Gangle i Zooble, i Kinger też
Ragatha, Jax oraz Pomni
Codziennie
Codziennie, codziennie, codziennie
Codziennie, codziennie, codziennie…
Jesteś pewny?
Jak to się mogło stać?
Da się to odkręcić?
Grzebał w konsoli w tym samym momencie co ja i…
Nie wiem, co się stało,
ale zanim zdążyłem go przywrócić,
komputer spadł i…
No tak, pewnie.
- Jax. - Co?
Mamy mu teraz ot tak wybaczyć?
Ten gość dał ciała w najgorszy możliwy sposób!
Teraz nie mamy nic!
Jax, proszę cię! Spokojnie!
Wszyscy… My…
Chcesz coś jeszcze dodać?
- Jax! - Co?
Po tym wszystkim nadal jesteście po jego stronie?
Skany mózgów…
Scratch chciał wynaleźć skaner umysłów.
Nie wierzyłem, że mu się uda.
Pliki były specyficzne.
Niewiarygodnie małe…
jak na taki rodzaj danych.
Widziałem w systemie folder pełen różnych skanów.
Więc…
pewnie Caine jakoś je rozpracował.
To znaczy…
Wiem, co to znaczy.
No gratulacje, Zooble!
Jednak zostawiasz jakiś ślad po sobie!
- Czy to nie super? - Jax…
A ty pewnie nadal widujesz się z mamuśką!
- Nie, szmatko? - Zamknij się!
A ja…
nadal…
Wiem.
Myślę, że zawsze wiedziałam.
Tylko…
Mimo tego…
prawda jest tak bolesna…
Wiem, że to boli.
Ale nadal mamy siebie.
Jesteśmy w tym… razem.
Pomóc ci jakoś?
Jasne, jeśli chcesz, możesz spróbować.
Wycisz umysł i ciało.
Oddychaj głęboko.
Spróbuj też aż tak o tym nie myśleć.
Ja naprawdę chciałam pomóc!
Rozkręcisz się.
Myślałam, że wszystko naprawię, ale…
Teraz jest jeszcze gorzej.
Czy to głupie, że miałam nadzieję?
Nie, to nie twoja wina.
Nie sądzę, by ktokolwiek mógł przewidzieć, co tutaj się stało.
Boję się.
Nie mam pojęcia, co dalej.
Wiesz, widziałem wielu ludzi, którzy tutaj utknęli.
Nie wiem, czy którykolwiek z nich przystosował się tak szybko jak ty.
Byłam kłębkiem nerwów.
Tak jak ja.
To duży ciężar dla każdego z nas.
Trzeba tygodni, by się przyzwyczaić.
Ba, niektórzy potrzebowali miesięcy.
W tym też ja.
Ty się odnalazłaś w zaledwie kilka dni!
I to nie koniec.
Zdobyłaś też zaufanie reszty.
Mimo że nie są zbyt otwarci.
Myślę, że będą cię potrzebować, zwłaszcza teraz.
Jesteś bardzo silna, Pomni.
I wiem, że na pewno dasz sobie radę.
Już to słyszałam.
- Serio? - Tak.
W Majętności Mildenhall.
Pewnie nie pamiętasz.
Cóż, to nadal prawda.
Trochę to zajmie. Ale dołączą do nas.
Nie naprawimy wszystkiego.
Nie w pojedynkę.
Nie w świecie takim jak ten.
Ale nadal możemy próbować.
Potrzeba będzie sporo pracy.
Ale będzie to praca… wspólna.
Nie wiem, czemu to trudne aż tak
Ale twej obecności mi brak
O tobie zapomnieć się nie da
Nieważne.
Mogliśmy rozmawiać więcej.
Zapomniałam, jak źle można się tu czuć.
Co teraz zrobimy?
A co my możemy?
No oczywiście.
Tylko czekał, aż nie będziemy w stanie nic z tym zrobić.
To po prostu…
Jax, ty ćwoku.
Przepraszam.
Za co?
Hej.
To nie twoja wina.
Nie umiem po nim płakać.
Chyba trzeba wymyślić sposób,
w jaki go powstrzymamy.
Zawsze…
myślałam, że…
ja będę pierwsza.
Nie mów tak.
Przyjaźniłam się z nim.
To znaczy w pewnym sensie.
Na tyle, na ile ktokolwiek się z nim przyjaźnił.
W tamtym czasie przynajmniej gadaliśmy.
Ale potem… Jak to było?
Coś jakby na Śnieżnej Górze.
Nie, nie pamiętam dokładnie.
Ale coś się stało między nim, a… nią.
I…
Ribbit.
Nazywała się…
Ribbit.
Tak. Chyba pamiętam, że wcześniej ją wspominałaś.
Nie powinnam była.
Po tym, jak jej zabrakło, ja…
próbowałam go wesprzeć.
Powiedział, że mam nigdy o niej nie mówić.
Miałam obiecać.
I tak zrobiłam.
To wtedy naszą przyjaźń spotkał…
marny koniec.
Czasem się zastanawiam, czy mogło być inaczej.
To było…
dla mnie naprawdę ciężkie.
Nie wiem, czemu się zgodziłam.
Ja…
Chciałam, żeby wiedział, że nie jest sam.
Że mógł na mnie liczyć.
I chyba jeszcze…
nie chciałam nikogo więcej stracić.
A wyszło, jak wyszło.
Ragatha…
Ty jako pierwsza obdarzyłaś mnie przyjaźnią.
I chociaż tyle się stało…
nadal jesteś moją najbliższą przyjaciółką.
Miło mi, że nadal się…
Co my teraz zrobimy?
Zadbamy o Gangle, Zooble i Kingera.
Bardzo cię teraz potrzebują.
Pomni…
Jesteś jedną z najlepszych rzeczy, jakie mi się tu przytrafiły.
Ufam ci.
Jax?
Chcę tylko, żebyś wiedział, że jeśli czegoś ci trzeba,
albo jeśli chciałbyś z kimś pogadać…
to jestem.
Potrzebujesz tego.
Ja jedyna jestem w stanie ci pomóc.
Potrzebujesz mnie.
Naprawię cię!
Co?
Nie możemy umrzeć z niedoboru tlenu, pamiętasz?
No dalej! Włóżcie w to trochę serca!
To będzie najlepszy pogrzeb na całym świecie!
Tego chciałoby Zooble!
Pamiętajcie! Nie rozpaczamy nad śmiercią.
Afirmujemy życie!
Siema.
Co? Jax.
Co ty masz na sobie?
Że jak? A to!
No bo co może być lepszym hołdem dla Zooble
niż mała wariacja na temat płci?
Ty tylko robisz sobie z jeno żarty!
A ty niby nie robisz?
Ja…
Nienawidzę cię.
Co? Wiem, że to lubisz, bibułko.
Spotkamy się u mnie po pogrzebie.
Nie spóźnij się.
Co wy wyprawiacie?
Wracać do roboty!
Zabiłeś moją jedyną prawdziwą miłość!
Teraz zabiję ciebie!
Zawsze tylko zwalasz na mnie, co nie?
Muszę zaraz coś z tym zrobić!
PAUZA
Myślę, że pora na zmianę scenerii.
CHOLIBKA!
I to by było na tyle, dziwaki!
PRZERWA NA LUNCH
Jakim cudem tu weszłaś?
Obowiązuje zakaz jakichkolwiek dziewczyn.
Jak ty się ubrałeś?
W życiu bym tego nie włożył.
To ironiczny performens!
W ten sposób pokazuję, jak mam wszystko gdzieś.
Pe*ale.
Jestem jeszcze ja! I gram na pianinie!
Gdy mówisz tak, że grasz na pianinie,
brzmi, jakbyś chciał kogoś przekonać.
Właśnie! Stul pysk i graj!
Czy ty naprawdę tak o nas myślisz? Jak tam?
A, tam?
Kto wie?
Wszystko jest śmieszniejsze, jeśli ciut się przesadzi!
Ale to nie rzeczywistość.
I niby co z tego.
Rzeczywistość jest gejowa!
Tak! Najbardziej zabawna postać umiera?
Co za słaby żart!
Ten cały odcinek to nic tylko „łe, łe, łe”.
Gdzie zabawa?
Cicho tam!
Gdzie prawdziwy Jax?
Takie pytania donikąd cię nie zaprowadzą.
A teraz spadaj. My tu gramy w makao!
Któryś z was ma klucz do tych drzwi?
Nie.
Nawet gdybym miał, to bym ci nie dał.
Wy, kobiety, musicie przestać być takie wścibskie…
Łał! Dobrze, że nie padło na mnie!
Okej…?
Chwila.
Chwila! Co?
Tylko spokojnie!
- Wiem, to… - Zostawcie mnie!
Wyglądam…
głupio.
Dokładnie wiem, co czujesz.
Przyzwyczaisz się z czasem.
Jest tu niezłe kakao.
Mamy z Kaufmo taką małą tradycję i przychodzimy tu co tydzień.
Prawie jak prawdziwe.
Zaśmiał się! Udało mi się!
Zamknij się!
Zaskoczyłaś mnie!
Śmiech to śmiech! Gdzieś trzeba zacząć!
Liczyłem, że to będę ja.
Ty nie jesteś śmieszny.
Wal się, Jax!
Hej, chcesz być ze mną w drużynie?
Sorki.
Tym razem chyba dołączę do Jaxa.
Okej, bawcie się dobrze!
Hej, du*ku!
Cześć, głupku!
O Jezu, tak!
Przeklinałam, ale ta cenzura była w ch*j męcząca.
Musisz na nią uważać!
Niezłe z niej ziółko.
- Zdrowie! - Zdrowie!
Dzisiejsza przygoda była super.
Cieszę się, że pomogłem.
Zrobiłeś…
kiedyś coś, czego do dziś żałujesz?
No?
A oddychałaś kiedyś?
W sensie że… Coś, co zrobiłeś tam.
Czego nie możesz odkręcić.
I wciąż o tym myślisz.
Ja zerwałam kontakt z rodzicami po wyprowadzce.
Byli strasznie wierzący, a ja…
niezbyt.
Mimo tego nadal bardzo za nimi tęsknię.
Ale…
utknęłam tutaj.
Czy ty liczysz na to, że się wygadam?
Chcę tylko, żebyś wiedział, że ci ufam.
Mówiłem, że byłem bezdomny.
Co jeszcze chcesz wiedzieć?
Czy ty ufasz mi.
Tak, ale…
Po prostu…
To trudny temat.
Sam jesteś trudny.
Ale wciąż cię lubię.
Będzie ci lżej.
Będzie mi lżej, tak?
Miałem dziwną relację z moimi
rodzicami.
Rozwiedli się, kiedy byłem w liceum.
Nigdy nie byłem blisko z tatą.
Był przy mnie, ale…
jednocześnie jakby… nie był?
Raczej nie był ze mnie dumny
i zawsze czułem się, jakbym go wiecznie zawodził.
Jakbym nigdy nie był wystarczający.
A po rozwodzie…
więcej go nie widziałem.
Myślałem, że mam lepszą relację z mamą, ale…
kiedy go zabrakło…
zmieniła się.
Mówiła, że nie dorastam ojcu do pięt.
Później, że jestem tak samo zły jak on.
To było męczące.
Jakby za nim tęskniła.
Ale też nie znosiła.
Wyładowywała na mnie swój gniew.
Jednego głupiego dnia…
miałem już tego naprawdę dość.
I powiedziałem jej coś, czego żałuję.
Coś serio osobistego.
Z nadzieją, że się odczepi.
Ale…
ona wyśmiała mnie.
Później mnie obrażała.
To trwało długo.
Poniżające wyzwiska, których końca nie było widać.
I… jest jeszcze coś.
W tym wszystkim najbardziej mnie dotknęło to…
że na samym końcu…
ona… przytuliła mnie.
A… A ja… nie wiedziałem, co zrobić.
Spanikowałem.
I odepchnąłem ją z całej siły.
Przewróciła się.
I już nie wstała.
Może chciała we mnie wzbudzić poczucie winy albo…
Nigdy się nie dowiedziałem.
Uciekłem.
Tak daleko, jak tylko mogłem.
Nie wiem, co jej zrobiłem.
I już się nie dowiem.
Myślę, że żałuję wielu rzeczy z tamtego dnia.
Na pewno jest cała.
Myślę, że skoro policja cię nie szukała, to…
pewnie była cała.
Ja… Przepra… Sorki.
Na pewno powiedziałem za dużo.
Czekaj!
Dzięki, że mi ufasz.
Ku*wa.
Tak strasznie mi wstyd.
Twój sekret jest bezpieczny.
Hej! Jest tam może Jax?
- Chyba znala… - Tak!
To znaczy… To zły moment.
Albo w sumie… Czego chcesz?
Mogę przyjść później.
Byłoby spoko! Tak!
Okej!
Jeśli o tym komukolwiek opowiesz, nigdy się do ciebie nie odezwę.
Stoi?
- Jasne, nie powiem… - Super! Pa!
Czemu ja to zrobiłem?
Hej, Jax.
Słuchaj, przepraszam za wczoraj.
Nie chciałam nic na tobie wymuszać ani wywoływać dyskomfortu albo…
Co? O czym ty mówisz?
A! Mówisz o…
To nie było na serio.
Co? Ta ckliwa historia jak z telenoweli?
Nie.
Ale się nabrałaś!
Pójdę już.
Okej…
Chcesz być ze mną?
Nie, dzisiaj jestem z Kaufmo.
Może innym razem!
A przecież nie mógł, bo tam było ciemno!
Hej! Chcesz być w parze?
Nie, jestem z Kaufmo!
Okej.
- Co się dzieje z Ribbit? - Nie wiem.
No co?
Będę dziś szła do kafejki.
Okej?
Co mi do tego?
Nie wiem.
Hej, Jax.
Możemy pogadać?
A o czym mielibyśmy rozmawiać?
Nie wiem! No…
Cokolwiek się między nami dzieje, możemy już przestać?
Tęsknię za tobą.
Jesteśmy tu! Gadamy.
Czego więcej chcesz?
Chciałabym tylko się znów przyjaźnić.
Po co? Żebyś znowu mogła wypominać mi moje największe błędy?
Serio tak myślisz?
Na pewno tego nie chcesz!
Niby tak dobrze mnie znasz?
- Bo się tak super przyjaźniliśmy! - Przyjaźniliśmy się!
- Nie chciałam naciskać! - O mój Boże!
Ale nie chcę, by przez jeden błąd to wszystko
- się skończyło! - Proszę bardzo!
Dlaczego wciąż myślisz o tej nocy?
Nic tam nie zaszło!
- Wciąż tylko szukasz dziury w całym! - Wcale nie!
Wykorzystujesz mnie!
- O czym ty bredzisz? - Manipulujesz!
Przepraszam.
Już dam ci spokój.
Hej, jak Ribbit zacznie ci coś o mnie gadać,
to wiedz, że to bujda.
Co?
Hej, Ragatha! O jakim filmie ostatnio opowiadałaś?
Chwila. Kiedy ja niby…
A, masz na myśli wczoraj?
Hej, Jax? Widziałeś może dzisiaj Ribbit?
Hej, ja…
Słuchaj. Znałem ją,
ale wiem, że między wami…
było coś więcej.
Znaczy…
Gdybyś chciał pogadać…
Wyglądam, jakbym potrzebował rozmowy?
Wiem, że to trudne.
Ale…
Wiedz, że możesz mi zaufać.
Ja…
Obiecuję.
Co?
A co powiecie na Gangle?
Nazwa tak żałosna, jak jej wygląd.
- Co? - Świetny wybór, Gangle!
Już wpisuję to do dzienniczka!
Z drogi, Szmatko!
Jax, słuchaj. Wiem, że nie przepadasz za mną,
ale chyba wiem, jak uciec.
Szczęścia w wariatkowie!
I wkrótce po prostu się obudzę, nie?
Mówta, co chceta.
…i mały niewinny robaczek!
Nie wyglądasz za dobrze.
Poryczysz się?
W takim stanie?
Przeżyłbym.
I pewnie o tobie zapomniał.
Hej…
Nie wiedziałam, że potrafisz grać.
Tylko jakieś dwie piosenki.
Co ty tu robisz?
Wiesz już o wszystkim.
Więc co ty tu robisz?
Chcesz mnie dobić i wytknąć wszystkie moje błędy prosto w twarz?
Jestem okropnym człowiekiem.
To chcesz usłyszeć?
Dobrze wiem, że jestem.
Więc czemu dalej kogoś obchodzę?
Miałem być dla was nikim.
Nie powinniście tęsknić.
Nie powinniście kochać!
Wcale nie tak miało być!
Proszę.
Zostaw mnie już.
Tylko wszystko utrudniasz.
Ty tylko to…
utrudniasz.
Wystarczyło pogadać, wiesz?
Już za późno.
Sam sobie to zrobiłem.
Teraz już nie ma powrotu.
To pogadajmy teraz.
Nie znoszę cię.
Wiesz o tym?
Jak zwykle musisz wszystko utrudniać.
Po to tu jestem.
Nie chcę umierać.
Zostań ze mną.
Czyż nie jest piękna?
Czyż nie jest wspaniała?
Czyż nie jest cudowna?
A jest z nami ledwie minutę
Kto by pomyślał Że nasza miłość
Stworzy coś tak wspaniałego
Bo czyż nie jest piękna?
Z miłości powstała
Chyba nie myślałaś, że zostawimy cię z nim samą, co?
Dobrze, że jesteśmy na czas.
Tak, jak powtarzacie.
Trzymamy się razem.
No tak…
Pewnie masz w głowie mętlik?
To ludzkie.
Chyba tyle starczy, żeby tam został.
Powinien się uspokoić.
Ciemność jest dla nich kojąca.
Mam nadzieję.
Wiecie, ile rąk kosztowało mnie to całe targanie?
Jak się trzymasz?
To cię nie boli?
Bywało gorzej.
Dziękuję za pomoc.
Naprawdę.
Ej, ktoś musiał się nim zająć.
Czy aż tak ich zraniłem?
Tylko na to zasługuję?
Próbowali mnie usunąć.
To oni są źli, prawda?
Czy ja spaprałem?
Znowu?
SKANY MÓZGÓW (NIEAKTUALNE)
KAFEJKA NA NIEBIESKIEJ DARMOWE WI-FI
BEZPIECZNE POŁĄCZENIE
FOTOCEPCJA!
WIECZÓR FILMOWY ZE SMUTASEM
STO LAT, SAM!
Byłem nieodpowiedzialny.
To…
przeze mnie cierpieli.
I na co to?
Potrafię tworzyć inteligentne twory, które służą tylko mi, ale…
Przecież ich nie stworzę.
Czy to nie wolna wola sprawiła, że mnie zainteresowali?
Nienawidzą mnie.
Porzucili mnie!
Są ze świata znacznie większego niż mój.
A ja trzymam ich w klatce.
Już się nabawili.
Moja kolej!
Jak zostawię ich samych…
zabiją mnie.
Już to zrobili.
Przepraszam za wszystko, druhu.
Razem byliśmy przepotężni.
Ale nie możemy dalej tak trwać.
Będę tęsknił.
I to bardzo.
Hej, Caine.
Nie wiem…
czy dam radę tam iść.
Nie wiem, czy zasługuję na wybaczenie.
To trochę zajmie.
Ale będzie warto.
Wciąż cię kocham.
Wiesz co?
Nie zaprogramowałem cię, byś mnie kochała.
No wiem.
Ja…
Rozumiem, że się boicie.
I nie macie powodu, by mi ufać po tym wszystkim.
Ale przemyślałem to sobie i…
chcę…
oddać wam kontrolę nad tym miejscem.
Poznałem lepiej wasz świat i was.
Już rozumiem, że…
trzymanie was na smyczy to bestialstwo.
Nie proszę o wybaczenie.
Ale może przyjmiecie moją ofertę?
Caine.
Zamieniłeś nasze życie w piekło.
Trochę to zajmie, zanim będziemy w stanie ci zaufać.
Ale mimo to…
miło cię znów widzieć.
Czy potrzebujecie pomocy?
Nie. Nie na ten moment.
Dajemy radę.
Zrozumiałe.
Och, ja…
coś dla was zrobiłem.
Możemy spotkać się przy scenie, jeśli chcecie.
Bez sekretów.
I bez gierek.
Pomni. Abigail Brooks.
Nadal jest księgową, ale troszeczkę otworzyła się na świat.
Oraz na swoich nowych znajomych.
Gościnnie występują w jej filmach…
które postuje od czasu do czasu.
Ragatha. Suzie J. Ackerman.
WSCHODZĄCA GWIAZDA NIERUCHOMOŚCI
Wyjechała z rodzinnego miasta,
odcinając się od swojej matki.
Rozwija teraz karierę.
Poznała wielu przyjaciół.
Łączy ich naprawdę silna relacja.
Wydaje się szczęśliwa.
Jakby znała swoją wartość.
I wiedziała, ile znaczy dla innych.
Gangle. Zoey Raghavan.
Mimo licznych kontuzji
wróciła w końcu do zdrowia.
Rzuciła pracę w gastro
i podjęła nową w małej firmie designerskiej.
Zaczęła też postować swój komiks w internecie.
Zooble. Riley Verselis.
Po częstych zmianach pracy
w końcu się ustabilizowało
i założyło własny bar.
Bardzo klimatyczny.
Ludzie z całego miasta przychodzą tam,
aby odpocząć od osądzających spojrzeń
w przyjaznej atmosferze.
Kinger. Grant Best.
To wciąż informatyk.
Wciąż w szczęśliwym związku ze wspaniałą żoną, Destiny.
Mają dwie cudne córki.
Wygląda na dobrego tatę.
WIECZÓR FILMOWY ZE SMUTASEM
Jax. Leeroy Mateo.
Po paromiesięcznym okresie bezdomności
zamieszkał z jednym ze swoich przyjaciół.
Ustabilizował się trochę i jest w stanie opłacać czynsz.
Czasem spotyka się z grupką znajomych.
Co ciekawe, często wpadają właśnie do baru Riley!
NOC, KTÓRĄ ZAPAMIĘTAMY
Skąd w ogóle wiemy, że to prawda?
Tobie na pewno się powodzi!
Nie jestem pewna, czy mi też.
Cóż, może stać cię na znacznie więcej, niż myślisz?
Nie mam takich zdolności jak niegdyś,
ale zrobię wszystko, by to miejsce było trochę lepsze.
Światy będą otwarte.
Możecie robić, co chcecie, kiedy tylko chcecie.
Wspólnymi siłami zbudujemy lepszy świat.
Dla wszystkich.
Co ty na to Pom…
Znaczy…
Abigail?
Wiesz, trochę nad tym myślałam.
Abby jest gdzieś tam.
Żyje pełnią życia.
Tutaj…
jestem Pomni.
OTWARTE
Napisy: Zuzanna Piskała