Dit verhaal is fictief. Gelijkenissen met echte personen zijn toeval.
Ik ben Ryan Gifford.
In 1981 was ik 18 en laatstejaars in Sherman Oaks, Californië.
Op schooldagen zette ik m'n wekker op 5.45 uur.
Ook al hoefde ik pas een uur later op.
Ik was dol op de snooze-knop. Het was alsof ik ergens mee wegkwam.
Om 6.45 uur heb ik mezelf vandaag al vier keer verwend.
Niet slecht.
Onder de douche zeep ik me van boven naar beneden in.
Schouders eerst.
Dan m'n borst.
Buikspieren.
Kont.
Dijen. En tot slot, kuiten.
De reden dat ik me zo was…
is dat het vieze water geen schone huid raakt.
Ik scheer me, doe aftershave op en maak het af met een drupje Kouros.
Dat is voor mannen.
Ik was dol op Buc Wheats, een ontbijtgraan van General Mills…
dat over een paar maanden niet meer gemaakt zou worden.
Knapperige tarwevlokken met echt ahornglazuur.
Later paste General Mills het recept aan.
Ze vervingen het ahornglazuur door een suikerlaag, met rampzalige gevolgen.
Op deze dag, 4 oktober 1981…
had ik nog maar 92 kommen Buc Wheats te gaan.
En nu 91.
Ik reed in een Pontiac Trans Am uit 1978.
Handgeschakeld. Daar kicken de meiden op.
Vanaf m'n huis aan Mooncrest Avenue in Encino…
was ik in 19 tot 23 minuten op school.
Je bent te laat.
Maar die ochtend ging ik niet naar school.
Butch zoekt je.
In porno acteren was niet zozeer een passie van me…
maar nadat m'n pa al ons geld verloor door Heaven's Gate te financieren…
moest ik geld voor Yale zien te vinden.
Jan Butch Banxxx was een van de productiefste pornografen…
in de hele San Fernando Valley.
Ze was een stoere vrouw in een mannenwereld.
Een nieuw soort pionier in de showbizz.
Ik zag je naar m'n videorecorder kijken.
Het is fantastische nieuwe technologie.
Films aan het kijken?
Nee Troy, ik maak films.
Ik heet Ryan. - Wacht.
Dat staat niet op de poster.
Maak je films voor video?
Stel je voor. Aan jezelf zitten, ofwel rukken tot je klaarkomt…
in de privacy van je eigen huis.
Geen plakkerige vloeren meer, geen onhandige armleuningen.
Geen ongewild oogcontact meer met een viezerik die je uit de kerk herkent.
Over tien jaar gaan de pornobioscopen failliet door VHS.
Dus iemand kan gewoon z'n eigen VHS van een van m'n films kopen?
Dat kunnen ze en dat doen ze ook.
M'n werk is toch voor de buitenlandse markt? Niemand mag me herkennen.
Dat was de afspraak. - Een mondelinge afspraak.
Het duurt nog tien jaar voor die dingen minder dan 1000 dollar kosten.
Tegen de tijd dat je er last van zou kunnen krijgen, ben je het al vergeten.
Dat is geen geruststelling. - Nee?
Wilde je me daarom spreken? - Nee, je moet een meisje inwerken.
Een vrouw, eigenlijk. Gaat dat lukken, hete bliksem?
Haar de kneepjes van het vak leren? - Een soort SM?
Nee, de metaforische kneepjes.
Wie is ze? - Ze is wie jij wilt dat ze is.
Ik noem haar Cami Soul.
Kunnen we die video's nog een keer bespreken?
Dit is m'n nieuwste ster, Miss Cami Soul.
Mrs Schaffer?
Kennen jullie elkaar?
Fantastisch.
Dit is een grote scène om je in vast te bijten.
Throb Johnson, oftewel jij, wil neuken met z'n stiefmoeder, oftewel Cami Soul.
Dus dat gaat er dramaturgisch gezien gebeuren.
Stevige plot, zeg.
Ik heb de rushes van gisteren gezien. De orgie-scène was geweldig.
Dat is het script. - Team twee is klaar. Team één aan de slag.
Oké, Lucy en Desi. Ga maar.
Gaat 't, lieverd? Hoe is 't met je moeder? - Goed.
Mooi.
Doe mij een plezier. Vertel je-weet-wel niet wat ik doe.
M'n man en dochter. - Dacht ik al, ja.
Geluid aan.
Je ruikt lekker.
Kouros?
Neuken.
Het spijt me.
Laat me alsjeblieft naar huis gaan.
Alsjeblieft.
Ik wil m'n mama zien.
Ik geef je een ijsje.
Kut. Kontenlikker. Klootzak.
Help me.
Laat me gaan.
Alsjeblieft.
Laat me alsjeblieft gaan.
Wat is dat?
Eet op.
Wat is het?
Eet op.
Je moet na school naar huis komen. - Ik heb plannen.
Wat voor plannen?
Rondhangen.
Kan dat niet op een andere dag?
Ik moet je iets belangrijks vertellen.
Ik wil je aan iemand voorstellen.
Ik weet dat je er moeite mee hebt dat je vader weg is.
Jij hebt hem eruit geschopt.
Ik gaf je vader een ultimatum. - Het zal wel.
Het was voor mij ook een moeilijke overgang.
En Ted is een…
Ted is een lichtpuntje.
Hij maakt me gelukkig en wil voor ons zorgen.
Hij is podoloog. - Gatver.
Gaat het? - Gedoe met m'n moeder.
Ik dacht dat het beter met haar ging. - Jawel, maar het is raar.
Met m'n pa erbij vond ik 'r te verdrietig. En nu zonder hem, is ze me te gelukkig.
Alsof haar gezin haar zo depressief maakte.
Het zou destabiliserend zijn om Liz gelukkig te zien.
Ik weet wat ons zal opvrolijken. Alcohol.
Mr Flanigan?
Shit. Mr Flanigan.
Miss Schaffer, Mr Wright, Miss Reynolds.
Ben je gestopt met je baan op school?
Soms draai ik hier in het weekend extra diensten.
Wat zal het zijn?
Drie Tom Collins.
Willen jullie iets?
Geen alcohol. Jullie zijn nog geen 21.
Volgens deze ID wel.
Welke gin wil je?
Je beste.
En frietjes.
Hij trapte erin. Ik zei toch dat deze ID's goed waren?
Hoi, Bret.
Alles oké?
Hoe kan alles oké zijn na alles wat er gebeurd is?
Hoezo? Wat is er aan de hand?
Matt.
Wat is daarmee? - Hij wordt nog steeds vermist.
De politie geeft geen informatie vrij. - Balen.
Ik heb steeds nachtmerries over De Trawler.
Ik ben in m'n oude huis in Trousdale.
Ik hoor de telefoon, maar weet niet uit welke kamer het komt.
Ik ren van kamer naar kamer om hem te vinden.
Hoe ziet hij eruit? - Geen idee.
Hij is geen gestalte maar een gevoel.
De Trawler, of de dreiging van de Trawler…
heeft m'n leven verdeeld in voor en na.
Nu hij er is, bevind ik me in de wereld van de dood en volwassenen.
Het doet me denken aan het Japanse concept 'mono no aware'.
Dat is een gevoel van verdriet omdat alles eindig is.
Op een dag zal ik me voor het laatst kind voelen.
Maar het besef dat dat de laatste keer was, komt pas veel later.
Uw tafel is klaar.
Deze moeten we op Roberts feest hebben.
Gaat dat nog door? - Waarom niet?
Twee klasgenoten worden vermist.
Ze zeggen dat Rhonda naar 'n speciale instelling is. De verdwijning is 'n smoes.
Dat betwijfel ik, maar oké. En Matt? - De valet, dj en catering zijn al geboekt.
Ik vind dat hele feest gewoon smakeloos. - Het wordt een heel smaakvol feest.
Het gaat niet om esthetiek. Afzeggen is gewoon juist.
De Oscars gingen ook door na de aanslag op Martin Luther King.
Een geheime stemming dan?
Geheime stemming.
Niet afzeggen.
Afzeggen.
Niet afzeggen.
Weer niet.
Niet afzeggen heeft gewonnen.
Dat zou Matt gewild hebben.
En hij zit vast ergens in Big Sur te genieten…
van z'n onafwendbare nieuwe leven als drugsdealer.
Je kende hem niet eens. - Wie?
Matt? Precies. - Zo fijn als hij blij is.
Voel je je al beter?
Terwijl de schaduw van de dood door de Valley trok…
ging ik de Hollywood Hills in.
Ik wist dat het feest vulgair werd…
maar ook wat een krachtige drug vulgariteit was.
Ik hield mezelf voor dat ik ging om de decadentie vast te leggen.
Een excuus dat ik m'n hele carrière als schrijver zou gebruiken.
Susans vader was de kinderarts van de sterren van de West Side.
Hij hielp ze met al hun kwaaltjes, van anorexia nervosa tot puistjes.
Dokter Reynolds nam geen nieuwe patiënten aan of patiënten met verzekering.
Hoi, Bret.
Ik dacht dat je niet kwam.
Goddank dat Bret er is. Nu kan het feest beginnen.
Ik wilde eigenlijk niet, maar het is handig voor m'n roman.
Script. - Jij schrijft een script.
Wat een opluchting. Iemand moet het doen.
Waar zijn je ouders? - Palm Springs.
De stad uit, dus?
Al en Linda hebben mij als oppas geregeld.
Aspen.
Ik ga wat te drinken halen. - Die deur door.
Weet ik. Ik kom hier al sinds m'n twaalfde.
Ik kom al sinds m'n twaalfde met Farrah Fawcett.
Dat jaar gaven we feesten als rijke volwassenen.
We gaven het geld van onze ouders uit aan de beste champagne, coke en drank.
We vulden hun Lalique schalen met onze sigaretten.
Dat waren de vergulde wapens waarmee we onze verstikkende jeugd afweerden.
We deden imitaties van de mensen die we wilden zijn.
Tot het geen imitatie meer was.
Gin-martini met een twist.
Is dat wel een goed idee? Je weet dat je niet mag drinken.
Dat is waar. Neem jij deze maar.
Wil je deze?
Susan, kan ik je even spreken?
Heb je daar toestemming voor nodig?
Rustig maar.
Excuseer ons.
Je kunt niet van hem afblijven. - Van wie?
Denk je dat ik dom ben?
Susie Q. Ik ben zo trots op haar.
Kijk eens hoe mooi ze is.
Weet je het afvalkamp nog? Ken je dat verhaal?
Ik was net tien. Liz stuurde me naar een afslankinstituut.
Ik kreeg 1000 dollar voor elk pond dat ik afviel.
Daar ontmoette ik Susan. Die niet dik was. - Ik bleef op gewicht.
Jij wordt de eerste vrouwelijke president. Dat weet je toch?
Wat doet Cha Cha aan onze kant van de snelweg?
Ze kwam met wat vijfdeklassers. - Slet.
We gooien haar eruit. - Pardon?
Ze is m'n aartsvijand.
Cornelia Guest toch? - Je moeder toch?
Stil jij. - Ik kan haar er niet uit zetten.
Ik wel.
Geen scène trappen. Dit is Roberts feest. - Het is ons feest voor Robert.
Zijn zijn gevoelens belangrijker? - Nee, maar je gedraagt je als een kind.
Als iemand die jij haat binnenkwam, zou ik die wegsturen. Dat weet je.
Kun je niet gewoon een vriendin zijn?
Tot bij de Dance Off!, Cha Cha.
Snel terug naar Compton voor je danspaal afkoelt.
Dag, lieverd.
Ik ben zo blij dat je er bent. - Ik niet.
Nou ja, om te observeren, niet om te feesten.
Ik heb iets voor je. - Ik heb geen…
Het is een cadeau.
Ik weet dat je van boeken houdt. De eerste druk.
Dit is net uit. Het zijn allemaal eerste drukken.
Sorry, dat was…
Bedankt.
Waarom ga je Susan niet zoeken? Ik zie je later.
Debbie, ik…
Ga weg.
Vort.
Wat doe je hier in je eentje?
Alles oké? Thuis en zo?
Het is Bret.
Hij negeert me. Hij zit altijd te lezen.
Wat leest hij? - Boeken.
Dat is gestoord.
Ik geef 'm een boek en hij waardeert het niet eens.
Zo te horen waardeert hij jou niet.
Ik ben 18 en een dikke tien.
Moet ik m'n vriend dan om aandacht smeken?
Als je mijn vriendin was, hoefde je me nergens om te smeken.
Jij zou mij smeken.
Geef me een kans. Ik moet m'n charme gebruiken.
Het zijn de mooiste meisjes die ik ooit heb gezien.
Hoeveel kun je er tegelijk aan? - Kom op, man.
Niet meer dan twee of drie…
Kennen jullie Susan? Dit is haar huis, haar feest.
Het is toch Roberts feest?
Dat is het ook.
We zitten op Brentwood. Rohmer. - Bret.
Dus jullie zijn vrienden van Robert? - Soort van.
Hoezo, soort van? - Weet ik veel.
We hebben met hem op school gezeten in Chicago.
Ik kwam hem vorige week tegen en hij zei dat we langs moesten komen.
Ik had hem jaren niet gezien. Ik dacht dat hij wel in de gevangenis zou zitten.
Wat bedoel je daarmee?
Je kent Robert. - Eigenlijk niet.
Hoezo de gevangenis?
Nou, niet echt. Hij is vrijgesproken.
Om een domme grap toen z'n moeder van de trap viel.
Veel mensen dachten dat Robert…
haar had vermoord.
Wie zoek je?
Niemand.
Gaaf nummer.
Weet je onze eerste dans nog?
Tuurlijk. - De brugklassers-luau bij Trader Vic's.
Daar hielden we voor het eerst elkaars hand vast.
Geweldig dat je dat nog weet.
M'n vingers voelden zo klein naast de jouwe.
Weet je nog dat ik dat gedicht voordroeg?
'Niemand, zelfs de regen niet, heeft zulke kleine handen.'
E.E. Cummings.
Dat weet ik nog.
En hoe dronken we waren?
'Bier voor drank, braakselstank.'
Dat had je moeten voordragen.
'Funkytown.' Funk, ja.
Het is een feest, geen onemanshow. - Ja, Thom.
Zijn feest.
Je bent zo'n goed mens. - Echt niet.
We moeten over Robert praten.
Is hij oké?
Nee, Susan.
Hij is een leugenaar en heeft in een inrichting gezeten.
Robert is niet oké. Dat zeg ik al weken.
Het gaat niet om jou. Hij mag niet drinken met z'n medicijnen.
Z'n medicijnen? Jezus, Susan.
Wat nou? - Hij is gestoord. Hij is gevaarlijk.
Ik kan het niet.
Wat kun je niet?
Met je naar bed.
Je bent te groot.
Hij is alleen zo groot als ik een stijve heb.
Kunnen we erover praten? - Ik weet niet of dat wat uitmaakt.
We hoeven niets te doen. Ik ben gewoon graag bij je.
Ik vind je echt een goed mens.
Is hier iemand?
Wat heb je gezegd?
Wanneer? - Vijf minuten geleden.
Je fluisterde iets tegen hem waarna hij wodka achteroversloeg en gek werd.
Hij is altijd al een gestoorde gek geweest.
Het is een psychopaat. Hij ontvoerde Matt en Rhonda.
En hij duwde vast z'n moeder… - Klets niet. Jij bent gestoord.
Doe iets.
Ik doe al iets.
Getuige zijn is iets doen.
Thom. Heeft iemand Thom gezien?
Wat de fuck, gast? - Ben je een vriend van Cha Cha?
Je mag hier niet komen.
O, mijn god. Hij heeft een mes.
Je wist niet dat we hier waren. Het geeft niet.
Laat ons met rust.
Waar was je? - Nergens.
Er is echt iets mis met Robert.
Het was zijn feest, zei je toch? - Help me, alsjeblieft.
Ga mee naar binnen.
Stop.
Hou op.
Wat doe je nou? Ga van me af.
Gaat het? - Prima.
Waarom huil je?
Wil je geld? Ik weet waar de kluis is.
Ben je acteur? M'n vader is producent. Hij geeft je wel een rol.
Laat haar gaan, dan blijf ik.
Hij beweegt niet. Waarom beweegt hij niet?
Ga je hem helpen?
Ik ben klaar met hem.
Wat doe je?
Gaat het? - Alleen als jij er bent.
Rustig aan.
Hij zit op slot.
Hij heeft een mes.
Doe open of we trappen de deur in. - Wie je ook bent, doe open.
Deb. Gaat het?
Wie is hier?
Hij zegt niets. Hij staat daar maar met een mes.
Wat voor mes?
Het is tijd om te gaan.
Vind je niet?
Kijk uit.
Is dat wat je wilt?
Dat wil ik, ja.
Dan wil ik dat ook.
Dag, Thom.
Ik dacht dat we er geweest waren.
Je bent oké.
Wat een koppijn.
Ik mag geen kater hebben voor Dance Off!
We hadden dit feest moeten afzeggen.
Ik zou iemand neersteken voor een drankje.
Grapje. Ik ben grappig.
Zoals ik blijf herhalen.
No mas stofzuiger, por favor.
Gracias.
Ik snap nog steeds niet wat jij en Ryan in Susans slaapkamer deden zonder shirt aan.
Neuken.
Nee, die engerd dwong ons om ze uit te doen.
Waar kende je hem van?
Ik kende hem niet. Ik had hem nog nooit gezien.
Maar hij zei je naam.
Volgens mij niet.
Zeker weten.
Misschien van jullie gehoord.
Hoe gaat het met hem? - Hij ligt in het Cedars.
Volgens de arts was het de combinatie van alcohol en medicijnen.
Zei de arts dat zomaar? - M'n vader is ook arts.
En wij zijn z'n vrienden. Ik tenminste wel.
Wat heb je tegen hem gezegd? - Tegen wie?
Robert? Niets.
Ik zag je iets tegen hem fluisteren en hij was van streek.
Ik heb niets gezegd.
Ik ken je toch. - Helemaal niet.
Ik weet meer dan je denkt.
Ik weet dat je je moeder hebt vermoord.
Juist.
Wat zei hij tegen jou? Nadat je hem kuste. - Dat was reanimatie.
Hij bedankte me.
Het was de eerste keer dat we tegen elkaar logen en dat allebei wisten.
Op dat moment wist ik dat m'n grootste wens en angst was uitgekomen.
Ik had de wereld van de dood en volwassenen betreden.
De deur was achter me dichtgegaan.
Ik zou me nooit meer kind voelen. Ik had me nooit volwassener gevoeld.
En nog nooit zo alleen.
Kijk wat een mooie lucht.
Wil je niet naar de lucht kijken?
Die heb ik al gezien.
Help.
Gebaseerd op het boek van BRET EASTON ELLIS