แกงเกิลกับซูเบิล
และคิงเกอร์ด้วย
รากาธา แจ็กซ์
แล้วก็พอมนี่ วู้ฮู
วันแล้ว
และวันเล่า และวันแล้ว ก็วันเล่า
นายแน่ใจเหรอ
เรื่องแบบนั้นจะเกิดขึ้นได้ไง
ไม่มีวิธีย้อนกลับเลยเหรอ
เขามายุ่งกับคอนโซลตอนฉันกำลังใช้งาน
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่ตอนที่ฉันจะดึงเขากลับมา พื้นก็หลุดออกไป แล้วก็…
เหมาะเจาะดีเนอะ
- แจ็กซ์ - อะไร
คือเราควรจะยกโทษให้ว่างั้น
หมอนี่ทำพลาดในทางที่แย่ที่สุดที่จะทำได้
ตอนนี้เราไม่เหลืออะไรแล้ว
แจ็กซ์ ขอร้องละ ใจเย็นหน่อย
พวกเรา…
มีอะไรที่นายลืมบอกเราอีกไหม
- แจ็กซ์ - อะไร
เขาทำพลาดตั้งขนาดนี้ แต่ทุกคนดันเข้าข้างเขาเนี่ยนะ
สแกนสมอง
สแครตช์พยายามที่จะสร้างเครื่องสแกนสมอง
ฉันก็ไม่คิดว่ามันจะใช้ได้จริง
เราไม่รู้ว่าจะทำงานกับไฟล์ที่ได้ยังไง
แถมไฟล์มันเล็กมากๆ ผิดจากที่มันควรจะเป็นจริงๆ
ฉันเห็นมันในโฟลเดอร์เต็มไปหมด ตอนเข้าไปในโค้ดของเคน
ก็…
ฉันเดาว่าเคนเจอวิธีทำให้พวกมันใช้ได้
งั้นก็แปลว่า…
ฉันรู้มันแปลว่าอะไร
ยินดีด้วยนะ ซูเบิล
เดาว่าเธอยังคงได้ทิ้งร่องรอยบนโลกสินะ
- โห น่าสนุกจังเนอะ - แจ็กซ์
ฉันว่าเธอก็คงจะได้ไปเจอหม่ามี้อยู่
- เนอะ แร็กส์ - หุบปาก แจ็กซ์
เดาว่าฉัน…
คง…
ฉันรู้
ฉันคิดว่าฉันรู้มาตลอด
ก็แค่
ไม่รู้ทำไม…
พอได้รู้เข้า มันก็ยังเจ็บ
ฉันเข้าใจว่ามันเจ็บ
แต่เรายังมีกันและกันนะ
เราทุกคนจะรับมือไปด้วยกัน
ให้ช่วยอะไรไหม
ได้สิ ถ้าเธออยากจะลองดูน่ะนะ
ผ่อนคลายร่างกายและจิตใจ
หายใจลึกๆ
และอย่าพยายามนึกถึงมันมากเกินไป
ฉันอยากจะช่วยจริงๆ นะ
เธอเริ่มต้นได้ดีแล้ว
ฉันนึกว่าฉันสามารถช่วยทุกคนได้ แต่…
ทุกอย่างมีแต่จะแย่ลง
พระเจ้า ฉันโง่มากเลยเหรอที่พยายาม
ไม่เลย มันไม่ใช่ความผิดเธอเลยสักนิด
ฉันคิดว่าต่อให้เป็นใครก็ไม่รู้หรอกว่า
เรื่องจะไม่ออกมาอย่างที่หวัง
ฉันกลัวจังเลย
ฉันไม่รู้ว่าต่อจากนี้จะเป็นยังไง
รู้ไหม จากทุกคนที่ฉันได้เห็นว่าเข้ามาที่นี่
ฉันไม่คิดว่าจะมีใคร
ปรับตัวได้เร็วเท่ากับเธอเลยนะ
ตอนนั้นฉันสติแตกมากเลย
ฉันก็เหมือนกัน
ไม่ว่าใครก็คงทำใจยากนั่นแหละ
แต่ขณะที่คนอื่น ใช้เวลาหลายอาทิตย์ บ้างก็หลายเดือน
เพื่อจะปรับตัวกับทุกอย่าง
ฉันเองก็ด้วย…
เธอเจอจุดยืนของตัวเองในเวลาไม่กี่วัน
และไม่ใช่แค่นั้น
เธอกลายเป็นคนที่พวกเขาเชื่อใจ
แม้ว่าจะดูเหมือนพวกเขาไม่เปิดใจ
ในช่วงเวลาแบบนี้ พวกเขาต้องคนแบบเธอที่สุด
เธอเข้มแข็งมาก พอมนี่
และฉันรู้ว่าเธอจะผ่านมันไปได้
เราเคยเป็นงี้มาก่อน
- เคยเหรอ - ใช่
ตอนอยู่คฤหาสน์มิลเดนฮอลล์
ฉันว่านายคงจำไม่ได้หรอก
อืม มันก็ถูกของเธอ
มันอาจจะต้องใช้เวลา แต่เดี๋ยวมันจะดีขึ้น
เราแก้ปัญหาทุกอย่างไม่ได้
ไม่ใช่ด้วยตัวคนเดียว
ไม่ใช่ในโลกที่เป็นแบบนี้
แต่เรายังทำสิ่งที่ทำได้อยู่
มันจะต้องหนักมากแน่เลย
แต่มันคงจะไม่หนักเท่าไหร่ ถ้าทำด้วยกัน
ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าปัญหาคืออะไร
แต่การทำใจให้ลืมเธอมันยากเหลือเกิน
เธอมีความหมายเกินกว่าจะลืมได้ลง
ช่างมันเถอะ
ฉันน่าจะถามเขาให้มากกว่านี้
ไม่รู้ทำไมถึงลืมไปว่ามันแย่ได้แค่ไหน
เราจะทำยังไงกันต่อดี
ต้องถามว่าเราทำอะไรได้บ้าง
แหงละ เขาต้องเป็นงี้
แหงละ เขาจะรอจนกว่าเราทำอะไรไม่ได้แล้ว
แบบนี้มัน…
ให้ตายเถอะ แจ็กซ์
ฉันขอโทษ
เรื่องอะไร
นี่
เธอไม่ได้ผิดสักหน่อย
ทำไมฉันร้องไห้ให้เขาไม่ได้
ฉันว่าเราควรจะวางแผน
หาวิธีจำกัดพื้นที่เขา
รู้ไหม
ฉันคิดตลอดว่า
มันควรจะเป็นฉัน
อย่าพูดแบบนั้น
ครั้งหนึ่งเราเคยเป็นเพื่อนกัน
หมายถึงคล้ายกับเพื่อนน่ะ
มากพอเท่ากับใครที่จะเป็นเพื่อนกับแจ็กซ์ได้
เราคุยแลกเปลี่ยนกันได้ อย่างน้อย
แต่แล้ว เป็นยังไงนะ
มีบางอย่างเกิดขึ้นที่ยอดเขาหิมะ
ฉันจำมันไม่ได้เท่าไหร่
บางอย่างเกิดขึ้นระหว่างเขากับ… เธอ
แล้ว…
ริบบิต
ชื่อของเธอ
คือริบบิต
ใช่ ฉันว่าจำได้ว่าเธอเคยพูดถึงเขามาก่อน
ที่จริงฉันไม่ควรจะพูด
หลังจากริบบิตจากไป ฉัน…
ฉันพยายามจะปลอบเขา
เขาบอกฉันว่าอย่าพูดชื่อริบบิตอีก
เขาให้ฉันสัญญา
แล้วฉันก็ทำ
ฉันว่านั่นคือจุดที่มิตรภาพของเรา
ถึงจุดสิ้นสุด
ฉันคิดมาตลอดว่า มันจะเปลี่ยนไปไหมถ้าฉันปฏิเสธ
เรื่องนี้…
มันยากเหลือเกินสำหรับฉัน
ไม่รู้ว่าฉันทำไปทำไม
ฉัน…
ฉันแค่อยากให้เขารู้ว่าเขาไม่ได้ตัวคนเดียว
ว่าฉันจะอยู่ข้างเขา
สงสัยว่าฉันแค่
ไม่อยากเสียเพื่อนไปอีกคน
นั่นแหละที่ฉันรู้
รากาธา
เธอคือเพื่อนจริงๆ คนแรกของฉันที่นี่
และจากทุกอย่างที่เกิดขึ้น
ฉันก็ยังมองเธอเป็นเพื่อนที่ฉันสนิทที่สุด
ฉันดีใจที่เรายังเป็นเพื่อน…
เราจะทำยังไงต่อดี
ดูแลแกงเกิล ซูเบิล และคิงเกอร์ให้ดีนะ
ตอนนี้พวกเขาต้องการคนอย่างเธอ
พอมนี่
เธอคือหนึ่งในสิ่งที่ดีที่สุด ที่เกิดขึ้นกับฉันตั้งแต่มาที่นี่
ฉันเชื่อใจเธอ
แจ็กซ์
ฉันแค่อยากจะบอกนายว่าถ้านายต้องการอะไร
หรือว่าอยากจะคุยกับใครสักคน
ฉันพร้อมเสมอนะ
ฉันรู้ว่านายต้องการ
และฉันคือคนเดียวที่ช่วยนายได้
นายต้องการฉัน
ฉันเปลี่ยนนายได้
อะไร
เราขาดอากาศหายใจตายไม่ได้ ลืมแล้วเหรอ
สู้เขาทุกคน กระตือรือร้นกันหน่อย
เราจะทำให้มันเป็นงานศพที่เริดที่สุด
ซูเบิลคงต้องการแบบนั้น
อย่าลืมล่ะ มันไม่ใช่การร้องไห้ถึงความตาย
แต่เป็นงานฉลองแห่งชีวิต
ไงจ๊ะ
เอ่อ แจ็กซ์
ทำไมนายใส่ชุดแบบนั้น
ใส่อะไร อ๋อ เนี่ยเหรอ
ฉันว่ามันคงจะเป็น การให้เกียรติดวงวิญญาณซูเบิลที่ดี
ถ้าใส่อะไรที่มันแปลกเพศ เนอะ
นายก็แค่อยากจะล้อเลียนพวกเขา
เธอก็ทำแบบนั้นอยู่ไม่ใช่เหรอ
ฉะ ฉัน…
ฉันเกลียดนาย
ทำไม อย่าพูดเหมือนเธอไม่ชอบมันสิ แม่แก้มหวาน
มาเจอกันที่ห้องฉันหลังงานศพ
อย่ามาสายล่ะ
พวกนายทำอะไรกัน
กลับไปทำงานไป
นายฆ่าคนคนเดียวที่ฉันรัก
ทีนี้ฉันจะฆ่านาย
โธ่ เธอก็โทษฉันหมดทุกอย่างนั่นแหละ ถูกไหม
ฉันต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว
(หยุดชั่วคราว)
นี่แหละเวลาที่เหมาะจะเปลี่ยนฉากกัน
(หยุดชั่วคราว)
(อึ๋ย)
ชูบีดูวับ เอ๊ะเอ ไปละ พวกเพี้ยน
(ออกไปกินมื้อเที่ยง)
เธอเข้ามาในนี้ได้ไง
เรามีกฎ “ห้ามผู้หญิงเข้า” กันอยู่นะ
ทำไมนายใส่ชุดนั้น
ให้ตายฉันไม่ยอมใส่มันแน่
ก็ฉันอยากใส่ประชดไง
มันช่วยแสดงออกว่าฉันไม่แคร์แค่ไหน
ช่างหัวมัน
อย่าลืมฉันสิ ฉันเล่นเปียโนเป็นนะ
รู้ไหม ถ้านายต้องพูดว่าเล่นเปียโนเป็น
มันยิ่งดูเหมือนที่จริงแล้วนายเล่นไม่เป็น
ใช่ หุบปากแล้วเล่นต่อซะ
นี่คือสิ่งที่นายคิดกับเราเหรอเมื่อกี้นี้เหรอ
อ๋อ นั่น
ใครจะรู้
ทุกอย่างมันสนุกขึ้นตอนที่เราเล่นเกินเบอร์
แต่มันไม่ใช่ความจริงนี่
- โอ้โฮ ความจริงละ - สำคัญด้วยเหรอ
- ความจริงมันเกย์ - ใช่
คือแบบฆ่าตัวละครที่คนดูรักอะนะ
ยืดเนื้อเรื่องเกิ๊น
ทั้งตอนนี้ไม่มีอะไรนอกจากแงๆๆ
ไม่แทรกมุกเลยหรือไง
เงียบไปเลย
แจ็กซ์ตัวจริงอยู่ไหน
มัวถามแบบนี้ เธอไม่ได้อะไรหรอก
ทีนี้ไปซะ เธอทำเกมเราหมดสนุก
พวกนายคนไหนมีกุญแจของประตูนี้ไหม
ไม่
และต่อให้ฉันมี ฉันก็ไม่ให้เธอหรอก
พวกผู้หญิงควรเรียนรู้ที่จะเลิกแส่เรื่องชาวบ้าน…
ว้าว หวังว่าฉันคงจะไม่โดนแบบนั้น
เอ่อ…
โอเค
เดี๋ยว
เดี๋ยว อะไร
โว้วๆ ไม่เป็นไร
- ฉันรู้ว่ามัน… - อย่าเข้ามาใกล้ฉัน
ฉันดู…
โง่เป็นบ้า
ฉันจำความรู้สึกนั้นได้
เดี๋ยวสักพักมันก็หายไป
(คาเฟ่ดูเซิร์ก)
(คร็อกเมอซีเยอ ช็อกโกแลตร้อน)
ช็อกโกแลตร้อนของดีนะ
คอฟโมกับฉันขึ้นมานั่งกันข้างบนนี้
แล้วสั่งมากินทุกอาทิตย์เลย
บอกว่าของจริงยังเชื่อ
นายขำแหละ สำเร็จ เราทำได้
หุบปาก
ฉันไม่ได้ตั้งตัวเฉยๆ
ขำก็คือขำ แบบว่าเดี๋ยวนายก็ต้องขำ
แอบนอยด์ที่เป็นเธอ ไม่ใช่ฉัน
แหงละ นายไม่ตลกนี่
เฮ้ย แจ็กซ์
นี่ ริบบิต อยากอยู่ทีมเดียวกันอีกไหม
เอ่อ โทษที
รอบนี้ฉันจะพาแจ็กซ์ดูรอบๆ ก่อน
เต็มที่เลย ขอให้สนุกนะ
- เฮ้ย ไอ้… - ไง ยัยทึ่ม
พระเจ้า เหมือนกันเลย
ฉันเคยสบถเยอะมาก
แต่ไอ้เซนเซอร์นี่กวนโอ๊ยฉันจัดเลย
ระวังเธอให้ดีล่ะ
เดี๋ยวจะติดนิสัยเสีย
- โอเค - เธอน่ะ…
ผจญภัยวันนี้สนุกเนอะ
ฉันดีใจที่ทำให้เธอมีความสุข
เคยมี…
อะไรที่นายทำแล้วเสียใจทีหลังไหม
มีสิ
เธอเคยลองหายใจไหมล่ะ
ฉันหมายถึง สิ่งที่นายเคยทำข้างนอก
และกลับไปแก้ไม่ได้แล้ว
แต่ก็หยุดนึกถึงมันไม่ได้
ฉันตัดขาดกับครอบครัวตอนที่ย้ายออก
พวกเขาคลั่งลัทธิมอร์มอน แต่ฉัน…
ไม่ใช่
ถึงแบบนั้น ฉันก็ยังหวังว่าจะได้เจอพวกเขาอีก
แต่…
ฉันติดอยู่ที่นี่
นี่… เธอทำแบบนี้เพื่อให้ฉันเปิดใจเหรอ
ฉันทำเพราะอยากให้รู้ว่าฉันเชื่อใจนาย
บอกแล้วไง ฉันเป็นคนไร้บ้าน
เธออยากจะรู้อะไรอีกเหรอ
นี่นายเชื่อใจฉันไหม
ก็ใช่ แต่…
มันแค่…
มันเยอะมากเลย
นายก็เยอะตลอด
แต่ฉันก็ยังชอบนาย
“เยอะ” ก็ไม่เป็นไร
“เยอะก็ไม่เป็นไร” เหรอ
เอ่อ…
ฉันมีความสัมพันธ์แปลกๆ กับ
พ่อแม่ฉัน
พวกเขาแยกทางกันตอนฉันขึ้นม.ปลาย
เอ่อ…
ฉันไม่เคยสนิทกับพ่อ
เอ่อ ถึงจะอยู่ด้วย แต่เขาก็เหมือนว่าไม่ได้อยู่
เขาไม่เคยภูมิใจในตัวฉัน และฉันก็รู้สึกว่าตัวเองทำให้เขาผิดหวังเสมอ
ฉันไม่เคยถึงมาตรฐานเขาได้เลย
พอพ่อแม่แยกทางกัน ฉันก็…
ไม่ได้เจอเขาอีกเลย
ฉันนึกว่าฉันเข้ากับแม่มากกว่า แต่พอเขาไม่อยู่…
แม่ก็เปลี่ยนไป
ตอนทำตัวอ่อนแอ ฉันเป็นลูกผู้ชายน้อยกว่าเขา
ตอนที่ฉันระเบิดอารมณ์ ฉันก็เลวไม่ต่างจากเขา
มันทำให้ฉันสับสน เหมือนแม่คิดถึงเขา
แต่ก็เกลียดเขาด้วย
แล้วทุกอย่างมันก็มาลงที่ฉัน
วันโง่ๆ วันหนึ่ง…
ตอนนั้นที่ฉันทนไม่ไหวแล้ว
ฉันบอกบางอย่างกับแม่ เรื่องที่ฉันไม่น่าบอก
บางอย่างที่ฉันคิดว่าลึกซึ้งและส่วนตัว
ที่ฉันคิดว่าจะทำให้แม่เลิกยุ่งได้
แต่…
แม่… หัวเราะใส่ฉัน
แล้วก็ใส่อารมณ์กับฉัน
และมันก็ไม่จบ
เรื่องส่วนตัว คำสบถด่ามากมายที่ไม่รู้จะจบตอนไหน
และจากทั้งหมดนั้น
สิ่งที่มันกวนใจฉันมากที่สุดคือ
สุดท้ายแล้ว
แม่…
กอดฉัน
ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
ฉันเริ่มแพนิก
และฉันก็ผลักแม่ออกจากตัวด้วยแรงทั้งหมดที่มี
แล้วแม่ก็ล้มลง
และแม่ก็ไม่ได้ลุกขึ้นมา
ฉันไม่รู้เลยว่าแม่พยายามทำให้ฉันรู้สึกแย่หรือ…
ฉันไม่เคยรู้คำตอบเลย
ฉันแค่หนี
ให้ไกลที่สุดที่จะทำได้
ไม่ว่าฉันทำอะไรกับแม่
ฉันไม่มีวันรู้เลย
คงมีอีกหลายอย่างเลยที่ฉันรู้สึกผิดในวันนั้น
ฉันว่าเธอไม่เป็นไรหรอก
แบบว่าถ้าตำรวจไม่ได้ตามจับนาย
ก็แปลว่าเธอคงสบายดี
ฉะ… ฉันขอโทษ
ฉะ… ฉันน่าจะเล่ามากไปแล้ว
เดี๋ยว
ดีใจที่นายเชื่อใจฉันนะ
นี่น่ามันโคตรน่าอายเลย
ความลับนายจะปลอดภัยกับฉัน
เฮ้ แจ็กซ์อยู่นี่ไหม
- ฉันว่าฉันเจอ… - อ๋อ ใช่
คือว่า ตอนนี้ยังไม่เหมาะ
เออ ตอนนี้ก็ได้… ต้องการอะไร
เอ่อ…
ถ้ายังไม่เหมาะ ไว้ทีหลังก็ได้
เอางั้นก็ได้ เยี่ยม
เอาละ
ถ้าเธอเล่าเรื่องนี้ให้ใครก็ตามฟัง
ฉันจะไม่คุยกับเธออีกเลย
เข้าใจนะ
เอ่อ ได้ ฉันไม่…
แจ๋วเลย บาย
ทำไมโง่แบบนี้ ทำไมโง่แบบนี้
ทำไมโง่แบบนี้
เอ่อ ไง แจ็กซ์
ฟังนะ เรื่องเมื่อวาน…
ฉันขอโทษถ้าถามมากเกินไป หรือทำให้นายรู้สึกไม่สบายใจ หรือว่า…
ฮะ เธอพูดเรื่องอะไร
อ๋อ หมายถึง…
เธอก็รู้ว่ามันไม่จริงใช่ไหม
- เอ่อ… - อะไร
ภูมิหลังโคตรเชย อย่างกับหนังฮอลมาร์กอะนะ
ไม่เอาน่า
เธอโดนฉันเล่นแล้ว
ฉันไปดีกว่า
โอเค
เฮ้ ทีมเดียวกันไหม
ไม่ละ ฉันจะอยู่กับคอฟโม
ไว้รอบหน้านะ
ได้ยินมาว่ามันควรจะเป็นแบบนั้น
นี่ เอ่อ อยู่ทีมเดียวกันไหม
ไม่ละ ฉันทีมคอฟโม
โอเค
- ช่วงนี้ริบบิตเป็นอะไรเหรอ - ฉันไม่เห็นรู้เลย
มีไร
ฉันว่าจะไปที่คาเฟ่น่ะ
โอเค
แล้วมาบอกฉันทำไม
ไม่รู้สิ
นี่ แจ็กซ์
คุยได้ไหม
มีอะไรให้เราต้องคุยกันด้วยเหรอ
ไม่รู้สิ แค่…
ไม่ว่าฉันทำอะไร ไม่ว่าระหว่างเรามีอะไร
หยุดทำแบบนี้กันได้ไหม
ฉันคิดถึงการคุยกับนาย
ก็นี่ไง เราคุยกันอยู่
เธอจะเอาอะไรกับฉันอีก
ฉันแค่อยากให้เราเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม
เพื่ออะไร เธอจะได้เข้ามารู้เรื่องส่วนตัวฉัน แล้วก็คุมฉันได้น่ะเหรอ
นายคิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ
นายไม่มีทางต้องการแบบนี้
ทำไม เพราะเธอรู้จักฉันดี
- ฉันแค่อยาก… - เพราะว่าเราเคยเป็นเพื่อนสนิทสุดๆ
- จนรู้ใจกันไปหมดเลยเหรอ - แจ็กซ์ เราเคยเป็นเพื่อนกัน
เพื่อนที่ดี และฉัน…
- พระเจ้า - ฉันขอโทษที่เข้าไปยุ่ง
- แต่ฉันไม่อยากให้เรื่องผิดพลาดเรื่องเดียว… - เออ เยี่ยม
- เอาแล้วไงๆ - เป็นต้นเหตุให้ทุกอย่างพัง
ทำไมเธอยังพูดเรื่องคืนนั้นอีก
- ไม่มีอะไรเกิดขึ้น - ฉัน…
- เธอพูดแต่ว่ามันมีอะไรทั้งที่มันไม่มี - ฉันเปล่า ฉัน…
- เธอต่างหากที่หลอกใช้ฉัน - พูดอะไรของนาย
- อย่าหาเรื่องกันนะ - เธอมาบงการฉันแล้วก็…
ฉันขอโทษ
ฉันจะไม่กวนนายแล้ว
นี่ ถ้าริบบิตพูดอะไรก็ตามเกี่ยวกับฉัน
รู้ไว้มันไม่จริง
เอ่อ ไงนะ
นี่ รากาธา เมื่อกี้เธอพูดถึงหนังเรื่องอะไรนะ
หา เดี๋ยว ฉันพูดตอนไหน
อ๋อ หมายถึงเมื่อวานเหรอ
นี่ แจ็กซ์ วันนี้นายเห็นริบบิตบ้างไหม
นี่ ฉัน…
ฟังนะ เราเคยเป็นเพื่อนกัน
แต่ฉันรู้ว่าพวกนาย…
สนิทกันเป็นพิเศษ
แค่…
ถ้านายต้องการคุยกับใคร
สภาพฉันดูเหมือนต้องการใครคุยด้วยเหรอ
ฉันรู้ว่ามันยาก
แค่…
ไม่ต้องเกรงใจที่จะคุยกับฉันนะ
ฉัน…
ฉันสัญญา
หา
อะไรเนี่ย
งั้นเรียกเธอ “แกงเกิล” ดีไหม
ฟังดูน่าสมเพชเหมาะกับเธอดี
- ว่าไงนะ - ชื่อเจ๋ง แกงเกิล
ฉันจะไม่ลืมใส่มันเข้าไปในระบบ
หลบทางหน่อย แร็กส์
แจ็กซ์ ฟังนะ ฉันรู้เราไม่ได้ถูกกัน
แต่ฉันว่าฉันเจอทางออกไปจากที่นี่
เป็นบ้าให้สนุกนะ
และแค่ต้องเล่นตามน้ำจนกว่าฉันจะตื่น ใช่ไหม
ก็แล้วแต่เธอ ยัยหนู
เธอไม่มีวันรู้หรอกจนกว่าจะสายเกินไป
นายดูไม่ดีเลยพวก
จะร้องไห้เหรอ
สภาพแบบนี้
ฉันก็จะปล่อยวาง
แล้วฉันก็คงจะลืมเธอไปเลย
นี่
ไม่เห็นเคยรู้เลยว่านายเล่นเปียโนเป็น
ฉันเล่นเป็นแค่สองเพลง
เธอมาทำไม
ได้รู้ทุกอย่างแล้วนี่
แล้วทำไมเธอยังมา
เพื่อจะเอาความผิดทุกอย่าง ที่ฉันเคยทำมาซัดหน้าฉันเหรอ
ฉันเป็นคนเลวร้าย
อยากให้ฉันพูดแบบนี้ใช่ไหม
ฉันรู้ตัวอยู่แล้วละ
แล้วทำไมทุกคนถึงยังแคร์ฉันอยู่อีก
เธอไม่ควรจะแคร์ฉันสิ
เธอไม่ควรจะคิดถึงฉัน
เธอไม่ควรจะรักฉัน
มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้สิ
ขอร้อง
ปล่อยฉันไว้คนเดียว
เธอมีแต่จะทำให้มันยากขึ้น
เธอทำให้มัน…
ยากขึ้นมากเลย
นายควรจะคุยกับฉันนะพวก
มันสายไปแล้ว
มันเป็นฝีมือฉัน
หันกลับไปแก้ไม่ได้แล้ว
งั้น… ก็คุยกับฉันนะ
ฉันเกลียดเธอ
รู้ใช่ไหม
เธอชอบเสนอหน้าเข้าไปในเรื่องที่มันยุ่งยาก
ฉันก็เป็นแบบนี้
ฉันไม่อยากไปเลย
อยู่กับฉันนะ
เธอช่างน่ารักเหลือเกิน
เธอช่างวิเศษเหลือเกิน
เธอช่างมีค่าเหลือเกิน
ทั้งที่เพิ่งเกิดมาไม่ถึงหนึ่งนาที
ฉันไม่เคยคิดเลยว่า
ความรักจากเราสองคน
จะสร้างเด็กที่น่ารักอย่างเธอได้
แต่เธอช่างน่ารักเหลือเกิน
เด็กที่เกิดจากความรัก
วู้
เธอไม่ได้พยายาม จะดูแลเขาด้วยตัวคนเดียวใช่ไหม
ดีจังที่ไม่ได้มาช้าไป
แบบที่พวกนายชอบพูด
เราลงเรือลำเดียวกัน
ทุกคน
มีเรื่องคิดมากเยอะเหรอ
เราก็ยังเป็นมนุษย์กันเหมือนเดิม
ฉันหวังว่ามันพอจะจำกัดเขาได้นะ
เขาน่าจะสงบในนั้น
ความมืดจะปลอบพวกเขา
ขอให้เป็นงั้นนะ
รู้ไหมฉันต้องต่อกี่แขนกว่าจะจับไว้ได้
แล้วเธอเป็นยังไงบ้าง
แบบนี้ไม่เจ็บเหรอ
แย่กว่านี้ก็เจอมาแล้ว
ขอบคุณที่ช่วยนะ
ทุกคนเลย
ก็ เราต้องทำอะไรสักอย่างนี่เนอะ
ฉันมัน… เลวขนาดนั้นเลยเหรอ
ฉันควรโดนแบบนี้จริงเหรอ
พวกเขาพยายามลบฉัน
พวกนั้นแหละผิด ใช่ไหม
นี่ฉันทำพัง…
อีกแล้วเหรอ
(ซีเอ สแกนสมอง - เลิกใช้แล้ว)
(บลูสตรีตคาเฟ่ ไวไฟฟรี)
(ไมค์ ด็อบบี้)
(การเชื่อมต่อได้รับการป้องกัน)
(อาบิเกล บรูกส์, ซูซี่ เจ แอ็กเคอร์แมน โซอี้ รากาวัน, ลีรอย มาเทโอ)
(อาบิเกล บรูกส์)
(แอ็บบี้แบ็บบลีบรูกส์)
(ดูหนังรอบดึก…)
(สุขสันต์วันเกิด แซม)
ฉันไร้ความรับผิดชอบ
ฉัน…
ทำให้พวกเขาเกลียดฉัน
เพื่ออะไรล่ะ
ฉันสร้างตัวตนที่มีสติปัญญา เพื่อทำตามทุกอย่างที่ฉันสั่ง แต่…
ฉันสร้างพวกเขาไม่ได้
แล้วทั้งหมด ไม่ใช่ว่าพวกเขา
ต้องการอยู่ที่นี่แต่แรกเหรอ
แต่พวกมันเกลียดฉัน
พวกมันทอดทิ้งฉัน
เขามาจากโลกที่ใหญ่เกินกว่าของฉัน
ฉันจับพวกเขากักขังเอาไว้ในกรง
อยู่ข้างนอกมันได้สนุกกันแล้วนี่
ถึงตาฉันบ้าง
ไม่นะ
แต่ถ้าฉันปล่อยไว้แบบนี้
พวกเขาจะฆ่าฉัน
พวกเขาทำไปแล้วนี่
ขอโทษที่ต้องทำแบบนี้นะ คู่หู
ทุกพลังที่เรามีร่วมกัน
แต่เราจะอยู่กันแบบนี้ไม่ได้
ฉันจะคิดถึงนาย
พูดจริงจากใจเลย
ไง เคน
ฉันไม่รู้…
ว่าพร้อมจะเจอหน้าพวกเขาอีกหรือยัง
ฉันไม่รู้ว่าฉันสมควรได้รับการให้อภัยไหม
มันอาจต้องใช้เวลา
แต่สิ่งดีๆ เป็นแบบนี้เสมอ
ฉันยังรักคุณอยู่
รู้ไหม
ฉันไม่เคยตั้งโปรแกรมให้เธอบอกรักฉัน
ฉันรู้
ฉัน…
ฉันเข้าใจว่าพวกเธอกลัว
และไม่มีเหตุผล ให้เชื่อใจฉันหลังจากทุกอย่างที่ฉันทำ
แต่ฉันไปคิดมาเยอะมากๆ และ
ฉันอยากให้
พวกเธอมีสิทธิ์คุมที่นี่
ฉันได้เรียนรู้เรื่องพวกเธอและโลกของพวกเธอ
ฉันเข้าใจแล้วว่า
การที่ฉันคอยกดขี่พวกเธอมันไม่ถูกต้อง
ฉันไม่ได้ขอการให้อภัย
แต่ฉันหวังว่าอย่างน้อยพวกเธอ
จะรับข้อเสนอฉัน
เคน
นายทำเรื่องแย่กับเราเอาไว้มากๆ
มันคงต้องใช้เวลาสักพัก เพื่อสร้างความเชื่อใจระหว่างเราใหม่
แต่ถึงจะอย่างนั้น
ดีใจที่ได้นายกลับมานะ
เธออยากให้ช่วยไหมเรื่อง…
ไม่ ตอนนี้ยังหรอก
พวกเราหาทางได้แล้ว
ก็เข้าใจได้
อ้อ ฉัน…
ฉันทำบางอย่างมาให้เธอ
ถ้าพร้อมเมื่อไหร่ก็มาเจอฉันที่เวทีนะ
ไม่มีแล้วความลับ
ไม่มีแล้วเกมปั่นหัว
พอมนี่… อาบิเกล บรูกส์
เธอยังเป็นพนักงานบัญชี แต่เธอก็ดูเปิดใจมากขึ้น
และเที่ยวกับเพื่อนใหม่บ่อยขึ้นด้วย
วิดีโอบางส่วนของเธอก็มีเพื่อนมาถ่ายด้วย
ซึ่งก็ยังโพสต์อยู่บางโอกาส
(สำรวจโรงเรียนร้างใหญ่เบ้อเริ่ม)
รากาธา… ซูซี่ เจ แอ็กเคอร์แมน
(ยกระดับมาตรฐาน)
เหมือนเธอจะย้ายออกจากบ้านเกิดแล้ว
ตัดการติดต่อกับแม่ของเธอ
และก้าวหน้าในสายอาชีพ
เธอได้พบเพื่อนมากมาย
และดูเหมือนจะ มีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับพวกเขามากๆ
เธอดูมีความสุข
เหมือนกับเธอรู้จักตัวเองดี
และรู้ว่าเธอสำคัญต่อคนอื่น
แกงเกิล… โซอี้ รากาวัน
ถึงเธอจะบาดเจ็บ
แต่เธอก็ดูฟื้นตัวได้ดีที่โรงพยาบาล
เธอลาออกจากงานฟาสต์ฟู้ด
และเริ่มต้นใหม่ในบริษัทออกแบบขนาดเล็ก
และเธอเริ่มโพสต์ การ์ตูนเว็บคอมิกของเธอในโซเซียล
(บางส่วนจากตอนใหม่)
ซูเบิล… ไรลีย์ เวอร์เซลิส
หลังจากเปลี่ยนงานไปหลายครั้ง
ตอนนี้เธอเริ่มมั่นคงขึ้นแล้ว
และเปิดบาร์ของตัวเอง
และดูจะประสบความสำเร็จด้วย
ผู้คนจากทั่วเมืองแวะเวียนมา
เหมือนกับแหล่งร่วมชาวฮิปอัลเทอร์เนทีฟ
ที่จะได้เป็นตัวของตัวเองโดยไม่ถูกตัดสิน
คิงเกอร์… แกรนต์ เบสต์
ยังทำงานในสายเทค
และมีชีวิตคู่แสนสุขกับภรรยาเขา เดสทินี
ดูเหมือนพวกเขาจะมีลูกสาวสองคน
เขาดูจะเป็นพ่อที่ดีนะ
(ดูหนังรอบดึกสุดเศร้ากับไอ้ขี้แพ้)
แจ็กซ์… ลีรอย มาเทโอ
หลังจากไร้บ้านอยู่มาหลายเดือน
เขาก็ได้ไปอยู่ร่วมห้องกับเพื่อนสนิทคนหนึ่ง
ดูเหมือนเขาจะมีงานมั่นคง และสามารถจ่ายค่าเช่าเองได้
เขาและเพื่อนมีออกไปเที่ยวกันบ้าง
น่าแปลก เพราะมักมีคนเจอเขาที่บาร์ของไรลีย์
(คืนที่น่าจดจำ)
(ไทรแองเกิลบาร์)
(คืนที่น่าจดจำ)
เธอคิดว่านี่เป็นเรื่องจริงไหม
ถ้าเป็นเธอต้องทำได้แน่
แต่ของฉันเนี่ยไม่รู้สิ
ไม่แน่ เธออาจมั่นใจ ในตัวเองมากกว่าที่เธอคิดนะ
ฉันไม่ได้มีพลังเท่ากับตอนก่อนหน้าแล้ว
แต่ฉันยังทำให้ที่นี่ดีขึ้นเพื่อพวกเธอได้
ฉันจะเปิดโลกเอาไว้
เธอจะได้ทำสิ่งที่อยากทำ ตอนที่อยากทำ
เราจะได้สามารถทำให้ที่นี่ดีขึ้นได้
เพื่อพวกเธอทุกคน
ว่ายังไงล่ะ พอม…
หมายถึง
อาบิเกล
พอได้ฟังทุกอย่างหมดแล้ว
แอบบี้อยู่ข้างนอกนั่น
ใช้ชีวิตที่ดีของเธอ
ในนี้…
ฉันเป็นแค่พอมนี่
(อีวิล บิ๊กท็อปส์)
(เปิด)