چیزی که دیدی واقعی نیست.
تو نمی‌دونی من چی دیدم.
داری فریب می‌خوری.
ممکنه الان در حال وقوع باشه.
ممکنه آینده باشه.
یا شاید تله باشه.
حرکت کن.
نه.
نمی‌ذارم مأموریتم رو خراب کنی.
منظورت انتقامته.
نمی‌تونم با خودم زندگی کنم اگه همه کار
برای نجات برادرزاده‌م نکنم.
اگه اون الان مرده باشه چی؟
اگه زنده باشه چی؟
باید مسیر سریع‌تر رو بریم.
پسر کیه؟
اگه قراره بمیریم،
دلم می‌خواد بدونم پسر کیه.
گفتم که برادرزاده‌مه.
چرا اینقدر برات عزیزه؟
چون خون منه.
چرا می‌خندی؟
مگه همه‌مون یه جورایی فامیل نیستیم؟
یه جوری به هم ربط داریم.
ما و دشمن‌مون یه جد بزرگ داریم.
ولی بازم کارای وحشتناک با هم می‌کنیم.
خانواده.
نگهبان درباره برادرت بهم گفت.
می‌دونم خودت انتخاب نکردی که بیای اینجا.
توسط خانوادت مجبور شدی و خیانت دیدی.
زیاد حرف بزن.
خانواده هیچ معنایی نداره.
خانواده همیشه بهترین اسب رو نگه می‌داره.
اون کسیه که مسئول
سوزوندن دوستت رو چوب بود؟
یه عضو عصبانی خانواده؟
مواظب باش بعد چی می‌گی، شوالیه حرامزاده.
کی بود؟
برادر؟
عمو حسود؟
خواهر عصبانی؟
نه، خواهرت نه.
این همه نفرت از مردا.
شاید پدرت بوده.
حالا مادرت چی کار کرده بود؟
فکر کنم تنها حرامزاده اینجا من نیستم، هستم؟
پسر عزرائیل.
تو از دروازه ممنوعه وارد شدی.
جلوی من بایست و قضاوت من رو بپذیر.
می‌بینمت، شوالیه.
چطور از دروازه ممنوعه رد شدی؟
و چرا اومدی؟
یکی دیگه هم باهاته.
آوالون.
دختر امید.
چطور از دید من پنهان موندی؟
بیدار شو، شوالیه.
می‌فهمم.
تو فقط یه مهره تو یه بازی بزرگ‌تری.
بوی نفرت می‌دی.
قضاوت من رو بپذیر.
قلبش تاریکه.
سرنوشتش مهر و موم شده.
زخمش اون رو می‌بلعه.
برو، شوالیه.
باشه.
متأسفم.
نباید از مسیر منحرف می‌شدم.
شوالیه، ممنونم.
برای چی؟
برای اینکه اینجایی.
بیا.
بذار آوالون شفا پیدا کنه.
اگه دخالت نکنم، زخمش اون رو می‌بلعه.
این زخم رو کند می‌کنه.
اگه دخالت نکنم، زخمش اون رو می‌بلعه.
این زخم رو کند می‌کنه.
من یه دوست هستم.
سردت شده، پسر عزرائیل.
خودت رو برای سفرت گرم کن.
دیو هستی؟
من یه دوست هستم.
مثل تو، توسط کسی که عاشقش بودم خیانت دیدم.
مواظب حرفات باش.
اگه پیشگویی درست باشه،
چرا برادرت خودش نیومد؟
خب، تو چی می‌خوای؟
چند بار برای اون مردی؟
و اون فقط یه حرامزاده می‌بینه.
حتی اسمت رو هم صدا نمی‌کنه.
این معامله‌ته؟
بهم آرامش می‌دی.
نه، بودی.
معامله‌ای نیست.
من بهت عشق پیشنهاد می‌دم.
عشق تو رو نمی‌خوام.
پس عشق کی رو می‌خوای؟
تو رو می‌خوام.
نه به‌عنوان شوالیه.
نه به‌عنوان حرامزاده.
بلکه تو، بودی.
باهات معامله نمی‌کنم.
اینا حرفای نگهبانه؟
یا خودت؟
بگو، درباره نگهبان چی می‌دونی؟
می‌دونی چرا می‌خواد برگرده؟
کار ناتمومش چیه؟
آیا برای فرار از این جهنم دلیلی لازمه؟
معامله‌ای که باهاش کردی، می‌دونی،
فقط دو نفر می‌تونن وارد دروازه بشن.
اوه، نمی‌دونستی.
وقتی همه سنگ‌ها رو جمع کنی، مقید می‌شی
که نگهبان رو ببری.
و اگه اون، آوالون، سنگ‌ها رو جمع کنه،
مقید می‌شه که اون رو ببره.
با خون مقید شدن.
بهت نگفت، مگه نه؟
که تو بیهوده زحمت می‌کشی.
برای همین نمی‌تونه اسمت رو بگه.
اون همین حالا هم بهت خیانت کرده.
و من از کجا بدونم تو نیستی که دروغ می‌گی؟
تو به سنگ من نیاز داری تا دروازه رو باز کنی.
من مدت زیادی اینجام.
و یه ابدیت طول کشید تا فقط یه سنگ پیدا کنم.
می‌خوام بدونی که تو هستی که من می‌خوامش.
و حتی اگه منو رد کنی، خودم رو آزادانه بهت می‌دم.
بدون معامله، بدون حقه.
تنها چیزی که می‌خوام اینه که به چیزی که می‌خوام بهت بگم فکر کنی.
احضارکننده فقط سنگ آخر رو نداره،
بلکه یه سلاح هم داره.
اینو می‌دونم.
یه سلاح به اندازه کافی قدرتمند که دنیا رو تغییر شکل بده.
با اون، تو قدرتمندترین مرد
تو کل تاریخ می‌شی.
با اون، تو یه خدا می‌شی.
و من، ملکه‌ت.
و با هم می‌تونیم دنیای آدما رو تغییر شکل بدیم و نجات بدیم.
می‌تونیم همه چیزایی که نور
و خدایان انجام دادن رو درست کنیم.
و چرا نباید بذارم آوالون شمشیر رو بگیره؟
تا بتونه انتقام بگیره.
دیدی وقتی این کار رو می‌کنه چی می‌شه.
شمشیر رو بگیر.
نور رو رد کن.
و خدایان رو بکش.
نور رو رد کنم؟
برای گرفتن سلاح، باید نور رو رد کنی.
نور به خدایان اجازه داد شر رو به این دنیا بیارن.
نور اجازه می‌ده شر وجود داشته باشه
و به همین خاطر، به اندازه مخلوقاتش شریره.
این نشونه عشق من به توئه.
تعهد من به تو.
تنها چیزی که می‌خوام، عشق تو در ازاشه.
گفتم که باهات معامله نمی‌کنم.
هر جور خودت می‌خوای.
حالت بهتر شده؟
آره، بهترم.
چطور؟
کی؟
مهم هست؟
چطور ارباب دوم رو شکست دادی؟
فکر نمی‌کنم من شکستش داده باشم.
می‌تونم ببینمش؟
ما حالا دو تا از سنگ‌ها رو داریم.
فقط به یه دونه دیگه نیاز داریم.
و بعد می‌تونیم با هم از اینجا بریم.
آره.
آره، با هم.
شاید باید بقیه سفر رو تنها برم.
تنها؟
چرا باید این کار رو کنیم؟
من هنوز نور تو طلسمم دارم.
بذار اینو تموم کنم.
نمی‌تونی به تنهایی جلوی احضارکننده وایستی، شوالیه.
می‌دونم چرا بهم می‌گی "شوالیه".
تو هیچی نمی‌دونی.
می‌دونم چی آزارت می‌ده.
حرفت رو بزن.
دیدم که داری
جسد کسی که خیلی دوستش داری رو تو دستات نگه داشتی.
می‌دونم برای همین دنبال انتقامی.
دارم به این مکالمه بی‌علاقه می‌شم.
پس واضح می‌گم.
حتی اگه احضارکننده رو شکست بدیم، بهت پیشنهاد
یه قدرت بزرگ می‌شه.
قدرتی که می‌تونه این دنیا رو تغییر شکل بده.
قدرتی که می‌تونه برای انتقام استفاده بشه.
آره.
و من اون قدرت رو می‌گیرم.
روحت رو لعنت می‌کنی.
تو خوابم--
اوه، حالا به خواب‌هات گوش می‌دیم؟
دیدم که شمشیر رو گرفتی.
تا اینجا خوابم رو دوست دارم.
و گم شدی.
با تاریکی غرق شدی.
خالی از نور.
همینه؟
روحت رو لعنت می‌کنی.
و با اون، پیشگویی می‌میره.
پدرم، اون هیچ‌وقت از پیشگویی لعنتیت نشنیده بود.
"جادوگر.
فاحشه.
بسوزونش.
بسوزونش!"
دست مادرم رو گرفتم و به فریادهاش گوش دادم
وقتی انگشتاش بین انگشتام ذوب شد.
منتظر بودم آتیش منو هم بگیره.
ولی نسوختم.
کاش سوخته بودم.
دست مادرم رو نگه داشتم تا به خاکستر تبدیل شد.
وقتی برگردم، پدرم رو می‌کشم
و پادشاهی‌ش رو به خاکستر تبدیل می‌کنم.
من برای انتقام اینجام.
نه پیشگویی تو.
و برام مهم نیست اگه خودم رو تو این راه گم کنم.
ما می‌تونیم گناه پدرت رو یه جور دیگه به عدالت برسونیم.
ولی آیا برادرت و برادرزاده‌ت می‌تونن صبر کنن؟
مردها به دروازه‌ها هجوم آوردن.
زندگی برادرت تو خطره.
اون خطر رو می‌دونست. برای همین موند.
این نقش اونه.
و نقش من چیه؟
تاریخ منو برای چی به یاد میاره؟
برای اینکه از نفرت بالا رفتی و راه بهتری انتخاب کردی.
نه برای پدرت یا مادرت.
بلکه برای خودت.
پس ازم می‌خوای اینجا صبر کنم
تا تو سنگ آخر رو بگیری؟
آره، می‌خوام.
و اگه نتونی احضارکننده رو شکست بدی،
اون سنگت رو می‌گیره و هر دومون اینجا گیر می‌کنیم.
اون موقع چی؟
من سنگ بانوی اول رو بهت می‌دم.
این‌جوری امن می‌مونه.
تا حالا به حرفات وفادار بودی.
من می‌مونم.
کاش زودتر همو دیده بودیم، شوالیه.
نه! صبر کن!
ویلیام، اشتباه کردی!
اشتباه کردی!
نمی‌دونم چطور نجاتت بدم، برادر.
برادر!
انتقام منو بگیر.
اینجا هیچ نوری نیست.
فقط تاریکیه.
حتی تو تاریک‌ترین لحظه، امید هست.
پسر عزرائیل،
من فریبی که سرت اومده رو دیدم.
اینجا رو ترک کن و به کمک برادرت برگرد.
بهت رحم می‌کنم.
قبل اینکه نظرم عوض شه، بگیرش.
احضارکننده، می‌ذاری برم؟
من احضارکننده نیستم.
من نگهبان این دروازه‌ام، نگهبان این قلمرو.
من دیوها و کسایی که با دیوها هم‌دستن رو
از ترک این مکان نگه می‌دارم.
تو احضارکننده نیستی.
نه، و تو هم دیو نیستی، پس می‌تونی بری.
بگو، آوالون کجاست؟
اون داره قضاوتش رو می‌گیره.
بودی، من--
اون با دیوها توطئه کرد
تا سقوط‌کرده‌ها رو به دنیای تو آزاد کنه.
ولی من بهش مقیدم.
باید بری.
تو به یه دروغ مقیدی.
ولی بازم مقیدم.
من یه قسم خوردم، قسمی که نمی‌تونم بشکنم.
نگهبان دروازه، ازت می‌خوام بذاری با من بیاد.
اون می‌مونه.
پس منم می‌مونم.
باشه.
بودی، پشتت!
می‌خوام بدونی،
من از نابودیت هیچ لذتی نمی‌برم.
واقعاً فکر کردی می‌تونی منو به تنهایی شکست بدی؟
چی باعث می‌شه فکر کنی تنهام؟
می‌خوام بدونی،
نابودیت برام هیچ لذتی نمیاره.
تو، تو ارباب آخری هستی.
ببخشید که درست خودمو معرفی نکردم.
و این دروغ تا کجا برمی‌گرده؟
می‌دونستی دنبالت از دروازه ممنوعه میام؟
برای حرامزاده نبود.
برادرت، ویلیام، قرار بود دنبالم بیاد.
ترسش رو دست‌کم گرفتم.
داری دروغ می‌گی.
من به برادرت
و پدرت داستان‌های پیشگویی رو خوروندم.
برگزیده،
ایمان کورشون خیلی راحت دستکاری شد.
همون‌طور که گفتم، شوالیه، از عمقت خارجه.
هیچ پیشگویی‌ای نیست، هیچ‌وقت نبود.
حالا هر کاری می‌تونی می‌کنی تا از این جهنم فرار کنی.
شمشیر رو بگیر و نابودش کن.
پیشگویی دروغ نیست، انتخابه.
انتخاب اینکه کی می‌خوای باشی.
انتخابی که هرکسی باید بکنه.
اگه اون شمشیر رو بگیری، پدرت برنده می‌شه،
مثل اون می‌شی.
گزینه دیگه‌ش چیه؟
مثل مادرش باشه، بی‌چاره،
و رو چوب سوزانده بشه؟
آوالون.
نمی‌خوام.
پس نکن.
بهش نیاز نداری.
اگه فقط دو نفر بتونن رد شن، من می‌مونم.
نه.
نه، نمی‌مونی.
به من نگاه می‌کنی و چیزی رو می‌بینی که اونجا نیست.
من تو رو می‌بینم.
دردت، رنجت، عصبانیتت رو می‌بینم.
ولی می‌دونم که ازش بالاتر می‌ری.
می‌دونم فقط دو نفر می‌تونن رد شن، بذار من بمونم.
پس حل شد.
پسر می‌مونه.
شمشیر رو بگیر و بذار بریم.
شمشیر رو بگیر.
نه.
"نه" یعنی چی؟
گفتم، نه.
بعد از همه‌ی اینا که-- بعد از همه‌ی کارایی که کردم،
نمی‌ذارم محرومم کنن.
من یه مسیر دیگه انتخاب می‌کنم.
یه مسیر دیگه.
فکر نکنم.
تو رو دست‌کم گرفتم، شوالیه.
آخرین ذره انسانیت تو آوالون رو پیدا کردی.
بعد از اینکه باهات تموم کنم، دیگه چیزی نمی‌مونه.
آوالون؟
مادر.
دستم رو بگیر، آوالون.
قولت رو یادت نمیاد؟
انتقام منو بگیر، آوالون.
آوالون، انتقام منو بگیر.
انتقام منو بگیر، آوالون.
آوالون، انتقام منو بگیر.
بسوز.
انتقام منو بگیر، آوالون!
-جادوگر رو بسوزون. -انتقام منو بگیر، آوالون!
بسوز!
انتقام.
ما با هم مقیدیم، من و تو با صد مرگ.
با خون مقیدیم.
هر مرگ ما رو به هم نزدیک‌تر کرد.
هر مرگ ما رو یکی کرد.
با هر گذر،
نزدیک‌تر می‌شیم.
روح‌هامون یکی می‌شه.
من می‌تونم تحمل کنم.
ولی اون می‌تونه؟
واقعاً فکر نکردی
که تو برگزیده هستی، مگه نه؟
هیچ چیز خاصی درباره‌ت نیست.
قصد داری منو نابود کنی؟
نه!
یکی از شماها شمشیر رو می‌گیره.
شمشیر رو بگیر.
اگه برای خودت نه، برای اون.
قول دادی ازم محافظت کنی.
-شمشیر رو بگیر. -شمشیر رو بگیر.
بدون شمشیر، برای همیشه حرامزاده می‌مونی،
برای همیشه زندانی.
از این دنیا می‌ری بدون اینکه شناخته بشی،
شنیده بشی، یا دوست داشته بشی.
ولی با شمشیر، می‌تونی همه رو فتح کنی.
یه خدا بین آدما.
گفتی ازم محافظت می‌کنی، عمو.
شمشیر رو بگیر.
همه افتخار مال تو می‌شه،
حتی برادرت جلوت تعظیم می‌کنه.
آوالون مال تو می‌شه.
شمشیر رو بگیر.
شمشیر رو بگیر، عمو.
شمشیر رو بگیر.
من احضارکننده بزرگم.
من بشریت رو می‌بافم و شکل می‌دم تا به خواسته‌هام برسه.
یه زمزمه از صدام توده‌ها رو فرمان می‌ده.
من مال تو می‌شم.
بیا، با من باش، بودی.
شمشیر رو بگیر.
من بودم.
من بودم که به پدرش دستور دادم اونو بسوزونه.
"جادوگر!
بسوز!"
اینا حرفای منه!
تو عروسک منی.
من عروسک‌گردونم.
تو هیچی نیستی!
نور رو رد کن.
عاشقم باش.
نور رو رد کن.
منو بپرست.
نور رو رد کن.
من مالکم!
شمشیر رو بگیر.
نه.
ولی آیا می‌سوزی؟
حالت خوبه؟
اون همه چیز رو ازم گرفت.
بعد از این همه مدت، دنبال اون مسیر رفتن،
نمی‌دونم کجا برم.
کجا برم؟
از دروازه رد شو.
و بعدش؟
هر چی باشه، با هم انجامش می‌دیم.
با هم.
آره، با هم.
بیا، برادر.
بیا پیشگویی رو محقق کنیم.
MoviePovie.Com