Dobra, musimy tu kontrolować nasze myśli.
- Łacja. - Słusznie.
To jak w tym filmie. Jak on się nazywał?
Bert, skup się.
Sorki.
Z tą aktorką, która jest żoną tego tam.
Phoebe Cates.
Nie ona,
ale Beztroskie lata w Ridgemont High to był sztos.
Jak zdejmuje gółę bikini.
Kocham to.
Seksualność to spektrum.
Na moim jest Łob Lowe.
Niepławda! Nie chcę całować Łoba Lowe'a!
W jego ponętne usta.
Dziwne: w myślach też ma wadę wymowy.
Musimy dojść, gdzie jesteśmy
i co mamy teraz robić.
Czego pragną kobiety. Mel Gibson.
Nie był mężem Cates.
Ale to film o telepatii.
Takiej jak nasza.
Zostałem sam.
Dawaj, Stuart.
W instrukcji do urządzenia
są dla mnie wiadomości.
Mam doktołat ze Stanfołdu, a słucham handlarza komiksami.
Chcesz przejąć stery?
Nie, dzięki.
Poczekam na twoją połażkę.
Fajnie.
Według ulotki nie możemy przywrócić stanu pierwotnego wszechświata,
bo poruszamy się w poprzek,
nie wzdłuż osi czwartego wymiaru.
- To czas? - Czas.
...ciągle płynie, płynie, płynie
W stronę przyszłości
- Skończyliście? - Sorki.
Mój facet taki władczy!
Ale ją to kręci.
Dobła, szefie, co łobimy?
Dynksowi Leonarda/Sheldona brakuje kierownicy.
Kierownicy?
Jakiegoś mechanizmu,
który pozwoli nam trafić w czasoprzestrzeń przed rozwałką.
Szkoda, że zamknęli Ładio Shack.
Ładio Shack!
Wybacz. Trudno przestać myśleć.
"Nie myśl o różowym słoniu".
- Różowy słoń. - Widzisz?
Kripke, gdzie znajdziemy coś takiego?
Przeżyję cofnięty podbródek. Chcę mieć z nim dzieci.
- Naprawdę? - Nie zmyślam, kiedy myślę.
Widzę łozwiązanie.
Możemy coś sklecić ze stełownika satelitałnego.
Gdzie go znajdziemy?
Na wydziale inżyniełii Caltechu.
To tam idziemy.
"To tam idziemy".
- Dojrzała reakcja. - "Dojrzała łeakcja".
Palant.
NIE POMIJAJ!
BY UPRZYJEMNIĆ SEANS
NASZ SOMMELIER POLECA DO TEGO ODCINKA
CHÂTEAUNEUF-DU-PAPE ROCZNIK 2019
LEKKA KWASOWOŚĆ WYOSTRZA SATYRĘ
A JEŚLI BUDŻET SIĘ NIE SPINA
PROPONUJE GORZAŁĘ W ARBUZIE
WSZYSTKO JEST ZABAWNIEJSZE PO ALKO
PITYM Z UMIAREM
STUART NIE RATUJE WSZECHŚWIATA
SPOILER: DEXYS MIDNIGHT RUNNERS DOSTANĄ TANTIEMY
KALIFORNIJSKI INSTYTUT TECHNICZNY
Słucham?
Przyszliśmy do Howarda Wolowitza, inżyniera astronautyki.
Chwileczkę.
Pachniesz jak moja matka.
- Słucham? - Słyszałaś.
Przestań myśleć.
- Nie mamy takiego pracownika. - Na pewno?
Sprawdzę jeszcze raz.
Nie sprawdzam, to kurtuazja.
Nie mamy Wolowitza.
- Proszę zaczekać. - Oczywiście, jestem tutaj.
I będę do usranej śmierci,
bo wyszłam za perkusistę i potrzebujemy ubezpieczenia.
- Dlaczego nie ma Howarda? - Może w tym świecie nie istnieje?
Nie wyskakuje w necie.
Szukaj dalej.
Chciałbym zabłać ją do domu, zedrzeć z niej ubłanie,
skończyć przedwcześnie i płakać jak dziecko, gdy zamówi taksówkę.
Żadnego Howarda Wolowitza.
Mamy przesrane. Mamy przesrane.
Słyszeliśmy. Słyszeliśmy.
Znalazłem Bernadette Rostenkowski.
Może ona coś wie.
Sprawdźmy.
- Cześć. - Cześć.
Lubisz... łozczałowania?
Co się z wami dzieje?
Podnoście nogi!
Jak stado hipopotamów.
Zdychaj, suko.
O mamusi też tak myślisz?
Tutaj nie jest mikrobiolożką.
Zjawiskowa przenikliwość.
Barry!
Myślę, co widzę.
Przerwa na soczek, wódkę, czy co tam chcecie.
Słucham?
Nie znasz nas?
Z odwyku? Słabo to pamiętam.
Bernadette Rostenkowski?
Z domu, po mężu Bernadette Złamas.
Czy pan Złamas to Howard Wolowitz?
- Kto? - Inżynieł.
Wygląda jak kłasnal obcięty na Beatlesa.
- Diluje koksem? - Nie.
- To nie znam. - Co cię ugryzło?
Już mówię, małpoludzie.
Moja matka pijaczka stroiła mnie na konkursy piękności
i odchudzała tabletkami,
żebym została Miss Kalifornii '99 w konkursie Quiznos.
- Smutne. - Quiznos, mniam.
A teraz uczę rozpuszczone bachory stepowania,
choć i tak wylądują na rurze.
- Chcę do mamy. - Zamknąć móżdżki.
Wybacz, że zawracaliśmy głowę.
Lepiej by było mnie zabić.
Miłego dnia!
Do roboty, przyszłe bulimiczki.
W tym świecie można mówić z pełnymi ustami.
Łewelacja.
No zobacz.
W tym świecie można mówić z pełnymi ustami.
Skumałem.
- Hej. - Gdzie byliście?
Idziemy do Caltechu.
- Uprawialiśmy seks. - Stuart!
I tak bym o tym myślał.
Nie opowiadaj.
Było cudownie. Wiedziałem, czego ona pragnie.
Było bosko. Bez pytań, bez skrupułów.
Nie uwierzysz, co w końcu znalazłem.
Oj, znalazłeś.
Jaki plan?
Prosty. Włamiemy się do wydziału i ukradniemy części.
"Prosty", jasne. Nie włamiemy się.
A nawet jeśli, nie wiemy, czego szukamy.
Ani jak to złożyć, ani jak tego używać.
A nawet jeśli wejdziemy, znajdziemy i złożymy,
nie wiemy, co dalej.
Pytania?
Żadnych.
W świecie telepatii nikogo nie oszukamy.
Musi być sposób.
Pomyśl o karcie.
Trójka trefl.
Tłójka tłefl.
Spróbuję jeszcze raz.
Walet kier.
Dosyć.
Trzeba osłonić nasze myśli.
Jak hełmem Magneto.
Znowu bzduły z komiksów. Zabijcie mnie.
- Chciałbym. - Ja też.
Ja go przytrzymam.
Milutko. Wstydźcie się.
Niedosłownie hełm, tylko jakiś bloker telepatii.
Może pomedytujemy? Wyciszymy małpi mózg?
- Spróbujmy. - Okej.
- Dobra. - Czemu nie?
Zamknijcie oczy i skupcie się na oddechu.
Wdech.
Wydech.
To głupie.
Dwa raz byłam na jodze i zgrywam Deepaka Choprę?
Nie wypróżniałem się od krowiego świata.
Latanie po wszechświatach rozwali mi jelita.
Dawali hot doga z chili i pomyślałem: "Wariactwo",
a przecież są smaczne.
Moje myśli to nie ja.
Prawdziwy ja jest miłością i kocha lniane spodnie ze sznułkiem.
Lady Makbet. Lady i Tramp z bajki.
Bajecznie byłoby nie pierdnąć.
Wdech...
Tata miał Datsuna.
Ene due rabe, połknął bocian żabę.
A to skąd?
Mam rzeczy w płalni.
Darujmy sobie. Inne pomysły?
KALIFORJNIJSKI INSTYTUT TECHNICZNY
To nie wypali.
Masz lepszy sposób na blokowanie myśli?
Tak myślałem.
Raz, dwa, trzy...
Chodź no, Eileen Ja też znam tę pieśń
Chodźmy i wnet Rozbierzmy się
Leciało w radiu. Wpada w ucho.
Normalka.
Pył na wietrze...
Jesteśmy tylko pyłem na wietrze
W czym mogę pomóc?
Pewnie nas pani pamięta.
Biorę tyle prochów, że nic nie kojarzę.
Oczywiście. Miło, że wróciliście.
David Saltzberg z UCLA prosił,
żeby to zanieść na inżynierię.
- Pierwsze piętro, w głębi korytarza. - Dziękuję.
Będziemy nucić to po wieki...
Płacownia powinna być tam.
Wiesz, czego szukamy?
Układu stełowania o zmiennej impedancji.
Gadam bzduły.
Zaśpiewaj coś.
Piękna, smukła jak gazela
Dziewczyna z Ipanemy...
Wystarczy.
Co jest, kurwa?
Spadamy.
Za nimi!
Z dłogi!
Hej! Porozmawiajmy!
Mniam!
Kim jesteś?
Chwila.
Kontynuujcie.
Kim jesteś?
Pytałem pierwszy.
To mów.
Trochę się zejdzie.
Jesteś mną, który przyszedł do sklepu?
Myślałem, że ty nim jesteś.
Zanim to ustalimy, powiem jedno.
- Przystojniak z ciebie. - Nawzajem.
Nie ma czasu. Musimy ratować wszechświat.
A kto nie musi?
Inny ja mówił, że tylko ja mogę to zrobić.
No to kłamał, bo... ta-da!
Mamy urządzenie.
My też.
Ale zgryz.
Widzę kilka możliwości.
Mów, bracie.
Stuart z innego świata nie ufał pierwszemu Stuartowi,
więc wysłał drugiego Stuarta
na tę samą misję.
Sprytne.
Dość gadania.
Struktura rzeczywistości może się rozpaść.
Odzyskaj urządzenie.
Nie utłudniaj.
- Coś ty narobił? - Nie miałem z nim szans.
Za nimi!
Co teraz?
Popas.
Nie, dziękuję.
Wduś przycisk! Wduszaj!
Lecimy.
Kicha.
Chyba raczej: I-ha!
Wersja polska na zlecenie HBO Transperfect Media Poland
Tekst: Agnieszka Murawska