வல்லே டி பிராவோ
-காலை வணக்கம், சார். -சும்பி.
-என்ன? -ஜாக்கிரதை.
மரியாதை. நன்றி, காரலிடோஸ். -சொல்லுங்க, சார்.
காலை வணக்கம், கார்லிடோஸ்.
என் பாட்டு பட்டியல் பிடிச்சதா? இல்ல ரொம்ப பயங்கரமா?
எனக்கும் காஃபி, ப்ளீஸ்.
-முகம் ஏன் ஒரு மாதிரி இருக்கு? -தூங்கல. நன்றி, கார்லிடோஸ்.
தூங்கவே இல்ல.
ராத்திரி பூரா "டமால்"னு சப்தம் கேட்டது. "டமால்"னு கூட இல்ல, அது...
-ஒரு மாதிரி... -சும்பி, நிறுத்து!
இல்ல, நீ...
-நீ புகார் சொல்லலேல்ல? -ஆமா, சொன்னேன்.
-அது யார்? -யார்?
காலை வணக்கம்.
-நாசமாப்போன மச்சான். -ஃபெடே.
விடுப்பா.
நீ யார் கூட இருந்தே? கொஞ்சம் கூட தூங்க முடியல.
ஆசைதான், மச்சான்.
நீ இல்லேன்னா, யார்?
என் அம்மாவா?
-இல்ல. -ஆமா.
கொடுமை. இல்ல.
கண்டுபிடிச்சோம்! அம்மாதான் போட்டா.
-நிறுத்து, ரஃபேலா. -யப்பா!
என்னன்னு நினச்சீங்க, முட்டாள்களா? அவனை புல் பிடுங்கவா கூட்டிட்டு வந்தா?
-போதும்! -நிறுத்து!
அம்மா போட்டா அதனால் என்ன? அது அவளை குளுமைப்படுத்தலாம்.
உச்சநிலை என்னன்னவோ செய்யும். இல்லையா, மச்சான்?
ஒரு மேப் வேணும்னா, போட்டுக் காமிக்கறேன்.
எனக்கா? தேவையில்ல.
என் காதலிகிட்ட ஒப்புதல் வாங்க
எனக்கு எல்லா வழியும் தெரியும்.
சாப்பிடறப்ப இது பத்தி பேசாம இருக்கலாமா?
காலை உணவின்போது உச்சம் பேச்சு வேணாமா?
அம்மாவைப் பத்தி கேலி பேசறது நல்லா இல்ல...
-மேட்டரா? -ஆமாம்பா, மேட்டர்தான்.
அப்பாவின் சாம்பலை கரைக்க வந்த வாரத்தில் மேட்டர் பண்றா...
-ஒப்புக்கறதானே? -ஆமா.
பொறாமை.
என்ன?
சாரி, தொண்டையில் மீன் மாட்டிகிச்சு.
மச்சான், போலோ அணி உட்டு துரத்திடுவேன்.
பார்.
கொஞ்சம் ரொட்டி சாப்பிட்டா சரியாகும். இந்தா.
சரியான அறுப்பு.
மாலா ஃபார்ச்சுனா
அன்பே, என்னை கீழே விழ வைக்கிறே!
நான் மூழ்கறேன், ராணி.
-மூச்சு விடு. -முயற்சி செய்யறேன், முடியல.
எனக்கு சளி இருக்கா?
காலை வணக்கம்!
-காலை வணக்கம், அம்மா. -அருமையான நாள், இல்லே?
வானத்தில் மேகமே இல்ல.
நீங்க ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க.
கூட்டிட்டு வந்தது அழகான இடம்.
இருங்க, இன்னும் இருக்கு.
ரொம்ப நல்லா இருக்கு.
என்ன சமாச்சாரம்? காலை வணக்கம்.
மஹாராணியே.
குலியகானின் மஹாராணியே.
-இறால் அரசே. காலை வணக்கம். -இளவரசன்.
-ப்ளீஸ். -வேண்டாம், ப்ளீஸ்.
அன்பே!
எதுவும் சொல்லமாட்டயா?
-நான் என்ன செய்வேன்? -தெரியாது. ஏதாவது.
யார் அது?
ஹெலிகாப்டர் பார்த்தில்ல?
நன்றி.
-கார்லிடோஸ், எப்படி இருக்கே? -அருமை, சர்.
தம்பி! நாங்க இங்கே வந்துட்டோம்!
ஹை.
-இனே, சும்பி. ஹே! -ஹை, அந்த்ரேஸ்.
என்ன விஷயம்?
ஃபெடே! ஃபெடரிக்கோ.
கண்ணு, அந்தரேஸ் இங்கே வருவது ஒண்ணு. நண்பர்களை கூட்டி வரதுன்னா.
-இது பார்ட்டி ஒண்ணும் இல்ல. -அம்மா. நீங்க சொன்னத நினைச்சு பாருங்க.
ஹை, கேமிலா!
-ஹை. -சின்ன தம்பி.
சின்ன தம்பி.
-எப்படி இருக்கப்பா? -நல்லா, நீ?
மேரி க்ளேர்.
ஹை.
மெக்சிகோவுக்கு பல வருஷமா வரலேன்னு அவ சொன்னா,
அதனால அவளை சொர்க்கத்துக்கு கூட்டிட்டு வரலாம்னு.
-நல்வரவு. என்ன வேணும்னாலும், கேள். -நன்றி.
ஹே, ஃபெடே, ஒரு நிமிஷம் வருவயா?
-போகட்டுமா? -நிச்சயம்.
ஆண்கள் விளக்கம் தருவர்
"எனக்கு தெரிந்ததை
தவறாக விளக்கியதற்கு ஒரு ஆணும் மன்னிப்பு கேட்டதில்லை."
நல்லா இருக்கு.
ரஃபேலா.
-மேரி க்ளேர். -மகிழ்ச்சி.
பார்க்க மகிழ்ச்சி.
-ஹை. -ஹை.
ஒண்ணுமில்லப்பா. ஒண்ணுமில்ல.
எலிவேட்டரிலிருந்து வெளியே கொண்டு வர நேரமாச்சு.
நாங்க பேச ஆரம்பிச்சோம், அப்புறம்,
நாங்க எப்பவும் நண்பர்கள் மாதிரி இருந்தது.
நான் சொல்ல வாய்ப்பு கிடைச்சது, "ஹாரி, நண்பா,
நீ அவளை லவ் பண்ணினேன்னா, அவளுக்காக எல்லாம் செய்யணும்."
அவன் என்னை தீவிரமா பார்த்து சொல்றான்...
-வாயை மூடு. -"நன்றி, மிச்சி.
"சரிதான். நான் அவளை கல்யாணம் செய்வேன்."
அதான் நடந்தது, இப்ப அவங்க சந்தோஷமா இருக்காங்க.
நான் ஒண்ணு கூட தவற விடல. ஒண்ணு கூட.
-பார்ப்போம். -அப்புறம்?
இத பார் நிறுத்தாதே. எப்பவும் சொல்லி முடிக்க மாட்டே.
அன்பே, அதப் பத்தி பேசிட்டே இருக்காதே..
காதலுக்காக எல்லாம் செய்யணும், மாப்பிள்ளை.
முடியாதது கூட. சியர்ஸ்.
நீ யாரோட கசின்? மறந்துட்டேன்.
-கான்ஸ்டான்சா. -அந்த கிரீக் பொண்ணா?
அட. அவளுக்கு கசினே இல்லேனு நினைச்சேன்.
-கான்ஸ்டான்சா, அந்த... -அந்த குண்டு.
நான் சாண்டோரினிக்கு முழு குடும்பத்தோட போனேன்...
-உன்னை பார்க்கலையே. -ஆச்சரியம்.
-ஆமா. -அந்த கிரீக் கான்ஸ்டான்சா இல்ல.
பெல்ஜியம் ஃபிலிப்பேயின் மருமகள், நார்வே பட்டத்து இளவரசரின் இரண்டாவது
மனைவி டெல்ஃபினா த கபான்சாவின் இரண்டாவது கசின் டச் கான்ஸ்டான்சா.
கிரீக் தீவுகள் மோசமாவும் தாங்க முடியாத கூட்டமாவும் இருப்பதால்
அவங்க கோடைகளுக்கு நார்மண்டி போவாங்க.
-நீ அங்க போயிருக்கேல்ல? -இந்த ஐரோப்பிய குடும்பங்களை
ஞாபகம் வெச்சுக்கறது கஷ்டம்...
-இல்ல. -ரொம்ப சிக்கலானது.
அதேதான்.
-வா, இப்ப உன் முறை. -வந்துகிட்டே இருக்கேன். சரியான நேரம்.
-பார்ப்போம். -பார்ப்போம்.
இங்கே. அப்படித்தான்.
-கால் முன்னாடியா? -சரிதான்.
-முடிஞ்சுதா? -இதைப் பிடி.
-இரு. -அப்படிதான் செய்யணும்.
சரி.
-சாவி... -ஆமா.
நல்லா செஞ்சே!
நன்றி.
இல்ல. இப்ப என் முறை.
நல்லா இருக்கா. அவளை பார்த்தேன்.
-முடியவே முடியாது! -ஆமா!
-யார் பாஸ்? ரொம்ப நல்லது.
-யார் பாஸ்? யார்? -சரி.
-பயிற்சி வேணும். -பயிற்சி!
இப்ப அணியா விளையாடலாம். சரியா?
-உண்மையா விளையாட போறமா? -அருமை. சும்பி!
-வா, சும்பி! -ஹே.
-சரி, அப்ப... -வரேன்.
-நான் முதலில். -ஜெயிக்க தயாரா, சும்பி?
-என்ன ஆச்சு? -கால் மரத்து போச்சு.
நீங்க ரெண்டு பேரும். நீ என் கூட, அழகே.
-என்ன? -நான் ஃபெடே கூடன்னு நினைச்சேன்.
ஆண்ட்ரூ, சாரி. இன்னிக்கு, உன் காதலியோட நான்.
நிஜமாவாப்பா?
-சரி, நான் அடுத்ததுதானே? -நீதான் அடுத்தது.
நிச்சயமா.
நான் அவன் காதலி இல்ல.
சாரி.
-உன் தங்கையை எப்படி ஜெயிப்போம்? -இல்ல, கேளு.
-அவ எப்பவும் ஜெயிக்க பார்ப்பா. -சரி.
என்னிடம் விடு.
-நிச்சயமா? -நிச்சயமா ஆமா.
-நிச்சயமா ஆமா.
ஃபெடே, இத கீழ போட்டுட்டே.
அது உன்னோடது.
மென்மையா, ஃபெடே.
அதேதான்!
உன்னால் முடியும், கண்ணு!
-சாரிப்பா. -என்ன ஆச்சு? இன்னிக்கு கவனம் போதலையா?
ரொம்ப குதிக்காத. இப்பதான் தொடங்கியிருக்கோம்.
-என் முறை. -போடு தங்கம்!
கடவுளே, சும்பி! பார்த்து செய், ப்ளீஸ்.
என் ஒரு கை மத்ததை விட நீளம்.
-இப்ப என் இடதால். -சாக்கு போக்கு!
நீ பார்ப்பே, என் இடது...
-வாம்மா! -நீ என்ன கத்துக்கிட்டேன்னு பார்க்கலாம்.
பாவம் நீ ஃபெடே பக்கம் ஏன்னா நான்தான் ஜெயிப்பேன்.
கொஞ்சம் இடம் குடு, ப்ளீஸ்.
வாம்மா, கண்ணு. வாம்மா.
வாம்மா! வாம்மா.
வாம்மா, குழுவே.
போடு! வாம்மா!
வெற்றி!
ஓ, கடவுளே!
வெற்றின்னு ஊருக்கு முன்னாடி சொல்லிட்டேன்.
-நீ நலம்தானே? -நீ நலமா, அன்பே?
-ஆமா, கச்சிதம். -ஆமா, நான் நலம்.
ஓ, கடவுளே.
நல்லாருக்கேன்.
நல்லாருக்கியா?
நீ நலமா?
ஃபெடே?
-ஃபெடே! -சே.
ஃபெடே.
போ! நான் பேச விரும்பல.
சாரி, நான் நினைச்சது...
உள்ளே வா.
சாரி. என்னால்தான் இப்படி ஆச்சு. சோகம்.
நிஜமா சாரி. நீ நலமா?
ஆமா.
தெரியல. எனக்குத் தெரியல. நான் நல்லா இல்ல.
ஒரு மோசமான நாள்... வாரம். இந்த மாதம் பூரா மோசம்.
நான் பார்க்கட்டா?
சரி.
வேணும்னா குறை சொல்லுங்க. யாரிடமும் சொல்ல மாட்டேன்.
என்ன தப்புன்னு எனக்கு தெரியல.
அப்பா இறந்து ரெண்டு மாசம் கூட ஆகல. இங்கே வந்ததே அவர் அஸ்தியை தூவதான்.
அவ அவரை மறந்துட்டா போலிருக்கு. அதாவது...
என் அப்பா ஒண்ணும் நல்லவர் இல்ல, இருந்தும்...
ஆனா அவர் உன் அப்பா.
ரெண்டு நிமிஷத்தில் அந்த முட்டாளை பிடிச்சுட்டா.
சாரி. என் குடும்பக் கதையை உன்னிடம் சொல்லிக்கிட்டு இருக்கேன்.
அவ கூட பேச முயற்சி செஞ்சயா?
பேசறதா?
அந்த பொம்பளை கூட பேசவே முடியாது.
முயற்சி செய்யலாம். அவளை இழக்க நீ விரும்பமாட்டேன்னு தோணுது.
எங்க ஆரம்பிக்கறதுன்னு தெரியல.
அது...
இப்படி சொல்லி ஆரம்பிக்கலாம்...
அந்த ஆள் பத்தி நீ நினைப்பதை அவளிடம் சொல்லலாம்.
அது உன்னை என்ன செய்யுதுன்னும்.
மனசை விட்டு பேசினா, சொல்லும்
வார்த்தைகள் சரியான இடத்துக்கு போகும்னு சொல்லி கேள்விப்பட்டிருக்கேன்.
அது...
இத இங்கே விட்டுட்டு போறேன்.
சரி.
-சாரி. -நல்லா இருக்கேன்.
-இல்ல, இல்ல. சாரி. -நல்லாதான் இருக்கேன்.
இப்ப எது உதவும் தெரியுமா? அதுமேல கொஞ்சம் ஒத்தடம் வைக்கிறது.
நான் சுடுநீர் தொட்டிக்கு போறேன். வேணும்னா வரலாம்.
-யோசிச்சுக்கோ. -நல்லாதான் இருக்கும்.
ராத்திரி பார்க்கிறேன்.
ஹே, நன்றி.
ஹே, அழகே.
-ஒருவழியா உன்னை பிடிச்சேன். -என்னை தேடினயா?
ஆமா. அரை மணியா தேடிகிட்டு இருந்தேன்.
ஒரு யோசனை இருக்கு.
நம் நீச்சல் உடையை போட்டுக்கிட்டு
இந்த வைனை நாம் ஏன் குடிக்கக் கூடாது?
நான் எப்படி சொல்றது?
-நாம் ரொம்ப ஒத்துப் போறோம். -ஆமா.
-இல்லே? எனக்கும் அப்படிதான்.
கூடப் பிறந்தவங்க போல.
சரி.
மேரி க்ளேர், என்னை முத்தமிட விட்டா, நாம் உடன் பிறந்தவங்க இல்லேன்னு தெரியும்.
அது செம முத்தமா இருக்கும். ஒரு முத்தம்...
அது கொஞ்சம் சங்கடமா இருக்கும்,
ஆனா எனக்கு ஒரு சகோதரன் வேண்டியிருக்கு.
ஹே, இது நல்ல விஷயம்!
சந்தோஷப்படு.
அங்கதான். அங்கதான்.
அங்கயா?
-அங்கதான். -நல்லா இருக்கா?
அங்கதான்.
வேண்டாம்.
-அங்க. -அவ்ளோ நல்லதா?
-ஆமா, அங்க. -அங்கயா?
இரவு உணவு.
ஹை.
மாலை வணக்கம். அம்மா!
நாம் பேசலாமா?
தனியா.
மிச்சி, எங்களை கொஞ்சம் தனியா விடு.
சரி, நிச்சயம்.
என்ன? கஷ்டமான ராத்திரியா?
ஆமா.
நம் இருவருக்கும்.
என்னுதை விட உன்னுது மோசம் போல.
ஏன்? என்ன நடந்தது? பேசணுமா?
இல்ல.
ஆமா.
என்ன நடந்ததுன்னு சொல்.
மேரி க்ளேர் என்ன சொன்னா தெரியுமா?
-என்ன? -என்னை சகோதரன் மாதிரி பார்க்கறாளாம்.
-அவ சகோதரன் போல. -கொடுமை, இல்லே?
பார்ட்டில நல்லாதான் இருந்தீங்க.
அப்படித்தானே? ஏதோ இருக்குன்னு நான் நினச்சேன்.
நான் தப்பா? இல்ல நான் வெறும் முட்டாளா?
அப்படி சொல்லவே சொல்லாத.
விஷயம் என்னன்னா...
அந்தப் பொண்ணுக்கு ஒரு வித கவர்ச்சி இருக்கில்ல?
அவளைப் பார்த்தாலே வயிறு கலங்குது.
ஆமா, இப்ப எனக்கு அப்படித்தான் இருக்கு. இங்க. இங்கே அப்படி இருக்கு.
அவளுக்கு பிடிச்ச நிறம் என்னனு தெரியணும்.
அவ கூட எழுந்து, அவளுக்கு காலை உணவு செய்யணும்.
ஒரு நாய் வாங்கி கூட நடக்கணும்.
ஆமா. அது எல்லாம். அவ கூட அது எல்லாம் எனக்கு வேணும்.
விசித்திரம் என்ன தெரியுமா?
அவளை இப்பதான் பார்த்தேன் அவளை நேசிக்கிறேன்னு தோணுது.
மனசில் இருந்து சொல்லப்படும் விஷயங்கள் எப்பவும் சரியான இடத்துக்கு போகும்.
அம்மா...
நாளை அப்பாவின் இறுதிச்சடங்கு.
ஒவ்வொருவரும் விஷயங்களை வெவ்வேற விதமா சமாளிக்கிறாங்க,
இது, ஒரு விதத்தில் உன்னை விடுவிக்கிறது போல் இருக்கலாம்.
ஆனா அதை நாங்க எப்படி சமாளிக்கிறோம்னு நீ நினைக்கல.
இது எல்லாம் கிறுக்குத்தனமா இருக்கு.
உன் மூளை குழம்பிபோன மாதிரி இருக்கு.
அதாவது, அவனை என்னால் நம்ப முடியல.
-என் கவலை அவனுக்கு வேண்டியது... -இல்ல, பார்.
முதலில், நீ கவலைப்பட ஒண்ணுமில்ல.
என்னை நான் பார்த்துக்க முடியும். உங்களை புண்படுத்த நான் விரும்பவே இல்ல.
ஆனா இது என் வீடு, ஃபெடே. நான் வளர்ந்தவ, எனக்கு தேவை இருக்கு...
அம்மா! அம்மா, ப்ளீஸ்.
-ப்ளீஸ். -நிறுத்து.
நீ பேசணும்னு சொன்னே.
-வளர்ந்தவங்க போல. இல்லையா? -ஆமா, ஆனா விவரம் வேண்டாம்.
ரொம்ப சரி.
நாளை, நீ அவனை பார்க்கவேமாட்ட.
உறுதியா சொல்றேன்.
சந்தோஷமா?
ஆமா.
உன்னிடம் ஒரு ரகசியம் சொல்லட்டா?
அவ ஃபெடே கிட்டே நெருங்கறதை பார்த்தேன்.
அவன் உன் நண்பன்.
எனக்குத் தெரியல, ஆனா நீ அப்படி செய்யாதே.
ஒரு விஷயம்.
என் கருத்து, உனக்கு யாரையாவது ரொம்ப பிடிச்சதுன்னா,
நண்பர்கள் அதை மதிக்கணும்.
மரியாதை. இல்லேன்னா, முடிஞ்சுது.
அதனால், போய் ஃபெடேகிட்ட பேசு,
அவளை விட்டுடுன்னு சொல்.
அவ்வளவு சுலபம்.
ஆமா.
அவன்கிட்ட பேசு.
நன்றி, மிச்சி. நன்றி.
நாம் காரை பயன்படுத்துவது கடைசி முறை.
ஹை, எல்லாம் சரிதானே?
-மாலை வணக்கம். -மாலை வணக்கம். நீ நலந்தானே?
ஒரு பானம் வேண்டுமா?
-ஃபெடே, நிறுத்து. -வோவ்.
உனக்கு எப்பவும் எல்லாமும் கிடைக்காது.
-ஆனா... -இது என் முறை, முட்டாள்.
நீ எது பத்தி பேசறே?
மேரி க்ளேர், முட்டாள்.
99.5% நிச்சயமா அவளை நேசிக்கிறேன்.
100% இல்ல, ஏன்னா இப்பதான் பார்த்தோம்.
ஆனா அவளை பார்க்கிற போது, எனக்குள்ளே ஆழமா தோணுது
நான் செய்யணும்... நான்...
அவகூட நாய்களை நடத்தி கூட்டிப் போகணும், தெரியுமா?
பண்ணு.
அவளுக்காக மோதாதே, ஏன்னா அவ என் வாழ்வின் வசந்தம்.
அவளுக்காக மோதமாட்டேன், சரியா?
ஐ லவ் யு, பா.
சரி.
காலை வணக்கம்.
-காலை வணக்கம். -நீ பார்க்க அழகா இருக்கே.
நாம் பேச வேண்டியிருக்கு.
-சொல்லு? -நான் நினைச்சுப் பார்த்தேன்...
குடும்பத்துக்கு இன்னிக்கு ஒரு முக்கியமான நாள்.
எல்லோரின் மன அமைதிக்காகவும், அவங்க யாரும் உன்னை பார்க்காமல் இருந்தா நல்லது.
இன்று மட்டும்.
சரி, நிச்சயம்.
எனக்குப் புரியுது. இது ரொம்ப தனிப்பட்டது.
இது என் இடம் இல்ல. கவலை வேண்டாம். நான் காத்திருக்கேன்.
ஃபெடே ஏதோ சொன்னான்.
மனதில் இருந்து வருபவை
எப்போதும் சரியான இடத்தில் போய் சேரும்.
தெரியல, அதைப் பத்தி யோசிச்சேன்.
இதெல்லாம் எங்கிருந்து வருது?
ஒருவேளை நாம் ரொம்ப வேகமா போறோம் போலிருக்கு.
-இது நான் இல்ல, மிச்சி. -நான் கூட, இல்ல.
ஆனா ஜாலி பண்ணினோம். நல்லா இருந்தது.
கவலை வேண்டாம். கவனி.
யார் இங்கே யார்?
நாம் இப்படித்தான் இருக்கணும்னு யார் சொல்வது?
நாம் செய்வதை பற்றி யார் முடிவெடுப்பது? நாம்...
நம் முடிவுகளை நாமே எடுப்போம். எந்த தீர்ப்பும் வேண்டாம்.
நாம் சந்தோஷமா இருக்கோம். நலமா இருக்கோம். இன்று இருக்கோம்.
-ஆமா, -நாம் நாம்தான்.
-நாளை என்பது இல்லை. -தெரியும்.
ஆனா இன்று நான் என் குடும்பத்தோட இருக்கணும்.
ஹை, அன்பே!
போ, எடுத்துக்கோ.
"மனதிலிருந்து வரும் விஷயங்கள் சரியான இடத்துக்கே போய் சேரும்."
எதைப் பத்தி பேசறே?
எனக்கு 16 வயசா இருந்தப்போ உனக்கு நான் எழுதின கடிதத்தில் இதை எழுதினேன்.
இல்ல, ஞாபகம் இல்ல.
நீ சரியான போலி.
ஜூலியோ, வழி விடு. என் மோட்டார்சைக்கிள் எடுக்கணும்.
கேமிலா புத்திசாலி.
சீக்கிரமா,
நீ ஒரு விஷயத்துக்கு மட்டும்தான் லாயக்குன்னு தெரிஞ்சுப்பா.
எனக்கு வழி விடு...
ஜூலியோ, வேண்டாம்! என்ன செய்றே? என்னை விடு!
நல்லா அனுபவி. சந்தோஷமா இரு.
ஜூலயோ! கதவைத் திற! ஜூலியோ!
-அப்படியா? விபத்து இருக்க கூடாது. -சரி பார்த்துட்டேன்.
-இதுக்கு மேல் என்னால்... -பின் பக்கமா?
ஆமா.
இங்கே? ப்ரேக்?
சரியா இருக்கு. நானே எண்ணெய் போட்டேன்.
-நன்றி. -நல்லா இருக்கும்.
இல்ல, இல்ல. உறுதியா சொல்றேன்.
என்ன விஷயம், ஃபெடே?
பார்ப்போம். உன் தாத்தா பைக் ஓட்டுபவர்.
உன் அப்பாவும்தான். உன்னைப் பொறுத்தவரை உனக்கும் அப்படி ஆகணும்னு ஆசை.
-ஆகணுமா வேண்டாமா? -ஆகணும்.
அப்ப, வண்டியை எடு!
ஜூலியோ, கதவைத் திற!
ஜூலியோ, திற!
வரியா? பைக்கிட்ட இருக்கோம்.
நாசமாப் போக!
-மேலிருந்து விழுந்தது ஞாபகமிருக்கா? -இல்ல.
சே, எப்படி ஞாபகம் இல்லாம போகும்?
அன்னிக்கு மழை பெஞ்சது.
நாம் பைக்கில் இருந்தோம் வழியில் சேறு குறுக்கே வந்தது.
அப்பா முன்னாடி போனார், அப்புறம் நான்,
ஆனா நீ அப்படியே நின்னுட்டே.
அதனால் அப்பா, எப்பவும் பொறுமை, எப்பவும் புரிஞ்சுகிறவர்,
கத்த ஆரம்பிச்சார், "தைரியமா இரு."
அடச் சே.
மேலிருந்து வழுக்கி விழுந்து அங்கேயே கிடந்தே,
அப்படியே அசையாம பந்து போல சுருண்டு. அழுது, அழுது.
என் பைக்கில் நான் திருப்பி கூட்டிட்டு போனேன். ஞாபகம் இல்ல?
ரஃபேலா இளவரசனைக் காப்பாற்றினாள். எப்பவும் போல.
இப்பவும் நீ விஷயங்களை சரியா எடுத்துக்காம இருப்பது சோகம்.
அது ஒரு கிண்டல்தான்.
நீ ஏன் இவ்வளவு கொடூரமா இருக்கே? உன் அப்பா போலவே இருக்க.
போகலாம்!
அவங்க போய் நேரமாச்சா?
உங்களால் போய் பிடிக்க முடியாது, மிஸ்.
அந்த நாய் எங்கே?
-எஜமானரா? -என்ன?
அவர் செத்துட்டார், மிஸ்.
சே! சே, சே, சே!
வோவ்! எல்லாம் அருமையா இருக்கு.
ஜூவானிட்டா, ரோசிட்டா, மதிய வணக்கம்.
சமையலறை என்றும் அதிசயங்கள் செய்யும் இடம்.
சமையல்காரனாக விரும்பினேன், கார்லோஸ்.
நீங்க...
உனக்கு நிறைய விஷயம் வேணும், ஆனா நீ ஒண்ணுமில்லாதவன்.
நீ புளுகன்.
நீ மொள்ளமாரி.
-உனக்கு தைரியம் இல்ல. -உனக்கு?
மனசாட்சியே இல்லாத பாம்பு. ஆட்டுத் தோல் போர்த்திய ஓநாய்.
நீ ஏன் இவ்வளவு கோபமா இருக்கே?
இவ்வளவு கோபம். சரியில்ல.
நாம் வளர்ந்தவங்க மாதிரி பேசணும்.
-சரி, பேசலாம். -மரியாதையா இரு.
-வாய்ப்பே இல்ல. சரியா?
சரி.
கிட்ட வராதே.
நீ மெழுகுவர்த்திய அணைக்கல!
என் வாழ்நாள் பூரா உன்னை மறக்க முயற்சி செஞ்சேன்!
போதும்!
எனக்கு நடந்ததிலே ரொம்ப கேவலமானவ நீ!
எங்கே இருக்கே? எங்கே?
இங்கே இருக்கேன்.
சே!
நீ கல் மாதிரி. இதயமே இல்ல.
காதல்னா என்னனு உனக்கு சொல்லிக் குடுத்தேன்.
ஜூலியோ, உனக்கு என்னைத் தெரியாது.
தன்னையே காதலிக்கத் தெரியாத உன்னை யார் காதலிப்பாங்க?
உனக்கு மக்களை புண்படுத்த தெரியும், விக்டோரியா.
என் பெயர் விக்டோரியா இல்ல!
நான் மேரி க்ளேர்.
சின்னவளா அப்பா இங்கே கொண்டு வருவார்.
அவருக்கு ஆறு ரொம்ப பிடிக்கும் ஏன்னா...
அவருக்கு, சலனமில்லாம இருப்பது இறந்தது போல.
கண்ணு...
உன் சகோதரன்...
நன்றி, அம்மா.
நன்றி, ரஃபேலா,
ஆனா அவர் கடந்த காலத்தைப் பற்றி பேசுவதை விரும்பமாட்டார்.
என் அப்பா
எப்பவும் ஒரு அடி முன்னால் நடந்து செல்பவர்.
எப்பவும் எதிர்காலம் பத்திதான்.
அவருக்கு செய்யும் உண்மையான மரியாதை
முன் நோக்கி போவதே.
ஒவ்வொரு நாளும் கடுமையா உழைப்பது.
நம்மை திரும்பக் கண்டுபிடிப்பது,
புதுப்பித்து கொள்வது.
நாம் பயப்படும் விஷயங்களை கூட செய்ய அப்பா சொல்லிக் குடுத்தார்.
நாம் விழுவதற்கு பயப்பட்டா, இல்ல...
இல்ல பைக்கில் ஏறுவதற்கு
பயப்பட்டால்.
என் அப்பா உலகிலேயே மிக விரும்பக் கூடிய மனிதன் இல்ல.
ஆனா அவர் நம்மை நேசிச்சார். அப்படித்தான் அவரை நாம் நினைவில் வைக்கணும்.
நன்றி.
ப்ளீஸ்.
எல்லாம் ராணிகள். அருமையான கை.
ஆனா...
ஒன்பதுகளின் போக்கர்.
வாக்குறுதின்னா வாக்குறுதிதான், கார்லோஸ். ஷாட்டோ மார்கோ எடுத்துக்கறேன்.
கனவான்களே, கிளம்பறோம். மாலை நேரத்தை அனுபவிங்க. மன்னிக்கவும்.
சோகமா இருக்காதீங்க, பாஸ்.
பெத்ரோ எப்பவும் போக்கரில் மோசம்தான்.
உன் அப்பா ப்ளஃப் ஆட விரும்புவார்.
ராஸ்ப்பெர்ரி டார்ட்?
சமையலறையில் ஒரு விபத்து நடந்தது, மேடம்.
அவன் கையில் இருந்த கார்ட் சரியில்லேன்னு தெரிஞ்சிருந்தும்,
ஜெயிக்கலாம்னு போனான்.
சொன்னான், "நீ தோத்தா, ரிஃபார்மா தெருவில் முழு நிர்வாணமா
-"ஓடணும்" -ஐயோ!
-தோத்தும் போயிட்டான்! -ஐயோ!
அவன் விமானி லைசன்ஸ் வாங்கின சமயம் ஞாபகம் இருக்கு.
அவன் அதுக்காக வேலை செய்யல.
-அதை விலைக்கு வாங்கினான், அன்பே. -ஆமா.
அது, விஷயம் என்னன்னா,
அகாபுல்கோவுக்கு தன் விமானத்தில் கூட்டிட்டு போவேனு கட்டாயப்படுத்தினான்.
நாங்க வந்து சேர்ந்த சமயம்,
தேவையான பெட்ரோல் போடலேன்னு அவனுக்கு ஞாபகம் வந்தது.
அதனால் கோல்ஃப் கோர்ஸில் 14வது துளை மேல் இறக்க வேண்டியதாச்சு.
பங்கர் இல்லாம இருந்திருந்தா,
நாங்க எல்லோரும் ஏரியில் மூழ்கியிருப்போம்.
சாரி.
சாரி, நான் சொல்ல வந்தது என்னன்னா உன் அப்பா நம் எல்லாரையும் சிரிக்க வெச்சார்.
நீ அவரை ரொம்ப நினைவுபடுத்தற.
ஆமா, ஏன்னா நாம் குழப்பவாதிங்க.
இல்ல, அப்படி இல்ல.
கவலை வேண்டாம், அத்தை.
அந்த கதை எனக்கு மனப்பாடமா தெரியும். என் அப்பா ஒரு சர்வ நாசம்.
தன் பணம் முழுசையும் கேலியன் ஃபண்டில் தொலைச்சார்.
அதற்கு பிறகு, குடிச்சுட்டு விமானம் ஒட்டி தன்னையும் அம்மாவையும் சாவடிச்சார்.
-முடிவு. -பல்பி.
இல்ல.
அது அவர்தான், ஜூலியன். நான் இல்ல.
அவர்.
சாரி. குடிச்சா அவ ஏன்னா ஆவான்னு உங்களுக்கு தெரியும்.
என் அப்பா பத்தி பேசிகிட்டே போகலாம். எல்லோரும் ஒரு மாதிரிதான்.
அவங்க ரெண்டு பேரும் இல்ல.
மன்னியுங்க.
மோசடியான ஒரு முதலீட்டு நிதியில்
அவங்க பணம் எல்லாம் வீணாப் போச்சு.
அந்த முழு மோசடியும் உலகத்துக்கே தெரியும்.
நம் நிறைய நண்பர்களும் அவங்கவங்க பணத்தை விட்டாங்க.
பாவம்.
-நீ நலம்தானே? -ஆமா, சாரி.
ஹே.
என்ன விஷயம்?
-ஆமா, இல்ல, சாரி. -என்ன ஆச்சு?
கொஞ்சம் குழப்பமா இருக்கு.
-தூங்கப் போறேன். -நான் கூட வரேன்.
இல்ல, நானே போய்க்கறேன்.
மேரி க்ளேர்.
ஃபெடரிக்கோவுக்கு!
சியர்ஸ்!
-சியர்ஸ். -சியர்ஸ்.
என்ன ஆச்சு?
ஹே, என்ன ஆச்சு?
நீ ஏன் அழறே?
இந்த குடும்பத்தில், நீ ஒரு தப்பு செஞ்சா, ஒழிச்சிடுவாங்க.
எல்லாம் வெத்துவேட்டுங்க.
இத்தனை நாளும், எங்களை ஒதுக்கிகிட்டே இருந்தாங்க.
முதலில், அது எங்க தப்பு இல்ல.
இரண்டாவது, அது 15 வருஷம் முன் நடந்தது.
டின்னர் போது நடந்ததுக்கு சாரி.
எனக்கு ஒரு...
நினைவு வந்தது.
நான் ஒரு சிக்கலான உறவிலேருந்து வெளிய வந்துகிட்டிருக்கேன்.
புரிஞ்சுது. என் வாழ்வின் கதை இதுதான்.
விஷமான மனிதர்கள்.
எப்படி அங்கிருந்து தப்பிச்சே?
பயணம் செஞ்சுதான்.
மொரோக்கோலேருந்து ஐஸ்லேண்ட் போனேன்.
எல்லா இடத்துக்கும். எல்லா இடத்துக்கும்.
உனக்குப் பிடிச்ச இடம் எது?
டஸ்கனி.
ஏன்னா அங்கதான் நான் என்னை கண்டுபிடிச்சேன்.
என் வாழ்வின் காதலை சந்திச்சேன்.
கலை.
நானா இருப்பது சுலபம் இல்ல.
ஆமா, நான் ஒரு உர்கீசா.
நான் முக்கியமானவ அழகானவ.
ஆனா நான் வலிமையானவ மேலும் புத்திசாலியும் கூட.
அவங்க நினைப்பதை விட அதிகம் உள்ளவ.
அல்லது இல்ல.
ஒருவேளை இல்ல.
ஒருவேளை நான் வெத்துவேட்டுதானோ எதுக்கும் பிரயோஜனம் இல்லாதவளோ.
என் அப்பா மாதிரி.
இருப்பதிலேயே அழகான விஷயம் தெரியுமா?
அங்கே நான் பார்த்த ஒரு வயதான ஜோடி என் தாத்தாபாட்டி போல ஆனாங்க.
எதையும் மெதுவா கையாளவும், வாழ்வை இன்னும் உண்மையா வாழவும் சொல்லி தந்தாங்க.
உன்னிடம் எதுக்கு சொல்றேன்னு தெரியல. அசட்டுத்தனம்!
நான் நினைக்கிறேன்
அறிமுகமே இல்லாதவர் உன் வாழ்வை எப்படி மாற்ற முடியும் என்பது ஆச்சரியம்.
சில சமயம் அப்படி நடக்கும்.
நீ ஒரு போராளி.
உனக்கு என்ன வேணும்னு தெரிஞ்சுக்கறது தப்பில்ல.
உனக்கு என்ன வேணும்னு உனக்கு சரியா தெரியுது. அதுவே பெரிய விஷயம்.
சரிதான்.
என்ன வேணும்னு தெரியும்.
ஆனா எல்லோரும் ஃபெடேவை பார்த்துகிட்டே இருக்கிறதினால் நான் காணாம போயிடறேன்.
அது அறுப்பா இருக்கு.
அனைவரும் என்னை பாப்பாங்க.
என் வழி எதுன்னு தெரியலேன்னு சில சமயம் தோணுது.
இழுபட்டுகிட்டே போகிறது போல. தெரியுதா?
ஆனா சில சமயம்,
நான் எங்க இருக்கணுமோ அங்கதான் போய் சேரறேன்.
சப்தம் போடாதே
ஏன்னா நான் இப்ப செய்யப் போறது உன்னை பயப்படுத்தலாம்.
-ஆனா அது உனக்கு பிடிக்கும். -ஆனா...
அன்பே, நான்...
மிச்சி?
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு கிரண் காஷ்யப்
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் பிரதீப் குமார்