- Talið þið okkar mál? - Já, við tölum það.
Hvar er þorpið ykkar?
- Pasadena? - Pasadena.
- Austur af Glendale? - Glendale.
Norður af 134, hvað erum við að gera hér?
- Viljið þið koma í þorpið okkar? - Við eigum mat, rúm.
Vatn til að baða sig í, næturfélaga.
Ein spurning. Þegar þú segir ''næturfélaga,"
- áttu við fyrir kynlíf? - Já.
Pabbi er kominn heim!
- Hver er hængurinn? - Hængur?
Hvað viljið þið?
Ánægjuna við að mæta þörfum ykkar.
Hvað ef sumar þarfirnar eru skrítnar?
Það væri heiður að þiggja gestrisni ykkar.
Þorpið er nálægt. Fylgið okkur.
Þetta er uppáhalds heimurinn minn hingað til.
Skrítið að frumstæður ættbálkur sem tengist ekki umheiminum,
hefur enga tækni, tali ensku.
Kannski tölum við þeirra mál?
Ef svo er, hvernig get ég sagt ''þyrla"?
Hér eru engar þyrlur til.
Við segjum einhyrningur, ekki eru þeir til.
Ég vil ekki ræða þetta.
- Þú ert fallegur. - Ég?
- Hefur enginn sagt þér það? - Mamma mín.
En hún sagði að það væri innri fegurð.
Viltu sofa hjá mér í kvöld?
Já, takk.
Takk.
Allt er svo ferskt.
Þetta er eins og að búa í Whole Foods.
- Ættum við að hafa áhyggjur? - Kannski.
Örugglega.
Afsakið, ég er að drepast í fótunum.
- Hvað ertu að gera? - Flottir. Ég nota þá.
- Nei. Ég á þá. - Áttu? Hvað er að ''eiga"?
Ég á þá. Ég fór í Foot Locker
og beið í klukkutíma eftir minni stærð.
- Mínir. - Nei. Þú segir ''þínir."
- Þínir? - Takk.
- Mínir. - Mínir.
- Þínir! - Takk.
- Kripke eignaðist vin. - Hvað gerirðu við einn skó?
Nei, ég á þá báða. - Ég á báða. Ég á báða.
- Daginn. - Það er svo fallegt hér. Friðsælt.
Gott að þér líkar það, við förum ekkert.
- Geturðu ekki lagað tækið? - Ég?
Ég kem af fólki sem hringir í mann.
- Hvað gerum við þá? - Ég veit ekki,
leitum að kofa í hverfi með góðum skólum.
Ég gleymdi börnunum okkar.
Það er í lagi. Þau voru ekki raunveruleg.
Þau voru myndvörpun illra afla
sem héldu okkur í þrældómi gerviheims.
- Já, en við áttum þau. - Já.
Svo, við erum föst hér?
Bíddu, ég hef verið að fá skilaboð frá einhverjum,
kannski kann sá aðili að laga tækið.
En það er engin tækni hér, hvernig svarar þú?
Ættbálkar hafa margar samskiptaleiðir.
Trommur, reykmerki, eitthvað annað.
Líkaði þér kynlífið okkar í gær?
- Það var æði. Og, ég elska þig. - Þá elska ég þig.
- Chana, viltu sofa hjá mér í kvöld? - Já.
- Hvað í fjandanum. Spurning. - Já?
Ég vil ekki vera uppáþrengjandi, en ég hélt við
- ættum eitthvað sérstakt. - Já.
Af hverju sefurðu þá hjá honum í kvöld?
- Hann bað. - Mér líkar það ekki.
- Nú? - Við gerum hlutina öðruvísi
- í mínum heimi. - Pasadena?
Þegar karl og kona eru ástfangin, eru þau einkær.
Hvað er það?
- Þau sofa bara hjá hvoru öðru. - Gera allir í Pasadena það?
Ég get ekki sagt það, en flestir.
Fleiri en í Beverly Hills allavega.
Og gerir það þau hamingjusöm?
- Það myndi gera mig það. - Ég vil það.
- Ég mun hugsa málið. - Takk.
Ég á kærustu!
- Takk. - Það var ekkert.
- Svo hamingjusöm. - Það er það sem við viljum.
- Vel gert þarna. - Sömuleiðis.
Þú færð handskrifað þakkarbréf. Komdu.
Ég myndi drepa fyrir próteinsjeik.
Ef heimarnir eru óteljandi, er kannski
einn þar sem enska er alheimsmál.
Án Englands?
- Afsakið mig? - Já.
- Er þetta kúkur? - Já. Björn.
- Viltu reyna þetta? - Af hverju?
Leitar fólk í Pasadena ekki af fyrirboðum í dýrakúk?
Eflaust einhverjir.
- Finnurðu skilaboð í bjarnakúk? - Ó, já.
Hvenær mun rigna? Eru konurnar frjóar?
Auðvitað, frumstætt fólk, merki í dýrakúk.
- Má ég hjálpa? - Hvað ertu að gera?
Kannski fáum við skilaboðin svona.
- Í kúk? - Ég sem ekki reglurnar.
Viltu hjálpa eða standa þarna og vera misboðið?
Klárlega misboðið.
Sem dæmi, er þetta mín skál því ég vil ekki ykkar sýkla.
Svo þetta er mín skál. Mín skál.
Hvernig þekkjum við þær í sundur?
Góð spurning.
Ég merkti hana á botninum.
Ég veit þið eruð ólæs en þetta er stafur.
Stafurinn K. Sem þýðir ''ekki snerta skál Kripke."
Er ekki betra að deila öllu?
Kannski ef þú ert kommúnisti.
Við vitum hvernig það endar.
Hvernig?
Þetta er mín skál. Ekki snerta hana.
Ekkert fyrir mig í dag. Gangi þér vel.
- Þetta losnar ekki. - Ertu búinn?
- Bíddu. Sjáðu þetta. - Nei.
Þú verður að sjá.
''Notið rauðan kvars". Hvar finnum við hann?
- Ekki hugmynd. - Kannski í kanínukúk.
- Hvað ertu að gera? - Mín.
- Hvað áttu við? - Ég á þessa skál.
En við deilum skálum, við deilum öllu.
Kannski ef þú ert kommi eða sósíalisti.
- Hví grætur þú? - Ég er óvanur því að vera hamingjusamur.
- Chana? - Hæ, Sampa.
Ekki góður tími, maður.
Þú komst ekki að njóta ásta í gær.
Já, ég er einkær núna.
- Hvað er það? - Ég sef bara hjá Bert.
- Já. - Mér líkar það ekki.
Það hefur kosti og galla, getum við rætt það seinna?
Mér líkar þetta ekki.
Á ég að útbúa mat fyrst við höfum notið ásta?
Vá, þú skilur mig svo vel.
Eigið þið ristað brauð?
Þið fáið ''kredit" fyrir að gefa mér melónurnar.
Þið getið notað það fyrir önnur kaup.
Hví deilum við ekki melónum?
Hvernig getur fólk þá orðið ríkt?
- Ég er með spurningu. - Hvað?
- Hvað er að vera einkær? - Það er flókið.
Segjum að þú sért að veiða
og eftir langa stund veiðir þú lítinn bláan fisk.
Þú eldar hann, borðar hann, hann er lostæti.
Þú ákveður að borða
sama fisk alla ævi.
Jafnvel þó annar fiskur gefi þér númerið sitt.
Hvað ef þú vilt
vera með einhverjum sem er einkær með öðrum?
Þrennt í stöðunni. Þú getur komist yfir það, erfitt án kláms.
Þú getur sannfært hana um að halda framhjá,
en þá þarftu bíl og skyggðar rúður.
Eða þú getur losað þig við hinn gaurinn.
Sent hann í ferðalag?
Eða kannski dettur hann fram af kletti.
Kemur fyrir.
Hvar finnum við rauðan kvars?
- Sem betur fer þekkjum við jarðfræðing. - Já, Bert.
Ætlarðu að segja honum frá skítnum?
Neibb.
- Má ég? - Neibb.
Hæ. Góðan daginn.
Bert, ég fann leið til að komast héðan.
Hvað með, ''Gaman að sjá þig, Bert. Hvað segirðu?"
- Hvað er í gangi? - Ég ætla að gifta mig!
- Ha? - Ég bað Chana.
- Hún sagði já. - Veit hún hvað hjónaband er?
Nei. Ekki segja henni það.
Bert, ég er með jarðfræðispurningu.
Er hún ''hversu oft getur jarðfræðingur sofið hjá á einum degi?"
Því svarið er tvisvar.
- Nei, hvar finnum við rauðan kvars? - Nú?
Til að laga tækið. Ég fékk skilaboð.
- Hvernig? - Hættu.
- Þetta rauður kvars. - Frábært.
Tvisvar. Vel gert.
- Hey, má ég fá þetta hálsmen? - Nei, mitt.
- Hvað varð um að deila öllu? - Mitt. Við erum ekki kommar.
Kripke.
Það gæti verið að enska hafi þróast
án Englands, en það er ólíklegt.
- Ég sagði það sama. - Krakkar--
Við gætum verið að tala þeirra mál án þess að vita það.
- Ég sagði það líka. - Hlustið--
Ekki svona fast á rassinn.
Ég leitaði í öllu þorpinu.
Það er einn rauður kvars til en Gavel neitar að gefa mér hann.
Ekki skrítið, hann er sjálfselskur elskhugi.
Án þess komumst við aldrei héðan.
- Segðu hvar þú fékkst skilaboðin. - Hættu.
- Steldu honum. - Hefurðu séð gaurinn?
Og? Þau lemja ekki, þau slást ekki.
Þetta er eins og þáttur sem heitir Land aumingjanna.
Þú ert hræðilegur.
Veistu hvað ég segi við því?
Var þetta nógu skiljanlegt?
- Ég held hann sé sofandi. - Heldurðu það eða er hann það?
Hann er sofandi.
- Hvað ef við verðum bara hér? - Ertu hrifinn af kömrunum?
- Hvað tók svo langan tíma? - Ég vil ekki ræða það.
Mitt.
- Hvað nú? - Ég veit ekki,
kannski er kúkurinn með plan B.
Við verðum að finna annan rauðan kvars.
Bíddu. Stuart Bloom, viltu vera svaramaður minn?
Denise, það væri heiður ef þú gæfir okkur saman.
Það væri æði.
- Bíddu. Elskan. - Ég samgleðst ykkur.
- Hvað ertu að gera? - Það er í lagi.
Ég er vottuð hjá Alheims-Kirkjunni.
Sem er ekki til hér og er kjaftæði í hinum heiminum.
Ókei, segðu besta vini þínum
að hann eigi ekki skilið að vera hamingjusamur.
Andskotinn.
Bert, ég vil endilega vera svaramaður.
Svo virðist ekki vera.
Hvað viltu? Ég á ekki meira Lexapro.
- Boltinn minn! - Minn!
Þetta er skrítið.
Núna.
Við erum rétt byrjuð
Hvít blunda og loforð
Koss til lukku og við erum góð.
Fyrir sólarupprás
Fljúgum við af stað
Við göngum fyrst og hlaupum svo Deilum sjóndeildarhring
- Takk. - Ekkert mál.
Guð, ég er að reyna að gráta ekki.
Bert, Chana, þið eruð að hefja magnað ævintýri.
Þið munuð sigla um á skipi ástarinnar.
- Jesús. - Hvernig gerum við skipið klárt á sjó?
Við byggjum skrokk úr trausti, mastur úr málamiðlun,
og festum á segl úr draumum.
Við náum þessu. Bátur.
Ég veit ekki með ykkur en brúðkaup gera mig svangan.
Áður en við sameinum þau, mótmælir einhver?
Ég! Ég!
Það er rangt að vera einkær!
Við eigum ekki að eiga hvort annað eða skó eða föt.
- Eða skálar! - Skálin mín!
Nei, þetta er skál allra!
Nei, mín skál!
Hvað hljóp í þau, ha?
Þetta er ekki brúðkaupið sem ég vildi.
- Mín. - Nei! Komdu aftur!
- Nei! - Gleymdu þessu, Bert.
Hún er fleirkær. Fattarðu?
- Fjandinn. - Fyrirgefðu, Bert.
- Já, fyrirgefðu. - Ég var hamingjusamur í paradís.
Pasadena er líka paradís, þegar bærinn er ekki troðinn.
Ég spyr aftur, hvernig töluðu þau ensku?
Betri spurning, erum við í eðlilegum heimi?
Svo virðist vera.
Mér sýnist það.
Þýðing: Ingibjörg Aldís Iyuno