CENTRUM KOMIKSU
- Cześć, Stuart. - Bert.
Są jakieś nowości?
Dalej śmieszy.
Dojrzałem do zakupu Batmana 608.
Świetny wybór.
Co masz?
Co powiesz na puszkę fasoli?
Nie żartuj! Stan idealny.
Wart co najmniej dwa gulasze.
I... dorzucę kukurydzę.
Trzymałem na urodziny, ale...
kocia karma?
- Jaki smak? - Łosoś.
- Stoi. - Tak!
Oszalałeś? Hawkeye jest za słaby na Avengera.
Nie radzę!
Ciul z łukiem w jednej drużynie
z facetem w cybernetycznej zbroi i bogiem piorunów?
Gdzie tu sens?
Nie wiem. Chcesz poszukać?
Dopiero sprzątałem.
Prosiłem cię, Kyle.
Przeholowałeś.
Sorki, ale sam słyszałeś!
Sorki. On zaczął.
Zwariować można. Pomożesz?
Tak.
Mam ten sam problem z Green Arrowem.
Ale nie trzeba zaraz mordować.
- Nara! - Zastanawiasz się, gdzie trafiają?
- Nie. - Słusznie.
Stuart.
Musimy porozmawiać.
To się porobiło.
NIE POMIJAJ!
POROBI SIĘ, ŻE HEJ
NAWET NIE MYŚL O POMINIĘCIU CZOŁÓWKI
ZNACZY MYŚLEĆ MOŻESZ, ALE TYLKO STRACISZ
BO TO PIOSENKA DANNY'EGO ELFMANA WPADA W UCHO, CO?
A TA GRAFIKA?
NIENAJGORSZA JAK NA ZEROWY BUDŻET
TO BYŁA CZOŁÓWKA
LICZYMY, ŻE BĘDZIE CORAZ LEPSZA ALBO WY OBNIŻYCIE WYMAGANIA
STUART NIE RATUJE WSZECHŚWIATA SPOILER: GARY GINIE
Masz brata bliźniaka?
- Nie. - To dwa pytanka.
Tylko?
Mam kilka sekund, więc skup się.
- Kim jesteś? - Moje pierwsze pytanie.
Tobą z innej rzeczywistości.
No to wiemy. Drugie pytanie.
Słuchaj!
Apokaliptyczne piekło, w którym żyjecie, nie musi istnieć.
Teraz mam sześć pytań.
- Nie może być mną. - Podobny.
Bal maturalny. Emily Manhart. Likier brzoskwiniowy.
Była napalona, a ty puściłeś pawia.
- Cały ty. - Przynajmniej poszedłem.
Ja byłem chory!
Nie mam czasu!
Leonard Hofstadter, Sheldon Cooper, Howard Wolowitz - pamiętacie ich?
- Pewnie. Nerdy. - I kto to mówi!
Racja.
Wynaleźli jakiś splątany kwantowo dinks
i byłeś tam, kiedy miał awarię.
- Ja też czy tylko on? - Nieważne!
Dla mnie tak.
Ten dynks zmienił rzeczywistość. To nie powinno istnieć.
Znaczy co konkretnie?
Wszystko to!
Przemoc, spustoszenie, szczeliny do innych wymiarów.
- Tam! - Teraz wiemy.
To nie jest normalne!
- Ani to! - Wielkie ćmy?
Tak! Wielkie ćmy!
Jak się zgasi światło, nie lecą.
Możecie wszystko naprawić. Wystarczy, że...
Skoro jesteś z innej rzeczywistości, to jak możesz być tutaj?
Nie wiem. Nie znam się, studiowałem grafikę.
- Pierwsze słyszę. - Mam licencjat.
Mogłeś zostać artystą!
Raczej panem od plastyki.
Błagam!
Maszyna jest w Caltechu. Oto, co musicie zrobić.
Czekaj, zapiszę.
Caltech...
Cholibka.
- I po co tak machasz? - Cicho, słuchajcie!
Chyba mam pisak.
Słuchać!
Jak znajdziecie maszynę...
- Szlag. - Co się dzieje?
Jestem w tunelu czasoprzestrzennym.
Ważne, żebyście...
Jak go znajdziecie...
I to załatwi sprawę.
Zrozumiałeś coś?
Ogólny zarys.
Brawo, Steve!
Jak na dworze?
Chłodnawo. Ubierz się na cebulkę.
Idziemy?
Nie wiem. Waham się.
No co ty? Dostaliśmy misję!
Ale czy można mu wierzyć?
On był tobą.
Właśnie. Od kiedy warto mnie słuchać?
Może naprawimy świat.
Ale zastanówmy się, czy tak nam tu źle?
Mogłoby być lepiej.
Co robisz?
A jak myślisz? Szukam drogi do Caltechu.
W atlasie?
Włączyłbym GPS w iPhonie,
ale cywilizacja upadła.
Patrz.
PENN & TELLER – WYSTĘPY ZA JEDZENIE
Jak widzicie, żonglowanie dwoma głodnymi gryzoniami
to łatwizna.
Jednakowoż...
trzema to już kretynizm.
Widziałem ich w Vegas. Ubaw po pachy.
Wiesz, kto mnie zachwycił w Vegas?
Celine Dion.
Sorki.
Dobra.
Dziękuję! Jesteśmy Penn & Teller.
Będziemy tu do śmierci.
Ćma!
Rany, patrz. Nić dentystyczna!
Tylko szybko, ściemnia się.
Ile za rolkę nici?
- Miętowej czy zwykłej? - Wezmę zwykłą.
Dzięki. Zdrowe dziąsła to skarb.
Co za rozkosz.
Nie szalej, ja też chcę.
Niedobrze.
Stuart?
Denise?
- Myślałam, że nie żyjesz. - A ja, że ty.
Co porabiasz?
Tak sobie rabuję. I piszę scenariusz.
- Brawo. - A ty?
- Dalej mam sklep. - Super!
Co się dzieje?
Spoko, Gary, znam ich.
Nie rabujemy, nie mordujemy. To jakie plany?
Mówiłam ci o Stuarcie.
Jasne. Jak się masz? Gary.
Cześć!
Jesteście...
Myślałam, że nie żyjesz.
Jasne.
Zabawnie wyszło, Gary był z Lisą.
Miła, Żydówka.
Ale zjedli ją kanibale z Sherman Oaks.
O nie.
Ludzkie mięso nie jest koszerne,
ale nie wiem, czy jedli ją Żydzi.
Pocieszaliśmy się nawzajem.
Ma dziewczyna dryg, co?
Tak szczerze, to skupiałem się na swoim wykonawstwie.
Musimy lecieć.
Do Caltechu. Mamy misję.
Ruiny Caltechu to śmiertelna pułapka.
Nie mamy wyboru.
Przyszedł równoległy ja i wyjaśnił, jak cofnąć apokalipsę.
Było ekstra.
"Równoległy ty"?
Ten sam blady ryj i marudny głos.
Jakbym patrzył w lustro.
Powodzenia.
Miło cię zobaczyć.
I ciebie.
Owocnych grabieży.
Już po nich.
Tak.
Źle to wygląda.
Bo mają broń?
Właśnie dlatego.
Denise, co ty robisz?
Próbuję cię chronić.
- A ja liczę, że pobzykam. - Gary...
- Miło. - Jaki macie plan?
Żaden. Sceny akcji to dla mnie nowość.
Zrobimy tak.
Ja ich ściągnę do bramy, a wy idźcie do wjazdu dla ciężarówek.
I co dalej?
Jak staną, wtaczacie się, łapiecie podwozie i jazda.
Już to robiłeś.
Byłem komandosem.
Fajnie. Ja geologiem.
- Gotowi? - Tak.
Moment. Tocz się, biegnij, chwyć?
Biegnij, tocz się, chwyć.
Daruj, pamięć wzrokowa.
Na trzy. Raz, dwa, trzy.
Boże, Gary!
Opowiedz im o drugim tobie.
Boże, Gary.
To straszne.
Ale znajdziesz sobie kogoś.
Może szybciej niż myślisz.
Ruchy!
- Co? - Moja sala do geologii.
Otwierałem umysły młodych.
Cicho tam.
Raj?
Może.
Kto pyta?
To ja! Stuart z komiksiarni.
Stuart?
I Bert Kibbler. Znasz go.
- Bert? - I Denise. Pamiętasz ją?
To się nie dzieje. Mam zwidy.
Jesteśmy tu naprawdę.
Tak mówią zwidy.
Co tu robisz?
Nie widać? Jestem w zamknięciu.
Nie zmieniałem gaci od lat i sram do wiadra.
Jesteś więźniem?
Jechałem do ślubu na słoniu, a teraz sram do wiadra.
Gratuluję.
Ożenku.
Ćma ją pożarła.
Miałem czas na przemyślenia.
Coś z tym światem jest nie tak.
Widzicie? Mam dowód. I tutaj.
Liczby nie kłamią.
- A więc to prawda? - Nie uwierzyłaś?
Że drugi ty kazał ci ratować wszechświat?
No gdzie.
Uwaga!
Leonard, Sheldon i Howard
zbudowali autorski interferometr kwantowy.
Tak podejrzewałem.
Miał awarię i zmienił wszystko:
wszechświat, historię, rzeczywistość.
Dobra, jak to naprawić?
Zagwozdka! Dlaczego pytasz?
Pytałeś? To odpowiem.
Jesteśmy więźniami Złego.
A on lubi obecny stan rzeczy.
Kim jest Zły?
Nie powiem, bo jego imię ściąga nieszczęście.
Voldemort?
Z nim dałoby się dogadać.
Jeśli zdobędziemy urządzenie, zresetujesz wszechświat?
Szast-prast, ale nie ma nadziei.
Maszyny pilnują uzbrojeni ludzie.
Jest nadzieja!
Równoległy ja mówił, że jestem wybrańcem.
Tak nie powiedział.
Ale sugerował.
W ogóle tak tego nie odebrałem.
Klękajcie przed Wielkim Kalifem Południowej Pasadeny,
Flintridge i Monrovii.
Najwyższym Władcą San Gabriel Valley.
Nie klękam przed nikim.
Witajcie, więźniowie.
- Kripke? - Lołd Kripke.
Nie lołd, tylko lołd.
- A co powiedziałem? - Lołd.
To ten Zły? Barry Kripke?
On przeprasza. Bądź miłosierny!
O moim miłosiełdziu śpiewają tłubadurzy.
Możemy wstać?
Nikt nie stoi przed lołdem!
Powtarzam: Lołdem, nie lołdem! Wstańcie, jak chcecie.
Z całym szacunkiem, panie,
jak zostałeś wielkim...
- Kalifem. - Południowej Pasadeny?
Znajdziemy czas na wspominki.
Przepłaszam za tę powtółkę.
Kiedy wszystko się posłało
i cywilizacja upadła,
utworzyła się płóżnia władzy,
a jak wiemy...
Natura nie znosi próżni.
Bławo. Przejąłem dowodzenie.
A także żywność, błoń i dziewczyny.
Koniec histołii.
Ten świat to koszmar. Nie chcesz go naprawić?
Głucha jesteś? Mam dziewczyny.
A tak przy okazji,
spotykasz się z kimś?
- Ze mną! - Nieprawda.
Próbuję cię chronić.
Błać dziewkę. Umyć i wysłać do mnie.
- Wolę umrzeć. - Łozumiem.
- Umyć i zabić. - Co?
Nie! Łapy przy sobie!
Stuart, wróć do nas.
Albo idź w stronę światła.
Nie.
Obudź się. Mam pomysł.
Denise? Gdzie Denise?
Zabrali ją.
Muszę ją ratować.
- Albo... - Co?
Odpuścić. Spotkasz inną i pożre ją ćma.
- Mam pomysł! - Dawaj.
Jak mówiłem, to była moja sala.
W szufladach są próbki skał.
Będziemy rzucać kamieniami w żołnierzy?
Kamień tępi nożyce, nie broń.
Nic z tych rzeczy. Zrobimy bomby.
- Co? - Oto... potas!
Trochę wody.
Odsuńcie się!
Dobre, co?
Na strażników w wannie.
Nie, zrobimy granaty!
Że też na to nie wpadłem.
Nie biczuj się.
Wielu lekceważy potężną moc geologii.
Przykro mi, pora umierać.
Owszem, łap!
Co jest?
Kocham cię!
A ja ciebie.
Chodu!
Kim byłeś dawniej?
- Cisza! - Przecież i tak zginę.
Miałem podcast o zdrowych jelitach.
- Fajnie. - Gościłem Gwyneth Paltrow.
O raju, słuchałam! Zdrowa mikrobiota zapobiega demencji?
Tak! Dzięki!
Moja dłoga, zmieniłaś zdanie?
Mój wybór to seks z tobą lub śmierć?
Nie jestem potwołem.
Płoponuję kolację, film, a dalej zobaczymy.
Zabij mnie.
Zostaw nas.
Tu na szczycie, w tym postapo,
doskwieła mi samotność.
A twój harem?
Tym dziewczynom zależy tylko na jedzeniu, lekach i opiece dla dzieci.
Wiesz co?
Dobra, zjedzmy kolację.
- Cudownie. - Ale mnie rozwiąż.
Związek opiera się na zaufaniu.
Od pierwszego momentu.
Lubisz dziczyznę?
Podaję z wiśniową glazułą, dobrze złedukowaną...
Ty głupi, głupi, głupi człowieku!
Zdrowia!
Wzajemnie.
Tak się cieszę, że żyjesz!
A ja, że ty!
Wybacz, jestem cały w ludziach.
Wszyscy zdrowi, chodźmy!
Dzięki składajmy geologii!
Robię to codziennie.
Oto urządzenie.
Ten drogi wypiekacz do chleba?
To interferometr kwantowy!
Może jedno i drugie.
- Naprawisz go? - Chyba tak.
Rozkalibrowany...
Muszę zrekonfigurować, poprzełączać...
Co się stanie?
Wszystko będzie po staremu?
Oby.
Bylibyśmy znów razem.
Wolnego. Opłakuję chłopaka.
Chyba się udało!
Chyba nie.
Coś ty narobił?
Naprawiamy wszechświat!
Mnie się podoba taki.
Nam nie!
Raj, powiedz coś.
Jestem cały.
Jednak nie.
Co robimy? Jak to naprawić?
Moja babka Ambulu mnie wzywa...
Nie może poczekać?
Widocznie nie.
Co robimy?
Ustaw impedancję na 0,7.
- Co? - Patrz.
Wyłącz tłumik.
Przestaw główny przełącznik.
- Już. - Ale wcześniej...
"Wcześniej"? Jak to?
Stresujące.
Czemu tak świeci?
Bert, dość!
Nie ma zombie, ciem ani apokalipsy.
Udało się.
Jak tu pięknie!
Choleła. Stłaciłem władzę.
Znikły wam siniaki.
Dobrze wyglądasz. Jak na ciebie.
A gdzie Denise?
Nie wiem.
Nie mogę jej znów stracić.
Spokojnie, znajdziemy ją.
Wszystko wróciło do normy.
Wersja polska na zlecenie HBO Transperfect Media Poland
Tekst: Agnieszka Murawska