[spokojna narastająca muzyka]
„WYGRANA TO NIE WSZYSTKO, ALE PRAGNĄĆ JEJ – JUŻ TAK”.
„W GOLFIE TWÓJ JEDYNY RYWAL TO TY SAM.
A JA ZAWSZE WALCZYŁEM Z NAJLEPSZYMI”.
[piosenka Big Black Cock, wyk. Skum]
[Dan Hicks] Witamy z powrotem w Kalifornii na malowniczym półwyspie Monterey.
Przed nami finałowa runda 126. edycji U.S. Open.
Spóźnialskich ominęły najbardziej dramatyczne dni w historii golfa.
Wszystko rozpoczął Lonnie Hawkins. Kevin, co możesz o nim powiedzieć?
Gra ze złamaną ręką.
Fisk rozpoczął trzecią rundę z -3 do lidera, a teraz odpoczywa,
mając uderzenie przewagi nad synem
i dwa uderzenia przewagi nad ojcem.
Niebawem zostanie podwójnym mistrzem
lub rozegra dogrywkę z jednym z nich.
- Tak jest! - Roger Maltbie czeka…
Do boju, Lancey! Jedziesz!
- To mój ziomek. - Aha.
Znasz jednego z graczy?
Trenuję Lance’a. To mój najlepszy przyjaciel.
- Ona nie ogarnia golfa. - [Jerry] Serio?
- Pracuję w farmacji. Jesteśmy sponsorem. - W porząsiu. [śmieje się]
Jeśli wrzuci birdie, ma dogrywkę. Wiesz, co to oznacza?
[wydaje odgłosy pikania]
[odgłosy kasy sklepowej]
[śpiewnie] Rzeka kasy. [śmiech]
- Chcę, żeby wygrał Lonnie Hawkins. - Eee… O nie.
To zacięty bój ojca z synem. Iście szekspirowskie.
[parska] Przestań tak mówić i zachowaj to dla siebie.
Przepraszam. Nieważne. Może poproście już o rachunek.
[śpiewnie] Czas na pieprzonego golfa. Jazda!
[Roger Maltbie] Niezwykle trudne uderzenie przy 18. dołku. Po lewej nic tylko woda.
Musi wbić ją na fairway.
[majestatyczna muzyka]
[oklaski i okrzyki]
[Roger] Mocno i prosto przez środek. Powinna być na greenie w dwa uderzenia.
Jego ojciec Lonnie jest pod sporą presją.
Może pokuszę się o eagle i wygram bez dogrywki.
[Lonnie prycha]
Kozaczący gówniarz.
Dłoń znowu krwawi. Owijaj.
[majestatyczna muzyka narasta]
Zaczynamy.
[pisk jastrzębia]
- [muzyka cichnie] - [oklaski i okrzyki]
Tak to się robi!
♪ Oto Hawk – znany golfista ♪
♪ Najlepszy, jakiego widział świat! ♪
No proszę, proszę. Cała skąpana w słońcu.
Aaa… Zasłużyłam na to.
Gdy jutro rano podpiszę umowę z Mike’s Hard Lemonade,
od razu ruszamy do Rio de Janeiro albo Paryża!
- Byle nie było tam golfa. Boże, błagam. - [śmieje się]
Harowałaś na to wszystko.
Jestem bardzo dumny z ciebie i twojej ciężkiej pracy.
Mmm. Dzięki. To wspaniałe uczucie. Wiesz, co jeszcze jest wspaniałe?
Mój lepszy stan?
Przez cały turniej nie oglądałam golfa. Ani Lance’a, ani Lonniego.
Nawet mojego nowego wspólnika Goldena. I dobrze mi z tym.
Chcę, by było ci jak najlepiej.
Ooo…
Twoje szczęście to balsam, który koi moją duszę.
- Mmm… - Otarcie o śmierć sprawiło,
- że sporo medytuję. - [Stacy] Uhm.
Nie mogę już dłużej powstrzymywać swoich uczuć.
Stacen Grumwell Hawkins,
wyjdziesz za mnie?
[oddycha zaskoczona]
Radford!
O rany, mój ty głuptasie. Ty tak na serio?
[Stacy się śmieje]
- Proszę tylko, żebyś to przemyślała. - [śmieje się głośno]
[śmieje się coraz głośniej]
- Jesteś taki uroczy! - [cicho] No cóż…
- [odbicie piłki] - [okrzyki]
Czujesz, tato? Zrywa się wiatr.
- Lepiej zmień kij, ale nie przegnij. - Twoje zagryweczki nie zadziałają.
Nie wygrasz mentalnie z kimś, kto wykuł swoją psychikę w bitwie.
- Poszła. - Dawaj do dołka.
[Dan] Lonnie Hawkins z szansą na eagle, jeśli wbije bardzo trudnego putta.
Przejdzie do dogrywki.
A potem wygra.
Nawet jeśli będzie w tyle i będzie musiał wbijać od razu.
- Mówisz o Hawku? - Zgadza się.
Co za historia.
Mam inną.
O małym chłopcu z Yuba City w Kalifornii.
- Cały Lonnie Hawkins. - Nie. Nie o nim.
Był sobie inny chłopiec, którego porzuciła własna matka.
Trafił do nowej rodziny z innym tatą.
Harował jak wół.
Był oszczepnikiem.
- Oszczepnikiem? - [Anton wzdycha] Tak.
Zdobył mistrzostwo stanu.
Ale Yuba City miało już swojego ulubieńca.
Chłopiec wyjechał i pewnego dnia ujrzał piękną dziewczynę w bikini ze stringami.
I choć nigdy nie miał szczęścia do kobiet,
to podszedł do niej i wypalił: „Wyjdziesz za mnie?”.
Zgodziła się i wiedli szczęśliwe życie.
Kupił jej przepiękny dom.
- A co ona zrobiła? - Rzuciła go.
Wybrała się w środku nocy na to pole golfowe.
Naga jak w dniu urodzin.
I aż do świtu obracała jego przyrodniego brata.
[śmieją się cicho]
[głośniejszy śmiech]
Oswald!
Lonnie Hawkins to jego przyrodni brat, a oprócz tego wyruchał mu żonę! [rechocze]
Srogo!
Hawk, Hawk, Hawk…
[wszyscy skandują] Hawk, Hawk…
[Dan] Mgła znad Pacyfiku spowija półwysep Monterey,
a my wracamy na 18. dołek z par 5.
Lance i Lonnie Hawkinsowie z kluczowymi uderzeniami.
[Lance] Tato.
Gdy trafisz do seniorów, pozdrów Vijaya, Johna Daly’ego i resztę emerytów.
Jasne, ale najpierw zrób coś dla mnie.
- Co? - Naciesz się tym puttem.
[piosenka All I Do Is Win, wyk. DJ Khaled]
- [muzyka cichnie] - Bez patrzenia.
[znów All I Do Is Win, wyk. DJ Khaled]
Trafił.
Ha!
[Dan] Niesamowite!
Lonnie Hawkins z dużą szansą na dogrywkę z Goldenem Fiskiem.
Co myśmy właśnie zobaczyli?
Piątka w jaja! Piątka w jaja!
- [okrzyki] - Lonnie Hawkins!
[Dan] Lance Hawkins musi teraz trafić tego putta,
jeśli chce wygrać U.S. Open.
[jęki zawodu]
[Dan] Dacie wiarę?
Golden Fisk, Lance Hawkins i Lonnie Hawkins
jutro o dziesiątej rano rozpoczną dogrywkę.
Do jutra.
[piosenka Ring My Bell, wyk. Anita Ward]
[Dan] Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Stacy?
Lance, Lonnie i Golden mają jutro dogrywkę.
- Chyba warto to obejrzeć. - Mówiłam, że skończyłam z golfem.
Dobrze, kochanie. Wierzę ci.
[Crystal] To coś poważniejszego, niż sądziłam.
[Lance] No tak, to 18. dołek. Dość kultowy.
Chodzi mi o tę chwilę.
Nie o pole golfowe.
Będzie mu się tu podobało.
- O Boże. Nie wierzę, że to robimy. - Nadal mam mieszane uczucia.
[Crystal wzdycha]
- To ząb? - Tak.
- Są też resztki kości. - O Boże.
- Trzeba to lepiej rozsypać. - Myślałam, że palą wszystko.
To miał być wzruszający moment, ale jest to obrzydliwe.
[stęka] No dobra.
- [wzdycha] I już. - Jest cały na mnie.
- [głosy w tle] - Ktoś idzie.
Gdzie? O kurwa.
Pa, tato!
- [Olivia] Chodź! - [Lonnie się śmieje]
- [Olivia] To tutaj. - [Lonnie] Boże!
- O Boże. - To miejsce wiadomej zbrodni.
Jestem taka napalona. Tam na dole bzyczę jak cykada.
- [śmieje się] O Boże! - [stęka] Dawaj.
- Ciężko mi ściągnąć koszulkę. - Nie ociągaj się.
[Lonnie pokrzykuje wesoło]
- [stęka] Już. - [śmieją się]
- Au! Au! - [Lonnie stęka]
- Co to? - Ale co?
- Wygląda jak ząb. - Pokaż.
- To faktycznie ząb. - [Olivia] Boże.
- Coś kłuje mnie w plecy. - Wyciągaj już tę knagę.
Tak jest.
Z pewnością pokażę ci moje organy rozrodcze i…
- Tak. - Ale się spiłem.
[śmieje się] Ja też!
- Poczekaj. - Co?
- Daj mi chwilę. - No co jest?
[oddycha ciężko]
- No co? - Nie mogę.
Jak to?
Kocham moją żonę.
Pokochasz ją później. Teraz pora na rżnięcie.
- Wiem, ale nadal kocham Stacy. - [prycha]
No i gdy ściągnęłaś buty,
[wzdycha] to już było po wszystkim.
- [prycha] Ale lipa! - Poczekaj.
- Ale lipa! - [Anton] Olivia!
- To Anton! Podaj buty. - Olej je.
- O cholera! - Skaczemy!
- [stęka] - [śmieje się cicho] O Boże.
[krzyczy] Olivia! Jesteś tu?
[intrygująca muzyka]
Olivia!
[Anton dalej krzyczy]
- [wycie] - [krzyk cichnie]
[nadal wycie]
[pukanie do drzwi]
- Czego chcesz? - Co to za pytanie?
- Dlaczego nie przyszłaś? - Byłam zajęta.
Cały tydzień? Mam dogrywkę z Goldenem i tatą.
Fajnie. Bawcie się dobrze. Ja muszę się pakować.
Poczekaj… Mamo!
Nie słyszałaś?
Jutro okaże się, kto wygra pieprzony U.S. Open.
Naprawdę mam to gdzieś. Mam dość ciebie, Lonniego i tych odpałów.
- Mamo, przepraszam za Vegas. - Cieszę się, że tam byłam, bo to pojęłam.
Już nigdy nie chcę być żoną albo matką golfisty.
Dlatego Golden Fisk jest nową twarzą Mocnego Uderzenia?
Sprzedałam markę za grubą kasę.
Możesz odwiedzać mnie i Radforda na posiadłości, którą niebawem kupimy.
[wzdycha ciężko]
- Tata jest w formie. - [cicho] Przestań.
Jest nie do pokonania. I ten jego putt bez patrzenia.
Trzech chłopców udających mężczyzn będzie próbowało wbić piłeczkę do dołka.
Pomyśl o tym, Lance.
To głupia gra.
Nie rozumiesz.
Niby czego?
Mamo.
Od czasu tamtej akcji w Vegas pewna ekipa grozi, że mnie zabije.
- O czym mówisz? - O typach od pokera.
Wiszę im cztery bańki i jeśli jutro nie wygram…
to dosłownie mnie zabiją.
Co?
O Boże.
Mówisz poważnie? Musisz natychmiast pogadać z ojcem.
Nie posłucha mnie.
Ma własną obsesję na głowie.
Ma ten błysk w oku.
Myśli jak zwierzę.
Nie posłucha nikogo. A już na pewno nie mnie.
- Czyli chcesz, żebym ja z nim pogadała? - Nie.
Nie wiem.
[melancholijna muzyka]
- Może powinienem dać mu wygrać. - O Boże.
Jebać to. Tego właśnie chce.
Nie zależy mu na mnie.
I tak mam spierdolone życie, więc po co się przejmować?
Dobra, załatwię to, ale robię to po raz ostatni.
Po tym wszystkim musisz poszukać pomocy.
[spokojna muzyka]
- [wzdycha] - [Sam] Gdzie byłeś?
- Zaczynałam się martwić. - Poszedłem na spacer.
- Bez buta? - Tak, to wspiera łuk stopy.
- Co masz na plecach? - W sensie?
Chyba coś się przykleiło.
Ooo…
- Obrzydliwe. To chyba palec stopy. - Co? Pokaż.
- Masz. - Fuj!
Faktycznie. Od stopy albo dłoni.
Zamordowałeś kogoś?
- Hmm… - [pukanie]
[Lonnie łapie powietrze]
- Cholera. To Stacy. - Skąd wiesz?
Po pukaniu.
Cześć, Stace.
Musimy pogadać. Chodzi o Lance’a.
[romantyczna muzyka]
Dzieciak jest w formie. Pewnie jutro mnie pokona.
Żartuję. Raczej nie. Ale ma wielki talent.
- Lonnie, przestań. - Dobrze.
- Hm… Ja zacznę. To ważne. - Ale co?
Godzinę temu byłem na greenie przy 18. dołku z Olivią Floyd.
Żoną Antona.
Ma bardzo apetyczne ciało.
- Wiem, kim jest Olivia Floyd. - No tak.
Przyszliśmy tam niesamowicie napaleni.
Bo to piękna kobieta. Nie da się ukryć.
- No? - Usiadła na mnie, chcąc pokazać mi cycki.
Jak zapewne pamiętasz, są to cycki na światowym poziomie.
[bełkocze]
Tego rodzaju.
Fiu! Beatlesi cycków. Same hity.
Patrząc na cycek w kontekście muzycznym…
Nie mam na to czasu. Do sedna, kurwa.
Chciała pokazać mi cycki, a ja doznałem olśnienia.
Nie!
Nie chciałem oglądać tych cycków. A wiesz dlaczego?
Mam to gdzieś.
Bo jedyne cycki, które chcę oglądać, to twoje.
Kocham cię, Stacy.
I nie mogę przestać cię kochać.
Nie tylko za cycki, ale za wszystko.
[wzdycha]
Mówię poważnie.
Skończyłeś?
W sumie…
tak.
- Usiądź. - Dobrze.
Skoro mnie kochasz…
Tak.
…to zrobisz to, o co proszę.
Zrobię wszystko.
I nigdy nie przestanę. Proś, o co tylko chcesz.
Daj jutro wygrać Lance’owi.
Nie! Nie! A-a!
Oszalałaś? To Karierowy Wielki Szlem.
Zabiją go!
- Ale że kto? - Bandziory! Mafia! Rosjanie!
Ma to znaczenie?
- Pogadam z nimi. - Z kim? Nie wiem, kim są!
Twój syn jest uzależniony od hazardu.
Wisi gangsterom cztery miliony dolarów.
Zabiją go, jeśli nie wygra tego turnieju.
No to wygram i dam mu kasę.
Boże. Jesteś beznadziejny.
Najgorszy ojciec w historii ojcostwa!
Dałem mu swoje stare kije.
Przez chwilę wytworzyła się prawdziwa więź ojca z synem.
Żebyś to widziała!
Naprawdę zbliżyliśmy się do siebie.
Przez ciebie zaraz się rozpłaczę.
Lonnie, jeśli naprawdę mnie kochasz…
pozwolisz naszemu synowi wygrać.
- [wzdycha głęboko] - [muzyka cichnie]
[Dan] Wracamy do obłędnej 126. edycji U.S. Open
na żywo z Pebble Beach Golf Links.
Mamy poniedziałkowy poranek, a brak rozstrzygnięcia po czterech dniach
doprowadził do dogrywki z trzema graczami.
Golden Fisk, Lance Hawkins i Lonnie Hawkins
zmierzają do 17. dołka, by rozegrać dwa ostatnie dołki.
Rozmawiałem z twoją mamą. Wygadała się, że masz małe kłopoty.
- Nie martw się. Mam to pod kontrolą. - Czyli tylko dramatyzuje?
To nie twój problem.
To jakaś rodzinna narada? Dasz Lance’owi szlaban czy gramy?
[smutna muzyka]
- O której mamy lot? - [Lonnie] Stacy?
- O 14.30. - Z tej strony Lonnie.
- Tak mimo dogrywki? - Dzwonię, żeby powiedzieć…
- Wszyscy zmierzają na pole. - …z tobą i naszym synem.
- [Lonnie] Czyli wszystko gra? - Zależy, jak to zdefiniować,
ale ogólnie tak.
[Lonnie] To dobry dzieciak. A ty jesteś dobrą matką.
[Sam] Jak tam?
Naprawdę dobrze.
Możemy znów być rodziną, Stacy.
Jeździć na wakacje. Odwiedzić Carlsbad Caverns. Wziąć psa.
Pomyśl o tym. Moglibyśmy zwiedzić muzeum NASA i…
Nie mogę.
Może pani zawrócić?
Po co?
Muszę być przy nim.
Przy kim?
„Gdy robi się źle, silni ludzie dają radę”.
- „Jeśli polegniesz”… - [Lonnie] „Próbuj ponownie”.
[tłum krzyczy]
„Nic nie przyćmi światła, które świeci od wewnątrz”.
- Mmm! Maya Angelou. - Maya Angelou.
- „Bądź zmianą, którą chcesz widzieć”. - [Golden] Skończyliście z aforyzmami?
Jak w pieprzonym The View.
Jeszcze kilka.
„Kto ścieżką podstępu kroczy, ten pełne podstępu życie wiedzie”.
Mm-hmm.
[okrzyki tłumu]
- Działamy. - Do boju.
Leć, leć, leć…
[okrzyki]
[krzyczy]
- Tak! Ha, ha! - Bum!
[Sam stęka]
Kurwa!
Dobry z ciebie caddie, ale chujowo łapiesz.
[piosenka Warriors, wyk. Too Many Zooz]
[burzliwe oklaski, krzyki, muzyka]
Ból kształtuje! Ze złamaną ręką!
- Może złamię sobie drugą. - Dasz radę bez obu!
Rozpoczynamy 18. dołek. Wszyscy remisują.
Zaczyna Lonnie Hawkins.
- [Lonnie] Czołem, ludziska. - Dlaczego skądś ich kojarzę?
Byli na pokerze w Vegas.
- Co oni tu robią? - [Sam] Pewnie są też fanami golfa.
- Ale czarne skóry? - [Sam] Uwielbiam skórę.
Kto by się spodziewał?
- [stęka] - [muzyka cichnie]
To 18. dołek. Nie zakręć nią za bardzo.
Nigdy nie robię tego driverem. To podkręcenie.
- A co to za różnica? - Kiepski gracz zakręca.
A taki dobry jak ja podkręca.
To będzie najtrudniejszy kończący drive w historii wielkoszlemówek.
- No czołem. - [majestatyczna muzyka]
Zrób, co ci każę.
A teraz z górki…
[dramatyczna muzyka narasta]
…prosto do dziurki.
- [piłka świszcze] - Ach!
[jęki zawodu]
[Roger] Zakręciła w lewo. Leci do zatoki.
- Cholera. - W prawo! Kurwa!
[Roger] Będzie miał szczęście, jeśli tam zostanie i ją znajdą.
I jeśli w ogóle będzie w stanie ją wybić.
Mogłaby pani przyśpieszyć?
- Zaraz będziemy. - Dobrze. [wzdycha]
Fajne podkręcenie, Lonnie.
To było zakręcenie.
Coś, czego nie wolno robić na 18. dołku w Pebble Beach.
Ty chujku! Mówiłem, że ma być prosto!
Co było tu niejasne?
Myślisz, że to zabawne? Że to jakaś komedia? Nie!
- To poważna sprawa. - [Golden] Hawk! Jak tam idzie?
Po drugim uderzeniu mam ją na greenie.
Wyszło idealnie. Mam metr z hakiem do dołka.
Chcesz, żebym wezwał ekipę poszukiwawczą?
Żryj stado fiutów!
Mamy okres godowy uchatek kalifornijskich.
Widziałem tam grupę młodych samców.
Wskazywały na twoją dupę jak na stek z łaty wołowej.
Lepiej uważaj.
- To ich problem, nie mój! - I to mi się podoba. Nadal walczysz.
Cholera!
Co ja narobiłem?
Co ja narobiłem, Sam?!
- [wzdycha ciężko] - W sumie zgłodniałam.
- A ja nie. - Pff… Wiesz, co bym wtrząchnęła?
Sajgonki z Chili’s.
- O czym ty mówisz? - Dobrze wiesz! Są pyszne!
Sam, zjebałem i przegrałem.
[wzdycha]
♪ Chcę je z powrotem ♪
- ♪ Chcę je z powrotem ♪ - ♪ Chcę je z powrotem ♪
- ♪ Żeberka z Chili’s ♪
- ♪ Z sosem barbecue ♪ - ♪ Z sosem barbecue ♪
- [śmieje się] - Sam! Ty podstępna żmijo!
- Cały świat zobaczył, jak śpiewam. - Świetnie!
A teraz pokaż im, jak to się robi.
[narastająca niepokojąca muzyka]
[kamienie spadają]
- Uważaj. Trzymasz się? - Tak.
Tylko ostrożnie.
[wzdycha]
[sapie]
[wzdycha]
[majestatyczna muzyka]
[stęka]
[pojękuje]
[oklaski i okrzyki]
[śmieje się cicho]
Ju-hu! Tak!
- Kurwa, nie wierzę. - [Lonnie] Tak!
To było najlepsze uderzenie w historii golfa.
Jakim cudem mu się to udało?
Przepraszam. Przepraszam.
Sam, potrzebuję nowego irona 2.
I wezwij mi weterynarza do nastawienia dłoni.
Spoko. Robi się.
[śmieje się] Tak!
- Świetne uderzenie, Lonnie! - Wiem! To było świetne uderzenie, Golden!
Daj to komuś, kogo kochasz!
Nie ma lepszej pamiątki!
[wesołe pokrzykiwania]
[szybka muzyka]
Zaparkuj gdzieś blisko!
[Dan] Choć nie brakuje nam wrażeń,
to mgła postanowiła powrócić.
Wkrótce dowiemy się,
jak wpłynie to na grę przy 18. dołku.
[muzyka cichnie]
[blues na harmonijce]
Przednia prawa ćwiartka.
Przednia lewa ćwiartka.
Tylna prawa i lewa.
Panowie.
[wzdycha]
Mogę tak cały dzień.
W końcu was zmęczę.
Spierdolisz to, Golden.
[Golden się śmieje]
[jęki zawodu]
[prycha]
[Dan] Fisk z katastrofalnym pudłem.
[smutne dźwięki]
[Dan] Jego szanse zmalały niemal do zera.
[oklaski i okrzyki]
Nie pykło.
[Lance] Masz wała, Golden.
No dobra, tato.
Cokolwiek się stanie…
kocham cię.
Chcę, żebyś to wiedział, jeśli…
Cóż.
Nieważne.
[posępna muzyka]
[wzdycha ciężko]
[śmieje się cicho]
[niezrozumiałe rozmowy]
[narastająca przygnębiająca muzyka]
Tak!
[Dan] Za sprawą tego putta Lance Hawkins nadal wywiera presję na ojcu.
Lonnie musi trafić, by pozostać w dogrywce,
nie odpaść z turnieju
i zachować szansę na Karierowego Wielkiego Szlema.
Jeśli nie trafi, będzie to dla niego koniec,
a Lance Hawkins wygra 126. edycję U.S. Open.
Synu, muszę trafić.
Rób, co musisz.
Lonnie Hawkins był już w tej sytuacji.
O czym musi teraz myśleć?
[Lonnie] Hej, Lance!
Lance.
[Lance] Cześć, tato.
[Lonnie] Cześć, Lance.
Nie będziesz miał nic przeciwko, jeśli jednak trafię?
[Lance] Byłbym najbardziej dumnym synem na caluteńkim świecie.
[Lonnie] Kocham cię, synu.
[Lance] Ja ciebie też, tato.
[seria z broni maszynowej]
[niepokojąca muzyka]
- [oddycha ciężko] - [muzyka cichnie]
[melancholijna muzyka]
[Lonnie] Synu, muszę trafić.
[Lance] Rób, co musisz.
- [wzdycha] - [muzyka potęgująca napięcie]
- [jęki zawodu] - [smutna muzyka]
- Tak! - Witamy w klubie, młody.
Jazda!
[majestatyczna muzyka]
[Lance krzyczy]
[krzyczy]
Cudownie!
Celowo spudłowałem.
Tato. To był świetny finał.
Celowo spudłowałem.
Skłamałem.
Nikt nie chciał mnie zabić.
Hę?
Co?
Dzięki za bilety, Lance!
To gra mentalna, tato.
Ty mnie tego nauczyłeś.
Musiałem jakoś cię podejść.
Skłamałeś?
[śmieje się cicho]
- Pokonałeś mnie moją własną bronią. - Tak! [śmiech]
Moją własną bronią!
- [śmieje się] - Pokonałeś mnie moją własną bronią!
[majestatyczna muzyka]
O Boże! Ty mały…
[Lance się śmieje]
Radford, przykro mi, ale nie mogę za ciebie wyjść,
bo kocham tego człowieka!
Mój syn, Lance Hawkins, mistrz U.S. Open!
[oklaski i okrzyki]
- [dyszy] - [posępna muzyka]
[stłumiony krzyk]
[ryczy]
Idź do diabła, Lonnie!
[stęka]
[powolna zniekształcona muzyka]
[spowolnione] O cholera!
[muzyka urywa się]
- [muzyka rockowa] - [Dan] To był idealny rzut oszczepem.
Jest w świetnej formie.
- I co za piękne przechwycenie. - [krzyki]
[jęczy] Misiu!
- [muzyka narasta] - [oklaski i okrzyki]
[śmieje się] O Boże! Nie wierzę, że to złapałam.
[śmieje się głośno]
Kurwa, uwielbiam golfa. To królewski sport.
Ale go złapałaś!
[śmieje się]
Uratowałaś mi życie.
Od tego jest caddie.
[wzdycha]
- Tak! - O Boże!
[pokrzykują]
Kocham cię i jestem z ciebie dumna, synu.
- To była reakcja poniżej dwóch sekund. - O rany.
- Zgłoś się do łowców talentów z NFL. - W sumie jestem zajebista.
Ja pierdykam.
Nie przestajesz mnie zaskakiwać!
[Sam się śmieje] Się wie. To był czysty obłęd.
[muzyka cichnie]
MIESIĄC PÓŹNIEJ
[spokojna muzyka]
Ale czegoś tu nie rozumiem.
Dlaczego znowu masz ją w gipsie?
Musiałem ją nastawić i nie goiła się poprawnie.
Wdało się zakażenie, więc trzeba było poprawić nastawienie.
Potem wdała się gangrena i zaczęła sączyć się ropa.
Przez jakiś czas wypadały z niej jajeczka pająków.
Istna Pajęczyna Szarloty.
A gdy zerknął na nią chirurg, chciał ją amputować.
Walczyłem o nią z całych sił. Znów ją nastawiłem i proszę.
[kobieta] Lance, jak się czujesz po wygraniu U.S. Open i pokonaniu ojca?
Ech… Szczerze? To skomplikowane. Chciałbym, abyśmy obaj mogli wygrać.
LANCE WSTĘPUJE NA TRON
No ale cóż – wygrałem ja.
Planujesz teraz odpoczynek, żeby się tym nacieszyć?
Zwiedzamy razem kraj, jako że jego dłoń musi się zagoić.
Mamy w planach Carlsbad Caverns i muzeum NASA.
Dasz radę jeszcze grać?
Zaoferowali mi fuchę kapitana na Pucharze Rydera w przyszłym roku.
- Co? - Tak.
O Boże.
Nie utrzymają drapieżnika alfa poza polem golfowym.
Racja.
- Pokonasz każdą przeszkodę i problem. - Pyszne rzeczy wygrają z problemami.
- Tak. - Za każdym razem.
Tak jest.
[Lance] To doświadczenie bardzo nas do siebie zbliżyło.
Uświadomiliśmy sobie, jak wiele nas łączy.
Cztery butelki pieprzonego mleka?
Wszystkie przeterminowane.
Chrupki serowe, wino, krakersy? Kurwa, tak nie da się żyć.
[kobieta] Wybacz, co mówiłeś?
Powiedziałem, że wniosek jest taki,
że dobrze wiedzieć, jak bardzo możemy na siebie liczyć.
Przykro mi, że przegrałeś na U.S. Open.
Nie zasłużyłeś.
Tak.
Byłoby super wygrać.
[Sam] Mm-hmm.
[muzyka cichnie]
Ale dobrze postąpiłeś z tym spudłowaniem.
Bo zrobiłeś to specjalnie, co nie?
[piosenka End Credits: Try To Believe, wyk. Mosley & The B-Men]
Może ogórka?
Napisy dla niesłyszących: Anetta Radolińska-Czwaczka
na podstawie tłumaczenia Krzyśka Igielskiego
[muzyka cichnie]