Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ik zei dat het me speet.
Het spijt me, Renn.
Jemig, blijf je voor altijd boos op me?
Ja? Lieve hemel.
Dat is zo jammer. - Je hebt me achtergelaten.
Ik weet het. Ik dacht dat je naast me stond.
Dat was niet zo. - Dat weet ik.
Ik was in de winkel. - Dat weet ik.
En een oude vrouw vroeg steeds of ik verdwaald was, en ik zei nee.
Maar ze bleef doorvragen en haar adem rook naar batterijen.
AA?
Hé, Renn.
Het spijt me zo. Het zal nooit meer gebeuren.
Beloofd? - Geef me je pink.
Ik zal je nooit meer in een winkel achterlaten.
Zul je me nooit verlaten? - Ik zal je nooit verlaten.
Zeker weten? - Zeker weten.
Ik zal je nooit verlaten.
Dat beloof ik.
Renn. Ze is dood.
Met Davis.
Goed, Cleveland. Fijne vlucht.
Bedankt. - De volgende.
Hé, weer met mij. Ik wilde even praten voor je vertrekt.
Er moet hier van alles gebeuren, dus ik kan je hulp goed gebruiken.
Hé, Renn, met Kevin. Ik heb een voorstel.
Ik wil je promoveren tot supervisor.
Het is een grote eer. Denk er een paar dagen over na.
Ik bel je, oké?
Dag, jongen, met pa.
Ik volg je vlucht voor het geval ik je toch moet ophalen.
Fijn dat je naar huis komt.
Kun je iets zien?
Sorry? - Kun je iets zien?
Nee. - Jammer.
Ik hoopte op aliens of robots. Of robotaliens.
Ik was opgelucht niets te zien.
Jij wilt een rustige vlucht...
...en ik, iemand met vliegangst...
...hoopt op een soort film van Michael Bay.
Welke film van Michael Bay? - Con Air.
Ik geloof niet dat hij die geregisseerd heeft.
Het is nog steeds een goede film.
Con Air, een goede film?
Dat is elke actiefilm uit de jaren 90.
Dus je hebt vliegangst? - Ja.
En je vindt elke actiefilm uit de jaren 90 geweldig?
Natuurlijk. - Dit verloopt heel goed.
En dat terwijl ik niets over je weet. - Vraag maar raak.
Daar krijg je spijt van. Ik stel veel vragen.
Oké, naar welke muziek luister je?
Honden? Of moeten we ons gesprek beëindigen?
Wat doe je voor werk? Is Cleveland je eindbestemming?
Kom je daarvandaan? En hoe heet je?
Ik probeer het op volgorde.
Droevige Britse popmuziek. Honden, natuurlijk. Ze zijn beter dan mensen.
Ik ben schrijver. Ik ben geboren en getogen in Cleveland.
En mijn naam is Renn.
Jouw beurt.
Ik kom niet uit Cleveland... - Juist.
...en ik ga erheen voor een werkconferentie. Ik ben Zoey.
Ik zie dat je geniet van ons weer.
Ja, dit is klote.
Ja.
Is dat je vriendin? - Nee, mijn zus.
Een familiereünie?
Ja. Soort van...
Oké. - Niet echt.
Dat is supervaag.
Nu wil ik je nog meer vragen stellen, maar...
...mijn vervoer is er, dus...
Ja. Nou, je bent nieuw in de stad.
Als ik je een restaurant moet aanraden, ik zeg maar wat...
Wil je... Het hoeft niet. - Nee. Geef me je telefoon.
Goed. - Ja.
Ik weet nooit hoe ik dat moet vragen. - Nee, dat was gladjes.
Heel erg. - Ziezo.
Tot kijk.
Kun je een omweg nemen?
Wat? - Een omweg?
Naar mijn bestemming, als het kan. - Dat is nogal vreemd.
Beetje duur, maar ja, natuurlijk.
Als je me maar vijf sterren geeft. - Bedankt.
Wat? - Laat me je handen zien.
Mam, heb je het lepeltje gestolen? - Welk lepeltje?
Dat lepeltje waar je om vroeg voor je espresso, ook al had je er geen besteld.
O, dat. - Ja.
Wat is ermee? - Je kunt niet stelen uit restaurants.
Ze zijn dit gewend. - Wie?
Er is een voorraad. - Wat?
Ze hebben extra en zijn blij als je ze steelt.
Blij? - Ja.
En waarom?
Omdat ze er te veel hebben.
Te veel? Ze komen ruimte tekort. Klinkt logisch.
De Robin Hood van de lepels.
Ja. - Oké, nou...
Je bent gewoon een kleptomaan.
Gestoord.
Je hebt weer spullen gestolen. - Het is maar een lepel.
Lachen. Mijn moeder, de crimineel. Laten we gaan.
SCHRIJFWEDSTRIJD KORTE VERHALEN
Momentje. Ja?
Hallo. - Ik had je niet horen binnenkomen.
Ja, ik ben er net. De rit duurde eindeloos.
Ik had je kunnen halen.
Je hebt het waarschijnlijk druk en... - Pap kon je ophalen.
Leigh, het is prima zo. Ik ben er.
Gaat het wel? - Wat?
Gaat het wel?
Ja, prima.
Oké, ik laat je even je gang gaan.
Ik zal... - Ja.
Misschien moeten we morgen rond een uur of 9 vertrekken...
...want we hebben een hoop te doen. Negen uur.
Negen uur. Goed.
Fijn dat je thuis bent. - Goed je te zien.
Wat zeg ik nou?
Het staat daar niet. De drank? Het goede spul? Ik heb het verplaatst.
Ik had je kunnen ophalen.
Ik weet het. - Je neemt graag een omweg.
Hoe gaat het met je?
Ja, prima.
En met jou? - Met mij?
Jullie waren 15 jaar getrouwd.
Maak je geen zorgen over mij. Hoe is het op je werk?
Bevalt je appartement?
Het is... Het gaat goed, pap. Wat is er aan de hand?
Wat?
Ik stel je teleur.
Wat bedoel je? - Ik stel je teleur.
Onzin. - Zo voelt het.
Ik zou iets troostends en diepgaands moeten zeggen.
Zoals? - Een citaat van Thoreau of zo.
Als het die auteur is.
Die van het bos? - Ja. Hij ging naar de vijver.
Waarom moet je hem citeren? - Dat hoort.
Als we zelf geen woorden hebben, lenen we ze van iemand anders.
Ik heb geen citaat over bomen nodig.
Het gaat prima. Met jou ook, en Leigh is Leigh. We zijn allemaal in orde.
Nee, we zijn niet in orde. Het gaat belabberd.
Moet je ons zien, een perfect moment tussen vader en zoon...
...aan de keukentafel in het donker.
Ik weet niets te zeggen dat niet klinkt alsof ik het net gegoogeld heb.
Heb je dat gedaan? - Ja.
Sorry, wat stond er? - Dat ik dit verpest.
Je verpest dit niet. Oké? Je bent er.
Je hebt drank voor me.
Je hebt gegoogeld hoe je... - Een dierbare troost.
Hoe je een dierbare troost. Je doet het geweldig.
Geweldig? - Nou ja, goed.
Goed. - Ja.
Bijna belabberd.
Nee, want... Het zou raar zijn als je geweldig was.
Ik zou... Dit is beter. Je moet hier geen pro in zijn.
Dank je wel.
Ik voel me al beter. - Natuurlijk. Daarom ben ik hier.
Ja. Geweldig.
Oké. - Slaap lekker.
Blijf niet te laat op. - Doe ik niet. Ik ben kapot.
Dit is een beetje vreemd, zo zonder onze snurkende...
...smerige vriend tussen ons in. - Ja. Ik mis hem.
Ik ook, heel erg. Maar het is niet anders.
Je ziet er goed uit. - Ik wilde er beter uitzien dan onderweg.
Wat wil je hebben? - Champagne, graag.
Chic. - Ik zet de toon.
Champagne en een tequila met soda en limoen.
Is dat alles? - Wat dan?
Het is Cleveland. - Hoe dan?
Ik ben zoveel meer. Moet ik het uit je trekken?
Je bent erger dan mijn patiënten. - Patiënten.
Dokter?
Therapeut. - O, nee.
Dit is niet best. Ik moet ervandoor, maar het was gezellig.
Kom op. - Waarom hoor ik dit nu pas?
Wil je dat echt weten? - Nee, eigenlijk niet.
Houden ze geen therapiebijeenkomsten...
...waar jij woont? - Dat doen ze wel.
Wat doe je dan hier?
Waarom is 't mijn beurt? Ik vroeg jou iets.
Hoe was het om hier op te groeien?
Ik heb de vraag al beantwoord, maar goed.
Je hangt rond in iemands kelder, je rotzooit in iemands kelder.
Er zijn veel kelder-gerelateerde activiteiten.
En dat is het. Je brengt tijd door met familie.
En met vrienden. Dat is het. Jouw beurt.
Ik ben hier voor een therapieconferentie.
Dus... - Ja, maar...
Maar ik ga ook scheiden.
Ik wist niet dat mensen daarvoor hierheen kwamen.
Dat doen ze niet. Maar wel...
...als hun ex eindelijk gaat verhuizen en ze even weg willen.
Wat was de doodsoorzaak als ik vragen mag?
De overlijdensakte zou zijn ontrouw vermelden.
Maar dat is hetzelfde als zeggen dat Scarface stierf door te vallen...
...in plaats van de duizenden kogels die hem raakten op weg naar beneden.
Gave verwijzing naar Scarface. - Bedankt.
Het spijt me. Dat is balen.
Het spijt mij niet.
En hoe zit het met jou?
Ik herinner me dat je zei dat je hier was...
...om tijd door te brengen met je zus. Waarom ben je naar huis gekomen?
Familiereünie. - Dat is cool.
Ja.
Proost op het feit dat je meer tijd met je familie doorbrengt.
Proost. - Proost.
Ik vond het erg leuk. - Dat vond ik ook. Dank je wel.
Nog een drankje?
Ja. - Ja.
Hoe was je vlucht?
Goed.
Heb je gegeten?
Nee.
Als je honger hebt, kun je daar eten.
In het restaurant?
Uiteraard kan dat in het restaurant. Ik zeg het maar.
Nee, ik heb geen honger. Wie komen er?
Mam, Leigh, ik, jij en Rick. - Rick?
Wil je hem graag zien? - Ja, ik kan niet wachten.
Eén grote, gelukkige familie. - Gelukkig of niet, het is familie.
Precies wat je moeder nu nodig heeft.
Dat en een wonder. - Misschien.
Ik heb het onderzoek gezien.
Voor het geval je het mis hebt... - En de casestudy dan?
Laten we positief blijven.
Nep zijn, bedoel je?
Doen alsof? Pap, kom op.
Ik zeg niet dat het makkelijk zal zijn of dat je moet doen alsof.
Maar je moet er niet van uitgaan dat je haar zult verliezen.
Want...
...er zijn nog steeds veel herinneringen te creëren.
Ja.
Wheeland? - Het is Barona.
Fijn om je te zien.
Je ziet er goed uit. - Jij ook.
Chique plek.
Ja. - Hopelijk is het eten goed.
Ik weet het niet. - Vast wel.
Oké, voordat we beginnen, heb ik twee regels.
Nummer één: er wordt niet gehuild.
Goed? Als je moet huilen, ga je naar het toilet.
En nummer twee: laten we het niet ongemakkelijk maken.
Rick is onderweg. Darren is er.
Dit is de eerste keer dat we allemaal samen zijn.
Ik wil niet dat het ongemakkelijk wordt. - Oké.
Regel twee is al overtreden.
Ik heb tequila voor je besteld. - Bedankt, mam.
Ik had een fles moeten nemen. - Ja.
Hoe was je vlucht?
De vlucht was prima. Nogal lang.
Mijn buurman trok vrijwel meteen zijn schoenen uit.
Wat? - O, nee.
En zijn sokken.
En halverwege de vlucht haalde hij eieren tevoorschijn...
...en begon ze te pellen. - Nee toch.
Wie reist er nou met eieren? - Ik zweer het.
Ik ben erg blij je te zien.
Ja. Ik jou ook.
En bedankt voor het organiseren.
Heel lief. - Natuurlijk.
We kunnen...
Sorry, het was druk op de weg.
Geeft niet. - Gewoon een gekke dag.
Ik stopte bij de bar om een gesprek af te ronden. Wat heb ik gemist?
Ik vertelde Leigh dat ik blij was dat ze meeging naar de kliniek.
En ik zei: 'Geen dank.' - Ja, bedankt. Sorry, ik kon niet mee.
Dat geeft niet. Goed, een toost.
Bedankt voor jullie komst vanavond.
Ik wilde zeggen hoe blij ik ben om jullie bij me te hebben.
En ik weet dat de komende maanden heel zwaar gaan worden.
Ik breek de eerste regel.
Wat? - Zo stom.
Welke regel? Jij... Heeft ze regels bedacht?
Het doet er niet toe.
fijne verjaardag voor jou
fijne verjaardag
Vertel.
We halen haar spullen in het ziekenhuis, gaan naar 't uitvaartcentrum met Rick...
...en dan gaan we naar de priester. - De wat?
De priester.
De priester? - Een priester.
Een echte priester? - Ja.
Ze is Joods. - Volgens Rick wilde ze er een.
Een priester? - Ja.
Op haar begrafenis? - Ja.
Ook al is ze Joods. - Dat zei je al.
Krankzinnig. - Dat is wat hij zei.
Dat onze Joodse moeder dit wilde?
In mijn 28 jaar op deze planeet heb ik haar nooit horen zeggen:
'Als ik sterf, zoek dan een willekeurige priester...
...om de grafrede te houden.' - Het is Ricks beslissing.
Waarom? Wij zijn haar kinderen. - Hij betaalt.
Mijn god. Dat is waanzin.
Hoezo? - Dit is niet van:
'Ik betaal voor het eten. Krokante ui, iemand? We gaan naar een steakhouse.'
Dit gaat om haar leven.
Zo, we hebben de pannenkoeken. - Jezus.
Extra knapperige bacon.
Meloen en wat yoghurt. Alles naar wens?
Bedankt.
Oké, prima.
En daarna? - Naar mama's huis...
...om kleding te halen voor... - De kist?
Ze wilde een crematie. - Dat weet je niet.
Ze haatte het hier. - Niet.
Leigh. Ze haatte het hier.
Misschien was ze nostalgisch omdat ze hiervandaan kwam, maar ze haatte het.
En nu wordt ze begraven in de koude grond van Cleveland.
Als je een van mijn 30 telefoontjes had opgenomen...
...had je kunnen meebeslissen.
Laat maar.
Laten we bidden voor deze overvloedige oogst. Dank U voor dit voedsel, amen.
De priester zou het beter doen.
Kun je me helpen? - Ja, sorry.
Er is een behandeling in Ohio. De resultaten zijn veelbelovend.
Hoe weet je dat? - Het staat hier.
Maar dat zeggen ze allemaal.
Hoe weten we dat dit een goede keuze is?
Er is er een bij MD Anderson.
Misschien kan ik Lisa bellen om me hierbij te helpen...
CADEAUWINKEL
Ze was dol op dat ding.
Ze sliep er elke nacht mee.
En jij moet Renn zijn. - Ja, hallo.
Fijn om je eindelijk te ontmoeten.
Lieverd. Gecondoleerd. - Dank je.
Renn, ken je Kim al?
Ze heeft mam goed verzorgd. Ze gaf haar extra toetjes.
Het was een genot om je moeder te kennen.
Volg mij maar. Ik heb de rest van haar spullen ingepakt.
Dank je wel, kamer.
Mam, je kunt je niet eeuwig verstoppen. - Ja, dat kan ik wel.
Zullen we binnenkomen?
Dan kan ik net zo goed naar buiten komen.
Ik doe het niet. Nee. - Mam, het is tijdelijk.
Het groeit wel weer aan. Geen zorgen.
Neem anders een foto en stuur die naar ons.
Dan zien we elkaar niet echt.
Goed dan, ik doe het. Geef me even.
Kunnen we stoppen?
Leigh? Leigh, kunnen we ergens stoppen?
Nee, we hebben een planning. - Eventjes maar.
Hoe gaat het met John? - Goed.
Wanneer komt hij?
Geen idee, hij werkt eraan.
Wat betekent dat?
Hij moet nog werk afronden en hij komt wanneer hij kan.
Ben je boos op me?
Nee.
Zeker? - Ja.
Zo voelt het namelijk wel.
Sinds wanneer wil je weten hoe ik me voel?
Laten we het over iets anders hebben.
Hoe is het met John? In komedie heet dat een call-back.
Daar praten we ook niet over.
Wacht. Kunnen we het over de planning hebben?
Wat is ermee? - We moeten 'm wijzigen.
Waarom? - Ik moet een stropdas kopen.
Heb je er geen mee? - Ik had er geen.
Heb je geen stropdas? - Geen zwarte.
Niet voor een begrafenis. - Ja. Oké, prima.
Waarom is dat zo erg?
Je kunt mijn auto straks lenen.
Dank je.
Kan ik 'm nu lenen? Het is hier zo triest, ik wil me te pletter rijden.
Dat zag ik. - Wat?
Dat was 'n glimlach. - Nee, hoor.
Ik ben niet gek. Dat was een glimlach. - Een lichte glimlach.
Dan nog. - Goed, het was een glimlach.
UITVAARTCENTRUM
Ik ga Rick zoeken. Niet zuchten.
Doe dat maar. Ik blijf hier wel in Somberland.
EEN DIERBARE VERLIEZEN BETEKENT NIET JEZELF VERLIEZEN
ELK LEVEN IS HET WAARD OM GEVIERD TE WORDEN
Scheiden? - Je moet iets doen, mam.
Ik kan niet scheiden van Rick. Niet nu. - Waarom niet?
Daarom. Omdat ik... - Dus je gaat het gewoon volhouden?
Dat klinkt vreselijk. - Wat is het alternatief, schat?
Dan ben ik een 56-jarige vrouw in Cleveland die twee keer is gescheiden.
Dat is de meest trieste zin ooit.
Het enige dat triest is, is dat je in Cleveland woont. Je moet hier weg.
Ga naar Parijs. Naar Alaska. Rome.
Rome? - Ja. Ga ergens heen.
Jeetje. - Waar dan ook.
Net als in Eten, bidden, beminnen. Maar dan zonder het bidden.
Ja, en zonder beminnen. Want dat gaat niet gebeuren.
Wat blijft er over? - Je kunt eten.
Eten. - Dat klinkt goed.
Ja. Maar serieus, mam, je moet gaan.
Dat gaat niet. Mijn baan. - Neem dan ontslag.
Dat kan niet. Ik heb een huis te betalen...
...en een auto. En mijn leven is hier. Ik kan niet zoveel weg als ik wil.
Dat kan niet en... - Dan kom ik naar huis.
Ik doorloop deze scheiding met jou, oké?
We gaan samen scheiden. - Wil je twee scheidingen meemaken?
En dan kunnen we een leuk iemand voor je vinden met wie je plezier kunt maken.
Zoals die man daar. Hij ziet er doorgewinterd uit.
Alsof hij een geweldig leven heeft gehad.
Hij volgt vast het nieuws. Er zijn zeker opties.
Hij ziet er leuk uit.
Hij ziet er ook bezet uit.
Rick was niet zo'n slechte kerel, geloof me. Hij was leuk.
Vast. Maar serieus, ik kan naar huis komen...
...en je helpen... - Nee, dat doe je niet.
Nee. Je leeft gewoon je leven.
Je moet blijven schrijven. Je bent zo'n goede schrijver.
Beloof me dat je blijft schrijven. Beloof het me.
Echt?
Beloofd? - Ik beloof het.
Zeker weten? - Zeker weten.
Renn.
Naar beneden.
TROOSTKAMER
Wat doen we hier?
Wat gaat er gebeuren in de troostkamer?
De begrafenisondernemer zet wat kisten klaar.
Ik weet het niet, we wachten op hem.
Klaarzetten? - Ja.
Een soort kistenoverzicht? - Een kistenoverzicht.
Zoals een kistenshowroom?
Ja. Hoeveel vragen ga je nog stellen, Renn?
Hoeveel kisten? - Drie.
Drie die binnen mijn budget passen.
Heb je een budget voor een kist? - Dat klopt.
Misschien zijn er tweedehands kisten.
Net als de nieuwe, maar goedkoper.
Wil je soms meebetalen, Renn?
Misschien met je riante schrijversinkomen?
Dat is een gemene opmerking. - Genoeg, allebei.
Niet nu. Rick, wie is de begrafenisondernemer?
Ik weet het niet. Het is een vreemde vent die deze plek runt.
Nee. Ik bedoel, hoe heet hij? - Bob.
Hallo, ik ben Bill. - Leuk je te ontmoeten.
Hoe, zei je? - Bill.
Bill, inderdaad. Leuk je te ontmoeten, Bill.
Excuseer me even.
Mevrouw Donnellan, uw familie zal daar weg van zijn.
Het is tijdloos.
Goed, ik laat jullie zien wat we hebben.
Ik zie geweldige opties.
Een vraag over die rechtse, Bill.
Kunnen we er iets op laten schrijven? Een boodschap?
Of staat er standaard 'Rust in vrede'?
Nee, je kunt dat aanpassen zoals je wilt.
Namen. Datums.
Een favoriet gezegde.
Inderdaad. - Zoals 'YOLO'.
Renn.
Dat had ze grappig gevonden.
Haar initialen? - Negeer 'm maar.
Die daar links is interessant. - Die is erg populair.
Ik zie waarom, Bill.
Een kist met vlammen erop spreekt me aan.
Je laat duidelijk weten waar je denkt dat je dierbare heen gaat.
Ja, zeker. Willen jullie die dan?
Nee, blijf hem negeren. - Ja, negeer me maar.
Ik stem voor die in het midden. - Mee eens.
Je hebt hem gehoord. - Nou, zullen we?
Ben je gek? Ik probeer je te promoveren tot loon-supervisor.
Ik weet het. - Het is een eer.
Andere mensen azen erop. Zoals Gary.
Hij wil het heel graag. Je kunt veel geld verdienen.
Jij bent onze man. Supervisor van de loonlijst.
We kunnen op je wachten. Denk er eens over na.
Ik zal je bellen. - Ja, bedankt.
KEVIN WERK
Alles in orde? - Jazeker.
Goed gepland.
Van een uitvaartcentrum naar de wieg van de dood zelf.
Wees aardig. Hij is een priester. - En een demon is hem naar huis gevolgd.
Is dat een Annabelle-pop in de tuin?
Nee. - Jawel, kijk maar.
Nee. - Een Annabelle.
Misschien heeft hij nichtjes. - Die 'm achterlieten?
Zonder zijn weten.
Ik neem aan dat hij een mens is met menselijke ogen.
Misschien is hij zijn ogen verloren door de demon.
Allemachtig.
Nee. - Eerst een lach, nu een grap.
Een grote stap voor iemand die niet over komedie praat.
Wen er maar niet aan. - Je verandert. Ik zie het.
Daar is hij. Precies op tijd.
De Miata.
Pal op de stoep.
Ik zal de politie bellen.
Heb je een sapje? - Smoothiesap.
Wat is een smoothiesap? - Fruitsap. Ik ben op dieet.
Het werkt.
Rick. - Vader Dan.
Renn en Leigh? Aangenaam.
Gecondoleerd. Ik zit midden in een les, maar kom binnen.
Welkom.
Oké. Adam, blijf oefenen. Je doet het geweldig.
Sharon, hij doet het geweldig.
Hij is zo goed.
Fijn dat jullie eindelijk Vader Dan ontmoeten.
Eindelijk?
Vader Dan is een echte kampioen voor ons geweest...
...gedurende dit moeilijke proces.
Nee, echt, hij is een spirituele held.
Hoe zwaar het ook werd, hij heeft ons nooit in de steek gelaten.
Het betekent zoveel dat hij er op het eind voor ons zal zijn.
Dank je, Rick. Erg aardig van je.
Ik ben opgelucht om te horen dat u onze moeder kende. Dat wist ik niet.
Hij heeft haar nooit ontmoet. Hij is meer mijn spirituele held.
Held. - Daarom zijn jullie er.
Ik heb hem al veel verteld over jullie moeder.
Waar ze van hield, haar favoriete eten en zo.
Hij gaat nu apart met jullie praten om wat meer informatie te verzamelen...
...en voegt het dan samen met mijn verhaal voor de grafrede.
Als een grafrede-lappendeken.
Je probeert grappig te zijn, maar ja, een grafrede-lappendeken.
Ik heb nog wat klusjes, dus ik ga.
De overdracht is voltooid.
Goed.
Bedankt, Rick. - Jij ook.
Dag, Rick. - Oké.
Sorry voor de rommel. Ik had het vandaag nogal druk.
Hij wordt al stukken beter. Twee maanden geleden nog niet zo...
...maar dat stukje gaat nu echt goed.
Ja. - Ja, hij is echt goed.
Heel goed. - Bedankt. Wie wil er eerst?
Renn? - Sorry, kunt u de vraag herhalen?
Hoe gaat het met je? - Prima.
Hoe werkt dit?
Stelt u me een reeks vragen over hoe het met me gaat?
Of moet ik doorratelen?
Voordat ik begin, vraag ik altijd of de persoon met wie ik praat...
...liever de grafrede zelf wil houden. - Nee.
Ik begrijp het. Het kan uitdagend zijn, op zijn zachtst gezegd.
Maar ik wil het toch vragen voor ik begin.
Ja, bedankt. Het antwoord is nog steeds nee.
Misschien kun je me eerst een beetje over haar vertellen.
Over Lily Katherine.
Lily Katherine.
Wat heeft Rick gezegd over mijn moeder? - Ik bespreek liever niet je vaders...
Stiefvader. - Pardon.
Stiefvaders opmerkingen. Of die van je zus.
Dus de grafrede van morgen wordt een verrassing?
Zo zou ik het niet noemen.
In mijn ervaring helpt het om te denken aan je persoonlijke relatie met diegene.
Hoe jij haar ziet, zonder de invloed van anderen.
Vertel me eens over haar, Renn. Haar hobby's?
Favoriete films? Een herinnering aan haar?
Geen idee. Ik kan er nu geen bedenken.
Wat komt er in je op als je aan haar denkt?
Dat ze dit gehaat zou hebben. - Wat bedoel je met 'dit'?
Praten over haar leven met Ricks spirituele held. Niet kwaad bedoeld.
Waarom zou ze dat haten?
Ze haatte 't als er over haar werd gepraat.
Daarom vertelde ze niemand wat ze doormaakte.
Ze hield het allemaal voor zich. Niemand mocht het weten.
Ik begrijp het. - Ze wilde geen meningen horen...
...van een tante of oom die een magische pil nam en beter werd.
Laten we daarmee beginnen, niet haar favoriete hobby's en eten.
De kul. Sorry voor mijn taalgebruik. De dingen waar ze van hield.
Wie kan het verdomme wat schelen? Nogmaals, sorry.
Maar ik kan u vertellen wat ze haatte.
Niemand haatte het meer om iemand tegen te komen in het winkelcentrum dan zij.
Dat zegt meer over haar.
Alle dingen die ze haatte. Zoals mensen en praten.
En dit. Ze zou dit gehaat hebben.
Wat heb je gedaan? - Wat?
Wat heb je gestolen?
O, mijn god. Ik heb niets gedaan. Ik heb een kopje meegenomen.
Je hebt een... Mijn god. Niet weer.
Dit gebeurt constant in restaurants. Ze hebben een voorraad. Het geeft niet.
Inderdaad. - Dat is niet waar. Ongelooflijk.
Heb je 't schoteltje gestolen? - En een lepeltje.
Heb je de hele set meegenomen?
Eén deel kan niet. - Precies.
Jullie worden nog opgepakt. - Waarom doe je zo?
Want je hebt vandaag nog niets serieus genomen.
Er is niets doorgedrongen.
Dat maakt me boos. - Het dringt wel door.
Niet waar. Je doet maar wat.
Alsof je er niet bij bent. - Ik ben er.
Mag ik op mijn manier reageren en 't uitzoeken?
Dat doe je niet. Je maakt grapjes.
Je voelt niets. - Wat boeit dat?
Dit is onzin. - Nee, Renn.
Haar favoriete eten? - Nee, want dit gebeurt echt.
De dag die we vreesden is aangebroken.
Je kan haar ziekte niet meer negeren, want ze is dood.
Ik negeer niets. - Ze is dood, hoor je me?
Dood. - Ik hoor je.
Reageer dan ook. - Dat doe ik.
Ik schreeuw. Dat is een reactie.
Alleen omdat je het niet kunt zien, betekent dat nog niets.
Renn, ik ken je.
Je doet precies wat je altijd doet.
Je negeert je problemen, wilt niet voelen of praten...
Begrepen. - Stel dan vragen.
Wat dan?
Hoe moet het nu zonder je moeder?
Hoe ga je verder?
Je hoeft de antwoorden niet te weten, maar je moet ze wel stellen.
Nee.
Dan blijft het zo en hebben we over zes maanden, een jaar...
...of zes jaar hetzelfde gesprek...
...en neem jij niet op als ik bel.
Misschien niet.
Ik ga in haar kast kleding zoeken voor morgen.
Ik wil hier niet lang blijven. We halen morgen de rest wel.
PRUIKENWINKEL MET RENN EN LEIGH
Hé, maatje. Wat doe je?
Leigh?
Ben je verdwaald? Pardon? Ben je verdwaald?
Wat? - Ben je verdwaald?
Sorry. Ik heb een stropdas nodig. - Herenkleding. Daarboven.
Verdomme.
Iets nodig?
Renn. - Verdomme.
Hé, gast.
Hoe is het in LA? Hoe gaat het met schrijven?
Vertel. - Het gaat prima. LA is prima.
Heb je nog iets gepubliceerd?
Nee, nog niet.
Veel vergaderingen en zo en...
Verdorie. Het komt vast goed. Mijn neef is naar LA gegaan...
...om te acteren. Een vreemd uitziende kerel.
Alsof hij een klap kreeg terwijl hij verbaasd keek en zijn gezicht bevroor.
Dat is spijtig.
Ik geloof dat hij pasgeleden een wasmiddelreclame heeft gedaan.
Vraag je dat aan mij? Ik ken hem niet.
Ja, dat was het. Een wasmiddelreclame.
Die gast werkte één dag en verdiende 20 duizend.
Twintig ruggen in één dag?
Ik hoor dat het goed verdient.
Het is bizar. Dat zou jij ook moeten doen.
Dat is meer reclame, maar ik houd het in gedachten.
Ja, houd het in gedachten.
Maar goed, hoe gaat het? Hoe...
Ik heb het nieuws gehoord. Over je moeder.
Ja.
Gaat het wel? - Ja, het gaat prima.
Verdorie. Ik herinner me je moeder.
Ze was een hele aardige dame. - Ja. Dank je.
Ze kwam je altijd te laat...
...ophalen van school. - Ja, dat klopt.
Sorry, die herinnering...
...wil je nu vast niet horen. - Nee, dat is een goede.
Ik weet ook nog dat mijn moeder een keer te laat was...
...omdat mijn pa ontslagen was en vroeg thuiskwam.
Mijn ouders kregen ruzie. Ze stormde naar buiten.
Door haar boosheid vergat ze me te halen.
Je moeder kwam toen naar me toe...
...en zei: 'Hé, Andy. Stap in, dan luisteren we naar muziek.'
Ik stapte in de auto bij jou en je moeder, en toen draaide ze...
Paul Simon. - Paul Simon.
Ze was dol op Paul Simon.
En toen was het wij drieën.
Ik, jij en je moeder, luisterend naar Paul Simon. En toen kwam mijn moeder.
Ze nam me mee naar huis en ze begonnen meteen weer te ruziën.
De hele nacht door. Ik wilde het niet meer horen...
...dus sloop ik naar beneden en vond diezelfde cd in hun collectie.
Terug in mijn slaapkamer zette ik mijn koptelefoon op.
Ik heb ze niet meer gehoord.
Ja. - Dat had ik aan je moeder te danken.
Ze was een hele aardige dame.
Dank je wel. - Gecondoleerd, man.
Ja. - Het was goed om je te zien.
TE VROEG VOOR EEN DRANKJE?
Bedankt, Cleveland.
Rozen. - Ik ben zo terug.
Graag gedaan. - Ik had inderdaad niet moeten komen.
Dus ik ga... - Nee, te laat.
Nu moet je mijn vrienden ontmoeten. Je kan niet weg. Kom.
Jongens, dit is Renn. - Renn.
Sam.
Parker. Aangenaam. - Aangenaam.
Je was zo goed.
Het beste karaokeoptreden van de avond.
Mijn doel is om je op dat podium te krijgen.
Nee, dan heb ik eerst 900 shots nodig.
Dat gaat niet gebeuren. - Tot zo.
Ja. - O, mijn god.
Hoe ken je Zoey?
We vochten tegen robots in een vliegtuig.
Dus je bent een van haar patiënten? - Ja.
Kennen jullie elkaar al lang?
Nee, van de conferentie vanmorgen. - We houden nu al van haar.
Dat kan niet anders. - Ja.
Bespreken jullie me? - Ja, alleen goede dingen.
Oké, ga door. - O jee.
Proost op het meedoen.
En op je mooie stad Cleveland. - Op Cleveland en op meedoen.
Op Cleveland. - Wat is dat, alcohol?
Het brandt.
Wie heeft dit gedaan?
Renn, dat is zo cool. - Dank je wel.
Gevarenzone. - Proost.
Ik ben even buiten.
Cleveland.
Hoi. - Hoe is het met mijn favoriete emo?
Hij staat op het punt een tattoo van een rockband te nemen op zijn kuit.
De familiereünie viel dus wat tegen?
Dat kun je wel zeggen. - Wat hebben jullie vandaag gedaan?
Wat hebben we gedaan? We waren in een uitvaartcentrum en een ziekenhuis.
Ik heb een priester ontmoet. Een priester beledigd.
Ik had ruzie met mijn zus en ze moest huilen in de inloopkast.
Ik heb een stropdas gekocht. En nu dit.
Je hebt nu vast veel meer dan vier vragen.
Nee, eentje maar.
Waarom ben je echt thuis?
Ja, dat is de juiste.
Mijn moeder is overleden.
O, mijn god. - Ja.
Renn, gecondoleerd.
Ja, dank je.
Waarom zei je niets?
Ik weet het niet.
Ik dacht dat als ik het niet hardop zei, het niet echt was.
Dat snap ik. - Maar het is echt zo.
Ze is dood en haar begrafenis is morgen.
God, dat voelt raar om hardop te zeggen.
Ik ga naar mijn moeders begrafenis.
Wat erg voor je.
Het gaat wel.
Is dat zo? Met mij zou het niet gaan.
Ja. Nee, het gaat niet.
En ik... Ik weet niet waarom ik dat steeds zeg.
Het voelt allemaal gewoon onwerkelijk.
En ik... Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan.
Dus ik blijf het negeren en het vermijden, en...
Ik ben bang dat ik voor altijd zo zal blijven.
Ja. Ik weet dat het zo voelt.
Maar uiteindelijk...
Het kan heel langzaam gaan, maar uiteindelijk...
...zul je er beter mee om kunnen gaan en ermee kunnen leven.
Het klinkt misschien gek.
Maar het voelt alsof er twee helften van mijn leven zijn.
De goede helft, voordat dit allemaal begon en ze ziek werd.
En dan is er de rottige helft.
Op jou na.
Dat is de helft waar ik niet beter mee om wil leren gaan.
Ik wil terug naar de tijd voordat ze handschoenen droeg...
...omdat haar handen schraal waren, of voordat we een pruik uitzochten.
Voordat we een ziekenhuis kozen, wat toch geen zin had.
Ik wil gewoon weer op zo'n terras zitten en samen praten en lachen.
Ik wil terug naar de goede helft.
Het is vreemd. Ik zie flarden van de goede helft...
...maar ze voelen nu zo ver weg.
En...
...ik kan ze zien.
Maar ik kan ze niet aanraken.
Ik kan alleen toekijken.
Ik doe niet...
Ik doe niet mee.
En het is zo triest. Ik verwacht steeds een sms of telefoontje van haar.
Zo van: 'Hé, maatje, ik ben...
Het was maar een grapje.'
Maar...
Ik weet dat dat niet gaat gebeuren.
En...
In plaats daarvan blijft mijn baas bellen over een baan die ik niet wil.
Mijn zus belt en herinnert me aan alles wat we moeten doen, omdat...
...onze moeder dood is.
Daarom blijf ik het negeren en vermijden, en...
...alles verpesten. Het spijt me, ik heb te veel gezegd.
Nee, ik denk niet dat je alles verpest.
Nou ja, ik denk niet dat ik er goed mee omga.
Dat hoeft denk ik ook niet.
Dank je.
Mag ik morgen komen?
Naar de begrafenis? - Het klinkt gek...
Het is een beetje gek. - Maar ik...
Ik wil er gewoon voor je zijn.
Dat zou ik fijn vinden.
Cool. - Cool.
Ik ga het doen.
Wat?
Ik ook, wat je ook van plan bent.
Kom op, laten we gaan.
Kom op.
We zijn hier bijeen om Lily Katherine de laatste eer te bewijzen.
Lerares, vriendin, zus, echtgenote...
...en moeder.
Lily Katherine was vol licht en humor.
Haar lach werkte aanstekelijk.
Haar liefhebbende echtgenoot, de liefde van haar leven, Rick...
...zei dat ze bovenal van mensen hield.
Volgens hem had ze jullie hier vandaag graag gezien...
...om te praten, jullie handen vast te houden en over jullie levens te horen.
Ze kletste graag met vrienden...
...over haar favoriete films. Eén daarvan...
Sorry.
Wat?
Ik kan maar aan één herinnering denken en ik wou dat het iets cools was.
Uit een vliegtuig springen of bergbeklimmen, maar dat is het niet.
Het is zij en ik. We rijden van het winkelcentrum naar huis.
Ik ben negen jaar oud en ik ben boos.
Ze vergat me in een winkel.
Ze zei dat ik op een bankje moest gaan zitten met mijn Superman-stripboek...
...en wachten terwijl zij duizenden kledingstukken paste.
Leigh weet dat, het was haar hobby.
Dan kocht ze nieuwe kleren, liet de labels zitten en bracht ze terug.
Maar goed...
Dat deed ze vaak.
Deze keer was het een trui.
Ze kocht hem en liep naar buiten.
Ik zat daar op dat bankje en wachtte tot ze terug zou komen.
Een paar uur later deed ze dat ook. Ze stormde naar binnen...
...zei meerdere keren sorry, maar ik bleef boos.
Een oude dame vroeg: 'Ben je verdwaald?' En dat was ik niet.
Ik was precies waar ik hoorde te zijn.
Ze had me gewoon achtergelaten.
Als ik er nu aan terugdenk, voel ik alleen maar jaloezie.
Kon ik die dag maar opnieuw beleven.
Kon ik maar op dat bankje zitten...
...in die winkel met dat stripboek. Ik ben jaloers op die 9-jarige jongen.
Want als ik die dag opnieuw...
...kon beleven, betekent dat...
...dat ze terugkomt.
Sorry.
Dat was prachtig, Renn.
Ach.
Je moeder zou trots zijn geweest. - Bedankt.
Zeg het me als ik iets kan doen. - Zal ik doen.
Fijn dat je er bent. - Ja, fijn dat ik er voor je mag zijn.
Ik zie dat je mijn zus hebt ontmoet. - Ja, Leigh.
Ze is erg aardig.
Ja.
Het spijt me, geef me even... - Ja, natuurlijk.
Mooie toespraak, Renn.
Heel grappig, Rick.
Iedereen rouwt op zijn eigen manier, Renn.
Ja, en sommige mensen rouwen blijkbaar helemaal niet.
Rouw ik niet? - Ik heb ogen en oren, dus nee.
Niet nu. - We praten alleen maar.
Omdat je daar zo verdrietig staat te doen...
...betekende ze meer voor jou dan voor mij?
Ja, daarom en ook omdat je er de laatste twee jaar niet was...
...of de 10 jaar ervoor. Of toen ze met de chemo begon.
Toen ze op de badkamervloer sliep omdat ze geen energie had om naar bed te gaan.
Ze hallucineerde van de pijnstillers. Weet je nog?
Dat was leuk, want ze zag mensen van vroeger.
Ze moest verdomme huilen omdat ze die mensen zag. Dat heb je allemaal gemist.
Dus ja, ik heb met je te doen omdat je daarmee moet leven.
En jij bent een expert? Jij weet wat je moet doen als een dierbare ziek wordt?
Kwam je meteen naar huis?
Bleef je bij haar? - Ja.
Je was er een paar keer.
Ik zag haar vaak en sprak haar elke avond.
Dit draait om jou.
Nee, dit draait om jou.
Want toen ze ziek werd, echt ziek, was jij er ook niet voor haar.
Je zus wel, maar jij niet. - En jij wel?
Ja. - Echt?
Vergeleken met jou zeker.
Doe dit een andere keer.
Hij keurde de manier waarop ik rouw af.
Ik neem het je niet kwalijk dat je wegbleef om te schrijven.
Ze zei dat ik niet moest komen. - En je luisterde.
Een zieke vrouw zei dat en jij luisterde omdat je dat wilde horen.
Ik wilde naar huis komen. - Maar dat deed je niet.
Denk je echt dat ze erop tegen was?
Denk je echt dat ze jou niet aan haar zijde wilde hebben?
Jij was haar favoriet, Renn. Sorry. Dat is de waarheid.
Ze wilde mij niet, dus ik was er niet. Ze wilde jou, en jij was er niet.
Daarom heb je nooit afscheid kunnen nemen. Misschien gaat het daar wel om.
Dat spijt me. - Rick.
Daar zul jij mee moeten leven. - Kom op, wegwezen.
Het spijt me. Sorry, ik...
Sorry. - Het spijt me.
Bedankt voor je komst. - Ja.
Rij voorzichtig.
Bedankt.
Hoe doe je dat?
Wat?
Altijd je kalmte bewaren.
Je bent zo sterk.
Je...
Renn, ik ben een wrak. Echt waar.
Dat realiseerde ik me niet. - Ja.
Ik dacht dat die keer in de inloopkast eenmalig was.
Sorry dat ik je dit alleen liet doen.
Je zei dat mam je die dag achterliet in het winkelcentrum.
Ik herinner me die dag anders.
Je was er niet bij. - Precies. Ik wilde erbij zijn.
Ik weet dat ze je had achtergelaten en dat het heel eng was.
Maar ik was nooit uitgenodigd.
Het spijt me. - Het geeft niet.
Rick is een klootzak en hij heeft een hoop mis.
Daar hebben we het zo wel over.
Waar hij wel gelijk over heeft, is dat jij haar favoriet was.
We hebben hun persoonlijkheden.
En soms probeerde hij meer zoals jij te zijn, en soms zij meer zoals ik.
Maar zo was het nu eenmaal.
Daarom nam ze jou mee op avontuur en mij niet.
Niet omdat ze niet van me hield. Dat deed ze.
Maar omdat ze hem ontweek door mij te vermijden.
Ik heb niet de herinneringen die jij met haar had toen we opgroeiden.
Maar ik heb ze. Ik heb ze nu.
Van vorige maand.
We zaten in de ziekenhuiskamer en keken naar The View, deden kaartspelletjes.
Ze zijn misschien niet heel gelukzalig...
...maar ze gaan over haar en...
...mij.
Jij had de goede helft met haar en ik de slechte, maar...
...ik zou mijn helft voor geen goud ruilen.
Ja. - En je kwam niet naar huis...
...en ik snap waarom je je schuldig voelt.
Maar Rick heeft het mis, want dat is precies wat ze wilde.
Ze vermeed zichzelf door jou te vermijden.
Want als je thuis was gekomen, dan zou het werkelijkheid worden.
Dus je kunt gaan mokken, huilen en naar The Smiths luisteren of wat dan ook.
Maar dat zou ik niet doen, want dat is niet wat ze zou willen.
Op mama. - Op mama.
Je was heel eng. Je ging flink tekeer tegen hem.
Hij had een rare blik.
Wat? Wat nu weer? - Verdomde Rick.
Dus Rick heeft ons buitengesloten? - Correct.
En zou onze spullen afgeven?
En dit is wat hij afgaf? - Ja.
Klootzak. - Deze twee dozen en een vuilniszak?
Ja. - Klootzak.
Dus Rick beslist welke herinneringen we houden.
In twee dozen. - Plus vuilniszak.
En mams spullen? - Nog thuis.
Waar we buitengesloten zijn.
Echt een lullige zet.
Ik wil hem wat aandoen.
Ik wil gillen. - Ik wil 'm laten omleggen.
We kunnen 'm aanklagen. We hebben geen zaak.
Ik zou 't niet lang uithouden in de cel. - Nee.
Rick, die klootzak.
Er is één ding dat we kunnen doen. We zouden er iemand erg trots mee maken.
Nee. - Ja.
Nee. - Jawel.
Nee, nee, nee.
Zo te zien is er niemand.
Wat als er een bewaker is? - Die is er niet, pap.
Verdomme.
Ik wil even zeggen dat dit een heel slecht plan is.
Ik ben er niet tegen of voor. Dat moest ik kwijt.
Laten we het plan doorlopen. - 'Inbreken voor dummies.'
Mijn god.
Voor we doorgaan: stemt de ouder hier, de verantwoordelijke, in met dit plan?
Ja. Had ik liever geen instappers aan?
Ja. Maar het belangrijkste is dat jullie het kunnen afsluiten en ervan groeien.
En wraak nemen op die eikel Rick.
En daarom breken we in.
We hadden een casual inbraak afgesproken, toch?
Hou op met 'inbraak' zeggen.
Maar ja, casual. Kunnen we de stappen doornemen?
Goed. Ik doe niet mee. Ik wil alleen... Wat is stap één?
Ik ben benieuwd. - Stap één: 'Is er iemand thuis?'
Jezus. - Ja, dat is...
Nogal wiedes. - Maar wel cruciaal.
Waarschijnlijk is er niemand. - Waarschijnlijk?
Oké, waarschijnlijk niet. Stap twee: 'Weten we of het huis alarmen heeft?'
Hij heeft er vandaag vast geen geïnstalleerd...
...en eerder was er geen, dus waarschijnlijk niet.
Nee, of waarschijnlijk weer nee. We springen naar stap vier.
Verdorie. - Wat?
Ik klik op een advertentie.
Verdomme, pap. - Wat wil je dat ik doe?
Wie adverteert er op een inbraaksite? - Het is 'n videospel. Best cool.
Er zijn zeemeerminnen en zeepaardjes.
Kun je het wegklikken? - Dat gaat niet.
Zachtjes. - Ik druk op X.
We gaan de bak in. - Het is weg. Ik ga terug naar stap vier.
'Zoek naar een open raam.' - Een open raam.
Een open raam? - Nee...
Ik kijk even. - Niet met de deur slaan.
We hadden dit moeten repeteren.
Ik weet niet, dit is zo roekeloos.
De andere kant.
Dat is totaal niet verdacht.
Hij is al een uur weg. - Niet.
Daar komt hij.
Jemig. Dit is niet...
Oké, er is niets open. We gaan.
Het keukenraam is open. - Bij de gootsteen?
Ja. Wat is stap vijf? - Stap vijf: 'Ga door dat raam.'
En dan?
Stelen. - Geen verdere stappen?
Dit gaat over inbreken. Je hebt binnen een ander artikel nodig.
God. - Ik googel 't.
Dus als je hebt ingebroken, steel je spullen.
Je kunt geen spullen stelen. Dan merkt hij het en worden we gearresteerd.
Lieve help. - Je kunt items stelen, geen spullen.
Als we dit doorzetten, moet dat duidelijk zijn.
Duidelijk.
Gewoon een paar dingen. - Nee, items.
Is het woord van belang?
Dit voelt als tijdrekken. - Nee.
Ja, ben de tijdrekker. Ik moet als ouder ingrijpen.
Dit voelt verkeerd. We weten allemaal dat het verkeerd is.
Ik moet iets zeggen om je te stoppen.
En ik weet niets te verzinnen, dus...
Dus we gaan ervoor?
Goed. - Oké.
'Items stelen' op drie.
Op drie. - Eén, twee, drie.
Items. - Items stelen.
Items.
Wat doe je? Leigh. - Ik ga mee.
Nee.
Het is goed voor ze.
O, mijn god.
Ik ben er.
Wat? - Houd je me tegen?
Nee. - Oké.
Goed zo.
Pas op. Zachtjes. Zorg dat je niet gepakt wordt.
Oké.
Op mama.
- Op mama.
Zie je iets?
Niets spannends. - Dat is jammer.
Vertel mij wat.
Een glas champagne, graag.
Chic. - Ik zet de toon.
Weet je nog dat je me iets persoonlijks vertelde...
...over waarom je in Cleveland was?
En dat ik toen loog en zei dat ik hier voor een reünie was?
Ja.
Ik heb daar nooit mijn excuses voor aangeboden.
Ik wou zeggen dat het me spijt.
Dank je.
En sorry voor de schreeuwpartij met mijn stiefvader eerder.
Dat was gestoord.
Niet erg. Het is een van de rouwfases.
Schreeuwen tegen je stiefouders? - Woede.
O, ja. - Ja.
Ik denk erover prof te worden in ontkenning. Daar heb ik talent voor.
Gaat het wel?
Nee. - Nee?
Nee. Maar dat komt wel goed.
We zijn twee mensen die nu niet zouden moeten daten.
Ja, dat klopt. Dat was een goede kus, maar ik ben een wrak.
Je hebt waarschijnlijk gelijk. - Absoluut. Ik ook.
Als ik mijn therapeut was zou ik zeggen: 'Wegwezen. App 'm over een jaar maar.'
Ja. Ik zou drie dagen wachten met reageren om cool te lijken.
Alsof je drie dagen zou kunnen wachten.
Nee, nog geen dag. Ik zou meteen reageren.
Ik hoop het.
De champagne komt precies op tijd.
Op je moeder. - Op Lily.
O, verdomme.
We zijn elkaars alibi.
Ik val maar meteen met de deur in huis.
Ik kom me verontschuldigen.
Ik had jullie niet moeten buitensluiten. Ik heb een vredesoffer meegenomen.
Zo, alsjeblieft.
Laat het me weten als er nog iets is.
Bel me of... - Ga maar, Rick.
Je breekt regel twee.
Welke regel? Mis ik iets?
Het doet er niet toe. - Goed dan. Dag.
Dag, Rick. - Dag.
Dat zijn niet al haar spullen.
Nee.
We nemen wat we kunnen krijgen. - Ja. Fijn voor Rick.
'Pas als we verloren zijn, begrijpen we onszelf.'
'Henry David Thoreau. De man van het bos.'
KEVIN WERK
Renn, hallo.
Ik heb besloten, Kevin. Ik blijf schrijven.
Wat ga je voor werk doen? - Geen idee, maar ik bedenk wel wat.
Veel succes. We zullen je missen. - Bedankt.
Goed. - Doei.
App me als je er bent. En neem je verdomde telefoon op.
Laten we een omweg nemen. - Oké.
Ik hou van je. - Dank je.
Wat heb je in je mouw?
Heb je dat gekregen? - Nee.
Nee?
Heb je het gestolen? - Ja.
Mag ik eens zien?
Het is niet zo'n goed idee om dingen te stelen.
Oké. - Doe dat maar niet meer.
Maar voor deze ene keer mag je het houden.
Voor deze keer.
Zullen we gaan? - Ja.
Oké.
Oké, daar gaan we.
Ondertiteld door: PLINT Vertaald door: M. van Loon