- Τι κάνεις; - Τι;
Τρως τον φίκο μου.
Για δες. Είναι πολύ νόστιμος.
Αν εξαιρέσεις το ότι το "τρως τον φίκο μου" ακούγεται βρόμικο,
τρως τον φίκο του.
- Είναι πεντανόστιμος. Δοκίμασε. - Τι; Όχι.
- Ωραία μυρίζει. - Δάγκωσε.
- Θεέ μου. - Σωστά;
- Απίστευτο. - Τι συμβαίνει;
- Πρέπει να δοκιμάσεις. - Σοβαρά;
Δοκίμασέ το.
Είναι ό,τι καλύτερο έχω βάλει στο στόμα
και έχω βάλει τρελά πράγματα στο στόμα μου.
Νομίζω ότι ξέρω τι συμβαίνει.
Θα σου πω τι συμβαίνει. Είναι το πιο...
- Τι συμβαίνει; - Νομίζω ότι αναμασάς την τροφή σου.
Τι κάνει λέει;
"Το σώμα μας είναι ένα θαύμα.
Έχουμε τέσσερα στομάχια, όπως οι πρόγονοί μας, οι αγελάδες".
Αυτό είναι γελοίο. Πώς καταγόμαστε από...
αγελάδες;
Αυτό το σύμπαν είναι ηλίθιο. Πάτα το κουμπί και πάμε...
Μιαμ!
ΜΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΑΝ
ΟΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΨΑΧΝΕΙ ΚΡΥΦΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ
ΣΤΟΥΣ ΤΙΤΛΟΥΣ ΑΡΧΗΣ
ΧΑΝΕΤΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ
ΜΟΝΟ ΕΞΕΖΗΤΗΜΕΝΑ ΓΡΑΦΙΚΑ
ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΟΥΛ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Το έψαξα λίγο
και αυτό το σύμπαν μοιάζει πολύ με το δικό μας
πριν την Αποκάλυψη.
Με κάποιες διαφορές.
Το μπέιζμπολ δεν έχει καθορισμένο μπάτερ, δεν υπάρχουν Skechers Slip-In.
Κρίμα.
Ξέχασες τίποτα, φίλε;
Για να δούμε.
Ο Τζον Κούγκαρ παραμένει Τζον Κούγκαρ, δεν ξαναχρησιμοποίησε το Μέλενκαμπ.
Έχουμε τέσσερα στομάχια και αναμασάμε.
- Αναμασίδια. Όχι μόνο για πρωινό πια. - Έχουμε την πόα του Κεντάκι.
- Εδώ. - Μυρίζει υπέροχα.
- Ποιος παρήγγειλε την ψηλή φεστούκα; - Εγώ.
- Αγριάδα για τον κύριο. - Ευχαριστώ.
- Και τριφύλλι για την κυρία. - Ευχαριστώ.
Μπον απετίτ.
Παιδιά, θα σας πω κάτι.
- Γιατί δεν μένουμε εδώ; - Δεν είπες ότι θα σώσεις το σύμπαν;
Ναι, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς,
ήξερε κανείς μας πώς έπρεπε να γίνει αυτό;
Όχι ιδιαίτερα.
Σωστά. Και ναι, αυτό το μέρος δεν είναι τέλειο.
Μα δεν έχει κακούς υπολογιστές ή φωτιές.
- Θες να μείνεις εδώ; - Γιατί όχι;
Δεν μπορούμε να μάθουμε αυτό το χαζομηχάνημα.
Όπου κι αν πάμε, είναι επικίνδυνα.
Το τελευταίο ήταν ωραίο.
Παραλίγο να παντρευτώ κάποια που με θεωρούσε όμορφο.
Και μετά έγινε μια βίαιη εξέγερση και έπρεπε να τρέξουμε να σωθούμε.
Κάθε τριαντάφυλλο έχει αγκάθια, Στούαρτ.
Αναρωτιέμαι τι γεύση έχουν τα τριαντάφυλλα.
Ευχαριστώ.
Πώς ήταν το φαγητό;
- Εξαιρετικό. - Εκπληκτικό.
Κρατήσατε χώρο για το επιδόρπιο; Ο σεφ μόλις πήρε καλαμπόκι.
- Καλαμπόκι; Προσπαθείς να μας παχύνεις; - Λίγο, αλλά αξίζει.
Καλά. Ένα μεγάλο καλαμπόκι, θα το μοιραστούμε.
Τι θα κάναμε αν μέναμε εδώ;
Εγώ θα είχα κομιξάδικο, εσύ θα δούλευες μαζί μου,
ο Μπερτ θα ήταν γεωλόγος κι ο Κρίπκι μαλάκας.
Το μαλάκας είναι χόμπι, όχι επάγγελμα.
Ίσως να παντρευόμασταν κιόλας.
Μου κάνεις...
- πρόταση γάμου; - Εξαρτάται. Εσύ...
δέχεσαι;
Πάντα φανταζόμουν αυτή τη στιγμή, αλλά με λιγότερο εμετό στο στόμα.
Δεν ήθελα να σε φέρω σε δύσκολη θέση. Σκέψου το.
- Καλή σας όρεξη. - Ευχαριστούμε.
- Ήταν τέλειο. - Ναι.
- Κάπου στη μέση, έκανες "μου"; - Ναι. Με έκανες να μουγκρίσω.
Είναι η χορτοφαγική διατροφή. Είμαι πιο ζωηρός.
Σίγουρα είσαι, μου άνοιξε η όρεξη.
- Αν θέλεις σανό, έχω. - Ναι, δώσε.
Σκεφτόμουν αυτό που είπες στο δείπνο.
Και;
Νομίζω ότι θα είμαστε ευτυχισμένοι εδώ. Οι άνθρωποι είναι καλοί.
Υπέροχο φαγητό, φοβερή περίθαλψη.
Άλλος ένας λόγος να γίνει το σπίτι μας.
Συγγνώμη.
- Ναι; - Είμαι με τον Κρίπκι. Να μιλήσουμε;
Δεν είναι καλή στιγμή.
- Ή μπείτε. - Δεν θέλουμε να μείνουμε εδώ.
Γιατί;
Τα πήγαμε καλά στα άλλα σύμπαντα.
Έκανα σεξ σε τρία από τα πέντε.
Ένα ήταν με τον Γκάρι, αλλά ήταν γενναιόδωρος εραστής.
Αν δεν χρησιμοποιήσετε τη συσκευή,
εμείς θα φύγουμε.
Να δοκιμάσουμε αλλού.
Τι λες; Αν πάρουν τη συσκευή, θα μείνουμε εδώ για πάντα.
Δεν με πειράζει.
- Όλη δική σας. - Ευχαριστούμε.
- Εδώ λέμε αντίο, λοιπόν. - Μάλλον.
Ακούστε, ξέρω ότι δεν ήμουν ο καλύτερος συνταξιδιώτης.
- Και; - Και τι;
- Αντίο, Κρίπκι. - Εντάξει.
- Αντίο, Μπερτ. - Γεια.
- Θα μου λείψουν. - Ναι.
- Αντέχεις άλλη μία; - Μόνο με έναν τρόπο θα μάθουμε.
Ξέρεις τι κάνεις;
Είμαι παγκοσμίου φήμης φυσικός,
μπορώ να διασχίσω διαδιαστασιακές πραγματικότητες.
- Μπερτ, μην ουρλιάζεις. - Μα θα πεθάνουμε!
- Βλέπεις πάτο; - Όχι.
- Τι σου λέει αυτό; - Ότι θα πεθάνουμε κάποια στιγμή.
Ή όχι.
- Και τώρα; - Δεν ξέρω. Να το σκεφτούμε.
- Σκέφτηκες τίποτα; - Όχι.
- Οπότε να ουρλιάξω πάλι; - Μάλλον.
- Ελπίζω να πήραμε τη σωστή απόφαση. - Νομίζω πως ναι.
- Αυτός ο κόσμος είναι όμορφος. - Αλάτι για γλείψιμο.
Έλα στη μαμά.
Δύο, παρακαλώ.
Πολύ καλό.
- Είναι θαλασσινό αλάτι; - Ιμαλαΐων.
Ναι, να το βουνό.
Ακούστε με όλοι! Το σύμπαν καταρρέει, δεν έχουμε χρόνο!
Πρέπει να δράσουμε πριν να είναι αργά! Κανείς δεν είναι ασφαλής!
Αγνοήστε με αν θέλετε, αλλά έρχεται!
Το τέλος είναι κοντά, κόσμε!
- Είναι ο Ραζ. - Δεν είναι νεκρός εδώ, ωραία.
Νομίζετε ότι θα συνεχίσετε τη ζωούλα σας;
Έρχεται να σας πάρει. Έρχεται να σας πάρει όλους!
- Ραζ; - Τι;
- Τι κάνεις; - Με τι σου μοιάζει;
- Ειλικρινά, με παρανοϊκή σχιζοφρένεια. - Επιστρέφω αμέσως.
Γνωρίζετε τον γαλαξία GN-z11;
- Όχι. - Όχι.
Είναι ο πιο μακρινός γαλαξίας που βλέπει το τηλεσκόπιο Χαμπλ. Μαντέψτε.
Μην κάνετε τον κόπο. Είναι ρητορική ερώτηση. Χάθηκε όλος ο αναθεματισμένος.
Πώς χάθηκε;
Σίγουρα το τηλεσκόπιο Χαμπλ δεν έχει μουτζούρα;
- Το Χαμπλ δεν έχει μουτζούρες! - Παντού υπάρχουν μουτζούρες.
Ακούστε με! Δεν είναι μόνο ο GN-z11,
είναι και γαλαξίας του Τριγώνου και το υπερσμήνος Υπερίων!
- Ωχ, όχι. - Γιατί "Ωχ, όχι";
Για να μην πω "ζήτω".
Προσπάθησα να ειδοποιήσω τους πάντες. Το JPL, τη NASA, τον Λευκό Οίκο.
Ξέρετε τι μου είπαν; Ότι είμαι τρελός!
Αλήθεια; Ούρλιαξες ότι το σύμπαν τελειώνει
στην τηλεφωνήτρια του Λευκού Οίκου και δεν σε πήρε στα σοβαρά;
Ολόκληρα αστρικά συστήματα στην άκρη του σύμπαντος εξαφανίζονται,
που σημαίνει...
Μόνο τις μουτζούρες σκέφτομαι.
Δεν έχουμε πολύ χρόνο μέχρι να χαθούν όλα όσα ξέρουμε και αγαπάμε.
- Για πόσο χρόνο μιλάμε; - Όχι πολύ.
Τριακόσια με τετρακόσια χρόνια.
Ακόμα κι αν έχεις δίκιο, θα έχουμε πεθάνει όλοι. Ποιος νοιάζεται;
Ποιος νοιάζεται; Θα σου πω ποιος νοιάζεται!
Τα δις-δις-δις-δις-δις
δις-δις-δις-δισέγγονά σας!
- Όχι. Άλλο ένα δις. - Εγγόνια.
Δεν έχουμε συζητήσει αν θα κάνουμε οικογένεια.
- Ίσως θα έπρεπε. - Η ώρα περνάει.
Δεν καταλαβαίνετε; Το σύμπαν τελειώνει και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
- Τίποτα; - Απολύτως τίποτα.
- Εντάξει, λοιπόν. Χάρηκα που σε είδα. - Κι εγώ.
- Καλή τύχη με όλα αυτά. - Ευχαριστώ.
Θα πεθάνουμε όλοι!
- Πάτα το κουμπί να φύγουμε από δω! - Σωστά, ναι.
- Σκατά. - Δεν πέτυχε.
Το ξέρω. Εξ ου και το "σκατά".
- Παίζουμε ένα παιχνίδι; - Τι;
- Ξέρεις, να περάσει η ώρα. - Πλάκα κάνεις.
Όταν ήμουν παιδί σε ταξίδια με το αμάξι, παίζαμε τις 20 ερωτήσεις με τη μαμά μου.
Δεν παίζω τις 20 ερωτήσεις ενώ πέφτουμε σε ένα ατελείωτο κενό.
Εντάξει.
Εντάξει, χέσ' το. Σκέφτηκα κάτι.
- Τέλεια. Είναι κάτι που τρως; - Όχι.
Παραιτούμαι.
- Κλείδωσες την πόρτα; - Έτσι νόμιζα.
Καιρός ήταν.
- Τι κάνεις εδώ; - Εσύ τι λες; Σε περιμένω.
- Στούαρτ; - Ναι;
Συγγνώμη, πες.
Ντενίζ, αυτός είναι ο άλλος μου εαυτός που σου έλεγα.
- Γεια. - Γεια.
Θες να μου εξηγήσεις γιατί έδωσες τη συσκευή Λέοναρντ-Σέλντον
στον Μπερτ και τον Κρίπκι;
Αποφασίσαμε να μείνουμε εδώ.
Εντάξει, ωραία. Αποφασίσαμε να μείνουμε εδώ.
Τέλεια. Δεν χρειάζεται να σώσω το σύμπαν, μόνο να αναμασώ το φαΐ μου!
- Ο άλλος σου εαυτός είναι λίγο μαλάκας. - Εντάξει.
Ξέρεις κάτι; Θα σου το εξηγήσω όσο πιο απλά μπορώ.
Επειδή έχεις εμπλακεί με το πρωτογενές περιστατικό απόκλισης
σε κβαντικό επίπεδο...
είσαι άρρηκτα δεμένος με την πιθανή επίλυση του κατακερματισμού
του πολλαπλού σύμπαντος.
Με πιάνεις;
Μόνο εσύ μπορείς να σώσεις το σύμπαν!
- Ναι, αλλά ίσως και να μη θέλω. - Πρέπει!
- Να μιλήσω σε κάποιον άλλον; - Τον διευθυντή;
Είμαι προβολή από πραγματικότητα που καταρρέει.
Λες να έχω διευθυντή;
Ίσως όχι διευθυντή,
αλλά κάποιος θα σου είπε τι ώρα να έρθεις σήμερα.
Ακόμα κι αν ήθελα να σώσω το σύμπαν, δεν έχω πια τη συσκευή.
Παράγγειλε άλλη!
- Πώς γίνεται να υπάρχει κι άλλη; - Πώς κάνουμε αυτή τη συζήτηση;
Δεν με ακούς!
Βαρέθηκα τη συσκευή Λέοναρντ-Σέλντον και τις βόλτες στα σύμπαντα,
και εσένα, κυρίως εσένα!
Σταμάτα. Θα σου μιλήσω εγώ.
Στην πρώτη γυμνασίου είχα έναν καθηγητή, τον κύριο Μορινέλι.
Αυτός με ενέπνευσε να ιδρύσω λέσχη γεωλογίας.
Δεν έπιασε στην αρχή.
Ήμασταν εγώ, η Κάρεν Χάρτμαν, ο Λάρι Ο'Μάλεϊ, ο δίδυμος αδερφός του.
Δεν θυμάμαι το όνομα.
Έκανε ρίμα με το Λάρι. Ήταν Μπάρι ή Χάρι...
Θεέ μου, άσε με να φτάσω στον πάτο.
Γκάρι. Γκάρι Ο'Μάλεϊ. Αυτό είναι.
Ήξερα ότι θα το θυμόμουν.
Κέντρο θάμνων. Βγάζει νόημα. Κέντρο θάμνων.
- Ποιος θέλει γιαπωνέζικο; - Εγώ!
Το μόνο κακό με τα τέσσερα στομάχια είναι ότι πεινάω συνέχεια.
Το ξέρω. Μπονσάι. Σάλτσα σόγιας; Ευχαριστώ.
Πιστεύεις ότι κάνω λάθος
που εγκαταλείπω την προσπάθεια να σώσω το σύμπαν;
Δεν έχει σημασία τι πιστεύω, εσύ τι πιστεύεις;
Θα ήταν αλλιώς αν το είχα επιλέξει, αλλά δεν το επέλεξα.
Δεν νιώθω ότι κάνω κάτι κακό, απλώς ζω τη ζωή μου,
κάνω τις επιλογές μου.
Εντάξει.
Εξάλλου, τίποτα δεν συμβαίνει εδώ και αιώνες.
Σωστά.
Φυσικά θα χάνονταν άπειρες ζωές ή δεν θα γεννιούνταν ποτέ
σε άπειρα σύμπαντα, αλλά γιατί είναι δικό μου πρόβλημα;
Και βέβαια δεν είναι.
Εκτός αν θέλεις να είναι.
- Πιστεύεις ότι πρέπει να το κάνω. - Δεν είπα αυτό.
Ντενίζ, δεν είμαι ήρωας. Είμαι ένας αποτυχημένος καλλιτέχνης με κομιξάδικο.
Είμαι τόσο αποτυχημένος,
που σε όποιο σύμπαν πάμε, έχω κομιξάδικο.
- Δεν διαφωνώ. - Μπορείς να διαφωνήσεις λίγο.
Στούαρτ, εσύ αποφασίζεις.
Ο καθένας μπορεί να γίνει ήρωας
αν θέλει να βελτιώσει τη ζωή των άλλων.
Και όπως τονίζεις,
θα είναι όλοι οι άνθρωποι που υπάρχουν και θα υπάρξουν ποτέ.
Σε κάθε πιθανό σύμπαν.
Αν το κάνω αυτό,
μπορεί να βρεθούμε σε πολύ χειρότερη κατάσταση απ' αυτή.
Τίποτα κακό δεν θα συμβεί όσο είμαι μαζί σου.
- Τα αναμασίδια είναι τέλεια. - Το ίδιο θα έλεγα, μωρό μου.
- Ο Στούαρτ Μπλουμ; - Μάλιστα.
Θέλεις να υπογράψεις εδώ;
Γκάρι;
- Από το πρωί μέχρι το βράδυ. - Ντενίζ, ο Γκάρι είναι.
- Το βλέπω. - Σας ξέρω;
Ήμασταν παντρεμένοι σε άλλο σύμπαν. Δεν πέτυχε.
Υπάρχει και μια άλλη εκδοχή σου που ήξερε μια άλλη εκδοχή της,
αλλά πέθανε.
Τη μισώ αυτή τη δουλειά.
- Κοίτα, αυτή έχει οδηγίες. - Αλήθεια;
Και εγγύηση.
"Συγχαρητήρια για την αγορά Διαδιαστασιακής Συσκευής Μεταφοράς".
Έχει Bluetooth.
Αφού πήραν τη συσκευή ο Μπερτ κι ο Μπάρι, πώς υπάρχει άλλη;
"Να μη χρησιμοποιείται κοντά σε νερό. Μικρά εξαρτήματα, κίνδυνος πνιγμού".
Εδώ είμαστε. "Αυτή είναι μια κβαντική ηχώ της αρχικής συσκευής.
Υπάρχει και δεν υπάρχει.
Όταν ενεργοποιηθεί, θα συγχωνευτεί με την αρχική συσκευή".
Θα σταματήσω τις ερωτήσεις. Πάμε.
Κάτι ακόμα. Κάιλ, Τρέβορ.
Θα φύγουμε απ' αυτό το σύμπαν
για να αποτρέψω την καταστροφή της πραγματικότητας.
- Εντάξει. - Βέβαια.
- Αλήθεια δεν έχετε ερωτήσεις; - Έχω μία.
Αυτός ο Μπάτμαν 608 έχει λεκέ από νερό. Θα κάνεις καλύτερη τιμή;
Όχι. Αντίο, παιδιά.
Νομίζω ότι μπορείς να το πάρεις.
- Χαλάρωσε! - Να χαλαρώσω; Τρελάθηκες;
- Τι συμβαίνει; - Πέφτουμε.
Ναι, το καταλάβαμε. Τι σύμπαν είναι αυτό;
Δεν νομίζω ότι φτάσαμε σε άλλο σύμπαν.
- Κολλήσαμε μεταξύ συμπάντων. - Τι υπάρχει μεταξύ συμπάντων;
Μάλλον κάποια διαδιαστασιακή κηλίδα.
Σαν να είσαι ανάμεσα στα αρχίδια ενός και την κωλοτρυπίδα του άλλου.
Είσαι αηδιαστικός. Πάρτε μας από δω!
Το προσπαθήσαμε. Η συσκευή δεν δουλεύει.
Επειδή δεν έχετε επιλεγεί για να σώσετε το σύμπαν.
- Κι εσύ έχεις επιλεγεί; - Ντενίζ, πες του.
- Είναι αλήθεια. Είναι αυτός. - Είμαι σαν τον Νίο ή τον Ιησού.
Ιησού, σοβαρά, πάτα το κουμπί!
- Όλα φαίνονται φυσιολογικά. - Τι είπες;
- Είπα ότι φαίνονται φυσιολογικά. - Το στόμα σου δεν κινείται.
Ούτε το δικό σου.
Νομίζω ότι ακούμε ο ένας τις σκέψεις του άλλου.
- Αυτό θα είναι μεγάλο πρόβλημα για μένα. - Γιατί;
- Τι γιατί; - Γιατί θα είναι μεγάλο πρόβλημα;
Η μαμά μου με έκανε μπάνιο μέχρι τα 12. Γαμώτο!
Απόδοση: Αλεξάνδρα Πασπαλαδέλλη Iyuno