Ola, Harper.
Vaia, isto parece unha reunión do instituto.
Onde está Laura?
Quero vela.
Laura!
Evelyn veute ver!
Ía traer flores ou algo doce,
pero pensei que igual che parecía mal.
Onde vai Alex?
Estará pegado a ti, agora que chega o bebé.
Virá.
Hoxe
morre o noso antigo eu.
Se alguén quere dicir unhas palabras, adiante.
Leila.
Non, grazas.
Volvede ao choio.
Un pouco máis rápido, por favor.
Vexo o que estás a crear aquí.
Que estou a crear?
Un movemento.
Ao principio alarmeime, pero despois decateime
de que, dalgún xeito, é o que esperaba.
É o camiño que preparei para ti.
Laura, tes tantas calidades tan marabillosas…
Pero tamén tes…
unha escuridade inmensa.
E pasaríaslla a este bebé
se eu non cauterizase esa vea.
Non podes cauterizar a calquera que queira ter un bebé.
Este lugar evoluciona e estás a quedar atrás.
Por que viñeches?
Por Alex.
Que lle pasa?
Está atormentado.
Medo, inseguridade, ira,
violencia…
Con eses puños apertados e esa cara crispada.
Sóubeno dende que o coñecín.
Déixame facerlle o salto
para protexer o bebé.
Despois podemos comezar de cero.
"Podemos"?
Se lle pos a man enriba a Alex, xuro por Deus que te mato.
Pois…
xa está en marcha.
Harper!
- Ola, eu son Michael. - Eu son Bree.
Encantado de coñecerte.
- Encantada. - Un pracer.
- Imos? - Vale!
Vamos.
Non quería dicir o que dixen alí.
- Nunca debín… - Tranquila.
Sei que son un desastre.
Xa, pero eu tamén.
É normal. Somos nenas.
Pero as miñas cagadas son meirandes ca as túas, Abbie.
Se soubeses cousas que penso…
Non sei o que che están a contar…
Non o entendes.
Eu matei a Jess.
En terapia, con Evelyn, traballamos sobre esa noite
e dixo que me estiven a protexer da verdade.
Abbie, mateina.
Ou empurreina.
- Ou non a axudei. Non me lembro. - Eu lémbrome, Leila.
Chamáchesme pola mañá e contáchesmo.
Estabas desfeita.
Unha parte de min queríaa morta.
Ás veces desexaría cortarlle a cabeza a meu pai co cortacéspede.
Visualízoo con todo detalle, cos miolos por aí,
pero non quere dicir que o faría.
Non a mataches.
Estás esgotada.
Evelyn metéuseche na cabeza.
E se si que o fixen?
E se son unha asasina?
Pois son amiga dunha asasina.
Veña, todos para dentro!
Andando!
Evelyn vaime facer o salto hoxe.
Que? Non, non podes.
Vin o que lle fixeron a Stacey aí.
Non é terapia, é tortura.
Imos liscar de aquí hoxe.
Non podemos agardar máis.
Teño un plan.
Devolvede os equipos e para dentro.
Veña, vamos!
Entón Rory e ti saídes en serio xa ou…?
Cala a boca.
Andando!
Sabes? Nunca me caíches ben.
Talvez me caias mellor cando te arranxen,
cando coñeza o teu verdadeiro eu.
Dwayne.
Déixoche espazo para pensar antes de que volva Evelyn.
Dwayne.
Dwayne!
Estás tombado boca arriba chamando a berros pola túa nai.
Dwayne!
- Temos que liscar hoxe. - Hoxe?
Vállame Deus.
- Leila vai facer o salto. - Saben que tramamos algo.
Escoitáronte.
Pierce Brosnan tiña o mesmo problema.
En Señora Doubtfire?
Non. Que?
Hostia.
É para Mula? Parece de verdade.
- O teu amigo poli trouxo os selos? - Trouxo.
Están todos na allada, mesmo Beth Avea.
Estás listo?
Vedes? Mirade.
Tres por diante.
Ola.
Íate buscar agora mesmo.
- Onde andabas? - Podo saír?
Preciso tombarme.
Despréndeseme o endometrio. O meu corpo non quere bebés.
Si, podes ir ao baño ou ao teu cuarto.
Xenial. Grazas.
Mula, podes ver se teño correo?
- Oe, que é isto? Que fas? - Ei!
- Practicar a firma. Trae. - Perdoa.
- Chámaste Melanie? - Mula para ti.
Xa. Perdoa, Mula.
Non tedes correo.
- Grazas por mirares. - Abur, Mula.
Non lles quites ollo a Rory e Abbie.
Evelyn di que poden intentar fuxir.
Permiso para comer fóra do campus?
É do meu prometido. Veu de París de sorpresa.
Quéreme ver ás 13:00.
Vale, vaite.
Que fan?
Merda, atoparon un punto cego.
Bule, colle o desaparafusador.
Agarda polo sinal.
Entendido.
Non lle quites ollo á pantalla. Argallan algo.
Non!
Volvede para dentro!
Marchou a luz.
As portas están abertas.
Estade atentos.
Ben, rapaces, vamos.
Vamos, veña.
Veña, bulide.
PERIGO ALTA VOLTAXE
Merda.
Busca a Abbie e Rory!
Ven aquí.
- Onde están? - Merda.
- Onde están? - Pato, temos un problema.
Leila non está no seu cuarto.
Non acabei con vós os dous e ídelo pagar pero ben!
Atención, todos.
Vide ao perímetro noroeste.
Perímetro noroeste! Atopade a Abbie e Rory!
Conseguirano?
Non. Eu penso que van morrer.
Xa.
É moi pronto. Onde está?
Quero que veña.
Auga.
Atoparémolo. Francis foino buscar.
Teste que centrar neste momento.
Xa vén o bebé.
É moi pronto.
Vai ir todo ben.
Estamos contigo.
Toca.
Vasme matar?
Abofé que non.
Non somos asasinos de nenos malvados, Alex.
Erin Wilds.
Breanna Jacobs.
- Hannah Iverson. - Por favor, para.
Eses foron tráxicos accidentes
no camiño da curación.
"Tráxicos accidentes"?
Foi tal o de Daniel?
Guindastes o seu corpo nun monte de escoura.
Inicia o proceso.
Deberías facer unhas respiracións profundas e despexar a mente.
Por favor, non.
Debe de ser raro andar toda a vida buscándote a ti mesmo
para acabar decatándote de que es un clixé violento.
De que falas?
A canta xente tes que mancar
para que a defensa propia soe coma un retrouso baleiro?
Pensas que queres a Laura, pero non. Nin sequera a coñeces.
Queres a idea que tes dela porque te fai sentir un home de verdade.
A túa fantasía do núcleo familiar…
Ela non pode soster iso.
É mellor que esteas aquí, e máis agora que está de parto.
Está de parto?
Si. Pódelo crer? Adiantouse tres semanas.
Estará aterrada.
- Teño que estar con ela. - Que pasa, Pato?
Perdón.
Faltan tres alumnos.
Mobilizo a todo o mundo?
- Chama a Walter Bartell. E a Dwayne. - Si.
Coello, queda aquí.
É distinto para cadaquén,
pero do outro lado desa porta, atoparás paz absoluta.
Ten fe en min, Alex.
Merda! Agochádevos!
Ola.
Desapareceron tres nenos da academia.
Estade atentos. Se os vedes, avisádenos.
Estaremos alerta.
Grazas, xefe.
Van por nós.
Que facemos?
Mirade.
Vamos.
Ola?
Non hai ninguén, temos que apurar.
Vale, precisamos roupa e provisións.
Collede o que poidades.
A virxe.
Mirade!
O queixo.
Abbie.
Canto Brie teñen.
Méteo aquí.
Leila e eu imos coller roupa nova.
Se oes alguén preto da entrada, berra.
Leila, arriba! Atopei roupa!
Se non che fago o salto, envelenarás ese neno.
Eu nunca lle faría mal.
Os nenos necesitan dúas cousas: vínculos e autenticidade.
Lin o teu libro. É pretensioso.
Hai tantas cousas que me berrarías neste momento…
pero tes medo.
Daquela murmúralas para dentro, moi dentro.
Escúlpelas no teu interior.
Os teus pais fixéronche dano, pero aínda os queres.
O salto cortará ese lazo, e mais o da túa descendencia.
Con Laura fíxoo.
Non vai querer o bebé?
Non, sentirá cousas por el,
pero dun xeito distinto.
Quererao como se quere unha flor
ou un amencer.
Eu quero querer o meu bebé.
- Con todo o meu ser. - Listo, Alex?
- Inhala. - Para!
- Exhala. - Para!
Respira.
Toma a túa mochila. Hai que marchar.
Eu non teño unha casa á cal volver.
Menos mal que non imos á casa.
Case estamos, pero hai que marchar xa.
Alégrome de que Rory e ti vos teñades.
Ao principio amolábame
que che gustase un rapaz con vibras de Ace Ventura,
pero véxote feliz.
Oe, estamos xuntas ti e eu, si?
É o noso soño, lembras? A costa oeste.
Non o imaxino.
Non imaxino o meu futuro.
Está todo negro.
Aquí coidan de min, Abbie.
E todas esas cousas en que cremos, a vida hippy,
a comunidade e o crecemento espiritual…
Este sitio é iso. Viven así.
Non quero seguir estando triste.
Non quero ter medo.
Só quero que pare.
Doe moito.
Eles pódenme axudar.
Pero temos Vancouver e tesnos a Rory e a min e…
Perdóame.
Perdóame. Eu non vou.
Eu non podo quedar.
Pero…
Non quero facer isto sen ti.
Vanche facer o mesmo ca a Stacey.
Non vas volver ser a mesma.
Exacto.
Rapazas!
Vale, quérote.
Quérote, si?
Volverei por ti.
Vamos.
- Coello, o émbolo. - Evelyn!
- Estás tombado boca arriba. - Para!
- Chamando a berros pola túa nai. - Para.
- Túa nai dáche as costas. - Non.
Xírase e mírate.
Ten a boca moi aberta.
Traidora!
Ten moita dor.
- Dámoslle algo? - Non, quéroo sentir.
Non! Iso é demasiado!
Alex!
É desapiadada.
Non tes nin idea.
Eu quéroa.
Non queres tal.
Sei o que fixeches. Matácheslle os pais!
Iso che contou?
Matounos ela.
- Matou ela os seus pais. - Mentira.
Por iso lle fixen o salto.
É unha asasina.
Coma ti.
É mentira!
Non, Alex.
Matounos ela.
Volveu.
Esmagoulles a cabeza cunha pedra.
Perdón.
Merda.
Estannos rodeando.
Cando eu che diga, tes que correr.
Non fagas parvada ningunha.
Xa.
Pódoche dar un bico?
Queda comigo.
Este é o mellor día da miña vida.
Vale, tes que marchar.
Tes que marchar xa.
Silencio.
Vide e veredes, cabróns!
Rory!
- Oe! - Non!
- Solta iso! - Solta! Non te quero mancar.
Atrás!
- Sóltao! - Atrás!
Hostia.
Alex.
Enténdote.
Tempo?
Cada catro minutos.
- Mi madriña. - Deus.
Cariño, estás ben?
Quérote.
Quérote moito.
- Mancoute? - Non.
É que fixen moitas cousas horribles.
Eu tamén.
Xa sei.
Pero imos ser unha familia.
Xa vén.
Pero ten a boca moi aberta.
Na boca ten unha porta.
Estás tombada boca arriba chamando a berros pola túa nai.
Ela está de pé, mirando para a parede.
Dáche as costas.
Soa unha campá.
A túa nai xírase e mírate.
Está en silencio, pero ten a boca moi aberta.
Na boca ten unha porta.
Estás tombada boca arriba chamando a berros pola túa nai.
Ela dáche as costas.
Soa unha campá.
A túa nai xírase e mírate.
Está en silencio, pero ten a boca moi aberta.
Na boca ten unha porta.
Estás tombada boca arriba chamando a berros pola túa nai.
Ela está de pé, mirando para a parede.
Dáche as costas.
Soa unha campá.
A túa nai xírase e mírate.
Está en silencio, pero ten a boca moi aberta.
Estás tombada boca arriba chamando a berros pola túa nai.
Ela está de pé, mirando para a parede.
Dáche as costas.
Soa unha campá.
A túa nai xírase e mírate.
Está en silencio, pero ten a boca moi aberta.
Na boca ten unha porta.
Que preciosidade!
Que anxiño!
Estás tombada boca arriba chamando a berros pola túa nai.
Ela está de pé, mirando para a parede.
Dáche as costas.
Temos que facer pel con pel.
Toca.
Nos piñeiros, nos piñeiros,
onde o sol é preguiceiro,
tremo co zoar do frío vento.
Nos piñeiros, nos piñeiros,
nos solitarios piñeiros,
tremo co zoar do frío vento.
Rapaciña, rapaciña,
esta noite onde a pasaches?
Nin a túa nai o sabe.
É o que ela quere.
Durmín entre os piñeiros,
onde o sol é preguiceiro…
Laura.
É de todos.
É o único xeito de romper o padrón.
Cumpriu!
Ola, amigo! Como te chamas?
Tamén vas marchar de aquí?
Viñeches.
Alex, de quen é ese bebé?
Meu.
Sabía que farías o correcto,
que non te enredarían. Seguiches o teu instinto.
Un amigo ten unha cabana no norte do estado de Nova York.
Imos tirar para alí e logo xa pensamos o seguinte paso.
Ti lévame á cidade e eu xa me apaño.
Non son responsabilidade túa nin familia túa.
Quen o di?
Hai moitos tipos de familia.
Abbie,
quéroche dicir algo.
Non es mala.
Ningún neno é malo.
Ti sabes ben quen es.
Vai ir todo ben.
Grazas.
Ti tamén es boa persoa, Alex.
- Xa. - Tes bo corazón.
Es bo pai.
Vasnos protexer sempre.
Porque iso é o que es.
O noso protector.
ESTÁS SAÍNDO DE TALL PINES
Subtítulos: Lucía Doval