drukuj: stabilizatory kwantowe
Dajesz, Billy!
No gdzie jesteś?
No i jaki jestem?
No pewnie, że tak! Boże!
Co jest, kurwa?
Stój! Czekaj, chwila!
Jak ty tu w ogóle...
IMPREZA
JIMMY BOY WRÓCIŁ!
SZEŚĆ LAT W PIERDLU PRZESIEDZIAŁEM A NA ODCHODNE TORT DOSTAŁEM
KU PAMIĘCI UKOCHANEJ ŻONY I MATKI
Dawaj, dawaj!
Jedziesz!
Kurwa!
Dobra.
Mordercy, żołnierze i gangsterzy, posłuchajcie mnie.
Mordy w kubeł.
Może i jestem szefem,
ale moim najważniejszym zadaniem
jest praca ojca.
A mój piękny syn w końcu wyszedł z paki!
Dziś świętujemy!
- Hip, hip... - Hurra.
- Hip, hip... - Hurra!
Chcę, żebyście wszyscy wiedzieli,
że trafił do paki przez jednego z was.
Mamy tu pierdolonego kapusia.
Kurde.
Tak że baw się dobrze dziś wieczorem,
myśl sobie, że wszystko jest ok...
Ale przyjdzie na ciebie pora.
Masz moje słowo.
Jeszcze, kurwa, przyjdzie pora.
Kurwa, wiadomo.
A tymczasem...
Udanej zabawy!
Skurwielu.
Cieszę się, ale trochę zazdroszczę. Ciao, widzimy się później.
- Do zobaczenia. - Pa.
Dobrze cię widzieć. Ciebie też.
Cześć.
Idziesz na afterek?
Wiemy o afterku. Wiemy też o afterku afterka
oraz afterku afterka afterka.
Żony nie są zaproszone,
ale nic się przed nami nie ukryje.
Nie idę.
Możesz, jeśli chcesz.
Jak miło. Mogę?
W takim razie pójdę gdzieś z dziewczynami.
Okej. Baw się dobrze.
Mógłbyś nadal udawać, że mnie lubisz.
Wiem, to banał,
ale cieszę się, że cię zobaczę.
Też się cieszę.
Pokój 801. Zostawiłem ci klucz w recepcji.
- Przyda się w windzie. - Czekasz z szampanem?
Czy czekam z szampanem? Mam dla ciebie
umiarkowanie kosztowną butelką.
- No i może jakieś kwiaty. - Spoiler.
Ale nie mówiłem jeszcze, jakie kwiaty.
Pozostaje więc element zaskoczenia.
Kupiłeś mi słoneczniki.
Skąd wiesz do cholery?
Masz dość konkretny gust.
Najwyraźniej.
- Zamawiałeś coś? - Nie.
Jedzenie hotelowe jest syfiaste.
Mike, wiem, że tam jesteś. Otwieraj.
Szlag by to!
- Kurwa! - Co się dzieje?
Otwórz drzwi, Mike.
- Wiem, że tam jesteś. - Kurwa!
Cholera... Czy to Nick?
Tak. To on.
Nie otwieraj mu.
- No weź, Mike. - Kurwa!
Nie będę tu stał jak palant.
Nie otwieraj mu. On cię zabije.
Ukryj się. Zadzwonię, jak będę mógł.
- O ile będę mógł. - Mike.
Kurwa.
Cześć, co tam?
Hej.
Możemy pogadać?
Chcesz pogadać? O czym?
Niedaleko jest taka fajna kawiarenka.
Od rana nic nie jadłem, więc chętnie coś przekąszę.
Pewnie. Ale nic...
- Nic nie jadłeś na imprezie? - Właśnie.
Nie no, jadłem, ale nadal jestem głodny.
Idziesz?
Pewnie, stary. Jasna sprawa.
Mogłeś zamówić mrożoną kawę.
- Lubię temperaturę pokojową. - Masz bardzo konkretny gust.
Podobno.
Zrobisz coś dla mnie?
Przydałby mi się dziś Szybka Rączka.
- Windykacja? - Tak.
Oraz inne sprawy.
Może być trochę ostro i nietypowo,
ale dobre wieści są takie, że do świtu powinniśmy się wyrobić
A co z afterkiem u Jimmy’ego Boya?
Nie, to jest...
To jest ważniejsze.
Na dodatek czas nas goni, więc...
Ale ja... Nie mam przy sobie spluwy.
Tym się nie martw.
Nick, muszę z tobą o czymś pogadać.
Nie spodoba ci się to.
Od dawna chciałem ci to powiedzieć,
ale ciągle moment był nieodpowiedni. Chcę oczyścić atmosferę.
Wycofujesz się?
Skąd wiesz?
Wiem różne rzeczy.
Mam tego dość. Dość przemocy, broni.
Szybka Rączka to już przeszłość.
Zrób coś dla mnie. Na razie odpuść ten temat.
Jest dokładnie 22.05, a mam napięty grafik.
Bądź tak miły dla wkrótce byłego partnera,
a od jutra zaczniesz nowe życie.
Dobra?
Spadajmy już.
Zaparkowałem z tyłu. Chodź.
Czemu nie na ulicy?
Szkoda mi było kasy.
Skąd wiedziałeś, że jestem w hotelu?
Dobra, zrób to.
- Co mam robić? - No dawaj.
Zrób to i już.
Nie chcę spędzać ostatnich chwil życia
czekając w panice aż mnie załatwisz.
- Chcesz zabić, zabijaj. - Jezu, Mike.
Skąd ta paranoja?
Nie zabijesz mnie?
- Mówiłeś, że potrzebujesz spluwy. - Tak.
- Masz. - Nie.
Skończyłem z tym. Żadnych spluw, żadnego zabijania.
Ale jeśli mam kogoś obić, to zgoda.
Może tyle wystarczy. Zobaczymy, jak będzie.
Za tobą jest moje auto.
Pamiętasz, jak mówiłem, że mam napięty grafik? Chodź.
Kurwa.
To chyba moja ostatnia noc z Nickiem
Brzmi trochę ryzykownie
Czekaj na mnie w hotelu
Koszty życia.
Przemiana...
Po co przyjechaliśmy do ciebie?
Otwórz schowek.
Co to jest?
- Chloroform. - Chlo co?
- Nie wiesz, co to chloroform? - A powinienem?
- Widziałeś kiedyś jakiś film? - Wiele.
A taki z chloroformem?
- Nie wiem. - Jaki jest twój ulubiony gatunek?
- Co lubisz oglądać? - Horrory.
A jakiś horror z chloroformem widziałeś?
- Może musical? - Posłuchaj.
Zadzwonisz do drzwi. Ktoś otworzy drzwi.
Ale zanim się odezwie, bierzesz szmatę
nasączoną tym syfem i zatykasz mu nos i usta.
Do tego jest chloroform?
Mogłeś tak od razu z tą szmatą.
- Nie znałem fachowej nazwy. - Jasne.
Niech będzie, że to mokra szmata.
Nos i usta zakryte. Niech się nawdycha.
A ja pojeżdżę po okolicy.
- Zagwiżdż, jak skończysz. - Mam zagwizdać?
- Tak. - Jak długo to zajmuje?
Jakieś dziesięć sekund.
- Czemu sam tego nie zrobisz? - Jeśli ktoś z domu
zobaczy mnie przez wizjer, to zacznie coś odwalać.
Nie myśl za dużo.
Mokra szmata i już.
Nieważne, co zobaczysz... Spójrz na mnie.
Nieważne, co zobaczysz, mokra szmata. Powtórz.
Nieważne, co zobaczę, mokra szmata.
Idź. Nie ma czasu.
- Jakoś tego nie czuję. - Ale fajnie się to robi.
- Jasna cholera. - Ale bądź tak miły.
- Nie wąchaj tej szmaty. - Po co miałbym wąchać?
Nie wiem. Ty już tak masz.
Co za przypał.
Cholera.
Szlag by to!
Tępol.
Cześć, Mike.
Nie ogarniam.
Chloroform?
Co do chuja?
Osiem, dziewięć, dziesięć.
Mówiłeś, że dziesięć sekund.
„Przeterminowany”. Co jest, kurwa?
Ja pierdolę!
Co ty odpierdalasz, Mike?
To był twój pomysł!
Co tu się odpierdala?
Załatwiłeś sprawę?
- Nick? - No?
Co jest, kurwa?
Mówiłem, że będzie ostro i nietypowo.
- Masz bliźniaka? - Jestem jedynakiem.
- To kto tam był? - Ja.
- Ty? - Tak.
- Nick? - Właśnie.
- To kim ty, kurwa, jesteś? - Nickiem.
No to gdzie jestem?
- Co? - Ten drugi ja.
- Tam jesteś. - Okej.
Tam byłeś.
Co tu się odjebało? Mówiłem, żebyś użył chloroformu.
Użyłem chloroformu, ale był po terminie.
Chloroform nie ma terminu.
Data na butelce ma inne zdanie.
Jezu, nie tak miało być. Trzeba tutaj posprzątać.
Sosa będzie za trzy minuty.
- Sosa? - Tak.
I lepiej, żeby cię tu nie widział.
Nie kumam.
Dobra.
Dawaj tutaj.
O tak...
- Kurwa. - Musisz się schować. Szybko!
- Siedź cicho. - Okej.
- Cześć! - Cześć.
- Dzięki za zaproszenie. - Nie ma sprawy.
Jasny gwint.
Zmieniasz wystrój?
Tak, trochę odświeżam.
- Napijesz się czegoś? - Mogę skorzystać z łazienki?
- Nie. - To co, mam lać na podłogę?
Raczej nie. Łazienka jest na końcu korytarza
- po prawej. - Kurwa mać.
Panowie, lubicie Capri-Sun?
Wszystko w porządku?
- Tak. - Okej.
Pamiętasz, jak mówiłem, że ktoś od nas sypie?
Wiem już, kto.
Rozmawiałem z gościem z wydziału.
Tym z nogą.
- Wiesz, kto to jest? - W rzeczy samej.
Wiem, co wygadał tym skurwielom.
Zajmę się tym.
Nie trzeba. Wynająłem płatnego zabójcę.
Kogo?
Barona.
Specjalnie przyleciał.
Wylądował kilka godzin temu.
BARON
Ale nie bez powodu mówię ci o tym osobiście.
No tak.
Chodzi o to, kim jest kret.
Znasz go dobrze.
Może nie jesteście już tak blisko jak kiedyś,
ale i tak szczena ci opadnie.
Mike jest wtyką.
Nie. Dostałeś zły cynk.
To niemożliwe.
To więcej niż możliwe. Taka prawda.
Jimmy Boy jest w drodze na swój afterek,
a Baron dostał wyraźne instrukcje,
żeby załatwić sprawę do afterka po afterku afterka.
Wiesz, gdzie teraz jest Mike?
Jest w hotelu Zenith.
Kurwa!
WYJDŹ Z POKOJU! NATYCHMIAST!
JESTEŚ W NIEBEZPIECZEŃSTWIE
Kurwa.
Dam ci czas, by to przetrawić.
Ale do rana zostanie z niego mokra plama.
Już poszedł.
Otwórz drzwi.
Nie ja nadaję.
Tak, wiem.
Wiesz?
Ktoś cię wrobił.
Skąd wiesz?
Bo nie pierwszy raz przeżywam ten wieczór.
Co takiego?
Ile już razy go przeżywałeś?
Teraz po raz drugi.
Jesteś z przyszłości, tak?
- Właśnie. - Weź mi nie pierdol.
Posłuchaj. Za pierwszym razem,
niestety, zginąłeś.
- Zginąłem? - Dlatego wróciłem.
Chcę parę rzeczy naprawić. Plan na dziś jest bardzo prosty.
Masz przeżyć.
W tym celu potrzebuję twojej pomocy.
Ale w tej chwili jest ktoś,
kto może wszystko spieprzyć. A tą osobą jestem ja.
- Gadasz jak potłuczony. - Rozumiem cię.
W końcu wszystko ci wyjaśnię.
Ale teraz musimy znaleźć Nicka.
Nick z teraźniejszości i z przyszłości.
Chodźmy.
Chyba nie dasz rady wyjaśnić mi wszystkiego.
Nie tam parkowałeś?
Szlag.
Myślę, że go ukradłeś.
IMPREZA PO IMPREZIE
Ale się najebałem!
Tony Dzbanie, ty głupi pojebie!
Jimmy Boy, ty skurczybyku!
- O tak. - Cześć.
- Widziałaś gdzieś Jackiego Napalma? - Nie słyszałeś?
Rozwaliło go paru Kanadyjczyków.
- Nie pierdol. - To brutalni ludzie.
- Pierwsze słyszę. - No.
- Jackie Napalm? - Właśnie.
Niech mu ziemia lekką będzie.
- Kurna. - Jak twój fiut?
Mój co?
Mówią, że od 22. do 29. roku życia to najlepszy czas.
Można imprezować całą noc do bladego świtu.
Ale najlepsze w tym wieku jest to, że fiut nadal działa.
Mówisz, że twój nie działa?
No, na początku jest twardy. Nie będę się zagłębiał w szczegóły...
Co ty mi tu?
Mówię ci, że areszt i odsiadka to nie koniec świata.
Nic wielkiego. Sęk w tym, kiedy to się dzieje.
Ukradli ci najlepsze lata dla fiuta, stary.
Po chuj mi pierdolisz takie smęty?
- Tak dla podtrzymania rozmowy. - Coś ci powiem, Tony.
No?
Niezły z ciebie pojeb.
Dzięki, stary.
Ej, Jimmy Boy!
- Sosa tu jest! - Tato!
- O tak! - Dotarłeś!
Co tam, szefie?
Hej!
- Jimmy Boy. - Tato.
Co jest...
Panie Sosa, przepraszam, nie...
Nie, nie. Wszystko gra.
Wypadki się zdarzają.
Tak. No tak.
Chodź tu, kolego.
Cześć.
Jimmy Boy, jak ci leży bibka?
Jak Puchatkowi miodek.
- Komu? - Puchatkowi.
Lubi miodek.
- Co to za jeden? - Taki z bajki.
Tygryska nie znasz?
- Lubi miód? - Lubi!
- Dobrze! - Czadowa impreza!
Dobrze!
Posłuchaj.
Przed nami jeszcze dwie imprezy, a na koniec niespodzianka.
Ten, kto cię zakapował, poniesie konsekwencje.
Że co?
Konsekwencje.
Jasne! Ekstra...
Osobiście uwielbiam konsekwencje.
Mega lubię. Szczerze?
Nie wiem, co to jest, ale brzmi super.
Ja nie kumam bajek, ty trudnych słów.
- Co z tego? - No co?
Dobra.
Zabaw się dziś, nadrabiaj stracony czas.
- Tak będzie. - Dobrze.
Zabierzcie gnoja.
Zanim zacznie cuchnąć.
Okej.
Wiem, że nie ma czasu, ale czy możesz mi wyjaśnić,
jak tu, kurwa, trafiłeś z przyszłości?
Odnoszę wrażenie, że nie słuchasz.
- Słucham. - Okej.
Za pół roku wchodzę do wehikułu czasu.
- Jak z Doktora Who. Kojarzysz TARDIS? - Łeb mnie boli.
Nie masz pojęcia. To jak gra w kalambury z kimś,
kto nigdy w to nie grał. Skup się i jakoś przez to przejdziemy.
Wszedłem do wehikułu czasu,
a kiedy z niego wyszedłem, było dzisiejsze popołudnie.
- Wehikuł czasu? - Tak.
- Znasz Symona? - Symona?
- Symona przez „Y”? - Ten nerd, wynalazca?
Nie lubię etykietek, ale wiesz, o kim mówię.
- Szlag. - No.
Kurwa mać!
- Proszę. - Symon!
Hej!
- Przepraszam za spóźnienie. - No co ty!
- Idziemy? - Dobrze.
- Okej. - Zdrowie.
Ponoć ktoś pobiegł do urzędu się chajtnąć.
To prawda?
Że co?
Ja pierdzielę!
To prawda, co o nim mówią?
O kim?
O twoim mężu, że jest... jak...
Że jest gangsterem.
- A jest? - Tak. Kto by pomyślał? Nie moja mama.
Tak, obłęd.
- Pożycza ludziom kasę. - Okej.
Jeśli nie oddają z odsetkami,
- to ktoś łamie im nogi. - Naprawdę?
Tak. A jeśli nadal nie oddają...
Kiedy poznałam Nicka, był taki zabawny.
Powiedział, że zajmuje się sprzątaniem.
Pomyślałam, że jeździ śmieciarką.
Ale potem zdałam sobie sprawę, że on po prostu zabija ludzi.
Był dla mnie facetem, który, wiesz...
Po prostu mnie kochał.
Był zabawny i niesamowity, i...
Można partnerowi wybaczyć jakąś wadę, co?
Pewnie. Chodziłaś kiedyś z typem,
- który zajmował się iluzją, nie? - Właśnie.
- Ale o Nicku. - Czyli ze mną.
Po naszym ślubie zrozumiałam,
że ta jedna rzecz, którą mu wybaczam,
to tak naprawdę w pizdu wiele rzeczy.
Cały czas mnie zdradzał.
Nie zdradzał cię.
Weź...
- Czemu się śmiejemy? - Bo...
- Cały czas. - Nie powinniśmy się śmiać.
Zabawne, prawda?
- No. - Tak.
W każdym razie...
Chciałabym go zostawić.
Bardzo bym chciała, ale jeśli jest jakiś, wiesz,
bezpieczny sposób, żeby zostawić niebezpiecznego typa...
- Byłabym wdzięczna. - Jasne.
Nic mi nie przychodzi do głowy,
ale ta historia była... No po prostu wspaniała.
Dzięki, że się podzieliłaś, chociaż...
Chociaż pytałem z samolubnych pobudek.
- Chcesz pożyczki. - Tak.
Bo pracuję teraz nad projektem
i szukam finansowania,
a tradycyjni inwestorzy ni chuja tego nie rozumieją.
Wszyscy odmawiają. Nic nie rozumieją.
- Jasne. - Szukam alternatywy,
by zdobyć potrzebne fundusze.
Branie pieniędzy od niego może się dla ciebie źle skończyć.
Nic złego mi nie przychodzi do głowy.
- Jasne. - Będziemy żyć wiecznie.
Czyli Symon przez „Y”, pieprzony wynalazca, kolega Alice,
zbudował wehikuł czasu za naszą kasę?
No i ostatnio nas unikał
- przez te raty. - No.
Będzie unikał kolejne pół roku,
aż będę musiał go odwiedzić w tym jego garażo-laboratorium
żeby odebrać należności.
Ale kiedy tam dotrę, nie będzie go w domu.
Wtedy zobaczę, co zrobił za naszą kasę.
MASZ OCHOTĘ PRZENIEŚĆ SIĘ W CZASIE?
JEŚLI TAK, TO DOKĄD?
MIESIĄC, DZIEŃ, ROK, GODZINA
Dużo myślałem o jednym dniu.
O dzisiaj.
Kiedy umrę. Albo i nie.
Właśnie.
Jak w grze komputerowej.
SZEROKIEJ DROGI
Udało się.
Gdzie jest ten wehikuł czasu?
Co za różnica? Nie możemy z niego skorzystać.
A czemu nie?
- Mogłem go niechcący wysadzić. - Co?
Nie celowo. Tak się jakoś zdarzyło.
Symon nie może tego naprawić? Albo zbudować kolejnego?
No...
Nie, Nick.
Gdy otworzyły się drzwi wehikułu czasu,
pojawił się dym i takie jasne światło.
Patrzę, a tam ktoś we mnie celuje.
Obaj strzeliliśmy raz czy dwa.
Jedna z kul trafiła w jakiś zbiornik...
Do cholery, Nick!
No a potem...
To była chwila.
Taki wypadek, przypadek. No ale go zastrzeliłem.
Wypadek, przypadek, że go zabiłeś?
Zastrzeliłem. Niecelowo.
No i się, kurwa, porobiło.
Niech to szlag!
Wsiadaj do auta. Nie jest źle. Słyszysz mruczenie?
Nie mamy wehikułu czasu, a Symon nie żyje.
Mamy tylko jedną szansę. Nie będzie powtórek.
- Świetnie. - A skoro już o tym mowa
i jesteśmy zrelaksowani, zróbmy burzę mózgów.
Jak mnie znajdziemy?
- Co? Nie masz planu? - Miałem plan.
Tracę przytomność i ląduję w bagażniku.
Twój samochód nie ma nadajnika GPS
na wypadek kradzieży?
Dobre. Daj mi telefon.
Po co ci mój telefon?
Nie wiem, czy dwa telefony mogą istnieć w tym samym czasie...
Nie wiem, jak to działa. Moja komórka milczy.
Nie pisz na razie do mnie.
Dobra, bierz sobie.
Chcę zgłosić kradzież samochodu.
Pojawił się u mnie w domu,
a potem zaczęła się szarpanina.
Złapał mój puchar od kręgli i walnął mnie w szczękę.
Kompletnie mu odbiło.
Totalny świr.
Według Barona siedzi w hotelu Zenith.
Dzwonię do niego. A ty, kurwa, gdzie?
Biorę benzynę, a potem lecę na afterek.
- Byle szybko. - Do zobaczenia.
Jestem.
- Czołem, jak tam? - Dobrze.
Wezmę cukierki bez cukru.
Cukierki mają cukier.
Słyszałeś o wegańskim hot dogu.
- No. - Nie ma mięsa.
Wygląda tak samo.
- No. - Ale smakuje...
- Chcę takie cukierki. - Mam ciastka z cukrem w środku.
Może pan kupić cztery za cenę dwóch.
Nie interesują mnie ciastka.
- Interesują mnie cukierki. - Aha.
Ale bez cukru.
Chyba zaczynam ogarniać.
Szuka pan cukierków, które nie istnieją.
Nie wiem, jak inaczej mam to powiedzieć, stary.
Istnieją takie cukierki bez cukru.
No, stary...
Popatrz tylko.
Wygląda na to, że już nie mamy
pierdolonych cukierków z baśniowej krainy, kretynie jebany.
Mogę pomóc w czymś innym?
Miałem dziś bardzo trudną noc.
Nienawidzę siebie.
To chyba lekka przesada.
Musimy się pośpieszyć.
Gdy to zgłosiłem, powiadomili gliny.
Co daje jakieś 20-30 minut na ich reakcję.
- A potem... - Nick.
No?
To jakiś żart?
Jak tu wejdą, siedzisz cicho.
- Rozumiesz? - Tak.
Jezu, nie spodziewałem się...
To nie był twój najlepszy pomysł.
Zachowaj spokój.
Szukamy właściciela tego Audi.
- Nick? - Hej. Co słychać, Sam?
Zgłosiłeś kradzież samochodu.
- Nie. - Okej.
Ale dostaliśmy telefon.
- Dziwne. Nic o tym nie wiem. - No.
- Co za szczęście. - Jak to?
Samantha Scheer. Będzie dobrze.
Znasz tę policjantkę?
Jest jak Christina Aguilera z Redmanem.
Umoczona.
Dobry kawałek.
To musiał być żart.
Pewnie...
- Miło było cię widzieć. - Ciebie też.
Facet ma broń. Groził mi.
Celował we mnie.
Co powiedziałeś?
Ten facet mierzył do mnie z broni.
Nick jest przykładnym obywatelem.
Nie zrobiłby czegoś takiego.
Ten obywatel przed chwilą celował do mnie z broni.
- Mam to na kamerze. - Nie masz.
- Właśnie, że mam. - Ej!
Jak ktoś nie ma nagrań, to nie ma problemów na całe życie.
O tak.
Okej.
A jeśli usunę
wszystkie nagrania z tego wieczoru?
To świetny pomysł.
- Świetny. - Dobry pomysł, obywatelu.
Miło cię widzieć, Nick.
Wzajemnie, Sam. Pozdrów szczęśliwego małżonka.
Byłego małżonka.
Wystarczy pozdrowić mnie.
Miałeś siedzieć cicho.
Nie mogę pić, kiedy biorę.
Co?
Za tobą stoisz drugi ty.
Nieprzytomny?
- Tak. - Dzięki.
Ten gość, co wygląda jak ty.
To niezły kutas.
Wal się.
- Zostaw mnie! - Co jest, kurwa?
Gdzie on się podział?
- Słabo widzę, a ty? - Też.
Ja w prawo, ty w lewo.
Jest w trzeciej alejce. Widziałem go.
Dobra, otoczymy go.
Kim ty, kurwa, jesteś?
Co jest, Mike?
Sukinsyn.
Nie wiem, co wy odpierdalacie,
ale ktoś mnie walnął w oko łokciem. Nic przyjemnego.
Przykro mi, że musiałeś na to patrzeć.
Sprawy wymknęły się spod kontroli.
Dlatego odchodzę.
Nie mówię o zabijaniu.
Mówię o tym wszystkim. Nie dam już rady.
Rozumiem. Wiążemy go i do bagażnika.
Kim jest ten zabójca, którego Sosa najął?
Słyszałeś o Baronie?
Może to i dobrze.
Jak to?
Facet to zabójca doskonały.
Do tego zjada swoje ofiary.
- Co? - Kanibal-zabójca.
- Weź nie pierdol. - Przysięgam.
- Pierdolisz. - Z tego jest znany.
- Pierdolisz. - Jest jednym i drugim.
Jest zabójcą i kanibalem.
Obie pasje traktuje bardzo poważnie.
Nie chcę być zjedzony.
Rozumiem. Sytuacja nie jest korzystna.
Ale zrób coś dla mnie.
Napisz do Alice,
żeby się z nami spotkała na parkingu
przy McClintock Boulevard 556.
Dlaczego Alice?
Bo Sosa się zaraz zorientuje,
że działam z tobą.
Alice musi być bezpieczna.
Okej, ale co...
Nie wiem, czy mam...
Czemu ja? Nie znasz jej numeru?
Nie na pamięć.
Na pewno nie masz jej numeru?
Czy na pewno go nie mam?
Czy ty jesteś czegoś pewny? Czy ktoś w ogóle jest pewny?
Nie wiem.
Sprawdzę. Mam dużo osób na „A”.
„Alexandria”.
Mam ją pod „Żona Nicka”.
Ty piszesz, ja prowadzę.
Czyli kanibal-zabójca chce odstrzelić Mike'a,
a ty pomagasz mu przeżyć.
O to tu chodzi?
Mniej więcej.
Ale jest jeden szczegół. Lepiej ci pokażę.
Brzmi tajemniczo.
Ostrzegam, możesz się nieźle zdziwić i będziesz miała dużo pytań.
O cholera.
Mamy dwóch Nicków?
Pewnie masz pytania? Ja miałem.
Miałem wiele pytań.
Mam jedno.
Który Nick jest z przyszłości?
- Skąd wiesz? - Jesteś z przeszłości?
Jestem z przyszłości. Pół roku od teraz.
Skąd...
Symon to mój przyjaciel.
Powiedział mi, po co mu pieniądze,
ale myślałam, że to świr... Cholera!
Symon wymyślił, jak podróżować w czasie?
Myślałem, że bardziej to przeżyjesz.
- Co za rozczarowanie. - W porządku.
- Obudzę go. - Czekaj.
Wstawaj. No już.
Cześć.
Co się dzieje?
Jestem tobą.
Jedziesz z nami.
- Symon przez „Y” zbudował wehikuł czasu? - Tak.
- Działa? - Tak.
Jak widać.
Myślałem, że jesteś klonem.
Klony nie istnieją, głuptasie.
Racja. Natomiast wehikuły czasu istnieją jak nie wiem co.
Wiesz, że Mike i Alice się pieprzą, prawda?
- Tak, wiem. - Wiesz?
Jestem z przyszłości.
Dla nich to szok, ale ty powinieneś wiedzieć,
że ja wiem wszystko, co ty wiesz.
Pewnie. Ogarniam.
Kiedy się dowiedziałeś?
Dzień przed imprezą Jimmy’ego Boya.
Czyli wczoraj?
A obecny ty jest na maksa wkurzony, zgadza się?
Nie. Wcale.
Taka zdrada napełnia mnie ogromną radością.
Chcą mnie zabić, bo Sosa myśli, że kabluję.
- Próbuję dojść, kto mnie wrobił. - Aha.
- Oni. - Tak.
Właściwie to on.
- Chcę to naprawić. - Świetnie.
Mamy przejebane.
Wszyscy popełniamy błędy.
Zapomnijmy o tym.
Jak na razie zadbajmy o bezpieczeństwo Mike’a i Alice.
No tak.
Czyli całą czwórką gdzieś się schowamy?
Dokąd idziemy?
Do miejsca, o którym nikt nie wie.
Do naszego mieszkania.
Naszego mieszkania?
Znaczy... Mieszkania Nicków.
- Mojego i jego. - Zaraz.
Masz mieszkanie, o którym nie wiem?
Czasem potrzebuję trochę przestrzeni.
Dobra, nie ma co kłamać, po co nam mieszkanie.
Nie komplikujmy spraw.
Zachowajmy profesjonalizm.
Zaraz.
Czy to twoje miejsce schadzek?
No tak, jasne.
Masz swoje własne sekreciki,
a i tak wrobiłeś Mike’a, żeby zginął?
Z rąk jebanego kanibala.
On nie chciał tego ukrywać. Sama mu zabroniłam,
bo jesteś cholernie impulsywny.
Jak widać na załączonym obrazku.
Nigdy nie myślałem, że ktoś mnie zje.
Żaden z nas nie wiedział, że Sosa zatrudni Barona.
Spodziewaliśmy się szybszej śmierci.
Kulka w głowę i już.
Od razu mi lepiej.
Świetne podejście, Mike.
Zastosujmy je wszyscy.
- Skurczysyn. - Siadaj.
Nie kombinuj, bo będę musiał użyć siły.
Nie zastrzelę cię, bo wtedy sam umrę.
Ruchy.
Dlaczego miałbyś umrzeć?
Jeśli obecny Nick umrze, przyszły Nick przestanie istnieć.
To ma sens.
To chyba tak nie działa.
Nie będę ryzykował i nie chcę tego sprawdzać.
Zapytajmy Symona.
Nie...
Symon...
Nie żyje?
Nie chciałem.
Symon nie żyje.
Daj jej chwilę. Musi to przetrawić.
Nie musisz mi tłumaczyć. To moja żona.
- Zdenerwowałeś ją. - Wiem, że jest emocjonalna.
- Nie chcę być arogancki. - Ale jesteś.
Boże!
Pojebało cię? To nie ja zabiłem Symona.
Taki eksperyment naukowy. Poza tym zasłużyłeś.
Jeśli Nick z przyszłości ma bliznę, to masz rację.
Jeśli nie ma, to ja mam rację.
To nie jest eksperyment naukowy.
- To moja noga. - Wyluzuj.
Masz tu bandaże, klej, taśmę. Będzie dobrze.
Bądź tak grzeczny i się ogarnij.
Mam bawić się w lekarza ze związanymi dłońmi?
Nie po raz pierwszy zdejmiesz tu spodnie
- ze związanymi rękami. - Jesteś nie do wytrzymania.
Ma iść do łazienki.
Nie wyskoczy z okna na 17. piętrze.
Jasne, nie ucieknie.
- Idź. - Wreszcie gdzieś, gdzie cię nie ma.
Z przyjemnością.
Wspaniały wystrój mieszkania.
Nie wierzę, że mój kumpel nie żyje.
Potrzebuję chwili.
Gdzie masz alko w tym burdelu?
„Burdel” to lekka przesada,
ale bar jest tam.
Dziękuję.
Co? No dobra.
Okej.
Blizna, miałem rację.
Gratulacje.
- Serio kochasz panią od dźgania? - Tak.
Kocham ją. A ty już od dawna nie...
- Co? - No.
- Skąd wiesz? - Sam mówiłeś.
Mówiłeś, że z wami koniec. Spytałem, czy na pewno.
A ty na to, że niczego bardziej nie byłeś pewny.
Zapytałem, czy serio.
Ty spytałeś, czy mam problemy ze słuchem, na co ja, że chcę mieć jasność.
A ty wtedy, że jaśniej się nie da,
bo nie żywisz do Alice żadnych uczuć,
nie obchodzi cię, co robi i z kim,
nic cię nie obchodzi, skończyłeś z nią.
W sumie trochę tak mówiłem.
Dokładnie tak mówiłeś.
Właściwie coś sobie przypominam...
Po jakiejś kłótni chyba tak mówiłem.
- Ale ty masz pamięć. - No.
Nick?
No ja pierdolę.
Masz...
Masz kota.
To jest Kingpin.
Kot Kingpin.
Masz kota o imieniu Kingpin, o którym nie wiem.
A już myślałam, że wiem wszystko.
Przecież masz alergię.
Delikatną. Mogliśmy to przegadać.
Już sobie wyobrażam.
A wiesz, że Kingpin raz wszedł do łazienki,
wskoczył do wanny,
przykucnął nad odpływem
i nasikał do środka?
- Niesamowite. - Co nie?
Jakby był inżynierem.
Ma zapalenie pęcherza.
- Serio? - Tak.
Nie ten Kingpin, ale przyszły Kingpin pewnie tak.
Dlatego koty sikają do wanny.
Nie sprawdzałeś, co to oznacza?
- Fajne zachowanie i tyle. - Tak.
Kiepski z ciebie koci tata.
Nieprawda.
Może i jestem kiepskim kocim lekarzem. Ale świetny ze mnie koci tata.
Mniejsza z tym zwierzakiem. Mamy północ.
- Racja. - Dobra.
Czas na afterek po afterku.
AFTEREK PO AFTERKU
Wiesz, kto uwielbiał te tańce?
- Jackie Napalm. - Jackie Napalm.
Facet był twardzielem.
Ale dość o nim.
Coś nie tak, Jimmy Boy?
A co?
Nie, wszystko...
Wszystko jest zajebiście.
Na pewno? Bo coś mi tu tak mięciutko.
Zajebię Tony’ego Dzbana.
Nick, gdzie ty, kurwa, jesteś?
Masa cycków na ciebie czeka.
Znalazłem Mike’a. Związałem go. Prezencik czeka na Barona.
A mówią, że cuda się nie zdarzają.
Prześlę ci czas i miejsce.
Mam cię.
Doskonale.
Mam plan, jak utrzymać Mike’a przy życiu.
Ale plan wypali tylko wtedy,
kiedy wszyscy będziemy działać razem.
Dlatego
wydaje mi się ważne, żebyśmy oczyścili atmosferę.
Alice.
Kiedy zrozumiałaś, że między nami koniec?
Nie było żadnej konkretnej chwili.
Myślę, że była.
Był bardzo konkretny punkt zwrotny.
- Naprawdę? Kiedy? - Kilka miesięcy temu.
Kiedy pojechałem do Kanady.
Z Jackiem Napalmem.
Kwestia Jessa.
- Jessa? - Nie znamy żadnego Jessa.
Chodzi o Rory i Jessa.
Mówiłeś, że Jess to najgorszy chłopak w serialu.
- Był do bani. - Oglądasz Kochane kłopoty?
Oglądam, kiedy i ona ogląda.
Oglądam, kiedy leci.
- Uwielbiamy to. - Czemu nienawidzisz Jessa?
Według mnie jest spoko, ale nie...
Też oglądasz Kochane kłopoty?
Tak.
Dwa tygodnie temu mówiłaś, że to twój ulubiony serial,
więc go obejrzałem.
Obejrzałem... cały.
On ma jakieś 170 odcinków.
Sto pięćdziesiąt siedem.
To matematycznie niemożliwe.
Nie, wcale nie. Obejrzałem.
Jess jest w porządku. Uroczy chłopak,
ale nie pasuje do Rory.
- Zupełnie. - Nie powiedziałbym, że był najgorszy.
Najgorszym jej chłopakiem był oczywiście Dean.
- Dean? - Tak.
Najgorszym był Logan.
- Logan był najlepszym. - Logan?
Co ty pieprzysz, Mike?
- Oszalałeś? - A nie jest tak?
Rory przy nim świruje. On ma na nią okropny wpływ.
Pasują do siebie. Wiele ich łączy. Oboje byli rozpieszczani.
- Rory nie. - Dziękuję.
Dziadkowie opłacili jej szkołę.
Richard Gilmore ciężko pracował na swoje pieniądze
i chciał je wydać na kogoś, kogo kochał.
A kiedy zaoferowali, że zapłacą za jej studia na Yale,
Rory nalegała, że później im odda, Mike.
Dobra, wszystko jedno.
Nie ma co się kłócić, kto był odpowiedni dla Rory,
bo żaden z tych chłopaków do niej nie pasował.
Żaden?
Koniec końców z żadnym z nich nie jest.
Jest singielką w ciąży.
Zaraz. Na końcu Rory jest sama i w ciąży?
Tak, w tych odcinkach na Netflixie.
- Nie widziałem ich. - Obejrzysz je później.
No tak...
Ciekawy zabieg, że Rory zostaje samotną matką
tak jak Lorelai, no ale... to nie jest dobre zakończenie.
Podobnie jak inne zakończenie.
Jak ktoś zostanie samotną matką, bo płatny zabójca i kanibal
zeżre nieświadomego tatę.
Jezu.
Słyszałem, że potem robi się dziwnie, ale to już pojebane.
Nie mówię już o serialu, Nick.
Mówię o Mike’u i Alice.
Dlatego wróciłem.
By spróbować
zmienić zakończenie ich historii.
Nie chciałem, by twoje dziecko dorastało bez Mike’a.
Moje dziecko?
Nasze dziecko.
Dowiesz się w dniu pogrzebu Mike’a.
Możemy tak przegadać całą noc,
ale mamy problem z kanibalem.
I musimy razem go rozwiązać.
Mam pomóc uratować Mike’a?
Nick, posłuchaj.
Wiem, że jesteś wściekły, ale...
Ludzie się zmieniają.
Mówisz?
A na pewno mogą być mniej wściekli.
Jesteś z nami czy nie?
Baron lubi brać ofiary żywcem.
Żywcem?
Dla nas to dobrze. Dzięki temu będzie łatwiej.
Ostatnio wziął mnie żywcem?
Pojawił się w hotelu, gdy Alice brała prysznic,
a jak wyszła, ciebie już nie było.
Mówiłeś, że masz plan, tak?
Ty i Nick zostańcie tutaj.
Baron zapuka do drzwi.
Będziemy udawać, że dobrowolnie oddajemy Mike’a.
- Jakbyśmy byli szczęśliwi, że Mike umrze. - Boże.
Jak już tu wejdzie, pozwolicie mu zabrać Mike’a.
- Co? - Kto ma komu co?
Będę na nich czekać,
kiedy wyjdą z windy w garażu.
Będę miał czysty strzał.
Czemu nie zastrzelić go od razu, jak przyjedzie?
Nikt nie wie, jak wygląda Baron.
Nikt nie wie, w jakim jest wieku.
Alice napisze mi, jak wygląda Baron,
gdy tylko zabierze Mike’a z mieszkania.
Czy wszyscy rozumieją plan?
Który ma utrzymać mnie przy życiu?
Tak, skarbie.
Może być.
Tak?
Plan jest mój, więc rozumiem go doskonale.
Dobra. Bierzmy się do roboty.
- Ruszamy. - Bez stresu.
Tak, jesteśmy gotowi.
Okej.
Drugi Nick powiedział, że Baron zaraz tu będzie.
Spoko.
Kiedy to się zaczęło?
Co się zaczęło?
Na początku się nie znaliście, a teraz proszę.
- Teraz? - Teraz mamy gadać?
- Tak. - Nie wiem.
Nie wiem, kiedy się zaczęło.
Po prostu...
Wiem, kiedy to poczułam.
Ciekawe, czy mamy tę samą odpowiedź.
Jest tylko jedna poprawna odpowiedź.
- Na pewno chcesz wiedzieć? - Sam pytałem.
Ślub Ryana Sterydziaka.
Właśnie.
Dlatego nie możemy wrócić do Minneapolis.
Bliźniacze miasta!
Za piękną pannę młodą
i za uzależnionego od sterydów pana młodego.
Kocham cię, jełopie.
Też cię lubię. Serio.
Jesteście piękni!
- Sterydziak! - Hej!
Mike, prawda?
Cześć.
No tak.
- Cześć. - Tak.
- Alice. - Tak, wiem.
Wiem...
Twój mąż to mój partner z pracy.
Wiesz, gdzie jest?
Dawno go nie widziałem. Chyba wszedł do środka z Sosą.
Nieprawda.
Pieprzy się tam z druhną.
Gdzie tam. Na pewno nie.
Na pewno tak.
Przykro mi.
Ładny ślub, prawda?
Pewnie.
A ty... Kiedyś żałowałaś?
Ślubu?
Że nie miałaś wesela.
Bo wzięłam tylko cywilny?
On tego chciał.
A mnie się podobało. Fajnie było.
Lubiłam być impulsywna, namiętna.
Liczyliśmy się jedynie my.
Cóż...
Złego dobre początki.
To samo mogę powiedzieć o mnie i Nicku.
O tej
waszej przyjaźni?
No.
Nudzę się. Zatańczymy?
Pewnie.
Chodźmy.
A co mi tam.
Chyba mi wystarczy.
- Nie. - Ale tak.
Dawaj.
Miło cię poznać.
Czemu tak późno?
Cholera. Oto puka moja zagłada.
Powinnam schować Kingpina do szafy.
Baron je ludzi. Żaden z niego ALF.
Racja.
Do dzieła.
- Gotowi? - Tak.
Zakneblujcie mnie.
No już.
Pewnie.
- Kurwa. - Przepraszam.
Dobra.
Tak?
Dobry wieczór.
Zdaje się, że masz coś, czego poszukuję.
Witam, witam, witam.
O co chodzi?
Michael.
- Moja nagroda? - Trzymamy go dla pana.
Cudownie, cudownie, cudownie.
Musi pan wiedzieć, że oni chcą pana wykiwać.
No, no, no. Doprawdy?
- Kurwa, Nick! - Tak.
Jeden z nich czeka na pana na parkingu.
Chcą tam pana zabić.
Dlaczego mi to mówisz, chłopcze?
Próbuję się im wymknąć.
- Jestem zakładnikiem. - Kurwa mać.
Pomyślałem, że pan mnie stąd wyciągnie.
W tym z pewnością mogę pomóc.
Co jest, kurwa?
Co ty odpierdalasz?
Kurde, a wyglądał pysznie.
Niestety nie zawsze dostajemy to, czego chcemy.
- Miał go pan zabrać żywego. - Tak.
- Zwykle tak jest, ale... - Mike.
Wpadłem tu w pułapkę.
Nie wydajesz się zadowolony.
Nie, bo ja...
Mike?
Mike.
Wybaczam ci.
- Kurde, ale fajnie. - Co jest, kurwa?
Miałeś rację. Poszło tak, jak się spodziewałeś.
- Miałem rację? - No tak, wybacz.
Jestem Chet, robię w rekwizytach. Efekty specjalne.
Petardy, ślepaki, takie tam.
Poznamy się za kilka miesięcy.
Czyli jesteś z przyszłości.
Nie, jestem z tego popołudnia.
Poproszę hot doga z musztardą.
Zwykle bierzesz relisz.
Skończył się. Czy ja pana znam?
Tak, w przyszłości.
Ale potrzebuję twojej pomocy w przeszłości, czyli dziś.
Masz dziś czas?
- Zależy. Coś ty za jeden? - Mam na imię Nick.
- Jedliśmy już razem hot dogi. - Nie rozumiem.
Po chwilowej dezorientacji zgodziłem się.
Ten drugi ty napisał mi cały dialog.
Miałam powtarzać niektóre słowa. Trochę dziwne.
Ale powiedziałeś, że przecież udaję zabójcę-kanibala.
A dziwactwa u takiego to norma.
Okej.
Przyszły ty wiedział, że zachowasz się jak kutas
i nas zdradzisz.
Przyszły ty wiedział też, że obecny ty będzie tego żałował,
gdy tylko umrę. Jak za pierwszym razem.
No tak...
Halo?
Chwileczkę.
Chce z tobą porozmawiać.
- To było świetne. - Ale ekstra.
Tak?
Hej, mądralo. Dostałeś nauczkę?
Tak. Dowiedziałem się, że to nie Baron.
Taka próba generalna, żebyś się ogarnął.
Zaplanowaliśmy to tuż pod twoim nosem.
No i nie jestem na dole w garażu.
Jestem po drugiej stronie ulicy ze snajperką.
Kiedy Mike umarł po raz pierwszy,
byłem w cholerę sponiewierany.
Od razu zrozumiałem, że popełniłem błąd.
Nie było
ani krzty radości w tej zemście.
Była tylko nienawiść do samego siebie.
Ty masz tak samo.
Nick, niestety jesteśmy dwoma kretynami,
którzy uczą się tylko na własnych błędach.
Strasznie irytująca wada charakteru.
Co teraz?
Pożegnaj się z Chetem i posprzątaj mieszkanie.
Chet.
Pa.
Miło było was poznać.
To było miłe doświadczenie.
Odprowadzę cię.
- Dzięki, Chet. - Jasne.
Koniec z fejkowymi akcjami. Wszyscy w gotowości.
Przed nami długa noc.
Najpierw trzeba załatwić tego kanibala-zabójcę.
Wyślę Sosie adres i powiem mu,
że Mike już czeka.
Przygotujmy się na prawdziwego Barona.
Okej, mądrzejszy, starszy ja.
Co mamy robić?
Boże.
Okej.
- Otworzyć? - Poradzę sobie.
Co za różnica?
Kto tam?
Wiesz kto.
Dobry wieczór.
Kurwa.
Posiłek godny króla.
Co jest w...
W tej torbie?
Niezbędne rzeczy.
Zatyczki do uszu.
Narzędzia do krojenia oraz...
Chloroform.
Jebany chloroform.
Jaki piękny kotek.
Mogę spytać, jak się wabi?
To jest Kingpin.
Kot Kingpin.
Niech ktoś sprawdzi puls.
Obrzydliwe.
Słyszycie?
Nie pokazuj się snajperowi.
No jasne.
Kurwa.
- Kurwa. - Szybko!
Nick, zastrzel ich!
Jebać to.
Trzymaj się, kochanie!
- Granat! - Co?
- Granat.
Szlag!
Ja pierdolę.
Raczej nie odzyskasz kaucji.
Która godzina?
Czas na afterka po drugim afterku.
AFTEREK PO AFTERKU PO AFTERKU
Dobrej nocy, panie Jimmy.
Mów mi Jimmy Boy, skurczybyku.
- Co tam, Charlie? - Cześć.
Pozdrów ode mnie córkę.
Nie spać tam.
Jimmy Boy, ty pieprzony... Pierdol się!
Ryan Sterydziak, ty napakowany sukinkocie.
- Wiadomo. - A ty co,
- odźwierny, kurwa? - Gdzie tam! Odźwierny przedawkował.
- O nie. - No.
- Dobrze z nim? - Nie żyje.
Kurde! Dziwne, że zrobiłeś tak, skoro typek nie żyje.
No wiem, ale...
To pojebane.
- Słyszałem, że się chajtnąłeś. - A tak.
- Tak? - Tak, ale ciebie tam nie było.
Bo mnie, kurwa, przymknęli.
- Kurczę! - No.
- Szlag, stary! - Zapomniałeś?
- Witaj z powrotem. - No jasne.
Wiesz, co mówią. Witaj z powrotem.
Inni zapomnieli? Czy ludzie o tym nie wiedzieli?
- Cześć. - Co słychać, Jimmy?
Ten skurwiel oszukuje. Lepiej uważaj.
Kurde.
Okej.
- Wezmę to, dziękuję. - Witaj.
Wróciłem!
Kurwa, konfetti jest zajebiste!
To był granat?
Nie wiem, jakie dziewczyny sprowadzasz do siebie, Nick,
ale...
Nie, rozumiem.
Nabijam się z ciebie.
Dobra, będziemy blokować przyjazd policji i straży
przez jakieś 20, 30 minut.
Kupimy ci trochę czasu. Byle nie było z tego krzywej akcji.
Chcecie się wysuszyć?
Niczego więcej dla was nie znalazłem.
Szmaragdowo-zielony stanik.
Bardzo miło z twojej strony, obecny Nicku.
Wezmę jedno i drugie.
Załatwione?
Niestety nie. Mike dorwał i zabił Barona.
A co z pomocnikami Barona?
Mike ich też zabił.
A teraz ucieka.
Dobra. Bez różnicy.
Dlaczego bez różnicy?
Pozwolę wszystkim się bawić. Kontynuujemy świętowanie.
Ale gdy nadejdzie ranek,
razem z kacem dostaną ode mnie rozkazy.
Wszystkie operacje ustaną, dopóki ta sprawa nie zostanie rozwiązana.
Każda osoba dostanie jedno jedyne zadanie.
Znaleźć Mike’a i przynieść mi go na tacy.
Nie obchodzi mnie, dokąd pójdzie. Nie obchodzi mnie, ile to potrwa.
Znajdziemy go, a potem zajebiemy!
Jasne, rozumiem. Chcę ci pomóc.
Martwy Mike to dobry pomysł. Zasłużył sobie.
Bo jest zły i musi umrzeć.
Tak!
Zdrowie kreta!
Do zobaczenia.
Co mnie ominęło?
Jutro z samego rana
cała organizacja będzie cię ścigać.
- Świetnie. - Że co?
Mamy dużo czasu.
Na co?
By znaleźć prawdziwego kreta. Wtedy będziemy wolni.
Ten prawdziwy już nie żyje.
Nie rozumiem.
Pamiętasz nieudany układ z Kanadyjczykami?
No pewnie. Jackie Napalm wtedy zginął.
Nie pierdol!
- Jackie Napalm był wtyką? - We własnej osobie.
Jackie przyznał się, gdy wykrwawiał mi się na rękach,
że jest kretem i wpakował młodego Sosy. Powiedział mi o wszystkim.
Dzięki temu mogłeś zwalić winę na Mike’a.
Tylko Jackie mógł powiedzieć prawdę.
Sosa pomyśli, że kłamię, by się ratować.
Nie udowodnię winy Jackiego Napalma. Ludzie go uwielbiali.
Super facet.
No i co teraz zrobimy?
Mam też inny pomysł.
Tyle że z kretem byłoby łatwiej. O wiele łatwiej.
Mamy wrogów w jednym miejscu, nie?
Myślałem, że z tym skończyłeś.
No wiem.
Może jeszcze jeden ostatni raz.
To co robimy?
My albo oni.
Czas rozjebać imprezkę.
Kocham was!
Synu, chyba czas porozmawiać o tym,
skąd pochodzisz. A zwłaszcza o tym,
czemu brak ci mojej urody.
Tato, wiem, że mnie adoptowaliście. Przecież głupi nie jestem.
W tym rzecz.
Nie adoptowaliśmy cię.
Nie?
Wiesz, co to jest znajda?
- Mówisz o kaczce? - Słuchaj.
Pewnej nocy szedłem do centrum
i usłyszałem taki cichy dźwięk dochodzący z zaułka.
A tam, po ciemku...
Zobaczyłem coś, co zmieniło moje życie.
Zobaczyłem pięknego chłopczyka,
tuż pod śmietnikiem.
- Byłem w pieprzonym śmietniku? - Nie.
Pod śmietnikiem, synu. Pod nim.
Kiedy cię zobaczyłem, bezbronnego i samotnego,
obok śmieci i szczurów...
Szczury po mnie łaziły?
Ale je przegoniłem. Od tamtej pory wiedziałem,
że twoje bezpieczeństwo jest dla mnie najważniejsze.
Nic złego więcej ci się nie stanie.
- Byłem dzieckiem ze śmieci? - Jebać tamto.
- Czemu teraz mi to mówisz? - Nie.
Nie byłeś dzieckiem ze śmieci.
Od tamtej chwili
byłeś moją dumą i radością.
Chcę ci dać cały świat.
Ale na razie...
Chcę ci dać zapowiadaną niespodziankę.
Może lepiej powiedzieć „niespodzianki”.
- Dwie niespodzianki? - Spodobają ci się.
Takie interesy to lubię.
Sam.
Jeszcze jedno.
Przypilnujesz mojego kolegi?
- Sam? - Samantha.
- Czy wyczuwam trochę... - Tak.
Może na wczesnym etapie.
Ale nic się nie wydarzy przez kilka miesięcy.
Lepiej nic nie mów drugiemu mnie.
Niech sprawy potoczą się naturalnie.
Nic nie powiem.
Nie stanę między tobą a tobą.
Oto pierwszy z dwóch prezentów.
- Ha! - O Boże!
Co oznacza „JB”?
Zanim pokażę ci prezent numer dwa...
Od dłuższego czasu mamy w naszych szeregach szczura.
W sensie wtykę, czy takiego, który chciał mnie zjeść?
Nie chciał cię zjeść.
- Stał sobie obok. - Okej.
- Mogę dokończyć? - Przepraszam.
Przez tego metaforycznego szczura
wylądowałeś w więzieniu.
Ale odkryłem, kto nim jest.
Kto taki?
Mike.
Szybka Rączka?
Potwierdziłem to poczwórnie.
Myślałem, że się kumplujemy.
Wszystkich nas oszukał.
Ale spokojnie, nie martw się.
Kto skrzywdzi mojego syna,
ten słono za to zapłaci.
Czas na twój ostatni prezent.
Idź do tego pokoju.
Cześć, Jimmy Boy.
Cześć.
Bierz, mały.
Skurwiel jebany!
Co za pierdolenie! Już ja ci...
Patrz i ucz się.
Jedenaście kobiet i nic?
To w stu procentach twoja wina.
Cały wieczór gadasz, że fiuty nie pracują,
wbijasz mi to do głowy. A potem wchodzę...
- No i... - Nie było...
- A w klubie ze striptizem... - Aha.
Historia stara jak świat.
- Co, Piękna i Bestia? - Nie.
Tam jest rozwiązanie twojego problemu.
Psychosomatyka, stary. Jesteś pod ogromną presją,
bo stoisz przed zadaniem. Odpuść sobie,
a twój fiut powstanie jak feniks z popiołów.
Jak to miasto w Arizonie?
Nie, jak ptak. Taki w chuj magiczny.
No!
Idź tam i uprawiaj seks...
Kurczę!
- Szlag by to! - Wybacz.
Najgorsza noc w moim życiu!
Wyszło, że Mike jest kretem.
- Masz coś we włosach. Mike? - Do tego mam smoothie we włosach!
Mike jest kretem?
Cały jestem w smoothie!
Czemu pijesz smoothie na imprezie?
- Wiesz, że lubię gęste drinki! - Z mnóstwem lodu.
A maszyna do piña colady się zepsuła! No i dlatego!
Aha.
Idę zmyć ten syf.
Wiesz co? Ja zepsułem maszynę do piña colady.
Przepraszam. Weź się, Tony.
Sam, jak było...
Kumpel właśnie wyszedł.
Też wkładam granaty do lodówki. Żeby nikt nie zaglądał.
Moja koleżanka z policji była taka miła i zostawiła nam w domu zapasy.
Mitch Tasak, Tony Dzban,
Willy Bacik, Ryan Sterydziak, Bob Pomidor,
wszyscy w tym domu są zagrożeniem.
Super.
Pragnę tylko przypomnieć, że jeśli któryś z nich przeżyje,
- Mike i ja nie żyjemy. Presji nie ma. - Dlatego tu zostajecie.
Co? Nie.
Nie zrobisz tego beze mnie. Idę z tobą.
- Mike, sam to mówiłeś. - Nick.
Skończyłeś z tym. Siedzisz w aucie, dobra?
Życzcie mi powodzenia.
- Gotowy, Nick? - Tak, Nick.
Powodzenia.
No dobra.
Dawaj. Chociaż trochę.
Dobra.
- Oto i on. Nick. - Sterydziak.
Dobrze cię widzieć.
Ciebie też.
Ominęła cię niezła impreza.
Słuchaj, zawsze cię lubiłem.
Dziękuję.
Czasami w naszej branży relacje międzyludzkie się komplikują,
- ale to nic osobistego. - Wiesz,
co poradzimy? Takie są uroki zawodu.
W tej branży lekko nie ma.
Dobrze wiedzieć, że tak uważasz.
Wynocha!
Wszyscy wypierdalać.
- Gdzie Sosa? - Na trzecim piętrze!
Ja pierdolę!
Kurwa, no!
- Tam są! - Pierdol się, Nick.
Idź.
Chłopaki, idziemy na wojnę, tak?
Będziemy chronić przyjaciół i rodzinę. Jazda!
Ja chronię kuchnię. Zostaję tutaj. A wy załatwcie sprawy tam.
- Dacie radę. - Dobra.
Dacie sobie radę. Wierzę w was.
W zespole nie ma miejsca na egoizmy.
Wspieracie się jeśli strach was ogarnie. Ja będę tutaj, dobra?
Pilnuję... Cześć, Mike.
- Cześć. - Ominęła cię niezła impreza.
Przed strzelaniną. Teraz jest słabo.
- No. - Zaraz.
Jimmy Boy mówił, że jesteś kretem?
Nie. To było nieporozumienie.
- Dzięki Bogu. - No.
Chcę ci wierzyć, ale wybiorę ostrożność.
Przepraszam cię!
Mike, trafiłem cię? Mam nadzieję, że tak,
ale i tak przepraszam.
Co jest... Kurde. Nie!
No i jazda. Czas pobzykać.
LICZY SIĘ REFLEKS
Ja pierdolę.
Hej, Nick!
No i nie zostałeś w aucie.
- Zniecierpliwienie wygrało. - Dzięki za pomoc.
Nie ma sprawy.
Adiós, skurwielu!
No co ty, zabiłeś DJ-a?
Zajmiemy się Sosą. Ty weź Jimmy’ego Boya.
Dawaj.
Przez ciebie nie mogę się ruchać, Mike!
Nie wiem, co to znaczy, Jimmy Boy.
Chcę sobie tylko poruchać, Mike!
Nick, zostań, gdzie jesteś.
Odłóżcie broń.
Nick, ty pieprzony zdrajco.
To nic osobistego, Jimmy Boy. Musiałem to zrobić.
Nienawidzę szczurów, Mike.
Oprócz tego z filmu, w którym gotowali.
- Ratatuj? - Tak, Ratatuj, Mike.
Ja cię nie sprzedałem. To był Jackie Napalm.
Tak nie można, Mike.
Jackie Napalm był moim ziomkiem. Prawilny był z niego człowiek.
Sosa ucieka.
Idę do ciebie, tato!
Dobra.
Puść ją, Sosa.
Gdzie mój syn?
Myślałem, że jest z tobą.
Jimmy Boy?
Czy ktoś może mi to wyjaśnić,
jakim, kurwa, cudem, jest dwóch Nicków?
Tato.
Jimmy Boy!
Co mu zrobiliście?
Nie kazałem mu wyskoczyć z okna.
Wszystko zjebaliście.
Wszystko!
Co mi zostało?
Nic nie rozumiecie.
Nie wiecie, jak to jest wychowywać dziecko samemu.
Być samotnym rodzicem, który chce dla dziecka jak najlepiej.
Rozumiemy.
Ty jesteś Lorelai, a on to Rory.
Lorelai i Rory?
Z Kochanych kłopotów?
- Zgadza się. - Chodzi o Gilmorki.
Miło, że tak mówisz.
Ale Jimmy Boya już nie ma. A ktoś musi za to zapłacić.
Zgadzam się z tobą, Sosa.
Na sto procent.
Jeśli chcesz kogoś zabić,
to zabij mnie.
Sosa, jesteśmy tu, bo popełniliśmy błędy.
Mike nie powinien być gangsterem.
Alice i ja nie powinniśmy byli się pobrać.
A Jimmy Boy nie powinien był wyskakiwać przez okno.
Sam popełniłem niejeden błąd.
Mnóstwo ich popełniłem.
Nie powinienem był wrabiać Mike’a.
Wszystko przeze mnie.
Śmiało, Sosa.
Wyładuj się na mnie.
Zasłużyłem.
Mam lepszy pomysł.
Zabiję osobę, której strata najbardziej cię zaboli.
A tą osobą jest Szybka Rączka.
Kurde.
Alice Szybka Rączka.
Nick?
Ty głupi sukinsynu.
Chyba nic mi nie jest.
Jebać. Szybko, Nick.
Kurde, Nick.
Obecny Nick.
Wszystko gra. Dasz radę.
Trzymaj się.
Zaraz cię wyleczymy.
Daleko do szpitala?
Sześć kilometrów.
Dobrze.
Mamy tu jakąś muzykę?
- Co tylko chcesz. - Włączysz piosenkę?
Jasne, robi się.
Spokojnie, ja to zrobię.
Czego tylko sobie życzysz, stary.
Proszę bardzo.
- No. - Tak?
- Ta piosenka. - No to wybrałeś. Pojebana akcja.
- Spróbuj oddychać. - Okej.
Spokojnie.
Dobrze.
Jazda.
Nick, na cały regulator.
Dobrze.
- Chujowo śpiewasz, Nick. - Całkowicie do kitu.
Mnie się podoba.
Świetnie ci idzie.
Jeszcze raz.
Śpiewaj ze mną.
Nick, śpiewaj ze mną.
Nick, śpiewaj dalej.
Uda nam się.
Okej.
ODDZIAŁ RATUNKOWY
SZPITAL WAMPLER MEMORIAL
Możemy to naprawić.
Co?
Możemy to naprawić.
Skarbie...
Nick odszedł i już nie wróci.
Wehikuł czasu wybuchł.
Nie żyje ten, kto mógłby go naprawić. Wiem, że trudno to zaakceptować.
Drugiej szansy nie będzie.
Ale...
Dlaczego nie możemy użyć tego drugiego?
Drugiego?
Ojej.
Myślałam, że wiesz.
To ma sens. Symon był moim przyjacielem.
- Jest inny wehikuł czasu? - Tak.
WŁASNOŚĆ SYMONA B.
Jest do tego jakaś instrukcja?
PROTOTYP OZMS.2
Nie, poradzimy sobie.
Skoro Nick potrafił, to każdy da radę.
Dobra. Czas na rundę drugą.
To chyba lekka przesada.
Nikt nie lubi być tak traktowany.
Powtórz razem ze mną. Gotowy?
Klient nasz pan. Spróbuj.
- Klient nasz pan? - Powtórz.
- Klient nasz pan. - Czy ty jesteś klientem?
- Czy ja? - Pan jest.
Czyli kto ma rację?
- Pan ma. - Klient chce...
Cukierka bez cukru?
Cukierka bez cukru.
Czyli co...
Czyli chcecie seksu?
No tak.
Ja też.
Tylko wy czy może...
Chodź do nas, a zobaczysz, co tu mamy.
No.
Zapomniałem o wodzie.
Pójdę po... Chcecie wody?
Ja lubię być mokra.
Kurczę. No dobra, to ja skoczę...
Lecę po wodę, a wy poczekajcie, tak?
- Proszę. - Dziękuję.
Powiem ci co nieco.
Po pierwsze, nazywam się Symon. Przez „Y”.
Czyli S, Y, M, O, N.
Po drugie, jestem wynalazcą. Fajnie, co?
Po trzecie, tworzę urządzenie, które zmieni cały jebany świat.
Wszystko się zmieni, jak je wypuszczę.
Po czwarte, kocham takie listy.
Wpadnij. Napijemy się.
A może zróbmy tak.
Wpadnę do ciebie
i wzniesiemy toast za jego śmierć?
A potem drugi już po zabiciu?
A potem trzeci na jego pogrzebie?
A potem może wzniesiemy toast
co roku, do końca życia,
na pamiątkę krwi upuszczonej Mike’owi?
Podoba mi się.
Zdrowie kreta.
Szkoda, że Jackiego tu nie ma.
Czemu zawsze wspominasz o nim w najgorszych chwilach?
Bo to mój kumpel. Polubiłabyś go.
Prawdziwy twardziel.
Spoczywaj w pokoju, Jackie, kochamy cię! To dla ciebie!
Tak to się robi.
Z kim walczysz?
Walczę z pieniędzmi.
Walcz z prawdziwym wrogiem. Tym tutaj, stary.
Nigdy więcej nie wezmę cię do klubu.
Baron lubi brać ofiary żywcem.
Ostatnio wziął mnie żywcem?
Boże!
Pomocy!
„WRÓCIŁEM” Film o Jimmym Boyu
KONIEC
Napisy: Cezary Kucharski