Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
BANK CENTRALNY
- Z drogi! - Uwaga! To napad!
Dawaj pieprzone klucze! No już!
Leżeć. Ty też. Kładź się.
Zasrańcu, gleba. Już!
- Nie chcecie tego robić, panowie. - Ogłuchłeś?
- Żyjesz? - Co ty robisz?
Jeszcze nie jest za późno. Macie czas.
Macie tyle powodów, by żyć.
Jebany strażnik miejski. Morda, bo dostaniesz kulkę.
- Stój, klecho. - Znam cię.
- Rozumiem cię. - Ani kroku!
Jestem taki jak ty.
Też jestem stąd.
Wciąż jest nadzieja.
Kim ty jesteś?
To bez znaczenia.
Kocham cię.
Nikt mi tego nigdy nie mówił.
Wiem. Chodź tu.
Jesteś najlepszym strażnikiem miejskim na świecie.
STRAŻ MIEJSKA
Halo?
Twój ojciec spaliłby się ze wstydu.
Pani Verkaik, musi pani to posprzątać.
Eddy’emu też jest to nie w smak. Prawda, Eddy?
Poza tym nie mam torebek.
Pani Verkaik, takie są zasady.
Nic na to nie poradzę.
Proszę.
Co, 150 euro? Jak mam to zapłacić z emerytury?
Pani Verkaik, staram się utrzymać czystość na ulicach.
Bawią się na nich dzieci.
Pani Verkaik, proszę.
Proszę nie płakać.
W porządku.
Chodź, Eddy. Wracajmy do domu.
Wiem, tato. Naprawdę się staram.
Przegryw!
32-0-50.
POLICJA
PARTNERZY MIMO WOLI
STRAŻ MIEJSKA
- Cześć. - Cześć.
- Dzięki. - Nie ma za co.
- Idziemy się napić? - Jasne.
- Super. - Ale nie ty.
Spoko.
Cześć, Dilan.
Bruno.
- To męska szatnia, nie? - Włóż spodnie.
Moja kuzynka nie narzekała.
Moja daleka kuzynka. Bardzo daleka.
- Mieszka w Volendam. Nieważne. - Ramon?
- Tak. - To przyszywana kuzynka.
- Nadal go mam. - Mój łapacz snów.
- Nie potrzebujesz go? - Tak.
Nie…
Chroni przed intruzami w twojej sypialni. Nie to…
Intruzami w mojej sypialni?
Nie. Mama weszła raz do mojej sypialni.
Kazałem jej wyjść, a ona spytała, czy płacę czynsz.
Tak czy siak, może chcesz iść ze mną na drinka?
Mówisz…
o stołówce?
Tak. O stołówce.
Jak znajomi.
Żenada.
Przepraszam.
Idziemy?
Stołówka, serio?
Daje ci szansę,
a ty wyskakujesz ze stołówką.
Spróbuj zrozumieć kobiety.
Zostaw gadkę mnie. Wiem, czego pragną kobiety.
Ten latynoski rudzielec rozegrałby to inaczej.
Nic dziwnego, że cię rzuciła.
Siadaj, skarbie.
Przygotowałam jedzenie, tak jak lubisz.
Zawsze tańczyłem z tatą do tego kawałka.
Ramon.
Ktoś tu zaraz zaciąży.
Włączyłem najlepszą playlistę,
a ty kusisz mnie swoim pysznym jedzeniem.
- Nie muszę nawet patrzeć. - Wilfred.
- Chodź i weź… - Wilfred.
Ramon.
- Ramon. Jesteś. - Cześć.
Co słychać? My mieliśmy trochę ręcznej roboty.
Byliśmy zajęci. Dłubaniem, wkładaniem, dopasowywaniem.
- Wilfred. - Przecież wie, o co chodzi.
Wszyscy jesteśmy dorośli, robimy rzeczy dla dorosłych.
Powinienem już iść.
Nie idź.
Zjedz kolację.
To też twój dom.
Dlatego prosiłam, żebyś wcześniej dzwonił.
Też mam życie prywatne, wiesz?
Mogłeś mnie przyłapać nago.
- Miło by było. - Daj spokój.
Przyszedłem zabrać rzeczy z komórki. Dobrze?
Miłego wieczoru, Wilfred.
- Wiesz, że cię kocham. - Ja ciebie też.
Szkoda, że wychodzi, ale…
No co? To miało być dla mnie, prawda?
Co ty robisz?
Zaraz kończę, słowo.
Nie masz gdzie spać?
Spać? A ty nie masz gdzie zawracać dupy?
Cuchnie tu szczynami.
Tak.
Policja. Ręce do góry.
Jestem tu legalnie.
Nogi szeroko. Szerzej.
Ręce w dół. W górę.
W dół. W górę.
Pajacyki. Przysiady.
Jezu, Kevin. To ty.
Sorka.
- Ale z ciebie dupek. - Nie mogłem się powstrzymać.
- Mogłem ci coś zrobić. - Spróbuj.
Wyluzuj. Nadal jesteś moim braciszkiem, gamoniu.
W każdym razie…
Żebym dobrze zrozumiał…
Młodzi będą tu mogli uciec od narkotyków?
Bardzo śmieszne, Loczku. Poczekaj, aż skończę.
Długo mają czekać?
Jeśli nie masz nic miłego do powiedzenia, to się wysil.
Coś mam. Chodź z braciszkiem.
Żartujesz? Lexor? Skąd go wytrzasnąłeś?
Nie wziąłbyś kasy, więc musiałem się nagłówkować.
Poza tym potrzebujesz porządnego stołu.
Wiesz, jak dzieciaki się z nimi obchodzą.
Oszalałeś.
Wyobraź sobie, jak wszystko będzie gotowe.
Kanapy, pufy, PlayStation.
- Będzie super. - Jasne.
Szczerze? Staruszek byłby z ciebie dumny.
Nazwę to miejsce na jego cześć.
Okej.
Chcę, żeby to było miejsce spotkań dla dzieciaków. Jak mawiał tata.
- Skąd nie będą przeganiane. - Przez takich jak ty.
Chodź ze mną na patrol.
- Zobaczysz, jak to jest. - Odbiło ci?
Dobra, zagrajmy. Jeśli przegram, sam zdecydujesz.
Ale jeśli wygram, na jeden dzień zostaniesz ze mną strażnikiem.
Zgoda. Ale jeśli wygram,
przyjmiesz w końcu ode mnie kasę.
- Łatwizna. - Dobra.
Poniedziałek o 8.30.
Mam wtedy nocną zmianę.
Zamykaj gębę. Jesz pianki, jakbyś chciał zwabić dzieciaki.
Ci goście mogą być w każdym z tych kontenerów.
Mam strzelić do któregoś? To ich wykurzy.
Muszą doprowadzić nas do koki. Choćby miało to zająć tydzień.
- Siedzimy tu pieprzony tydzień. - Palant.
- Spierdalaj. - Minęła ledwo godzina.
Znasz trzy zasady czatów?
Nie?
Nie słuchałeś na szkoleniu?
Po pierwsze, obserwacja.
- Po drugie, rejestracja. - Masturbacja.
- Reakcja. - Pierdol się, kurwa.
- Kto to, kurwa? - To dla mnie.
Jak to?
- Siemano. - Cześć.
- Na ostro? - Jasne.
Dzięki, stary. Widzisz?
Co to ma być?
- No co? Nic się nie dzieje. - Ale…
Czekaj, wezwę wsparcie.
Stary, zaczekaj na wsparcie.
- Szybko, wyłam zamek. - Robi się.
- Ruchy. - Szybciej, nie ma czasu.
- Jack. - Co?
Nie bądź głupi.
Wrzucajcie.
Ruchy. Musimy przyspieszyć.
Kurwa.
Ja pierdolę.
- Przecinaj. Pospiesz się. - Szybciej.
- Gdzie oni są? - Szybciej.
Nie ruszać się.
Zawijamy się.
Nie ruszać się. Stać.
- Zatrzymuję was. - Ile wy macie lat? Dwanaście?
Ja mam 14 lat.
Stać! Furgonetka. Kurwa.
Ale pech.
- Zostawiłeś kluczyki? - Wybiegłem za tobą.
- Pierdol się. - Sam się pierdol.
Kurwa mać!
- Idziemy. - Wyluzuj.
- Moje żarło. - Mam prawo zachować milczenie.
- Wszyscy tak mówią. - Jasne.
- Do środka. - Dobra robota.
- Spokojnie. - Szlag.
Srać ci się chce? Łapy do góry.
„Gdzie moje kluczyki?”
Zgarnęliśmy 100 kilo. Kupimy za to całą flotę furgonetek.
Myślisz, że za kokę kupujemy furgonetki?
Co? Teraz? We troje? Tak.
- Szefowo. - Nic wam nie jest?
Mam wezwać pomoc psychologiczną?
- Nie. Czemu? - Cóż…
Właśnie wyruchała was w dupę banda nastolatków.
Po nim spodziewałam się wtopy, ale ty mnie rozczarowałeś.
Zawieźcie to do magazynu.
Bierzcie się za pisanie raportów. Mam was dość.
- Dwie kanapki dla Jacka. - Kurwa, moje żarcie. Z dużą ilością sosu?
- Tak. - Dzięki.
Kevin. Ogarnij to.
Dzięki, stary.
Usiądźmy tam.
Daj mu napiwek, nie bądź sknerą.
- Ja? - Daj mu pięć gwiazdek.
Na razie.
No weź.
To była świetna akcja.
Zarąbisty sos, stary.
Co jest?
- Chyba odejdę. - Z policji?
Tak.
Co? Zwariowałeś? Spierdalaj.
Słuchaj.
Wiesz, jak jest…
Gdzie jest radio?
Szybko.
17-34. Przechwycono transport.
Przestańcie!
Na kolana, skurwielu.
Chodź. Wyłaź. Nie.
Ruchy.
Dawajcie.
Jack!
Nic ci nie jest?
Co jest, kurwa?
Ramon.
Słuchaj…
Kurczak jest ptakiem.
Orzeł też jest ptakiem.
To dwa gatunki ptaków.
Ale kurczak chodzi.
Czasem zamacha skrzydłami na pokaz, ale to wszystko.
Za to orzeł…
Orzeł nie chodzi. Orzeł lata.
Rozpościera skrzydła i wyrusza w świat.
Czuje się wolny.
Tak.
Najważniejsze pytanie brzmi,
jesteś kurczakiem
czy może orłem?
Wilfred próbuje powiedzieć,
że ptak w każdej chwili może wrócić do gniazda.
Ale zawsze musi najpierw zadzwonić i uprzedzić.
- Zadzwonić? - Nie zawsze.
- Orzeł bielik. - Dość tych bzdur.
Duży, czarny…
Ramon, słucham.
Tak, Kevin to mój brat. Tak.
O co chodzi?
Co takiego?
Szczerze? Staruszek byłby z ciebie dumny.
- Z ciebie zawsze był bardziej dumny. - Nie.
Nie?
Co? Łańcuszek?
Bierz go.
Mówiłem, że powinien go nosić starszy.
Nie. Tego chciał tata. Luz.
RAZEM JESTEŚMY SILNI
POLICJA
Czekali na nas. Wiedzieli, że mamy kokę.
- Znali naszą trasę. - Jack.
Daj mi dwie minuty z tymi ścierwami. Zaczną gadać.
- Jack. - Kto będzie moim partnerem?
- Dorwę typów, którzy mnie pobili. - I zabili twojego partnera.
To też.
Nowy partner.
Niech no zerknę do katalogu.
- Masz jakieś preferencje? - Szefowo.
Tak, Jack? Kevin nie był twoim pierwszym partnerem.
Koniec usprawiedliwiania.
Komu mam się teraz podlizywać?
Komisarzowi?
Burmistrzowi?
Myślę, że niższe stanowisko dobrze ci zrobi.
Co?
Żeby pokazać, że umiesz grać zespołowo.
Za biurkiem?
Jeszcze niżej.
Mam być krawężnikiem?
Jeszcze niżej.
- Jeszcze? - Tak.
STRAŻ MIEJSKA
Zajebiście.
Szkoda jego brata. Powinien tak szybko wracać?
- Minął ledwie tydzień. - Niedobrze.
Mój terapeuta przepisałby mi garść leków.
Na uspokojenie.
- Mam mętlik w głowie. - Powinniśmy mu pomóc.
- Odwrócić jego uwagę. - Tak się do ciebie dobierają.
Walą ściemę, jak z lądowaniem na Księżycu.
Nie ma żadnego Księżyca. To pieprzony hologram.
Choć temu zaprzeczają.
Zapraszam wszystkich. Z życiem.
Chciałabym was przedstawić. To jest Jack.
Jack, poznaj Shakira. Shakir…
Gdyby jego zapał był zupą, to miałby jej cały gar.
Uwielbiam zupy. Zupę z soczewicy, zupę z brązowej fasoli.
Jesteś Surinamczykiem? Nieważne, uwielbiacie je.
To Charly. Lubi rozmyślać.
Myśli nieszablonowo. Jest zwolenniczką teorii spiskowych.
Wcale nie. Chcą, żebyście tak myśleli. Ja stwierdzam tylko fakty.
- Potrzeba otwartego umysłu. - Jasne.
I Bruno. Masz szczęście, że nie jesteś kobietą.
Bo nie jesteś, co? Żart. Nie jesteś kobietą, jesteś umięśniony…
- Wszystko gra. Brenda? - Tak?
Ma za sobą ciężki okres. Prawda, Bren?
Lepiej ci już?
Ani trochę. Agorafobia, kenofobia – co tylko chcesz.
Jest też niezwykle utalentowana Dilan.
I Ramon, twój partner.
Ramon, Jack, Ramon…
- Witamy w straży miejskiej. - Chcesz powiedzieć zespołowi coś o sobie?
Nie.
RAZEM OSIĄGAMY WIĘCEJ
Chłopie.
Dobrze wyglądasz. Aż łezka w oku się kręci.
Mundur wygląda jak skrojony na ciebie.
Kozacko.
Fiu, fiu.
Nie, chodziło mi o…
- Chodź. Idziemy. - Co będziemy robić?
Świetne podejście. W tej pracy chodzi o współpracę.
Jack, Ramon. Ramon, Jack. Jesteśmy jednością.
Ja prowadzę.
Obaj prowadzimy.
Ten.
Krótko mówiąc, dbamy, żeby okolica była czysta, bezpieczna i przyjazna do życia.
Widać, że ludzie to doceniają. Miło, co?
- Jebać straż. - Fantastycznie.
Padnij!
Zjeżdżać stąd.
Drogie panie? Nie wolno tu palić.
Nie wolno palić?
Stoimy tu od pół godziny. Proszę zabrać śmieci do środka.
Coś wam powiem. To wy macie sprzątać ulice.
Żeby było jasne, ja nic nie zrobię.
Posrało cię, głąbie? Słuchaj, no.
To nie były moje śmieci. Te są moje, okej?
Spadajcie stąd. Nie ruszaj tego.
Spieprzać stąd.
Stoisz bezczynnie i tylko się gapisz. Zrób coś z nim.
- To jego pierwszy dzień. - Oby i ostatni. Kretyn.
Szacunek zdobyty na ulicy daje satysfakcję, która z nami zostaje.
- Co się stało? - Broń.
Nie wiesz tego. Zaczekaj.
Nie, to Richi.
Jest w trakcie resocjalizacji.
Rok temu doszło do strzelaniny z udziałem jego siostrzeńca.
Rok wcześniej postrzelił wuja i obrabował sklep, w którym pracuje jego mama.
Jeśli ich zrazimy, już do nich nie dotrzemy.
Przymknijmy ich.
- Nie, słuchaj. - Zaraz się doigracie.
Jesteśmy strażnikami miejskimi, nie policjantami.
- Wszystko gra? - Spierdalaj, dupowłazie.
No chodźcie tu.
- Jack, zaczekaj. - Łap, strażniku.
- To nie jest ścieżka rowerowa. - Wiem.
Miłego dnia.
- To nie jest ścieżka rowerowa. - Wiem.
- Wracaj. - Jack, nie możemy.
- Złaź z roweru, zasrańcu. - O co chodzi?
Spokojnie.
Gaz pieprzowy? Serio?
- Zatrzymujemy ludzi tylko… - Była tam ścieżka rowerowa?
Oficjalnie nie… Ale musisz być wyrozumiały.
- Dzień dobry. - To ten typ.
- Wy małe… - Jack.
Potrzebujesz pomocy. Potrzebujesz Jezusa.
Jack.
O kurwa!
Moje jaja. Proszę.
Debile.
Dorwę was.
Kurwa.
- Ruchy. - Z drogi.
Chryste!
Kurwa. Daj mi już ten mandat.
- Zaczekaj tu. - Dokąd miałbym pójść? Jestem skuty.
Ej, wy! Tutaj.
- Siadać. - Chciałem ci coś powiedzieć.
- Znam ich od dziecka. - Czemu jesteście na wolności?
- Słowo „nieletni” coś ci mówi, matole? - Dostaliśmy grzywnę.
- Dużo, 100 euro. - Za 100 kilo koki.
Koki?
- Nie wiedzieliśmy. - Myśleliśmy, że to piasek.
Myśleliście, że to piasek?
- Dla kogo pracujecie? - A ty?
- Później. Dla kogo pracujecie? - Chwila.
- Kokaina? O czym on mówi? - Piesku, nie byłeś w Psim Patrolu?
Tak, to on.
W wydziale śledczym. No i?
Ci dwaj debile są zamieszani w zabójstwo policjanta.
Czekaj. Chodzi ci o Kevina?
- Skąd wiesz? - To mój przyrodni brat. Skąd go znałeś?
Pracowaliśmy razem. Ledwo go znałem.
Powiecie mi, dla kogo pracujecie.
- Nie sypiemy. - Zacznijcie gadać albo…
Jack. Oni są nieletni. Nie wolno nam ich przesłuchiwać.
Nie możemy ich aresztować…
Moos, co się dzieje?
Co wyście zrobili?
Drzwi są zniszczone.
Przepraszam panią. Chłopaki, do szkoły.
- Co? Jest 16.30. - Musimy iść.
- A wy to kto? - Strażnicy miejscy.
Wynocha z mojego domu!
Wynoście się!
Moussa, Youssef. Jeśli dowiem się, że coś przeskrobaliście,
to was zabiję.
Nadajemy na żywo z miejsca, gdzie trwa akcja…
Kto odpiął tego matoła?
Ten matoł to Richard van der Vloed.
- Kto? - Z Van der Vloed Enterprises.
Jeden z najbogatszych.
Stawia najwyższy wieżowiec w samym centrum.
- To wszystko… - Tak.
Na cholerę jechał rowerem? Sam jest sobie winien.
Mam ochotę wam przywalić. Nadal patrzy?
Nie. Jego też obowiązują zasady. Jasne?
- Jack ma rację. - Nie.
Jeśli stać cię, żeby wykupić miasto, odłączyć je od reszty kraju
i zamienić w tropikalną wyspę, to dotyczą cię inne zasady.
No już. Czas się kajać.
- Przepraszam. Za wszystko. - Dziękuję.
Dziękuję.
Przepraszam. To było słabe.
- Dorwaliście ich? - Tak.
Świetnie.
- Czy strażnicy wykonują swoją pracę? - Są bohaterami. Dziękuję.
- Do jutra, Bruno. - Nara.
Czekaj. Dużo dziś było wrażeń. Nie wszystko wyszło jak trzeba…
Nic nie zrobiliśmy.
Hej.
Co to za negatywne nastawienie?
Jesteśmy strażnikami.
Każdego dnia toczymy walkę na ulicach.
Walkę? Co ty wiesz o walce?
Oni są zamieszani w morderstwo.
- Te dzieciaki nie są mordercami. - Skąd wiesz?
Nie oni są wrogami. Potrzebują pomocy.
Jeśli ich odstraszymy, to już po nich.
Wiesz, jaki masz problem?
Udajesz, że pomagasz ludziom jako pieprzony strażnik,
ale jesteś fałszywy.
Nawet gdy chodzi o morderców twojego brata,
brakuje ci odwagi.
Spierdalaj.
Patrz na niego.
Na tego gościa. Stój.
Forsa i telefon, zjebie.
Spokojnie.
Spokojnie? Ruchy.
- Żwawo. - Proszę. Mój telefon. Chwila.
- I portfel. - Zachowajmy spokój.
- Tylko bez takich. - Richi.
Jaki Richi? Zabawny koleś. No już.
- Dobra. - Myślisz, że żartuję?
- Dobra. - Dawaj wszystko.
- Bierz jego mundur. - Co?
Jesteś strażnikiem, nie? Zdejmuj mundur.
- Co? - Ruchy.
Nie mamy całego dnia. Ruszaj się. Żwawo.
Wszystko. Spójrz na niego. Patrz na tego gostka.
- Spadamy stąd. - Weź jego łańcuszek.
Nie łańcuszek. Należał do mojego taty.
Jebać go.
- Jedziemy. - Zawijamy się.
- Miłego dnia. - Nara.
To napad!
Tato, nie.
Ramon, mój łańcuszek.
Tato. Przepraszam.
Przepraszam.
Przepraszam, tato.
- Co tam jest? - Nie wiem.
Koleś jest dziany.
- Hej! - Jebaniec.
Mój łańcuszek. Już.
Patrz na niego.
Spadamy, kurwa.
Zawijamy się. Szybko.
- No już. - Patrz na typa.
Przejedź go.
Kurwa.
Mój łańcuszek.
Oddaj mi mój łańcuszek.
Sorki.
- Masz, twój łańcuszek. - Liczę do pięciu.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Lata po całym necie.
Jeden dzień z tobą i…
Co on robi?
Nic mu nie było, kiedy się rozstawaliśmy.
Trzymaj się z dala od tej sprawy.
Jesteś teraz strażnikiem miejskim.
Nic dziwnego, że mu odbiło.
Strażnicy nie są zbyt bystrzy.
Musisz traktować ich jak opóźnione dzieci.
Czemu brat Kevina?
Pomyślałam, że ci to pomoże.
Wystarczy, że ktoś zginął.
A gdyby coś stało się też jego bratu, Ramonowi,
pod naszym okiem…
To byłby…
PR-owy koszmar.
Dlatego dopilnujesz, żeby Ramon pozostał przy życiu.
- Co? - Tak.
Jak w tym filmie,
w którym ratowali Matta Damona.
Jaki to był tytuł?
Marsjanin?
Nie.
- Interstellar? - Nie.
Elizjum?
Nie, to było na Ziemi.
- Syriana. - Zostawmy to.
- Szalona odwaga. - Dość.
Zawsze trzeba go ratować.
Chodzi o to, że żyjesz tylko pracą.
Jeśli Ramon choćby się zadrapie,
możesz pożegnać się z pracą.
Dalej nie ma kupy?
Zrób kupkę.
- No już. - Smacznego
Ramon, ja…
Zwymiotuj. Bardzo dobrze. No już.
Tak? Raz, dwa…
Cały dzień będziesz mnie ignorować?
Nie dzisiaj. Mam dość.
Szefie, zamawiałem inną bułkę. Co to jest?
Jack, ktoś wypluł gumę do żucia na ziemię. Aresztuj go.
- Bardzo śmieszne. - Ładnie ci w niebieskim.
Uroczo. Kamerka.
Mała latarka dla mikrusa.
- Mogę zobaczyć? Ręce do góry. - Co ty robisz?
- Potrzebuję tego, głupku. - Spokojnie.
Dobra robota.
Proszę sprzątnąć to gówno albo wypiszę mandat.
Znowu to samo.
Proszę sprzątać. Już!
Będziesz przejmować się pierdoleniem Królowej?
Kazała mi trzymać się z dala od sprawy Kevina.
Tylko dlaczego?
- Bo jesteś fiutem. - Właśnie.
Coś tu nie gra. Wiedzieli, gdzie nas dorwać.
Ktoś się wysypał.
Królowa.
To srająca maszyna.
Mam dość! Proszę to posprzątać.
Nie wzięłam torebek.
A to co?
Jest nowa.
Proszę to sprzątnąć.
Czy to było takie trudne?
Będę mieć oko na Królową.
Rozumiem cię.
Cześć.
Fajna zabawka. Co to, kurwa, jest?
- Rzuć mi pałkę. - Łap.
Aport.
- Moi walnięci koledzy. - Peace and love.
- Mówili coś o moim bracie? - Pracują nad tym.
- Gadali z Moosem i Sefem? - Znają się na swojej robocie.
- Wiem, gdzie są. Chodźmy tam. - Nie.
Miałeś rację.
Są nieletni. Nie mamy uprawnień i tak dalej.
Nie. Czasy się zmieniły.
Żyjemy tu i teraz. Wszystko zależy od nas.
- Chodź, Jack. - Ale…
Widzisz tego kolesia? Rekrutuje dzieciaki.
Zrobi z nich żołnierzy.
Jest uzbrojony.
Wezwijmy wsparcie.
Czekaj. Spójrz tam.
- Widzisz tego dzieciaka? Stoi na czatach. - Jak mówiłem.
- To debile, ale nie są głupi. Chodź. - Co z tobą?
Wczoraj chciałeś ich zgarnąć.
To było wczoraj. On jest uzbrojony i niebezpieczny.
Bingo. Patrz, Moos i Sef.
Coś się będzie działo.
Zostań tu. Nie ruszaj się.
I co zrobisz?
Dobra, zostanę.
Jesteście 50 metrów od brzegu.
Poproszę karty pływackie.
- Co? - Karty?
Jack, zabrałeś karty pływackie? Nie?
Idziemy.
Chodźcie.
- Wyluzuj. - Nie ruszaj się. Jack, kajdanki.
- Kajdanki? - No już.
Proszę bardzo.
Tak jest. Nie, daj mi kluczyk.
- Pojebało cię? - I nie ma.
- Co ty robisz? - Zatańczymy sobie.
- Jesteście aresztowani. - Za co?
Za napaść na funkcjonariusza na służbie.
Nie tknęliśmy cię.
Kurwa.
Ramon, wyluzuj. Ogarnij się.
Moje jaja.
- Ja pierdolę. - Jack, pomóż mi.
- Czemu to robicie? - Nie musisz…
- Ramon. - Dlaczego?
Kto wam kazał opróżnić ten kontener?
- Nie wiemy. - Myśleliśmy…
- Proszę. - Dobra.
- Jack, ratuj. - Co ty wyprawiasz?
- Gadajcie, bo nie przestanie. - Wystarczy.
Widzę światełko. Widzę Jezusa.
- No? - Widzę Jezusa.
- Bukhari. - Co?
Bukhari.
Z toru kartingowego na północy.
Co ty pieprzysz? To najwięksi handlarze kokainy w Rotterdamie.
Nareszcie.
Marsz do łóżek.
Powiecie naszej mamie?
Idźcie jutro do szkoły, a będę milczał.
- Dobra. - Ale pamiętajcie.
Jesteście mi winni przysługę.
- Dzięki, Ramon. Trzymaj się. - Dzięki.
Chcę w ogóle wiedzieć?
Co my tu robimy? Tak daleko od miasta?
Sprawdzę z tyłu. Pilnuj rowerów.
Partnerze.
Cztery lata akademii policyjnej, żeby skończyć…
TOR KARTINGOWY POD DACHEM
Bierzesz albo spadasz.
Przez burdel w porcie ceny skoczyły.
Nie marudź albo nici z umowy.
Debil.
Co do cholery? Jesteśmy na terenie Bukharich.
Tor kartingowy to idealna przykrywka dla pralni pieniędzy.
- Mówiłeś, że złomowisko. - Jebać złomowisko. Słuchaj.
Głową rodziny jest Yasmina Bukhari.
Jest tutaj.
Widzę ją. Zajrzę do środka.
Typ z wczoraj przyjechał. Uważaj.
Zatrzymaj go, zamiast pieprzyć.
Alfa, Zulu, Tango, Bachata. Bez odbioru.
Ramon? Kurwa mać.
Serio?
Zaczekaj.
Nic takiego. Mogę załatwić ci towar na dziś.
Tak, świetnie. Na razie.
Wodę poproszę.
Nie podajemy tu wody.
PROSZEK DO PRANIA, JAJKA, PIERŚ KURCZAKA
Woda.
Co? Pojebało cię?
JESTEM POD BIURKIEM ZABIERZ STĄD BUKHARI
POMOCY!
Mógłbym porozmawiać z kierownikiem?
Stwierdziłem pewne wykroczenie.
Jakie wykroczenie?
Przechodziłem obok toru gokartowego i poczułem benzynę.
Tak nie może być przy dzieciach.
Pani Bukhari, mogę prosić na chwilę?
Dzień dobry.
Nie wiedziałam, że strażnicy mogą pić na służbie.
To woda.
Miłego dnia.
Muszę kończyć.
- Ale zbieg okoliczności. - Czego chcesz, kurwa?
Dowód proszę.
Dokumenty.
Amatorze, Bukhari idzie w twoją stronę.
Co ty odwalasz?
Posrało cię?
Myślisz, że to mądre, strzelać do funkcjonariusza na służbie?
Że co? No i co?
Transmisja na żywo. Całodobowa.
- Pif-paf. Złap mnie, jeśli potrafisz. - Stój! Nie ruszaj się.
Cześć, Ramon.
- Nie powinniście być w szkole? - Jest sobota.
Albo zobaczymy się…
- Uważaj trochę. - Z drogi!
Przepraszam.
Cholera.
Przepraszamy. Do widzenia.
Znam pana.
Z drogi, ludzie! Ruchy.
Uwielbiam Turcję.
Szlag!
Ramon!
Kurwa!
Ramon!
- Co zrobiłeś Kevinowi? - Jakiemu, kurwa, Kevinowi?
- Mojemu bratu. - Jesteś świrem. Zostaw mnie.
- Cholera. - Po raz ostatni.
- Co zrobiłeś mojemu bratu? - Stuknięty strażnik.
Kevin!
Chodź.
Co to miało być?
To świr.
- Dokąd to? - Spadam stąd.
Zostajesz albo znowu zrzucę cię z mostu.
- Gdzie koka? - Jaka koka?
- Mów… - Świrus.
- Trzymamy się zasad. - Jakich zasad? Czyich?
Jeśli wam powiem, to zginę.
Przysięgam.
Wypad stąd.
To nie Bukhari. Ich też okradli.
- To wojna gangów. - Brzmi groźnie.
- To robota dla śledczych. - Stary.
Widzisz tu jakichś? Są tutaj?
Nie. Wiesz, co ja widzę?
Widzę Jacka. I Ramona.
Ramon, Jack. Jack, Ramon.
Jesteśmy w tym razem. Mamy tylko siebie.
To jak?
Pomożesz mi znaleźć zabójcę mojego brata?
Tak czy nie?
Dobra. Jeśli mam ci pomóc,
musisz mi coś obiecać. Czekaj.
- Myśl, zanim coś zrobisz. - Dobra.
- Zanim coś zrobisz. - Jasne.
I…
- Słuchaj mnie. - Słucham.
Myślę, słucham… tak jak mówisz.
Wiesz czemu?
Jesteś moim partnerem!
Bracia w mundurach!
Chodźmy.
- Jack. Ramon. - Idziemy.
Do dzieła!
Tak jest!
Najpierw myśleliśmy, że trzymamy Bukharich za jaja.
Ale ich też zrobili w wała. Więc…
Ja tu rządzę.
Jest konflikt. Bukhari mają konflikt.
Tylko z kim? Oto jest pytanie.
Konfiskata nielegalnych fajerwerków…
Największym konkurentem Bukharich jest Smits, dealer z Keverdijk.
Od lat walczą o pozycję lidera. Październikowy wał to ich sprawka.
Chyba nie będziecie ścigać Smitsa?
Możemy wrócić do pracy? Nielegalne fajerwerki.
Smits.
Niezłe macie informacje.
- Świetna robota. - Ramon.
- Jestem z was dumny. Idziemy. - Super, Ramon.
- Mój rower. - Tak. Znaleźliśmy go.
My? Raczej ja. Ty chciałeś go opylić i kupić sobie kebsa.
Chyba przyszliśmy oddać mu go razem?
A, właśnie.
Przykro mi.
Z powodu twojego brata.
To okropne.
Jesteśmy wojownikami, mężczyznami. A faceci nie płaczą.
- Jesteśmy odważni jak wojownicy. - Co ty chrzanisz?
Ryczałeś na Krainie lodu. Widziałem.
Ja? Nie, mam nietolerancję glutenu. Łzawią mi oczy, jak za dużo go zjem.
Po prostu za dużo jesz.
Wczorajsza akcja była zajebista. Jak na filmach.
- Ten skok, wszystko siadło. - Wszystko.
- Kozacko. - Chłopaki.
Dzięki za zwrot roweru.
- Nie powinniście być w szkole? - Jest niedziela.
Na pewno macie lekcje do odrobienia.
Mam do ogarnięcia parę spraw. Powodzenia.
Zajebistych spraw.
Żeby było jasne, jedziemy obserwować Smitsa.
- Powęszymy trochę? - Nie ma mowy.
Są trzy zasady – obserwacja, rejestracja…
i nierobienie z siebie debila.
Jeśli go weźmiemy…
Słuchaj mnie, a wszystko będzie dobrze.
Czemu zawsze słuchamy ciebie, a nie mnie?
- Mam świetne pomysły. - Nie umiesz dowodzić.
- Udawaj, że wypisujesz mandat. - Po co udawać?
Jesteśmy strażnikami miejskimi. Wypisałem już parę.
Po co? Mamy udawać.
Jezu.
- Auta są źle zaparkowane. - W twoim łbie.
Kurwa.
Typ brał udział w napadzie.
- Skąd wiesz? - Po butach.
Były w raporcie.
Padnij. Kurwa.
DEALER SAMOCHODOWY SMITS
- Chodź. - Ile jeszcze?
- Zamknij ryj. - Robiłem nogi na siłce.
Boli. Łapią mnie skurcze. Ty masz umięśnione łydki, ja nie.
Smits, gdzie jesteś?
Tego potrzebowałem.
Serio nosisz szorty?
Polacy łyknęli przynętę. Działamy wieczorem.
- O 22. Konik polny i szczur. - Mam zabrać chłopaków?
Ilu się da. Ci naziole są podejrzani.
Naziole? Polacy nie byli nazistami.
To naziści napadli Polskę. W 1939 roku.
Na lądzie i z powietrza.
Chuj z tym. Musimy pozbyć się tego gówna.
- Spoko. Ale Polacy… - Nico.
O 22. Konik polny i szczur. Jasne?
Tylko bądźcie trzeźwi.
- Przepraszam. - Jasne.
W szortach.
Uff.
- Mogę coś powiedzieć? - Tak.
Ładnie pachniesz.
Bez podtekstów.
Szczur i konik polny?
Co to, kurwa, ma być?
Wiem.
Nie, to chyba bajka.
Cześć, palanci.
Zamawiacie czy czekacie na tramwaj?
Zoo.
Oczywiście.
O to chodzi.
Tam dzieciaki oglądają koniki polne i szczury.
Specjalista od dzieci.
Szczur i konik polny? Wiem, gdzie powinniście szukać.
Za rogiem od mojej eks, Anity.
Jebana dziwka. Spieprzyła z kolorowym.
Zawsze chciała jechać na safari, ale nie miała kasy.
Teraz mieszka na Afrikaanderplein.
Nie chcę wyjść na dupka, ale przewinęło się tam więcej facetów
niż przez ośrodek dla uchodźców.
Szefie. Szczur.
Nie sprzedajemy. Sprawdźcie w chińskiej budzie. Mają wszystko.
Chodzi ci o adres.
- Miałeś policzyć do dziesięciu. - Liczyłem, biegnąc.
Wielozadaniowość, partnerze. Patrz.
Ruchy.
- Konik polny. - Ta, idź dalej.
- A ten diabelski młyn to szczur. - Idź dalej.
Do 2012 roku była tu spalarnia śmieci. Proszę, szefie.
Facet kupił działkę i zmienił ją w lunapark.
- Po tylu latach… - Nico.
Cholera. Bez broni czuję się nagi.
- Wyobraź sobie, że oni też są nadzy. - Co?
Gdy się denerwuję, wyobrażam sobie innych nago.
- A ty nie? - Co ty pierdzielisz?
Tylko gdy się denerwuję.
- To oni? - Nie, ratownicy wodni.
Jasne, że to oni, idioto.
Ciekawa miejscówka.
Tak, do 2012 roku było tu…
Chuj mnie to obchodzi.
Gdzie towar?
Wreszcie prawdziwi przestępcy.
Gotowi do akcji.
W końcu dopadliśmy ekipę z Kieboomplein.
Fajerwerki?
Mają broń automatyczną, a wy przynosicie fajerwerki?
- Co tak długo? - Chciał przejechać przez Keileweg.
Poszukać prostytutek.
To już nie jest dzielnica czerwonych latarni.
Chciałem jej pokazać, jak to wyglądało.
- Po co? - Prostytutki to też ludzie.
Gdzie kobieca solidarność? Emancypacja to jakiś dramat.
Skończyliście?
To było paskudne, ale i wyjątkowe miejsce.
- Bruno. - Oni mają broń automatyczną.
Wezwę starą ekipę, żeby nas wsparli.
Za późno. Skończyli. Bez koki, nie mamy dowodów.
Cholera. Muszę pomyśleć.
Mam plan. Idźcie tam i czekajcie na mój sygnał.
- Jaki sygnał? - Idź. Będzie oczywisty.
Zaczekaj. Ja powinienem to zrobić.
Osłaniaj mnie.
- Kurwa. - Policja! Jesteście otoczeni!
Na kolana! Ręce za głowę, skurwiele!
To Ramon.
Nie, zgaś to.
Co tu się dzieje, do chuja?
- Paweł. - Ja pierdolę.
Chodź.
- Hej. - Idę.
Nie masz broni.
Szlag, już ma broń.
Ramon!
Świrus.
Staruszek byłby z ciebie dumny.
Stój, bo strzelam!
Rzuć broń. Odwróć się.
- Rzucaj, kurwa! - Spokojnie.
Spójrz na mnie. Zabiłeś mojego brata, Kevina Pinasa.
- Kevina? Ale… - Odłóż to.
Strażnicy miejscy? Serio?
Ale masz twardy łeb.
Nie uderzamy już podejrzanych.
Tak to teraz wygląda?
Nigdy nie waliliśmy po twarzy.
Za bardzo rzuca się w oczy.
Walimy…
Albo tu.
Dobra.
Jasne. Już łapię.
Czaję. Ale żeś odwalił.
To za Kevina.
- Powstrzymaj go. - Wyluzuj.
Był moim najlepszym człowiekiem.
Co powiedziałeś?
Dawał mi informacje, a ja dorzucałem mu do emerytury.
Co?
Zabawne, że muszę sprzątać wasz pierdolnik.
- Chętnie… - Nie.
Zostańcie tu i niczego nie dotykajcie.
Obyście zdychali powoli. Ty też.
Idziemy, mamy dziesięć minut.
Nic ci nie jest?
Nie.
Nie łam się. Wiem, czego ci potrzeba.
Spaceru po Keileweg.
- Albo tureckiej zupy. - Jack.
Co się stało w domu strachów?
Kevin się sprzedał.
Brał łapówki od Smitsa.
Elegancko.
Może trochę za żółto.
Ja…
Wiedziałem, że ktoś gada…
Ale nie sądziłem, że to on.
Dlaczego musiał zginąć?
Dlaczego, kurwa?
Może za dużo wiedział.
Cały czas mnie okłamywał.
Nic mi nie powiedział.
Nikt.
Żaden z jego kumpli nic mi nie powiedział.
Ktoś musiał wiedzieć, prawda?
Kiedy ostatni raz tu był, stał tam, gdzie ty.
Patrzyłem mu w oczy.
Byłem z niego dumny.
Podziwiałem go.
Rób tak, żeby inni podziwiali ciebie.
Nikomu nie jesteś nic winien.
Ani bratu.
Ani nawet ojcu, jasne?
Jesteś panem swojego życia.
Jak ty?
Być może…
ale lepiej wyglądam.
Mamy tylko siebie, co?
- Jesteś cały? - Nie bardzo. A ty?
Też.
Patrz.
Myślą, że ujdzie im na sucho wysadzenie strażników? Nie ma bata.
Do wszystkich strażników. Kod czerwony.
Czerwony.
Czarny golf o numerach HV-Z41-K.
Widzę go.
- Nie może pan tu wyrzucać rzeczy. - Czyżby?
Czarny golf na Wildzang w kierunku Zonnehof.
Volkswagen namierzony. Podejrzany ucieka.
Biegnie w stronę centrum.
Mam go. Ruszam za nim.
Podejrzany wysiadł z pojazdu. Wchodzi do budynku.
POLICJA
Cholera.
Typ próbuje nas zabić i sam od razu zgłasza się na policję?
Coś tu się kupy nie trzyma.
- Nie, jest o wiele gorzej. - Jak to?
To Królowa.
Król Wilhelm-Aleksander chce nas wysadzić? Z pomocą Maksymy?
Nie. Królowa to moja szefowa.
- Co? - Wiedziałem.
I nie raczyłeś mnie wtajemniczyć?
Nie byłem pewien.
„Ramon, nie mam pewności,
ale moja szefowa próbuje nas chyba wysadzić w powietrze”!
Cztery sekundy. I co teraz, kurwa?
Co? Schowaj to.
Dobra.
- Jack. - Widziałaś Królową?
A co?
Pomyślisz, że bredzimy, ale próbowała nas wysadzić.
Bum. Czaisz? Sorki, jestem strasznie nakręcony.
Granatem ręcznym.
Granatem.
- Mam wszystko powtarzać? - Żebym dobrze zrozumiała.
Może zaczniecie od początku?
Zapomnij.
Chodźcie. Przejedziemy się. No już.
Jack.
Dokąd jedziemy?
Guido. Nie potrzebujemy alibi?
Alibi było planem A, który się spieprzył.
Teraz realizujemy plan B. Ogarnij się, stary.
Co się, kurwa, tak tępo gapisz?
Myślałem, że skończyliśmy na dziś. Łyknąłem pigułę.
- Szybko, bo mam imprezę. - Jaja sobie robisz?
Nie chcę nic wiedzieć. Mówiłeś, że się tym zajmiesz.
- Robię to, kurwa! - Nie krzycz!
Gładko idzie.
Wróciłeś do żywych? Super.
Zacieśniacie więzi? Korupcja zbliża?
Właśnie dlatego nigdy cię nie słuchamy.
Ten twój ton, jakbyś miał się za lepszego jak reszta.
Niż reszta.
Mój brat. Kevin.
Był w waszej ekipie?
Tęsknię za nim jak chuj.
Chciał rozpierdolić całą akcję.
Jebać go. Nagle się nawrócił.
Bekniecie za to, cymbale.
Jesteśmy kryci ze wszystkich stron.
Przez Królową?
Nie żartuj. To głupia pizda.
Kryje nas góra.
I to sama góra. Dosłownie.
- Pierdol się. - Spokojnie.
Dołączysz do partnera szybciej, niż myślisz.
A ty do brata.
Nie wspominał, że byli partnerami?
Mogę to wyjaśnić, Ramon.
Leżał obok, kiedy strzelałem twojemu bratu w łeb.
Panowie, złóżcie dłonie.
I módlcie się.
Módlcie.
Panie, przyjmij do siebie tych ludzi
i otwórz przed nimi swe bramy.
Albowiem zgrzeszyli,
tak jak i my zgrzeszyliśmy i za to odpokutujemy.
Kurwa.
Strzelaj.
Nie możesz, co?
Kocham cię.
Nie, przepraszam. Kocham was.
- Jack, proszę cię. - Broń.
- Weź jego broń. - Patrz.
- Jack. - Zamknij ryj.
Hej. Broń!
Ruchy!
Na kolana.
Wydział śledczy. Jackson Kinté prosi o wsparcie na Mathenesserlaan.
Przyjąłem. Jednostki są w drodze na Mathenesserlaan. Odbiór.
Kim ty, kurwa, jesteś?
Przywal mi.
Co?
Wydaje ci się, że to jakiś film?
Straciłem brata.
Wierzyłem ci.
Jest tu tylko jeden tchórz.
I to ty nim jesteś.
Chłopaki.
Nigdy nie rozstawajcie się pokłóceni.
- Ty też tu jesteś? - Suń się.
Jack.
Kazałam ci trzymać się z dala od tej sprawy.
Dobrze, że nie posłuchałeś.
Choć to żenujące, że sprawę rozwiązał strażnik miejski.
Twój transfer zostaje odwołany. Witaj z powrotem. Gratulacje.
- Wiadomo coś o Guido? - Nic.
Znajdziemy go. Bez obaw.
Ramon.
Trzymasz się?
Chyba dam sobie spokój.
Ze strażą miejską.
Co? Ty nigdy nie dasz sobie z tym spokoju.
- Masz o mnie takie złe zdanie? - Nie.
Wkładasz w tę pracę całe serce.
I co z tego?
Przestępcy są chronieni przez samą górę.
- Co jest najwyżej w Rotterdamie? - Euromast?
- Nie… - Zalmhaven.
- Musisz się wymądrzać. - Nieprawda.
- Chodzi ci o wieżowiec van der Vloeda. - Jezu, Bruno.
Ale to jedyny wieżowiec, który się liczy.
Wieża Bruna.
Maszt Bruna. Wielki Bruno.
Bruno? Czy mógłbyś zakryć go ręcznikiem?
Jasne. Skoro grzecznie prosisz, to z chęcią to zrobię.
- Wieżowiec van der Vloeda? - Budują go.
Ciągle na niego wpadaliśmy.
Wyślij windę na dół, muszę zniknąć.
Przysięgam. Jesteś…
Stój.
Uspokój się.
Wszystkie zaczęły eksplodować, a oni strzelali jak opętani.
Byliśmy w pułapce bez wyjścia.
Na szczęście wszyscy przeżyliśmy.
Wszyscy przeżyliście ogromną traumę. Będziecie potrzebować pomocy.
Miasto za nią nie zapłaci, więc ja muszę się tym zająć.
- Jaką traumę? W Turcji robimy zupę… - Nie teraz.
Nikt nie zginął, poza paroma facetami z innego wydziału, których nie znaliśmy.
Bren, jak się trzymasz?
- Nie było mnie tam. - Ale przeżyłaś traumę.
Rozmawiałyśmy o tym. Chodziło o twojego ojca.
Nie, o psa. Już mi się miesza.
Nieważne. To tylko przykład.
Bruno, przytul ją.
- Co? - Przytul ją.
Chyba przytulałeś już kobietę?
Tak, ale nie w ten sposób.
Bulion na kościach wołowych, gotowany na wolnym ogniu przez 24 godziny.
- Moje drzwi są dla was otwarte. - Jest Ramon?
- Co tu robisz? - Gdzie Ramon?
Sprawdza coś.
- Czego od niego chcesz? - Muszę mu coś wyjaśnić.
- Co sprawdza? - Samą górę.
Wspomniałem o wieżowcu van der Vloeda i wybiegł.
Właśnie tak.
Zawsze coś się dzieje w wieżach.
World Trade Center, Trump Tower, Szklana pułapka, Władca Pierścieni.
Połączcie kropki i koło się domknie.
A Ziemia wciąż jest płaska.
Nie zgadzałem się chyba na osobę towarzyszącą.
Po co go tu, do licha, zabrałeś?
- To nie mój pomysł. - Nie mam na to czasu.
- Załatw to. - Jasne, zostaw to mnie.
Wyjechałem mu w brzuch, powaliłem. Chora akcja.
Wesela. Trzeba swoje odbębnić. To stary kumpel.
Ogień.
- Halo? - Tu Jack z wydziału śledczego.
- Strażnik miejski Jack. - Skąd masz mój numer?
Aresztowali nas, wiedzą o nas wszystko.
- Słyszę was. - Czego od nas chcesz?
Ramon potrzebuje pomocy.
- Jack? Poznajesz swoją starą brykę? - Odpicowaliśmy ją.
Stary.
Ruchy.
Co wy wyrabiacie?
Ślepy jesteś? Stawiamy zamek z piasku dla twojej matki.
Budujemy tu najwyższy wieżowiec w Holandii.
To bierzcie się do roboty. Banda nierobów na socjalu. A ci tu czego?
Kurwa.
Spadać stąd.
Co tu się dzieje?
Opuśćcie broń. Chcę zobaczyć pozwolenie.
Macie przesrane, lamusy.
- Wszyscy się rozchodzą. - Nie ma potrzeby wzywać policji.
Mam dość smerfów.
Wy przejmujecie kontrolę na północ od rzeki, a wy na południe.
Jeśli wejdziecie na cudzy teren, dopilnuję,
żeby żadne z was nie dostało ani grama towaru.
To kończy waszą pieprzoną wojnę.
Jeśli będziecie dobrze się zachowywać, starczy dla wszystkich.
Zależy mi na pokoju.
Ale jeśli nie będziecie współpracować, zabiję was.
Tak jest.
Każę was zabić.
Zrozumiano?
Świetnie. Mam nadzieję, że oglądam was ostatni raz.
Guido, dopilnuj, żeby nasz mały problem się rozwiązał.
Na co się gapisz?
Ja pierdolę.
Cholera.
Guido, van der Vloed, Bukhari i Smits, wszyscy współpracują.
I ty wchodzisz tu tak na luzie?
Nonszalancko, całkiem sam?
I nie przyszło ci do głowy, że może powinieneś…
O co ci chodzi? Ratuję ci życie.
Wypierdalać stąd. Jebani strażnicy.
Tak?
No to dawaj. Strzelaj.
No już.
Patrz mi w oczy, jak do ciebie mówię.
Będę nawiedzać cię co noc w snach.
Jestem Brenda Kruger, zabójczyni.
Podejdę. Jestem. Mam ją.
Na ziemię.
Mamy go.
Wybacz, stary.
Zatrzymajcie każdego, kto wychodzi z budynku.
- Jack? - Tak?
Jesteśmy w tym razem.
- Czemu ten koleś zawsze musi klepać? - Chodź.
- Wsiadajcie, złapię następną. - Tym lepiej.
Idioto.
Taksiarz.
Mam z nimi pracować?
- Po strzelaninie nie mogę się pokazywać. - A ja mogę?
Współpraca z tobą to był błąd.
Słuchaj. Mam plan.
Van der Vloed może nam pomóc.
Wrobimy go w morderstwo.
Czekaj. Jakie morderstwo?
Właśnie to.
Na początek.
Naciesz się widokiem, póki możesz.
Wy tutaj? Czemu nie mogę się was pozbyć?
Bo jesteśmy strażnikami.
Naprawdę paskudnymi urzędnikami.
Nie, to nie tak. Jest nowy, wciąż się szkoli.
Do trzech razy sztuka.
- Chcę zawrzeć umowę. - Co ty pieprzysz?
- Czemu miałbym to zrobić? - A jak wytłumaczysz trupa przy windzie?
I kolejne dwa na balkonie.
Guido, to nie ma sensu.
Wiesz dlaczego?
Mamy wszystko nagrane.
Kurwa.
Transmisja na żywo.
Nie. Ramon!
Shakir, to kamerka.
Chcę helikopter na Bahamy i nową tożsamość.
Nowe auto.
Nowy nos i nową dziewczynę.
Dobra.
Załatw to dla mnie.
- Pozdrów brata. - Guido.
Skurwysyny.
Z Kevinem nie miałem tylu problemów. Co ty wyrabiasz?
Skurwiele. Jack, patrz.
Wszyscy wokół ciebie umierają.
Chłopaki.
- Jack. - Tak?
Nic ci nie jest?
Czuję się jak na kacu.
Może weź urlop?
- Nic ci nie jest? - Podniesie się?
Nie. Już po nim.
Trzeba brać sprawy w swoje ręce.
Nie, zostaw to mnie.
Posłuchaj. Możesz zawrócić.
Nie jest za późno. Mama cię nie uczyła, żeby przestać, zanim stanie się coś złego?
Jeszcze możesz się wycofać.
Dalej nie rozumiesz, co?
Znam cię.
Słyszę cię.
Widzę.
- Cofnij się. - Spokojnie.
Wciąż jest nadzieja.
By uczynić ten świat lepszym, musimy działać razem.
Jack, Ramon, van der Vloed.
Jesteśmy drużyną marzeń.
Prawda, Jack? Drużyna marzeń.
Kto mówi, że tego chcę?
Dobra. Słuchaj.
Nigdy nie jest za późno na właściwą decyzję.
Rób to, co podpowiada ci serce.
Przecież to wiesz.
Policja!
- Na kolana! Już! - Rzuć broń! Zostaw ją!
Serio, mam dość. Chcę mieć własny kąt.
Czas na własny dom.
- Twój dom? - Gdzie ja cię znalazłem?
Nie, Dilan, nasz własny dom.
W którym zamieszkamy razem. We dwoje. W domu.
Jako przyjaciele?
Czy…
- Bruno do Dilan. - Słucham?
- Gdzie oni są? - Gdzie wy jesteście?
- Jest tam Ramon? - Bruno.
Czemu mam z tobą iść?
Są. Kryć się. Padnijcie.
Cały dzień jesteś tajemnicza. Co…
Co my tu robimy?
Co ty tu zrobiłaś?
Stół do piłkarzyków? Jak?
Zasłużyłeś na to.
Niespodzianka!
Jak to? Nie wierzę.
Jak?
Nie kapnąłeś się, co?
Pięknie, prawda?
Jack, ale jak?
Gdy rozbijasz dwa największe gangi, mieszkańcy chcą okazać ci wdzięczność.
Czekamy na mowę!
Przemowa!
Świetnie to przygotowaliście. Nie spodziewałem się.
Kocham gadać, ale teraz odebrało mi mowę. To jest…
Kevin byłby dumny. Wiem to. Czuję to.
Gdyby tu dziś był, powiedziałby to,
co mówił tata.
Razem jesteśmy silni.
Jack, pasuje ci ten mundur.
Tak!
Marzę o pracy śledczego.
Mój wuj był posterunkowym na tureckiej wsi.
Raz dał mi swój pistolet. Miałem cztery lata.
Przypadkiem wystrzeliłem, trafiając dziadka w pośladek.
Mam doświadczenie w posługiwaniu się bronią.
Świetnie. Odezwiemy się.
- Nie odezwie się. - Na pewno zadzwoni.
Mam rozumieć, że obaj chcecie zostać w straży miejskiej?
Nie chcesz znów być śledczym, a ty nie chcesz do nas dołączyć?
Nie, dzięki.
Przykro mi, szefowo.
Nie przejmuj się.
Gol!
- To nie fair. - Był na spalonym.
Trzy punkty, a nie jeden.
I tak nieźle jak na dwóch zgredów.
- Nie powinniście być w szkole? - Co?
- Jest niedziela. Też miewamy wolne. - No tak.
- Dziś czwartek, co nie? - Tak.
Dajemy im 30 sekund forów?
Napisy: Agnieszka Komorowska