Merhaba Harper.
Âdeta bir mezunlar buluşması olmuş.
Laura nerede?
Bir göreyim.
Laura! Evelyn seni görmeye gelmiş.
Çiçek, börek çörek falan getirecektim ama rahatsız olursun diye düşündüm.
Alex nerede? Bebeğin eli kulağındayken yanından ayrılmaz demiştim.
Gelecek.
Bugün eski benliklerimizi defnediyoruz.
Konuşmak isteyen varsa buyursun.
Leila.
Diyeceğim yok.
Hadi herkes işine.
Biraz hızlan lütfen.
Burada temelini attığın şeyin farkındayım.
Neyin temelini atıyormuşum?
Bir hareket.
Başta telaşlanmıştım ama sonra gördüm ki bu bir nevi tam da umduğum şey.
Senin için çizdiğim rota zaten buydu.
Laura'cığım, sen o kadar nitelikli bir insansın ki.
Ama diğer yandan…
…içinde muazzam bir karanlık yatıyor.
Eğer ben o damarı dağlamış olmasaydım bunu bebeğine de miras bırakacaktın.
Ama her çocuk isteyenin arzularını dağlayamazsın.
Bu kasaba artık değişiyor, seni ardında bırakıyor.
Buraya niye geldin?
-Alex. -Ne olmuş Alex'e?
Resmen ızdırap içinde.
Korkuları, güvensizliği, öfkesi, şiddete meyli.
Sımsıkı yumrukları, hiç durmayan o mimikleri.
Tanıştığım anda görmüştüm.
Bırak sıçratayım.
Bebeği korumuş olalım.
Sonra birlikte temiz bir sayfa açarız.
Birlikte mi?
Alex'in kılına zarar gelirse yemin ederim seni gebertirim.
Yalnız…
Biz çoktan başladık.
Harper!
-Merhaba, ben Michael. -Ben de Bree. Çok memnun oldum.
-Memnun oldum. -Biz de.
-Gidelim mi? -Şey, ben… Tamam!
Buyur, geç.
Söylediklerimde ciddi değildim.
-Keşke hiç… -Sorun değil.
Haklısın, umutsuz vakayım.
Olsun, ben de öyleyim. Normali bu zaten, daha çocuğuz biz.
Ama benim hatalarım seninkilerden çok daha beter Abbie.
Zihnimden geçenleri bir bilsen.
-Sana orada her ne söylüyorlarsa… -Anlamıyorsun.
Jess'i ben öldürdüm.
Evelyn'le terapide o gecenin üstünde durduk
ve bunca zamandır kendimi gerçeklerden sakındığımı söyledi.
Abbie, onu öldürdüm.
Ya da ittim mi, yardım mı etmedim, tam hatırlayamıyorum.
Ama ben hatırlıyorum Leila.
Sabahında arayıp her şeyi anlatmıştın. Perişan hâldeydin.
Ama içten içe ölsün istiyordum.
Ben de bazen çim biçme makinesiyle babamın kafasından geçmek istiyorum.
Gözümde canlandırıyorum, beyni patlıyor falan.
Ama yapacak hâlim yok.
Onu sen öldürmedin.
Bitkin düşmüşsün artık. Evelyn aklına giriyor.
Ama ya öldürdüysem?
Ya katilsem?
O zaman katil kankam var demektir.
Evet millet, herkes içeri! Hadi yürüyün!
Sıçrayış'ım bu akşam.
Ne? Hayır, buna izin veremezsin.
Stacey'ye yaptıklarını gördüm Leila. Terapi değil, işkence.
Bugün buradan kaçıyoruz. Tamam mı? Artık bekleyemeyiz.
Bir planım var.
Rory ile bu işin adını koydunuz mu, yoksa…
Sus be.
Sana baştan beri gıcığım aslında.
Ama kim bilir, belki düzeldiğinde severim. Gerçek sen ile tanıştığımda.
Dwayne.
Evelyn dönene kadar yalnız bırakayım da biraz düşün.
Dwayne.
Sırtüstü yatmış, bağıra çağıra annene sesleniyorsun.
Dwayne!
Bugün kaçmamız lazım.
Bugün mü? Eyvahlar olsun.
Leila'yı sıçratacaklar.
Ama bir iş karıştırdığımızın farkındalar. Seni dinliyorlar.
Pierce Brosnan'ı da dinliyorlardı.
-Müthiş Dadı'da mı? -Hayır be, ne alaka?
Ha siktir! Katır'a mı bu? Çok gerçekçi olmuş.
-Senin polis pul getirdi, ha? -Evet.
Herkes bizimle, Yulafçı Beth bile. Sen hazır mısın?
Gördünüz mü? Bakın.
Üç önde.
Selam.
Ben de seni aramaya kalkacaktım. Nerelerdeydin?
Biraz müsaade istesem olur mu? Uzanmam lazım.
Vücudum bebek istemediğinden rahim duvarım dökülüyor da.
Tamam, tabii. Tuvalete ya da odana gidebilirsin.
Süper, teşekkürler.
Katır, bana posta gelmiş mi acaba?
-Bu ne? Ne yapıyorsun? -Dur, hey!
-İmzama çalışıyorum, ver. -Pardon.
-Adın Melanie mi? -Ama sana Katır.
Anladım. Kusura bakma Katır.
Git, postan yok.
-Yine de sağ ol. -Hoşça kal Katır.
Sen gözünü Rory ile Abbie'den ayırma. Evelyn diyor ki kaçmaya çalışabilirlermiş.
Ben öğle arasında kampüsten çıksam?
Nişanlımdan. Paris'ten sürpriz gelmiş. Saat birde buluşmak istiyor.
İyi, çık bakalım.
Ne yapıyor bunlar?
Kahretsin ya, kör nokta bulmuşlar.
Çabuk, tornavidayı al.
İşareti bekle.
Tamamdır.
Gözünü ekrandan ayırma. Bunlar bir iş peşinde.
Hey, alo! Hayır, hayır! İçeri dönün.
Elektrikler kesildi, kapılar açık. Gözünüzü dört açın.
Tamam millet, hadi.
Hadi gidelim, yürüyün.
Yürüyün hadi, çabuk.
TEHLİKE YÜKSEK GERİLİM
Ha siktir.
Abbie ile Rory'yi bul!
Gel bakayım.
-Neredeler? -Siktir.
Neredeler dedim!
Ördek, bir sorunumuz var. Leila odasında değil.
İkinizle daha işim bitmedi. Sizi doğduğunuza pişman edeceğim!
Herkes yardıma gelsin.
Kuzeybatı sınırında buluşalım.
Kuzeybatı sınırı! Abbie ile Rory'yi bulun!
Sence kaçabilecekler mi?
Hayır, bence ölecekler.
Aynen.
Daha çok erken. Nerede bu adam?
Onu yanımda istiyorum.
Su.
Bulacağız, Francis arıyor.
Sen dikkatini buraya vermelisin. Şu anda bebeğin geliyor.
-Daha çok erken. -Korkma, biz yanındayız.
Çal.
-Beni öldürecek misiniz? -Elbette hayır.
Biz art niyetli çocuk katili değiliz Alex.
Erin Wilds, Breanna Jacobs.
-Hannah Iverson. -Rica ediyorum dur.
Şifa yolunda yaşanan trajik kazalar bunlar.
Trajik kaza mı?
Daniel da mı kazaydı? Cesedini çamura atıp gitmişsiniz.
Lütfen süreci başlat.
Sen de birkaç derin nefes alarak zihnini boşaltmaya başla.
Lütfen yapma bunu.
Bir ömür kendi benliğini arayıp da
sonunda bula bula klişe bir şiddet düşkünü bulmak
tuhaf bir duygu olmalı.
Ne diyorsun sen ya?
Meşru müdafaa kavramının içi boşalana kadar
can yakmaya devam mı edeceksin?
Laura'yı sevdiğini sanıyorsun ama hayır. Onu tanımıyorsun bile.
İdealleştirdiğin bir hâlini seviyorsun ki kendini adam hissedesin.
Hani şu çekirdek aile fantezin var ya? Laura onu gerçekleştiremez.
Burada olman çok daha güvenli, hele doğum da başlamışken.
Doğum mu?
İnanılmaz, değil mi? Üç hafta erken. Kim bilir nasıl korkmuştur.
Yanında olmalıyım, gidip…
-Ne var Ördek? -Affedersiniz, şey…
Üç öğrencimiz kayıp. Herkesi harekete geçireyim mi?
-Walter Bartell'i ara, Dwayne'i de. -Tamam.
Tavşan? Sen kal.
Herkesin deneyimi farklı
ama bu kapının ardında mutlak huzuru bulacaksın.
Güven bana Alex.
Siktir, saklanın!
Arkadaşlar, akademiden üç çocuk kaçmış.
Aklınızda olsun, görürseniz karakolu arayın.
Dikkat ederiz. Sağ olun amirim.
-Bizi avlayacaklar. -Ne yapacağız?
Bakın.
Şimdi, hadi!
Kimse var mı?
Ev boş ama elimizi çabuk tutmalıyız.
Tamam. Kıyafet ve erzak lazım. Ne bulursanız alın.
Yok artık.
Baksanıza!
Peynirlere gel.
Abbie, amma brie var.
Al, topla hepsini. Leila'yla ben de kıyafet bulalım.
Eve yaklaşan olursa bağır.
Leila, yukarı gel! Kıyafet buldum!
Sıçramanı sağlamazsam o çocuğu zehirleyeceksin.
Evladıma asla zarar vermem.
Her çocuğun iki ihtiyacı vardır, bağlanma ve samimiyet.
Kitabını okudum Evelyn, kasıntı buldum.
Şu anda bana haykırmak istediğin onca şey var ki.
Ama ödün kopuyor.
O yüzden hepsini vücudunun içine içine fısıldıyorsun.
Âdeta vücuduna kazıyorsun onları.
Seni incitmiş olsalar da aileni hâlâ seviyorsun.
İşte Sıçrayış bu bağı koparacak. Yavrunla olan bağını da.
-Laura'da kopardı en azından. -Bebeğimizi sevmeyecek mi?
Yok canım, bazı duygular besleyecek ama farklı duygular yani.
Bir çiçeği veya gün doğumunu nasıl severse onu da öyle sevecek mesela.
-Ama ben çocuğumu sevmek istiyorum. -Hazır mısın Alex?
-Nefes al. -Dur.
-Nefes ver. -Dur!
Nefes al.
Al, çantan. Hadi, gitmemiz lazım.
Benim dönecek bir evim yok.
Neyse ki eve dönmüyoruz zaten.
Çok yaklaştık ama hemen gitmemiz gerek.
İyi ki Rory ile birbirinizi buldunuz.
Başlarda ilk hoşlandığın çocuğun Ace Ventura bozması olmasına bozulmuştum
ama mutlu olduğunu görebiliyorum.
Yine ikimiziz, tamam mı? Hayalimizi unuttun mu? Batı Yakası.
Gözümde canlanmıyor.
Geleceğim gözümde canlanmıyor. Tek gördüğüm karanlık.
Burada bana bakıyorlar Abbie.
İnandığımız o şeyler var ya? Şu hippi muhabbetleri.
Şu birliktelik, kişisel spiritüel gelişim olayları.
Burada var işte, öyle yaşıyorlar.
Artık mutsuz olmak istemiyorum.
Korkmak istemiyorum.
İçimdeki ses kesilsin istiyorum. Kulaklarım patlıyor.
Bana yardım edebilirler.
Ama Vancouver'da yaşayacağız. Rory ve ben de yanında olacağız.
Üzgünüm.
Çok üzgünüm ama ben gelmiyorum.
Ben kalamam.
Ama…
Ama bunu sensiz yapmak istemiyorum.
Sana da Stacey'ye yaptıklarını yapacaklar. Artık kendin olmayacaksın.
Aynen öyle.
Kızlar.
Kızlar!
Peki. Seni seviyorum.
Seni seviyorum, tamam mı? Seni almaya geleceğim.
Hadi, çabuk.
-Tavşan, şırınga. -Evelyn!
-Sırtüstü yatmış… -Dur!
-…annene sesleniyorsun. -Dur.
-Annense sana sırtını çevirmiş. -Lütfen yapma.
Annen sana yüzünü dönüyor. Ağzını kocaman açıyor.
Hain!
-Çok ağrısı var, bir şey mi versek? -Hayır, hissetmek istiyorum.
Hayır, dur! Çok fazla oldu!
Alex!
Laura öyle gaddardır ki. Hayal bile edemeyeceğin kadar.
Ben onu seviyorum.
Sevdiğin falan yok. Ne yaptığını biliyorum, ailesini öldürdün!
Sana öyle mi anlattı? Onu yapan kendisiydi.
-Ailesini kendisi öldürdü. -Yalan.
O yüzden onu sıçratmam gerekti. Laura bir katil, tıpkı senin gibi.
Yalan söylüyorsun!
Hayır Alex.
O zavallıları öldürdü.
Sonra da geri dönüp babasının kafasını taşla ezdi.
Özür dilerim.
Sıçayım.
Etrafımızı sarıyorlar.
-Abbie, işaretimle koşmaya başla. -Sakın bir aptallık edeyim deme.
Aptallık değil bu.
Şimdi seni öpebilir miyim?
Benimle kal.
Bugün hayatımın en güzel günü.
Tamam, gitmen lazım artık. Gitmen gerek, hemen.
Sessiz.
-Gelin de görün yavşaklar! -Oğlum!
Rory!
-Hey! -Hayır!
-Bırak şunu! -Bırak! Canını yakmak istemiyorum.
Çekilin!
-Bırak! -Açılın!
Kahretsin!
Alex.
Seni görüyorum.
-Sıklık? -Dört dakikada bir.
-Tanrım. -Tanrım.
Hayatım, iyi misin?
Seni seviyorum.
Seni çok seviyorum.
-Sana bir şey mi yaptı? -Hayır.
Bunlar şeyden… O kadar berbat şeyler yaptım ki.
Ben de.
Biliyorum.
Ama artık aile olacağız.
Geliyor.
Geliyor!
Geliyor, geliyor!
Hiç ses çıkarmadan ağzını kocaman açıyor. Ağzında bir kapı görüyorsun.
Sırtüstü yatmış, bağıra çağıra annene sesleniyorsun.
Annense ayakta, sana sırtını çevirmiş,
duvara dönük duruyor.
Bir çan çalıyor.
Annen sana yüzünü dönüyor.
Hiç ses çıkarmadan ağzını kocaman açıyor.
Ağzında bir kapı görüyorsun.
Sırtüstü yatmış, bağıra çağıra annene sesleniyorsun.
Duvara dönük duruyor.
Bir çan çalıyor, annen sana yüzünü dönüyor.
Hiç ses çıkarmadan ağzını kocaman açıyor.
Ağzında bir kapı görüyorsun.
Sırtüstü yatmış, bağıra çağıra annene sesleniyorsun.
Annense ayakta, sana sırtını çevirmiş, duvara dönük duruyor.
Bir çan çalıyor, annen sana yüzünü dönüyor.
Hiç ses çıkarmadan ağzını kocaman açıyor.
Sırtüstü yatmış, bağıra çağıra annene sesleniyorsun.
Annense ayakta, sana sırtını çevirmiş, duvara dönük duruyor.
Bir çan çalıyor, annen sana yüzünü dönüyor.
Hiç ses çıkarmadan ağzını kocaman açıyor.
Ağzında bir kapı görüyorsun.
Ne tatlı!
Şu meleğe bakın!
Sırtüstü yatmış, bağıra çağıra annene sesleniyorsun.
Annense ayakta, sana sırtını çevirmiş, duvara dönük duruyor.
Ten teması kurmamız lazım.
Çal.
Çamlarda, çamlarda
Gün doğmaz oralarda
Titretir soğuk rüzgârlar
Çamlarda, çamlarda
Soğuk, yalnız çamlarda
Titretir soğuk rüzgârlar
Küçük kız, küçük kız
Nerede yattın dün gece?
Bilmiyor annen bile
Laura böyle istiyor.
Yattım çamlarda
Gün doğmaz oralarda
Laura?
Bu bebek herkesin.
Kalıpları kırmanın başka yolu yok.
Sözünü tutmuş!
Selam, merhaba ufaklık! Adın ne senin?
Sen de mi kaçıyorsun?
Geldin!
Bu bebek kimin?
Benim.
Doğru olanı yapıp onlardan kurtulacağını biliyordum.
İçgüdülerini dinledin.
Bir aile dostumun New York'un kuzeyinde dağ evi var.
Doğrudan oraya gidip planın devamını orada düşüneceğiz.
Sen beni şehre bırak, ben yolumu bulurum.
Bir sorumluluğun yok. Ailen değilim, bir şey değilim.
Kim demiş?
Ailenin bin türlüsü var.
Abbie, sana bir şey diyeceğim.
Sen kötü değilsin.
Kötü çocuk diye bir şey yoktur.
Sen kendini çok iyi tanıyorsun.
Bir şey olmaz sana.
Teşekkürler.
-Sen de iyi birisin Alex. -Sağ ol.
İyi yüreklisin, iyi bir babasın.
Sen bizi hep korursun.
Çünkü sen busun işte.
Koruyucumuz.
TALL PINES'DAN AYRILIYORSUNUZ ZİYARETİNİZ İÇİN TEŞEKKÜRLER
Alt yazı çevirmeni: Oktar Bumin Aykutlu