เอ้า โอเค
ในโลกนี้ เราคงต้องควบคุมความคิดให้ดีๆ
- แน่นอนที่สุด - ตามนั้นเลย
"นึกถึงหนังเรื่องนึงเลย ชื่ออะไรน้า นึกไม่ออก"
เบิร์ต อย่าเผลอ
เอ้อ โทษที
"ยัยคนนั้นเล่นด้วย"
"คนที่แต่งงานกับคนนั้นน่ะ ที่ชื่ออะไรนะ"
"ฟีบี้ เคทส์ ไม่ ไม่ใช่ฟีบี้ เคทส์"
"'วัยอลวนที่ริดจ์มอนต์ไฮ' โอ๊ย หนังเรื่องนี้โคตรเด็ดเลย"
"ฉากตรงสระน้ำ ที่เธอถอดเสื้อออกน่ะ..."
"อย่างแซ่บ"
เรื่องทางเพศมันลื่นไหลกันได้
"จริง ฉันนี่อยากจะไหล กับร็อบ โรว์"
เปล่านะ ฉันไม่ได้อยากจูบกับร็อบ โรว์
"ที่ปากจือๆ ของเขา"
"แปลกดีแฮะ ในความคิดของคริปกี้ ก็พูดไม่ชัดเหมือนกัน"
โอเคๆ
เราต้องหาคำตอบว่าเราอยู่ไหนกัน
และต้องทำยังไง ถึงจะได้ไปโลกที่เราควรอยู่
"'วอท วูเม็น วอนท์' เมล กิ๊บสัน"
เมล กิ๊บสัน ไม่ได้แต่งงานกับฟีบี้ เคทส์
ไม่ มันคือหนังที่เกี่ยวกับพลังจิต
"เหมือนที่เราเจอกันอยู่เนี่ย"
"ไม่ฟังตูเลย"
พูดต่อเลย สจ๊วต
ไอ้คำสั่งที่มา พร้อมกับคู่มือใช้งานเครื่องเนี่ย
มันคือข้อความ จากคนที่เขาพยายามช่วยฉัน
"ดูสภาพ คนจบปริญญาเอกจากสแตนฟอร์ด"
"ต้องมาฟังคำสั่ง จากไอ้เจ้าของร้านขายการ์ตูน"
มาทำเองเลยไหม คริปกี้
ไม่ นายทำดีแล้ว
"ฉันจะรอให้นายพลาด แล้วก็ซ้ำให้หนัก"
ขอบใจนะ
ข้อความในคู่มือนี้บอกว่าสาเหตุที่เรา
กู้จักรวาลหลักคืนมาไม่ได้
ก็เพราะเราเคลื่อนที่ไปด้านข้าง
แต่เราต้องเคลื่อนไป ตามแกนที่สี่ของมิติ
- เวลา - เวลา
"ยังคงหมุนไป หมุนไป หมุนไป"
- "ไม่กลับมาเหมือนเคย" - "ไม่กลับมาเหมือนเคย"
- จบหรือยัง - โทษจ้ะ
- โทษที - "แหม ผู้ชายฉันก็ขึงขังเว่อร์"
"แหม เดนีสก็ มาแอบมองตอนเราขึงขัง"
โอเค ลูกพี่ ต้องทำไงถึงจะได้
คือเครื่องของเลนเนิร์ดกับเชลดอน ไม่เคยครบสมบูรณ์
มันต้องมีพวงมาลัยด้วย
- พวงมาลัยเหรอ - ไม่ใช่ซะทีเดียว แต่...
เป็นกลไกควบคุมสักอย่าง
ที่จะพาเรากลับไป ในเวลาและสถานที่
ก่อนทุกอย่างจะเละเป็นขี้
แย่จัง พันธุ์ทิพย์พลาซ่าดันเจ๊งไปแล้ว
"พันธุ์ทิพย์พลาซ่า"
- เฮ้ย - โทษที มันอดคิดไม่ได้
เหมือนไปบอกคนอื่นว่า "อย่าคิดถึงช้างสีชมพูนะ"
- "ช้างสีชมพู" - "ช้างสีชมพู"
เห็นไหม
คริปกี้
ของแบบนี้ต้องไปหาที่ไหน
"ฉันน่าจะไม่ติดตรงที่เขาปากยื่น"
"อยากมีลูกกับเขา"
"จริงเปล่าเนี่ย"
"ถ้าไม่คิดจริงก็คงไม่คิดหรอก"
"ฉันว่ามีวิธีอยู่"
ไปเอาเครื่องควบคุมดาวเทียม มาดัดแปลงใช้แทนได้
ที่ไหนมีเครื่องควบคุมดาวเทียม
ง่ายเลย ที่คณะวิศวะของแคลเทค
แจ่ม งั้นเราไปที่นั่นกัน
"แจ่ม งั้นเราไปที่นั่นกัน"
- เล่นเป็นเด็ก - "เล่นเป็นเด็ก"
"กวนตีน"
(อย่ากดข้าม)
(เพื่อความเพลิดเพลินในการรับชม)
(คนรินไวน์ของเราให้จับคู่อีพีนี้)
(กับไวน์ชาโตเนิฟดูปาเป ปี 2019)
"แต่กอบกู้จักรวาลไม่ได้"
"เขาคือความหวังเดียวของเรา เขาพยายามแล้วพยายามอีก"
(ความเปรี้ยวเบาๆ ช่วยเสริมมุกเสียดสีที่คมคาย)
(ถ้าดูเรื่องนี้ตอนเงินกำลังตึงมือ)
(เขาแนะนำให้เอาสุราสามทับ เทใส่แตงโม)
(จะกินอะไรก็กิน ทุกอย่างฮาขึ้นถ้ากินเหล้า)
(อย่างมีความรับผิดชอบ)
(สจ๊วตล่มแผนกู้จักรวาล)
(สปอยล์เลย เด็กซิสมิดไนท์รันเนอร์ ได้ค่าลิขสิทธิ์เพลง)
"สจ๊วตทำไม่ได้"
(สถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย)
(คุณโนวิทซ์กี)
ติดต่ออะไรคะ
เรามาหาฮาวเวิร์ด โวโลวิตซ์ครับ เขาเป็นวิศวกรการบินที่นี่
สักครู่นะคะ
"ตัวคุณหอมเหมือนแม่ผมเด๊ะๆ เลย"
- อะไรนะคะ - "ก็ตามนั้นแหละ"
ช่วยหยุดคิดที
(คุณโนวิทซ์กี)
ไม่มีคนชื่อนี้นะคะ
- แน่ใจเหรอ - เดี๋ยวดูให้ใหม่ค่ะ
"ไม่ได้ดูให้อีกรอบหรอก แค่ทำเป็นมีมารยาท"
ค่ะ ไม่มีชื่อนี้จริงๆ ค่ะ
- ช่วยรอสักครู่นะครับ - ได้เลยค่ะ ฉันอยู่นี่
"ไปจนตายคาโต๊ะ เพราะดันมีผัวเป็นมือกลอง"
"เลยต้องมาทำงานนี้ เพื่อเอาประกันสุขภาพ"
ฮาวเวิร์ดไม่อยู่ที่นี่ได้ไง
- จักรวาลนี้อาจจะไม่มีเขาก็ได้ - จริงด้วย
ฉันหาคนชื่อฮาวเวิร์ด โวโลวิตซ์ ไม่เจอสักคน
หาต่อไป
"แม่เจ้าเว้ย เอ็กซ์ขนาดนี้ เห็นแล้วอยากจะลากกลับบ้าน"
"ฉีกเสื้อผ้าออกให้หมด แล้วซั่มจนแตกไว แล้วก็นอนร้องไห้"
"ตอนเธอขึ้นแท็กซี่กลับ"
แหวะ
ไม่ ไม่มี ฮาวเวิร์ด โวโลวิตซ์เลยจริงๆ
"ซวยแล้วเรา" ซวยแล้วเรา
"ตัวเอง ได้ยินแล้ว" ตัวเอง ได้ยินแล้ว
เดี๋ยวนะ ฉันเจอเบอร์นาเด็ต รอสเทนคาวสกี
เธออาจรู้อะไรก็ได้
ไม่ลองไม่รู้
ไง
คะ
"อยากเป็นผู้ ที่ถูกเลือกให้ผิดหวังไหม"
(โรงเรียนเต้นรำครูเบอร์นาเด็ต)
เป็นอะไรกันไปหมดเนี่ยจ๊ะสาวๆ
ปัดโธ่ ยกเท้าสูงๆ
เต้นแบบนี้นี่เป็นคนหรือว่าเป็นหมูเด้ง
"ไปตายไป อีเปรต"
ตอนถึงคิดแม่ก็คิดแบบนั้นหรือเปล่า
ไม่ใช่นักจุลชีววิทยาในโลกนี้แหงๆ
เก่งโคตรๆ คนอื่นดูไม่ออกกันเลย
- แบร์รี่ พอไหม - ฉันก็คิดตามที่ฉันเห็น
เอาเถอะ พักได้ ไปกินน้ำ หรือไปกินเหล้า
ฉันไม่สน
ให้ช่วยอะไรคะ
ไม่รู้จักเราเหรอ
เคยไปบำบัดเหล้าด้วยกันเหรอ ช่วงนั้นมันเบลอๆ
เบอร์นาเด็ต รอสเทนคาวสกีใช่ไหม
นั่นนามสกุลเก่า
นามสกุลของผัวฉันคือไอ้หัวขวด
แล้วคุณไอ้หัวขวด
ชื่อจริงคือ ฮาวเวิร์ด โวโลวิตซ์รึเปล่า
- ใคร - เขาเป็นวิศวกร
หน้าตาเหมือนตัวโนมแต่งสวน ไว้ผมทรงเดอะบีเทิลส์
เขาขายโคเคนด้วยหรือเปล่า
- ไม่ - งั้นก็ไม่รู้จัก
"เธอเป็นแบบนี้ได้ไง"
ฉันจะเล่าให้ฟังก็ได้ พ่อขนดก
แม่ฉันเป็นขี้เหล้า
ที่พยายามสานฝันของตัวเอง ด้วยการจับฉันแต่งตัว
บังคับฉันให้ประกวดนางงาม
อัดยาลดความอ้วนให้ฉันผอม
แต่เป็นได้แค่นางงามควิซโนส แคลิฟอร์เนีย ปี 1999
- "โธ่" - "เป็นเศร้า"
"ควิซโนส หิวเลย"
ตอนนี้ต้องมาสอนอีพวกเด็กเอาแต่ใจ ให้เต้นแท็ป
ไร้ประโยชน์มาก
เพราะที่พวกนาง จะได้ไปเต้นในอนาคตคือรูดเสา
- "ไม่นะ" - "จริงอะ"
- "แม่จ๋า" - โอ๊ย คิดเบาๆ หน่อย
ขอโทษที่มาทำให้เสียเวลา
"ไม่เสียเวลานะถ้าฆ่าฉันให้ตาย"
โชคดีนะจ๊ะ
เอาล่ะ ว่าที่ผู้ป่วยโรคกลัวอ้วน มาเรียนกันต่อ
(ควิซโนส)
รู้หรือเปล่า ในโลกที่มีพลังจิต เราพูดตอนกำลังกินได้
เจ๋งโคตรๆ
ดูนี่นะ
"ในโลกที่มีพลังจิต เราพูดตอนกำลังกินได้"
"เออ รู้เรื่อง"
- ไง - หายไปไหนมา
เราต้องหาวิธีเข้าไปในแคลเทค
- โทษที เราไปอึ๊บกันมา - สจ๊วต
เดี๋ยวฉันก็จะนึกถึงมันอยู่ดี
"พอแล้ว ฉันไม่อยากฟังแล้ว"
"สุดจัดปลัดบอก ฉันรู้ใจเธอทุกอย่างเลย"
"เยี่ยมสุดๆ ไม่ต้องถาม ไม่ต้องขอโทษกัน"
"นายต้องไม่เชื่อ ว่าในที่สุดฉันเจออะไร"
"เจอจริงๆ"
ตกลงเอาไง
ง่ายจะตาย
เราก็แค่แอบย่องเข้าไปในคณะวิศวะ
แล้วก็ขโมยชิ้นส่วนออกมา
"ง่ายกับผีสิ เข้าไปได้ที่ไหน"
"และถึงจะเข้าไปได้ ก็ไม่รู้ว่าต้องไปหาอะไร"
"แล้วต่อให้รู้ ก็ไม่รู้วิธีประกอบอยู่ดี"
"แล้วสมมติถ้าประกอบได้ ก็ไม่รู้วิธีใช้งาน"
"และถึงแม้เราจะรู้วิธีเข้าไป รู้ว่าหาอะไร"
"ประกอบมันได้และรู้วิธีใช้งาน"
"เราก็ไม่รู้ว่าเราจะไปไหน"
จะถามอะไรไหม
ไม่ต้องถามแล้วแหละ
นี่เราต้องทำแบบนี้ไปอีกนานไหม
ในโลกที่มีพลังจิต มันไม่มีทางที่จะหลอกใครได้
มันต้องมีทางสิ
เบิร์ต เลือกไพ่ใบนึง
- "สามดอกจิก" - สามดอกจิก
ขอฉันลองอีกรอบ
- "แจ็กโพธิ์แดง" - เบิร์ต พอ
ที่แน่ๆ คือ เราต้องหาวิธีปิดกั้นความคิด
เหมือนหมวกของแม็กนีโต
"โอ๊ย หอกเอ๊ย เอามาจากการ์ตูนอีกแล้ว"
- "ได้โปรดฆ่าตูที" - "โอย อยากอยู่เนี่ย"
- "อย่ามาทดสอบระบบ" - "เดี๋ยวฉันช่วยจับ"
ว้าว หน้าไม่อายทั้งสามคน
ฉันก็ไม่ได้หมายถึง หมวกของแม็กนีโตจริงๆ
แต่คือแบบตัวช่วยกั้นพลังจิต
นั่งสมาธิดูไหม แบบว่า "ยุติความคิดว้าวุ่น"
- ไม่ลองไม่รู้ - โอเค ดี
- ตกลง - เอาสิ
ทุกคนหลับตาให้สนิท ปล่อยตามลมหายไป
เข้า
ออก
"ปัญญาอ่อนอะ ไม่ไหวจะทำ"
"เรียนโยคะแค่สองคลาส แล้วบรรลุธรรมเลยรึไงวะ"
"ท้องไส้ปั่นป่วนตั้งแต่ไปมิติวัวละ"
"ข้ามจักรวาลบ่อยๆ นี่ ระบบย่อยอาหารพังแน่"
"มันก็คือการเดินทาง..."
"ฉันกินฮอตดอกใส่เครื่องพริก และคิดว่าโอ้โฮ บ้าที่สุด"
"แต่ว่ามันไม่บ้าเลย เพราะมันอร่อย"
"ฉันรู้ว่าฉันเหมือนอย่างความคิด"
"และรู้ว่าพื้นฐานในใจของฉัน คือความรัก"
"และฉันชอบ กางเกงผ้าลินินที่มีเชือกผูก"
"คิดบ้าอะไรวะเนี่ย 'เลดี้แม็คเบ็ธ'"
"ทรามวัยกับไอ้ตูบ"
"เขียดผู้มีแกกทั้งหลาย ฉันกำลังอั้นตดอยู่ค่า"
"หายใจเข้า..."
"พ่อฉันเคยขับรถดัทสัน"
"ฟีฟายโฟฟัม ฉันได้กลิ่นเลือดของคนอังกฤษ"
- "กลอนนี้มาได้ไงวะ" - "แล้วฉันจะโดนคิดตังค์ไหม"
"เฮ้ย ฉันลืมไปเอาผ้าที่ส่งซักไว้"
นั่งสมาธิไม่น่าเวิร์คนะ มีวิธีอื่นไหม
(สถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย)
ฉันว่าวิธีนี้ไม่น่าได้ผล
มีวิธีกั้นความคิดที่ดีกว่านี้ไหม
ไม่มีสินะ
(แคลเทค)
หนึ่ง สอง สาม ไป
"เถอะนะไอลีน"
"ฉันสาบาน"
"มามะ ถอดทุกอย่างออกให้หมด"
เราฟังเพลงนี้ตอนนั่งรถมา
- หลอนหูสุดๆ - อ๋อ ฉันก็เป็นตลอดเลย
"ฝุ่นผงในสายลม"
"เราก็แค่ฝุ่นผงในสายลม"
มีอะไรให้ช่วยคะ
คุณคงจำผมได้ ที่เรามาเมื่อวานนี้
"ฉันต้องกินยาเยอะมาก จนจำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง"
ค่ะ จำได้ ดีใจที่ได้เจอกันอีก
คืองี้ครับ เดวิด ซอลท์ซเบิร์ก ที่อยู่ยูซีแอลเอ
บอกให้เราเอาเครื่องนี้ มาส่งที่ห้องวิจัยวิศวะ
- ชั้นบนค่ะ ไปตามทาง - ขอบคุณ
"ทูรา ลูรา ทูรา ลู ราย เย"
"ไอลีน ฉันจะฮัมทำนองนี้ ไปตลอดกาล"
ห้องวิจัยวิศวะน่าจะไปทางนี้
รู้ไหมว่าเราต้องหาอะไร
วงจรควบคุมอิมพีแดนซ์ ที่ปรับค่าได้ทั่วๆ ไป
"มั่วหน้าด้านๆ เลยตู"
ร้องเพลงเร็ว
- "สูง ผิวแทน ยังสาว ยังสวย" - "ยังสาว ยังสวย"
"สาวน้อยจากอิเปนีมาเดินมา และพอ..."
โอเค พอ
- บ้าอะไรเนี่ย - บ้าอะไรเนี่ย
ต้องรีบไปแล้ว
ไปให้ทันลมดูด
เกะกะจังโว้ย
เฮ้ยๆ
คุยกันก่อนได้ไหมล่ะ
อุ๊ย น่าอร่อย
- นายเป็นใคร - นายเป็นใคร
- อุ๊ย แป๊บนะ - สลับข้าง
- อะ ต่อเลย - โอเค
- นายเป็นใคร - นายเป็นใคร
- ฉันถามก่อน - ฉันถามก่อน
- โอเค นายพูดก่อน - โอเค นายพูดก่อน
- สงสัยจะได้เถียงกันนาน - ใช่
นายคือฉันที่มาหาฉัน ที่ร้านขายการ์ตูนรึเปล่า
ฉันนึกว่านายคือฉัน ที่มาหาฉันที่ร้านขายการ์ตูน
โอเคๆ ก่อนที่จะคุยกันต่อ ฉันขอพูดอย่างนึงก่อน
- คุณนี่หล่อเหลาเอาการมาก - คุณก็เช่นกัน
มันใช่เวลาไหมเนี่ย
เรากำลังทำภารกิจ เพื่อกอบกู้จักรวาลอยู่
มีใครไม่ทำบ้างล่ะ
ตัวฉันอีกเวอร์ชันนึงบอกว่า
มีฉันคนเดียวเท่านั้น ที่จะแก้ไขทุกอย่างได้
เขาโกหก เพราะแถ่นแท้น
เรามีเครื่องข้ามมิติ
เราก็มี
โอย งานเข้าซะแล้ว
ดูๆ แล้วฉันว่า มีความเป็นไปได้สองแบบ
ว่ามาเลย ไอ้เพื่อนยาก
สจ๊วตที่มาจากอีกจักรวาล ไม่ไว้ใจสจ๊วตคนแรก
เขาก็เลยส่งสจ๊วต ที่อยู่อีกจักรวาลนึง
ให้ไปทำภารกิจเดียวกัน เผื่อไว้กันเหนียว
- ฉลาดสุดๆ - หรือ...
ไม่ต้องพูดแล้ว ทุกนาทีที่เรามัวแต่เถียงกัน
โครงสร้างของความเป็นจริง มันยิ่งเสี่ยงต่อการล่มสลาย
ไปเอาเครื่องมา
หรือจะวัดกับฉัน
- ทำไมทำงั้นวะ - จะเอาอะไรไปสู้เขา
รีบตามพวกนั้นไป
เอาไงอะ
กินก่อนเถอะ
กดปุ่มด่วนเลย
เร็วสจ๊วต รีบกดปุ่มเร็ว
เอาล่ะนะ
โอ้โฮ
เธอต้องพูดว่า "โอ้ฮี้"
เอ้อ โอเค โอเค