WYŚCIG
PRZEDSTAWIONA HISTORIA JEST FIKCJĄ
„CZY SEYONG ZATRUDNIA DLA POKLASKU?”
Po co ja cztery lata studiowałem?
Gdybym mógł,
studiowałbym online jak ona.
Słyszałaś? Szefostwo ją zatrudniło.
Tak, słyszałam. Masakra.
Ponoć szefowie zespołów PR się o nią kłócili.
Co za absurd.
- I to przez nią. - No.
Pogarsza morale.
Że też muszę z nią pracować.
Wstyd.
Pani Lee, ma pani, o co prosiłem?
Tak, chwileczkę.
Potrzebujesz czegoś?
Prosiłem o wyniki kandydatów z Rekrutacji bez kwalifikacji.
Po co?
Żeby się upewnić.
Dokumenty dotyczące personelu są zastrzeżone.
Dział PR może chcieć do woli, ale my nie możemy ich ujawnić.
Wyniki nie dotyczą personelu...
Nieistotne.
Proszę pana.
Wie pan, jak ludzie zareagowali na ogłoszenie rezultatów.
Aby naprawić sytuację, należy pokazać im twarde dowody.
Wyniki sprawdzą się najlepiej.
Kto to zlecił?
Song? A może Jin?
Sam by pan takiej decyzji nie podjął.
Jeśli naprawdę trzeba,
proszę poprosić oficjalnie za zgodą Jina.
Zgodnie z protokołem firmy.
Wiem, że się przyjaźnicie, ale jesteśmy w pracy, pani Lee.
Przepraszam.
Ale proszę pana...
Panie Ga.
Już, oczywiście.
Sam słyszałeś. Nic nie poradzę.
Od kiedy to należy do protokołu?
Taki jak ja nie ma wglądu?
W punkt.
Dział HR zbierał wyniki.
Inne działy też mogą je mieć.
Weź.
Kazał ci przestać, to przestań.
Nie dziwi cię, że ich nie ujawniają?
Dzień dobry.
Panie Jin, macie może te wyniki
z Rekrutacji bez kwalifikacji?
Nie sądzę. Już je wrzuciliśmy do sieci.
Dzień dobry. Przepraszam.
Pan wybaczy,
ale zastanawiam się, czy macie
wyniki kandydatów.
Przekazaliśmy je dalej.
A nuż jest tam gdzieś kopia. Może warto sprawdzić?
Nie ma i już. Nie muszę szukać.
Ale...
Co to za kretyńskie komentarze u ciebie?
Nie lubię cię.
Wstyd dla Seyongu.
Ty na szóstym piętrze w Seyongu?
- Bezczelna. - Ty zadowolona, ja nie.
Nienawidzę specjalnego traktowania.
„Ale piękne niebo”? A ja widzę ciemne chmury.
Nie do wiary.
To prawda, co mówią na Blahbla?
Wstydź się.
Niszczysz reputację Seyongu.
Co z tobą? Umiesz myśleć?
Ale masz grubą skórę, że konto jest publiczne.
PRYWATNOŚĆ
PRZEŁĄCZYĆ NA KONTO PRYWATNE?
PRZEŁĄCZYĆ NA KONTO PRYWATNE
Mówiłam, że zjadłabym konia z kopytami. Co cię zatrzymało?
Może sushi?
Mnie pasuje wszystko.
Zła odpowiedź.
„Uwielbiam sushi. Doprawdy doskonały wybór”.
Lepiej tak.
Nie lubię sushi.
Ale idziemy na sushi.
Bo ja lubię.
Tak jest.
Umieścili nawet oficjalne pismo.
Widziałeś?
Jakie wzruszające.
PO CO W OGÓLE GŁOSOWAĆ?
Stary, mógłbyś się włamać na serwery HR-u?
Odbiło ci.
Inne działy rzekomo już poodsyłały
i nie mają kopii.
A tak przy okazji,
czy to prawda?
Że ta nowa tu trafiła,
bo nie ma wykształcenia?
Chyba kpisz.
Słuchaj.
Seyong to poważna firma.
Zatrudniliby...
- byle kogo? - Weź.
Sam mówisz, że nie pokazali wyników.
Coś ukrywają.
Mówię, że nie.
Na razie.
Cześć.
To nieprawda, rozumiesz?
Weź mnie nie strasz.
To nieprawda.
Patrzcie. Song i Ji kłócili się w tym pokoju.
Poszło o kandydatkę.
Nalegałeś na jakieś dziecko bez CV,
- bo to ładna historia. - Ej!
Uważaj na słowa.
Nie znasz jej doświadczenia?
Siedziała w cyfrowym PR-ze!
Już raz nam dałeś żółtodzioba.
Nie poprowadzę zespołu z samymi świeżakami!
- Czego właściwie chcesz? - Sam ją weź i tyle!
Gdzie wtedy byłeś?
Co robicie?
Szukamy tej papli z PR-u, która odpowiada za całe zamieszanie.
Po co?
Pan Song wam kazał?
Kazał mi znaleźć kapusia.
Byłem tutaj.
Dokładnie słyszałem ich kłótnię.
Tak było.
Jestem kapusiem.
Panie Maeng!
Tak, proszę pana?
W PR-ze mało pracowników. Co tak długo?
Rety.
Panie Ryu.
- Tak. - Co robimy w PR-ze?
Prewencja i raportowanie...
Cicho.
Mamy rozróżniać, czemu przeciwdziałać i co raportować.
Miałeś zatkać dziurę, żeby tama nie pękła,
a nie tworzyć kolejną!
Tak rozumiesz PR?
Nazywacie się specjalistami,
choć podstaw nie rozumiecie?
Kto myśli, że to praca nie dla niego, niech odejdzie!
Niech poszuka innej.
Tak będzie lepiej dla firmy i dla was!
- Proszę pana. - Weź.
Pierwszym krokiem w zarządzaniu kryzysowym jest ustalenie przyczyny.
Tego mnie pan nauczył.
No i?
O ile mi wiadomo, przyczyną tej sytuacji nie był kapuś.
Przyczyną było nasze postępowanie.
Niepoważne podejście.
Mówi pan...
że to nasza wina?
- Panie Maeng! - Tak?
Czy on tak powiedział?
No, ja...
Co sugerujesz? Błagać o wybaczenie?
Mamy wszyscy odejść, bo to nasza wina?
Tego chcesz?
- Źle mnie pan zrozumiał. - A jak inaczej?
Powinniśmy upublicznić wyniki kandydatów.
Nie możemy tego zrobić.
To byłoby niesprawiedliwe upubliczniać wyniki innych
tylko dla Park Yoonjo.
„Niesprawiedliwe”?
Wystarczy.
Rozmowa dobiegła końca.
Koniec tematu.
Przyjdziesz na schody?
Co jest?
Mam do ciebie pytanie.
Czy to prawda, co mówią?
O kłótni szefów.
Czyli tak?
Nie, nieprawda.
Pan Song i pani Ji lekko się posprzeczali,
ale nie o ciebie.
A o co?
Wszyscy myślą, że o mnie.
Nawet w dziale PR.
To pewnie nieprawda, Yoonjo. Nie przejmuj się tym.
„Pewnie”?
Też w to wierzysz?
Zatrudniono mnie, bo nie mam wykształcenia?
Nie.
Nie wierzę w to.
Kłamiesz.
Dopuszczasz taką możliwość.
Że brak mi wykształcenia, żeby tutaj pracować.
Nie.
Już mówiłem, że nie.
Ale ja dopuszczam.
Tak się czuję.
Sama to wiem. Czemu ty miałbyś myśleć inaczej?
Ale i tak liczyłam, że będziesz zaprzeczał.
Yoonjo.
Yoonjo...
Które piętro?
Poproszę 13.
Zaraz...
Słucham?
Dzień dobry.
Tak.
Mam go obok.
Dobrze.
MENADŻER MAENG CHULJUN
Jaemin.
Pani Goo chce,
żeby przyszedł do niej pracownik
od Rekrutacji bez kwalifikacji.
GA, SZEF HR
Czemu pani Goo wzywa Jaemina?
Wiesz coś o tym?
On jej nic nie powie. Nic nie wie.
Nie możemy ujawnić wyników.
To niesprawiedliwe.
Jasne, rozumiem.
DYREKTORKA KREATYWNA GOO YIJUNG
Może... mogę w czymś pomóc?
CV
Panie Ryu Jaemin.
Tak.
Gdy pojawia się skarga na firmę w społeczności internetowej,
to czy dział PR ma protokół, według którego postępuje?
Nie mamy protokołu co do postępowania względem postów na Blahbla.
Jeśli media opiszą coś w negatywnym świetle,
- zareagujemy... - Nie.
Mówi pan o mediach.
Gdy sami pracownicy skarżą się na firmę,
to jak postępuje firma?
O to pytam.
A więc firma nic nie robi.
Przejdźmy dalej.
Wstępne oświadczenie HR-u.
Chciałabym się dowiedzieć, jak pan na to wpadł.
Panie Ryu.
Zadałam raczej proste pytanie,
nieprawdaż?
Pytanie jest owszem proste,
lecz trudno na nie odpowiedzieć.
Proszę tylko podać fakty.
Cóż w tym trudnego?
Jak zwykły asystent menadżera
może być szczery w rozmowie z dyrektorką?
Słucham?
Powód mojego zatrudnienia.
Proszę mi go podać.
Ja?
Czy to nie pan
mnie zatrudnił?
Ale...
Czemu pani sądzi... Ja nie...
Dobrze...
Proszę posłuchać. Była pani...
Nie było rekrutacji w ciemno.
Dlatego pytam,
czy jestem tu na pokaz.
Bo pasuję do założeń Rekrutacji bez kwalifikacji
najlepiej.
Co do Kandydata A...
Chyba kojarzę.
Poznaję po doświadczeniu.
Przecież nikomu nie pokażę.
Chcę tylko zatrudnić kogoś dobrego.
Sam nie wiem, Suntae.
Wszystko dla firmy, prawda?
Właśnie.
Tak, dzięki.
CELLTICS ON/OFFLINE PR JOA
ANALIZA PRODUKTU I RYNKU
GA, SZEF HR
PARK Y. TECHNIKUM INFORMATYCZNE
JEON Y. LICEUM DONGA, HANKUK
Nie.
Zatrudniono panią, bo ma pani doświadczenie.
Nie wybrałem pani ja.
Wybrali panią pracownicy Seyongu, bo była pani najlepsza.
W porządku.
W Księdze Psalmów,
Psalm 49, wers 16 mówi...
Tak?
„Nie bój się,
gdy się ktoś bogaci.
Gdy rośnie chwała domu jego”.
Wie pan dlaczego?
Wyjaśnia wers 17.
Bo po śmierci nic ze sobą nie zabierze.
Wspaniała mądrość, prawda?
Co pan sądzi?
Owszem. Skłania do myślenia.
Mam nadzieję, że takie będzie pańskie życie, panie Seo.
Nie powinno się być zachłannym. Więcej pokory.
Jasne.
Będę ciężko pracował z pokorą.
Też tak powinienem, ale mi trudno.
Nie zostawię dzieci z niczym.
Prawda?
Jasne.
Tak, pani Kim?
Tak, zaraz się tym zajmę.
Dobrze.
Do zobaczenia później.
Do widzenia.
Czy jest jakiś kłopot?
Przeprowadziliśmy rekrutację specjalną.
Racja.
Ale same z tego kłopoty.
Nie tylko kosmetyki.
Oprawy innych produktów też wyglądają nieźle.
Kampania zyskuje uznanie za granicą.
Wszystko dzięki panu.
- Dziękuję. - Ależ nie ma za co.
- Do zobaczenia. - Pan wybaczy.
Miłego dnia.
Yoonjo.
- Donghoon. - Nie wstawaj.
Mogę się na chwilę dosiąść?
Pewnie, zapraszam.
Proszę.
Dziękuję.
Wszystko w porządku?
- Słucham? - Wszystko dobrze?
Jesteś dziś pierwszą osobą, która pyta, czy wszystko u mnie dobrze.
Nie znamy się zbyt długo, więc mnie możesz powiedzieć.
Po rozmowie być może trochę ci ulży.
Mam już dość tego, że ciągle muszę coś komuś udowadniać,
chociaż jeszcze nic nie zaczęłam.
To nie udowadniaj.
Bo po co?
Niech myślą, co chcą,
a ty się nie przejmuj.
Tak już masz, co?
Rozumiem cię.
Czujesz, że musisz coś udowodnić,
żeby zyskać ich aprobatę.
Nie czujesz się pewnie,
robiąc swoje.
Czyli rozumiesz.
Też tak mam.
Za dużo myślę.
Ciągle chcę więcej
i ciągle marnuję tylko siły.
Jakbym sam siebie ciągnął tak za włosy
i nic tylko więcej, dalej.
Heeyoung powiedziała mi kiedyś,
żebym nie walczył sam ze sobą.
Oraz...
żebym uwierzył w siebie.
Masz rację.
Czuję się trochę lepiej.
Dziękuję.
Ale dzisiaj świeci słońce. No i jak ciepło.
Dziękuję.
Nie ma sprawy.
No i? Powiedziałeś jej wszystko?
Zwolnią pana Songa?
Co powiedziała pani Goo?
Spytała, czy lubię tu pracować.
Co?
- Co? - Pytała, jak sprawy w biurze.
No i jak? Powiedziałeś, że bałagan?
Nie czas na takie śmieszki.
Pani Park sama pytała pana Songa, czemu ją zatrudnili
i czy faktycznie przyszła tu tylko na pokaz.
Ja tam się nie znam,
ale odważna była, nie?
Ludzie ją dręczą w mediach społecznościowych.
Aż profil utajniła.
Co było dalej?
Co powiedział pan Song?
Że ma pracę dzięki zdolnościom.
Powiało chłodem.
Czyli serio ze sobą nie rozmawiacie.
A myślałam, że żartujesz.
On pomaga naszemu działowi prawnemu.
Musiałam tę pomoc wybłagać.
- Wiesz, jaki jest zajęty i drogi. - Wiem.
Znam reputację kancelarii KA.
Idziemy?
Trzymaj się.
Eunseok.
Eunseok, zaczekaj!
Musicie się tak gryźć?
Yijung jest tą nową dyrektorką?
Nie było nikogo innego?
A co?
Yijung jest sławna.
Wy tam w świecie prawniczym może nie wiecie, ale...
Brała udział w kampanii prezydenckiej w Stanach.
Sam chcesz pójść do polityki, nie?
Ona może ci pomóc.
Nie bądź dla niej taki chłodny.
Zatrudniam ludzi w oparciu o umiejętności, a nie osobiste relacje.
Widzisz?
Trzeba było wyjść za mnie. Bylibyśmy świetną parą.
Ale oszalałeś dla Yijung
i wziąłeś ślub mimo sprzeciwu rodziny.
Potem małżeństwo legło...
Okej, już nic nie mówię.
Do widzenia.
Do jutra.
Zebranie szefów zespołów u naczelnego.
No nie. Akurat teraz?
O co znowu chodzi? Mam robotę.
Decyzja została podjęta. Musimy tylko działać zgodnie z nią.
Wytyczne pana Kima.
Uważa, że skoro nie ma rozwiązania,
to trzeba się pozbyć problemu.
Czemu pan Kim się tym interesuje?
Bo niedługo zostanie wiceprezesem.
Przecież wiesz.
Jest z nim pan Jin.
A więc co chce zrobić?
No...
Chce, żeby wina spadła na Park Yoonjo.
Przenieśmy ją.
Stanowisko w innym rejonie i...
Suntae.
Decyzja została podjęta. Działaj i już.
Jasne?
Skoro decyzja podjęta...
Myślisz, że to najlepsze rozwiązanie?
Masz lepszy pomysł?
Wymyślisz coś?
Nie wymyślisz?
Bo nie da rady.
Jak się nad tym zastanowić,
to właściwie wina zespołu, który rozsiał nieprawdziwą plotkę
i pogorszył sprawę!
Mówisz, że to przeze mnie?
Zaprzeczysz, że wybrałeś Yoonjo
- na pokaz? - Pani Ji!
Skoro tutaj nikt mi nie wierzy, jak mogliby uwierzyć inni?
Jeśli decyzja już zapadła, po co to całe zebranie?
A ty dokąd...
Jak mamy razem pracować, skoro się nie zgadzamy...
No nie wierzę.
Co jest? Co tu się dzieje?
Dzieje się, że jest czysto.
Ruszałaś moje rzeczy? Bo zabiję!
Niczego nie ruszałam.
No.
Jadłaś coś? Chcesz makaron instant?
Chapaguri.
Patrzcie, jaka zdecydowana.
Musisz sama iść kupić. Mamy tylko makaron.
Sama se idź!
„Se”?
Przecież ciągle tak mówię. Co ci?
Zwracaj się do mnie ładniej.
Bo ja nie będę ostrzegać, tylko od razu zatłukę.
Odbierz telefon. Ktoś się dobija.
JAEMIN
A wołowina gdzie?
Tak jedzą bogaci. Nas nie stać.
Kazałaś brać boczek.
Wieprzowina lepsza, no nie?
Jemy, co ty chcesz.
Czy masz dziewczynę?
Ej, Haejo.
Do mnie gadasz jak od niechcenia.
A do niego tak grzecznie?
Ciebie też spytać?
Jesteś wredna.
Nie mam dziewczyny. A co?
Czemu nie?
Jesteś z tych wybrednych,
którzy czekają na gwiazdę?
A może jesteś zboczeńcem?
Nic z tego.
Wracaj do siebie, skoro zjadłaś. Nie będę powtarzać.
A może ja? Czy nie lubisz licealistek?
Czy ty go serio pytasz? Weź spadaj!
Wkurzyłaś się, bo ciebie nie wybrał.
- Ej! - Wstyd ci, bo tak powiedziałam?
- Już ja ci... Chodź! - A co?
- Stój! - Już nie żyjesz.
- Chodź. - Weź.
Mówię coś. Masz się słuchać!
Zabieraj te pieprzone łapska!
„Pieprzone”? Co z tobą?
- Jestem twoją starszą siostrą! - Puszczaj!
Proszę.
Dziękuję.
Po co w ogóle tu przyszedłeś?
Na komedię z kłócącymi się siostrami?
Wygrałam. Tyle musisz wiedzieć.
Dawno nie miałam takich ćwiczeń. Miło.
Jesteś zadowolona.
Bo tak.
No właśnie.
Proszę.
Zdrowie.
Powinna pani wziąć to na siebie przez wzgląd na dobro zespołu.
Tylko pani może temu zaradzić.
Wypić piwo, którego się nawarzyło.
Czyli rozwiązać stworzony przez siebie problem.
Prawdę mówiąc,
nic takiego nie miałoby miejsca, gdyby nie pani...
To znaczy...
Wie pani, o co mi chodzi, tak?
Przenosi mnie pan do transportu?
Tak się składa, że potrzebują kogoś w księgowości.
A na księgowości zna się pani doskonale.
Zaczynała pani od księgowości. Uczyła się tego w szkole.
Co za szczęśliwy zbieg okoliczności.
Jakby od początku tak miało być.
Pani Park.
Wróci pani do nas, jak już wszystko ucichnie, dobrze?
Poza tym tam na dole mają wspaniały widok za oknem.
Świeże powietrze i...
Pani Park. Proszę zaczekać.
Proszę zaczekać. Porozmawiajmy.
Nie, dziękuję.
Pani Ji.
Czy to pani pomysł, żebym trafiła do transportu?
Pani decyzja?
Czy to pani chciała przenieść mnie do księgowości?
Szefowie zespołów na spotkaniu podjęli decyzję...
Nie ma co szukać dziury w całym.
Proszę wrócić ze mną do gabinetu i tam porozmawiamy.
Panie Song, słucham. Co pan mi powie?
A pani co?
Powiem jej sam.
Pani Park.
Mogliśmy panią poinformować i nie dodawać nic więcej.
Nie chcieliśmy jednak tak robić...
Nie zgadzałam się na to!
Będzie mnie pan lekceważył
i robił co chce z moim zespołem?
To wbrew protokołowi.
Pani Ji!
Pani...
Co z panią?
Chodźmy w ustronne miejsce, żeby porozmawiać, tak?
Zapraszam.
Idziemy.
Porozmawiajcie tutaj.
A panu co?
Proszę mi nie przeszkadzać!
Idziemy.
- Proszę pana. - Moment!
Muszę porozmawiać z Park Yoonjo i proszę zejść mi z drogi.
Firma zdecydowała. Bez dyskusji!
- Proszę pana! - Cisza! Mówię coś!
Co tu się dzieje?
Pani Goo.
Dział PR...
jest w rozsypce.
Pani Goo.
Proszę wszystkich z zespołów PR o przyjście do głównej sali.
Oczywiście.
Chcę, żeby przyszedł każdy
poza tymi, którzy pracują w terenie.
Zrozumiano?
Tak jest.
Czemu jeszcze jej nie ma?
Nie zgodziłam się, żeby przenieść panią Park do transportu.
Pan Jin się pod tym podpisał.
A co z panią Goo?
Co do niej nie wiem.
Wydawało mi się, że Jin sam chce rozwiązać sprawę.
Miał zgodę od pana Kima.
Kiedy to się stało?
Wieczorem, gdy poszli pić.
Proszę usiąść.
Przykro mi, że poznajemy się w takich okolicznościach.
Pewnie czują państwo to samo.
Chcę się dowiedzieć, jak dział PR rozwiązał ostatni kryzys
i czy państwa strategie były rozsądne.
Oraz, jeśli sytuacja się powtórzy,
żeby każdy z państwa,
nie tylko szefostwo, wiedziało, co należy robić
i jak się tą sprawą zająć.
Po to się spotkaliśmy.
Wszystko zaczęło się od postu na Blahbla.
Nie dość, że nie udało się państwu
wyjaśnić sprawy przytoczonej przez anonimową osobę,
to pogorszyli ją państwo, zamieszczając kuriozalną odpowiedź.
„Sami wybraliście tych pracowników”.
Zapewnili państwo,
że wszystko jest w porządku,
a opisane praktyki nie miały miejsca.
Taka strategia nie miała szans powodzenia.
A to dlatego...
że nikt, nawet w dziale PR,
w to nie wierzył.
- Panie Song Suntae. - Tak?
Tak, proszę pani.
Proszę szczerze powiedzieć, jak wybrano
kandydatów z Rekrutacji bez kwalifikacji.
Cóż...
Dobrze.
Proszę podać suche fakty.
Mam tu wyniki kandydatów z tej rekrutacji.
Czyli koniec naszej rozmowy.
Uważa pan, że byle asystent nie może nic mówić dyrektorce.
Może pan iść.
Nie wiedziałam, że pracujesz w PR-ze.
Jak się miewasz?
Dobrze.
W porządku.
Do zobaczenia.
Pani Goo.
Proszę sprawdzić wyniki.
Kandydaci mieli zostać zatrudnieni poprzez rekrutację w ciemno.
Jeśli to nieprawda, wyniki coś wykażą.
Dobrze.
Zatrudniliśmy dwóch pracowników w sprzedaży i jednego w PR-ze,
a kandydatów wybrali szefowie zespołów.
Rozumiem. Ostateczną decyzję podjęli szefowie zespołów. Dlaczego?
Był ku temu jakiś powód?
Cóż...
Ponieważ mieliśmy
dwóch kandydatów z najlepszymi ocenami i był remis.
Tą dwójką była obecna tu pani Park Yoonjo i ktoś jeszcze, zgadza się?
Tak, zgadza się.
Dlaczego więc wybrali państwo panią Park?
Każdy szef zespołu wybrał jednego kandydata
na podstawie własnego osądu.
Ostatecznie zatrudniono panią Park.
Nie znając nazwiska?
Tak. Oczywiście. Wybór w ciemno.
PARK Y. TECHNIKUM INFORMATYCZNE
JEON Y. LICEUM DONGA, HANKUK
PROŚBA O WSPÓŁPRACĘ (MIĘDZY DWOMA DZIAŁAMI)
SZEF ZESPOŁU PR 2 SONG SUNTAE KANDYDAT A
Pani Ji Eunjung.
- Tak. - Dlaczego wybrała pani Park Yoonjo?
Gdyż to właśnie ona wymyśliła
kampanię promocyjną naszego klienta, Celltics.
Tak, to też miało duży wpływ na moją decyzję.
Czyli mówią państwo,
że pani Park była jednym z dwóch kandydatów
z najlepszymi ocenami
i aby wybrać jednego z nich,
decyzję podjęli szefowie zespołów, ale nadal w ciemno.
Tak więc zatrudnienie pani Park nie stanowi problemu.
Zgadza się.
Wciąż pozostaje jednak pewna kwestia.
Sposób rozwiązania remisu.
W przypadku remisu należało poinformować pracowników,
że szefowie zespołów podejmą ostateczną decyzję.
Nie zrobili tego państwo, co stanowi naruszenie procedur.
Jeszcze jedno.
Osobą, która najbardziej ucierpiała
z powodu błędnej strategii działu PR,
jest pani Park Yoonjo.
Firma jest jej winna
oficjalne przeprosiny.
Dziękuję za poświęcony czas.
To wszystko.
Tak, proszę pani.
Może pani wejść.
Dziękuję.
Pani Park Yoonjo?
Tak, proszę pani.
Przykro mi, że to panią spotkało.
Nie, to nic takiego.
Miło widzieć tę energię.
To zaszczyt panią poznać, pani Goo.
W końcu mogę się pani odpowiednio przedstawić.
Faktycznie.
Przepraszam!
Nie musi pani krzyczeć.
Proszę usiąść.
Dobrze.
Jak pani pierwsze dni?
Na pewno nie było łatwo,
ale komunikacja cyfrowa jest zdaje się pani konikiem.
W poprzedniej agencji zajmowałam się marketingiem cyfrowym.
- W mediach społecznościowych też? - Tak.
Rozumiem.
Napijmy się czegoś. Na co ma pani ochotę?
Wypiję cokolwiek mi pani poda.
To może kawę?
Dobrze.
W porządku.
Co się z tobą dzieje, Jaemin?
Pozwalasz sobie, bo cię wychwalam
i nazywam drużynowym asem?
Wszystko obracasz w żart?
Słuchaj.
Jak długo mam znosić twoją bezczelność?
No powiedz.
„Przepraszam pana”.
Teraz powinieneś powiedzieć: „Przepraszam pana”.
Ryu Jaemin, ja cię...
Nie podoba ci się?
Działanie szefostwa zespołów?
Sęk w tym,
że takie problemy rozwiązuje się z czasem.
Nie zawsze będziemy waszymi szefami.
Jeśli jednak nie pasuje ci sam system,
to co innego.
Masz problem z systemem?
Sam powinieneś odejść.
Dział PR w Seyongu zawsze tak działał.
To się nie zmieni.
Podobnie jak cała ta firma.
Musisz się z tym pogodzić. A dlaczego?
Bo musisz zarabiać.
Potrzebujesz pieniędzy na wydatki, na rodzinę,
na emeryturę
i na rachunki, gdy zachorujesz!
Proszę pana.
Oto ten moment.
Innego nie będzie.
Jaemin.
Nie narzekaj na działania firmy.
Nie kwestionuj ich.
Nie umiesz tak, to odejdź.
Znajdź inną pracę.
Taką mam...
dla ciebie radę
jako starszy kolega.
Teraz powinieneś podziękować.
Dla ciebie nie ma ratunku.
Pani Park.
Tak?
Teraz pani tym rządzi.
Na początku będę pani pomagać,
ale ta sprawa pozostaje w pani gestii,
jako że to pani dzieło.
Dobrze.
To nie koniec. To dopiero początek.
Początek trudów. Początek piekła.
Tak jest.
Ta od Rekrutacji bez kwalifikacji została moją przełożoną...
Co?
Czemu napisałaś w poście o „koledze z PR-u”?
Mogłaś mi narobić kłopotów.
Ale nikt nie wie.
Ja wiem, czaisz?
Wrzeszczał na mnie i mnie zganił.
Wiem. Tak trochę...
- Chuljun. - No.
Czemu pracujesz w PR-ze?
Jak to?
Pasuje ci ta praca?
O czym ty mówisz, u licha?
Nieważne, czy pasuje.
Po prostu pracuję.
Zarabiam na chleb.
Zgodnie z powiedzeniem.
Wiążę koniec z końcem.
Nie wiem, czy to wiesz.
Gadasz jak pan Song.
Cholera, najgorzej.
No co?
Co cię tak trapi?
Ta cała beznadzieja.
Szefostwo miało taki pomysł,
żeby ją przenieść do transportu?
Co za żenada.
Racja. Kompletna beznadzieja.
Ale pan Song mówi, że tak działa firma i PR.
- Nie podoba się? Droga wolna. - Tak?
Tak ci powiedział?
Skończyły się twoje dobre dni.
Słuchaj, Jaemin.
Zmieniłeś się.
W jakim sensie?
Poważniej podchodzisz do pracy.
Kiedyś też taki byłem.
Myślałem, że praca i kariera
są dla mnie wszystkim.
- Nieprawda. - Skąd wiesz?
Mnie też nalej.
Nie.
Będziesz też takim szefem?
Nie będę.
- Ej! - Maeng.
Taxi!
Stój!
- Wsiadaj. - A dokąd?
Wracasz do domu.
- Ja? - Tak, idź.
Uwaga na głowę.
Bangbae-dong!
Jazda.
Szybko.
EKS-ŻONA
Halo?
Nie, wcale nie piłem.
Naprawdę?
Mam przyjechać?
To ja.
Czy dzwonię w porę na rozmowę?
Inaczej bym nie odebrała.
Posłuchaj.
Mogę się z tobą zobaczyć?
Chyba piłeś.
Trochę wytrzeźwiałem.
Mogę przyjechać?
Dobra.
Napisy: Cezary Kucharski