- Hvað ertu að gera? - Hvað?
Þú ert að borða fíkusinn minn.
Nei, sko. Hann er mjög góður.
Þó að ''þú ert að borða fíkusinn minn" hljómi dónalega,
þá ertu að borða fíkusinn hans.
- Hann er góður. Smakkaðu. - Ha? Nei.
- Hann lyktar vel. - Fáðu þér bita.
- Guð minn góður. - Já.
- Ótrúlegt. - Hvað er í gangi?
- Smakkaðu. - Ertu að grínast?
Smakkaðu bara.
Þetta er það besta sem ég hef sett upp í mig
og ég hef sett margt upp í mig.
Ég veit hvað er í gangi.
Ég skal segja ykkur það, þetta er...
- Hvað er í gangi? - Ég held hún sé að jórtra.
Er hún að hvað?
''Mannslíkaminn er kraftaverk.
Við erum með fjóra maga, eins og forfeður okkar, kýrnar."
Meira ruglið, hvernig getum við komið frá...
Kúm?
Ókei, þessi heimur er asnalegur. Ýttu á takkann og...
Nammi!
Ég gerði smá rannsókn
og þessi heimur er líkur okkar heimi
fyrir heimsendinn.
Sumt er öðruvísi.
Hafnabolti hefur enga DH reglu, það eru ekki til Skechers inniskór.
Það er skellur.
Eitthvað fleira?
Sjáum til.
John Cougar er enn John Cougar, hann fór aldrei aftur til Mellencamp.
Við erum með fjóra maga og jórtrum.
- Jórtur, ekki bara morgunmatur núna. - Hér er Kentucky blágresi.
- Það var ég. - Lyktar vel.
- Hver var með hávingul? - Ég.
- Bermuda fyrir herrann. - Takk.
- Og smári handa dömunni. - Takk.
Bon apetite.
Hey, ég er með eina tillögu.
- Eigum við ekki bara að vera hér? - Hvað með að bjarga heiminum?
Ég veit, en, í alvöru,
vitum við hvernig á að gera það?
Ekki beint.
Nei. Og já, þessi heimur er ekki fullkominn...
En það eru engar illar tölvur, enginn brenndur lifandi.
- Viltu í alvöru vera hér? - Hví ekki?
Ég meina, við kunnum ekki á tækið.
Allir heimarnir eru hættulegir.
Síðasti heimur var fínn. Ég giftist næstum konu sem fannst ég fallegur.
Já. Svo varð uppreisn og við urðum að flýja.
Allar rósir stinga, Stuart. Ú, hvernig ætli rósir bragðist?
Takk.
Hvernig smakkast?
- Dásamlega. - Frábærlega.
Geymið pláss fyrir eftirrétt, kokkurinn var að fá maís.
- Maís? Viltu fita okkur? - Smá, en það er þess virði.
Ókei. Einn stórann maís, fyrir borðið.
Hvað myndum við gera hér?
Ég myndi reka teiknimyndasögubúðina, þú myndir hjálpa.
Bert værir jarðfræðingur og Kripke fífl.
Að vera fífl er áhugamál, ekki starf.
Kannski gætum við gift okkur.
Ertu að...
- biðja mín? - Fer eftir, ertu að...
segja já?
Ég sá fyrir mér að ég yrði með minni ælu í munninum á þessari stund.
Ég vil ekki setja pressu á þig, hugsaðu bara málið.
- Njótið. - Takk.
- Þetta var frábært. - Já.
- Baulaðir þú í miðjum klíðum? - Já. Út af þér.
Það er grænmetisfæðið, ég er sprækari.
Þú ert það, ég er svöng.
- Viltu hey? Ég á hey. - Já, gefðu mér.
Ég var að hugsa um það sem þú sagðir yfir matnum.
Og?
Ég helf við gætum verið ánægð hér. Fólk er indælt.
Maturinn æði. Heilbrigðisþjónustan víst líka.
Önnur ástæða til að vera hér.
Fyrirgefðu.
- Já? - Ég og Kripke hér, getum við spjallað?
Slæmur tími.
- Eða komið inn. - Við viljum ekki vera hér.
Hví ekki?
Okkur vegnaði vel í hinum heimunum.
Ég svaf hjá í þremur af sex,
þó ég hafi líka sofið hjá Gary, hann var góður.
Ef þið notið ekki Leonard/Sheldon tækið,
viljum við fara.
Reyna fyrir okkur á öðrum stað.
Hvað segirðu? Ef þeir taka tækið, festumst við hér.
Ég er sátt við það.
- Takið það. - Takk.
- Svo, þetta er kveðjustund. - Ætli það ekki.
Heyrið, ég veit ég var ekki besti ferðafélaginn.
- Og? - Og hvað?
- Bless Kripke. - Ókei.
- Bæ Bert. - Bæ.
- Ég mun sakna þeirra. - Já.
- Geturðu baulað meira? - Ein leið til að svara því.
Veistu hvað þú ert að gera?
Ég er heimsfrægur eðlisfræðingur.
Ég get ferðast milli heima.
- Hættu að öskra. - En við erum að hrapa til dauða.
- Sérðu botninn? - Nei.
- Hvað segir það þér? - Að við hröpum til dauða á endanum.
Eða ekki.
- Hvað nú? - Ég veit ekki. Hugsum málið.
- Ertu með eitthvað? - Nei.
- Eigum við að öskra meira? - Ætli það ekki.
- Vonandi var þetta rétt ákvörðun. - Ég held það.
- Þetta er fallegur heimur. - Ú, saltsteinn.
Komdu til mín.
Tvo, takk.
Svo gott.
- Er þetta sjávarsalt? - Himalaya-salt.
Ó já, þarna er fjallið.
Hlustið öll á mig! Heimurinn er að hrynja, við höfum ekki mikinn tíma!
Við verðum að bregðast við strax! Enginn er öruggur!
Þið sleppið ekki þó þið hunsið mig!
Endirinn nálgast.
- Þetta er Raj. - Hann er ekki bundinn hér.
Haldið þið að þið getið bara lifað lífinu?
Endirinn nálgast fyrir þig, fyrir ykkur öll!
- Raj? - Hvað?
- Hvað ertu að gera? - Hvað sýnist ykkur?
- Mér sýnist þú vera í geðrofi. - Ég kem rétt strax.
Þekkirðu vetrarbraut GN-Z-11?
- Nei. - Nei.
Fjarlægasta stjörnuþoka sem Hubble sér og gettu hvað?
Nei, ég segi svona. Hún er horfin.
Hvernig er það hægt?
Er Hubble ekki bara skítugur?
- Hann verður ekki skítugur! - Allt verður skítugt.
Hlustaðu! Ekki bara GN-Z-11,
Líka Triangulam stjörnuþokan og Hyperion ofurþokan!
- Ó, nei. - Hví ''ó, nei?"
''Jei" passaði ekki.
Ég reyndi að vara alla við, JPL, NASA, Hvíta Húsið.
Þau sögðu að ég væri klikkaður!
Nú? Öskraðir þú á ritara Hvíta Hússins
að heimurinn væri að enda
og trúði hún þér ekki?
Heil stjörnukerfi eru að hverfa,
sem þýðir...
Mér dettur bara skítur í hug.
Það þýðir að allt sem við þekkjum og elskum mun hverfa bráðum!
- Eftir hve langan tíma? - Ekki langann.
þrjú til fjögur hundruð ár.
Gaur, þó það sé satt, verðum við dauð. Hverjum er ekki sama?
Ég skal segja þér hverjum er ekki sama!
Barna-barna-barna-barna-barna-barna
barna-barna-barna-barna-barna börnunum þínum!
- Nei, annað barna. - Barnabörn.
Við höfum ekki rætt það að eignast fjölskyldu.
- Kannski ættum við. - Klukkan tifar.
Skiljið þið ekki? Heimurinn er að enda og við getum ekkert gert.
- Ekkert? - Ekki neitt.
- Ókei, jæja. Gott að sjá þig. - Sömuleiðis.
- Gangi þér vel með þetta. - Takk.
Við munum öll deyja!
- Ýttu á takkann, komdu okkur héðan! - Ó, já.
- Fjandinn. - Það virkaði ekki.
Ég veit. Þess vegna sagði ég ''fjandinn."
- Viltu leika leik? - Hvað?
- Þú veist, eyða tíma. - Þú ert að grínast.
Þegar ég fór í ferðalög með mömmu, fórum við í 20 spurningar.
Ég ætla ekki í 20 spurningar á meðan ég er að hrapa í eilífu tómi.
Ókei.
Skítt með það, ég er með eina.
- Æði. Eitthvað sem maður borðar? - Nei.
Ég gefst upp.
- Læstirðu? - Ég hélt það.
Kominn tími til.
- Hvað ertu að gera hér? - Hvað sýnist þér? Bíða eftir þér.
- Stuart? - Já?
Afsakið, haldið áfram.
Denise, þetta er hinn ég sem ég sagði þér frá.
- Hæ. - Hæ.
Viltu útskýra af hverju þú gafst Bert og Kripke
Leonard/Sheldon tækið?
Nú, við ákváðum að verða eftir hér.
Ókei, töff. Við ákváðum að vera eftir hér.
Æði, ég þarf ekki að bjarga heiminum, ég get bara jórtrað!
- Hinn þú er smá fífl. - Ókei.
Ég útskýri þetta eins einfaldlega og ég get.
Þar sem að þú ert flæktur í upphaflegan atburð aðgreiningar
á skammtafræðilegu stigi...
Ertu skyldugur til þess að binda enda á sundrun
alheimsins.
Skilurðu?
Þú einn getur bjargað heiminum!
- Kannski vil ég það ekki. - Þú verður!
- Get ég rætt við einhvern annan? - Yfirmann?
Ég er vörpun frá hliðstæðum heimi,
heldurðu að ég sé með yfirmann?
Kannski ekki,
en einhver sagði þér hvenær þú áttir að mæta.
Þó ég myndi vilja bjarga heiminum, er ég ekki með tækið.
Pantaðu þá annað!
- Hvernig er til annað? - Hvernig erum við að tala saman?
Þú ert ekki að hlusta!
Ég er hættur að hoppa á milli heima með Leonard/Sheldon tækinu
og ég nenni þér ekki!
Ekki. Ég skal tala við þig.
Í 7.bekk kenndi herra Morinelli mér.
Hann hvatti mig til að stofna jarðfræðiklúbb.
Það gekk ekki vel fyrst.
Bara ég, Karen Hartman, Larry O'Malley og tvíburabróðir hans.
Man ekki hvað hann heitir.
Rímaði við Blarry. Barry eða Harry...
Guð, lof mér að lenda.
Garry. Garry O'Malley. Einmitt.
Ég vissi að ég mundi það.
Runna brunnar. Ég skil.
- Hver vill japanskan mat? - Ég!
Það slæma við að vera með fjóra maga er að ég er alltaf svangur.
Ég veit. Bonsai. Soja? Takk.
Er það rangt af mér
að hætta við að bjarga heiminum?
Skiptir engu hvað mér finnt. Hvað finnst þér?
Það væri annað ef ég hefði boðið mig fram.
Mér finnst ekki rangt að ég vilji lifa mínu lífi,
og taka eigin ákvarðanir.
Ókei.
Og, ekkert gerist í hundruðir ára.
Satt.
Ég meina, já, óteljandi líf enda eða fæðast ekki
í óteljandi heimum, en er það mér að kenna?
Svo sannarlega ekki.
- Takk. - Nema þú viljir það.
- Ætti ég að gera þetta? - Ég sagði það ekki.
Ég er ekki hetja. Ég er misheppnaður listamaður sem rekur teiknimyndabúð.
Ég er svo misheppnaður
að í öllum heimunum rek ég búðina.
- Ég hef ekkert að segja. - Þú mátt segja eitthvað.
Stuart, þetta er þín ákvörðun.
Mér finnst allir vera hetjur
ef þeir reyna að bæta líf fólks.
Eins og þú sagðir, væru það allir sem eru til eða gætu verið til.
Í öllum heimum.
Ef ég geri þetta,
gætum við endað í mun verri aðstæðum.
Engar aðstæður eru slæmar þegar ég er með þér.
- Jórtrið bragðast vel. - Sömuleiðis elskan.
- Stuart Bloom? - Já, herra.
Viltu kvitta?
Garry?
- Allan daginn. - Denise, sjáðu, þetta er Garry.
- Ég sé það. - Þekki ég ykkur?
Við vorum gift í öðrum heimi. Gekk ekki.
Það er líka önnur útgáfa af þér með annarri útgáfu af henni,
en hann dó.
Ég hata þessa vinnu.
- Það fylgdu leiðbeiningar. - Er það?
Og ábyrgð.
Til hamingju með að hafa keypt milliheimsflutningstæki.
Ó, það er með Bluetooth.
Ef Bert og Barry tóku hitt tækið, hvernig er til annað?
Ekki nota nálægt vatni. Köfnunarhætta.
Hérna, þetta er skammta-bergmál af hinu tækinu.
Það er bæði til og ekki til
og það rennur saman við hitt tækið þegar kveikt er á því.
Ég er hætt að spyrja spurninga. Förum.
Eitt enn. Kyle, Trevor.
Við Denise yfirgefum þennan heim
til að stöðva eyðileggingu veruleikans.
- Ókei. - Já.
- Hafið þið engar spurningar? - Eina.
Batman 608 blaðið er með vatnsblettum, geturðu lækkað verðið?
Nei. Bless, strákar.
Ég held þú getir tekið þetta.
- Hættið. - Hætta? Ertu klikkaður?
- Hvað er að gerast? - Við erum að hrapa.
Við sjáum það. Hvernig heimur er þetta?
Ég held við höfum ekki komist í annan heim.
- Við erum föst á milli. - Hvað er á milli heima?
Ég giska á einhverskonar fjölvídda-blöndu.
Við erum föst á milli eistna eins heims
og rass annars.
Ógeð. Komdu okkur héðan.
Við reyndum, tækið virkar ekki.
Því þið voruð ekki valdir til að bjarga heiminum.
- Varst þú það? - Denise, segðu honum.
- Já. Það er hann. - Ég er eins og Neo eða Jesús kannski.
Í alvöru? Ýttu bara á takkann!
- Allt virðist eðlilegt. - Hvað sagðir þú?
- Þetta virðist eðlilegt. - Munnurinn þinn hreyfist ekki.
Ekki þinn heldur.
Ég held við séum að lesa hugsanir hvors annars.
- Það verður vesen fyrir mig. - Nú?
- Nú hvað? - Af hverju verður það vesen?
Mamma baðaði mig til 12 ára aldurs. Fjandinn!
Þýðandi: Ingibjorg Aldis Hilmisdottir Iyuno