Dylan!
Hello? Dylan, nasa'n ka?
Ayun.
Ba't nasa lupa siya?
Kanina ka pa namin hinahanap. Ayos ka lang ba?
Hindi! Tingnan mo nga. Siyempre di ako okay.
May nangyari, pero... Hindi ko maalala.
HALIMAW O TAO
LIVE NA TAYO!
ARTIST AKO!
KUNG KASAMA KA...
Happy Monday sa lahat.
Mukhang acute lahat ngayong umaga.
Sana walang maging obtuse.
Maupo na tayo.
Gandang physics sa eroplanong papel ninyo.
- Susan Chu? - Dito po.
- John Rodriguez? - Dito po.
Carmie, male-late ka na!
Okay.
Kaya ko 'to.
Dylan Helsing?
Dito po.
Kev?
Kev lang ba?
Opo, present.
Carmie Henley?
Carmie Henley
Dito po.
So, magiging 3.14159265 equals y.
Wow. Sobrang dali ng math. Isa pa po ba?
Maling-mali 'yan.
Pero gusto ko 'yong confidence. Good hustle.
Ba't di na lang subukang sagutan ng lahat sa mesa nila?
A-plus para sa effort?
- Akala ko tama. - Nangyayari talaga 'yan.
Tristan.
Carmie, sinasabi ko na sa 'yo, may nangyaring masama
no'ng scavenger hunt.
Kasalanan niya lahat.
Ano naman? Wala ka namang naaalala, e.
Ang mahalaga, si Tristana ang may pakana.
Mukhang ''panganib'' nga siya.
- Mismo. - Oo nga.
Kung makikilala n'yo siya, malalaman n'yong mabait siya,
matalino, at nakakatawa.
Walang nakakatawa sa paggising na may baging na sa binti mo.
Hindi ako makalakad, makagalaw.
Akala ko katapusan na ng lahi ng Van Helsing hunters.
At masakit pa ang binti ko.
Pansin ko nga sa lakad mo.
Mula no'n, natutulog na akong bukas ang isang mata ko
at may flashlight sa ilalim ng unan.
Di ba lagi ka namang gano'n?
Pero ngayon may dahilan na ako.
May mali talaga kay Tristan.
Kung 'yon ang totoong pangalan niya.
Mr. Dylan Helsing,
mukhang may mas mahalaga kang sasabihin kaysa sa 'kin.
Please, sabihin mo sa 'min.
Hindi na po. Wala namang interesting dito.
Bakit di mo sagutan 'to?
Sige po.
Eto na.
Tama.
Inaral ko si Descartes in French.
"I think, therefore I math."
Mas may alam pa din ako kay Descartes. Ilang taon din ako nag-aral ng philosophy.
Di lang puro comics ang Fan Con.
Kailangang magdesisyon.
Ilang merch ang kailangan? Kailangan ba ng poster o Carmela figurines?
Nalilito ako. Kailangan ko ng kutob mo.
Una at pinakamahalaga, walang Carmela figurines.
Di puwede.
Di, Leanna figurines na lang.
May kasama nang iba't ibang damit at accessories...
Di ako magpapabayad sa trademark.
- Wala 'yong kinalaman sa comics ni Kev. - Wala kang vision.
- Puwede ako sa bago mo. - Hindi ko babanggitin ang next comic ko.
Tawagin mo nang Untitled Kev Just Kev Project.
Part ng process ko ang secrets.
So, pupunta ka mamaya, di ba? Kailangan kita.
Oo, ako'ng bahala. Pangako.
Kailangan ko lang maabutan 'yong birthday ng kambal.
Mag-ayos ng decorations ang regalo ko sa kanila.
Alam mo na ba ang Fan Con vibe mo?
- Vibe? - Suwerte mong ako ang manager mo.
Sana ako na lang ang manager ko.
Alam mo na, 'yong vibe mo, way of life mo. 'Yong ikaw, style mo.
Gusto ko sa style ko. Ganito na 'to, third grade pa lang.
At wala akong problema sa sarili ko.
Mga fans ko.
Leanna Live muna ako. Pero baguhin dapat talaga 'yang gupit mo.
Period. Dot. Ba-bye!
Uy, kanina pa kita hinahanap.
Talaga? Ikaw din, kanina ko pa hinahanap.
Teka. Di pala. Ewan ba't ko nasabi 'yon.
Masaya akong makita ka.
Uy, Duncan. 'Musta?
Dylan, at tingin ko alam mo kung kumusta ako.
Libre ka? May sorpresa ako.
Sorpresa? Para sa 'kin?
Oo. Matagal ko nang pinaplano.
Sige. Tara, tingnan natin!
Maya na lang.
Tandaan mo ang pinag-usapan natin.
Kev, pupunta ako!
Tingnan natin ang tinatago ni Tristan.
Wag ako. Baka Helsing 'to. Dugong hunter.
Alam ko kung may panganib.
Ano'ng ginagawa mo?
Wala. Wala naman.
Iniisip lang kung ide-decorate ang locker ko.
Parang di ikaw 'yong tipo na magde-decorate.
Wala ka bang pupuntahan?
Puwede kong i-report 'yang kakaibang ikinikilos mo.
Maliban na lang kung mauuna ako.
Ganiyan nga.
Ang baho ng mga forest patrol guide. Dapat di sila mamigay ng hygiene badge.
Ano 'to?
- Nagbibiro ka. - Hindi nga.
Wala pang nangsorpresa sa 'kin nang ganito.
Oo, may Taco Tuesday kami ni Papa.
Akala niya sorpresa pero tuwing Martes naman.
Masaya 'to.
Sabihin mo na kasi.
- Kung sasabihin ko, di na sorpresa. - Clue na lang.
Magaling akong lumutas. Di ko primary skill, pero feel ko...
Sorry.
Ayos ka lang?
Sundan mo 'ko?
Maganda, di ba?
Kung maganda ang medyo nakakatakot, sige.
Kailangan ba talaga 100?
Hindi. Ang kailangan, 200.
Marami pa sa baba.
- Hello? - Carmie, ba't ang tagal mo?
Hello? Kaunting tulong naman, o.
Manager mo 'ko, di assistant.
Ikaw, kuya tindero, ayusin n'yo 'tong sahig ninyo
promptus, ibig sabihin pronto sa French.
Actually, Latin 'yon.
Kev, makeover time na.
Teka, teka. Di ko babaguhin kung sino ako.
Siyempre hindi. Perfect na kung sino ka sa loob.
Kailangan lang nating pabonggahin 'yong panlabas mo.
- Salamin muna. - Malinaw pa ang mata ko.
Wala nang nagsasalamin para makakita. May Lasik na.
Ngayon, fashion accoutrement na lang sila dahil tuloy-tuloy dapat ang glam.
Hindi. Masyadong square ang panga mo.
'Yan. Ngayon, isuot mo 'to.
Di na kailangan 'to, sayang sa oras at talento ko.
Masuwerte ka nang nandito ako.
Walang anuman. Kaya isuot mo na.
Pumupunta ako dito no'ng bata ako.
Halina kayo!
Gaano ka kalakas?
Paluin mo nang malakas para maabot ng bola 'yong bell.
- Mukhang madali, pero mahirap. - Eto.
- Tingnan natin ang kaya mo. - Sige. Manlilibre ng lollipop ang talo.
Di gano'n kalakas.
Di na masama. Akin na, subukan ko. Di ako aalis nang walang stuffed toy.
Wow! Nanalo ka ng laruan!
Halika rito, bata.
- Nasa'n na ang lollipop ko? - Congratulations.
- Saan mo nakuha 'yan? - Di lang ikaw ang may powers dito.
Sunod.
Hindi.
'Yan nga!
Best of three. Tara.
Three rings sa bote, panalo ka na.
Sige.
- Eto na 'ko, Mr. Dino. - Kaya mo 'yan.
Tulungan na kita. Sa 'yo na si Mr. Dino.
May nanalo na!
- Eto. - Salamat. Kuhanan pa kita.
Boom!
Hindi, ayoko nito.
Lumayo ka nga.
Alam mo. Pain is fashion, and fashion is pain.
Kalokohan 'to.
Artist ako. Writer. Di ko kailangang kunan ng picture.
Oo. At kailangan mo ng leaflets para sa Fan Con.
Bilang brand strategist mo, isa lang sasabihin ko.
'Yon ang susi sa tagumpay mo.
Art ko lang ang pinakamahalaga.
Saka, nasa'n ba si Carmie?
Nangako siyang tutulungan niya akong ayusin ang merch.
Makinig ka! May bata diyan na magiging inspirasyon ang libro mo.
Kung walang publicity, di makakarating ang libro sa kanila.
Ayaw mo bang baguhin ang buhay ng isang bata? Anong klaseng halimaw ka?
Sige.
Kamay sa balakang.
Maganda 'to.
Ang sama kamo.
Ngumiti ka na parang di napipilitan.
Sige.
Dito ako tumatambay minsan.
Para lang makita nang mas malinaw ang mundo.
Tamang-tama 'to para sa sorpresa ko.
Ano, 'yong lollipops, laro, stuffed toys...
- Di 'yon ang sorpresa mo? - Oo, pero may iba pa.
Wow...
Wala akong masabi. I mean, nagsasalita pa rin ako, pero...
Salamat. Masaya kang kasama.
Ganda ng ngiti mo.
Paano mo hinaharap na iba ka?
I mean, lahat may kinabibilangan, at outsiders lang tayo, nanonood.
Alam ko.
Inaalala ko rin 'yan dati, pero di na ngayon.
Talaga?
Sino'ng gugustuhing maging tao? Mahina sila.
Tayo ang outsiders. Kaya laging takot ang mga tao sa 'tin.
Sa tingin ko, sa huli, maglalaban ang mga mythic at mga tao.
Pero mahal ako ng taong pamilya ko.
Alam ba nila kung ano ka?
Di alam ng parents ko. Magugulat sila.
Alam ng kambal.
Iniisip lang nila na superhero ako sa isang pelikula.
Balang araw, pipili ng panig ang bawat blended.
Lalabanan ng mga pipiling maging mythic ang mga tao.
Makakalimutan ng mga pipiliing maging tao ang power nila at matatalo ng mga mythic.
Pero ibang usapan na 'yon. Sa 'yo muna ang araw na 'to.
Well...
Wow.
Ito na ang pinakamasayang araw ng buhay ko.
Ito na ang pinakamasamang araw ng buhay ko.
Hindi! Wag gunting.
Alam ko ang ginagawa ko, Gumupit na 'ko ng buhok dati.
To be fair, buhok ng tao, hindi pa,
pero nasubukan ko na sa Shih Tzu kong si Kylie K.
Magaling daw ako.
Classic ang gupit ko.
Subok na. Bagay na bagay. Akma sa personality ko.
Nagpa-survey ako, at agree ang 300 kong LeannaLifers,
kailangan mo ng bagong look.
Kulayan natin.
Ibaba mo 'yan.
Walang may favorite sa orange.
Pangit ba talaga?
Hindi sa masama. Wala lang buhay. 'Yon ang problema.
Anong hairstyle ang matagal mo nang gustong subukan?
Tapang, ha.
Sige.
Sobrang ganda.
- Medyo mainit nga lang ngayong taon. - Oo, pero ano ba'ng magagawa mo?
- Kahit anong wish mo. - Kaya mo bang pumigil ng kulog?
- Oo. - Ulan?
- Siyempre naman. - E, bagyo?
Preno muna. Hindi ako si Shapeshifter.
Shapeshifter?
Kilala mo siya?
Hindi, pero maalamat siya.
Totoong leader sa mga mythic.
Ano?
Wala.
Sige.
'Yong kaibigan ko na puro weird ang nahahanap...
- Si Dylan? - Oo.
May nakita siyang parang papel na may propesiya.
Ngayon?
Sabi, pipiliin kong maging mythic at mag-uumpisa ako ng giyera.
Normal na bata lang ako last year, pero ngayon, di ko na alam kung sino ako.
Ang weird.
Si Dylan, tao lang siya.
Ano namang alam nila?
Pumunta ka sa Fan Con.
Pupunta ang mga blended. Makikita mo ang kinabibilangan mo.
Pupunta ka? Buti naman. Pupunta ako.
Tutulungan ko si Kev na i-launch 'yong susunod na comic book niya.
Parang isa na namang tao na nananamantala sa uri natin.
Hindi, di totoo 'yan.
Hilig niya 'yon. Pinaghihirapan niya ang comic books niya.
Pero di siya makikilala at comic niya kung wala ka.
Kuwento mo ang gusto ng mga tao. At tinatanggi niya 'yon.
At...
di pa niya nakuwento 'yong pinakamagandang parte.
Hala. Male-late na tayo. Kailangan na nating umalis.
- Tayo? - Oo. Sasama ka.
Dapat siguro may brand ang hairline ko.
Pangalanan kong #LeannaStyles o #LeannaLocks. Sa tingin mo?
- Ang galing. - Siyempre. Icon kaya ako.
Generational changemaker.
Kung magpapakatotoo ako, amazed at inggit ako sa sarili ko.
'Yong gupit ko, pero sige.
Siyempre.
- Kev, kailangan kita. - Ayos ka lang ba?
Hinay-hinay sa paghinga mo.
- Masisira ng moisture 'yong pa-wave niya. - Oo nga.
Ano 'yan?
Di mo na kailangang intindihin.
- 'Yan lang ginawa mo buong araw? - Actually, hinintay ko si Carmie.
Di siya dumating. Kailangang magdesisyon, at nasa mood ako.
- Kaya eto. - Sige.
Wala ka lang sense of style.
Kaya di mo naiintindihan.
Sige, una na 'ko.
Ipapadala ng assistant ko 'yong bill.
Okay. May problema tayo.
Ano 'yan?
- Nakuha ko sa locker ni Tristan. - Ninakaw mo?
Hindi. Kinumpiska.
Sinubukan kong buksan pero wala.
Kahit 'yong titanium drill ko hindi mahati 'to.
Hawakan mo 'yong ibabaw.
Tingin ko, ginagamit ni Tristan para saktan si Carmie.
Posible nga talaga.
Pero pagkatapos na 'yan ng birthday ng kambal.
Ngayong araw na.
As in ngayon. Tara na.
Kung hindi, habambuhay nila tayong parurusahan.
Ipapakita natin 'to kay Carmie. Mabubuksan niya sa lakas niya.
Oo. Sige. Tara na.
Happy birthday!
Patapos na ang birthday namin.
- Di ka nag-decorate gaya ng pangako mo. - O nagbigay ng regalo.
Hindi, naalala ko kaya.
- Stuffed toy? Puwe. - Stuffed toy? Puwe.
Ang cute kaya.
Carmie, saan ka galing?
Ang tagal mo, nilakad na ng Papa mo si Rainey.
Alam niya. Saan mo siya dinala buong araw?
Hindi. Wala siyang ginawang masama.
Sa totoo lang, ito na ang pinakamagandang araw ko.
Talaga? Kasama ba diyan 'yong di mo pagtupad sa pangako mo?
Oo na, okay? Alam ko.
Akin ba 'yan?
Hindi.
Oo. Hindi.
Siguro.
Binuksan mo 'yong locker ko para nakawin 'yan?
Di naman siguro ninakaw.
Parang mas pangangalap ng ebidensiya. Tingin ko, ginagamit niya para saktan ka.
- Ano? - Saktan siya?
Una, binuksan mo ang locker ko. Nakakalalaki. Pangalawa...
salamat sa pagsira sa best surprise.
Happy birthday.
- Wow! Astig! - Wow! Astig!
Ito na ang pinakamagandang regalo. Sinister Mage, first edition.
Sobrang rare nito. Saan mo nahanap 'to?
Maiinggit talaga ang friends natin.
Di ako makapaniwalang ginawa mo 'yon.
- Di naman siguro niya sinasadyang... - Hindi, Ma.
- Sinadya niya. - Kailangan ka naming makausap.
Tungkol saan? Wala nang dapat pag-usapan.
Sobrang saya na ng araw ko tapos sinira n'yo pa.
Carmie.
Carmie, anak.
Hindi. Tama si Tristan. Iba ako sa inyo.
At tanggap niya kung ano ako.
Carmie, hihiwain na 'yong cake. Bumalik ka.
Iwan n'yo 'ko!
Nagsalin ng Subtitle: Lawrence Arot