- Ne yapıyorsun? - Ne?
Benjamin'imi mi yiyorsun?
Şuna bak, çok güzelmiş.
"Benjamin'imi mi yiyorsun?" ifadesinin müstehcen olması bir yana,
onun Benjamin'ini yiyorsun.
Lezzetli, bir dene.
- Hayır. Ne? - Hadi.
- Güzel kokuyor. - Bir ısırık al.
- Vay arkadaş! - Değil mi?
Bu inanılmaz bir şey.
Ne oluyor?
Bunu bir dene.
- Ciddi misin? - Dene işte.
Bu ağzıma koyduğum en harika şey ve ağzıma acayip şeyler koymuşluğum var.
Galiba ne olduğunu anladım.
Ne olduğunu söyleyeyim. Bu şey...
Neler oluyor?
Galiba geviş getiriyorsun.
Neyi ne yapıyor?
İnsan vücudu bir mucizedir.
Dört midemiz var. Tıpkı atalarımız olan ineklerdeki gibi.
Saçma, nasıl olur da inekten...
- gelebiliriz? - Tamam.
Bu evren çok salak.
Şu düğmeye bas da bu...
Lezizmiş!
GEÇMEYİN!
BİZE DEDİLER Kİ
İNSANLAR GİZLİ MESAJLAR ARIYORMUŞ
JENERİĞİMİZDE.
BOŞA VAKİT HARCIYORSUNUZ.
BURADA BİR ŞEY YOK.
SADECE ŞAŞALI GRAFİKLER VAR.
VE HOŞ BİR ŞARKI.
SÜRPRİZBOZAN: MISIRIN TADI GÜZEL
Biraz araştırma yaptım.
Bu evren, kıyametten önceki evrenimize oldukça benziyormuş.
Ama birkaç fark var.
Beyzbolda atanan vurucu kuralı yok.
Skechers Slip-In ayakkabılar da yok.
Bu kötü olmuş.
Orada atladığın bir şey yok mu?
Bir bakayım. Tamam!
John Cougar hâlâ John Cougar'mış.
Soyadını Mellencamp yapmamış.
Dört midemiz var ve geviş getiriyoruz.
Geviş. Artık sadece kahvaltı için değil.
Evet, Kentucky mavi çimimiz var.
- O benim. - Harika kokuyor.
- Uzun çayır otu kimindi? - Benim.
Çok güzelmiş.
- Beyefendiye Bermuda. - Teşekkür ederim.
Ve hanımefendiye yonca.
- Teşekkür ederim. - Afiyet olsun.
Baksanıza, aklıma bir şey geldi.
Neden bu gerçeklikte kalmıyoruz ki?
Evreni kurtarmaya ne oldu?
Biliyorum ama dürüst olalım,
bunun nasıl olacağını bilen var mı?
- Yok gibi. - Doğru. Evet, burası mükemmel değil.
Ama kötü bilgisayarlar yok.
Kimse kazıkta yakılmıyor.
- Burada kalmak mı istiyorsun? - Neden olmasın?
O aptal makineyi bir türlü çözemedik ve gittiğimiz her yer tehlikeli çıkıyor.
Son yer güzeldi be. Güzel bulduğum bir kadınla evleniyordum.
Evet, sonra isyan çıktı ve canımızı kurtarmak için kaçtık.
Dikensiz gül yoktur Stuart.
Acaba gülün tadı nasıldır?
Teşekkür ederim.
Nasıl buldunuz?
- Çok güzel. - Mükemmel.
Tatlı için yeriniz var mı?
- Şef mısır getirtti. - Mısır mı?
Bize şişmanlatacaksın.
Şey, birazcık. Ama değer.
Peki, masaya bir büyük mısır.
Burada kalsak ne yaparız?
Ben çizgi romancı açarım. Sen de benimle çalışırsın.
Bert jeolog olur.
Kripke de şerefsiz olur.
Şerefsizlik benim için meslekten çok bir hobi.
Belki biz evlenebiliriz bile.
Evlenme...
teklifi mi bu?
Duruma bağlı. Sen...
kabul ediyor musun?
Bu anı hep hayal etmiştim ama ağzımda kusmuk olmadan.
Yani seni sıkıştırmak istemem.
Sen yine de bir düşün.
- Afiyet olsun. - Teşekkür ederiz.
- Gerçekten harikaydı. - Evet.
Ortasında sen...
- şey mi dedin, "Möö"? - Evet, dedim.
Beni mölettin?
Vejetaryen beslenmenin etkisi.
Daha enerjiğim.
Öylesin. İştahım açıldı.
Saman ister misin? Biraz samanım var.
Olur, versene.
- Yemekte dediklerini düşünüyordum. - Ve?
Burada mutlu olabiliriz.
İnsanlar çok nazik.
Yemekler harika ve sağlık hizmeti çok iyiymiş.
Buraya yuva demek için bir neden daha.
Pardon.
- Evet. - Ben ve Kripke. Konuşabilir miyiz?
Müsait değiliz.
Ya da buyurun.
- İnek şehrinde kalmak istemiyoruz. - Neden?
Diğer evrenlerde oldukça iyi idare ettik.
Beş evrenin üçünde seks yaptım, ve evet, biri Gary'yleydi
ama o çok cömert bir sevgili.
Leonard-Sheldon cihazını kullanmayacaksanız gitmek istiyoruz.
Şansımızı başka bir yerde deneyeceğiz.
Ne dersin?
Makineyi alırlarsa sonsuza dek burada kalırız.
Bana uyar.
- Sizindir. - Teşekkür ederiz.
Peki.
Galiba bu bir veda.
Öyle galiba.
Bakın pek iyi bir seyahat arkadaşı olmadığımı biliyorum.
Ve?
Ve ne?
- Güle güle Kripke. - Tamam.
- Güle güle Bert. - Hoşça kalın.
- Onları özleyeceğim. - Evet.
Bir möö'ye daha var mısın?
Öğrenmenin tek yolu var.
Ne yaptığının farkında mısın?
Ben dünya çapında bir fizikçiyim.
Boyutlar arası gerçekliklerde geçiş yapabilecek yetenekte biriyim.
ANA ŞALTER
Bert, çığlık atmayı kes!
Ama düşüp öleceğiz.
Dibi görüyor musun?
- Hayır. - Bu ne demek?
Önünde sonunda düşüp ölecek miyiz?
Ya da düşmeyeceğiz.
O hâlde ne yapacağız?
Bilmiyorum, bir düşüneyim.
- Bir şey buldun mu? - Yok.
Çığlık atmaya mı dönsek?
Evet, olur.
Umarım doğru kararı vermişizdir.
- Bence verdik. Bu dünya güzel. - Evet.
- Tuz taşı. - Anneciğe gel.
TUZ YALAMA
İki lütfen.
Çok güzel.
Deniz tuzu mu bu?
- Himalaya tuzu. - Evet.
- İşte bu. - Herkes beni dinlesin lütfen.
Evrenimiz çöküyor artık.
Ve zamanımız azalıyor.
Çok geç olmadan harekete geçmemiz lazım.
Hiç kimse güvende değil.
Beni istediğin kadar görmezden gel ama seni de bulacak!
Kıyamet artık çok yakın!
- Bu Raj. - Burada ölü değil. Çok güzel.
Hadi yürü bakalım. Hayatını yaşayabileceğini mi sanıyorsun?
Senin için geliyor. Hepiniz için geliyor.
- Raj? - Ne?
- Ne yapıyorsun? - Neye benziyor?
Açıkçası paranoid şizofreni.
Hemen geliyorum.
- Gnz11 galaksisini biliyor musun? - Hayır.
Hubble teleskobunun görebildiği en uzak galaksi ve tahmin et ne oldu?
Boş ver, öylesine sordum.
Koca galaksi yok oldu.
Bir galaksi nasıl kaybolur?
Teleskobun kirlenmediğine emin misin?
Hubble'dan bahsediyoruz. Kirlenmez o!
Her şey kirlenir.
Dinleyin! Sadece Gnz11 değil ki.
Üçgen Galaksisi ve Hiperyon ön süper kümesi de yok oldu.
- Olamaz. - Neden olamaz?
Yani yaşasın denmez ki.
Herkesi arayıp uyarmaya çalıştım.
JPL, NASA, Beyaz Saray.
Ama ne dediler bana?
- Deli olduğumu söylediler. - Gerçekten mi?
Yani sen Beyaz Saray'da telefonu açan kadına evrenin
sonunun geldiğini haykırdın ve o da seni ciddiye almadı mı?
Evrenin sınırındaki tüm yıldız sistemleri ortadan kayboluyor.
Yani...
Pardon, aklıma sırf kir geliyor.
Yani bildiğimiz ve sevdiğimiz her şeyin yok olmasına çok az kaldı.
- Ne kadar zamandan söz ediyoruz? - Çok değil arkadaşlar.
Üç yüz ila dört yüz yıl.
Haklı olsan bile ölmüş olacağız. Kim takar?
Kim mi takar? Kim takar söyleyeyim.
Torununun çocuğunun çocuğunun çocuğunun çocuğunun çocuğunun çocuğunun çocuğunun
çocuğunun çocuğunun çocuğunun çocuğu.
Dur, bir de onun çocuğu.
Torun mu? Biz daha konuşmadık ki aile...
- konusunu. - Belki de konuşmalıyız.
- Vakit geçiyor. - Anlamıyor musunuz?
Evrenin sonu geliyor ve yapabileceğimiz bir şey yok.
Hiçbir şey mi?
Hiçbir şey.
Tamam, şey...
- Seni görmek güzeldi. - Seni de.
Bu konuda da bol şans.
- Teşekkürler. - Tamam.
Hepimiz öleceğiz!
Bas şu düğmeye! Bizi buradan kurtar!
Doğru ya, evet.
Lanet olsun.
Çalışmadı.
- Biliyorum. - O yüzden bela okudum.
- Oyun mu oynasak? - Ne?
- Vakit geçirmek için yani. - Ciddi misin?
Ben küçükken araba seyahatlerinde annemle yirmi soru oynardık.
Sonsuz bir boşluğa düşerken seninle yirmi soru oynamayacağım.
Tamam.
Neyse be, tuttum.
Harika.
- Yenilen bir şey midir? - Hayır.
Pes ediyorum.
- Kapıyı kilitlemedin mi? - Kilitledim.
Nihayet.
Burada ne işin var?
Neye benziyor? Seni bekliyorum.
- Stuart? - Evet.
- Pardon, devam et. - Denise.
Bu sana bahsettiğim diğer ben.
Leonard-Sheldon zamazingosunu neden Bert ve Kripke'ye verdiğini söyler mısın?
Şey, biz burada kalmaya karar verdik.
Tamam. Güzelmiş. Burada kalmaya karar verdik. Harika.
Evreni kurtarmak zorunda değilim. Gevişimi getirsem yeter.
Diğer sen çok adiymiş.
Tamam.
Olabildiğince basit açıklayacağım.
Sen kuantum seviyesinde sapmaya yol açan ilk olayla iç içe olduğun için
çok durumlu evrenin parçalanmasının
potansiyel çözümüne ayrılmaz bir şekilde bağlısın.
Dediğimi anladın mı?
Evreni kurtarabilecek tek kişisin.
- Evet, şey, belki istemiyorumdur. - Mecbursun.
Başkasıyla konuşabilir miyim?
Müdürüm falan mı?
Çökmekte olan komşu gerçeklikten gelen bir yansımayım.
Sence müdürüm var mıdır?
Müdür değilse de bugün gelmen gereken zamanı biri söylemiş olmalı.
Bak, evreni kurtarmak istesem bile artık o cihaz bende değil.
Yenisini sipariş et!
Nasıl bir tane daha olur ki?
Bu konuşma nasıl olabiliyor sence?
Beni dinlemiyorsun. Leonard-Sheldon zamazingosundan da
evrenler arası seyahatten de senden de bıktım.
En çok senden.
Yapma. Seninle ben konuşayım.
Yedinci sınıftayken Bay Morinelli adında bir öğretmenim vardı.
Jeoloji kulübü kurmam için bana ilham veren o oldu.
Başta pek ilgi görmedi tabii.
Sadece ben, Karen Hartman ve Larry OMalley vardık.
Bir de ikiz kardeşi.
Adını hatırlayamıyorum.
Larry ile kafiyeliydi.
Barry gibi.
Ya da Harry miydi?
Tanrım lütfen çakılayım.
Gary, Gary O'Malley. Hatırladım.
Hatırlayacağımı biliyordum.
Çalı öbeği.
Mantıklı.
Çalı öbeği.
- Kim Japon yemeği ister? - Ben.
Dört mideye sahip olmanın tek dezavantajı sürekli aç olmak.
Biliyorum. Bonzai.
Soya sosu? Teşekkür ederim.
Sence benim şu, evreni kurtarma işinden vazgeçmem
...gerçekten yanlış mı?
Benim fikrim önemsiz. Ya sence?
Gönüllü olsaydım farklı olurdu.
Ama olmadığım için...
yanlış yaptığımı düşünmüyorum.
Kendi hayatımı yaşıyor, seçimlerimi yapıyorum.
Tamam.
Ayrıca yüzlerce yıl boyunca bir şey olmayacak.
Doğru.
Yani tabii ki sonsuz sayıda evrende sonsuz sayıda can kaybedilir.
Ya da hiç doğmaz.
- Bu benim sorunum mu? - Kesinlikle değil.
- Teşekkür ederim. - Sen istemedikçe.
Yani yapmalı mıyım?
Öyle demedim.
Ben kahraman değilim, Denise.
Ben çizgi roman satan metaliksiz, başarısız bir ressamım.
Hatta o kadar başarısızım ki gittiğimiz her evrende çizgi roman dükkânım var.
İtirazım yok.
Biraz itiraz et.
Stuart, bu senin kararın.
Başkalarının hayatını güzelleştirmeye çalışan herkes kahramandır bence.
Ve senin de belirttiğin gibi bu, her olası evrende var olan
ya da var olacak olan tüm insanları kapsar.
Bunu yaparsam şu anda içinde bulunduğumuz durumdan daha kötüsüne düşebiliriz.
Sen yanımda oldukça kötü durum diye bir şey yok.
- Gevişinin tadı harika. - Seninki de öyle canım.
Stuart Bloom?
Buyurun, benim.
İmzalar mısın?
Gary.
- Her daim. - Denise, bak, bu Gary.
- Görüyorum. - Tanışıyor muyuz?
Bir başka evrende evliydik. Yürümedi.
Ayrıca onun başka versiyonunu tanıyan başka bir versiyonun var.
Ama o öldü.
Bu işi sevmiyorum.
- Bak, kullanım kılavuzu da var. - Sahi mi?
Garantisi de var.
Boyutlar arası ulaşım cihazını satın aldığınız için tebrikler.
- Bluetooth varmış. - Anlamadım ki.
Bert ve Barry cihazı aldı. Nasıl bir tane daha olur?
Bir bakayım.
Suya yakın kullanmayın.
Dikkat, küçük parçalar, boğulma tehlikesi. Tamam işte burada.
Bu orijinal cihazın kuantum yankısıdır.
Hem vardır hem de yoktur.
Etkinleştirildiğinde orijinal cihazla birleşecektir yazıyor.
Bir daha soru sormayacağım. Hadi.
Bir şey daha var.
Kyle, Trevor. Denise ve ben bu evrenden ayrılacağız.
Çünkü gerçekliğin kendisinin yok olmasını önlemek için bir görevdeyim de.
Tabii.
- Gerçekten hiç sorunuz yok mu? - Bir tane var.
Bu Batman 608'de su lekesi var.
Fiyatta güzellik yapabilir misin?
Hayır. Hoşça kalın.
ANA ŞALTER
Bence alabilirsin.
Tamam. Susun artık.
Susun mu dedin? Gelirdin mi?
Neler oluyor?
Düşüyoruz.
Evet, onu anladık.
Bu ne biçim bir evren be?
Başka bir evrene ulaştığımızı sanmıyorum. Bence evrenler arasında sıkıştık.
Evrenden arasında ne var ki?
En iyi tahminim, bir tür boyutlar arası apış arası.
Bunu bir evrenin testisleriyle diğerinin kıçı arasında sıkışmak gibi düşün!
Çok iğrençsin. Bizi buradan çıkar.
Denirdik ama makine bir türlü çalışmıyor.
Çünkü evreni kurtarmak için seçilmediniz.
Sen mi seçildin?
- Denise, söyle ona. - Doğru diyor. O seçilmiş.
Beni Neo gibi düşün. Ya da bebek İsa.
İsa mı? Cidden mi? Bas artık düğmeye!
Her şey normal gibi.
- Ne dedin? - Normal gibi, dedim.
Ağzın hareket etmiyor.
Seninki de.
Galiba birbirimizin düşüncelerini duyuyoruz.
O benim için büyük dert olur.
Niye?
Ne niye?
Neden büyük bir sorun olacak?
Annem beni 12 yaşına kadar yıkadı.
İçine edeyim!
ANA ŞALTER
TUVALETTE HAYALARIM SUYA DEĞDİ. KLOZETTE GELGİT OLDUĞUNA KARAR VERDİM.