Што правиш? - Што?
Го јадеш мојот фикус.
Види го. Навистина е добро.
Ако занемариме дека "Ми го јадеш фикусот" звучи валкано,
го јадеш неговиот фикус.
Убаво е. Пробај.
Што? Не...
Што?
Фино мириса.
Касни.
Боже! - Нели?
Ова е неверојатно!
Што се случува? -Мора да пробаш. - Се шегуваш. -Само пробај.
Ова е најдоброто што сум го ставил во устата, а сум ставил сешто.
Мислам дека знам што се случува. - Ќе ти кажам. Ова е нај...
Што се случува? - Мислам дека преживаш.
Прежива?
"Човечкото тело е чудо.
Имаме четири желудници, како нашите предци, кравите."
Тоа е смешно. Како можеме да бидеме потомци...
На кравите? -Во ред. Оваа вселена е глупава. Притисни го копчето...
Вкусно!
НЕ ПРЕСКОКНУВАЈ!
ИЗВЕСТЕНИ СМЕ
ДЕКА ЛУЃЕТО БАРААТ СКРИЕНИ ПОРАКИ
ВО НАШАТА ВОВЕДНА ШПИЦА
ТРОШИТЕ ВРЕМЕ
ОВДЕ НЕМА ШТО ДА СЕ ВИДИ
САМО АТРАКТИВНА ГРАФИКА...
И СУПЕР ПЕСНА
СТЈУАРТ НЕ УСПЕВА ДА ГО СПАСИ УНИВЕРЗУМОТ - СПОЈЛЕР: ВКУСНА ПЧЕНКА
Истражував малку и испаѓа
дека вселенава е слична на нашата пред апокалипсата.
Со неколку разлики.
Во бејзболот нема правило за одреден удирач и немаат "слип-ин Скечерс".
Штета.
Да не изостави нешто?
Да видам. Добро.
Џон Кугар е уште Џон Кугар. Не си го врати презимето Меленкамп.
Имаме четири желудници и преживаме.
Преживање. Тоа веќе не е само за појадок.
Во ред, имаме трева од Кентаки.
За мене. - Убаво мириса.
Кој нарача власец? - Јас.
Прстест троскот за господинот. - Фала.
И детелина за дамата. - Фала.
Добар апетит!
Луѓе, имам предлог.
Зошто да не останеме во оваа реалност?
А спасувањето на вселената?
Знам, но да бидеме искрени.
Дали некому му е јасно како би функционирало? -Не баш.
Да. А ова место не е совршено.
Но нема злобни компјутери и не спалуваат на клада.
Сакаш да останеш?
Зошто не? Не знаеме да управуваме со глупавата машина.
Каде и да одиме испаѓа опасно.
Последното место беше убаво.
Бев оженет за жена која мислеше дека сум убав.
Да. А потоа дојде до насилни нереди и моравме да избегаме.
Секоја роза има трње, Стјуарт.
Се прашувам каков вкус има розата.
Фала.
Како беше сè?
Совршено. - Многу фино.
Имате ли место за десерт? Готвачот направи пченка.
Пченка? Сакате да нè згоите?
Малку. Но се исплаќа.
Во ред. Една голема пченка за масава.
Што би правеле ако останеме?
Јас би работел во дуќанот за стрипови. Ти би била со мене.
Берт би бил геолог, а Крипки серко.
Серко е повеќе хоби, не е вокација.
Би можеле дури и да се венчаме.
Ти ме...
Бараш за жена?
Зависи, дали...
Прифаќаш?
Го замислував овој момент, но со помалку блуеници во устава.
Не сакав да те ставам пред свршен чин.
Само размисли.
Уживајте. - Фала.
Тоа беше супер. - Да.
Среде сето тоа почна да "мукаш"?
Да. Ме натера да "замукам".
Мислам дека е од вегетаријанската исхрана. Пополетен сум.
Да. Огладнев.
Сакаш сено? Имам сено.
Да, дај ми.
КЛАСИЧНО СЕНО
Размислував за она што го кажа кога вечеравме. -И?
Мислам дека овде би можеле да бидеме среќни.
Луѓето се љубезни, храната одлична, слушнав, здравствената нега е одлична.
Причина повеќе да се скрасиме овде.
Извини.
Да? -Тоа сме јас и Крипки. Може ли да разговараме?
Не е добар момент.
Или само влезете.
Не сакаме да останеме во Кравоград. - Зошто?
Добро ни одеше во другите вселени.
Имав секс во три од пет.
Признавам, една со Гери, но беше великодушен љубовник.
Ако не го користите уредот Ленард-Шелдон,
ние би тргнале. - Ќе побараме среќа на друго место.
Што мислиш? Ако ја земат машината, остануваме овде засекогаш.
Мене ми е во ред.
Ваша е. - Фала.
Изгледа дека треба да се простиме.
Изгледа.
Знам дека не бев најдобар сопатник.
И?
И што?
Збогум, Крипки. - Во ред.
Здраво, Берт. - Здраво.
Навистина ќе ми недостигаат.
Да.
Имаш сила уште за едно "му"? - Има само еден начин да дознаеме.
Знаеш ли што правиш?
Јас сум светски познат физичар.
Сосема сум способен за интердимензионални патувања.
ГЛАВЕН ПРЕКИНУВАЧ
Берт, престани да врескаш. - Но гинеме во пад!
Гледаш ли дно?
Не. - Што ти кажува тоа?
Дека кога-тогаш ќе загинеме во пад?
Или не?
Што сега?
Не знам, да размислиме.
Се сети на нешто? - Не!
Ќе продолжиме да врескаме?
Да, веројатно.
Се надевам донесовме правилна одлука. - Мислам. Ова е прекрасен свет.
Да.
Сол. - Дојди кај мамичка.
ТОПЛО И СВЕЖО СОЛИШТЕ
За двајца, молам.
Колку е добро!
Ова е морска сол? - Хималајска.
Да.
Вкус на планината.
Слушајте ме сите! Вселената се урива!
Времето ни тече!
Мора да преземеме нешто пред да биде предоцна.
Никој не е безбеден!
Слободно игнорирајте ме, но доаѓа и по вас.
Наближува крајот на светот, народе!
Тоа е Раџ. - Овде не е мртов. Убаво.
Мислите дека ќе продолжите со малите животи во куќичките?
Доаѓа по вас! Доаѓа по сите вас!
Раџ. - Што?
Што правиш? - На што ти личи ова?
Искрено, на параноидна шизофренија.
Веднаш ќе се вратам.
Сте чуле за галаксијата ГН-з11?
Не? - Не.
Најоддалечената галаксија видлива со телескопот Хабл, погодете што!
Реторичко прашање.
Целото проклето нешто исчезна. - Како би исчезнала галаксија?
Можеби е до прашината на телескопот Хабл?
Нема прашина на Хабл!
Прашина има насекаде.
Слушајте, не е само ГН-з11.
Се случи и со галаксијата Триангулум и прото-суперкластерот Хиперион.
Не! -Зошто "не"? - "Ура" звучеше погрешно.
Се обидов да ги побарам и предупредам сите.
ЈПЛ, НАСА, Белата куќа.
Знаете што ми рекоа? Дека сум луд.
Вистина? Си се дерел дека вселената се ближи кон крајот
на жената што се јавува на телефон и не сфати сериозно?
Цели ѕвездени системи на работ на вселената исчезнуваат.
Што значи... - Извини, мислам дека е само прашина.
Тоа значи дека сè што знаеме и сакаме наскоро ќе исчезне!
За колку време зборуваме? - Не многу.
300 до 400 години.
Пријателе. Дури и ако си во право, сите ќе бидеме мртви. Кому му е гајле?
"Кому му е гајле?" Ќе ти кажам кому!
На твоите пра-пра-пра-пра-пра - пра-пра-пра-пра-пра-пра-
пра-пра-пра-пра-пра-пра-пра-правнуци.
Не, уште едно "пра"
Правнуци.
Уште не сме разговарале да основаме...
Фамилија. - Можеби би требало.
Часовникот отчукува.
Зар не сфаќате? Вселената пропаѓа и ние не можеме да направиме ништо.
Ништо? - Ама баш ништо.
Добро. Па...
Ми беше мило. - И мене.
Со среќа со ова.
Фала.
Сите ќе умреме!
Притисни го копчето! Извлечи нè одовде
Одлично, да!
Лајна!
Не успеа.
Знам. Па, лајна.
Дали си за игра?
Што?
Да ни помине времето.
Се шегуваш.
На патувањата со кола во детството, со мајка ми игравме Дваесет прашања.
Нема да играм Дваесет прашања додека паѓам во бескрајна бездна!
Во ред.
Добро, имам едно.
Одлично. Дали е нешто што се јаде?
Не.
Се откажувам.
Не ја заклучи вратата? - Мислев дека заклучив.
Конечно!
Што правиш овде? - Што мислиш? Те чекам тебе.
Стјуарт? - Да?
Извини, повели.
Дениз, ова е другиот јас за кој ти кажував.
Еј! - Еј!
Ќе ми објасниш зошто им го даде Ленард-Шелдон уредот на Берт и Крипки?
Решивме да останеме овде.
Во ред. Супер! "Решивме да останеме овде.
Одлично. Не морам да ја спасувам вселената. Само преживам."
Другиот ти е по малку серко.
Добро.
Знаете што? Ќе ви објаснам колку што можам поедноставно.
Бидејќи си сплеткан
во примарниот инцидент на дивергенција на квантно ниво...
Поврзан си за потенцијално решавање на фрагментацијата на мултиверзумот.
Ме сфаќаш?
Ти си единствен кој може да ја спаси вселената.
Да, па... Можеби не сакам. -Мораш! - Може да разговарам со некој друг?
Мојот шеф? Јас сум проекција од колабирачката соседна реалност.
Мислиш дека имам шеф?
Некој сигурно ти кажал во колку часот работиш.
И кога би сакал да ја спасам вселената, веќе го немам уредот.
Нарачај нов!
Како може да има друг? - Како се случува овој разговор?
Не ме слушаш.
Завршив со Ленард-Шелдон направата и скокањето низ вселените.
И со тебе! Најмногу со тебе!
Немој.
Дозволи да разговарам со тебе.
Во седмо одделение
имав наставник, г. Маринели.
Тој ме инспирираше да основам геолошки клуб.
На почетокот не беше популарен.
Само јас, Керин Хартмен, Лери О'Мали и неговиот близнак.
Не се сеќавам на името.
Се римуваше со "Лери".
Нешто како Бери
или Хери...
Боже, дај да удрам во тлото.
Гери! Гери О'Мали. Така е.
Знаев дека ќе се сетам.
ДУЌАН ЗА СТРИПОВИ
"Градинарски центар".
Има смисла.
"Градинарски центар".
Кој е спремен за јапонска храна? - Јас.
Единствена мана на тоа со четирите стомаци е што сум постојано гладен.
Знам. Вкусно, бонсаи.
Соја сос? Фала.
Мислиш дека грешам
затоа што се откажав од целата приказна за спасување на вселената?
Не е важно што мислам јас. Што мислиш ти?
Ќе беше поинаку ако го преземев тоа на себе.
Но не го презедов, па не чувствувам дека правам нешто погрешно.
Живеам свој живот, носам сопствени одлуки.
Во ред.
Освен тоа, ништо нема да се случи стотици години. -Вистина е.
Безброј животи ќе бидат изгубени или нема да се родат
во неброени вселени.
Како е тоа мој проблем? - Сигурно не е.
Фала. - Освен ако сакаш да биде.
Мислиш дека треба да го направам тоа? - Не го реков тоа.
Дениз, не сум херој. Јас сум пропаднат уметник со дуќан за стрипови.
Промашување, во секоја вселена каде што одиме го имам дуќанот.
Неспорно е. - Би можела малку да спориш за тоа.
Стјуарт, ова е твоја одлука.
Мислам дека секој може да биде херој ако сака да ги подобри туѓите животи.
А како што истакна, тоа би биле сите луѓе што постојат
или ќе постојат некогаш во секоја можна вселена.
Ако го направам ова, би можеле да завршиме во многу полоша ситуација.
Нема лоши ситуации додека сум со тебе.
Твојот болус е многу вкусен.
И твојот исто.
Стјуарт Блум? - Да, господине.
Може ли да се потпишете овде?
Гери! - Преку цел ден.
Дениз, види, Гери.
Гледам. - Дали се познаваме?
Бевме венчани во друга вселена. Не успеа.
Има друга верзија од тебе што познаваше друга верзија од неа.
Но тој е мртов.
Ја мразам оваа работа.
Види, овој има упатства. - Вистина?
И гаранција.
"Честитаме на купувањето
на интердимензионалниот транспортен уред."
Има и Блутут.
Ако Берт и Бери го зедоа уредот како има уште еден?
Да видам.
"Не користете го покрај вода.
Мали делови, опасност од задушување."
Еве го. "Ова е квантен одек на изворниот уред.
Тој и постои и не постои.
Кога ќе се активира, ќе се спои со изворниот уред."
Ќе престанам да поставувам прашања. Да одиме.
Уште нешто. Кајл. Тревор. Со Дениз ќе ја напуштиме оваа вселена.
На мисија сум да го спречам уништувањето на самата реалност.
Во ред. -Важи. - Навистина немате никакви прашања?
Јас имам. Овој "Бетмен 608" има дамка од вода.
Може ли мал попуст?
Не. Збогум, момчиња.
Мислам дека можеш да го земеш.
Во ред, доста беше.
"Доста беше?" Луд ли си?
Што се случува?
Паѓаме!
Да, сфативме! Каква вселена е ова?
Мислам дека не стигнавме во друга вселена. Заглавени сме меѓу вселените!
Што постои меѓу вселените?
Претпоставувам, некој вид интердимензионална дамка.
Замислете дека сте меѓу јајцата на едната и чмарот на другата вселена.
Одвратен си! Тргнете нè одовде!
Се обидовме. Машината не работи.
Бидејќи не сте избрани да го спасите универзумот!
А ти си избран?
Дениз, кажи му! - Вистина е! Тој е избраниот!
Замислете ме како Нео или мал Исус.
Исус? Навистина? Само притисни го копчето!
Сè изгледа нормално.
Што рече?
Реков дека изгледа нормално. - Устата не ти се движи.
Ни твојата.
Мислам дека си ги слушаме мислите еден на друг.
Тоа ќе биде голем проблем за мене.
Зошто?
Што зошто? - Зошто тоа ќе биде голем проблем?
Мајка ми ме капеше до мојата 12-та година.
Бестрага!
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС