-Günaydın efendim. -Chumpi.
-Ne? -Dikkatli ol.
-Saygı duyuyorum. Sağ ol Carlitos. -Buyurun.
Günaydın Carlitos.
Yolladığım çalma listesini sevdin mi? Çok mu kasvetli?
Ben de kahve alayım.
-Bu surat ne? -Hiç uyuyamadık. Sağ ol Carlitos.
Hiç.
Gece boyu "bum" diye ses geldi. "Bum" da değil, daha çok...
-Daha çok... -Chumpi, yeter!
Hayır, sen...
-Şikâyet etmiyor muydun? -Ediyordum.
-Kimdi o? -Kim olacak?
Günaydın.
-Kayınbirader. -Fede.
Bırak ya.
Kiminleydin? Hiç uyutmadınız.
Keşke ben olsam enişte.
Sen değilsen kim peki?
Annem nerede?
-Hayır. -Evet.
İğrenç. Hayır.
Çın çın çın! Annem sevişiyor.
-Kes şunu Rafaela. -Aman!
Ne sandınız gerzekler? Adamı çim biçsin diye mi getirdi?
-Yeter! -Kes!
Annem sevişiyorsa ne var bunda? Belki sakinleşir.
Orgazm harikalar yaratır. Değil mi enişte?
Harita lazımsa çizebilirim.
Bana mı? Gerek yok.
Bende her yol var.
Aşkımı memnun etmek için.
Yemek yerken bundan söz etmeyi kesebilir miyiz?
Kahvaltıda orgazm konuşulmaz mı?
Annemin şeyinden söz etmek hiç komik değil...
-Sevişmesinden mi? -Evet, sevişmesinden.
Babamın külünü serpeceğimiz hafta sonu bir yabancıyla yatmasından.
-Katılıyorsun, değil mi? -Evet.
Kıskanç.
Ne?
Pardon, dürüm boğazıma takıldı da.
Enişte, seni polo takımından kovarım.
Bak.
Biraz ekmek ye de kendine gel. Hadi.
Ne sıkıcı.
Kara Talih
Hayatım, beni düşürüyorsun!
Boğuluyorum prenses.
-Nefes al. -Denedim ama yapamıyorum.
Sümük var mı?
Günaydın!
-Günaydın kayınvalidem. -Ne güzel bir gün.
Gökyüzünde hiç bulut yok.
Tam fotoğraflıksınız.
Beni ne güzel bir yere getirmişsin.
Dur, dahası da var.
Çok hoş, gerçekten.
Ne haber? Günaydın.
Majesteleri.
Culiacán asilzadesi.
-Karides kralı. Günaydın. -Prens.
-Buyurun. -Siz buyurun.
-Lütfen. -Hayır, lütfen.
Hayatım!
Hiçbir şey söylemeyecek misin?
-Ne yapayım? -Bilmiyorum. Bir şey yap.
Bu kim?
Helikopter görmedin mi?
Teşekkürler.
-Carlitos, nasılsın? -Hoş geldiniz.
Kardeşim! Biz geldik!
Selam.
-Ine. Chumpi. Selam! -Selam Andres.
Ne haber?
Fede! Federico.
Tatlım, Andres'i çağırman neyse de yanında arkadaş getirmiş.
-Bu bir parti değil. -Anne, ağzından çıkanı bir düşün.
Selam Camila!
-Selam. -Kardeşim.
Kardeşim!
-Nasılsın? -İyiyim, sen?
Marie Claire.
Selam.
Yıllardır Meksika'ya gitmediğini söylüyordu.
Onu cennete getireyim dedim.
-Hoş geldin. Bir şey lazım olursa söyle. -Sağ ol.
Hey, Fede, bir saniyen var mı?
-İzin var mı? -Elbette.
AÇIKLAYAN ERKEKLER
"Hiçbir erkek
"bilmediği şeyleri yanlış açıkladığı için af dilemedi."
İyi bir kitap.
Rafaela.
-Marie Claire. -Memnun oldum.
Ben de.
-Selam. -Selam.
Olmadı.
Bizi asansörden çıkarmaları çok uzun sürdü.
Konuşmaya başladık ve bilirsiniz,
eski arkadaşlar gibiydik.
Şöyle deme şansını buldum, "Harry, ahbap,
"onu gerçekten seviyorsan onun için her şeyi yapmalısın."
Bana ciddiyetle baktı ve dedi ki...
-Sus. -"Sağ ol Michi.
"Haklısın. Onunla evleneceğim."
İşte. Şimdi muratlarına erdiler.
Ben hiç kaçırmam. Hiç.
-Bakalım... -Ya sonra?
Adilik etme. Hep havada bırakıyorsun.
Hayatım, uzatma artık.
Aşk için her şeyi yapmalıyız damat.
İmkânsızı bile. Şerefe.
Sen kimin kuzenisin? Unutmuşum.
-Constanza'nın. -Yunan kız mı?
Garip. Kuzeni yok sanıyordum.
-Constanza... -Şişko olan.
Bütün aileyle Santorini'ye gittim.
-Seni görmedim. -Çok acayip.
-Evet. -Yunan Constanza değil.
Hollandalı Constanza, Norveç Prensi'nin ikinci derece kuzeni,
ki ikinci eşi Belçikalı Philippe'in yeğeni Delfina de Braganza'ydı.
Yazı Normandiya'da geçiriyorlar çünkü Yunan adaları berbat
ve dayanılmayacak kadar kalabalık.
-Sen tanıyorsun, değil mi? -Avrupalı aileleri
takip etmek zor...
-Öyle. -Çok karışık.
İşte bu.
-Hadi, sıra sende. -Ben de geliyordum. Harika zamanlama.
-Bakalım. -Bakalım.
İşte. İşte böyle. Böyle.
-Bu bacak mı önde? -Evet.
-Bitti mi? -Tutar mısın?
-Bekle. -İşte böyle.
Tamam.
-Anahtar... -Evet.
Aferin!
Teşekkürler.
Hayır. Sıra bende.
Evet, iyi. Onu gördüm.
-Yok artık! -Evet!
-Patron kim? -Çok iyi.
-Patron kim? Kim? -Pekâlâ.
-Egzersizdi. -Egzersiz!
Takım hâlinde oynayalım. Olur mu?
-Şimdi ciddi mi oynayacağız? -Süper. Chumpi!
-Hadi gel Chumpi! -Hey.
-Tamam... -Geliyorum.
-Önce ben. -Kazanmaya hazır mısın Chumpi?
-Ne oldu? -Ayağım uyuşmuş.
Siz ikiniz. Benimlesin güzelim.
-Ne? -Ben Fede'yle eş olacaktım.
Andrew, affedersin. Bugün kız arkadaşınlayım.
Şaka mısın?
-Sıra bende ama, tamam mı? -Sıra sende.
Tabii ki.
Kız arkadaşı değilim.
Pardon.
-Kız kardeşini nasıl yeneceğiz? -Hayır, dinle.
-Hep öldürücü vuruşa yönelir. -Peki.
Her şeyi bana bırak.
-Emin misin? -Evet ya.
-Evet ya.
Fede, bunları düşürdün.
Onlar senin.
Güzel güzel yap Fede.
İşte bu!
Yapabilirsin tatlım!
Kusura bakma ahbap. Ne oldu? Bugün konsantre olamıyor musun?
Heyecanlanma. Daha yeni başlıyoruz.
-Sıra bende. -Aşkım!
Kahretsin Chumpi! Ciddiye al lütfen.
Bir kolum ötekinden uzun.
-Şimdi solumla. -Mazeret yok!
Göreceksin, solumla...
-Hadi ama! -Bakalım ne öğrenmişsin.
Fede'yi seçmen yazık oldu çünkü ben hep kazanırım.
Biraz yer aç lütfen.
Hadi yavrum. Hadi.
Hadi! Hadi.
Hadi takım.
Hadi bakalım!
Zafer!
Aman Tanrım!
Zaferi erken ilan ettim.
-İyi misin? -İyi misin aşkım?
-Evet, harika. -Evet, iyiyim.
Aman Tanrım.
Ben iyiyim.
İyisin, değil mi?
İyisin, öyle mi?
Fede?
-Fede! -Kahretsin.
Fede.
Git! Konuşmak istemiyorum.
Özür dilerim, sanmıştım ki...
Gelsene.
Affet. Bunu getirdim. Kötü oldum.
Gerçekten üzgünüm. İyi misin?
Evet.
Şey, bilmiyorum. Pek iyi değilim.
Boktan bir gün, hatta hafta. Bütün ay boktan geçti.
İzin var mı?
Evet.
İstersen dert yanabilirsin. Kimseye söylemem.
Sorun nerede bilmiyorum.
Babam öleli daha iki ay olmadı. Buraya küllerini serpmeye geldik.
Annem onu unutmuş gibi. Yani...
Babam da sütten çıkmış ak kaşık değildi...
Ama o senin babandı.
Kaşla göz arasında o gerzeği bulmuş.
Özür dilerim. Sana ailemin sorunlarından bahsediyorum.
Annenle konuşmayı denedin mi?
Konuşmak mı?
O kadınla konuşulmaz.
Deneyebilirsin. Onu da kaybetmek isteyeceğini sanmam.
Nereden başlarım bilmiyorum.
Şey...
Şunu diyerek başlayabilirsin...
O adam hakkında ne düşündüğünü söyleyebilirsin.
Ne hissettiğini.
Biri bana demişti ki
yürekten gelen bir şey her zaman doğru yere ulaşır.
Neyse.
Sana bunu bırakabilirim.
Tamam.
-Pardon. -Ben iyiyim.
-Pardon. -İyiyim.
-Gerçekten üzgünüm. -İyiyim, inan.
Ne yardımcı olurdu, biliyor musun? Orayı sıcak tutmak.
Jakuziye gireceğim. İstersen bana katıl.
-Düşün. -İyi fikir.
Bu gece görüşürüz.
Hey, teşekkürler.
Selam güzelim.
-Nihayet seni buldum. -Beni mi arıyordun?
Evet, yarım saattir her yerde aradım.
Bir fikrim var.
Mayolarımızı giyip
bu şarabı birlikte içelim mi?
Nasıl desem...
-Harika bir kimyamız var. -Evet.
-Değil mi? Bence de.
Ama kardeşler gibi.
Şey...
Marie Claire, seni öpmeme izin verirsen kardeş gibi olmadığımızı fark edeceksin.
Müthiş bir öpücük olacak. Öyle ki...
Biraz garip olacak
ama hep bir erkek kardeş isterdim.
Bu iyi bir şey!
Neşelen.
Orası.
Orası mı?
-Orası. -İyi mi?
Orası.
Hayır.
-Orası. -Burası mı?
-Evet. -Orası mı?
Akşam yemeği.
Merhaba.
İyi akşamlar. Anne!
Konuşabilir miyiz?
Yalnız.
Michi, bize biraz izin ver.
Evet, tabii.
Ne oldu? Zor bir gece mi?
Evet.
İkimiz için de.
Seninki o kadar kötü değildir bence.
Neden? Ne oldu? Konuşalım mı?
Hayır.
Evet.
Neler olduğunu anlat.
Marie Claire ne dedi dersin?
-Ne? -Beni kardeş gibi görüyormuş.
-Kardeş gibi ulan. -Ağır, değil mi?
Partide iyi anlaşmıştınız.
Değil mi ama? Aramızda bir şeyler var sanmıştım.
Yanılıyor muyum? Yoksa sersemin teki miyim?
Sakın öyle söyleme.
Mesele şu ki...
O kızda bir çekicilik var, değil mi?
Ona baktığın zaman karnın ağrıyor.
Evet, tam da böyle hissediyorum. Tam burada. Burada hissediyorum.
En sevdiği rengi tahmin etmek istiyorsun.
Onunla uyanmak, ona kahvaltı hazırlamak.
Birlikte yürümek için köpek almak.
Evet, hepsi. Bütün bunları onunla yapmak istiyorum.
Garip olan ne, biliyor musun?
Onunla yeni tanıştım ve sanırım ona âşığım.
Yürekten gelen bir şey her zaman doğru yere ulaşır.
Anne.
Yarın babamın cenaze töreni var.
Biliyorum, herkesin başa çıkma yolu farklı
ve bu senin için bir açıdan özgürleştirici olabilir
ama bizim bununla nasıl başa çıktığımızı düşünmüyorsun.
Bütün bunlar çılgınca görünüyor.
Bence aklını kaçırdın.
Yani ona güvenmiyorum.
-Benim endişem... -Hayır, bak.
Her şeyden önce, endişelenmene gerek yok.
Ben kendime bakabilirim. İstediğim son şey sizi incitmek.
Ama burası benim evim Fede. Yetişkin bir kadınım, ihtiyaçlarım var.
Anne! Anne, lütfen.
-Lütfen. -Dur.
Konuşmak istedin.
-Yetişkinler gibi. Ee? -Evet ama detaya girme.
Pekâlâ.
Yarın onu hiç görmeyeceksin.
Söz veriyorum.
Mutlu oldun mu?
Evet.
Sana bir sır verebilir miyim?
Onun Fede'yle yakınlaştığını gördüm.
Fede senin dostun.
Bilemiyorum kanka ama bu yapılmaz.
Bir şey diyeyim.
Bana göre birinden hoşlandığın zaman,
yani ciddiysen
arkadaşlar buna saygı duymalı.
Saygı. Yoksa biter.
Git ve Fede'yle konuş.
Kızı rahat bırakmasını söyle.
Bu kadar basit.
Evet.
Onunla konuş.
Teşekkürler Michi. Sağ ol.
Bir daha arabayı almayalım.
Selam, her şey yolunda mı?
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar. İyi misin?
İçki ister misiniz?
-Fede, dur. -Vay.
Her zaman her şeye sahip olamazsın.
-Ama... -Sıra bende sersem.
Sen neden bahsediyorsun?
Marie Claire'den tabii.
Onu sevdiğime %99,5 eminim.
%100 değil çünkü yeni tanıştık.
Ama onu gördüğümde içimde bir şey hissediyorum
ve istiyorum ki...
Onunla köpek gezdirmek istiyorum, anlıyor musun?
Yap bunu.
Ona asılma çünkü o benim hayatımın aşkı.
Ona asılmayacağım, tamam mı?
Seni seviyorum.
Tamam.
Günaydın.
-Günaydın. -Çok güzel görünüyorsun.
Konuşmamız lazım.
-Evet? -Düşündüm de...
Bugün aile için çok hassas bir gün.
Bence seni görmemeleri herkes için daha hayırlı olur.
Sırf bugünlük.
Evet, elbette. Tabii.
Anlıyorum tabii. Bu çok özel bir şey.
Katılmam doğru olmaz. Merak etme. Seni beklerim.
Fede bir şey söyledi.
Yürekten gelen bir şey
her zaman doğru yere ulaşır.
Bilmiyorum, beni düşündürdü.
Bütün bunlar nereden geliyor?
Belki de çok hızlı gidiyoruz.
-Bu ben değilim Michi. -Ben de değilim.
Ama eğlendik. İyi vakit geçirdik.
Boş ver. Dinle.
Buradakiler kim?
Kim olmamız gerektiğini bize kim söyleyebilir?
Ne yaptığımızı kim yargılayabilir? Biz...
Kendi kararlarımızı veriyoruz. Artık yargılamak yok.
Biz mutluyuz. Biz iyiyiz. Bugün buradayız.
-Evet. -Biz biziz.
-Yarın yok. -Biliyorum.
Ama bugün ailemle birlikte olmalıyım.
Selam canım!
Hadi, al bakalım.
"Yürekten gelen bir şey her zaman doğru yere ulaşır."
Sen neden bahsediyorsun?
O cümleyi 16 yaşındayken sana bir mektupta yazmıştım.
Hayır, hatırlamıyorum.
Çok sahtesin.
Julio, bırak geçeyim. Motosikletimi almalıyım.
Camila akıllı bir kadın.
Er ya da geç
senin tek bir işe yaradığını fark edecek.
İzin verirsen...
Julio, hayır! Ne yapıyorsun? Bırak!
Umarım harika vakit geçirirsin. İyi eğlenceler.
Julio! Aç şu lanet olası kapıyı! Julio!
-Emin misin? Kaza yapmak istemiyorum. -Kontrol ettim.
-Daha da koyabilirim... -Arkadaki mi?
Evet.
Ya burası? Frenler?
Mükemmel. Bizzat hallettim.
-Sağ ol. -İyi olacak.
Hayır, hayır. Seni temin ederim.
Sorun nedir Fede?
Bak. Büyükbaban motorcuydu.
Baban da öyleydi. Senin istemen yeterli.
-İstiyor musun istemiyor musun? -İstiyorum.
Bin şu kahrolası motora öyleyse!
Julio! Aç şu lanet olası kapıyı!
Julio, aç şunu!
GELİYOR MUSUN? MOTORDAYIZ.
Hayatımı sikeyim!
-Uçurumdan düşüşünü hatırlıyor musun? -Hayır.
Nasıl hatırlamazsın yahu?
Yağmur yağmıştı.
Motora binmiştik, çamurlu bir yere geldik.
Önce babam geçti, sonra ben.
Ama sen donakaldın.
Hep çok sabırlı ve anlayışlı olan babamız
bağırmaya başladı, "Cesur ol!"
Kahretsin.
Uçurumdan yuvarlanmaya başladın ve dertop olmuş hâlde
kıpırtısız kalakaldın, hüngür hüngür ağlıyordun.
Seni motorumun arkasında taşıdım. Hatırlamıyor musun?
Rafaela, prensi kurtardı. Her zamanki gibi.
Bugün bile ciddi olamaman ne yazık.
Şakaydı yahu.
Neden bu kadar zalimsin? Tıpkı babam gibisin.
Gidelim!
Onlar gideli çok oldu mu?
Yetişebileceğinizi sanmam.
Nerede o şerefsizin evladı?
-Patron mu? -Ne?
O öldü.
Siktir! Siktir, siktir!
Vay! Her şey harika görünüyor.
Juanita, Rosita, tünaydın.
Mutfak daima mucizelerle dolu bir yer olmuştur.
Şef olmak isterdim Carlos.
Sen...
Bir sürü şey istedin ama bir hiçsin.
Sen bir yalancısın.
İnsanları yönlendiriyorsun.
-Cesaretin yok. -Ya sen?
Kalpsiz bir yılan. Koyun postuna bürünmüş bir kaltak.
Ne bu şiddet?
Şiddet. Bu doğru değil.
Yetişkinler gibi konuşmalıyız.
-Hadi konuşalım. -Medeni ol.
-Asla. -Öyle mi?
Öyle.
Sakın.
Mumları söndürmedin.
Seni unutmak için yıllarımı harcadım!
Yeter!
Sen başıma gelen en kötü şeysin!
Neredesin sen? Nerede?
Buradayım.
Siktir!
Taş gibisin. Kalpsizsin.
Aşk hakkında bildiklerini ben öğrettim.
Julio, artık tanıdığın kişi değilim.
Kendini sevmezsen seni kim nasıl sevsin?
Sen sadece insanları incitmeyi bilirsin Victoria.
Benim adım Victoria değil bir kere!
Marie Claire.
Ben küçükken babam beni buraya getirirdi.
Nehri çok severdi çünkü...
Ona göre durgunluk ölüm gibiydi.
Hayatım...
Kardeşin...
Teşekkürler anne.
Teşekkürler Rafaela
ama babam geçmiş hakkında konuşmamızı istemezdi.
Babam her zaman
bir adım önde olan bir adamdı.
Daima geleceğe bakıyordu
ve onu onurlandırmanın en iyi yolu
yola devam etmek,
her gün çok çalışmak,
kendimizi yeniden yaratmak,
yenilik yapmak.
Babam bize korksak bile bir şeyler yapmayı öğretti.
Düşmekten ya da...
Ya da motorun arkasına
binmekten korksak bile.
Babam dünyanın en sevgi dolu adamı değildi
ama bizi severdi ve onu böyle hatırlamalıyız.
Teşekkür ederim.
Hadi.
Ful, kız. Şahane bir el.
Ama...
Kare dokuz.
Söz sözdür Carlos. Château Margaux'yu alırım.
Beyler, bana müsaade. İyi akşamlar. İzninizle.
Üzülme patron.
Pedro pokerde her zaman çok kötüydü.
Babanız blöf yapmayı severdi.
Ya ahududulu turta?
Mutfakta bir kaza oldu hanımefendi.
Adam onun elinin kötü olduğunu biliyordu tabii.
Görmek istedi.
Dedi ki "Sen kaybedersen Reforma Caddesi'nden
-"çırılçıplak geçeceksin." -Hayır!
-Ve kaybetti! -Olamaz!
Pilot ehliyetini aldığı zamanları hatırlıyorum.
Bileğinin hakkıyla değil.
-Parayla aldı canım. -Evet.
Olay şu,
bizi uçağıyla Acapulco'ya götürmekte ısrar etti.
Oraya yaklaştığımızda
yeterince yakıt koymayı unuttuğunu fark etti.
Sonunda golf sahasının 14. deliğinin üzerine iniş yaptık.
Tümsek olmasa
hepimiz gölde boğulmuştuk.
Özür dilerim.
Pardon, babanız bizi hep güldürürdü.
Bana onu hatırlatıyorsunuz.
Evet çünkü sefil durumdayız.
Hayır, tabii ki hayır.
Endişelenme yenge.
O hikâyeyi ezbere biliyorum. Babam bir felaketti.
Galleon fonu yüzünden her şeyini kaybetti.
Ondan sonra da sarhoşken uçak kullandı ve annemle birlikte öldüler.
-Son. -Balbi.
Hayır.
Oydu Julián, ben değil.
Oydu.
Kusuruna bakmayın. Sarhoşken nasıl olduğunu biliyorsunuz.
Babam hakkında konuşmaya devam edebilirsiniz. Sonuçta eşitiz.
İkisi de öldü.
İzninizle.
Ebeveynleri hileli olduğu anlaşılan
bir yatırım fonu yüzünden tüm paralarını kaybetti.
Sahtekârlık dünyada büyük haber oldu.
Bir sürü arkadaşımız da para kaybetti.
Zavallıcıklar.
-İyi misin? -Evet, pardon.
Hey.
Ne oldu?
-Yok, affedersiniz. -Sorun ne?
Hasta gibiyim de.
-Yatmaya gidiyorum. -Eşlik edeyim.
Hayır, tek başıma gidebilirim.
Marie Claire.
Federico'ya!
Şerefe!
-Şerefe. -Şerefe.
Ne oldu?
Hey, neyin var?
Neden ağlıyorsun?
Bu ailede bir hata yaparsan seni çarmıha gererler.
Hepsi sahtekâr.
Bunca zaman bizi bir kenara ittiler.
Birincisi, bizim hatamız olmayan bir şey için.
İkincisi, bu 15 yıl önceydi.
Yemekte olanlar için üzgünüm.
Benim bir...
Bir anım var da.
Karmaşık bir ilişkiyi unutmaya çalışıyorum.
Anlıyorum. Benim hayatım da farksız.
Zehirli insanlar.
Sen nasıl kurtuldun?
Seyahat ederek.
Fas'tan İzlanda'ya kadar gittim.
Her yere. Her yere gittim.
En sevdiğin yer neresi oldu?
Toskana.
Çünkü kendimi orada buldum.
Hayatımın aşkıyla tanıştım.
Sanat.
Ben olmak kolay değil.
Evet, ben bir Urquiza'yım.
Önemli ve güzelim
ama aynı zamanda güçlü ve zekiyim.
Düşündüklerinden çok daha fazlası var bende.
Ya da yok.
Belki de yok.
Belki sadece sığ ve işe yaramaz biriyim.
Tıpkı babam gibi.
En güzeli de ne, biliyor musun?
Orada tanıştığım yaşlı bir çift büyükannem ve dedem gibi oldu.
Bana işleri yavaştan almayı, daha özgün yaşamayı öğrettiler.
Neden sana anlatıyorum ki? Ne kadar utanç verici!
Yani bence
tamamen yabancı birinin insanın hayatını değiştirebilmesi ilginç.
Bazen olur.
Sen bir savaşçısın.
Ne istediğini bilmekte yanlış bir şey yok.
Sen tam olarak ne istediğini biliyorsun. Bu çok değerli.
Bu doğru.
Ne istediğimi biliyorum.
Ama herkes Fede'yi gözetmekle o kadar meşgul ki beni görmüyorlar.
Bundan bıktım artık.
Artık hepsi beni görecek.
Bazen sanki yolumu bulamıyorum.
Sürükleniyormuşum gibi geliyor. Anlıyor musun?
Ama bazen kendimi
tam da olmam gereken yerde buluyorum.
Hiç ses çıkarma
çünkü yapacağım şey seni korkutabilir.
-Ama hoşuna gidecek. -Ama...
Hayatım, ben...
Michi?
Alt yazı çevirmeni: Selen Akhuy
Proje Kontrol Sorumlusu Oktar Bumin Aykutlu