Wat doe je? - Wat?
Je eet m'n ficus op.
Kijk eens aan. Het is heel lekker.
Afgezien van het feit dat 'je eet m'n ficus op' smerig klinkt...
eet je zijn ficus op.
Het is heerlijk. Probeer maar. - Wat? Nee.
Het ruikt lekker. - Neem een hap.
O, mijn god. - Ja, hè?
Ongelooflijk. - Wat gebeurt er?
Je moet dit proeven. - Hou op.
Proef nou maar.
Dit is het lekkerste wat ik ooit in m'n mond heb gehad, en ik kan het weten.
Ik denk dat ik weet wat er gebeurt. - Dat zal ik je zeggen. Dit is de...
Wat gebeurt er? - Ik denk dat je herkauwt.
Neem me niet kwalijk?
Het lichaam is een wonder.
We hebben vier magen, net als onze voorouders, de koeien.
Dat is belachelijk, hoe kunnen we afstammen van...
...koeien?
Dit universum is stom. Druk op die knop en laten we...
Jammie.
Ik ben erin gedoken en dit universum lijkt op dat van ons voor de apocalyps.
Een paar verschillen.
Honkbal kent geen aangewezen slagman, en er zijn geen slip-ins van Skechers.
Dat is wel balen.
Laat je iets achterwege?
Eens kijken.
John Cougar is nog steeds John Cougar, dus zonder Mellencamp.
We hebben vier magen en we herkauwen.
En niet meer alleen bij het ontbijt.
Het beemdgras uit Kentucky.
Voor mij. - Ruikt heerlijk.
Wie had het zwenkgras? - Ik.
Bermudagras voor meneer. - Dank u.
En klaver voor de dame. - Bedankt.
Bon appétit.
Jongens, ik heb een idee.
Waarom blijven we niet in deze realiteit?
Je zou toch het universum redden? - Ja, maar laten we eerlijk zijn.
Wist iemand hoe dat in z'n werk gaat? - Niet echt.
Precies. Het is hier niet perfect...
Maar er is geen slechte computer of brandstapel.
Wil je echt blijven? - Waarom niet?
We snappen die stomme machine toch niet en het is overal gevaarlijk.
De laatste plek was fijn. Ik was bijna met een vrouw getrouwd die me mooi vond.
Met als gevolg een gewelddadige opstand waardoor we moesten vluchten.
Elke roos heeft doorns, Stuart.
Ik vraag me af hoe een roos zou smaken.
Bedankt.
Hoe heeft het gesmaakt? - Uitstekend.
Is er nog plek voor een toetje? De chef heeft maïs.
Maïs? Wil je ons vetmesten? - Een beetje, maar het is het waard.
Prima. Eén grote maïs om te delen.
Wat doen we als we hier blijven?
Ik kan een stripwinkel beginnen, jij kunt bij me komen werken...
Bert wordt geoloog en Kripke een eikel.
Eikel is meer een hobby dan een roeping.
Misschien kunnen we zelfs trouwen.
Doe je...
Een aanzoek? - Hangt ervan af of je...
...het accepteert?
Ik hoopte hier altijd al op, maar met minder kots in m'n mond.
Ik wilde je niet voor het blok zetten.
Denk erover na.
Geniet ervan. - Bedankt.
Dat was geweldig. - Ja.
Moest je nou halverwege loeien? - Ja. Je liet me loeien.
Dat komt vast door het vegetarische dieet. Ik heb meer pit.
Nou en of. Ik heb er honger van gekregen.
Wil je hooi? Dat heb ik wel voor je. - Ja, geef maar.
Ik heb nagedacht over wat je zei.
En?
Ik denk dat we hier gelukkig kunnen zijn. De mensen zijn aardig.
Het eten is geweldig, net als de zorg.
Nog een reden om dit thuis te noemen.
Het spijt me.
Wij zijn het. Kunnen we praten? - Geen goed moment.
Maar kom binnen. - We willen niet in Koestad blijven.
Waarom niet? - We gingen goed op die andere plekken.
Op drie van de vijf had ik seks.
Eentje was met Gary, maar hij is een gulle minnaar.
Als jullie de Leonard/Sheldon niet gebruiken, willen we gaan.
Ons geluk elders beproeven.
Wat denk je? Als ze de machine meenemen, zitten we hier voor altijd.
Dat vind ik prima.
Ga je gang. - Bedankt.
Dan nemen we hier afscheid.
Kennelijk.
Luister, ik weet dat ik niet de beste reisgenoot ben geweest.
En? - En wat?
Vaarwel, Kripke.
Dag, Bert. - Dag.
Ik ga ze echt missen. - Ja.
Kun je nog een keer loeien? - Dat merken we vanzelf.
Weet je wat je doet?
Ik ben een wereldberoemde fysicus.
Ik ben prima in staat om door interdimensionale realiteiten te gaan.
Bert, stop met schreeuwen. - Maar we vallen te pletter.
Zie je een bodem? - Nee.
Wat betekent dat? - Dat we uiteindelijk te pletter vallen.
Of niet.
Wat nu?
Ik weet het niet. Laten we erover nadenken.
Heb je iets? - Nee.
Maar weer schreeuwen dan? - Ik denk het.
Ik hoop dat dit de juiste beslissing is. - Vast wel. Het is een prachtige wereld.
O, zoutlikken. - Kom maar op.
Twee maal.
Zo lekker.
Proef ik zeezout? - Het is Himalayazout.
O ja, daar is de berg.
Luister, allemaal. Het universum stort in. De tijd dringt.
We moeten iets doen voor het te laat is. Niemand is veilig.
Negeer me gerust, maar het komt achter je aan.
Het einde der tijden is nabij.
Het is Raj. - Hij zit hier niet vast. Dat is fijn.
Dacht je lekker verder te leven in je huisje?
Het komt je halen. Het komt jullie allemaal halen.
Raj. - Wat?
Wat doe je? - Waar lijkt het op?
Om eerlijk te zijn: paranoïde schizofreen.
Ik ben zo terug.
Kennen jullie sterrenstelsel GN-Z-11? - Nee.
Dat is het verste stelsel dat de Hubble- telescoop kan zien. En wat denk je?
Dat is een retorische vraag. Het hele ding is weg.
Hoe kan een sterrenstelsel verdwijnen? - Is hij niet gewoon vies?
Het is de Hubble. Die wordt niet vies. - Alles wordt vies.
Luister naar me. Het is niet alleen GN-Z-11.
Het is ook het driehoeksstelsel en de Hyperion Proto-Supercluster.
'Nee'? - 'Ja' klonk verkeerd.
Ik heb iedereen proberen te waarschuwen. JPL, NASA, het Witte Huis.
Weet je wat ze zeiden? Dat ik gek was.
Echt? Je schreeuwde dat het universum ten einde kwam...
en de telefoniste van het Witte Huis nam je niet serieus?
Hele sterrenstelsels aan de rand van het universum verdwijnen.
Dat betekent...
Ik kom niet verder dan 'vies'.
Straks is alles wat we kennen en waar we van houden weg.
Over hoeveel tijd hebben we het? - Niet veel.
Drie- tot vierhonderd jaar.
Zelfs als je gelijk hebt, zijn we allemaal dood. Nou en?
Nou en? Dat zal ik je zeggen.
Jullie achter-achter-achter-achter- achter-achter-achter-achter-achter...
achterkleinkinderen. O, nee. Nog één 'achter' erbij.
Kleinkinderen. We hebben het nog niet over...
een gezin gehad. - Dat moet misschien wel.
De klok tikt.
Het universum vergaat en we kunnen er niets aan doen.
Niets? - Helemaal niets.
Oké.
Goed je te zien. - Jou ook.
Succes hiermee. - Bedankt.
We gaan dood.
Druk op de knop, haal ons hier weg. - O, ja.
Shit. - Het werkte niet.
Ik weet het. Vandaar 'shit'.
Wil je een spelletje doen? - Wat?
Om de tijd te doden? - Dat meen je niet.
Toen ik klein was, speelden m'n moeder en ik Twintig Vragen.
Ik speel geen Twintig Vragen als ik door een eindeloze leegte val.
Oké, ik heb er een.
Geweldig. Is het iets wat je eet? - Nee.
Ik geef het op.
Had je de deur op slot gedaan? - Ik dacht van wel.
Dat werd tijd.
Wat doe jij hier? - Wat denk je? Ik wacht op jou.
Stuart? - Ja?
Sorry, ga je gang.
Denise, dit is de andere ik over wie ik het had.
Waarom heb je het Leonard/Sheldon-ding aan Bert en Kripke gegeven?
Nou, we besloten hier te blijven.
Oké, cool. 'We besloten hier te blijven.'
Geweldig. Ik hoef het universum niet te redden. Ik herkauw gewoon.
Die andere jij is wel een lul.
Weet je wat? Ik zal dit zo simpel mogelijk uitleggen.
Omdat je verwikkeld bent in het primaire divergentie-incident...
op kwantumniveau...
...ben je onlosmakelijk verbonden met de oplossing van de fragmentatie...
van het meerstatennuniversum. Snap je wel?
Jij bent de enige die het universum kan redden.
Misschien wil ik dat niet. - Je moet.
Kan ik met iemand anders praten? - Mn manager?
Een projectie uit een instortende realiteit heeft geen manager.
Er moet toch iemand gezegd hebben hoe laat je moest komen.
Zelfs al zou ik het universum willen redden, ik heb het apparaat niet meer.
Bestel er dan nog een.
Hoe kan dat nou? - Hoe kan dit gesprek plaatsvinden?
Je luistert niet naar me.
Ik ben klaar met Leonard/Sheldon en het universum rondreizen...
en met jou, vooral met jou.
Niet doen. Ik wil met je praten.
In de brugklas had ik een leraar, Mr Morinelli.
Hij inspireerde me om een geologieclubje te beginnen.
Het sloeg eerst niet echt aan.
Het waren alleen ik, Karen Hartman en Larry O'Malley...
Hij had een tweelingbroer. Ik weet z'n naam niet meer.
Okidoki, Blarry. Barry of Harry...
Laat me gewoon te pletter slaan.
Gary. Gary O'Malley, dat was het.
Ik wist het wel.
Een shrubhub. Klinkt logisch. Shrubhub.
Wie heeft er zin in Japans eten? - Ik.
Het enige nadeel van vier magen is dat ik altijd honger heb.
Ik weet het. Bonsai, lekker. Sojasaus? Dank je.
Denk je dat ik fout zit...
omdat ik m'n snor druk met dat hele red-het-heelal-gedoe?
Het gaat erom wat je zelf vindt.
Als ik er nou voor getekend had, maar dat heb ik niet.
Ik doe toch niets verkeerd...
door m'n eigen leven te leiden, m'n eigen keuzes te maken.
En er gebeurt toch niets honderden jaren lang.
Klopt.
Er gaan oneindig veel levens verloren in een oneindig aantal universums.
Maar dat is toch niet mijn probleem? - Zeker niet. Tenzij je dat wilt.
Dus je vindt dat ik het moet doen? - Dat zei ik niet.
Denise, ik ben geen held.
Ik ben een blutte, mislukte kunstenaar met een stripwinkel.
Ik ben zo mislukt dat ik in elk universum een stripwinkel heb.
Ik zeg niks. - Dat zou wel mogen.
Stuart, het is jouw beslissing.
Iedereen kan een held zijn die het leven van anderen wil verbeteren.
En zoals je al zei, zijn dit alle mensen die bestaan en ooit zullen bestaan...
in elk mogelijk universum.
Als ik dit doe, kan de situatie nog veel slechter worden dan hij nu is.
Ik ken geen slechte situaties samen met jou.
Je herkauwing smaakt heerlijk. - Die van jou anders ook.
Stuart Bloom? - Ja, meneer.
Wil je hiervoor tekenen?
Gary. - Helemaal.
Denise, het is Gary. - Ik zie het.
Ken ik jullie? - We zijn getrouwd in 'n ander universum.
Er is nog een versie van jou die een andere versie van haar kende.
Maar hij is dood.
Ik haat dit werk.
Er zit een handleiding bij. - Echt?
En een garantiebewijs.
'Gefeliciteerd met uw aankoop van een interdimensionaal transportapparaat.'
O, hij heeft Bluetooth.
Als Bert en Barry het apparaat hebben, hoe kan dit dan?
'Niet bij water gebruiken. Gevaar op verstikking door kleine onderdelen.'
Hier staat het. 'Dit is een kwantumecho van het originele apparaat.
Het bestaat wel en niet.
Eenmaal geactiveerd versmelt het met het originele apparaat.'
Ik ga gewoon geen vragen meer stellen. Kom mee.
Nog één ding. Kyle? Trevor? Denise en ik verlaten dit universum.
Het is mijn missie om de vernietiging van de realiteit te voorkomen.
Prima, hoor.
Hebben jullie echt geen vragen? - Ik heb er een.
Op deze Batman 608 zit een watervlek. Kun je de prijs aanpassen?
Nee. Dag, jongens.
Je kunt 'm gewoon meenemen.
Laat het rusten. - Ben je gek?
Wat gebeurt er? - We vallen.
Ja, dat hadden we al door. Wat is dit voor universum?
Ik denk dat we vastzitten tussen twee universums.
Wat bestaat er tussen universums?
Ik gok op een soort interdimensionale vlek.
Tussen de ballen van één universum en de anus van een ander.
Je bent walgelijk. Haal ons hier weg.
Dat hebben we geprobeerd, maar de machine werkt niet.
Je bent niet uitverkoren om het universum te redden.
En jij zeker wel? - Denise, vertel het hem.
Het is waar. Hij is het. - Zie mij als Neo of misschien Jezus.
Jezus, echt? Druk gewoon op die knop.
Alles ziet er normaal uit. - Wat zei je?
Dat het er normaal uitziet. - Je mond beweegt niet.
Die van jou ook niet.
Ik denk dat we elkaars gedachten horen.
Dat wordt een groot probleem voor me. - Waarom?
Waarom wat? - Waarom wordt dat een groot probleem?
M'n moeder deed me tot m'n twaalfde in bad.
Verdomme.
Vertaling: Rik de Best Iyuno