Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Hindi Malilimutang Taon - TAG-INIT
Parating na ang tag-init
Ang init sa iyong puso
Ang makulay na hiwaga
Ay parte ng buhay
HANGO SA LIKHA NI THALITA REBOUÇAS
Di na magtatagal
Lahat ng babaeng matambok ang likod
Na naka-topless sa buhanginan
Ay magiging sirena
Gusto kita ngayong gabi
Naglalagablab para sa akin
- 58, 59, 60… - Lola! Tavinho!
Handa na ang lahat. Tara na bago dumating si Papa.
- Uy, dapat ba akong sumama? - Oo naman, Tavinho!
Dali, Lola! Ano 'yan?
Ang tribute ni Queilinha sa Portela.
Si Queilinha Quero-Quero ang pangunahing dancer ngayong taon.
Sa Ash Wednesday, idaraos niya ang pinakamalaking street party sa Rio.
Sobrang miss ko na ang Rio de Janeiro!
Gusto ko ulit magsaya sa Carnaval sa huling pagkakataon.
Seryoso ba, Lola? Di ko maintindihan ang paulit-ulit na kanta.
Pati ang mga pawisang katabi mo, amoy ng katawan, hiningang amoy-beer…
Ayaw ko n'on!
Dahil 'di mo pa nasusubukan.
Ayos lang ako, mahal. May iba pa akong aasikasuhin.
Tara na dahil malamang ay dumating na ang aking guro.
Tara, Lola. Para sa mabuti ito.
Isipin mo, pag matagumpay ang palabas ni Inha, tutuloy siya sa Paris.
Isipin mo! Gagawin kong gym ang kuwarto niya.
- Loko. - "Loko."
At pupunta tayo sa Paris!
At pupunta tayong Paris.
- Dalhin mo ang upuan. - Sige.
Tara, Lola. Magiging maganda ang palabas.
Ilagay mo rito ang upuan ni Lola.
- Maupo ka rito, Lola. - Salamat.
Heto, Lola.
Ang ganda mo!
- Salamat. Mahal kita. Galingan mo! - Walang anuman.
Marcia, darling!
- Salamat sa pagpunta. - Nagtataka ako!
Ipakikita ko ngayon ang mga damit…
- Bakit sobrang tagal? - Tavinho, sabihan mo siyang maghintay.
- Diyos ko. - Inha, ang hirap nito!
Tavinho, 'di pa 'yan ngayon, mamaya pa.
- Paumanhin! - Tutulungan kita.
Marcia, karapat-dapat ba ako sa rekomendasyon na mag-aral sa Paris?
Oo naman. Mapapadali ang pagsusulat.
- Salamat! - Pero Inha, guro mo ako.
Walang silbi ang sulat galing sa akin.
Alam ko. Kaya gagawin ko ang palabas na ito.
Kailangan ko ng kakaiba.
Isa pa, akala ng tatay ko ay kalokohang pag-aralan ang fashion.
Kailangan ko ang scholarship sa Paris
dahil gusto niya akong makatrabaho pagka-graduate ko.
- Tulad ng kapatid ko. - Grabe!
Ano na lang ang sasabihin ng mga taong 'yon?
Na marami kang nalalaman,
na may kumpiyansa ka sa pagkalalaki, at 'di nag-aalala sa kahit ano.
Pero 'di nila sasabihin 'yon. Talagang hindi!
Salamat! Magsisimula na ako, okey?
Magandang hapon. Ikinalulugod kong makilala kayo.
Ako si Inha Torres, isang stylist,
at ito ang unang fashion show sa Miratinho!
Ang unang kasuotan ay isang deconstructed suit.
May suot siyang maong na palda…
- Grabe, nakakatawa ako. - Ako mismo ang nagbago nito,
nilagyan ko ng mga bulsa galing sa ibang pantalon.
Tunghayan ang pangalawang kasuotan sa palabas.
Ako mismo ang nagtahi.
Gawa sa dalawang piraso.
Ang maganda at mahabang pantalon at ang pantaas
na bumubuo ng isang jumpsuit.
- Tigil! - Ngayon…
- Papa? - Di na matutuloy ang event na ito.
Narito ako para sa kaligtasan n'yo.
Kami ang PFV, Partido ng Family Values!
At nakakaabala kayo sa publiko!
- Papa, nababaliw ka na ba? - Diyos ko!
Hindi ito disente!
- Tavinho, ano 'yan? - Hindi ko alam.
Crochet!
Ma, itigil mo ang pagrekord!
Sumama kayong dalawa sa akin!
Halina kayo!
- Sinisira mo ang palabas ko! - Isa itong gulo.
May nagaganap ngayong fashion show! Pa, 'di mo puwedeng itigil ang palabas ko.
Palabas? Nakakaabala ka rito sa plaza.
- Fashion show lang ito. - Fashion show?
Mukha itong damit na pang-samba.
Pa! Tigilan mo ang pagiging makaluma, mapanghusga, at sexist!
Anak, intindihin mong tradisyunal na lugar ang Miratinho.
At pipili ang partido ng kandidato para sa gobernador!
Pero kailangan ko ang palabas na 'to para matanggap sa post-grad sa Paris!
Kailangan ko ang mga anak ko sa tabi ko ngayon.
Sa totoo nga,
gusto kong pumunta kayo sa kumbensiyon ng partido,
na nagsisimula na ngayon, dalawang linggo bago ang Carnaval.
Dito lang ako at aalagaan ko si Lola.
Sige.
Dito ka. Sasama si Tavinho sa akin.
Ano?
At Diyos ko, huwag kang mag-imbento ng kahit ano!
Tara na, Tavinho!
- Di ko alam… - Tara!
Hubarin mo 'yan. Ano ba 'yan?
Hindi, magiging maayos ito, pare! Nasa ayos ang lahat.
Huwag kang mag-alala, maaayos ito. Alam kong 'di sapat ang bilis.
Ang papeles…
Ano? Uy, Ma! Patayin mo 'yan! Di mo ba nakikitang nagtatrabaho ako?
- Lola, huwag mong patayin! - Walang rumerespeto sa akin!
…parang si Carrie Goldenblat,
na may Brazilian na ama at Amerikanang ina,
- Si Carrie ay isa sa mga… - Aking Portela!
…pinakasikat na stylists sa mundo.
Di pa siya nakapagtatrabaho sa Brazil mula n'ong magka-atelier siya sa Los Angeles,
hanggang ngayon.
Nagsimula ang relasyon nila ni Portela, dalawang taon ang nakaraan
noong bumisita si Carrie sa samba school at nakita niya ang Carnaval ng Rio.
Hindi ba ito matatanggihan?
Hindi ka makakahindi kay Portela.
Kapag inirekomenda ako ng babaeng 'yan, matatanggap agad ako.
Kaya kausapin mo siya.
- Pupuntahan ko si Portela? - Oo!
Huwag ka nga, Lola.
Inha!
Inha, may ideya ako.
Kung gusto mo, sasamahan kita. Iha…
Tingnan n'yo, sobrang…
Pagkakataon ko nang madala ka sa Carnaval, Inha!
Isipin mong ipinapakita ko sa 'yo ang agila ni Portela sa kalye.
Portela, wala nang mas gaganda pa
Tingnan mo! Kinikilabutan ako!
- Tara ba, Inha? - Lola, grabe ka!
Baliw ako sa 'yo!
Tingnan mo.
Tingnan mo!
Talaga?
- Sa Rio? Nahihibang ka na. - Pakiusap.
Di pa ba sapat sa 'yo ang nangyari sa nanay mo?
- Mag-iingat kami. - Habang Carnaval!
- Iniisip ko ang kaligtasan n'yo! - Hindi! Nagpapanggap ka lang.
Salamat, Ma. Salamat.
Anak, nilisan ko ang Rio para sa kaligtasan mo.
Namili ako ng lungsod na wala ang pangit na party na 'yon.
Di ito para sa Carnaval. Para ito sa post-grad ko.
- Nang simulan mo ang mga klaseng… - Kolehiyo!
Bahala na. Di kita pinipigilan.
Pero magiging kandidato akong gobernador para sa estado.
Pa, kailangan kong magtapos. Huwag mo itong gawin sa akin.
Hanggang matapos ang taon.
Kung walang scholarship, tutulungan mo ako sa pangangampanya.
Okey?
Mahal kita.
Ang baby ni Papa!
Bantayan mo si Lola, okey? Babalik ako sa Ash Wednesday.
Okey?
Uy, ano ito? Tingin mo, magmamaneho ka?
- Ano? - Baliw ka na? Ayaw kong mamatay.
Lola!
Ano 'yon?
Kinakabahan ako sa pangongontrol ng tatay mo sa lahat.
- Lalong lumalala. - Di ko alam ang gagawin ko.
Maniwala ka sa pangarap mo!
O gusto mo bang matulad sa akin?
Matanda at nasa sofa lang palagi,
nangangarap ng Carnaval na hindi mangyayari.
Sandali!
Sabi ni Papa, mawawala siya nang dalawang linggo, 'di ba?
Oo.
May pagkakataon tayo nang hindi niya malalaman.
- Hindi niya malalaman! - At sasama ka sa akin!
Gusto ko! Pero malalaman ni Otavio 'yon.
Di na ako tutuloy. Pangarap mo rin 'yon.
Iha, makinig ka.
Wala akong lakas na makisaya pa sa Carnaval.
Inha, nagawa ko na ang sa akin.
Oras mo na, binibini!
Naku, Lola!
Lola, inayos ko na ang gamot mo para sa 15 na araw, okey?
Sige.
Pakiusap, huwag mong guluhin ang lahat.
Sige, Inha! Ngayon na!
Naku, Lola, talaga?
Small, medium o large?
- Hindi, Lola. Pupunta ako! - Sige, sige!
Mahal kita!
HIGIT SA PAMILYA, BAWASAN ANG PAGSASAYA OTAVIO
KAKA
Nasaan ka, girl? Dapat parating ka na rito?
Akala ko malapit na ako. 40 minuto pa pala.
Ang daming pagdiriwang sa kalsada ngayong araw.
Pagdiriwang sa kalsada? Ngayong Enero?
Enero, Pebrero, Marso, Abril… Maligayang pagdating sa Rio, girl!
Sandali. Mayuyupi nila ang kotse ng tatay ko.
Ano ba! Alis!
- Ayos ka lang? - Ano iyon?
- Ano'ng nangyari? Siraulo ka ba? - Hello?
Ano'ng nangyari? Nasaktan ka ba?
- Ang ilong ko! - Wag kang gumalaw. Aayusin ko.
Huwag kang gumalaw!
Paulan ng pag-ibig, mga mahal ko!
- Ilong ko! - Tatawag ako ng ambulansya. Diyan ka lang.
Ayos lang. Natumba lang ako. Ayos na ang lahat.
Hindi ka taga-Rio.
Isa kang literal na payaso!
Ang binti ko…
- Tatawag ako ng ambulansya. - Biro lang! Ito ang Carnaval.
Lahat ay nagsasaya. Hindi mo kailangang mamroblema.
- Mamroblema? Ako? - Oo.
Bigla kang tumawid sa harap ng kotse ko.
Sige. Maligayang Carnaval din sa 'yo.
Mukha ba akong mahilig sa Carnaval?
Kuha ko na. Iniisip mong Carnaval ang pinagmulan ng lahat ng kasamaan.
Hindi sa ganoon. Tingin ko lang ay wala itong silbi.
Boo!
Payaso!
Naku, Inha, puno ng confetti ang buhok mo.
- 'Di maaari ito. Kailangan mong maligo. - Talaga?
Sabihin mo sa 'kin. Guwapo ba ang nabangga mo?
Hindi ko napansin. Saan ko ilalagay ang maleta ko?
Puwede tayong magtabi sa taas, o kaya may sofa rito sa baba.
Puwede na ako rito.
Kaka, nandito ako para magtrabaho.
Iyon lang!
Inha, ipapakita ko sa 'yo ang bago kong kanta. Sobrang ganda n'on!
Pero ipapadala ko muna sa manager ko.
Ano? May manager ka na ngayon?
Wala, isang bagay na wala pa ako,
pero tingin ko, magandang sabihin iyon, para magkatotoo,
dapat ihayag sa kalawakan.
Hindi bale…
Naghanda ako para sa Carnaval
Nag-makeup Pinalaya ang sarili
Nakakamanghang pagdiriwang sa daan
At sa dulo ay natagpuan kita
Bigla kang dumating na tila Pakpak ng Kerubin
At nahulog ako sa iyo
Hindi ko pa alam ang pinakagusto mo
Bigla kang dumating na tila Pakpak ng Kerubin
At nahulog ako sa iyo
Gusto mo rin bang maging akin?
IGALANG ANG LUGAR NA ITO
Carrie!
Ano'ng nangyayari? Diyos ko.
- Ano ito? Sinusundan mo ba ako? - Ikaw?
- Ako? Ano'ng ginawa ko? - Gumaganti ka ba?
Ganti? Tingnan mo kung gaano kalaki ang unggoy!
Grabe, nakakakilabot iyan.
Ginawa ko iyan.
Magaling.
- Ano'ng ginagawa mo rito? - Hinahanap ko si Carrie Goldenblat.
- Isa siyang stylist… - Alam ko.
Gusto ko siyang makausap habang narito siya.
Mas madali iyon sa Los Angeles. Abala siya para sa Carnaval.
Tumabi ka na, para hindi ka masaktan.
Teka! Matutulungan mo ba akong makausap siya?
Ang lakas ng loob mo!
Nagsuplada ka ukol sa Carnaval. Bakit kita tutulungan?
- Hindi! - Nakaharang ka sa daan ko.
Hindi ko lang maintindihan ang mga tao.
Portable na CR. Gitgitang mga pawisan. Ayoko ng ganoon.
Kuha ko na.
Gusto mo ng Carnaval sa VIP section, libreng bar na may aircon
at sana sa tabi ni Carrie.
Mas gusto ko iyan.
Mukha nga.
Hindi, hindi sa ganoon. Makinig ka.
- Kailangan ko talaga ito. - Nakaharang ka sa daan ko.
Kakausapin ko siya. Magtatrabaho ako nang libre. Kailangan ko lang ng tulong.
Paumanhin. Inuuna namin ang mga tagarito.
Nakakainis!
Nandito pa ako!
Halika. Tulungan mo akong magbuhat.
Ganoon na nga.
Pasensya na. Sino ang namamahala rito?
Siya, si Joca.
- Salamat. - Ingat kayo riyan.
Kailangan pa nating takpan iyan.
Gamitin mo itong asul. Salamat.
- Joca? - Ano iyon?
Masaya akong makilala ka. Ako si Flavia. Inha na lang.
Nag-aaral ako ng fashion at gusto kong magboluntaryo rito.
Miss, dalawang linggo na lang bago ang parada. Hindi na puwede.
Joca, matagal ko nang pangarap ito.
Ang makapasok sa loob ng templong ito ay nakakapanindig balahibo.
Babae, galing ka ba sa Madureira?
Ipinanganak doon, oo, pero hindi roon lumaki.
Hindi ako makapaniwala. Nagbibiro ka yata.
Natatandaan na kita.
Ikaw ang bumangga kay Guima, hindi ba?
Pagkakataon nga naman.
Pagkakataon? Hindi.
Lahat ng pinauulanan ko ng glitter ay nagkakaroon ng romansa sa Carnaval.
Wala ako rito para sa romansa sa Carnaval. Bagkus para magtrabaho.
Sinabihan ko siyang mas pinipili natin ang mga tagarito.
- Sabihin mo sa kanya, Joca. - Sino'ng nagsabing hindi ako tagarito?
- Tagarito ka sa komunidad? - Tama.
Matagal nagtrabaho ang mama ko sa Portela.
- Ano'ng trabaho? - Gumagawa ng mga costume.
Magaling siyang mananahi.
Kaya ako nag-aral ng fashion. Siya ang inspirasyon ko.
Yona ang pangalan niya.
- Yona? - Yona?
- Wala akong kilalang Yona. - Yona?
- Wala akong kilalang Yona. - Yona…
Nasaan na ngayon si Yona, iha?
Namatay siya sa isang car accident.
Ikinalulungkot ko.
Maliit pa ako noon.
Nahirapan ang papa ko at nagpasyang umalis ng Rio, kaya lumipat kami.
Nakakalungkot iyan.
Nandito ako para makilala ang pinanggalingan ko.
Huwag mong sabihin iyan! Gusto mo lang makausap si Carrie.
- Kausapin si Carrie? - Oo, pati na iyon.
- Pero alam mo ang talagang pangarap ko? - Ano?
Ang makita ang agila ng Portela na pumaparada sa abenida.
Portela
Sige, Portela!
Noong maliit pa ako, hinahanay ko ang mga manika ko
at gumagawa ng sarili kong parada.
- Ayos. - Ganda.
Joca, pare, papuntahin mo siya kay Arlete.
- Arlete? - Oo.
- Walang tumatagal sa grupo ni Arlete. - Mismo. Laging may bakante.
- Magugustuhan ka niya. - Tama. Magaling ako.
Magugustuhan ka niya.
Sige, iha. Sumakay ka ng elevator papunta sa ikaapat na palapag.
- Sige, salamat. - Good luck.
Guima, Diyos ko, nakakahiya ka.
Gusto ko lang malaman kung maayos ang lagay ng anak ko. May lagnat siya.
Iyan ang nangyayari sa mga taong panay ang cell phone sa trabaho.
Natatanggal sila!
At ikaw, Tati? Bakit wala ka sa tahian?
Kumuha lang ako ng tubig.
Huwag mo akong galitin. Nanginginig akong magsibak ng isa pa!
- Arlete, ayos lang ba ang lahat? - Ano ang "ayos"?
Paano magiging ayos kung malapit na ang parada, wala pang nakahanda rito?
Pinadala ako ni Joca para magtrabaho sa 'yo.
Nagbibiro ka ba?
Kailangan ko ng marunong manahi tapos gagawin ito ni Joca!
Nag-aaral ako ng fashion sa kolehiyo.
Iyan nga ang kailangan ko. Estudyante!
Sabihin mo kay Joca, isama ka sa konseho niya.
Arlete, puwede kitang tulungan. Totoo.
Alam ko! Kakausapin ko si Carrie.
- Magugustuhan niya ako. - Baliw siya.
Wala kang pag-asang makausap si Carrie.
Bakit hindi? Tiyak, mas marami akong alam kaysa sa karamihan ng tao rito.
Nakikita mo ang mga tahi? Hindi ito magtatagal.
- Si mama ang nagturo sa akin. - Mali ang turo niya. Pasensya na.
Ako ang mama niya.
- Di magtatagal, pero maayos ang hitsura. - Tati!
Miss, ibang klase ang lakas ng loob mo.
Kailangan lang tumagal nang 70 minuto ang mga damit na ito.
Walang silbi rito ang mga natutunan mo sa kolehiyo!
Arlete, tingnan mo ang kaya kong gawin. Walang bayad. Kahit ano'ng gusto mo.
Ma, may bagong dating na mga tela.
Walang ibang magbubuhat.
Dahil gusto mo talagang magtrabaho rito, humanda kang magpagod at sumunod sa akin.
Kuha mo? O maaari ka ring umalis.
- Hindi niyo pagsisisihan ni Carrie. - Kalimutan mo si Carrie.
Hindi siya pumupunta rito. Nagdidisenyo lang siya.
Tara na.
Para sa 'yo.
Salamat.
- Tutulungan kita, Inha. - Ayos lang, kaya ko ito. Salamat.
Ang taas ng tingin mo sa sarili mo. Tama ba, kolehiyala?
Di nagtatagal ang magandang tag-init,
at lalong hindi ang isang carnaval!
Aalis ka agad? Bakit mo sinimulang tugtugin ngayon ang tambol?
Ma, matagal ko nang gusto. Pero ngayon lang nagkaroon ng pagkakataon.
Huwag mo akong i-"Ma", Tati. Nangako kang magtatahi ka.
At magdidikit ka pa ng mga rhinestone sa 70 sandalyas bukas.
Wala pa sa kalahati ang tapos.
Gagawin mo ang pinangako mo o hindi ka na mag-aaral. Naiintindihan mo?
Papa?
- Paumanhin. Hindi na mauulit. - Siguraduhin mo!
Tati.
- Ano na namang mali ko? - Hindi 'yon.
Gusto ko lang sabihing kung pangarap mo talaga, magpursige ka.
Hindi ko magagawa iyan.
Alam ko ang pakiramdam. Hindi rin ako suportado ng ama ko.
Pero mas maiging sumubok sa halip na laging mag-isip ng,
"Ano kaya kung sinubukan ko?"
Hindi ko puwedeng biguin ang lahat, Inha. Tatapusin ang mga sandalyas bukas.
Ako na, pumunta ka na sa ensayo,
at ako na ang tatapos ng mga iyon.
- Talaga? - Oo naman!
Pagkakataon 'to para ipakita ko ang kaya kong gawin.
Sige.
May kasunduan tayo?
Sang-ayon ako!
Diyos ko! Nasaan ang cell phone ko? Hindi ko makita.
Saan ko ba nailagay?
- Uy, Lola! - Uy!
Iniinom mo ba lahat ng mga gamot mo?
Gamot? Ang sama ng signal. Hindi kita marinig.
Hindi! May sorpresa ako para sa 'yo! Tingnan mo!
Portela!
Nakatutuwa, Inha!
Hindi ka puwedeng kumuha ng video rito, okey?
Hindi ako kumukuha ng video. Kausap ko ang Lola ko. Tingnan mo.
Uy, ang guwapo niya!
- Kumusta? - Hi!
Nobyo mo ba siya, Inha?
Hindi, Lola!
Baliw ka ba?
Tingin ko, sa samba iyan magtatapos.
Inumin mo na ang mga gamot mo. Ano'ng oras na!
Sige, iha.
Beso-beso, Lola. Mahal na mahal kita!
Mahal din kita.
- Paalam! - Paalam!
Mga lola, ano?
Magugustuhan niyang pumunta rito para makita lahat ng ito.
Naiisip ko nga!
Gusto ko lang humingi ng tawad.
Sa pagtawag sa 'yo na suplada, naalala mo?
Hindi ko naisip na mahilig ka sa samba.
- Ako? - Oo!
Panoorin mo 'tong maigi.
- Ano? - Manood ka!
Paumanhin!
Diyos ko, pasensiya na. Tutulungan kita.
- Wow, mukhang magandang Carnaval! - Hindi, para sa trabaho ito.
- Sige. - Salamat.
- Ang ganda ng damit! Gusto ko iyan. - Nagustuhan mo?
- Salamat. - Maligayang Carnaval.
Sana maayos ang trabaho mo! Paalam!
Salamat.
Galing!
Inha, nakuha mo!
Kuhang-kuha mo. Salamat!
- Ngayon tutulungan na kita sa iba. - Hindi na. Natapos ko na lahat.
Inha, sana tinawag mo ako.
Ayos lang, gusto kong magtrabaho nang mag-isa.
Nang sa gayon sigurado akong gusto ko lahat ng resulta.
Kaya pala.
Arlete, ano'ng problema?
Nilabas ko ang lahat ng mga damit at isinabit ayon sa kulay.
Sino'ng nagsabi sa 'yong isabit ang mga 'yon, Inha?
Dekorasyon lang ba ang mga mannequin?
- Pasensiya na, akala ko… - Ngayon, kailangan mong ulitin lahat.
Magsisimula ang pagsusukat sa loob ng 15 minuto at kung 'di ka handa, Miss Inha,
puwede ka nang umalis.
- Lola, hindi ako puwede ngayon! - Inha! Gusto kang kausapin ng ama mo.
- Sagutin mo na siya ngayon! - Ano?
Pa? Video call? Talaga?
- Ano? - Tati, hawakan mo ito. Babalik ako.
- Pa. - Inha!
Sa wakas, sumagot ka!
Ang dilim diyan.
Bakit madilim?
Hindi, ano lang… masakit ulo ko. Gusto kong matulog.
- May nangyari ba? May problema? - Oo, iha. May problema.
Ginamit mo ba ang kotseng pang-kampanya?
Namulta ako dahil sa mabilis na pagpapatakbo.
Dinala ko lang si Lola sa botika. Iyon lang.
Ang multa ay naganap sa highway.
Hindi, Pa, hindi mo naiintindihan.
Kinailangan naming pumunta sa Brejo Alegre para sa mga gamot ni Lola.
Inha, makinig ka sa sinasabi ko.
Wala kang ideya sa pinsala na ginawa mo
sa pagkakamulta ng sasakyang may litrato ko, Inha!
Hindi na ba kita mapagkakatiwalaan? Ganoon ba?
Papa, mapagkakatiwalaan mo pa ako.
Mahal kita.
Inha?
…at ito ay para sa generator.
Dito ang generator? Tama iyan.
Napakagaling ng ginagawa mo.
Ano'ng alam niya sa mga generator?
Tumigil kayo. Trabaho ko iyan. Ako ang mag-aayos.
Hindi mo magagawa lahat mag-isa. Nagsisimula nang dumating ang mga tao.
- Tatapusin ko ito. - Kunin mo iyang isa.
"Freedom wings."
"Freedom wings." Talaga?
- Ano'ng nakakatawa? - Sa costume na
may nakasulat na "freedom wings"?
Masyadong payak. Tingnan mo.
Ito ba ang costume na isusuot ko?
Ano?
Tingin mo, masyado itong simple? Narinig kita.
Hindi, maganda naman.
Bakit ba hindi pumupunta rito si Carrie Catherine Goldenblat?
- Pupunta siya sa drum rehearsal. - Talaga?
Queilinha, tagahanga ako. Puwedeng mag-selfie tayo?
Oo naman. Dahil marami tayo rito, mag-story kaya tayo?
- Tipunin mo silang lahat. - Halika, Inha.
- Tati, hindi! - Halika na!
Napakalaking karangalan, kababaang-loob,
at tungkulin,
na idinedeklara ko ang pagbubukas ng PFV Convention na ito.
Napakagaling!
Siya ang pinakamagaling!
Magaling siya.
Mahusay.
- Babaguhin natin ang Brazil! - Sabihin ang "Carnaval"!
Carnaval!
Sa Sabado, nandito kami sa Portela para sa drum rehearsal.
Ano?
- Ano? - Ano?
Ano?
Wala. Wala ito. Wala.
Higit pa ito sa panaginip.
Babaguhin natin ang Brazil!
Magaling ang talumpati.
Pa, iniisip kong umuwi para tingnan sina Lola at Inha.
Gusto ko silang kumustahin.
Mabuti! Magandang ideya.
Matapang ang mga talumpating ito.
Gawin na natin!
#TARA NA! SABADO! PORTELA, 10 P.M.
Laging lalabas ang totoo, hindi ba, Inha?
Naghanap ako, at wala ni isa rito ang nakakakilala kay Yona.
Anak ka ni Yona, tama? Kaya pamilyar ang iyong mukha.
Hindi siya mananahi, iha. Siya ay naging mananayaw, at napakagaling!
- Kilala mo ang mama ko? - Kilala ng lahat.
Pagkatapos ng sunog,
tinipon niya lahat mula sa mga paaralan para buuin ulit ang Carnaval.
- Alam mo ba iyon? - Hindi, Tati. Hindi ko naisip iyon.
Kahit pa. Nagsinungaling siya. Hindi mananahi rito ang mama niya.
Maliit pa ako noon. Nalito ako.
Hindi mananahi ang ina ko, pero mananahi ako.
- Magtrabaho na tayo. - Sige na.
- Magtrabaho na tayo. - Sige na, Maria. Subukan mo.
- Subukan natin. - Ituloy mo.
Ang Indian na ito ay Tupinamba Ang Indian na ito ay may diwang mandirigma
Ngayong araw ang aking Guajupia ay Madureira
Tahimik!
Nakakahiya kayo. Tingnan niyo ito!
Tingnan ninyo ang pangit na pleats.
Isipin ninyo kung mangyari iyan sa lahat ng Baianas sa gitna ng parada?
Ano'ng magiging tingin sa akin niyan?
Tama na. Kayong apat, tanggal na. Makikiraan.
Arlete, hindi nila kasalanan. Sinabi kong marupok ang mga tahi.
Diyos ko, hindi ko na kaya ito.
Kunin mo na ang mga gamit mo at umalis na rin.
Tanggal ka na!
Arlete, mahalaga talaga ang trabahong ito sa akin.
Wala ka talagang naintindihan. Hindi ito ang para sa'yo.
Para sa paaralan ang lahat.
- Arlete, pakiusap… - Ma.
Huwag kang mangialam, Tati. Inha, kunin mo na mga gamit mo. Ikaw rin! Alis.
Kayo! Susuko na lang ba kayo? Huwag nating tanggapin ito nang basta.
Inha, hindi nagbabago ang isip ng ina ko. Kalimutan mo na!
Tati, kalma. Aayusin ko ito. Halika.
Tanggalin natin itong frame dito.
Kailangan natin ng ibang materyales. Isang hula hoop!
Gamit ang hula hoop, magiging magaan ito pero matibay na suporta.
Nasaan si Joca?
- Subukan natin? - Tati, ako na ang gagawa.
Sa ilang minuto, papasok ang ina ko sa pintuan at palalayasin kayong apat.
Hindi, kayong lima.
Gusto mo ba iyon?
Nauubusan na ako ng pasensiya.
- Alam ko ang sinasabi ko, Joca. - Pare-pareho na lang araw-araw!
Pagod ka na?
- Oo. - Isipin mo na lang ako. Tara na.
Gagawin natin ito nang sama-sama. Sama-sama, tama?
Ilalagay natin ang hula hoop dito…
Ipaliwanag mo bakit sabay mong tatanggalin ang limang tao, Arlete.
Wala kang ideya! Napakairesponsable nila.
- Matatapos natin, Tati? - Oo.
Sa banda rito…
- Gusto kong makita ang sirko mo rito. - Gusto mo?
- Oo. - E, di ipapakita ko sa 'yo
ang magaganap na sakuna.
- Halika. - Sige.
Ubos na ang pasensiya ko.
Ano pa'ng ginagawa niyo rito? 'Di ba pinaalis ko na kayo?
- Maria, ipakita mo sa kanila! - Sige, Maria!
Ang Indian na ito ay Tupinamba Ang Indian na ito ay may diwang mandirigma
Ngayong araw ang aking Guajupia ay mula sa Madureira
Ang Indian na ito ay Tupinamba Ang Indian na ito ay may diwang mandirigma
Ngayong araw ang aking Guajupia ay mula sa Madureira
Magaling, Maria! Nadali mo!
May ginawa ka sa frame, tama?
Arlete. Mukhang hindi ka na dapat magtanggal ng tao ngayong araw.
- Hindi ngayong araw. - Sige.
At isa pa…
- Kailangan ko ng serbidora bukas. - Pupunta si Tati. Huwag kang mag-alala.
- Tamang-tama. - Joca.
Pupunta ba si Carrie sa rehearsal?
- Pupunta siya. - Kailangan mo ba ng tutulong sa 'yo?
Arlete, isama mo na rin si Inha. Maraming kailangang bihisan.
- Joca, di na ako maaaring magbawas ng tao. - Hindi ko maintindihan, Arlete.
Kanina, gusto mong tanggalin lahat. Kaya mong wala siya, tama?
Sige. At isa pa, huwag kang mahuhuli bukas!
Ayos!
Sige!
Tara na!
SUSUNOD NA ISTASYON MADUREIRA
Salamat.
Wow! Napakasosyal ng VIP area na 'to!
Ang sosyal nga, Inha. Hindi ako makapaniwala.
Kaka, kalma! Delikado na nga ang pagsama ko sa 'yo rito.
Ngayon, tumulong ka. Tulungan mo akong hanapin si Carrie.
Sige.
Carrie, sige…
- Ano? Si Carrie ba iyan? - Hindi!
Inha, si Queilinha Quero-Quero.
Wow, nandito siya!
Kita mo ang lalaking katabi niya?
Iyon ang kanyang manager. Napakagaling niya.
Siya ang nag-aayos ng street party niya. Ang pinakamalaki ngayon taon.
Daan-daang email na ang pinadala ko sa kanya para sa musika ko, materyal ko,
at hindi siya sumasagot.
Ipapakilala mo ako sa kanya.
Gagawin mo dahil hindi pa ako humihingi ng kahit ano mula sa 'yo.
Kaka!
- Isang tiket, pakiusap. - 50 reais.
- Salamat. - Salamat.
- Uy, mga binibini! - Uy!
Mabuti at nandito kayo. Huli na ako. Kayo na tumapos dito?
- Sige. - Magsisimula na ang drums.
- Sige na. - Paalam, Queilinha!
- Galingan mo, Tati! - Sige.
Pahawak, Queilinha? Salamat.
- Kumusta ka? - Mabuti, ikaw?
Napakaganda mo.
Gusto kong ipakilala sa 'yo ang isang espesyal na tao.
- Sino? - Si Kaka, kaibigan ko.
- Hi, Queilinha. Ako si Kaka. - Hi, iha.
Isa akong tagahanga. Pangarap kong makilala ka.
- Nasisiyahan ka ba? - Opo!
Mabuti!
Queilinha, sumusulat ng mga kanta si Kaka.
- Talaga? - Oo.
Dapat makilala mo ang manager ko. Heitor, halika rito.
- Bakit, Queilinha? - Siya si Kaka.
Isang singer-songwriter. Kaibigan ni Inha.
- Uy, kumusta? - Ikinagagalak ko.
Queilinha, napakaganda ng hitsura mo!
- Nagustuhan mo? - Napakaganda!
Gusto ko rin ang mga tattoo mo.
Trabaho kong isipin ang karera ng artista.
Ang isipin ang potensyal na meron sila. Alam mo iyon?
Pero paano natin masasabi kung ano'ng potensyal ng isang tao?
- Hindi ko alam. Nararamdaman ko lang. - Sige.
Kilabot, rigodon ng puso, panunuyo ng bibig.
Nakakaloka!
Ang masasabi ko lang na sigurado
ay kapag nakakita ako ng magaspang na brilyante,
alam ko kung saan ito maaaring pakintabin.
Hayaan mong ipakilala kita sa mga taga-record company.
Matutuwa silang sumusulat ka ng kanta.
PORTELA DRUM
Igalaw mo ang mga balakang mo!
Hindi, Inha. Mukha kang usang may rayuma. Tuturuan kita.
Sulong, urong.
Sulong, urong. Ganyan nga. Igalaw mo ang mga balakang.
Daliri sa paa. Tapos, sakong. Ganyan nga, iha. Ngayon, ikot!
- Ang damit ko! - Pasensya na!
- Paumanhin! - Pambihira!
- Walang mga pamunas. - Wala.
Ituturo ko sa 'yo ang banyo.
- Sige. - Patawad.
- Diyos ko. - Naku.
Seryoso, Guima?
- Macalé! - Pare, kailan natin makakain ang beans?
- Sarap. - May utang ka sa aking feijoada.
Gawin na natin!
Sige.
- Kumusta? - Kumusta, pare?
- Hoy! - Kumusta?
Guima, kilala mo ang lahat ng tao!
Oo. Buong buhay ko, sa Portela ako nagtrabaho. Salamat, mga pare!
Tatlong taon na nang umalis ako sa Rio. Na-miss ko, kaya bumalik ako nitong taon.
Mukhang lahat ng nakapagtrabaho sa Carnaval ay napapamahal dito.
Isipin mo ang pakiramdam kung titira ako sa lugar na walang Carnaval?
Baka malamya rin ang bayan mo tulad ng akin.
Sa Los Angeles ako nakatira.
Mas malamya ang tinirhan ko kaysa riyan.
Ano'ng ginagawa mo roon?
Isa akong modelo.
Pero parang mas may saysay ako rito.
Ang paggawa ng ilusyon na nakakapagpalimot ng problema ng ibang tao ay nakakamangha.
Pero panandaliang ilusyon lang ito, tama?
Tama, pero maaaring maipakita nito ang potensyal ng buhay sa isang iglap.
Ganito.
Isuot mo ang damit ko habang basa pa iyang sa 'yo, ha?
Galing iyan sa kompetisyon ng 2017, kaya malaking responsibilidad.
Ang ganda.
Bababa ako para kumuha pa ng isa.
- Magbihis ka na. Babalik ako. - Sige, bumaba ka na.
- Hoy! - Ano iyon?
Magkano para makapasok?
- Para lang ito sa mga VIP. - Mga VIP.
- Inha! - Hoy, baliw ka ba?
- Inha! Tulungan mo ako! - Hindi ka puwede rito!
Tavinho?
Hayaan niyo siya. Kapatid ko iyan.
Joca, halika rito pakiusap!
- Bakit, Inha? - Kapatid ko ang hangal na 'to.
- Puwede mo siyang papasukin? - Emerson, pakawalan mo siya.
- Salamat. - Salamat.
- Joca! - Ano?
Mahal, gusto kang kausapin ng choreographer. Tara na?
Kalma, pogi. Hindi kami naglalandian.
Kaibigan lang siya.
Tavinho, ano'ng ginagawa mo rito?
- Sinusundo kita. - Ano? Nababaliw ka na ba?
- Bigla ka na lang pumunta rito. - Uuwi ka ba?
Hindi. Hindi.
Para sa unang nagtaguyod ng Portela!
Tavinho, makinig ka. Aalis lang ako kapag nakausap ko na si Carrie. Kuha mo?
- Darating ba siya ngayong gabi? - Hindi ko alam.
Inha, pumunta ka ng Rio para maghabol sa sikat na tao?
Hindi sa ganoon.
- Nakakahiya. - Queilinha Quero-Quero!
Si Queilinha Quero-Quero ba iyan?
- Mag-samba tayo! - Tavinho!
Tingnan mo, Inha! Si Queilinha!
- Kaibigan ko na siya ngayon! - Mangarap ka!
Totoo, talaga!
Queilinha!
Guima, si Carrie!
- Kakausapin ko siya. Sana suwertehin ako. - Good luck!
- Salamat! - Good luck.
Queilinha!
At nakakamangha talaga si Queilinha Quero-Quero!
Arlete, ang sabi ko, malalangit na asul. Ito ay royal na blue.
- Ako si Inha. Masaya akong makilala ka. - Inha, kung kailangan ka, tatawagin kita.
Gusto ko lang magpakilala kay Carrie.
Carrie. Sa wakas!
Masaya akong makita ka, Queilinha.
Pag-usapan natin ang costume.
- Napakaganda, hindi ba? - Tingin nami, masyadong simple, hindi ba?
Hindi nito sinasabi ang "freedom wings."
- Sinong namin? - Ako at si Inha mula sa grupo mo.
Ako?
Hindi! Hindi sa ganoon!
Alam mo iyong may naisip ka nang hindi naman dapat?
Queilinha, maliit na detalyeng dapat alalahanin
na isang linggo na lang bago ang Carnaval.
Kaya wala na tayong magagawa sa costume. Kailangan kong isuot ito?
Pero bakit? Ano ang gagawin?
Tingnan mo ito. Para sa 'kin, perpekto ito.
Sa tingin mo, perpekto iyan, pero hindi para sa'kin.
Hindi ko isusuot iyan. Ibigay mo sa ibang mananayaw. Aalis na ako.
Aalis na ako!
- Arlete? Ganito… - Ano iyon?
Ubos na ang pasensya ko sa Carnaval.
Ayoko na!
- Carrie, magpapaliwanag ako… - Inha!
- Tumigil ka! Tapos na ang palabas! - Arlete, hindi ko sinasadyang…
Umalis ka na rito. Ayaw ko nang makita ang pagmumukha mo.
- Ma… - Itapon mo ito!
Nasira ko ang lahat.
Carrie, pakiusap, magpapaliwanag ako.
Carrie, pakiusap, ibaba mo ang bintana.
Carrie, pakiusap! Isang minuto lang.
- Umalis ka sa daan. - Magpapaliwanag ako.
Umalis ka riyan! Kailangan kong umalis!
Pangako, hindi ko gustong magkaproblema kay Queilinha.
Tumabi ka.
Tagahanga ako ng mga gawa mo.
Nagtataka ako kung bakit ang isang tulad mo
na nagdidisenyo ng magagandang damit sa New York, Milan, Paris,
- ay gustong pumunta ng Carnaval. - Tama ka! Hindi ko rin alam.
Ngayon, tumabi ka na, pakiusap. Pagod na ako.
Pupunta ako sa hotel. Pagod na pagod na ako.
Carrie, patawad!
Alam kong pabigla-bigla ako, hindi nag-iisip.
Pero ang makarating dito, sa Carnaval, malaki ang itinaya ko.
- Kailangan kong patunayan ang halaga ko. - O, Diyos ko.
Huwag mo akong kausapin ukol sa halaga.
Huwag mong kakausapin sa ganyan. Marami na akong karanasan diyan.
Dahil lagi akong nagtatrabaho nang mabuti, pero walang nakaka-appreciate sa 'kin.
Naa-appreciate kita.
Bigyan mo ako ng pagkakataong patunayan na kaya ko, Carrie.
Pagod ka.
Kailangan mo ng assistant.
Wala ka nang makikitang mas magaling pa kaysa sa akin.
Ang hinihingi ko lang, Carrie,
ay pagkakataong matuto sa pinakamagaling na stylist sa mundo.
Ikaw!
Hinahangaan kita.
Hayaan mong tulungan kita kay Queilinha.
Sige.
Ibibigay ko sa 'yo ang pabor na iyan.
Halika na.
Gusto mong mag-aral sa Paris?
Nagturo na ako roon. Magugustuhan mo.
Alam ko.
- Baka si Tati na iyan. Ako na. - Sige.
Uy!
- Salamat! - Ang ganda ng hotel, tama?
Wow, hindi ako makapaniwalang makakatrabaho mo si Carrie.
Tara. Tulungan na kita riyan.
Heto na!
Inha!
Tingnan mo ito.
Tingin mo ba, dapat tanggalin natin
ang mga palamuti rito?
Tanggalin o hayaan lang natin?
Tanggalin dahil gusto ni Queilinha ng mas simple, alam mo?
Magyayapak lang siya.
Para siyang ugat.
Oo.
Puwede kong iguhit?
Sige.
Salamat.
Ang tema ng damit na ito ay kalayaan, 'di ba?
Kaya dapat malaya siyang makakapag-samba.
Inisip kong tanggalin ang mga manggas,
ibahin ang anyo ng corselet para maging magandang bustier
at ang palda, gagawing napakagandang shorts.
Puwede nating lagyan ng applique dito. Tingnan mo.
Tama!
Maganda ang hitsura.
Hindi ganyan!
Ano'ng ginagawa mo rito, Inha? Hindi ba pinaalis na kita?
- Kalma, Arlete, ayos na ang lahat. - Tama. Hindi ba, Carrie?
Nagustuhan ko ang damit. Bagay sa 'kin. Talbog ang lahat sa 'kin sa parada!
Ang totoo, hindi ako ang gumawa ng lahat.
Salamat sa mga sinabi mo, Queilinha.
Lahat ng sinabi mo, ang mga napuna mo, nagbigay iyon ng inspirasyon sa 'kin.
Talagang orihinal ito, hindi ba?
Sobra. Salamat ulit!
Ang lakas ng loob niya, mapanlinlang.
Carrie!
Akala ko, sasabihin mong tumulong ako.
Diyos ko, ito lang ang kailangan ko. Kailangan pa kitang banggitin?
Nagtatrabaho ka sa akin, iha. Natural na tutulong ka.
Hindi bale na. Pero puwede mo akong gawan ng rekomendasyon para sa Paris?
Sige. Pero una, gawin mo nang tama ang trabaho.
Pagkatapos ng parada, kapag maayos lahat, isusulat ko iyon sa wikang Français.
Inha!
Tanggalin na natin ang costume.
Salamat...
Ngayon na!
Dali.
Inha, parang mali na manatili tayo rito hanggang Linggo.
Masamang ideya.
Kalma. Huwag ka ngang kabado.
Aalis tayo agad, pagkakuha ko ng liham.
- Pangako? - Sige.
- Sige.
Isa pang tagay para kay Inha na nagligtas sa punong mananayaw.
- Tagay! - Uy!
- Queilinha! - Ang pinag-uusapan.
- Maupo ka! - Hindi na, mahal.
- Kumusta? - Nandito ka?
Ano'ng ibig mong sabihin, Inha?
Mula ako rito, sa pinagmulan ng samba. Gusto ko laging pumunta rito.
Dinalhan ko kayo ng
mga wristband para manood ng parada mula sa private box ng manager ko.
- Nag-abala ka pa, Queilinha! - Siyempre, Inha!
Hindi gaya ng amo mo, kumikilala ako ng utang na loob.
Alam ko agad na hindi siya ang gumawa ng costume.
- Sinungaling. - Ayos lang, Queilinha.
Ang mahalaga, tutulungan niya akong makapag-aral sa Paris.
- Paris? - Hindi ako mahilig sa Carnaval.
Ano? Hindi mo hilig ang Paris!
"O, haute couture!" Hindi.
"Pupunta ako sa Paris!" Hindi, ito ang lugar mo.
Hindi ka tulad ni Carrie. Masyadong arogante.
Sang-ayon ako, alam mo?
Sang-ayon ako.
Hindi mo alam ang sinasabi niya.
Sang-ayon pa rin ako.
Umupa pala ako ng apartment malapit dito,
kaya nasa teritoryo ko kayo.
Talaga?
Isa pang tagay!
Tagay para diyan!
Tagay!
- Alam mo ang bigla kong naalala? - Ano?
Nakalimutan kong isauli ang damit mo.
Pinapatawad kita.
Iyon ay kung sasayaw ka ng samba kasama ko.
- Ang cute! - Sige!
Sandali lang, mga kasama.
Sandali lang. Sasayaw kami.
- Hahayaan mo lang siya? - Papanoorin kita!
- Iyon ang hudyat para umalis ako. - Sasama ako sa 'yo.
Sasama ako sa 'yo.
Sama na rin ako! Sandali!
Sama ka rin?
Oo. Sandali!
Tavinho!
Kumusta, iho?
Paano kung sabihin kong kailangan ko ng lalaking kasingkatawan mo sa parada?
Ano?
Pare, hindi gaya ng iniisip mo.
- O hindi nga ba? - Ano?
May nagkasakit na mananayaw at hindi makakasama sa parada.
Kakasya sa 'yo ang costume niya. Tulungan mo na ako.
Di ako marunong sumayaw, Joca.
Talaga, pare?
Matututunan mo ang choreo. Maganda iyon, nakakamangha.
Hindi, parang hindi magandang ideya.
Alam mo bang may utang ka sa 'kin?
Guima?
Gusto mong tumulong sa isang kaibigan?
Kapatid, alam mong mahal kita, tama?
Pero hindi sapat para pinturahan mo ako.
- Sa susunod na lang. - Pintura?
Ano?
- Sabi niya, pintura. - Hindi.
Narinig ko siya.
Ang lugar ko
Ay isang ngiti Ay katahimikan at kasiyahan
Matamis bigkasin ang pangalan nito
Madureira, la laia
Ang lugar ko ay daan ng Ogun at Iansã
May samba sa buong magdamag
Maangas sa bawat hakbang
Ang lugar ko ay napalilbutan ng hirap at pawis
Pag-asa para sa mas mabuting mundo
At serbesa para magdiwang
Ang lugar ko Ay may mga mito at nilalang ng liwanag
Malapit sa Oswaldo Cruz
Cascadura, Vaz Lobo at Iraja
Ang lugar ko
Ay isang ngiti Ay katahimikan at kasiyahan
Matamis bigkasin ang pangalan nito
Madureira, la laia
Madureira
Maaari ba?
- Siyempre. Sa 'yo na. - Sige!
Inha, maaari mo bang kunin ang kuwaderno ko sa lamesa, pakiusap?
- Kakanta ako. - Kakanta siya.
- Salamat! - Sige.
Kakanta siya.
Kakanta ako!
Sa akin ang isang 'to.
Heto na.
- Gusto mong subukan? - Puwede?
- Siyempre! - Sige.
Tingnan mo kung puwede.
Ang Portela ay babae Magandang bulaklak na mahal ko
Ang Portela ay ang lahat ng tao Maaaring ikaw at ako
Kay Doca, Tita Surica, Eunice, Teresa, Marisa
Halika at masdan
Malakas siya, makapangyarihang Diyosa ng bukang-liwayway
Siya ang pinakamahusay, siya ay matapang Siya ay dakila, siya na talaga
Haluan ng funk, tingnan ang mangyayari Mga tambol na may tamborin at cuica
Halika at masdan
Nagbubukas siya ng daan ng pag-ibig Marami pa, Portela, hinahalina mo ako
Damhin ang presensya ng mantel Sa makararanas ay hindi makakalimot
Narito na ang Portela At susundan ko siya
Alam kong gusto ko pa
Gusto ko ng kalayaang mangarap
Halika na, Tati!
Ano'ng ginagawa ng headdress dito? Sinabi ko nang hindi dapat ito narito!
Ang Portela ay babae Magandang bulaklak na mahal ko
Ang Portela ay ang lahat ng tao Maaaring ikaw at ako
Kay Doca, Tita Surica, Eunice, Teresa, Marisa
Halika at masdan
Malakas siya, makapangyarihang Diyosa ng bukang-liwayway
Siya ang pinakamahusay, siya ay matapang Siya ay dakila, siya na talaga
Haluan ng funk, tingnan ang mangyayari Mga tambol na may tamborin at cuica
Halika at masdan
Nagbubukas siya ng daan ng pag-ibig Marami pa, Portela, hinahalina mo ako
Damhin ang presensya ng mantel Sa makararanas ay hindi makakalimot
Narito na ang Portela At susundan ko siya
Alam kong gusto ko pa
Gusto ko ng kalayaang mangarap
Sa makararanas ay hindi makakalimot
Gusto ko ng kalayaang mangarap
Napakaganda, Kaka!
Ang galing mo!
Binabati kita, Kaka!
- Salamat! - Maganda!
Ano'ng nangyayari? Oras na para bumangon!
Magandang umaga, Tavinho!
Alexa, simulan mo ang araw ko.
Magandang umaga, Kaka. Narito ang mga balita.
Pag-usapan ulit natin ang Carnaval. Malapit na ito!
Live mula sa Sambadrome!
Hindi lang tungkol sa pagdiriwang ang Carnaval.
Laging may mga huling mga detalye.
Ang mga taga-Portela ay labis na nagtatrabaho para sa kanilang mahika.
Tingnan n'yo kung gaano ito kaganda!
Diyos ko, tingnan mo ang laki ng karosa!
…kahit saan sa mundo, tanging dito lang sa Brazilian Carnaval.
Diyos ko!
Inha, tulungan mo si Maria riyan sa likuran niya.
- Sige. - Halika!
Sige na! Isuot mo nang maayos!
Inha!
- Arlete, inaayos ko pa ito! - Huwag kang sumagot!
- Ang shoulder-piece ay hindi pantay! - Oo, pupunta na!
Halika na! Ayusin mo!
- Tati! - Ano?
- Ang corselet na ito ay hindi pa nakatali. - Papunta na.
Sige na, Tati. Ayusin mo!
Sige na!
- Tati, teka. Kailangan mo pang higpitan. - Sige.
- Tapos na! - Tati!
Dali!
Ang ganda mo!
Ano? Pagod ka na?
Pagod na pagod.
Sumunod ka sa akin.
Magugustuhan mo rito.
Handa ka na?
Hindi ba pangarap mong makita ang agila ng Portela?
Wow, Guima!
Ang ganda, hindi ba?
Napakaganda!
Meron pa. Halika.
Umakyat ka rito.
- Guima, grabe ito! - Nakakamangha, hindi ba?
Para itong panaginip!
Tama. Sabi ko nga, ang Carnaval ay mahika.
Uy, kumusta? Pasensiya na!
Tavinho, Diyos ko!
Tavinho, nahuli ka!
- Hubad. - Ano?
Maghubad ka.
Dito ang phone at iba pang gamit. Itatago ko para sa 'yo.
Heto ang iyong leotard.
- Leotard? - Emmanuel, pinturahan mo siya, pakiusap.
- Sige. Tavinho, tama? - Tavinho.
- Hubad. - Ano?
Para sa iyong makeup! Hubad.
- Nagbabalik tayo sa parada. - Sandali.
Alamin natin ang hitsura ng Portela.
Presidente Luís Carlos Magalhães…
Ginoong Presidente.
- Maaari ka bang makausap sandali? - Oo. Maupo ka, Otavio.
Magandang gabi. Kumusta ka?
Bale…
Gusto kong malaman kung may sagot na ang partido
ukol sa pagkandidato ko sa pagkagobernador, Ginoong Presidente.
- Wala pa, Otavio. - Sir, kilala mo ako.
May dalawang termino ako sa pagkaalkalde ng isang bayan na may magagandang numero.
- Nagtrabaho ako sa kalusugan, kaligtasan… - Otavio, Otavio…
Walang nakakaalam ukol sa Mirantinho.
Pangit na kandidato para sa pagkagobernador ang mula roon.
Wala nang atrasan Oh, iaia
Hayaang matuyo ang mga luha Oh, iaia
Lipad, inspirasyon Lumipad nang malaya
Sa mga kurba ng pananabik Tara na!
Iyon ang kanta ng samba noong 2017. Maganda ang samba.
Guima, may sasabihin ako sa 'yo.
Naalala mo noong sinabi ko na mahal ko ang Portela?
Naaalala ko, pero imposibleng hindi ito mahalin.
Kaya nagdesisyon akong hindi na bumalik sa Los Angeles.
Mananatili ako rito.
- Talaga? - Talaga.
Talaga!
Ano'ng gusto mong sabihin?
Hayaan mo na.
Guima, parang malapit na tayo!
Mukhang maganda.
Magaling, Tavinho!
Magaling. Handa na ako!
Sadali na lang. Kailangan ko siyang makalbo.
Kalbo?
Hayan na ang agila.
Inha?
Kailangan ni Queilinha ng tulong sa pagbibihis.
Sige. Ako na, Carrie.
Kumusta, Carrie?
Binabati kita.
Napakaganda ng mga costume.
Mataas ang inasahan ko.
Salamat. Malakas ang eskuwela sa taong ito.
At parte ka n'on.
Malakas ang mga iskultura mo. May mga personalidad ang mga iyon.
Siguradong makikita rin iyon ng mga hurado.
Salamat, pero sa tingin ko, hindi ang aking likha…
Carrie, Carrie.
- Pakiusap. Nag-usap na tayo… - Nami-miss kita.
- Hindi mo ba ako na-miss? - …sa Los Angeles.
- Tapos na tayo. - Hindi. Huwag mong sabihin iyan, mahal ko.
Naiintindihan kong ayaw mong umuwi,
pabalik sa akin,
pero huwag mong isuko ang lahat ng pinaghirapan mo.
Nagdesisyon na ako, Carrie.
Mananatili ako sa Brazil.
Sige.
Nagpapasalamat ako sa lahat ng ginawa mo para sa akin, totoo.
Sa lahat ng ating naranasan. Kaya lang… Dito ako nararapat.
Nabubuhay ako para dito.
Gusto kong maunawaan mo iyon.
Matatapos ang Carnaval.
Pero ang mga binuo natin ay hindi.
- Paulo, salamat sa pagpunta. - Hoy, pare, kumusta?
Salamat sa suporta. Napakagandang palabas! Binabati kita!
Sandali lang. May kakausapin akong kaibigan na may maliwanag na kinabukasan.
Nagustuhan ko iyon! Kumusta?
- Masaya akong makita ka rito. - Oo!
- Huwag kang mahiya. - Salamat.
Ikaw ang panauhin ko.
Mag-isa ka lang?
Kasama ko si Inha. May inaayos lang siya sandali.
Ipapakilala kita sa marketing staff. Magugustuhan mo sila.
Ang 2017 samba na pantapos sa warm up ng Portela.
Maghanda na. Magsisimula na ito!
- Queilinha, napakaganda mo! - Salamat sa inyong lahat.
- Kaya mo iyan! - Good luck!
Salamat!
Napakaganda ng costume.
Salamat, Maria.
- Mom? - Ano?
Handa na ang lahat.
- Maaari na kaming umalis? - Para saan?
Binigyan kami ni Queilinha ng imbitasyon sa VIP box, naalala mo?
Tingin mo, tanga ako?
Tingin mo, hindi ko alam na hindi ako sinusunod ni Tatiana at nagpapraktis siya?
Ma, huwag kang magalit.
Magagalit ako
kapag nahuli ka at mabawasan ng puntos ang paaralan natin.
Mahal ko! Ipinagmamalaki kita. Yakapin mo ako.
Ipinagmamalaki kita. Sige, gumawa ka ng pangalan sa pagtugtog ng cuíca.
- Umalis na kayo! - Salamat, Ma!
Inha, sandali.
May problema ba, Arlete?
Maghahanda lang sana ako.
Inha, kahit ginawa mo ang lahat ng ito para kay Carrie,
gusto kong magpasalamat sa 'yo sa mga naitulong mo sa anak ko.
Sa mga nagawa mo para sa paaralan namin. Tingnan mo!
Mula sa kaibuturan ng aking puso, salamat.
- Ako ang gustong mag… - Umalis ka na. Alis na. Salamat.
Ano'ng nakakatawa!
Papasok na ang Portela!
Tingnan ang Portela sa abenida!
Tingnan mo.
Pababa na sa abenida ang Portela…
O, Portela.
- Makikita mo ang pananabik… - Napakaganda.
Salamat.
Makikiraan po.
- Hoy, binabangga mo na naman ako! - Pasensya na!
Hindi mo ba makita?
Gusto kong makita ang costume na idinisenyo ko, pero imposible.
- Gumawa ka ng costume? - Oo, kasama ko si Carrie.
Magsusulat nga siya ng rekomendasyon para sa akin.
- Okey. Kasama mo si Carrie? - Oo.
Inha, may kailangan akong sabihin sa 'yo.
Guima, parating na sila! Tingnan mo!
- Teka, hahanap ako ng daan. - Sige.
Umakyat ka rito.
Mas maganda!
- Nakikita mo ba? - Oo, lahat.
Hayan si Tavinho, Guima!
- Tingnan mo si Tavinho! - Siya nga!
Wow! Kukunan ko iyan para sa aking lola.
Galingan mo, Tavinho!
Talagang ginagalingan niya!
Napakagaling ng mga lider.
Magaling ang pagkakagawa.
Namumukod-tanging pagganap.
Oo, Helena, at nakikita ko ang mga bulaklak sa likod ng Tupinamba
at ang kalbong lalaki sa gitna.
- Lola, tingnan mo si Tavinho! - O, apo ko iyan, napakaganda!
Sumasayaw siya, Diyos ko.
Ipapakita ko sa 'yo ang paborito kong komposisyon.
Sabihin mo sa 'kin ano sa tingin mo. Baka magustuhan mo.
- Magpapakatotoo ako. - Oo naman! Isusuot ko ito.
Napakagaling ng ginawa ng mga lider.
Isa sa pinakamagandang gabi.
- Kumusta? - Gusto ko niyan.
Nandoon si Queilinha, Guima!
Queilinha!
Napakaganda!
Perpekto ang kasuotan.
Iyan ang aking post-grad sa Paris.
- Ang ganda nga. - Sige, Queilinha!
- Tingnan mo, ang aking karosa. - O, kukunan ko rin 'yan!
- Hayan si Tati! - Galingan mo, Tati!
Tapos na ba? Tapos na!
Ten na iyan!
Ten, panigurado!
Ano sa tingin mo?
Nagustuhan mo?
Sa narinig ko, malinaw na
resulta ito ng maraming talento.
Pero?
Pero mahaba pa ang lalakbayin para maging propesyunal.
Pero tutulungan kita.
- Tumigil ka! Tigil, seryoso ka ba? - Seryoso ako.
Hindi ako makapaniwala!
Isang karangalan ang matulungan mo.
Kasiyahan ko ang matulungan ka.
Kaya, bakit hindi tayo…
pumunta sa apartment ko.
Tayo lang, mas madaling mag-usap…
Alam mo'ng ibig kong sabihin?
Oo.
Oo, naiintindihan ko.
Ang totoo, talagang naintindihan ko.
Kalimutan na natin to, okey?
Hindi, Kaka! Teka! Sandali!
Bitiwan mo ako!
Bitiwan mo ako, pare! Bitiwan mo ako!
Heitor!
Bitiwan mo siya, pare!
Nababaliw ka ba?
- Ano'ng problema mo, pare? - Kalma lang.
- Kilala mo ba kung sino ako? - Ayaw mo siyang bitiwan. Baliw ka?
- Hayaan mo siya! - Bilis!
- Huwag mo akong hawakan! - Hayaan mo siya!
Ilayo mo sila rito.
Sinaktan ka ba niya?
Ayaw siya nitong bitawan at wala kayong ginawa?
- Hindi maganda. - Umalis ka na!
Isang oras ng Portela sa abenida, napakagandang pagtatapos ng parada.
Sadyang isa sa pinakapaborito ngayong gabi.
- Hindi ko kailangan ng kahon, pare. - Aalis na kami.
- Gago siya. - Sinaktan ka ba niya?
Tanggalin mo ang wristband. Hindi natin kailangan ng VIP wristband.
- Hoy. - Gago.
- Kumusta? - Binastos ni Heitor si Kaka, Queilinha.
- Ano? - Hoy, hoy!
- Ano? - Queilinha!
- Nagsisinungaling siya. - Nagsisinungaling?
Heitor, tarantado ka. Nakita kita.
Nakita ka ng lahat, gago ka.
Tingin mo ba, kailangan kong mang-harass ng tao?
Baliw siya. Pumayag siya. Gusto rin niya.
Ano? Sira ka na ba? Baliw ka ba?
Tumingin ka dito. Makipagusap ka sa mga abogado ko. Ha, gago?
Tapos na ang kontrata natin.
Ano'ng "tapos na"? At ang video na ilalabas ka?
At ang party?
Quei-Quei, kumalma ka.
Quei-Quei?
Queilinha Quero-Quero ang pangalan ko!
- Bahala ka sa buhay mo, Heitor! - Alam kong pagod ka…
Bukas na lang tayo mag-usap kapag kalmado ka na, saka mo ako sagutin.
Kausapin mo ang mga sponsor sa box…
- Box? Sponsor? - Oo.
Wala na akong pakialam.
Tingnan mo.
Maraming mawawala sa 'yo.
Umalis ka na!
Kaka, kumusta ka?
- Sinaktan ka ba niya? - Ayos lang ako, Queilinha.
Naiinis lang ako at hindi natin makikita ang parada dahil sa gagong iyon.
Kaka, ayos lang. Magsasaya pa rin tayo sa Carnaval. May ideya ako.
- Okey? Good vibes! - Ganyan nga!
- Tara. - Kalimutan mo na siya. Tara.
Sige na, Queilinha!
Maganda ang eskwelahang ito.
Oo, pero hindi kasingganda ng aking Portela na siyang mananalo, tama?
- Malamig na beer ulit. - Magaling!
- Halika rito. - Dito ang daan!
Mas magandang manood dito. Box? Anong box?
Tingnan mo, Queilinha Quero-Quero.
Gusto ko ng malamig na beer, at mga lalaking gumagalang sa kababaihan!
- Tama! - Amen!
Tama talaga. Tagay, Queilinha!
Uy, Queilinha.
Ano na'ng mangyayari? Masisira ka ba ni Heitor? Paano ang street party mo?
Inha, tapos na iyon. Siya ang may gusto n'on.
Ang mga permiso, mga drum, mga costume.
Wala nang oras para ayusin lahat bago matapos ang Carnaval.
- Pasensya na talaga, Queilinha. - Huwag kang ganyan.
Natalo lang ako sa laban, pero di sa digmaan. Kalma, aayusin ko ito.
Tigilan na natin ang kalungkutan. Magsaya tayo sa Carnaval!
- Tingnan mo kung gaano ito kaganda! - May paaralan na paparating!
Ang ganda!
Bata, ang mga gamit mo.
Magandang gabi!
Paalam. Ang galing mo kanina!
- Uy, Tavinho! - Joca, salamat. Talaga.
Hindi ko alam na kailangan ko pala iyon. Ngayon ko lang naramdamang maging malaya.
Tavinho, malaking tagumpay ang kalayaan.
Binabati kita, napakahusay mo.
- Ako… - Tutulungan kita riyan.
Ang galing mo kanina.
Hayaan mong tulungan kita, anghel ko.
Tatanggalin ko ang zipper para sa 'yo.
Uy, ano 'yon?
Napagod ako!
Hindi pa nga tapos ang Carnaval, pero pagod na ako!
Mga binibini, aalis na ako, ha? Uy, diyan ka lang ba?
- Hindi. Aalis na rin kami. - E, di tara na.
- Maraming salamat sa inyong lahat. - Salamat.
- Nakakamangha. - Nagustuhan kong makasama ka.
Nagustuhan din namin. Salamat talaga. Paalam!
- Mwah! - Paalam!
- Salamat, mga iha. - Huwag nang makigulo. Pagod na ako.
Ingat. Matulog nang mahimbing. Salamat sa pagsama. Salamat.
At ikaw?
Hindi ko alam, Guima.
- Tutulungan kita. - 'Yong kasabikan.
'Yong pagiging parte sa espesyal na nagpapasaya sa marami ay nakakasabik.
Alam mo, gaya ng sinabi mo.
Ang Carnaval ay sulyap lamang sa mga posibilidad ng buhay.
Carrie!
Gusto kong makita mismo ng mata ko para makasigurado.
- Ano? - Guima, ano'ng nangyayari?
Ito!
CARRIE IPINAGPALIT SA MANANAHI
- Carrie, hindi ko alam! - Ang mahalaga, alam ko na ngayon.
Gusto mo ng sulat ng rekomendasyon?
Huwag kang mag-alala. Irerekomenda ko sa lahat na iwasan ka.
Kung ako ang masusunod,
hindi ka na makakatuntong sa fashion kahit kailan.
Kuha mo? Kahit kailan hindi.
Diyos ko…
- Inha, sandali. Mag-usap tayo. - "Sandali," Guima?
Mag-usap tayo at magpapaliwanag ako.
Sinubukan kong sabihin ito sa 'yo, matagal na.
Naging kayo ni Carrie at wala ka man lang nabanggit!
Ex ko siya. Nagtrabaho siya sa paaralan para makipagbalikan sa 'kin,
pero nagpasya akong ayoko na.
Nang makita ko ang ginawa mo sa Carnaval, naramdaman ko ang pagmamahal.
- Pagmamahal para sa Carnaval? - Oo, dahil para talaga ako rito, Inha.
Hindi, hindi mo naiintindihan.
Ayaw ko ng Carnaval. Hindi ko ito gusto.
Lahat ng sakripisyong ito, Guima,
ay para makapag-aral sa Paris,
- at sinira mo ang pagkakataon ko. - Huwag mong sabihin iyan.
Tumabi ka!
Pa?
Alam ba niya?
Inha, iha, nasaan ka?
May sakit ang lola mo at kailangang dalhin sa ospital sa Rio.
'Di ako makapaniwalang iniwan mo siyang mag-isa.
- Pakiusap, Inha. - Hindi ako makapaniwala.
Tavinho, bumangon ka!
Teka.
Bakit parang may nakadagan sa akin na elepante?
Hangover.
- Ano'ng nangyari, Inha? - Tavinho, kailangan nating umalis. Bangon!
Ikaw ang pumunta! Wala akong pakialam kay Papa.
Masaya ako sa Rio. Dito lang ako hanggang matapos ang Carnaval.
Inha, kalma.
Kalma, talaga?
Nawala ang lahat sa akin. Lahat!
Inha, kumalma ka. Ano'ng nangyari?
Aayusin natin ito.
Paano, Kaka?
Wala nang magagawa.
Iniwan ko si Lola mag-isa at ngayon, may sakit siya.
Si Lola?
Tutulungan mo ba akong mag-impake?
ICRJ RJ CARDIAC INSTITUTE
Pa!
Sa wakas!
Binigo mo ako.
ANAK NI DR. OTAVIO TORRES SA RIO CARNAVAL
Nangyari ito dahil iniwan mo siyang mag-isa.
Pa, pumunta roon si Inha para sa kolehiyo.
- Hindi na importante iyon. - Tama!
Simula bukas, magtatrabaho ka sa opisina ng kampanya ko.
- Tapos na itong pag-aaral ng fashion. - Kolehiyo.
Pag-aaral ng fashion!
- Hoy, matuto kang gumalang! - Patawad, patawad!
Nasaan siya?
Nasa loob siya.
Patawad.
- Akala ng lahat, ang matatanda ay sakitin. - Lola?
- Wala akong sakit! - Lola!
Mga apo ko!
- Ayos ka lang ba? - Ano'ng nararamdaman mo?
Mabuti ang pakiramdam ko.
Masayang-masaya akong naranasan ng mga apo ko ang Carnaval.
Pasensya na. Patawarin mo ako. Hindi dapat kita iniwan mag-isa.
Gustong-gusto ko ang mga pinadala mong video sa akin.
Talaga po?
- Ako, doon? - Napakagaling! Masaya akong nakita kita!
Ang kaligayahan ninyo ay kaligayahan ko rin.
Kaligayahan natin.
Alam kong magugustuhan mo ang Carnaval.
Nasa dugo mo ito, iha. Nasa dugo!
Tavinho, pakikuha ang pitaka ko, pakiusap.
Ano iyon?
- Tatanggalin ko ito. - Huwag!
Hindi ko ito kailangan. Parang gusto kong pumunta ng Carnaval.
Ano?
Si Papa ba ito?
Gustong-gusto ng pamilya natin dati ang Carnaval.
Hanggang sa…
sa aksidente.
Palagi mong pinagtatanggol ang mga bata. Dapat ay kampihan mo ako.
Kailangang bigyan mo sila ng mas mahabang pasensya.
Sinabihan na kita dati pa.
Anak, matatanda na sila para malaman kung ano'ng makakabuti sa kanila.
Hindi mo makokontrol ang pangarap ng ibang tao.
Kailan mo ito matututunan?
Kumusta?
- Huwag kayong magtagal. - Sige.
Napakasayang Linggo n'on
na nagsimula sa Estacio de Sa,
na sinundan ng mga paaralan ng Viradouro, Mangueira, Paraiso do Tuiuti,
Grande Rio and União da Ilha,
at nagwakas sa napakagandang pagsikat ng araw…
- Ano ito, loko? - Popsicle, hindi ba halata?
- Salamat. - Nakakatuwang magkapareha, tama?
Talagang nakakatuwa.
Tavinho, may gusto ka bang sabihin sa akin?
Ako…
Wala!
Sige.
Iibahin ko ang katanungan.
May gusto ka bang sabihin sa akin na hindi ko pa alam?
O, Inha… Hindi ko alam.
Hindi naman talaga natin alam, hindi ba?
Mga suri ng Portela…
- Tara na? - Tara.
Kinikilala ko pa lang ang sarili ko.
Walang panganib, kahit magtungo sa kapital.
Magkakasama tayo.
Sinisiguro kong laging hiwalay ang personal na buhay ko mula sa publiko,
pero dahil sa mga tsismis na kumakalat,
naisip naming magsalita para malinawan ang lahat.
Tatlong taon na kaming may relasyon ni Guima.
Nagkakilala kami nang una akong dumating sa parada ng Portela.
Pero walang perpekto.
Talagang na-miss niya ang lahat ng ito,
kaya ginusto kong ipakita sa kanya
na hindi magkaiba ang mga ginagalawan naming mundo.
Ang kapal ng mukha.
Pagkatapos ng parada ng nanalo, babalik na kami sa L.A.
at magsisimula ng bagong kabanata.
- Inha, ayos ka lang? - Binabati ko kayo.
- Salamat. - Ayos lang ako.
At pagkatapos ng ating patalastas,
ano na ang mangyayari kay Queilinha?
Inakusahan ng harassment ang producer niya at dinala sa pulisya.
At ang Carnaval street party ng nasabing singer ay makakansela.
Magbabalik kami!
Minsan, magandang makipagsapalaran.
- Kahit maunang madapa ang mukha natin. - Diyos ko, kilala ko pa rin ang mukha ko.
Hindi ka ba sasama sa kapatid mo?
Ano'ng ginagawa niya, Tavinho?
Buweno…
CALLING OTAVIO
Patawad at bigla na lang akong umalis.
Inha…
Dahil sa nangyari kay Lola, Carrie, Paris…
- Hindi ko alam ang gagawin ko. - Ayos lang, alam ko ang nangyari.
Ang totoo…
Ayaw ko nang makita ulit ang payasong iyon.
Makinig ka, nag-iisip ako ng paraan para ayusin lahat, kahit konti lang.
Pero hindi ko kaya kung ako lang.
Pero kung tutulungan ako ng mga kaibigan ko,
baka magawa ko!
Hindi ko alam, Inha.
Siyempre naman, tutulungan kita!
Oras na para sa kape at cake, tama?
Ang sarap ng cake na ito.
- Napakasarap. - Salamat.
Ano iyon?
Ano ba iyon?
Ang Portela ay babae Magandang bulaklak na gusto ko
Ang Portela ay ang lahat ng tao Maaaring ikaw at ako
Ano'ng kalokohan ito?
Malakas siya, makapangyarihang Diyosa ng bukang-liwayway
Siya ang pinakamahusay, siya ay matapang Siya ay dakila, siya na talaga
Haluan ng funk, tingnan ang mangyayari Mga tambol na may tamborin at cuica
Halika at masdan
Nagbubukas siya ng daan ng pag-ibig Marami pa, Portela, hinahalina mo ako
Damhin ang presensya ng mantel Sa makararanas ay hindi makakalimot
Narito na ang Portela At susundan ko siya
Umakyat ka rito! Ito na ang sandali mo!
Sige, sige!
Lola!
Dinala ko ang Carnaval sa 'yo!
Para sa Mirantinho!
Gusto ko ng kalayaang mangarap
Gusto ko ng kalayaang magmahal
Gusto ko ng kalayaang mangarap
- Gusto mong bumaba, Lola? - Gusto ko!
Ang sabi ng kaibigan kong si Inha,
hindi pa nagkakaroon ng Carnaval sa bayan na ito ni minsan!
Kaya, Inha, umpisahan mo na.
Carnaval, Mirantinho.
Mirantinho, Carnaval!
Mga drum!
Tingnan mo, Inha!
- Tingnan mo, Inha! - Inha!
Inha!
Akin na ang megaphone.
PULIS
Tapos na ang party.
Ang kaguluhang ito ay tapos na, Inha!
Patayin ang tugtog!
- Ituloy niyo lang! - Ngayon na! Tapos na ang party!
Mas maraming pamilya, mas kaunting party!
Tapos na ang party na ito! Tapos na ang gulong ito.
- Ito ay party ng Pagpapahalaga sa Pamilya! - Pa, tumigil ka!
Ano'ng ginagawa mo?
Naloloka ka na ba? Napakagulo na ng lugar na ito!
Pa, tama na! Tumigil ka na sa pagkontrol ng lahat ng bagay!
Nakakasama ito sa kahit sino, lalo sa 'yo.
Tingnan mo ang ehemplo ni Mama.
Alam niyang mas maganda ang buhay kapag sama-sama tayo.
Natutunan ko iyon, at sana ikaw rin.
- Kagaya nito. - Sandali.
Ganito. Ganito ko sinayaw iyon! Ganito, tingnan mo!
Tingnan mo si Lola, Papa.
Parehong-pareho kayo.
Hahayaan ko na lang ba ito?
- Oo. - Talaga?
Ituloy ang party!
Tuloy!
Ganyan nga. Dapat matuloy ang party!
Ngayon, itutuloy natin gamit ang isang bagong kanta
mula sa papausbong na songwriter na aking ima-manage.
Kaka! Umakyat ka rito!
Inha, Tavinho, ikaw rin!
Pa, pakibantayan si Lola?
- Siyempre naman. Mama! - Ako na ang bahala sa Papa niyo.
Sige na. Susunod ako.
Joca!
Uy!
Ano… Gusto kong magpasalamat.
Hindi mo ako kailangang pasalamatan.
Masaya ako at natanggal na ang hiya mo.
Isang bagay na lang para maging perpekto sa buhay ko ang Carnaval na ito.
Talaga? Ano iyon?
Kung gusto mo, gusto ko rin Kung papayagan mo ako, papayagan kita
Ang hindi ay hindi, ha?
Mas mapapadali ang mga bagay
Kung gusto mo, gusto ko rin Kung papayagan mo ako…
Hindi ba sinabi mong ayaw mo ng Carnaval?
Pumunta ka pa talaga rito para sirain ang party ko.
Kailangan kong iabot sa 'yo ang sulat na ito.
"Inaasahan kong tanggapin ninyo siya bilang mag-aaral sa programa ng fashion."
"Carrie Catherine Goldenblat."
Papaano mo siya nakumbinsing isulat ito?
Hindi na mahalaga.
Nararapat sa 'yo ang sulat na iyan.
Sana palarin ka sa Paris.
Salamat.
Sana palarin ka sa Los Angeles.
Uy, tara.
- Inha, ano'ng nangyari? - Ano'ng nangyari?
Ano'ng nangyari?
- Dinala mo rito ang gagong 'yon, Joca? - Naku.
Inha, buong buhay ko nang kilala si Guima
at ngayon lang siya na-in love nang ganito.
Pupunta siya ng Los Angeles kasama si Carrie.
Ano pa ang gusto mo?
- Baliw ka ba, Joca? - Ano'ng ibig mong sabihin?
Hindi ko dapat sinasabi ito,
pero nakipagkasundo si Guima kay Carrie.
- Inha! - Inha, sandali!
Siya ba, o siya Ang mansanas ba?
Ako ba, o ang ngayon Bukas kaya?
Ang kapal ng mukha mo!
Kung hindi ka nagsinungaling sa 'kin,
o naglihim, na pareho lang naman…
Pareho lang iyon!
Kung hindi ka humarang sa harap ko, nakuha ko sana itong sulat.
Ang sulat na kailangang-kailangan ko.
Dahil nararapat sa 'kin ito! 'Di ba?
Ngayon, isasakripisyo mo ang sarili mo para ikaw ang bidang lalaki
habang mabigat sa loob ko na mag-aaral sa France kapalit ng kalayaan mo?
Hindi mangyayari iyon.
Ayaw kitang patawarin. Gusto kong magalit sa 'yo!
Pero hindi ko kaya, Guima.
Hindi ko kaya, salamat sa lintik na paulan ng glitter na iyon.
Alam kong nakakabaliw ito,
na sa pagtatapos ng Carnaval,
at magtatapos din ang romansa ng Carnaval,
pero sana talaga, hindi na lang ito totoo.
Guima, sandali!
Lahat ng naramdaman ko ay totoo.
Lahat ng karanasan natin ay totoo.
Ayaw kong matapos ito.
Hindi ako makapaniwalang pinunit mo ang sulat.
Hindi ko kailangan ang sulat na iyon.
Tama iyan.
Hindi mo nga kailangan.
Tingnan mo ang ginawa mo.
Hindi ako. Tayo.
Kita tayo sa Paris?
- Ikaw, sa Paris? - Tayo, hindi ba?
Iniisip ko…
May Carnaval ba sila roon?
Kung wala,
gagawa tayo ng atin.
Parating na ang tag-init
Ang init ng iyong puso
Ang makulay na mahika
Ay parte ng buhay
Hindi na magtatagal
Lahat ng babaeng matambok ang likod
Walang pantaas sa buhanginan
Ay magiging mga sirena
Kailangan kita ngayong gabi
Naglalagablab para lang sa akin
Hindi Malilimutang Taon - TAG-INIT
Kailangan kita ngayon gabi
Para mayakap ka, akitin ka
Buong araw na kasiyahan
Papa!
Tavinho, anak. Dini-date mo ba ang lalaking iyan?
Hindi, nakikipaglandian lang.
Ano?
Nakikipaglandian lang!
Ano?
Sa isa at kalahating gabi ng linamnam na ito
Kukunin ko ang buwan Susugal ako sa karagatan
Papaano ka mapapasaakin
Kailangan kita ngayong gabi
Naglalagablab para lang sa akin
Kailangan kita ngayong gabi
Para yakapin ka, akitin ka
Parating na ang tag-init
Ang init ng iyong puso
Ang makulay na mahika
Ay parte ng buhay
Hindi na magtatagal
Lahat ng babaeng matambok ang likod
Walang pantaas sa buhanginan
Ay magiging mga sirena
Kailangan kita ngayong gabi
Nag-iinit para lang sa akin
Kailangan kita ngayong gabi
Para yakapin ka Akitin ka
Ang Portela ay babae Magandang bulaklak na gusto ko
Ang Portela ay ang lahat ng tao Maaaring ikaw at ako
Kay Doca, Tita Surica, Eunice, Teresa, Marisa
Halika at masdan
Malakas siya, makapangyarihang diyosa ng bukang-liwayway
Siya ang pinakamahusay, siya ay matapang Siya ay dakila, siya na talaga
Haluan ng funk, tingnan ang mangyayari Mga tambol na may tamborin at cuica
Halika at masdan
Nagbubukas siya ng daan ng pag-ibig Marami pa, Portela, hinahalina mo ako
Damhin ang presensya ng mantel Sa makararanas ay hindi makakalimot
Narito na ang Portela At susundan ko siya
Alam kong gusto ko pa
Gusto ko ng kalayaang mangarap
Ang Portela ay babae Magandang bulaklak na gusto ko
Ang Portela ay ang lahat ng tao Maaaring ikaw at ako
Kay Doca, Tita Surica, Eunice, Teresa, Marisa
Halika at masdan
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni YobRivera
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio