ในที่สุด ช่วงเวลาที่ฉันชอบก็มาถึง
(โรงเรียนยูนิคอร์น เหมายัน)
เป็นเวลาแห่งเหมายัน
พวกเราจงมาฉลองสุขสันต์ให้ท่วมท้น
เรารอคอยวันนี้ด้วยกัน
ดูแพรวพราววาววับชวนฝันด้วยเวทมนตร์
เฮฮาจากเสียงทุกคนอึ้งอลกังวาน
เอ้า ขอเสียงหน่อย
รำ รำเหมายัน จงก้องไกล
มีแสงอาทิตย์ส่อง ปกคลุมทั่วกัน
ความมืดมิดจงสิ้นสลายไป
ไปกับฟ้าใหม่ช่วงเหมายัน
ทำของเล่นแท่งไม้ด้วยใจ
ได้แบ่งบันอาหารเลิศรสเหนือใคร
ง่ำๆ
ตบและแต่งด้วยหรีดสวยทั้งคอกม้า
ไฟตะเกียงก็จุดมันขึ้นมา
เร็วเข้าทุกคน อย่าให้แผ่ว ฮึบเข้าไว้ เรามีงานต้องทำ
ดเวอร์ปินรวมพลัง
รำ รำเหมายัน จงก้องไกล
มีแสงอาทิตย์ส่อง ปกคลุมทั่วกัน
ความมืดมิดจงสิ้นสลายไป
ร่วมฉลองสุขหรรษาช่วงเหมายัน
ฉันรอพรุ่งนี้ไม่ไหวแล้ว
พี่ชายเล่าเรื่องสนุกในวันเหมายันให้ฟัง
สมัยที่พี่เรียนยูนิคอร์นอะคาเดมี่ แต่ในที่สุดก็ถึงตาเราบ้าง
ของตกแต่งพวกนั้นสวยระยิบระยับเลย พวกเธอ
ฉันชอบการตกแต่งวันเหมายันที่สุด
ไหนเธอบอกว่าชอบเพลงวันเหมายันที่สุดไง
ฉันชอบทุกอย่างเกี่ยวกับเหมายัน ทั้งงานเลี้ยง เพลง
ใจเย็น เอวา
ลมหนาวที่บอกว่าฤดูหนาวมาถึงแล้ว แต่ไม่มีอะไรเทียบได้กับของขวัญ
พักหายใจก่อนไหม
ฉันพูดรัวจนลืมหายใจอีกแล้ว
ไม่รู้ตัวเลยเนอะ
ฉันแค่ตื่นเต้นสุดๆ กับของขวัญน่ะ
ดเวอร์ปินแขวนหรีดในคอกให้ยูนิคอร์น
แล้วก็แกะสลักยูนิคอร์นไม้น่ารัก ทิ้งไว้ใต้เตียงให้เราด้วย
พรุ่งนี้ฉันอยากได้สีเหลืองเหมือนกับยัยหนูน้อยตัวนี้
เธอชอบวันหยุดสุดโปรดของฉันตรงไหน
ชอบที่มันมาจากวิทยาศาสตร์
เหมายันคือวันที่โลกโคจรออกไกลดวงอาทิตย์ที่สุด
ทำให้กลางวันสั้นที่สุดในปีนั้น
แล้วก็ครีมพัฟฟ์ในงานเลี้ยงด้วย
ฉันแค่ตื่นเต้นที่ได้มีวันหยุด
ไม่ต้องไปเรียน ได้เล่นกับเพื่อนสนิททั้งวัน
ใครจะขอมากไปกว่านี้
ฉัน ฉันเห็นด้วยกับเลย์ล่า ฉันสนแต่งานเลี้ยง
เจอตะเกียงเพิ่มแล้ว
สตอร์ม ใช้เขาช่วยทีได้ไหม
ของกล้วยๆ
ของตกแต่งชิ้นสุดท้ายแล้ว เหลือแค่นอนอีกคืนเดียว
เหมายันวันพรุ่งนี้ ของขวัญมาให้เต็มที่
ขอเถอะ ที่บ้านฉันฉลองเหมายันทุกปี มันก็เหมือนวันอื่นน่ะแหละ
ที่จริงมันแย่กว่าด้วยซ้ำ คนชอบคาดหวังบ้าๆ บอๆ เยอะเกินไป
ฉันจะไม่ยอมให้เธอพูดจาเสียๆ ในคืนก่อนวันที่ดีที่สุดของปีหรอกนะ
ย้อนเลย โซเฟีย
ใช่ ก็น่าจะสนุก แต่ฉันไม่เคยฉลองเหมายันมาก่อน
มันเป็นธรรมเนียมเกาะยูนิคอร์น พ่อฉันเก็บทุกอย่างเป็นความลับ จำได้ไหม
เห็นชัดเลยว่าไม่มีใครเข้าใจ งั้นก็มีแค่อย่างเดียวที่ต้องทำ
ฉันจะจัดงานเหมายันที่สมบูรณ์แบบ ทำให้พวกเธอชอบวันนี้พอๆ กับฉัน
ไปนอนกันซะ ดเวอร์ปินจะได้ส่งของขวัญ
แค่นี้ก็สนุกแล้ว
เช้าหรือยังนะ
ตอนนี้ล่ะ
แล้ว…
ตอนนี้ล่ะ
ชิ้นสุดท้ายแล้ว ทิมเบิล
ขอบคุณ เพื่อนรัก
ขอให้มีความสุขกับคืนก่อนเหมายัน
พัสดุสุดสำคัญหนึ่งชิ้น ส่งที่โรงเรียนยูนิคอร์น
ทุกคนขึ้นกระเช้า
ขึ้นกระเช้าครบแล้ว
เด็กๆ ตื่นมาเห็นของขวัญต้องตื่นเต้นแน่เลย
สุขสันต์วันเหมายัน
ฉันรอดูไม่ไหวแล้วว่า ดเวอร์ปินให้ยูนิคอร์นสีอะไรฉัน ขอสีเหลืองนะ
ใต้เตียงไม่มีของขวัญ อย่าเพิ่งแตกตื่น
- อะไรนะ - นี่ก็ไม่มี
ตรงนี้ก็ไม่มี ตรงไหนก็ไม่มี
นี่ ระวังหน่อย
โอเค ฉันแตกตื่นแล้ว
รหัสแดง เกิดเหตุฉุกเฉินวันเหมายัน
เขาอาจจะทิ้งของขวัญไว้ที่คอกม้า พร้อมหรีดของยูนิคอร์นก็ได้
ของขวัญอยู่ที่ไหน
ยูนิคอร์นก็ไม่ได้หรีดเหมือนกันเหรอ
เดี๋ยวนะ ถ้าไม่มีของขวัญ ไม่มีหรีด
ก็แปลว่า…
ไม่มีงานเลี้ยงด้วยเหรอ
เกิดอะไรขึ้น
อ้าว เป็นอะไรหรือเปล่า
ฉันชื่อเฟรลล่า ไม่ ฉันไม่โอเคชัดๆ เลย
หมู่บ้านดเวอร์ปินต้องส่งพัสดุชิ้นใหญ่มาที่นี่
แต่กระเช้าก็ไม่มา
- ของที่มาส่งนั่นมี… - อาหารงานเลี้ยง
มันอยู่ในนั้นแน่นอน แต่ไม่ต้องห่วง
ฉันมั่นใจว่าทำทุกอย่างใหม่ได้ ขอเวลาแค่…
หนึ่งวันมีกี่ชั่วโมงนะ
ไม่อยากเชื่อเลย
ฉันแค่อยากให้พวกเราได้มีวันเหมายันที่ดีที่สุด
แต่มันล่มซะแล้ว
เอวา ไม่เป็นไรนะ เรายังมีวันหยุดให้ได้เล่นกัน
เราไปเล่นกันวันไหนก็ได้ เหมายันต้องเป็นวันพิเศษสิ
มันควรจะพิเศษ ใช่
ฉันจะมาช่วยส่งของขวัญแล้วกลับบ้าน
ไปอยู่กับครอบครัวในวันเหมายัน
มันเป็นธรรมเนียม
แต่ดเวอร์ปินคนอื่นๆ ไปเที่ยววันหยุดกันหมดแล้ว
เลยเหลือแค่ฉันคนเดียวที่ต้องจัดงานเลี้ยง
ถ้ากระเช้าไม่มา ยังไงฉันก็กลับขึ้นเขาไม่ได้อยู่ดี
ของขวัญอยู่บนกระเช้า แต่กระเช้าไม่มา
แปลว่าของทั้งหมดอยู่ระหว่างทางจากที่นี่
ไปหมู่บ้านดเวอร์ปิน ถูกไหม
ไม่มีทางเป็นที่อื่นได้
งั้นเราก็ต้องออกไปหาเอง
ฉันจะทำให้วันเหมายันครั้งนี้สมบูรณ์แบบ ช่วยฉันด้วยนะ เทพเจ้ายูนิคอร์น
ฉันไปด้วย เธอก็ไปด้วยกันสิ เฟรลล่า
เราอยากได้คนนำทาง เราพาเธอกลับบ้านได้
แต่งานเลี้ยงล่ะ
ไม่ต้องห่วงให้เสียผมนุ่มฟูหรอก เฟรลล่า เพื่อนจะทำอาหารแทนตอนเราไม่อยู่
- โทษที - ว่าไงนะ
นี่เราเดินมาเจออะไรเนี่ย
เหมายันขาดงานเลี้ยงไม่ได้ เราอยากจัดงานตอนได้ของขวัญกลับมา
ขอบคุณนะ ขอบคุณมากๆ
งั้นเราก็ปฏิเสธไม่ได้แล้วสินะ
กับข้าวมีเต็มตู้ ทุกอย่างที่ต้องใช้จัดงานเลี้ยงมีพร้อม
มีหนังสือด้วย ฉันขอแล้วกันนะ
ไปกอบกู้เหมายันกันเลย
ใครช่วยรับฉันลงหน่อยสิ
ตามมา กระเช้าอยู่ทางนี้
ทุกคนมีน้ำใจมากจริงๆ
เรายินดีพาเธอกลับบ้าน
ฉันรู้ว่ามันยากแค่ไหนที่ต้องห่างคนอื่นในวันหยุด
ฉันถึงต้องกลับบ้านให้ได้
พี่ชายฉันทำเรื่องไม่ดีไว้
แทนที่จะรับผิดชอบ เขากลับฉวยโอกาสรีบหนีไปเลย
เราก็ได้แต่หวังว่าเขาจะกลับมา
แต่เราก็ไม่ได้เจอเขาอีกเลยตั้งแต่วันนั้น
พ่อแม่ฉันคงทำใจไม่ได้
ถ้าฉันไม่ได้กลับบ้านในวันเหมายันอีกคน
เสียใจด้วยนะ เฟรลล่า
นั่นไง
นี่คือจุดที่กระเช้าควรจะมาส่งของ
ฉันไม่เห็นดเวอร์ปินสักคน
ไม่มีร่องรอยกระเช้าด้วย
ดเวอร์ปินไม่เคยส่งของพลาด
ต้องมีเรื่องผิดปกติแน่
ไม่ต้องกลัว เราจะพาเธอกลับ และช่วยทุกคนให้ปลอดภัย
ใช่ ระหว่างทาง เราจะหาของขวัญที่หายไปด้วย
อะไรกัน ก็ดเวอร์ปินคงอยากให้ทำอย่างนั้น
ร่าเริงหน่อยน่า สาวๆ แรพโซดี้ก็เศร้าที่หรีดหายไปเหมือนกัน
แต่วันนี้ก็ยังเป็นเหมายัน
ใช่ วันที่มืดมนที่สุดของปี
ฉันฝันถึงงานเลี้ยงเหมายันมาตลอด
แต่ตอนนี้ เราจะมีวันนี้ไปเพื่ออะไรกัน
- แฮมชิ้นใหญ่เลยนะเนี่ย - อย่าลืมน้ำหมักเค็มแวววาว
จะลืมได้ยังไง ในเมื่อฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร
โอเค ต้องใช้เกลือหนึ่งดิงเคิลแดช หนึ่งดิงเคิลแดชคือแค่ไหน
หนึ่งดิงเคิลแดชเท่ากับสี่ช้อนบีบ
แล้วหนึ่งช้อนบีบคือแค่ไหน
รอเดี๋ยว
ไง เด็กเก่ง
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
ได้ข่าวว่าหอแซฟไฟร์ กำลังเตรียมอาหารจัดงานเลี้ยงเหมายัน
ใช่ค่ะ
โล่งอกไปทีนะ
พวกนักเรียนเศร้ากันมากเลย
เศร้าอย่างหนักเลยล่ะ
ครูไม่เคยเจอพลังด้านลบขนาดนี้
ตั้งแต่เรเวนเซลล่ามายึดครอง
ล้อเล่นน่ะ หรือเรื่องจริง
จริงไม่จริงไม่สำคัญ เพราะพวกเธอมากอบกู้สถานการณ์แล้ว
พวกเราเลยครับ ฝ่ายกอบกู้
ขอแค่มีคนอธิบายวิธีทำแฮมหมักเค็มแวววาว
พวกเธอทำอาหารไปนะ ครูจะไปบอกทั้งโรงเรียน
ว่างานเลี้ยงเหมายันยังจัดได้
ไม่จำเป็นหรอกค่ะ ไม่เป็นไร
ขอบใจนะ เราต้องการงานนี้จริงๆ
ไม่กดดันเลยเนอะ เฮ้ย
ฉันน่าจะใส่หมวกมา
พวกกระจอกนี่ คงแข็งตายอยู่บนภูเขาถ้าเราไม่มาด้วย
ซินเดอร์ ให้ไออุ่นเขาหน่อยซิ
- สบายจัง ขอบใจนะ ซินเดอร์ - อย่าพูดนะว่าเราไม่เคยช่วย
เห็นไหม เราไปกันได้สวยอยู่แล้ว
ฉันรู้เลยว่าวันนี้จะเป็นวันเหมายันที่ดีที่สุด
คงไม่หรอก
วันเหมายันที่ดีที่สุด คือวันที่คุณย่าฉันเผลอดื่มวิงเคิลวอช
ตอนที่จะดื่มไซเดอร์ พอคุณย่าจะตะโกนบ่นพ่อ
เพราะไม่เอาไปเก็บ คุณย่าก็เรอออกมาเป็นฟอง
คุณย่าอายมากจนไล่ทุกคนกลับบ้านก่อนงานเลี้ยง
พี่ชายฉันก็ชอบแกล้งแบบนี้
เขาเคยเอาหมอนมาปลอมเป็นขนมปังเหมายัน
ป๊าฉันตกใจเพราะนุ่นระเบิด ตอนพยายามแกะสลักมัน
ตอนฉันเด็กๆ
เราก็ฉลองวันแรกของฤดูหนาวกัน ด้วยศึกปาหิมะครั้งใหญ่
ฉันกับพ่อเคยไม่ได้นอน เพราะปั้นหิมะเพื่อซุ่มปาใส่แม่
กับมาร์โค่ตอนเช้า…
เปิดศึกเลยนะ
ตูม โดนซะ
แล้วเธอจะต้องชดใช้
อยากให้คนอื่นๆ มาด้วยจัง
เลย์ล่ากับเกลเซียร์ต้องเล่นปาหิมะเก่งแน่ๆ
ฮัลโหล เรามีปริศนาลึกลับ ให้ตามสืบนะ จำได้ไหม
ระวังของเย็น
เฮ้ย เธอด้วยเหรอ
ดเวอร์ปินมีพันธุกรรมที่ปฏิเสธศึกปาหิมะไม่ได้
มันอยู่ในสายเลือด
โอเค วันนี้อาจจะเป็นเหมายันที่ดีที่สุด
โอ๊ะโอ ฉันไม่ยอมให้พวกเธอยอมรับ วันเหมายันอันน่าเศร้าว่างเปล่าแบบนี้หรอก
เราต้องหาของขวัญให้เจอ
เจอของขวัญแล้ว
กระเช้า แต่ทำไมทิมเบิลถึงมาจอดที่นี่
ไปดูกันเถอะ
ยู้ฮู มีใครอยู่ไหม
คุณพระคุณเจ้าช่วย
ทิมเบิล
เฟรลล่า
รอดตายไปที ดีใจจริงๆ ที่เจอเธอ
ฉันเตรียมตัวไปส่งของเหมายันที่โรงเรียน
แล้วก็มีคนเข้ามาลอบโจมตี
รู้ตัวอีกที ฉันก็ถูกมัดอยู่กลางทุ่งหิมะ
อุ่นดีจังเลย
คุณทิมเบิลไม่เป็นไรก็ดีแล้ว
เอาของขวัญกลับไปส่งที่โรงเรียนกันเถอะ
โจรไม่ได้ลักพาตัวฉันอย่างเดียว
ตอนที่กระเช้าจอด ฉันได้ยินเสียงโจรขนของ
สำหรับวันเหมายันไปด้วย
หมายถึงอาหาร หรีด กับยูนิคอร์นไม้สีเหลืองของฉันด้วยเหรอ
ทุกอย่างถูกขโมยไปเหรอ
ขโมยเหมายันเนี่ยนะ
แต่นั่นคือเรื่องที่ไม่สมควรทำ ในวันเหมายันที่สุดที่ฉันเคยได้ยินเลย
หวังว่าทุกคนที่หมู่บ้านจะปลอดภัยนะ
ไม่ต้องกลัว เราจะพาเธอกับทิมเบิลไปส่ง
นำทางไปเลย
หมู่บ้านดเวอร์ปินไปทางนั้น
ไปกันเลย
รอยนี้
ดูเหมือนมีคนตัวเล็กมากๆ ลากของชิ้นใหญ่มากๆ ไปด้วย
อย่างเช่น ตุ๊กตายูนิคอร์นไม้
ของขวัญอยู่ทางนั้น
เราสัญญาจะพาเฟรลล่าไปส่งนะ
ฉันก็สัญญาจะสร้างวันเหมายันที่สมบูรณ์แบบไว้
เราจะปล่อยให้โจรวันหยุดลอยนวลไม่ได้ ออกมาซะ เจ้าหัวขโมย
เบาเสียงหน่อยก็ดีนะ
เอาของขวัญของเราคืนมา
เอวา ขอล่ะ ตามเรามาเถอะ
ไม่มีทาง เราจะปล่อยให้ โจรขโมยความสุขลอยนวลไม่ได้
อย่าเลยดีกว่า…
หิมะถล่ม
เอวา
โว้ว
ทางนี้
พวกนางล่ะ
- ลีฟ - โซเฟีย
นิ่งไว้
อย่าตะโกนบนเทือกเขาสิ
หม้อร้อน ขอทางหน่อย
ตั้งไฟเตาอบที่ 42 องศาเพอร์รีมินต์
เดี๋ยวนะ เพอร์รีมินต์แปลงหน่วยยังไง
ริเวอร์ เธอต้มน้ำเดือดได้ไหม
ทำไมทำไม่ได้ล่ะ
ทำไมพวกดเวอร์ปินเก็บของไว้สูงจัง
ไม่นะ บันไดหลุด
ตกพื้นห้าวินาที
โว้ว
โอเค
ไม่นะ เฮ้ย
คนทั้งโรงเรียนนั่งโต๊ะ พร้อมกินอาหารจัดเลี้ยงแสนอร่อยแล้ว
โอ้โฮ
เลอะเทอะนิดหน่อยสินะ
เอาเถอะ เชฟทุกคนมีวิธีของตัวเอง
ปกติแฮมมีชีพจรไหม
เราใกล้จะถึงหมู่บ้านดเวอร์ปินแล้ว
ขอโทษที่เมื่อกี้ติดขัดเล็กๆ นะ
ไม่เป็นไร โกโก้แก้วเดียวก็หาย
ขอบใจนะ แต่พอไปส่งเธอ แล้วแน่ใจว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี
เราต้องกลับไปตามรอยเจ้าหัวขโมย
นี่เธอยังคิดจะตามหาของขวัญอีกจริงเหรอ
จริงสิ ไม่มีของขวัญ เหมายันก็พัง
ไม่ เอวา เธอทำเหมายันพัง
อะไรนะ
แบบนี้ค่อยเหมือนเหมายันหน่อย
ขอโทษนะที่ฉันอยากให้เพื่อน ได้มีวันหยุดที่สมบูรณ์แบบ
อย่ามาอ้างว่าทำเพื่อเราเลย
เธอสนใจแค่ของขวัญงี่เง่า
ใช่ เพราะฉันอยากให้เธอชอบเหมายันเหมือนฉัน
แต่ฉันอยากใช้เวลาวันหยุดอยู่กับเพื่อน
บางที ถ้าเธอไม่ได้ดื้อรั้นจะแก้ไขทุกอย่าง
เราอาจจะได้มีวันที่สมบูรณ์แบบก็ได้ ไม่ใช่แบบนี้
ถ้าอยากล้มเลิก ก็ตามใจ แต่ฉันจะไม่หยุดจนกว่าจะได้กอบกู้เหมายัน
- ได้สิ - ได้
ไม่ต้องมีพวกนางหรอก
เราจะตามหาโจรขโมยของขวัญกันเอง
ฉันปลดปล่อยเรเวนเซลล่า ทรยศยูนิคอร์นอะคาเดมี่แค่ครั้งเดียว
แล้วพวกเขาก็โยนฉันทิ้ง อย่างว่างเปล่า
เหมือนขวดวิงเคิลวอช
แต่ตอนนี้ ฉันจะชิงสิ่งที่เป็นของฉันคืนมา
สิ่งที่ฉันควรได้รับ
เหมายันสุขสันต์ในฝัน
โซเฟียคิดได้ยังไงว่าฉันเห็นแก่ตัว
ฉันสร้างวันหยุดสมบูรณ์แบบให้เขา มันไม่เห็นแก่ตัวเลยสักนิด
ฉันรู้ ฉันก็หนาว หิวด้วย
ฉันไม่ได้คิดภาพไว้เลย ว่าจะใช้เวลาวันเหมายันทำแบบนี้
เราจะกลับไปมือเปล่าไม่ได้
ฉันบอกว่าฉันจะกอบกู้สถานการณ์ ฉันจะทำ
ด้วยการตามหาหัวขโมย แล้วชิงของขวัญที่ถูกขโมยไปคืนมา
เจอรอยแล้วเหรอ เก่งมาก ลีฟ เรายังกอบกู้เหมายันได้
นั่นกลิ่นอะไรน่ะ
- ทวิซเซิลอบเชย - ทวิซเซิลอบเชย
กลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ ของหมู่บ้านดเวอร์ปิน ใกล้ถึงแล้วแน่เลย
ไม่อยากเชื่อว่าเอวาจะทิ้งเราไป
ที่จริง ดูท่าทีนางวันนี้แล้ว
ฉันก็ไม่แปลกใจนะ
ใจเย็นน่า ฉันรู้ว่านางอาจจะไม่ค่อยเต็ม
แต่เอวาก็แค่พยายาม ทำให้เหมายันไม่เลวร้ายสำหรับเธอ
งั้นนางก็ควรจะรู้ ว่าฉันไม่ได้สนใจงานเลี้ยงหรือของขวัญ
หรือยูนิคอร์นม้าอะไรเลย
ดเวอร์ปินตั้งใจทำมากเลยนะ
จริงด้วย ขอโทษนะ มันก็สวยแหละ
แต่ฉันไม่อยากได้สิ่งของ
ฉันไม่อยากมีวันหยุดที่ต้องคิดถึงคนอื่น
โอเค เริ่มจะคุยเรื่องอ่อนไหวกันแล้วไง
พวกเราขอ…
ฉันเข้าใจความรู้สึกเธอนะ
ตอนที่พี่ชายฉันทิ้งเราไป
ฉันโกรธมากๆ
แต่ฉันเองก็เศร้า
เราก็ได้แต่หวังว่าเขาจะได้สติ
เดี๋ยวเอวาก็กลับมา ฉันรับรอง
ไม่มีใครอยากอยู่คนเดียวในวันเหมายันหรอก
พวกมนุษย์เอ๋ย
เอาคุกกี้มาทำลายหน้าเค้กอยู่เรื่อย
หรีดเทศกาล ให้ฉันเหรอ
จะไปแขวนในคอกยูนิคอร์ทำไม ในเมื่อแขวนตรงนี้ก็ได้
ใช่ ชั้นเลิศเลย
แล้วก็ไม่ต้องแบ่งกับใครด้วย
ทางนั้น ลีฟ
มีคนมา
แย่แล้วล่ะสิ ได้เวลาหนีแล้ว
ถ้ำเหรอ รังโจรคลาสสิกเลย
มันกินคุกกี้ยังไม่หมดเลย นี่มันโรคจิตประเภทไหนกัน
เจ้าหัวขโมยมาที่นี่แน่นอน แล้วก็หนีไปแล้ว
สรุปว่าหนึ่งดิงเคิลแดชไม่เท่ากับหนึ่งช้อนโต๊ะ
เรายังมีเวลาพลิกสถานการณ์
มีใครทำกับข้าวเป็นสักอย่างไหม
คิดสิ มื้อค่ำวันหยุด ธรรมเนียมครอบครัว
ทุกครั้งที่คิดถึงบ้าน ฉันจะคิดถึงแต่มักกะโรนีฝีมือแม่
ใช่ ดีเลย มักกะโรนี นี่แหละเข้าท่า มีอะไรอีก
นี่ พ่อฉันทำถั่วจิ้มซอสอร่อยที่สุด
แต่ทำในโอกาสพิเศษเท่านั้น ส่วนวันอื่นตลอดปี
เขาก็ปล่อยให้เราโหยหาถั่ว มันบ้ามาก
โอเค เราทำได้
อาจจะไม่ใช่งานเลี้ยงเหมายัน แบบดั้งเดิม แต่เราก็ยังจัดงานกันได้
เอาล่ะ ต่อไปก็ของหวาน
เป็นเวลาแห่งเหมายัน
พวกเราจงมาฉลองสุขสันต์…
ให้ท่วมท้น
ไม่ร้องเพลงด้วยกันหน่อยเหรอ
เสียงเรายังไม่พอหรอก
บางที ถ้าคุณกลับบ้านไปหาเพื่อนกับครอบครัว…
ฉันกำลังมีความสุขดีกับเหมายัน ฉันคนเดียว
เฟอร์นาคัส
คุณเป็นคนขโมยเหมายันไปสินะ
เอวา ลีฟ
พวกเธอมาทำลายวันหยุดของฉันใช่ไหม
วันหยุด "ของคุณ" เหรอ
- เฮ้ย กลับมานะ - เสียใจ ไม่กลับ ลาแล้วลาลับ
ลาก่อน ยัยหนูน้อย
เร็วเข้า ลีฟ เราตามไปสกัดได้
หยุดนะ เจ้าหัวขโมย
หมู่บ้านดเวอร์ปินน่ารักจัง
เหมือนออกมาจากเทพนิยายเลย
เอวาต้องชอบแน่ๆ
ฉันต้องไปแจ้งข่าวร้ายที่พัสดุเหมายันถูกขโมย
ต้องเป็นข่าวที่น่าตกใจแน่เลย
ทุกอย่างในหมู่บ้านดูเรียบร้อยดี อย่างน้อยทางนี้ก็โล่งใจได้
ถูกขโมยเหรอ
หม่าม้ากับป่าป๊าต้องตกใจมากแน่ ถ้าได้ฟังเรื่องที่เกิดขึ้น
เธอช่วยพาเราชมเมือง ระหว่างทางกลับบ้านเธอได้ไหม
ได้สิ
ที่นี่ไม่ค่อยมีแขกมาเยี่ยม ถือเป็นเกียรติเลย
นั่นคือโรงน้ำตาล
ส่วนทางนั้นคือโรงเรียนเย็บผ้า ของครูมิมซี่ อยู่ข้างร้านไอศกรีม
นี่ร้านไพนส์แอนด์ทไวนส์ ร้านยาร์นส์บายแยนซี่
ทางนั้นคือฟัซซี่…
แม่ฉันบอกว่าการเต้นทำให้อาหารอร่อยขึ้น
ฉันรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ในทางวิทยาศาสตร์ แต่ฉันก็ไม่อยากเสี่ยง
ฉันขอท้าพิสูจน์ เธอไม่เคยกินถั่วจิ้มซอสอร่อยกว่านี้แน่
ถั่วอร่อยมาก
สูตรของพ่อ ผสมเวทมนตร์นิดหน่อย
ใส่พริกคาเยนน์อีกหน่อยไหม
นี่ อย่ามาทำลาย ธรรมเนียมของตระกูลคาร์ไมเคิลนะ
ทำไมล่ะ เราก็แหกธรรมเนียมทุกอย่างอยู่แล้วนี่
เธอทำอะไรนะ
ครูโรสแมรี่บอกให้มาดูอาหารงานเลี้ยงเหมายัน
แต่นี่ดูไม่เหมือนเหมายันเลย
เค้กไซเดอร์อยู่ไหน แล้วแฮมแวววาวล่ะ
ยังมีเหลือบนเพดานอีกนะ
นี่ เราก็ทำอาหารที่ทำเป็น จากสูตรเมนูวันหยุดประจำตระกูล
แต่ธรรมเนียม…
บางครั้งก็ต้องปรับให้ทันสมัย
งั้นขอมันบดไม่ต้องปอกเปลือกได้ไหม
ถ้าเธอช่วยก็ทำได้
หม่าม้า
ขอบคุณพระเจ้า เรานึกว่าลูกจะไม่มาซะแล้ว
เฟรลล่าจ้ะพ่อ
เฟรลล่า ลูกมาแล้ว
เฟรลลี่ๆ
ขอโทษที่มาช้านะ กระเช้าไม่มารับ เพราะทิมเบิลถูกมัดไว้กลางหิมะ
อยู่ตั้งหลายชั่วโมงหลังจากของขวัญถูกขโมย
แต่เพื่อนๆ หนูก็ช่วยพามาส่ง
โซเฟียค่ะ ได้ฟังเรื่องคุณมาเยอะเลย
วาเลนติน่า ฟิวรี่ค่ะ คุณคงได้ฟังเรื่องฉันมาเยอะ
ใครถูกมัด ของขวัญอะไรกัน
พัสดุวันเหมายันส่งไปไม่ถึงที่โรงเรียนค่ะ
มีคนขโมยไป
ก็ไม่มีงานเลี้ยง ไม่มีของขวัญน่ะสิ
เหมายันจะขาดของขวัญได้ยังไง
เฟรลล่าตื่นเต้นอยากใช้เวลากับครอบครัวน่ะค่ะ
เราก็ดีใจที่เจอลูกนะ
เราต้มโกโก้ไว้บนเตา
มันคงเยอะเกินไปสำหรับเราแค่สามคน
สามคน พี่ไม่มาสินะคะ
พี่ชายไม่เอาไหนของลูก ไม่เคยโผล่หน้ามาแถวนี้เลย
แต่ก็ไม่มีเวลาจะมากังวลเรื่องนั้น วันนี้จะหมดวันแล้ว
แต่เรารวมคนทั้งหมู่บ้าน เราก็ยังพอหาของ
ให้กับเหล่าผู้ขี่ยูนิคอร์นได้
โอเค ถ้าเราไม่ต้องช่วย
ฉันจะไปดูว่าร้านเสื้อผ้ามีไซส์ฉันบ้างไหม
- ที่จริง ฉันมีงานให้คนตัวสูงๆ อย่างเธอนะ - เฮ้ยๆ
กลับมานี่นะ
เฟอร์นาคัส ของพวกนั้นเป็นของเหล่าผู้ขี่ยูนิคอร์น
คุณก็รู้ดี
มีแต่คนนิสัยเสียอย่างคุณนี่แหละ ที่จะทำเรื่องเลวๆ อย่างนี้ได้
คราวก่อนก็ร่วมมือกับเรเวนเซลล่า เพื่อทำลายเกาะยูนิคอร์น
โอเค ครั้งนั้นเขาทำเกินกว่าที่ฉันคิด
แล้วคราวนี้ก็ขโมยเหมายันอีก
ใช่
ฉันไม่สมควรได้มีวันหยุดสุขสันต์บ้างหรือไง
แต่ไม่ใช่มาทำลายวันหยุดของคนอื่น
คุณมันชั่วจนจำความดีไม่ได้แล้ว
คิดว่าฉันไม่รู้ตัวหรือไง
ทั้งที่โรงเรียน พวกดเวอร์ปิน
ทุกคนก็รู้ว่าฉันมันเลว
เฮ้ย
เสียใจด้วยที่คนอื่นโกรธคุณ เพราะเกือบทำลายเกาะยูนิคอร์นน่ะ
แต่การขโมยของก็ไม่ช่วยให้คนชอบหรอก
ถ้าทุกคนไม่ต้องการเฟอร์นี่ เฟอร์นี่ก็ไม่ต้องการใครเหมือนกัน
ใครจะอยากกลับบ้านวันเหมายัน ในเมื่อเอาทุกอย่างไปฉลองคนเดียวได้
ฉันสัญญาไว้
ฉันจะไม่ไปไหนจนกว่าจะได้ของคืน
เธอไม่มีวันได้ของคืนไปหรอก
ไม่ ฉันไม่ยอม
ทำไมถึงแรงเยอะนัก
ปล่อยนะ
ไม่ เธอสิปล่อย
ฉันต้องการของขวัญ
ฉันก็เหมือนกัน
อุ๊ยตาย
ผมไม่มีกิ่งไม้จะทำหรีด
แต่ผู้ขี่ม้าอาจจะใช้นี่ทำของตกแต่งได้
แค่นั้นก็ต้องเอาแล้ว
เราไม่มีเวลามาเรื่องมาก ว่าจะให้ของขวัญอะไรกับพวกนักเรียน
เอาลูกวอลเลย์บอลดีไหมคะ
ดีนะที่เธอเอาแขนยาวๆ มาด้วย
เราไม่ได้เห็นของที่หายไปบนนั้น มานานหลายปีแล้ว
ไม่ต้องห่วงว่าทุกคน จะต้องได้ของขวัญใหม่ๆ ก็ได้ค่ะ
อย่าเสียเวลาวันเหมายันมาทำงานเลย
ตรงนี้มีกุญแจอีกสิบชุด
ไม่เสียเวลาหรอก สำหรับเรา เหมายันคือการอยู่กับครอบครัว
แล้วเราก็อยู่ตรงนี้ด้วยกัน
อย่างน้อยก็บางคนล่ะนะ
ธรรมเนียมนี้ดีมากเลยค่ะ
ตอนพ่อฉันไม่อยู่ วันหยุดก็รู้สึกแปลกๆ
ของขวัญ ของตกแต่ง เพลง
มันไม่ได้ชดเชยสิ่งที่ฉันต้องการที่สุด นั่นคือการที่ทุกคนอยู่พร้อมหน้า
นั่นแหละเหมายันที่สมบูรณ์แบบ
ใครทำไพ่คริบเบจหายหรือเปล่า
ของขวัญยังอยู่ดีหรือเปล่า
ของขวัญเหรอ แล้วพวกเราล่ะ
เฟอร์นาคัส พวกเราเกือบโดนน้ำพุร้อนปะทุใส่ เพราะแย่งยูนิคอร์นไม้กันนะ
ถ้าเธอไม่อยากได้ก็เอามา
ฉันมาถึงจุดนี้ได้ยังไงเนี่ย
ฉันมาตามหาของขวัญ ทั้งที่ควรใช้เวลาวันนี้
อยู่กับเพื่อนแท้ๆ เลย
แล้วนี่ก็ใกล้จะหมดวันแล้วด้วย
แต่ก็ยังไม่หมด
มาเร็ว สาวน้อย หวังว่าฉันจะยังมีเวลาพอแก้ตัวนะ
เดี๋ยวสิ แล้วของพวกนี้ล่ะ
เราไม่ต้องการแล้ว
ก็ดี ฉันจะได้มีเยอะๆ
มันวัดกันที่เจตนาเนอะ
ใครสอนลูกแบบนั้นน่ะ
นักเรียนชอบแฮมแวววาวกับเค้กไซเดอร์
แต่ยูนิคอร์นไม้ คือสิ่งที่ฉันชอบที่สุดในวันเหมายัน
ฉันอยู่กับยูนิคอร์น 24 ชั่วโมง
ทำไมปั้นได้ไม่สวยสักที
เรารวบรวมของเท่าที่พอหาได้แล้ว ทางยูนิคอร์นไม้เป็นยังไงบ้าง
ผู้ขี่ม้าคงเอาสามตัวนี้ไปแบ่งกันได้แหละ
สี่ตัว
สามตัว
ล้อเล่นหรือเปล่า ไม่มีใครอยากได้ของแบบนี้หรอก
เจ้าหัวขโมยทำทุกอย่างพังจริงๆ
ปลาเน่าตัวเดียวทำพังไปทั้งวัน
คุณพูดเหมือนเอวาเลย จริงๆ นะ พวกหนูไม่เป็นไร
ของขวัญไม่สำคัญหรอก
ไม่สำคัญเหรอ ของขวัญคือธรรมเนียม ที่สืบทอดกันมาหลายชั่วรุ่น
นานมาแล้ว มีพายุหิมะในเทือกเขา
ดเวอร์ปินหลงทาง
พวกเขาเกือบไม่รอด
แต่ผู้ขี่ยูนิคอร์นก็ปกป้องพวกเขาไว้
เหมือนที่เธอปกป้องเวทมนตร์ของเกาะตอนนี้
พวกเขาคือแสงสว่างในความมืดมิด
ที่นำพาดเวอร์ปินออกจากพายุหิมะ กลับมายังหมู่บ้าน
หลังจากนั้นมา ของขวัญนี้ก็คือวิธีขอบคุณเหล่าผู้ขี่ยูนิคอร์น
เหมายันเป็นวันที่มืดที่สุดของปี
เราเลยพยายามมอบแสงให้…
ให้ผู้ขี่ยูนิคอร์นบ้าง เหมือนที่เขาช่วยเราไว้
ฉันไม่รู้มาก่อนเลย
เอวาพูดถูก ของพวกนี้พิเศษจริงๆ
เธอต้องชอบแน่ ถ้าเธออยู่…
โซเฟีย
ที่นี่
ขอโทษนะ ฉันขอโทษๆ
เอวา หรี่เสียงหน่อย
โทษที
นั่นใครน่ะ
ว่าไง หนูน้อย
เอวา เธอโอเคไหมเนี่ย
ไม่ ฉันมันเลว
ฉันมัวแต่บ้าของขวัญ เป็นเพื่อนที่แย่
โซเฟีย ฉันอยากให้วันนี้เป็นเหมายันที่ดีที่สุด
แต่ฉันก็พยายามมากไป จนมันพังทลาย
เธอก็ยึดติดเกินไปจริงๆ
แต่ฉันก็ขอโทษด้วย
เหมายันเป็นวันที่วิเศษ ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมเธอชอบ
จริงๆ วันนี้ก็โอเคนะ
เหมายันที่ดีที่สุด
งั้นฉันก็ไม่ได้ทำทุกอย่างพังเหรอ
ฉันแค่ดีใจที่เธอมาแล้ว
แรดสีเหลือง
โซฟ
ขอโทษนะที่ฉันเอาของกลับมาไม่ได้
เธอไม่ผิดหรอก นั่นมัน…
- เฟอร์นาคัส - เฟอร์นาคัส
คุณมาทำอะไรที่นี่
ฉันแค่อยาก…
เอาของขวัญที่ยืมไปมาคืน
บางชิ้นอาจจะ "แหลกซะไม่มีชิ้นดี"
แต่อาจจะไม่มีใครสังเกตก็ได้
กล้าดียังไงถึงกลับมา ไม่ละอายบ้างหรือไง
ฉันรู้ว่าฉันทำเรื่องเลวร้าย
เรื่องเลวร้ายหลายเรื่องเลยด้วย
แต่ช่วยฟังฉันก่อน
ขอร้องล่ะ
นี่ ฟังนะ เฟอร์นาคัสไม่ใช่พ่อพระ ทุกคนมีเหตุผลให้โกรธเขาได้
เขาโกหกเรา เขาช่วยเรเวนเซลล่าหนี
เขาเกือบทำให้เวทมนตร์ร้าย ทำลายทั้งเกาะยูนิคอร์น
ฉันไม่รู้นี่ว่าเขาจะทำอะไรกันแน่
แต่พูดต่อเถอะ
เขาไม่จำเป็นต้องกลับมาเลย
แต่เขากลับบ้าน เพราะเหมายันคือวันของการอยู่ร่วมกัน
เพื่อนฉันก็ยกโทษให้ฉัน
คุณช่วยยกโทษให้เฟอร์นาคัสได้ไหม
ป่าป๊า
ป่าป๊าเหรอ
จะยกโทษได้ยังไง จากที่เขาทำไว้น่ะ
ป่าป๊าบอกว่าเหมายันคือวันครอบครัว
พี่ชายหนูอยู่ในจุดที่มืดมิดมานาน
แต่เขาก็กลับมาแล้ว
เหมือนเรื่องที่เธอเล่าให้ฟัง
ที่ผู้ขี่ยูนิคอร์นพาฉันกลับมา
เบบี้ๆ
โอเค ทุกคน
เลิกเอ้อระเหยกันได้แล้ว
เราไม่เคยส่งพัสดุโรงเรียนไม่ทันในวันเหมายัน
ฉันไม่อยากจะพลาดตอนนี้
สถานีต่อไป ยูนิคอร์นอะคาเดมี่
ไปก่อนนะ ต้องมีคนช่วยส่งของขวัญ
เด็กๆ ต้องการคนช่วยทำอาหารแน่เลย
แต่ฉันต้องชดเชยเวลากับพวกเธออีกเยอะ
ฉันจะรีบกลับ
ดูเหมือนเธอจะได้มี วันเหมายันที่สมบูรณ์แบบแล้วนะ เอวา
แต่ครอบครัวเขาก็ควรได้อยู่พร้อมหน้ากัน
ไม่
ฉันจะไม่ทำลายเหมายันซ้ำสอง
รอเราด้วย
เป็นไงบ้าง ธรรมเนียมใหม่ของเหมายัน
ถูกใจสุดๆ
โอเค แผนใหม่
ธรรมเนียมใหม่กว่าเหรอ เยี่ยม
เย่
ทีนี้ทุกคนก็จะได้ฉลองวันหยุดด้วยกัน
เชิญรับประทาน
ให้เธอ ยูนิคอร์นไม้ครึ่งตัว
ส่วนเธอ เอายูนิคอร์นไม้อีกครึ่งตัวไป
ของนาย ลูกวอลเลย์บอลเก่า
เหมายันปีนี้ดีที่สุดเลย
ฉันรู้ว่าไม่เจอกันนาน เฟอร์นี่ แต่อยากทำพิธีเปิดไหม
เป็นเวลาแห่งเหมายัน
พวกเราจงมาฉลองสุขสันต์ให้ท่วมท้น
เรารอคอยวันนี้ด้วยกัน
ดูแพรวพราววาววับชวนฝันด้วยเวทมนตร์
เฮฮาจากเสียงทุกคนอึ้งอลกังวาน
รำ รำเหมายัน จงก้องไกล
ให้แสงอาทิตย์ส่อง ปกคลุมทั่วกัน
ความมืดมิดจงสิ้นสลายไป
ร่วมฉลองสุขหรรษาช่วงเหมายัน
ใจนำทางได้
มนต์ที่เราร่าย
บันดาลจิตใจผูกพัน
น่าอัศจรรย์ ยึดเหนี่ยวต่อกัน
แค่เปิดใจนำทาง
มนต์ที่ลอยคว้าง
แค่เปิดใจนำทาง
คำบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา