Wreszcie moja ulubiona pora roku.
AKADEMIA JEDNOROŻCÓW PRZESILENIE ZIMOWE
Przesilenia nadszedł czas!
Czas świętowania Tu jest fantastycznie
Kto nie lubi zimy z nas?
W końcu czuć w powietrzu pełno magii
Świąteczny nastrój niech ogarnie nas
Wszyscy razem!
Śpiewaj z nami o przesileniu
Słońce się budzi i nas ogrzewa
Od dziś będzie więcej światła
Świętujemy przesilenie
Już prezentów mamy moc
Nikt nie będzie głodny w tę noc
Mniam!
Piękny wieniec w stajni tu powieszę
Ciepłym światłem świec się ucieszę
Halo, sprężamy się! Zostało mnóstwo pracy!
Skrzatniki, razem!
Śpiewaj z nami o przesileniu
Słońce się budzi i nas ogrzewa
Od dziś będzie więcej światła
Cieszmy się, bo świętowania nadszedł czas
Tak się cieszę na jutro!
Bracia opowiadali mi o przesileniu w akademii,
a teraz nasza kolej.
Jakie piękne i błyszczące śnieżynki!
Najlepsze w przesileniu są ozdoby.
Tak samo mówiłaś o kolędach.
Kocham całe przesilenie! Ucztę, kolędy…
Oddychaj.
…chłodek zwiastujący zimę. Najlepsze są prezenty!
A teraz wdech!
Znowu zapomniałam oddychać.
Co ty powiesz.
Po prostu nie mogę się już doczekać prezentów.
Skrzatniki rozwiesiły już wieńce
i wystrugały dla nas śliczne jednorożce z drewna.
Oby mój był żółty, żeby do ciebie pasował.
A wy co lubicie w świętach?
Że opiera się na nauce.
Ziemia oddala się wtedy od Słońca, to najkrótszy dzień roku.
I podadzą nam ptysie.
Mnie jara wolne.
Zero szkoły, tylko cały dzień z przyjaciółmi.
Najlepiej.
Team Layla. Najlepsza jest uczta.
Mamy latarnie!
Sztorm, użyczysz mi rogu?
Bułka z masłem.
To ostatnie ozdoby. Została tylko jedna noc!
Przesilenie jutro Czekam na prezenty
Moja rodzina co roku świętuje przesilenie. To normalny dzień.
W sumie to jest gorszy. Te wszystkie oczekiwania.
Koniec tych narzekań dzień przed najlepszym świętem roku!
Powiedz jej.
Będzie fajnie. Nigdy nie świętowałam przesilenia.
To tutejsza tradycja, a tata ją przede mną ukrywał.
Nie rozumiecie. Mam tylko jedno wyjście.
Wyprawię wam idealne przesilenie i też je pokochacie.
- Do łóżek czekać na prezenty. - Już jestem fanem.
Czy już jest rano?
Może już?
A może teraz?
A może…
teraz?
- To już ostatni, Timble. - Dziękuję.
Życzę cudnego zimowego przesilenia.
Superpilna dostawa do Akademii Jednorożców już w drodze!
Na pokład!
Mamy komplet.
Padną ze szczęścia, jak to zobaczą.
Wesołego przesilenia!
Ciekawe, jakiego jednorożca dostanę. Oby był żółty.
Nic tam nie ma! Bez paniki.
- Co? - Nic.
Tu też nic. Nic!
Uważaj!
Czas na panikę!
Czerwony alarm. Przesileniowa katastrofa!
Może prezenty są w stajniach razem z wieńcami.
Gdzie są prezenty?
Jednorożce nie dostały wieńców?
Skoro nie ma prezentów ani wieńców,
czy to znaczy…
że nie ma uczty?
Co się dzieje?
Wszystko dobrze?
Jestem Frella i nie jest dobrze.
Czekaliśmy na przesyłkę z wioski, ale kolejka nie przyjechała.
- Czy w przesyłce była… - Uczta?
Żebyś wiedział, że była.
Spokojnie, ugotuję wszystko do nowa, dajcie mi tylko…
Ile godzin ma doba?
Nie do wiary!
Mieliśmy przeżyć najlepsze przesilenie, a to katastrofa!
Przynajmniej spędzimy wspólnie czas.
To możemy robić zawsze. Ten dzień miał być wyjątkowy.
Racja, powinien być wyjątkowy.
Miałam rozdać prezenty i wrócić do domu, do rodziny.
Taką mamy tradycję.
Ale reszta Skrzatników już świętuje,
więc cała uczta zostaje na mojej głowie.
Bez kolejki i tak nie wjadę na górę.
Kolejka z prezentami nie przyjechała,
więc przesyłka jest gdzieś między akademią a wioską.
A gdzie indziej?
Więc sami ją znajdziemy.
To przesilenie będzie idealne, obiecuję!
Pomogę ci! A ty, Frello?
Potem podrzucimy cię do domu.
Ale uczta.
Nie kłopocz swojej kosmatej główki. Oni pogotują.
- Słucham? - Że co?
W co my się wpakowaliśmy?
Przyda nam się uczta, gdy wrócimy z prezentami.
Dziękuję.
Czyli nie możemy odmówić?
Szafki są pełne, a tutaj macie przepisy.
Jest książka! To mi odpowiada.
Ocalmy przesilenie!
Pomożecie mi zejść?
Za mną, tędy do kolejki.
To bardzo miłe z waszej strony.
Pomożemy. Wiem, jak trudne są święta bez rodziny.
Dlatego wracam do domu.
Mój brat zrobił coś złego.
A zamiast się przyznać, wolał uciec.
Liczymy, że wróci,
ale od dawna się nie odzywał.
Rodzice by się załamali, gdybym nie wróciła na święta.
Przykro mi, Frello.
To tam!
Tutaj miała dotrzeć przesyłka.
- Gdzie Skrzatniki? - I gdzie kolejka?
Skrzatniki nie zaniedbują dostaw. Coś się stało.
Odprowadzimy cię i sprawdzimy to.
A po drodze poszukamy prezentów.
No co? Skrzatniki by tego chciały.
Głowy do góry. Rapsodia też przeżywała brak wieńca.
Ale przesilenie wciąż trwa.
Najciemniejszy dzień w roku.
Marzyłam o tej uczcie.
Ale teraz świętowanie straciło sens.
- Kawał szynki. - Zrób skrzącą solankę!
Jak mógłbym zapomnieć? W końcu nie wiem, co to.
Potrzebuję skrzatynkę soli. Czyli ile?
Skrzatynka to cztery łyko-łyżki.
A łyko-łyżka to ile?
Chwileczkę.
Cześć, młodzieży.
- Cześć. - Hej.
Wieść gminna niesie, że Szafiry ratują ucztę.
Tak.
Całe szczęście.
Wszyscy uczniowie są przybici.
Wręcz totalnie załamani.
Nie widziałam tyle negatywnej energii od ataku Ravenzelli.
Po co do tego wracać, skoro nas uratujecie?
Bez wątpienia!
O ile dowiem się, jak zrobić tę solankę.
Szykujcie jedzenie, a ja powiem wszystkim,
żeby czekali na ucztę.
Ależ nie trzeba.
Dziękuję. Naprawdę tego potrzebowaliśmy.
Czyli zero presji.
- Zapomniałam czapki. - Co ci słabeusze bez nas poczną.
Płomyku, rozgrzejmy ich.
- Dzięki. - Jakiś prezent dostałaś.
Widzicie? Idzie nam świetnie.
- To będzie najlepsze przesilenie. - Wątpię.
Najlepsze było wtedy, gdy babcia przypadkiem wypiła czarożel
zamiast cydru.
Chciała zwymyślać tatę,
a wtedy zaczęło się jej odbijać bańkami.
Ale jej było wstyd. Odesłała nas przed ucztą.
Mój brat uwielbiał takie kawały.
Raz podłożył poduchę w miejsce chleba.
Tatko się zląkł, gdy wyleciało z niej pierze.
Moja rodzina na pierwszy dzień zimy robiła bitwę na śnieżki.
Raz zarwaliśmy z tatą noc, żeby zaskoczyć mamę
i Marco rano…
Sama się prosisz!
Bum! Mam cię!
Zapłacisz za to!
Szkoda, że nie ma reszty. Layla i Śnieżka dałyby nam popalić.
Halo! Miałyśmy rozwikłać tajemnicę prezentów!
Kryj się kto może!
Hej! Ty też?
Skrzatniki nie zwykły odmawiać bitwy na śnieżki.
Mamy je we krwi.
To chyba moje najlepsze przesilenie.
Zasługujecie na więcej niż przesilenie bez prezentów.
Musimy je odnaleźć!
Znaleźliśmy prezenty!
Kolejka! Dlaczego Timble ją tu zostawił?
Sprawdźmy to.
Halo, jest tu kto?
Jasna skrzatinka!
Timble.
Frella?
Na renifera, dobrze, że jesteś!
Już ruszałem do akademii, gdy ktoś wyciął mi numer!
Ocknąłem się związany poza wioską.
Aż się zgrzałem.
Dobrze, że nic ci nie jest.
Zawieźmy prezenty do akademii.
Nie tylko mnie porwano.
Gdy kolejka stanęła, złodziej wszystko zabrał.
Ukradł jedzenie, wieńce i żółtą figurkę?
Wszystko?
Ukradł przesilenie?
W życiu nie słyszałam o czymś tak antyprzesileniowym.
A co ze Skrzatnikami w wiosce?
Zawieziemy was do domu.
Prowadź.
Tędy dotrzemy do wioski.
Ruszajmy.
Te ślady.
Jakby ktoś mały ciągnął coś bardzo ciężkiego.
Jak drewniane jednorożce.
Tam znajdziemy prezenty!
Mamy odwieźć Frellę.
Obiecałam wam idealne przesilenie.
Nie można odpuścić temu wstrętnemu rabusiowi. Pokaż się!
Lepiej nie podnoś głosu.
Oddawaj nasze prezenty!
Po prostu chodź z nami.
Nie! Temu złodziejowi radości nie ujdzie to na sucho!
Nie powinnaś…
Lawina!
Ava!
Tutaj!
Gdzie są?
- Listka! - Sophia!
Trzymajcie się!
Nigdy nie wrzeszcz w górach!
Uwaga, gorący garnek!
Rozgrzewam piec do 42 stopni Miętusa.
Tylko jak to się przelicza?
Wirek, potrafisz podgrzać wodę?
Jak to nie?
Wszystko tu jest tak wysoko!
Drabina na gigancie!
Reguła pięciu sekund?
Okej.
O nie!
Cała akademia już czeka na przepyszną ucztę.
Ale bałagan.
Cóż, każdy kucharz pracuje inaczej.
Ta szynka powinna pulsować?
Wioska już niedaleko.
Przepraszam za to opóźnienie..
Po kubku kakao mi przejdzie.
Dzięki. Kiedy już cię podrzucimy,
musimy ruszać za rabusiem.
Nadal myślisz tylko o prezentach?
Bez nich będę miała zepsute święta.
Sama sobie je psujesz.
Co?
Jak święta z rodziną.
Wybacz, że chciałam wam dać idealny dzień.
Nie udawaj, że to dla nas. Dbasz tylko o prezenty.
Bo chcę, żebyście pokochali święta tak samo jak ja.
Chciałam świąt z przyjaciółmi.
Gdybyś tak nie narzekała,
mielibyśmy idealny dzień zamiast… tego.
Poddajesz się? Proszę. Ale ja nie odpuszczę.
- Dobra! - Dobra!
Nie potrzebujemy ich. Sami odnajdziemy złodzieja.
Uwolniłem Ravenzellę i raz zdradziłem akademię,
a ci od razu mnie wyrzucają. Serio!
Jak butelkę po czarożelu.
Ale teraz odbiorę to, co moje.
Co mi się należy!
Cudowne, wymarzone przesilenie.
Jak może uważać, że jestem samolubna?
Chciałam dla niej idealnych świąt. Gdzie tu samolubstwo?
Wiem, mnie też jest zimno. I zjadłabym coś.
Nie tak wyobrażałam sobie przesilenie.
Musimy znaleźć przesyłkę.
Powiedziałam, że ocalę święta,
i zrobię to, odzyskując skradzione prezenty.
Masz trop? Brawo! Uratujemy przesilenie!
Co to za zapach?
- Cynamonki! - Cynamonki!
Flagowy zapach wioski Skrzatników. Już blisko!
Jak Ava mogła nas zostawić?
W sumie, patrząc na jej zachowanie,
to się nie dziwię.
Wiem, że czasem puszcza się peronu,
ale Ava próbowała dać ci lepsze święta.
Więc powinna wiedzieć, że nie dbam o uczty ani prezenty.
Ale Skrzatniki ciężko nad nimi pracowały.
Racja, przepraszam. Są super. Ale nie są najważniejsze.
I nie chcę świąt bez bliskiej osoby.
Strasznie się tutaj ckliwie zrobiło, więc się zmywamy.
Wiem, co czujesz.
Gdy mój brat się od nas odwrócił,
tak strasznie się zezłościłam!
A jednocześnie było mi smutno.
Wciąż liczę, że się opamięta.
Ava niedługo wróci. Zobaczysz.
W przesilenie nikt nie chce być sam.
Ludzie.
Na każdym ciastku muszą mieć lukier!
Świąteczny wieniec? Dla mnie?
Nie potrzebuję stajni, ja go powieszę tutaj.
Tak! Idealnie.
I nie muszę się z nikim dzielić.
Tędy, Listko!
Ktoś idzie!
O choinka! Zmywam się stąd!
Jaskinia? Typowa kryjówka dla rabusia.
Nawet nie dojadł ciasteczka. To prawdziwy zwyrodnialec.
Złodziej tutaj był i uciekł.
Czyli skrzatynka to nie to samo, co łyżka stołowa.
Wciąż mamy czas to naprawić.
Kto potrafi ugotować cokolwiek?
Pomyślmy. Świąteczne kolacje. Tradycje rodzinne.
Gdy tęsknię za domem, myślę o makaronikach mamy.
Makaroniki, świetnie! Rozkręcamy się. Co jeszcze?
Mój tata robi najlepszy dip z fasoli.
Ale tylko na specjalne okazje, więc śnisz o nim przez resztę roku.
Damy radę.
Chociaż tradycyjnej uczty z tego nie będzie.
Omówmy desery.
Przesilenia nadszedł czas
Czas świętowania
Tu jest fantastycznie…
Zaśpiewasz ze mną w harmonii?
To nie moja tonacja.
Może gdybyś wrócił do domu, do rodziny i przyjaciół…
Spędzam przesilenie po swojemu. Sam.
Fernakus?
To ty ukradłeś przesilenie?
Ava. Listka?
Chcecie mi zniszczyć święta, tak?
My tobie?
- Wracaj tu! - W życiu! Do niewidzenia!
Narka reniferka!
Szybko, dogonimy go.
Stój, złodzieju!
Jak tu jest ślicznie!
Jak z bajki! Szkoda, że Avy tu nie ma.
Muszę wszystkim ogłosić, że przesyłka przepadła.
Posypka z ciastek im pospada.
Przynajmniej tutaj jest normalnie. Ale ulga.
Przepadła?
Rodzicom będzie smutno, gdy się dowiedzą.
Może oprowadzisz nas po wiosce?
Pewnie.
Nie mamy tu wielu gości. Bardzo chętnie!
To Słodka Tawerna.
Tam jest szkoła cerowania pani Mincy.
Obok mamy Rożkowy Raj.
A tam…
Mama mówi, że taniec jest jak przyprawa. To nienaukowe, ale nie będę ryzykować.
W życiu nie jadłyście lepszego dipu.
Rewelacyjny!
Przepis taty ze szczyptą magii.
A może trochę pieprzu?
Nie psuj tradycyjnego rodzinnego przepisu!
Czemu? Tu nic nie jest tradycyjne.
Co takiego?
Miałyśmy sprawdzić, jak idzie z ucztą.
Ale to nie wygląda jak uczta. Gdzie ciasto cydrowe i skrząca szynka?
Zostało trochę na suficie.
Robimy potrawy, które znamy ze świąt w domu.
- Ale tradycja… - Czasem trzeba ją zmienić.
To może zrobicie purée z nieobranych ziemniaków?
Jeśli pomożesz.
Mama!
Dzięki bombce! Myślałam, że nie dotrzesz.
Frella przyszła!
Frella, dotarłaś!
Frelcia!
Kolejka nie przyjechała,
bo Timble został związany, gdy prezenty przepadły.
Przyjaciółki mi pomogły.
Sophia. Wiele o was słyszałam.
Valentina Furi. Pewnie mnie znacie.
Co to za afera z tymi prezentami?
Nigdy nie dotarły do akademii.
Ktoś je ukradł.
Nie będzie uczty ani prezentów?
To nie jest przesilenie!
Frella cieszyła się, że spędzi z wami święta.
My też się cieszymy!
Właśnie podgrzewamy kakao,
a dla naszej trójki to byłoby za dużo!
Dla trójki. Czyli nie przyjechał.
Twój niewydarzony brat od dawna się tutaj nie pokazuje.
Nie ma czasu na zmartwienia, zaraz zajdzie słońce.
Jeśli się skrzykniemy, wciąż możemy zorganizować coś dla jeźdźców jednorożców.
Jak nie jesteśmy potrzebne, przejdę się po sklepach.
Właściwie to jest coś, w czym twój wzrost mógłby się przydać.
Wracaj mi tu!
Wiesz, to przesyłka dla jeźdźców jednorożców.
Tylko ktoś wstrętny mógł zrobić coś tak wstrętnego!
Najpierw kolaborowałeś z Ravenzellą…
Fakt, trochę ją poniosło.
A teraz kradniesz przesilenie!
Tak!
Nie zasługuję na radosne święta?
Nie, jeśli zniszczysz je innym.
Jesteś tak zepsuty, że zapomniałeś, czym jest dobro.
Przecież wiem!
Cała akademia, Skrzatniki, wszyscy wiedzą, że jestem zepsuty.
Wszyscy są na ciebie źli, bo prawie zniszczyłeś wyspę,
ale kradzież tego nie zmieni.
Skoro nikt mnie tu nie chce, to sobie pójdę.
Po co wracać do domu na święta, skoro wystarczy mi ten worek?
Złożyłam obietnicę.
Nie odejdę stąd bez tego worka.
Z nim też nie odejdziesz.
Mowy nie ma!
Skąd ma tyle siły?
Puszczaj!
Sama puszczaj!
Potrzebuję tych prezentów!
Tak się składa, że ja też!
Ups.
Nie mam gałązek na wieniec, ale może komuś spodoba się to.
Musi wystarczyć.
Nie mamy czasu roztrząsać, kto co dostanie.
Może piłka do siatkówki?
Dobrze, że masz takie długie ręce. Od lat walają się tam różne szpargały.
Nie musicie robić nam nowych prezentów.
Po co pracować w przesilenie?
Tu są same pęki kluczy!
To nic takiego. Najważniejsze, że spędzamy ten czas z rodziną.
Jesteśmy tu wszyscy razem.
Rzecz w tym, że kogoś brakuje.
Piękna tradycja.
Bez taty nie czułam magii świąt.
Prezenty, ozdoby, kolędy…
to za mało, gdy brakuje nam kogoś bliskiego.
Podoba mi się takie podejście.
Czy ktoś zgubił talię kart?
Prezenty są całe?
Prezenty? A co z nami?
Prawie wpadliśmy do gejzera, walcząc o drewniane jednorożce!
Jak nie chcesz, to oddawaj!
Zachowałam się okropnie.
Goniłam za prezentami, zamiast spędzić dzień z przyjaciółmi.
A teraz święto już się kończy.
Jeszcze mam czas.
Ruszaj, mała! Może jeszcze nie jest za późno.
Czekaj, a co z tymi rzeczami?
Nie są ważne!
No i dobrze. Więcej dla mnie!
Liczy się gest, prawda?
Kto tak powiedział?
Tyle gadają o skrzącej szynce i cieście,
ale te jednorożce to moja ulubiona część świąt.
Jeżdżę na jednorożcu,
a idzie mi fatalnie!
Przeszukaliśmy wszystko. Jak wam idzie z figurkami?
Jeźdźcy podzielą się tymi trzema.
Są cztery!
Trzy.
Bądźmy poważni. To nikogo nie ucieszy.
Ten złodziej wszystko nam popsuł.
Jedna czarna owca, a beczeć będą wszyscy!
Brzmisz jak Ava. Nic się nie stało.
Prezenty nie są ważne.
Nie są ważne? Te prezenty to wielopokoleniowa tradycja.
Dawno temu przez góry przeszła zamieć.
Skrzatniki się zgubiły. Mogło być po nich!
Jeźdźcy jednorożców je ochronili, tak jak wy chronicie magię wyspy teraz.
Byli jak światło w ciemności.
Ocalili Skrzatniki przed zamiecią i zaprowadzili do wioski.
Od tamtej pory strugamy te figurki, żeby wam podziękować.
Przesilenie to najciemniejszy dzień roku.
Dlatego staramy się dać wam…
dać jeźdźcom jednorożców trochę światła.
Nie miałam pojęcia.
Ava miała rację, to wyjątkowe figurki.
- Ucieszyłaby się, gdyby… - Sophia!
Co?
Przepraszam!
Tak strasznie cię przepraszam!
Ava! Przestań się drzeć!
Sorki.
A kto to jest?
Cześć, słodki maluszku.
Ava, wszystko gra?
Nie, czuję się paskudnie!
Myślałam tylko o prezentach i zawiodłam was.
Chciałam ci dać najpiękniejsze święta,
ale wszystko zepsułam.
Odrobinkę cię poniosło,
ale ja też przepraszam.
Przesilenie jest naprawdę fajne!
Dobrze się bawiłyśmy.
Prawda, słodziaku?
Czyli nie zepsułam świąt?
Dobrze, że wróciłaś.
Żółty nosorożec!
Soph!
Nie odzyskałam prezentów.
To nie twoja wina, to był…
Fernakus?
Co tutaj robisz?
Chciałem tylko…
oddać prezenty, które pożyczyłem.
Niektóre są po przejściach…
Może nikt nie zauważy.
Jak śmiesz tutaj wracać? Wstydu nie masz?
Wiem, że postąpiłem paskudnie.
I to więcej niż raz.
Wysłuchajcie mnie.
Proszę.
Chwila, Fernakus narozrabiał i macie prawo być na niego źli.
Okłamał nas, pomógł uciec Ravenzelli, przez niego wyspa mogła przestać istnieć.
Nie wiedziałem, co planowała,
ale mów dalej.
Nie musiał tutaj wracać,
ale zrobił to, bo w święta chodzi o najbliższych.
Mnie przyjaciele wybaczyli.
Jemu też możecie wybaczyć.
Tato.
Tato?
Wybaczyć? Po tym, co zrobił?
Tato, mówiłeś, że w święta liczy się rodzina.
Mój brat oddalił się od nas na bardzo długo.
Ale teraz wrócił.
Zupełnie jak w tej opowieści.
Jeźdźczyni sprowadziła mnie do domu.
Ferni!
Moi drodzy.
Koniec próżnowania.
Nigdy nie przegapiłem żadnej dostawy i niech tak zostanie.
Następny przystanek: akademia.
Lecę. Trzeba rozdać prezenty.
No i uczniom w kuchni przyda się pomoc.
Ale mamy tyle czasu do nadrobienia.
Niedługo wrócę.
Chyba dostaniesz swoje idealne przesilenie.
Oni powinni być dziś razem.
Nie. Nie zepsuję przesilenia po raz drugi.
Zaczekajcie!
Co powiesz? Mamy nową świąteczną tradycję?
Jestem za!
Mam nowy plan!
Jeszcze jedna tradycja? Cudownie.
Tak!
Teraz wszyscy mogą świętować razem.
Smacznego.
Proszę, pół figurki jednorożca.
Dla ciebie druga połowa.
A dla ciebie stara piłka do siatki.
Najlepsze święta w historii.
Wiem, że minęło trochę czasu, ale poczynisz honory?
Przesilenia nadszedł czas
Czas świętowania Tu jest fantastycznie
Kto nie lubi zimy z nas?
W końcu czuć w powietrzu pełno magii
Świąteczny nastrój niech ogarnie nas
Śpiewaj z nami o przesileniu
Słońce się budzi i nas ogrzewa
Od dziś będzie więcej światła
Cieszmy się, bo świętowania nadszedł czas
Za sercem idź
Prosto do gwiazd
Tej przyjaźni blask
Zabierze nas prosto do gwiazd
Więc za sercem idź
Prosto do gwiazd
Tej przyjaźni blask Zabierze nas
Więc za sercem idź
Napisy: Magdalena Adamus