వాల్లే డె బ్రావో
-శుభోదయం, సర్. -చుంపీ.
-ఏంటి? -జాగ్రత్త.
-గౌరవం. ధన్యవాదాలు, కార్లితోస్. -తీసుకోండి, సర్.
శుభోదయం, కార్లితోస్.
నేను పంపిన ప్లేలిస్ట్ నచ్చిందా? లేదా మరీ భయపెట్టిందా?
నాకు కూడా కాఫీ ఇవ్వు.
-ఎందుకు మాడు మొహాలు? -మేము నిద్రపోలేదు. ధన్యవాదాలు, కార్లితోస్.
అస్సలు నిద్రపోలేదు.
రాత్రి అంతా "బూమ్" అని వింటూనే ఉన్నాం. "బూమ్" వరకే కాదు, ఇంకా ఇలా...
-ఇంకా ఇలా... -చుంపీ, ఆపు!
లేదు, నువ్వు...
-నువ్వూ అదే అన్నావుగా? -అవును, అన్నాను.
-ఎవరది? -ఎవరు?
శుభోదయం.
-అరె బావా. -ఫెదె.
వదిలెయ్, బాబూ.
ఎవరితో ఉన్నావు? మేము కనురెప్ప కూడా వేయలేకపోయాం.
నిజమైతే బాగుండు, బావా.
నువ్వు కాదంటే, ఇంకెవరు?
మన అమ్మా?
-లేదు. -అవును.
ఛీ. లేదు.
అంతే, అంతే, అంతే! అమ్మ పడుకుంది.
-ఆపు, రఫేలా. -బాబూ!
ఏమనుకున్నారు, సన్నాసులారా? పెరడు శుభ్రం చేయించాలని అతడిని తెచ్చిందనా?
-ఆపు! -ఆపు!
అమ్మ పడుకుంటే ఏంటట? బహుశా అది ఆమెకు సంతోషం ఇస్తుంది.
భావప్రాప్తితో అద్భుతాలు జరుగుతాయి. కదా, బావ?
మీకు మ్యాప్ కావాలంటే గీయగలను.
నాకా? అవసరం లేదు.
నా ప్రేయసి అనుమతి పొందడానికి
నాకు అన్ని మార్గాలు తెలుసు.
మనం తినేటప్పుడు కాసేపు ఇదంతా ఆపుదామా?
టిఫిన్ సమయంలో భావప్రాప్తి వద్దా?
అమ్మ గురించి మాట్లాడడం తమాషా కాదు, అంటే ఆమె...
-సంభోగం గురించా? -అవును, పడుకోవడమే.
నాన్న చితాభస్మాన్ని కలపాల్సిన వారాంతంలో కొత్తవాడితో పడుకోవడం.
-ఒప్పుకుంటారుగా? -అవును.
అసూయ పడ్డావు.
ఏంటి?
ఏం లేదు, గట్టిదేదో గొంతులో ఇరుక్కుంది.
బావ, నిన్ను పోలో జట్టులోంచి గెంటేస్తాను.
చూడు.
నీ మనసు కుదుటపడడానికి కొంచె బ్రెడ్ తిను. ఇదిగో.
పెద్ద సోది.
మిస్‌ఫార్చూన్
ప్రియా, నన్ను పడేసేలా ఉన్నావు!
మునుగుతున్నా, యువరాణి.
-ఊపిరి పీల్చు. -ప్రయత్నించా, కానీ నావల్ల కాలేదు.
నా ముక్కులో ఏమైనా ఉందా?
శుభోదయం!
-శుభోదయం, అత్తయ్యా. -భలే చక్కని రోజు.
ఆకాశంలో అసలు మేఘాలే లేవు.
నువ్వు చాలా అందంగా ఉన్నావు.
భలే చక్కని చోటుకు తీసుకొచ్చావు.
ఆగు, ఇంకా ఉంది.
మంచి విషయం, అలాగే.
ఏంటి సంగతి? శుభోదయం.
మహారాణి.
కులియాకాన్ మహాప్రభూ.
-రొయ్యల రాజా. శుభోదయం. -యువరాజా.
-సంతోషం. -లేదు, నాదే సంతోషం.
బంగారం!
నువ్వు ఏమీ మాట్లాడవా?
-నన్నేం చేయమంటావు? -తెలియదు. ఏదో ఒకటి.
ఎవరది?
హెలికాప్టర్ చూడలేదా?
ధన్యవాదాలు.
-కార్లితోస్, ఎలా ఉన్నావు? -స్వాగతం, సర్.
తమ్ముడూ! మేము వచ్చేశాం!
హాయ్.
-ఇనే. చుంపీ. హేయ్! -హాయ్, ఆండ్రెస్.
ఏంటి విషయం?
ఫెదె! ఫెదెరికో.
బుజ్జీ, ఆండ్రెస్ రావడం వేరు. కానీ తన స్నేహితులను తేవడం మరో విషయం.
-ఇదేమీ పార్టీ కాదు. -అమ్మా, కొంచెం ఆలోచించి మాట్లాడు.
హాయ్, కమీలా!
-హాయ్. -తమ్ముడు.
తమ్ముడూ!
-ఎలా ఉన్నావు, బాబూ? -బాగున్నా, నువ్వు?
మేరీ క్లేర్.
హాయ్.
తను చాలా ఏళ్లుగా మెక్సికోకు రాలేదని చెప్పింది,
అందుకే ఆమెను స్వర్గానికి తీసుకురావాలని భావించాను.
-సుస్వాగతం. ఏం కావాలన్నా అడుగు. -ధన్యవాదాలు.
హే, ఫెదె, ఓ క్షణం ఇలా వస్తావా?
-ఏమీ అనుకోవుగా? -పర్వాలేదు.
అంశాల పురుషుల వివరణ
"నాకు తెలిసి, తమకు తెలియని
విషయాలను తప్పుగా వివరించినందుకు ఏ మగాడు క్షమాపణ చెప్పలేదు."
అది బాగుంటుంది.
రఫేలా.
-మేరీ క్లేర్. -సంతోషం.
కలవడం సంతోషం.
-హాయ్. -హాయ్.
ఏమీ లేదు, బాబూ. ఏం లేదు.
మేము లిఫ్ట్లోంచి బయటకు రావడానికి చాలాసేపు పట్టింది.
మాట్లాడడం మొదలుపెట్టాం, ఇంకా,
మేము చిరకాల స్నేహితులం అనిపించింది.
అది నేనిలా చెప్పే అవకాశం, "హ్యారీ, బాబూ,
"నిజంగా ఆమెను ప్రేమిస్తే మాత్రం, తన కోసం ఏదైనా చేయాలి."
ఇక తను నావైపు తీవ్రంగా చూసి చెప్పాడు...
-నోరు ముయ్. -"ధన్యవాదాలు, మిచీ.
"నీ మాట నిజం. తనను పెళ్లాడతాను."
ఇక అంతే. కలకాలం వాళ్లు ఆనందంగా జీవించారు.
ఈ పని తప్పుగా చేయను. ఒక్కసారి కూడా.
-చూద్దాం... -ఆ తరువాత?
తింగరోడిలా చేయకు. ఎప్పుడూ కథ రసపట్టులో ఆపేస్తావు.
బంగారం, దాని గురించే ఆలోచించడం ఆపు.
మన ప్రేమ కోసం ఏదైనా చేయాలి, అల్లుడు.
అసాధ్యం అయినా సరే. చీర్స్.
నువ్వు ఎవరి కజిన్వు? మరిచిపోయాను.
-కోన్స్టాంజా. -గ్రీక్ అమ్మాయా?
విచిత్రం. ఆమెకు కజిన్లు లేరనుకుంటా.
-కోన్స్టాంజా, ఆ... -బండమ్మాయి.
నేను కుటుంబం అంతటితో సంతోరినికి వెళ్లాను...
-నువ్వు కనపడలేదు. -విచిత్రం.
-అవును. -తను గ్రీకు కోన్స్టాంజా కాదు.
తను డచ్ కోన్స్టాంజా, నార్వే క్రౌన్ ప్రిన్స్కి రెండవ కజిన్,
అతని రెండవ భార్య బెల్జియం ఫెలిప్ మేనకోడలు డెల్ఫీనా డె బ్రగాంజా.
గ్రీకు ద్వీపాలు అంతగా బాగుండవని, విపరీతమైన రద్దీగా ఉంటాయని
వాళ్లు వేసవిలో నోర్మండీలో గడుపుతారు.
-అక్కడకు వచ్చావు, కదా? -ఈ ఐరోపా కుటుంబాలను
గుర్తించడం చాలా కష్టం...
-లేదు. -చాలా సంక్లిష్టం.
అంతే.
-రా, నీ వంతు. -నేను వస్తున్నాను. సమయానికి వచ్చావు.
-చూద్దాం. -చూద్దాం.
ఇదిగో. అంతే. అలా చెయ్.
-కాలు ముందుకా? -అంతే.
-వాళ్లు వేసేశారా? -పట్టుకో.
-ఆగు. -అలా చేయాలి.
సరే.
-తాళంచెవి... -సరే.
బాగా వేశావు!
ధన్యవాదాలు.
లేదు. ఇప్పుడు నా వంతు.
హా, తను బాగుంది. ఆమెను చూశా.
-వీల్లేదు! -అవును!
-ఎవరు బాస్? -చాలా బాగుంది.
-బాస్ ఎవరు? ఎవరు? -సరే.
-అది సాధన. -సాధన!
మళ్లీ జట్లుగా ఆడదాం. సరేనా?
-ఇప్పుడు నిజంగా ఆడాలా? -మంచిది. చుంపీ!
-రా, చుంపీ! -హేయ్.
-సరే, అయితే... -వస్తున్నాను.
-మొదట నేను. -గెలిచేందుకు సిద్ధమా, చుంపీ?
-ఏమైంది? -నిద్రలో కాలు పట్టింది.
మీరిద్దరూ. నువ్వు నాతో, సుందరీ.
-ఏంటి? -నేను ఫెదెతో ఆడతాననుకుంటా.
ఆండ్రూ, మన్నించు. ఈరోజు నేను నీ గర్ల్ఫ్రెండ్తో ఆడతాను.
నిజంగానా, బాబూ?
-సరే, తర్వాత నేనే, సరే? -తర్వాత నువ్వే.
కచ్చితంగా.
నేను తన గర్ల్ఫ్రెండ్ కాను.
మన్నించు.
-నీ చెల్లెలిని మనం ఎలా ఓడించాలి? -లేదు, విను.
-తను అదరగొట్టాలనే చూస్తుంది. -సరే.
అంతా నాకు వదిలెయ్.
-కచ్చితంగానా? -తప్పకుండా అంతే.
-అంతే.
ఫెదె, ఇవి వదిలేశావు.
అవి నీవే.
మృదువుగా, ఫెదె.
సాధించాం!
నువ్వు చేయగలవు, బాబూ!
అయ్యో, బాబూ. ఏంటి సంగతి? ఈరోజు ఏకాగ్రత లేదా?
మరీ ఉత్సాపడకు. మాది ఆరంభం అంతే.
-నా వంతు. -నా బుజ్జీ!
అబ్బా ఛ, చుంపీ! దయచేసి సీరియస్గా ఆడు.
నాకు ఒక చేయి కంటే మరొకటి పొడుగు.
-ఇక నా ఎడమ చేతితో. -సాకులు లేవు!
చూస్తావుగా, నా ఎడమ చేత్తో...
-కానివ్వు! -ఏం నేర్చుకున్నావో చూద్దాం.
నువ్వు ఫెదెను ఎంచుకోవడం దారుణం, నేనే గెలుస్తాను.
కొంచెం పక్కకు జరుగు.
విసురు, బేబీ. విసురు.
విసురు! కానివ్వు.
జట్టుగా విసురు.
వెళ్లు! విసురు!
విజయం!
ఓరి దేవుడా!
కొంచెం ముందే విజయం అనేశాను.
-ఏం కాలేదుగా? -ఏమైంది, ప్రియా?
-అవును, బాగున్నా. -హా, బాగున్నా.
ఓరి నాయనో.
బాగానే ఉన్నాను.
బాగానే ఉన్నావా?
ఫెదె?
-ఫెదె! -ఛ.
ఫెదె.
పొండి! నాకు మాట్లాడాలని లేదు.
మన్నించు, నేను అనుకున్నా నీకు...
లోపలికి రా.
సారీ. ఇది తీసుకొచ్చాను. నా మనసు పాడైంది.
నన్ను క్షమించు. బాగానే ఉన్నావుగా?
అవును.
అంటే, తెలియదు. నాకు తెలియదు. నేను బాగాలేను.
ఈ రోజు దారుణం... లేదా వారం అంతా. ఈ నెల అంతా దారుణంగా ఉంది.
నేనిది చూడనా?
సరే.
కావాలంటే ఏదైనా అను. నేను ఎవరికీ చెప్పను.
ఆమెకు ఏమైందో తెలియడం లేదు.
నాన్న చనిపోయి రెండు వారాలు కూడా కాలేదు. మేము ఆయన అస్తికలు కలిపేందుకే వచ్చాము.
ఆమె ఇప్పటికే ఆయనను మరిచిపోయినట్లుగా ఉంది. అంటే...
మా నాన్న ఏమీ ఉత్తముడు కాదు, కానీ...
కానీ ఆయన మీ తండ్రి.
రెండు క్షణాలలో ఆ వెధవను తెచ్చేసింది.
మన్నించు. మా కుటుంబ సమస్యలు అన్నీ నీకు చెబుతున్నాను.
ఆమెతో మాట్లాడేందుకు ప్రయత్నించావా?
మాట్లాడడమా?
ఆ మహిళతో మాట్లాడడం కష్టం.
నువ్వు ప్రయత్నించు. ఆమెను కూడా కోల్పోవాలని అనుకోవుగా.
ఎక్కడ మొదలుపెట్టాలో తెలియదు.
సరే...
ఇలా చెప్పడంతో మొదలుపెట్టవచ్చు...
అతని గురించి నీ ఆలోచన ఏంటో ఆమెకు చెప్పు.
అది నీకు ఎలా అనిపిస్తుందో.
గతంలో ఎవరో నాకు ఈ మాట చెప్పారు,
నువ్వు మనసు విప్పి మాట్లాడితే, ఆ మాటలు సరైన చోటకు చేరతాయి.
సరే...
ఇది ఇక్కడే ఉంచుతాను.
సరే.
-మన్నించు. -బాగున్నాను.
-మన్నించు. -బాగున్నాలే.
-లేదు, నిజం. క్షమించు. -నిజంగా బాగున్నాను.
ఏది సహాయ పడుతుందో తెలుసా? దానికి కొంచెం కాపడం పెట్టడం.
నేను హాట్ టబ్కు వెళుతున్నాను. కావాలంటే నువ్వూ రా.
-ఆ విషయం ఆలోచించు. -బాగానే ఉంది.
రాత్రికి కలుద్దాం.
హే, ధన్యవాదాలు.
హేయ్, సుందరీ.
-మొత్తానికి కనిపించావు. -నా కోసం వెతికావా?
అవును, అరగంట నుంచి నీ కోసం అన్నిచోట్లా వెతికాను.
నాకు ఓ ఆలోచన వచ్చింది.
మనం స్నానపు బట్టలు వేసుకుని,
కలిసి ఈ వైన్ బాటిల్ తాగితే ఎలా ఉంటుంది?
నేనది ఎలా చెప్పాలి?
-మనకు మంచి సాన్నిహిత్యం ఉంది. -హా.
-అవును. -కదా? నా ఆలోచన కూడా అదే.
కానీ తోబుట్టువులుగా.
సరే.
మేరీ క్లేర్, నిన్ను ముద్దు పెట్టుకోనిస్తే, మనం సహోదరులం కాదని గ్రహిస్తావు.
అది చక్కని ముద్దు అవుతుంది. ఓ ముద్దు...
ఇది కొంచెం ఇబ్బందిగా ఉండవచ్చు,
కానీ నాకో అన్నయ్య కావాలని నా కోరిక.
హేయ్, ఇది మంచి విషయమే!
ఉత్సాహంగా ఉండు.
అక్కడే. అక్కడే.
అక్కడేనా?
-అక్కడే. -ఇది బాగుందా?
అక్కడే.
లేదు.
-అక్కడ. -బాగుందా?
-హా, అక్కడే. -ఇక్కడా?
భోజనం వచ్చింది.
హాయ్.
శుభ సాయంత్రం. అమ్మా!
మాట్లాడుకుందామా?
ఒంటరిగా.
మిచీ, మాకు కొంత సమయం ఇవ్వు.
సరే, తప్పకుండా.
ఏంటి? రాత్రి కష్టంగా ఉందా?
అవును.
నీకు, నాకు కూడా.
నా కంటే నీది ఇంకా దారుణం కావచ్చు.
ఎందుకు? ఏం జరిగింది? మాట్లాడదామా?
వద్దు.
అవును.
ఏం జరిగిందో చెప్పు.
మేరీ క్లేర్ ఏం చెప్పిందో తెలుసా?
-ఏంటి? -తను నన్ను అన్నయ్యలా చూస్తుందట.
-చెత్త సోదరుడిలా. -కటువుగా ఉంటుంది, కదా?
పార్టీలో సన్నిహితంగా ఉన్నారు.
ఉన్నాం కదా? మా మధ్య ఏదో ఉందని అనుకున్నాను.
నాది తప్పా? లేదంటే నేను మొద్దునా?
అలా ఎప్పుడూ అనకు.
విషయం ఏంటంటే...
ఆ పిల్లలో ఓ ఆకర్షణ ఉంది, అవునా?
ఆమెను చూశావంటే మనసు పరిగెడుతుంది.
అవును, నాకు అలాగే ఉంది. సరిగ్గా ఇక్కడ. నాకు ఇక్కడ అది తెలిసింది.
ఆమెకు నచ్చిన రంగు ఊహించడం నచ్చుతుంది.
తనతో నిద్రలేవడం, తనకు టిఫిన్ చేయడం.
కలిసి నడించేందుకు ఓ కుక్కను కొనడం.
అవును. అదంతా. నాకు ఆమెతో అదంతా కావాలి.
ఇంకా విచిత్రం ఏంటో తెలుసా?
ఆమెను ఇప్పుడే కలిసినా, తనతో ప్రేమలో ఉన్నాననుకుంటాను.
నువ్వు మనసు విప్పి మాట్లాడితే, ఆ మాటలు సరైన చోటకు చేరతాయి.
అమ్మా...
రేపు నాన్న అంత్యక్రియలు.
ఆయా పరిస్థితులను అందరూ వేర్వేరుగా భరిస్తారని తెలుసు,
ఇంకా ఇది నీకు ఓ రకంగా విముక్తిని అందిస్తుందేమో.
కానీ మాకు ఎలా అనిపిస్తోందో నువ్వు ఆలోచించడం లేదు.
ఇదంతా పిచ్చిగా కనబడుతోంది.
నీకు మతి పోయిందనుకుంటాను.
అంటే, నేను అతనిని నమ్మను.
-నా భయం తనకు కావాల్సినది-- -లేదు. చూడు.
మొదటగా, నువ్వు భయపడేలా ఏమీ లేదు.
నా సంగతి నేను చూసుకోగలను. మిమ్మల్ని బాధపెట్టాలని అస్సలు అనుకోను.
కానీ ఇది నా ఇల్లు, ఫెదె. నేను ఎదిగిన మహిళను, నాకు అవసరాలు ఉంటాయి...
అమ్మా! అమ్మా, వద్దు.
-వద్దు. -ఆపు.
నువ్వే మాట్లాడాలని అన్నావు.
-ఎదిగిన మనుషుల్లా. అవునా? -అవును, కానీ వివరాలు వద్దు.
చాలా మంచిది.
రేపు అతను మీకు అసలు కనిపించడు.
మాట ఇస్తున్నాను.
సంతోషమా?
సరే.
నీకు ఓ రహస్యం చెప్పనా?
ఆమె ఫెదెకు చేరిక కావడం చూశాను.
అతను నీ స్నేహితుడు.
నాకు తెలియదు, సోదరా, కానీ నువ్వలా చేయలేవు.
ఒక్క విషయం.
నా విషయంలో అయితే, నీకు ఎవరైనా బాగా నచ్చితే,
నిజంగా నచ్చితే,
స్నేహితులు దానిని గౌరవించాలి.
గౌరవం. అలా లేదంటే, అది ముగిసిపోతుంది.
అందుకే, వెళ్లి ఫెదెతో మాట్లాడు,
ఆమెను వదిలేయమని చెప్పు.
అంతే అయిపోతుంది.
అవును.
అతనితో మాట్లాడు.
ధన్యవాదాలు, మిచీ. థాంక్స్.
కారు తీసుకోవడం ఇదే చివరిసారి.
హాయ్, అంతా బాగానే ఉందా?
-శుభ సాయంత్రం. -శుభ సాయంత్రం. బాగున్నావా?
డ్రింక్ కావాలా?
-ఫెదె, ఆగు. -భలే.
అన్నిసార్లు అన్నీ నీకే దక్కకూడదు.
-కానీ... -ఇది నా వంతు, వెధవ.
దేని గురించి చెబుతున్నావు?
మేరీ క్లేర్, వెధవ.
ఆమెను 99.5 శాతం ప్రేమిస్తున్నాను.
100 శాతం కాదు, ఎందుకంటే ఇప్పుడే కలిశాం.
కానీ ఆమెను చూస్తే, నాకు లోలోతుల్లో ప్రేమ కలుగుతుంది,
ఇంకా నాకు... కావాలని...
ఆమెతో కలిసి కుక్కలతో నడవాలని, తెలుసా?
అదే చెయ్.
ఆమెకు లైన్ వేయకు, ఎందుకంటే తనే నా జీవితానికి ప్రేమ.
నేను తనకు లైన్ వేయను, సరేనా?
ఐ లవ్ యూ, బాబూ.
సరే.
శుభోదయం.
-శుభోదయం. -అందంగా కనబడుతున్నావు.
మనం మాట్లాడుకోవాలి.
-ఏంటి? -నేను అనుకుంటున్నాను...
ఈరోజు నా కుటుంబానికి చాలా సున్నితమైన రోజు.
నేను అనుకోవడం, అందరి మనశ్శాంతి కోసం, వాళ్లు నిన్ను చూడకపోవడం మంచిది.
ఈరోజు వరకే.
సరే, తప్పకుండా. అలాగే.
అర్థం చేసుకోగలను, తప్పకుండా. ఇది వ్యక్తిగతం.
అది నేను ఉండే చోటు కాదు. చింతించకు. నీ కోసం వేచి ఉంటాను.
ఫెదె ఓ మాట చెప్పాడు.
నువ్వు మనసు విప్పి మాట్లాడితే
ఆ మాటలు సరైన చోటకు చేరతాయి.
ఎందుకో తెలియదు, దానితో ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాను.
ఇదంతా ఎక్కడి నుంచి వస్తోంది?
బహుశా మనం త్వరపడుతున్నామేమో.
-నేను ఇలా ఉండను, మిచీ. -నేను కూడా అంతే.
కానీ మనం సరదాగా గడిపాం. మంచి సమయం ఆస్వాదించాం.
ఏమీ పట్టించుకోకు. విను.
ఇక్కడ ఎవరికి ఎవరు?
మనం ఏం చేయాలో చెప్పడానికి ఎవరికైనా ఏం అర్హతుంది?
మనం చేసేదాన్ని ఎవరు తప్పుపట్టాలి? మనం...
మన సొంత నిర్ణయాలు మనమే తీసుకుంటాం. నిర్ణయించడం వద్దు.
సంతోషంగా ఉన్నాం. మనం బాగున్నాం. ఈరోజు ఇక్కడ ఉన్నాం.
-అవును. -మనం మన కోసం.
-రేపు అనేది ఉండదు. -నాకు తెలుసు.
కానీ ఈరోజు నేను నా కుటుంబంతోనే ఉండాలి.
హాయ్, హనీ!
వెళ్లు, తీసుకో.
"నువ్వు మనసు విప్పి మాట్లాడితే, ఆ మాటలు సరైన చోటకు చేరతాయి."
ఏం మాట్లాడుతున్నావు?
నా 16 ఏళ్ల వయసులో నేను నీకు రాసిన ఉత్తరంలో ఈ వాక్యం రాశాను.
లేదు, నాకు గుర్తు లేదు.
బాగా నటిస్తున్నావు.
హూలియో, నన్ను వెళ్లనివ్వు. నేను నా బైక్ ఎక్కాలి.
కమీలా ఓ తెలివైన మహిళ.
అప్పుడో ఇప్పుడో,
నువ్వు ఒకే ఒక్క విషయంలో బాగుంటావని ఆమె గ్రహిస్తుంది.
ఇక నువ్వు తప్పుకుంటే...
హూలియో, వద్దు! ఏం చేస్తున్నావు? నన్ను వదులు!
నువ్వు మంచి సమయం గడుపు. సరదాగా ఉండు.
హూలియో! తలుపు తెరువు! హూలియో!
-అవునా? ప్రమాదం జరగాలని అనుకోను. -అవి తనిఖీ చేశాను.
-ఇంకా పెట్టలేను... -ఆ వెనుకదా?
అవును.
ఇంకా ఇక్కడా? బ్రేకులా?
చాలా బాగుంది. అందులో ఫ్లూయిడ్ పోశాను.
-ధన్యవాదాలు. -బాగానే ఉంటావు.
లేదు, లేదు. హామీ ఇస్తున్నాను.
ఏంటి విషయం, ఫెదె?
చూద్దాం. మీ తాతయ్య ఓ బైకర్.
అలాగే మీ నాన్న కూడా. నీ వరకు, అలా కావాలని కోరుకోవడమే ముఖ్యం.
-నీకలా కావాలని ఉందా లేదా? -ఉంది.
అలా అయితే ఆ బైక్ తీసుకో!
హూలియో! తలుపు తెరవమంటున్నాను!
హూలియో, తెరువు!
వస్తావా? బైక్ వద్ద ఉన్నాం.
దీనమ్మ జీవితం!
-శిఖరం మీద నుంచి నువ్వు పడడం గుర్తుందా? -లేదు.
అబ్బా, నువ్వెలా మరిచిపోగలవు?
అప్పుడు వర్షం పడింది.
మనం బైక్లను బురదలోంచి నడిపాము.
మొదట నాన్న, తర్వాత నేను,
కానీ నువ్వు స్తంభించిపోయావు.
ఇక మన నాన్న, ఎప్పుడూ సహనంతో అర్థం చేసుకుంటూ ఉంటాడు,
"ధైర్యం తెచ్చుకో," అని అరవడం మొదలుపెట్టాడు.
చెత్త గోల.
కొండ చివర నుంచి జారిపోతూ, అక్కడే ఉండిపోయావు,
కదలకుండా బిగుసుకుపోయావు. ఏడుస్తూ, ఏడుస్తూనే ఉన్నావు.
నా బైక్ మీద నిన్ను మోయాల్సి వచ్చింది. నీకు గుర్తుందా?
యువరాజును రఫేలా కాపాడింది. ఎప్పటిలాగానే.
ఈరోజుకు కూడా నువ్వు దేనినీ తీవ్రంగా పరిగణించకపోవడం బాధాకరం.
అది ఓ తమాషా అంతే.
ఎప్పుడు ఎందుకంత క్రూరంగా ఉంటావు? నువ్వూ నాన్నలాగే ఉంటావు.
వెళదాం పదండి!
వాళ్లు వెళ్లి చాలా సేపయిందా?
మీరు అందుకోలేరనుకుంటాను, మిస్.
ఆ నీచుడు ఎక్కడ?
-మా యజమానా? -ఏంటి?
ఆయన చనిపోయారు, మిస్.
ఛ! ఛ, ఛ, ఛ!
అబ్బో! అన్నీ గొప్పగా ఉన్నాయి.
హువానితా, రోసితా, శుభ మధ్యాహ్నం.
వంటగది అంటే ఎప్పుడూ అద్భుతాలు ఉండే చోటు.
నేను షెఫ్ కావాలనుకున్నాను, కార్లోస్.
నువ్వు...
చాలా కావాలని అనుకుంటావు, కానీ నువ్వేమీ కాలేవు.
నువ్వు ఓ అబద్ధాలకోరువు.
జనాలను మాయ చేస్తావు.
-నీకు ధైర్యం లేదు. -నీ సంగతేంటి?
హృదయమే లేని పామువు. మేక వన్నె పులివి.
ఎందుకంత హింసాత్మకంగా ఉంటావు?
బాగా హింసాత్మకం. ఇది సరైన పని కాదు.
మనం పెద్దమనుషుల్లా మాట్లాడుకుందాం.
-మాట్లాడదాం. -పౌరులుగా ఉందాం.
-వీల్లేదు. -సరేనా?
సరే.
అంత ధైర్యం చేయకు.
నీవు కొవ్వొత్తులు ఊదలేదు.
నిన్ను మరిచిపోయే ప్రయత్నంలో నా జీవితమంతా గడిపాను!
ఇక చాలు!
నాకు జరిగిన అతి పెద్ద దరిద్రం నువ్వే!
ఎక్కడ ఉన్నావు? ఎక్కడ?
ఇక్కడ ఉన్నాను.
ఛత్!
నువ్వు రాయివి. నీకు మనసు లేదు.
నీకు ప్రేమ గురించి అంతా నేనే నేర్పాను.
హూలియో, నా సంగతి తెలియదు, ఎప్పటికీ.
నిన్ను నువ్వే ప్రేమించుకోకపోతే ఎవరైనా ఎలా ప్రేమిస్తారు?
మనుషులను బాధించడమే నీకు తెలుసు, విక్టోరియా.
నా పేరు విక్టోరియా కాదు!
నా పేరు మేరీ క్లేర్.
నా చిన్నప్పుడు నాన్న తీసుకొచ్చేవాడు.
ఆయనకు ఈ నది చాలా ఇష్టం, ఎందుకంటే...
అయన వరకు, నిలకడగా ఉండడమంటే చనిపోవడమే.
బుజ్జీ...
మీ అన్న...
ధన్యవాదాలు, అమ్మా.
ధన్యవాదాలు, రఫేలా,
కానీ మనం గతం గురించి మాట్లాడాలని ఆయన కోరుకోడు.
నా తండ్రి
ఎప్పుడూ ఒక అడుగు ముందే ఉండే మనిషి.
ఆయన భవిష్యత్తునే చూసేవాడు.
ఆయనను గౌరవించే ఉత్తమ మార్గం
ముందుకు కొనసాగడం.
ప్రతి రోజూ కష్టపడి పని చేయడం.
మనను కొత్తగా ఆవిష్కరించే మార్గాలు వెతకడం.
వినూత్నంగా ఉండడం.
నాకు భయం వేసే విషయాలను కూడా నాన్న నేర్పేవాడు.
మనం భయపడినా, పడిపోయినా లేదా...
లేదా బైక్ మీదకు
ఎక్కేందుకు భయపడినా సరే.
నా తండ్రి ఈ లోకంలో అత్యుత్తమ మనిషి కాకపోవచ్చు.
కానీ మనల్ని ప్రేమించాడు. ఆయనను అలాగే మనం గుర్తుంచుకోవాలి.
ధన్యవాదాలు.
దయచేసి.
రాణులతో ఫుల్ హౌస్. భలే ఆట.
కానీ...
నాలుగు తొమ్మిదులు.
మాట అంటే మాటే, కార్లోస్. షెతూ మార్గూక్స్ తీసుకెళుతున్నాను.
మహాశయులారా, మేము వెళుతున్నాం. సాయంత్రం ఆస్వాదించండి. ఏమీ అనుకోకండి.
బాధపడకు, బాస్.
పెద్రోకు పోకర్ ఆట రానే రాదు.
మీ నాన్నకు బుకాయించడం ఇష్టం.
ఇక రాస్ప్బెర్రీ టార్ట్?
వంటగదిలో ఓ ప్రమాదం జరిగింది, మేడం.
తన ఆట బాగాలేదని ఆ గ్రింగోకు కచ్చితంగా తెలుసు.
అయినా అది ఆడాడు.
ఇలా అనేవాడు, "నువ్వు ఓడిపోతే, రిఫార్మా వీధిని దాటాలి,
-"అది కూడా నగ్నంగా." -లేదు!
-తను ఓడిపోయాడు! -లేదు!
అతనికి పైలెట్ లైసెన్స్ రావడం నాకు గుర్తుంది.
తను అది సంపాదించలేదు.
-అది కొనుక్కున్నాడు, బుజ్జీ. -అవును.
సరే, విషయం ఏంటంటే,
తన విమానంలో అకపుల్కో తీసుకెళతానని ఒత్తిడి చేశాడు.
మేము చేరుకుంటూ ఉండగా,
తగినంత ఇంధనం నింపలేదనే విషయం తను మరిచిపోయాడు.
దానితో మేము గోల్ఫ్ కోర్స్ 14వ రంధ్రం దగ్గర దిగిపోయాం.
అది బంకర్ లేకుంటే,
మేమంతా సరస్సులో మునిగిపోయే వాళ్లం.
మన్నించాలి.
మన్నించాలి, మీ నాన్న మమ్మల్ని ఎప్పుడూ నవ్వించేవాడని చెప్తున్నా అంతే.
మీరు అతనిని బాగా గుర్తు చేస్తారు.
అవును, ఎందుకంటే మేము ఓ చెత్త.
లేదు, అస్సలు కాదు.
బాధపడకు, ఆంటీ.
నాకు ఆ కథ పూర్తిగా తెలుసు. మా నాన్న ఓ వైఫల్యం.
తర్వాత గాలియన్ ఫండ్లో ఆయన అంతా కోల్పోయాడు.
ఆ తరువాత, తాగేసి విమానం నడిపి తన చావుకు, అమ్మ చావుకు కారణమయ్యాడు.
-సమాప్తం. -బల్బీ.
లేదు.
అది ఆయనే, హూలియాన్. నేను కాదు.
ఆయనే.
మన్నించాలి. తను తాగేసినప్పుడు ఎలా మాట్లాడుతుందో మీకు తెలుసుగా.
మీరు మా నాన్న గురించి మాటలు కొనసాగించండి. ఏదేమైనా, సమానం అయ్యాం.
వాళ్లిద్దరూ చనిపోయారు.
ఏమండీ.
ఓ ఇన్వెస్ట్మెంట్ ఫండ్
మోసంగా తేలడంతో వాళ్ల తల్లిదండ్రులు డబ్బంతా కోల్పోయారు.
ఆ కుంభకోణం అంతర్జాతీయ వార్త అయింది.
మా స్నేహితులు చాలామంది కూడా డబ్బు పోగొట్టుకున్నారు.
అయ్యో పాపం.
-బాగున్నావుగా? -హా, మన్నించు.
హేయ్.
ఏంటి విషయం?
-హా, లేదు, మన్నించాలి. -ఏమైంది?
నాకేదో తేడా అనిపించింది.
-నేను నిద్రపోతాను. -నేనూ నీతో వస్తాను.
వద్దు, నేను వెళ్లగలను.
మేరీ క్లేర్.
ఫెదెరికో కోసం!
చీర్స్!
-చీర్స్. -చీర్స్.
ఏమయింది?
హే, ఏంటలా ఉన్నావు?
ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు?
ఈ కుటుంబంలో, ఓ పొరపాటు చేస్తే, చిత్రహింసలు పెడతారు.
వాళ్లంతా మహానటులు.
ఈ సమయమంతా, మమ్మల్ని పట్టించుకోలేదు.
మొదటగా, మేము చేయని తప్పు గురించి.
రెండవది, అది జరిగి 15 ఏళ్లు అయింది.
భోజనం దగ్గర అలా అయినందుకు సారీ.
నాకు...
ఓ జ్ఞాపకం ఉండిపోయింది.
నేను ఓ సంక్లిష్ట బంధం నుంచి బయటకు వస్తున్నాను.
అర్థమైంది. నా కథ కూడా అంతే.
విషపూరిత జనాలు.
అక్కడి నుంచి ఎలా బయటపడ్డావు?
నిజంగా ప్రయాణించడం ద్వారా.
మొరాకో నుండి ఐస్ల్యాండ్ వెళ్లాను.
అన్నిచోట్లకు. అన్ని ప్రాంతాలకు.
నీకు ఇష్టమైన చోటు ఏది?
టస్కనీ.
నన్ను నేను అక్కడ కనుగొన్నాను.
నా జీవితపు ప్రేమను కలిశాను.
అదే ఆర్ట్.
నేనుగా ఉండడం తేలికైనది కాదు.
అవును, నేను ఉర్కీజాను.
నేను ముఖ్యం, ఇంకా అందగత్తెను.
కానీ నేను బలవంతురాలిని, తెలివైనదాన్ని.
వాళ్లు అనుకుంటే కంటే చాలా ఎక్కువ.
లేదా అలా కాదు.
బహుశా కాకపోవచ్చు.
బహుశా దేనికీ పనికి రాని ఓ నీడను అంతే.
మా నాన్న మాదిరిగా.
అత్యంత చక్కని విషయం తెలుసా?
అక్కడ కలిసిన ఓ వృద్ధ జంట నాకు సరోగేట్ తాతాబామ్మలు అయ్యారు.
తొందర పడకుండా ఉండటం, ప్రమాణాల ప్రకారం బతకడం నేర్పించారు.
నీకెందుకు చెబుతున్నానో తెలియదు. చాలా ఇబ్బందిగా ఉంది!
నేను అనుకోవడం
ఓ పూర్తి కొత్త మనిషి మీ జీవితం మార్చడం తమాషా విషయం.
కొన్నిసార్లు అలా జరుగుతుంది.
నువ్వు యోధురాలివి.
నువ్వేంటో తెలుసుకోవడం ఏమాత్రం తప్పు కాదు.
నీకు ఏం కావాలో కచ్చితంగా నీకు తెలుసు. దానికి చాలా విలువ ఉంది.
అది నిజమే.
నాకేం కావాలో నాకు తెలుసు.
కానీ నేను కనబడనట్లుగా, అందరూ ఫెదెనే చూస్తూ అందరూ తీరిక లేకుండా ఉన్నారు.
అందుకే అలసిపోయాను.
ఇక, నన్ను అంతా చూడగలరు.
కొన్నిసార్లు నాకు మార్గం కనబడదనుకుంటాను.
నన్ను ఒంటరిగా లాగేస్తున్నట్లు. తెలుసుగా?
కానీ కొన్నిసార్లు,
నేను ఎలా ఉండాలో అక్కడికే చేరతాను.
నువ్వు శబ్దం చేయకు,
ఎందుకంటే నేను చేసేదానితో నువ్వు భయపడగలవు.
-కానీ నీకది నచ్చుతుంది. -కానీ...
బంగారం, నేను...
మిచీ?
సబ్‌టైటిల్ అనువాద కర్త కృష్ణమోహన్ తంగిరాల
క్రియేటివ్ సూపర్‌వైజర్ నల్లవల్లి రవిందర్ రెడ్డి