Можеби не се сеќавате на него, но...
Остани таму.
Се враќам. -Беше вистински витез.
Поинаков од другите. Да.
Имаше мирен нарав.
Тивок и скромен.
Ветеран од сто војни, но ничиј непријател.
Секогаш знаеше што се очекува од него.
Никогаш не се жалеше.
Дури и додека умираше, тој...
само...
Само се помири.
Сакаше да им биде од корист на оние околу него.
Тоа не го збогати.
Не поседуваше земја, не му се роди дете.
Одам во Ешфорд Кај мома со става тенка
Хај-хо, хај-хо
Љубов ќе биде моја И ќе лежиме под сенка
Хај-хо, хај-хо
Ајде, Данк!
Не сакаше ништо освен да е на отворено...
и оган да си ги стопли нозете.
Неговите вештини како воин беа...
неопеани.
Но, имаше цврста вилица.
Ајде. -И беше упорен борец.
Само продолжуваше да напаѓа.
Ќе измамам бакнеж сладок Со острица тенка
Хај-хо
Куќо Флорент,
Сер Арлан почнал да служи во вашата гарда кога татко ви го изгуби видот.
Љубов ќе биде моја И ќе лежиме под сенка
Хај-хо, хај-хо
Куќо Хејфорд,
Сер Арлан се борел рамо до рамо со вашите браќа кај Редграс.
Неговиот штитоносец, неговиот внук, загинал во битката.
Куќо Тајрел,
Сер Арлан често зборуваше дека ви служел...
најдобро што можел.
Рече дека вие, господару, сте му кажале дека витез-скитник
е мостот меѓу господарите и обичните луѓе.
Не го познавам.
Да не беше лош витез? -Не беше лош витез.
Не може да бил добар ако никој не се сеќава на него.
Мрдни малку. Ајде.
Ова е недостојно, сер.
Па, врати се во кампот и остави ме на мира.
Не би те оставил, сер.
Не додека мора да трпиш твојот господар одново и одново да умира.
Иако се чини дека овие лордови ич не те слушаат.
Ништо не можам да направам.
Ти си витез на царството, сер. Можеш да кажеш: “Заеби дозволата.“
Влези во арената, предизвикај го Лонгторн Тајрел
и зариј му копје во газот.
Ајде доста.
Што се однесуваш кон овие кралски кученца ко да се подобри од тебе?
Подобри се од мене.
А ти си премногу дрзок.
Сер Арлан беше голем витез.
Некој ќе се сети на него.
Еј, кој дојде?
Не ги гледаш бајраците, џиновски кретену?
Може подобро се вратам, сер, да го проверам кампот?
Да не душкаат арамии.
Ми текна нешто.
Може мечот за да ги избркам луѓето?
Или боздоган? -Имаш нож. Доста ти е.
И гледај да си тука кога ќе се вратам.
Ако ме ограбиш, ќе те гонам. Со кучиња.
Немаш кучиња!
Ќе најдам. -Каде?
Нашиот господар од Ешфорд им посакува добредојде на големите и почитувани
Бејлор Таргеријан, првороден син на кралот Дерон Добриот.
Принцот од Драгонстон, Раката на кралот...
и наследник на Железниот Трон.
И неговиот брат, Мејкар.
Господару од Ешфорд.
Голема чест е што дојдовте, Ваша Милост.
Голема чест е што ме примивте. -Ќерка ми Гвин.
Момче, доста зјапаш. Погрижи се за коњов.
Не сум коњар, господару.
Не си до толку бистар?
Па, ако не те бива со коњи,
тогаш донеси ми вино и една убава девојка.
Господару, простете, не сум ни слуга.
Ја имам честа да бидам витез.
Па...
на што спаднало витештвото.
Тргни се! -Полека.
Полека. Ајде.
Ајде, во ред е.
Така, девојко.
Има премногу луѓе, се согласувам.
Кај да ги ставам сите овие коњи?
Убавите секогаш се темпераментни.
Само се возбудила малку.
Мислеше на принцот, не на коњот.
Извинете, господа.
Јас сум Сер Данкан Високиот. -Мило ми е.
Јас сум Сер Роланд Крејкхол,
а ова е брат ми, Сер Донел од Даскендејл.
Богови, момче.
Ти ќе го јаваш коњот во битка или тој тебе?
Не му земај за зло на Сер Роланд, ретко мора да крене поглед за да понижи некого.
Да, да, прав никаквец сум.
Кажи, Сер Данкан,
има ли овде соодветно место за серење?
Не баш, не.
Човек со такво потекло не се понижил да си го издраска газот со сено.
Чинам, до крајот на неделата ќе мора.
Од каде си? Не мирисаш на одгледан во некоја Куќа.
Од никаде, всушност.
Познато ми е.
Моето семејство е од таму.
Не сте вие Дарклин од Даскендејл?
Бевме раколовци од Даскендејл.
Од памтивек.
Сер Донел?
Може да прашам, сер?
Како син на раколовец ја добил честа
да биде витез во Кралската гарда?
Исто како што станавме раколовци.
Исто како што... -Да не си ти Бејлор Таргеријан?
Не.
Тогаш, не ми стој на патот.
Да, да. Секако. Се извинувам.
Извини.
Принцовите ќе сакаат да си ги измијат рацете.
Идам, госпоѓо.
Тргни се, кочијава да помине!
Од пролетните дождови надојдоа многу наши потоци.
Можеби младите принцови затоа доцнат?
Доцнат, да ме ебеш. Не доцнат.
Не го пцуј нашиот милостив домаќин. -Реков “да ме ебеш“, не него.
Не е тој крив што татко ни нареди да дојдеме на овој беден циркус.
Може другпат да разговараме за ова?
Рече дека ќе одиме на лов.
Дерон го правел ова и порано.
Не требаше да му наредиш да учествува.
Синовите на принцот ги нема.
Ќе беше позагрижен да беше син ти.
Веројатно се мртви.
Мртви? -Војни почнувале и за помалку.
Голем си и глупав.
Ги нема само еден ден.
Сигурно Сер Роланд ќе го најде, а со него и Егон.
Кога ќе заврши турнирот, можеби.
Дерон припаѓа на турнирското поле не повеќе од Ерис или Рејгел.
Сакаш да кажеш, попрво би јавал курва отколку коњ.
Не го реков тоа.
Нема потреба да ме потсетуваш на мааните на син ми.
Може да се смени. Ќе се смени.
Или, се колнам, ќе заврши мртов.
Ти.
Кој си ти? Зошто нѐ шпионираш?
Покажи се.
Господари, се извинувам што ве прекинувам.
Јас...
Го замолив Сер Манфред Дондарион да гарантира за мене,
за да можам да се натпреварувам, но ме одби.
Кој? Што се случува, ебате?
Ние сме натрапниците овде, брате. Дојди поблиску, сер.
А и други.
Знаете, велат дека не го познаваат Сер Арлан од Пенитри,
но тој им служел, се колнам.
Ги имам неговиот меч и штит.
Меч и штит не те прават витез.
Освен ако немаш подобар доказ за тоа што го велиш, написмено или...?
Се сеќавате на него, Ваша Милост?
Било пред многу години.
Можеби сте заборавиле.
Сер Арлан од Пенитри.
Никогаш не победи на турнир, колку што знам.
Но, и никогаш не се посрамоти. -Да, сер.
Мислам, не. Не, не се посрамоти.
Го собори Лорд Стоукворт во тепачката кај Кингс Лендинг,
а години пред тоа лично го симна од коњ Сивиот Лав.
Ми кажа за тоа, многу пати.
Тогаш, ќе се сетиш на вистинското име на Сивиот Лав, не се сомневам.
Сер Дејмон Ланистер.
Сивиот Лав. Сега е Лорд на Кастерли Рок.
Така е.
И утре ќе се натпреварува.
Како се сеќаваш на некојси витез-скитник
кој случајно го соборил Дејмон Ланистер пред 16 години?
Се трудам да дознам сѐ за моите непријатели.
Зошто би се борел со витез-скитник?
Беше пред многу години, кај Стормс Енд.
Лорд Баратеон одржа витешки игри кога му се роди внук.
Сер Арлан ми беше противник во првиот дуел.
Скршивме четири копја пред конечно да го симнам од коњ.
Седум.
Мислам.
Приказните растат со раскажувањето, знам.
Немој да мислиш лошо за твојот стар господар, но беа само четири копја.
Како што велите, Ваша Милост. Четири биле. Простете.
Стариот, Сер Арлан, велеше
дека сум глуп како ќускија и бавен како говедо.
Нема штета, сер. Стани.
Сте му ги вратиле коњот и оклопот и не сте му зеле откуп.
Сер Арлан често ми велеше дека вие сте душата на витештвото
и дека еден ден Седумте Кралства ќе бидат безбедни во ваши раце.
Не за многу години, се молам.
Не, не мислев дека кралот треба...
Сакаш да се натпреваруваш. Така?
Да. -Одлуката е
на господарот на игрите, но не гледам причина да те одбијам.
Како што ќе речете, господару.
Ваша Милост... -Добро, благодарен си.
А сега, губи се.
Прости му на брат ми, сер.
Неговите синови залутале доаѓајќи наваму и загрижен е.
Секако.
Се надевам, нема да ги најдат мртви.
Сер.
Не си му крв на Сер Арлан?
Не, не сум.
Според законот, само роден син има право да наследи грб на витез.
Мора да смислиш нов грб, сер.
Свој симбол.
Ќе смислам.
Ви благодарам уште еднаш, Ваша Милост.
Ќе се борам храбро.
Ќе видите.
Наваму. -Ти не си витез.
Ти си Флоријан Будалата.
Да, госпоѓо.
Најголем будала што некогаш постоел.
И исто толку голем витез!
Будала и витез?
Никогаш не сум чула за такво нешто.
Мила дамо, сите мажи се будали и сите мажи се витези...
кога се работи за жени.
Здраво живо.
И едно за синоќа.
Беше одлично. Како ги направи триковите со оган?
Тоа е полен? -Да, го собираме по пат.
Не сум видел џиновски кукли.
Сама ги правиш? -Чичко ми ги прави, но јас сликам.
Ќе ми насликаш нешто?
Имам пари за да платам. Јас...
Сакам да насликам нешто врз пехарот.
Па, што би сакал?
Всушност, не знам.
Јас...
Извини, сигурно ме сметаш за будала.
Сите луѓе се будали, сите луѓе се витези.
Сивото е малку монотоно. -Да.
Да, полето нека биде во бојата на зајдисонцето,
зашто стариот сакаше зајдисонца.
И... -Еден брест.
Голем, како оној покрај реката,
со кафеаво стебло и зелени гранки.
Да. Брест. Тоа може.
Но, со ѕвезда паѓалка одозгора.
Ќе можеш?
Ти благодарам.
Јас сум Сер Данкан Високиот.
Јас сум Тансел.
Момчињата ме викаа Тансел Превисоката.
Не си превисока. Мислам, токму си за...
За? -Кукли.
Да, кукли.
Добро.
Чекај. Штитот. -Да, извини. Да, штитот.
Лошо се однесував?
Со девојката со куклите.
Како да не се однесував добро.
Ќе ти го наслика штитот.
Да, за пари.
И двајцата сте ко џинови.
Дали тоа ветува?
Тоа ви е...
заедничко.
Точно, да.
Заедничко.
Мислиш еден ден ќе бидам витез?
Секако, зошто да не? Добро момче си.
Малку сум слабичок.
Ќе пораснеш.
Дури и за мои години, сите ми го велат тоа.
Сите ми велеа дека сум глупав.
И?
Што? -Што?
Што правеше кога луѓето те нарекуваа глупав?
Што ти е, пак, тебе гајле?
Моите проблеми се мои.
Мислев...?
Не сакаш да ми помогнеш? -Со што?
Да пораснеш? -Да, витезу-скитник. Ти.
Што е оваа мочка? Ми требаат мускули.
Ќе одговориш на мојот повик за војна?
Добро. Ајде! Станувај.
Спремни?
Еј! Исуши си ги дланките, несмасно копиле.
Не сме в соба кај сестра ти.
Спремни?
Влечи!
Ајде!
Влечи! Ајде, нанижани глуварчиња!
Ќе се вратам, ќе се вратам.
Лајонел, што правиш? -Жеден сум.
Лајонел!
Влечи!
Жеден сум, идиоте.
Жеден сум.
Добро изгледа.
Проклет идиот!
Добро работиш.
Нема подобар.
Ми треба оклоп за утре.
Штитници за врат и нозе и голем шлем.
Ќе се натпреваруваш или работиш?
И двете, можеби.
Голем си, но сум правел и поголем оклоп.
Имам неколку парчиња што може ќе ти се токму.
Но не се опточени со злато или сребро.
Само добар челик, цврст и обичен.
Правам шлемови што личат на шлемови, а не на крилести свињи и помпезни украси.
Но мојот подобро ќе ти служи, ако добиеш копје в лице.
Баш тоа ми треба. Колку?
800 сребреници, бидејќи се чувствувам дарежлив.
Осумстотини?
А да се трампаме за оклоп направен за помал човек?
Половина шлем? Верижница?
Стили Пејт продава само она што ќе го изработи.
Можам да го искористам металот, ако не е премногу 'рѓосан.
Ќе го земам и ќе ти дадам оклоп за...
шестотини.
Имам само два сребреника.
Имаш еден ден.
Прати го остатокот преку штитоносецот, инаку ќе го продадам
на следниот човек.
Ќе добиеш сѐ назад, се колнам.
Планирам да бидам шампион.
Ајде, де.
А сите други се дојдени...
само за да те бодрат?
Има ли побудала човек од мене?
Ако победам, ќе се вратам и ќе те откупам.
Ветувам.
Најдобра девојка.
Ова е за неа.
Гледај да добие овес вечерва. Да.
И јаболко.
Сега веќе нема назад.
Знаеш, стариот живееше 60 години
и не стана шампион.
Имам бубачка во сокот.
Ако станам шампион на Ешфорд Медоу...
дури и за еден час...
можеби некоја голема куќа ќе ме земе во своја служба.
Можеби дури и Куќата Таргеријан.
Мислиш Куќата на змејот најмува витези-скитници, сер?
Доста, бе.
Колку да знаеш, Сер Донел од Кралската гарда
е само син на раколовец.
Сер Донел?
Од Даскендејл? -Да.
Татко му поседува половина од флотите за лов на ракови во Вестерос.
Што?!
Од каде знаеш?
Сакам риболов.
Време е.
Добро, да одиме. Ајде, побрзај.
Да одиме.
Чекај ме!
Сер Данкан!
Добро си? -Да.
За новите богови и старите!
Штит!
Копје!
Штит.
Шлем!
Еј, кој е она?
Принц Валар, синот на Бејлор.
Втор по ред за тронот. -Штит!
Се обложувам дека ќе победи. -Го прифаќам облогот.
Лорд Ешфорд си ги ебе овците!
Ајде!
Штитоносецу! Копје, копје!
Сер. Спушти ме долу.
Умри!
Се предаваш, копиле од Блекфаер?
Предобро беше вечерва.
Она со рибата беше одвратно.
Нешто не е во ред?
Дали големите витези живеат во жива ограда и умираат покрај каллив пат?
Мислам не.
Сер Арлан не беше надарен со меч или копје,
и пиеше и блудничеше,
и беше тежок човек.
Немаше ни пријатели.
Живееше речиси 60 години и никогаш не стана шампион.
Какви шанси, пак, јас имам? Навистина.
Но, беше добар со мене.
Не му бев род...
но ме чуваше како да сум.
Ме воспита да бидам чесен човек.
И сите овие...
благородни господа не можат ни да му се сетат на името.
Се викаше Сер Арлан од Пенитри.
И јас сум неговото наследство.
А утре...
ќе им покажеме што направила неговата рака.
Превод: Сандра Авросиевска