- เธอทำอะไรน่ะ - อะไร
เธอกินต้นโพธิ์ฉันอยู่
อ้อ จริงด้วยแฮะ
อร่อยดีนะ
ที่จริงแค่พูดว่า
"เธอกินต้นโพธิ์ฉัน" ก็สัปดนพอแล้ว
แต่ดันกินจริงๆ ด้วย
อร่อยดี นี่ ลองสิ
ฮะ ไม่ ไม่
กลิ่นมันหอมดี
กินดูสิ
- คุณพระช่วย อื้ม - เนอะ
ไม่น่าเชื่อว่าจะอร่อย
- นี่อะไรเนี่ย - ลองก่อนแล้วจะรู้
- พูดบ้าๆ - ลองก่อนเหอะ
ฉันเคยเอาอะไรพิเรนทร์ๆ เข้าปากมาก็เยอะนะ
แต่ไอ้นี่เด็ดที่สุดเลย
- อืม - ฉันว่าฉันรู้ข้อมูลเด็ดแล้ว
ฉันจะบอกให้ว่าอะไรเด็ด นี่คือหนึ่ง...
- อะไรวะเนี่ย - เมื่อกี้เธอขย้อนเอื้องออกมาเคี้ยว
ขย้อนอะไรนะ
"ร่างกายมนุษย์แสนมหัศจรรย์"
"เรามีกระเพาะสี่ห้อง เหมือนบรรพบุรุษของเรา"
"คือวัว"
บ้าบอน่ะ เราเหรอสืบสายเลือดมาจาก...
- วัว - โอเคเลย
จักรวาลนี้โคตรปัญญาอ่อน กดปุ่มเลย แล้วรีบไป...
อร่อยว่ะ
(อย่ากดข้าม)
(มีคนบอกเรามา)
(ว่าคนดูมองหาข้อความที่ซ่อนไว้)
(ในฉากเปิดของเรา)
"แต่เขากอบกู้จักรวาลไม่ได้"
"เขาคือความหวังเดียวของเรา เขาพยายามแล้วพยายามอีก"
"แต่เขากอบกู้จักรวาลไม่ได้"
(เสียเวลาเปล่า)
(ตรงนี้ไม่มีอะไรให้ดู)
(มีแค่ภาพกราฟิกเลิศเว่อร์)
(และเพลงเท่ๆ)
(สจ๊วตล่มแผนกู้จักรวาล)
(สปอยล์เลย ข้าวโพดอร่อยโพดๆ)
"สจ๊วตทำไม่ได้"
ฉันลองหาข้อมูลดูแล้ว
จักรวาลนี้มีความใกล้เคียง กับอันก่อนเกิดเหตุโลกแตกมากอยู่
มีที่แตกต่างนิดหน่อย
เบสบอลไม่มีกฎตัวตีพิเศษ
และไม่มี รองเท้าสเก็ตเชอร์สแบบสวม
เซ็งเลย
นายลืมเรื่องอะไร ไปหรือเปล่าวะเพื่อน
เดี๋ยวดูก่อน อ้อ นี่ไง พจน์ อานนท์ยังเป็นพจน์ อานนท์
ไม่ได้เปลี่ยนชื่อเป็นพชร์ อานนท์
เรามีกระเพาะสี่ห้อง และเคี้ยวเอื้องกัน
เอื้อง อร่อยแท้ๆ แม้ไม่ต้องปรุง
เคนทักกีบลูแกรส ของลูกค้าท่านไหนครับ
- อ้อ ผมสั่ง - หอมน่ากินมาก
- ใครสั่งเฟสคิวต้นยาว - ผม
อืม น่ากินจัง
- เบอร์มิวด้าของลูกค้าท่านนี้ - ว้าว
- ขอบคุณ - และต้นโคลเวอร์ของคุณผู้หญิง
- ขอบคุณค่า - เล็มให้อร่อยครับ
ทุกคน ฉันขอโยนหินถามทางหน่อย
เราอยู่ในมิตินี้กันเลยดีไหม
นายไม่ไปกอบกู้จักรวาลแล้วเหรอ
ก็ใช่ แต่คืองี้ ว่ากันตรงๆ นะ
มีใครรู้จริงๆ ไหมว่า ต้องทำไงถึงจะสำเร็จ
ก็ไม่รู้
ใช่ แล้วที่นี่ไม่ได้เพอร์เฟกต์
แต่ไม่มีคอมพิวเตอร์โหดเหี้ยม ไม่มีใครถูกจับไปย่างสด
- นายอยากอยู่นี่จริงๆ เหรอ - ทำไมล่ะ
ก็เรายังหาวิธีใช้ ไอ้เครื่องนั่นไม่ถูกเลย
ไปโผล่ที่ไหนก็เจอแต่อันตรายทั้งนั้น
อันก่อนก็ดีนะ
ฉันเกือบได้แต่งงาน กับผู้หญิงที่คิดว่าฉันหน้าตาดี
ใช่ แล้วก็ไล่ตีกันจะฆ่ากันตาย
จนเราต้องหนีเอาชีวิตรอด
กุหลาบทุกดอกมีหนาม สจ๊วต
ดอกกุหลาบอร่อยไหมนะ
ขอบคุณ
อาหารเป็นไงบ้างครับ
- อร่อยเลิศไปเลยค่ะ - สุดยอดเลย
ได้เหลือท้องไว้ให้ของหวานไหม
- เชฟเพิ่งได้ข้าวโพดมาใหม่ - ข้าวโพด คิดจะขุนเรารึไง
ก็นิดนึง แต่มันคุ้มนะ
ได้ ข้าวโพดใหญ่หนึ่งที่ กินกันทั้งโต๊ะ
ถ้าอยู่นี่แล้วจะทำงานอะไร
ฉันก็ดูแลร้านขายการ์ตูน เธอก็คอยช่วยงานฉัน
เบิร์ตเป็นนักธรณีวิทยา คริปกี้ก็เป็นไอ้หัวขวด
อันนั้นเป็นงานอดิเรกไม่ใช่อาชีพ
บางทีเราก็อาจได้แต่งงานกัน
นี่นาย...
- ขอแต่งงานเหรอ - ก็อยู่ที่เธอ...
ตกลงไหม
ฉันนึกภาพช่วงเวลานี้มาตลอด แต่เป็นแบบไม่มีอ้วกในปาก
คือฉันไม่ได้ตั้งใจจะกดดันเธอ
ก็... ลองคิดดูนะ
- ลุยครับ - ขอบคุณ
- ถึงสวรรค์เลยอะ - จริง
เมื่อกี้เธอได้ร้องว่า "มอ" รึเปล่า
ใช่แล้ว นายทำฉันร้องมอ
ฉันว่าคงเพราะกินมังสวิรัติ ฉันปึ๋งปั๋งขึ้น
ปึ๋งปั๋งจริง ทำฉันเริ่มหิวแล้วเนี่ย
หญ้าแห้งไหมล่ะ มีอยู่ถุงนึง
อื้ม เอามาสิ
ฉันมาคิดที่นายพูดตอนมื้อค่ำ
แล้ว
เราอาจจะมีความสุขที่นี่
ผู้คนนิสัยดีมาก
อาหารอร่อย เห็นว่านโยบายสุขภาพเลิศ
อีกเหตุผลให้เรียกที่นี่ว่าบ้าน
โทษที
- ว่าไง - "ฉันกับคริปกี้อยากคุยด้วย"
ไม่ใช่ตอนนี้
หรือเชิญเลยจ้ะ
- เราไม่อยากอยู่โคบุรี - ทำไมล่ะ
เราสองคนได้ดีกันที่จักรวาลอื่น
ฉันได้ซั่มในสามจากห้าจักรวาล
และถึงหนึ่งในนั้นเป็นแกรี่ แต่เขาเอาใจฉันดีสุดๆ
ถ้านายจะไม่ใช้ เครื่องของเลนเนิร์ดกับเชลดอน
- เราก็ขอไปที่อื่น - แล้วไปเสี่ยงดวงเอาดาบหน้า
เธอว่าไง
ให้เครื่องพวกนั้นไป ส่วนเราอยู่นี่จนตาย
ฉันไม่ติดอะไร
- เอาไปเลย - ขอบใจ
งั้น...
คงต้องลากันตรงนี้
ก็คงงั้น
คือฉันรู้ว่าฉันไม่ได้เป็น เพื่อนร่วมทางที่ดีเท่าไรนัก
แล้วไง
แล้วอะไร
- ลาก่อน คริปกี้ - ตามนั้น
- บาย เบิร์ต - บาย
ฉันต้องคิดถึงพวกเขาแน่
ใช่
- ขอร้อง "มอ" อีกรอบไหวไหม - ไม่ลองไม่รู้ครับตัวเอง
นายใช้เป็นหรือเปล่าเนี่ย
ฉันคือนักฟิสิกส์ที่โด่งดังไปทั่วโลก
ฉันมีความสามารถในการ เดินทางข้ามมิติจักรวาลอย่างที่สุด
- เบิร์ต หยุดแหกปาก - แต่เรากำลังจะตกไปตาย
นายเห็นก้นหลุมไหม
- ไม่ - งั้นแปลว่าไง
แปลว่าสุดท้ายแล้ว เราจะตกลงไปตาย
หรือไม่ตาย
งั้นจะเอาไง
ไม่รู้ ขอคิดดีๆ ก่อน
- คิดออกไหม - ไม่
งั้นขอแหกปากต่อนะ
เอางั้นก็ได้
- หวังว่าเราจะตัดสินใจถูกนะ - น่าจะถูกนะ
- โลกนี้สวยงาม - ใช่
- อู้ว ร้านเลียเกลือ - อื้ม โดนฉันแน่ๆ
(ร้อนๆ สดๆ เลียเกลือ)
สองคนครับ
โอ้โฮ
โอ๊ย นิพพาน
- นี่เกลือสมุทรหรือเปล่าเนี่ย - เกลือหิมาลายัน
อื้ม สุดจัด ได้รสของภูเขา
พ่อแม่พี่น้อง โปรดฟังทางนี้
จักรวาลของเรากำลังจะแตกดับ
เวลาของเราใกล้จะหมดลงแล้ว
เราต้องลงมือ ก่อนที่มันจะสายเกินไป
ไม่มีใครปลอดภัย
จะเมินผมก็เชิญเลย แต่คุณก็หนีมันไม่พ้น
- ใกล้จะถึงจุดจบของเราแล้วพี่น้อง - นั่นราจนี่
ที่นี่เขาไม่ตาย ดีจัง
คิดว่าชีวิตกระจ้อยร่อย ในบ้านกระจิริด จะไปรอดเหรอ
คุณหนีมันไม่พ้น พวกคุณทุกคนหนีมันไม่พ้น
ราจ
- อะไร - นายทำอะไรน่ะ
แล้วนายคิดว่าอะไรล่ะ
เอาตรงๆ นะ โรคจิตหวาดระแวง
แป๊บนะครับ
นายรู้จักกาแล็กซีจีเอ็นแซด 11 ไหม
- ไม่ - ไม่
มันคือกาแล็กซีที่ไกลที่สุด ที่กล้องฮับเบิลมองเห็น
แล้วรู้ไหม
ไม่ต้องตอบ ฉันถามเกริ่นเฉยๆ
มันหายไปหมดแล้ว เกลี้ยง
กาแล็กซีจะหายไปได้ไง
แน่ใจนะว่ากล้องฮับเบิล ไม่ได้มีคราบเลอะบังอยู่
กล้องฮับเบิลโว้ย คราบเลอะป้าแกสิ
อะไรก็มีคราบเลอะได้
นายฟังฉันนะ ไม่ใช่แค่จีเอ็นแซด 11
ทั้งดาราจักรไทรแองกูลัม
แล้วก็ไฮพีเรียน โปรโตซูเปอร์คลัสเตอร์
- คุณพระ - ทำไมล่ะ
มันดูดราม่าดี
ฉันพยายามโทรไปบอก โทรไปเตือนทุกที่แล้ว
ทั้งเจพีแอล นาซา ทำเนียบขาว
รู้ไหมพวกนั้นบอกว่าไง พวกนั้นบอกว่าฉันเพ้อเจ้อ
จริงอะ นายโทรไปแหกปากว่า จักรวาลกำลังจะล่มสลาย
แล้วคนรับโทรศัพท์ที่ทำเนียบขาว
ไม่คิดว่านายพูดจริงเหรอเนี่ย
ระบบดาวฤกษ์ทั้งหมดที่ตั้งอยู่ ตรงสุดขอบจักรวาลของเราตอนนี้
มันกำลังหายไป
แปลว่า...
- โทษทีคิดออกแค่คราบเลอะ - มันแปลว่าเหลือเวลาไม่มากแล้ว
ก่อนที่ทุกสิ่ง ที่เรารู้จักและรักจะหายไป
เวลาที่ว่าคือเท่าไร
เหลือไม่มากเลย
สี่ร้อยถึงห้าร้อยปี
โอ๊ย เพื่อนเอ๊ย
ต่อให้นายพูดถูก เราก็ตายแล้ว ใครแคร์
ใครแคร์เหรอ จะบอกให้ว่าใครแคร์
ก็ลูกของลูกของลูกๆ
ของลูกๆ ของลูกๆ ของลูกๆ
ของลูกๆ เอ้อไม่ อีกรุ่นนึง
ลูกหลานเหรอ
เรายังไม่ได้คุยกันเรื่องจะมี...
- ครอบครัวเลย - มีก็ดีนะ
เวลาเหลือน้อย
ไม่เข้าใจเหรอ
จักรวาลกำลังหมดสิ้น และเราก็ทำอะไรไม่ได้เลย
- เลยเหรอ - ไม่เลยสักอย่าง
โอเค ก็...
- ดีใจที่ได้เจอ - ดีใจที่ได้เจอ
- ขอให้โชคดีนะ - ขอบใจนะ
โอเค
เราจะตายห่ากันหมด
กดปุ่มเร็วเข้า พาเราออกไปจากที่นี่
อ้อ เอ้อ ใช่
เวร
มันไม่ได้ผลสินะ
ใช่ไง ถึงพูดว่า "เวร"
มาเล่นเกมกันไหม
ฮะ
ก็แบบฆ่าเวลาไง
พูดเป็นเล่น
เวลานั่งรถไปเที่ยวตอนเป็นเด็ก
ฉันกับแม่จะเล่นเกม 20 คำถามกัน
ใครมันจะอยากเล่น 20 คำถาม
ตอนกำลังร่วงแบบไม่มีจุดจบวะ
ก็ได้
เออช่างมัน เอ้า ถามมา
แจ๋ว
เป็นของที่นายกินรึเปล่า
เปล่า
ยอมแพ้แล้ว
- ไม่ได้ล็อกร้านเหรอ - ล็อกแล้วนะ
มาสักที
- นายมาทำอะไรเนี่ย - คิดว่าไงล่ะ ก็มารอนายไง
สจ๊วต
- ว่า - ว่า
โทษที เชิญเลย
เอ่อ เดนีส
นี่คือฉันอีกคนที่เคยเล่าให้ฟัง
- ไง - ไง
ช่วยบอกฉันหน่อยได้ไหม
ว่าทำไมนายถึงเอาเครื่อง ของเลนเนิร์ดกับเชลดอน
ให้เบิร์ตกับคริปกี้ไป
คือเราตัดสินใจอยู่ที่นี่ต่อ
โอ้ โอเค แหล่ม "ตัดสินใจอยู่ที่นี่ต่อ"
สุดยอด ฉันไม่ต้องกอบกู้จักรวาลแล้ว
อยู่เคี้ยวเอื้องที่นี่ไป
นายอีกคนนี่นิสัยแย่อะ
โอเค
เอางี้ ฉันจะอธิบายให้เข้าใจง่ายที่สุด
เพราะนายมีส่วนพัวพันกับต้นตอของ เหตุการณ์ผันผวนแยกมิติ
ในระดับควอนตัม
ตัวนายก็เลยถูกผูกมัด กับการหาทางออกให้พหุจักรวาล
ที่กำลังแหลกสลายเป็นเสี่ยงๆ
เข้าใจที่ฉันพูดไหม
มีนายคนเดียวที่กอบกู้จักรวาลได้
- เหรอ แต่ฉันอาจจะไม่อยากทำ - นายต้องทำ
- มีคนอื่นให้ฉันคุยด้วยไหม - ผู้จัดการฉันเหรอ
ฉันคือภาพที่มาจากมิติข้างเคียง ที่กำลังล่มสลาย
แบบนี้จะมีผู้จัดการดูแลไหม
ก็อาจไม่ใช่ผู้จัดการ แต่มันต้องมีคน
ที่สั่งให้นายมาเข้างานสิ
คือต่อให้ฉันจะอยากกอบกู้จักรวาล
แต่เครื่องก็ไม่ได้อยู่ที่ฉันแล้ว
ก็สั่งมาอีกเครื่องสิ
มันจะมีอีกเครื่องได้ไง
ไม่งั้นเราจะมาคุยกันได้ไงล่ะ
นายไม่ฟังที่ฉันพูดเลย
ฉันพอแล้วกับไอ้เครื่อง ของเลนเนิร์ดกับเชลดอนนี่
ไอ้การข้ามจักรวาล และนายด้วย
หลักๆ คือนาย
อย่า
ฉันคุยกับนายเอง
ตอนอยู่ม.หนึ่ง
มีครูอยู่คนนึง ชื่อครูมาริเนลลี่
เป็นคนที่ทำให้ ฉันอยากตั้งชมรมธรณีวิทยา
ตอนแรกมันก็ไม่ค่อยมีคนสนใจหรอก
มีแค่ฉันแคเร็น ฮาร์ตแมน แล้วก็แลร์รี่ โอแมลลีย์
เขามีฝาแฝดคนนึง
ชื่ออะไรจำไม่ได้แล้ว
คล้องจองกับแลร์รี่
ประมาณแบร์รี่ หรือแฮร์รี่
แม่เจ้า กระแทกพื้นทีเถอะวะ
แกรี่ แกรี่ โอแมลลีย์ นี่แหละ
กะแล้วว่าต้องนึกออก
(เข้ามาได้เลย ร้านเปิด คอมิกเซ็นเตอร์)
ส่งพืช
ก็ดีนะ
มีส่งพืชด้วย
- ใครอยากกินอาหารญี่ปุ่นบ้าง - ฉันไง ฉัน
ข้อเสียเดียว ของการมีกระเพาะสี่ห้อง
- ก็คือฉันจะหิวตลอดเวลาเลยเนี่ย - ใช่เลย
บอนไซ
ซีอิ๊วล่ะ ขอบคุณ
เธอคิดว่าฉัน...
เลือกผิดรึเปล่าที่ถอนตัว
ออกจากการกอบกู้จักรวาลเนี่ย
ฉันคิดยังไงไม่สำคัญ นายล่ะคิดไง
ถ้าฉันอยากทำก็คงคิดอีกแบบ
แต่ฉันไม่ได้อยาก ก็เลยไม่รู้สึกว่าทำอะไรผิด
ใช้ชีวิตของฉันเอง เลือกทางเดินของฉันเอง
โอเค
แล้วอีกอย่าง กว่าโลกจะแตก ก็อีกตั้งหลายร้อยปีแน่ะ
จริง
ก็ใช่แหละ ที่จะมีชีวิตนับไม่ถ้วนตายไป
หรือไม่ได้เกิดมา
ในบรรดาจักรวาลที่นับไม่ถ้วน
- มันเป็นปัญหาของฉันตรงไหน - ไม่ได้เป็นสักนิดเลยแหละ
- ขอบคุณ - ยกเว้นว่านายอยากให้เป็น
เธอคิดว่าฉันควรทำเหรอ
ฉันเปล่าพูดนะ
เดนีส ฉันไม่ใช่ฮีโร่ ฉันเป็นศิลปิน...
ตกอับไส้แห้งที่เปิดร้านขายการ์ตูน
ฉันไม่เอาอ่าวขนาดว่า ในทุกจักรวาลที่เราไป
- ฉันก็เปิดร้านขายการ์ตูน - ไม่เถียงเลยจ้า
เถียงนิดนึงก็ได้นะ
สจ๊วต นายต้องเป็นคนเลือกเอง
ฉันแค่คิดว่าใครก็เป็นฮีโร่ได้
ถ้าพยายามทำให้ชีวิตคนอื่นดีขึ้น
และตามที่นายพูด มันหมายถึงทุกคนที่เกิดมา
หรือว่าที่จะต้องเกิดมา ในทุกจักรวาลที่เกิดขึ้นได้
ถ้าฉันยอมทำ
เราอาจได้เจอกับสถานการณ์ ที่เลวร้ายกว่าในตอนนี้มากนะ
ไม่มีสถานการณ์ไหนเลวร้าย ถ้าฉันได้อยู่กับนาย
เอื้องนายอร่อยอะ
ของเธอก็เหมือนกันจ้ะ
สจ๊วต บลูม
ครับผม
เซ็นชื่อรับของด้วย
- แกรี่ - ชื่อฉันเอง
เดนีส ดูนี่
แกรี่
- เห็นแล้ว - เรารู้จักกันเหรอ
เราแต่งงานกันในจักรวาลอื่นน่ะ แต่ไม่รอด
มันมีนายอีกเวอร์ชันนึง ที่รู้จักเธออีกเวอร์ชันนึงด้วย
- อาฮะ - เขาตายแล้ว
เกลียดงานนี้ฉิบ
นี่ เครื่องนี้มีคู่มือด้วย
โห จริงอะ
พร้อมใบรับประกัน
"ขอแสดงความยินดีด้วยที่คุณสั่งซื้อ"
"อุปกรณ์เดินทางข้ามมิติของเรา"
- มีบลูทูธด้วย - ฉันไม่เข้าใจว่า
ถ้าเบิร์ตกับแบร์รี่เอาเครื่องไปแล้ว มันมีอีกเครื่องได้ไง
ขอดูแป๊บ
"ห้ามเปิดใช้งานใกล้น้ำ"
"คำเตือน ชิ้นส่วนขนาดเล็กอาจติดคอได้"
โอเค เจอแล้ว
"นี่คือเครื่องเลียนแบบ ระดับควอนตัม"
"ของเครื่องที่เป็นต้นฉบับ"
"มันทั้งมีจริง และไม่มีจริงไปพร้อมๆ กัน"
"และเมื่อเปิดใช้งานแล้ว"
"มันจะควบรวม กับเครื่องที่เป็นต้นฉบับ"
ฉันไม่ถามอะไรแล้วดีกว่า เอาเลย
มีอีกเรื่องนึง
คายล์ เทรเวอร์ ฉันกับเดนีส จะไปจากจักรวาลนี้
เพราะฉันมีภารกิจ
ที่ต้องไปขัดขวาง ไม่ให้ความเป็นจริงเกิดการล่มสลาย
- โอเค - ได้ ดี
นี่ ไม่มีอะไรจะถามเลยเหรอ
ถามอันนี้ แบทแมนเล่ม 608 มีคราบน้ำเลอะตรงนี้
- พอจะลดราคาได้ไหม - ไม่ ไปละนะ
(สวิตช์หลัก)
จิ๊กไปเลยก็ได้มั้ง
นี่ๆ เบาๆ ก็ได้
เบาก็ได้เหรอ นายจะบ้ารึเปล่า
นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย
เรากำลังหล่นลงไป
เออ เรื่องนั้นรู้แล้ว แต่นี่มันคือจักรวาลแบบไหนวะ
ฉันว่าเรายังไปไม่ถึงอีกจักรวาลนึง
เราน่าจะติดอยู่ตรงกลาง ระหว่างจักรวาล
แล้วตรงกลางระหว่างจักรวาล มันคืออะไร
ขอเดาว่า น่าจะเป็นฝีเย็บระหว่างมิติมั้ง
แบบว่าอยู่ตรงกลาง ระหว่างไข่ของจักรวาลนึง
กับรูก้นของอีกจักรวาลนึง
โอ๊ย จะอ้วก พาเราออกไปเดี๋ยวนี้
เราลองแล้ว แต่ว่าเครื่อง มันไม่ยอมทำงานเลยน่ะสิ
เพราะนายไม่ได้ถูกเลือก ให้เป็นคนกอบกู้จักรวาล
แหม นายถูกเลือกเหรอ
- เดนีส ช่วยบอกที - จริงๆ นะ เขาคือคนนั้น
คิดซะว่าฉันคือนีโอ หรือไม่ก็พระเยซู
พระเยซูเลยเหรอ รีบๆ กดปุ่มสักทีโว้ย
"ทุกอย่างดูปกติ"
"นายพูดอะไรนะ"
"ฉันพูดว่ามันดูปกติ"
"ปากนายไม่ขยับเลย"
"ปากเธอก็ไม่"
"ฉันว่าเราได้ยิน ความคิดของคนอื่นแฮะ"
"แบบนี้ฉันได้มีปัญหาอ่วมแน่ๆ"
ทำไม
ทำไมอะไร
ทำไมนายถึงจะมีปัญหาอ่วม
"แม่อาบน้ำให้ฉันจนอายุ 12"
ห่าเอ๊ย