-Goedemorgen, meneer. -Chumpi.
-Wat? -Pas op.
-Respect. Bedankt, Carlitos. -Toe maar.
Goedemorgen, Carlitos.
Vond je de playlist leuk? Of was die te somber?
Voor mij ook koffie.
-Waarom die lange gezichten? -We hebben niet geslapen.
Helemaal niet.
We hoorden de hele nacht 'boem'. Niet eens 'boem', maar...
-Meer... -Chumpi, hou op.
Nee, jij...
-Zat jij niet te klagen? -Jawel.
-Wie was het? -Wie?
Goedemorgen.
-Verdomde zwager. -Fede.
Laat het, man.
Met wie was je? We deden geen oog dicht.
Was ik het maar.
Wie was het dan?
Mijn moeder?
-Nee. -Ja.
Bah. Nee.
Bingo. Mam krijgt een beurt.
-Hou op, Rafaela. -Man.
Wat dachten jullie dan? Dat ze hem het gras liet maaien?
-Hou op. -Stop.
Laat mam toch lekker neuken. Misschien ontspant ze dan.
Orgasmes doen wonderen. Toch, zwager?
Ik kan een kaart voor je tekenen.
Voor mij? Niet nodig.
Ik ken alle wegen
naar goedkeuring van mijn lief.
Moeten we hier tijdens het eten over praten?
Geen orgasmes bij het ontbijt?
Het is niet grappig om te praten over mam die...
-Neukt? -Ja. Die neukt.
Met een vreemde, in het weekend waarop we papa's as uitstrooien.
-Dat vind jij toch ook? -Ja.
Jaloers.
Wat?
Sorry, ik verslikte me.
Zwager, ik schop je uit het poloteam.
Hier.
Wat brood zal je opvrolijken. Toe maar.
Wat een gezeik.
Misfortune
Schat, je laat me vallen.
Ik verdrink, prinses.
-Haal adem. -Dat probeer ik. Het lukt niet.
Heb ik een snotje?
Goedemorgen.
-Goedemorgen, schoonmoeder. -Wat een prachtige dag.
Geen wolkje aan de lucht.
Jullie zijn echt een plaatje.
Je hebt me naar een mooie plek gebracht.
Dit is nog niet alles.
Heel mooi, zelfs.
Hoe gaat het? Goedemorgen.
Majesteit.
Uwe Koninklijke Hoogheid van Culiacán.
-De Garnalenkoning. Goedemorgen. -Prins.
-Alsjeblieft. -Nee, toe.
Schat.
Ga je niks zeggen?
-Wat kan ik doen? -Geen idee. Iets.
Wie is dat?
Gewoon een helikopter.
Bedankt.
-Carlitos, hoe gaat het? -Welkom.
Broertje, we zijn er.
Hoi.
-Ine. Chumpi. Hoi. -Hoi, Andres.
Hoe gaat het?
Fede. Federico.
Andres mag best langskomen, maar niet als hij vrienden meebrengt.
-Dit is geen feestje. -Denk eens na over wat je net zei.
Hoi, Camila.
-Hoi. -Broertje.
Broertje.
-Hoe gaat het? -Goed, met jou?
Marie Claire.
Hoi.
Ze zei dat ze al jaren niet in Mexico was geweest,
dus ik wilde haar meenemen naar het paradijs.
-Welkom. Roep maar als je iets nodig hebt. -Bedankt.
Fede, heb je even?
-Mag ik? -Natuurlijk.
MANNEN DIE UITLEGGEN
'Geen verontschuldiging
'voor het fout uitleggen van dingen die ik weet en zij niet.'
Goed boek.
Rafaela.
-Marie Claire. -Een genoegen.
Aangenaam.
-Hoi. -Hoi.
Niks, man.
Het duurde zo lang om ons uit die lift te krijgen.
We raakten aan de praat
en het was alsof we oude vrienden waren.
Het was mijn kans om te zeggen: 'Harry,
'als je echt van haar houdt, moet je alles voor haar doen.'
Dus hij keek me heel serieus aan en zei...
-Hou op. -'Bedankt, Michi.
'Je hebt gelijk. Ik ga met haar trouwen.'
En zo was het. Nu leven ze nog lang en gelukkig.
Ik zit er nooit naast. Nooit.
-Eens kijken... -En dan?
Gemenerik. Je laat ons altijd in spanning.
Ga er nou niet zo over door.
We moeten alles doen voor de liefde.
Zelfs het onmogelijke. Proost.
Wiens neef was jij ook alweer?
-Van Constanza. -Die Griekse meid?
Raar. Die had toch geen neven?
-Constanza, die... -Die dikke.
Ik ging met de hele familie naar Santorini.
-Ik heb je niet gezien. -Raar.
-Ja. -Niet de Griekse Constanza.
De Nederlandse. Achternicht van de kroonprins van Noorwegen,
wiens tweede vrouw, Delfina de Braganza, nicht van Filips van België is.
Ze zijn elke zomer in Normandië omdat de Griekse eilanden
zo ondraaglijk druk zijn.
-Je bent er geweest, toch? -Moeilijk te volgen,
al die Europese families...
-Nee. -Zo ingewikkeld.
Goed zo.
-Kom. Jouw beurt. -Ik wilde net komen. Goede timing.
-Eens kijken. -Eens kijken.
Hier. Zo ja. Dat is goed.
-Dit been voor? -Ja.
-Zijn ze klaar? -Hou vast.
-Wacht. -Zo moet het.
Oké.
-De truc is... -Ja.
Goed zo.
Bedankt.
Nee. Het is mijn beurt.
Ze is goed, zag ik.
-Echt niet. -Jawel.
-Wie is de baas? -Heel goed.
-Wie is de baas? Wie? -Oké.
-Dat was oefening. -Oefening.
Laten we opnieuw spelen in teams.
-Spelen we nu echt? -Prima. Chumpi.
-Kom op, Chumpi. -Hé.
-Oké, dus... -Ik kom.
-Ik ga wel eerst. -Klaar om te winnen?
-Wat is er? -Mijn voet slaapt.
Jullie twee. Jij bij mij, schoonheid.
-Wat? -Ik ging bij Fede, geloof ik.
Andrew, het spijt me. Ik ben vandaag met je vriendin.
Serieus, man?
-Maar ik ben hierna, oké? -Jij mag hierna.
Uiteraard.
Ik ben zijn vriendin niet.
Sorry.
-Hoe gaan we je zus verslaan? -Luister.
-Zij gaat altijd voluit. -Oké.
Laat het aan mij over.
-Zeker weten? -Echt wel.
-Echt wel.
Fede, je hebt deze laten vallen.
Ze zijn van jou.
Voorzichtig, Fede.
Ja.
Je kunt het, schat.
Sorry. Wat is er? Kun je je niet concentreren?
Juich nog maar niet. We beginnen pas net.
-Mijn beurt. -Liefste.
Verdomme, Chumpi. Vat het nou serieus op.
Ik heb één arm langer dan de andere.
-En nu met links. -Geen smoesjes.
Met mijn linkerarm...
-Kom op. -Laat zien wat je hebt geleerd.
Jammer dat je Fede hebt gekozen. Ik win altijd.
Geef me even wat ruimte.
Kom op, schat.
Kom op.
Kom op, team.
Vooruit. Kom op.
Gewonnen.
Mijn god.
Ik riep het te snel.
-Gaat het? -Gaat het, schat?
-Ja, perfect. -Ja, prima.
Mijn hemel.
Ik ben in orde.
Gaat het?
Fede?
-Fede. -Shit.
Fede.
Ga weg. Ik wil niet praten.
Sorry, ik dacht dat je...
Kom binnen.
Ik heb dit voor je. Ik voel me rot.
Het spijt me echt. Gaat het?
Ja.
Ik weet het niet. Ik ben niet in orde.
Een rotdag. Of week. Deze hele maand was klote.
Mag ik?
Ja.
Klaag maar als je wilt. Ik vertel het niet door.
Ik weet niet wat er is.
Pap is nog geen twee maanden dood. We kwamen hier zijn as uitstrooien.
En ze lijkt hem te zijn vergeten. Ik bedoel...
Mijn vader was geen perfecte vent...
Maar hij was je vader.
Binnen twee tellen had ze die sukkel gevonden.
Sorry dat ik je al mijn familiedrama vertel.
Heb je geprobeerd met haar te praten?
Praten?
Je kunt niet met haar praten.
Je kan het proberen. Je wilt haar niet ook verliezen.
Waar moet ik beginnen?
Nou...
Je kunt beginnen met zeggen...
Met zeggen wat je van die gast vindt.
En hoe je je daardoor voelt.
Iemand heeft me ooit verteld
dat als je vanuit het hart spreekt, de woorden op de juiste plek komen.
Goed.
Zal ik dit hier laten?
Oké.
-Sorry. -Het gaat wel.
-Nee, echt. Sorry. -Het gaat heus wel.
Weet je wat zou helpen? Iets warms erop.
Ik ga het bubbelbad in. Kom ook, als je wilt.
-Denk erover na. -Klinkt goed.
Ik zie je vanavond.
Hé. Bedankt.
Hoi, schoonheid.
-Ik heb je eindelijk gevonden. -Zocht je me?
Ja, ik heb een halfuur overal gezocht.
Ik heb een idee.
Zullen we onze badkleding aantrekken
en samen deze fles wijn drinken?
Hoe moet ik dit zeggen?
-Het klikt goed tussen ons. -Ja.
-Toch? Dat voel ik ook.
Als broer en zus.
Oké.
Als je mij je laat kussen, merk je dat we niet als broer en zus zijn.
Het zal een geweldige kus zijn.
Misschien een beetje raar,
maar ik heb altijd een broer gewild.
Dat is juist goed.
Kop op.
Daar.
Daar?
-Daar. -Is dat goed?
Daar.
Nee.
-Daar. -Zo goed?
-Ja, daar. -Daar?
Het eten.
Hoi.
Goedenavond. Mam.
Kunnen we praten?
Alleen.
Michi, geef ons even.
Zeker.
Wat? Zware nacht?
Ja.
Ik ook.
Die van jou was vast minder erg.
Wat is er gebeurd? Wil je praten?
Nee.
Ja.
Vertel. Wat is er gebeurd?
Weet je wat Marie Claire zei?
-Wat? -Dat ze me ziet als een broer.
-Als haar verdomde broer. -Hard, niet?
Het klikte op het feest.
Ja, toch? Ik dacht dat er een vonk was.
Heb ik het mis? Of ben ik gewoon een sukkel?
Zeg dat niet.
Het zit zo.
Die meid heeft iets magnetisch.
Je krijgt buikpijn als je haar ziet.
Ja, zo voel ik dat. Hierzo.
Je wil haar favoriete kleur raden.
Met haar wakker worden, ontbijt maken.
Samen de hond uitlaten.
Ja. Dat wil ik allemaal met haar.
Weet je wat het rare is?
Ik heb haar pas net ontmoet en denk dat ik van haar hou.
Dingen die uit het hart komen, komen altijd op de juiste plek terecht.
Mam...
Morgen is de uitvaart van papa.
Ik weet dat iedereen anders met dingen omgaat
en dat dit voor jou bevrijdend kan zijn.
Maar je denkt niet na over hoe wij ermee omgaan.
Dit lijkt allemaal zo gestoord.
Ik denk dat je gek bent geworden.
Ik bedoel, ik vertrouw hem niet.
-Ik ben bang dat hij... -Nee, luister.
Je hoeft je nergens zorgen om te maken.
Ik kan voor mezelf zorgen. Ik wil jullie absoluut niet kwetsen.
Maar dit is mijn huis, Fede. Ik ben volwassen en heb behoeften...
Mam, alsjeblieft.
-Alsjeblieft. -Stop.
Jij wilde praten.
-Als volwassenen. Dus? -Ja, maar bespaar me de details.
Goed.
Je zult hem morgen niet zien.
Dat beloof ik.
Blij?
Ja.
Mag ik je een geheim vertellen?
Ik zie dat ze hechter wordt met Fede.
Hij is je vriend.
Ik weet het niet, maar zoiets doe je niet.
Eén ding.
Als je iemand leuk vindt,
echt heel leuk vindt,
moeten vrienden dat respecteren.
Respect. Anders is het voorbij.
Ga met Fede praten
en zeg dat hij haar met rust laat.
Zo simpel is het.
Ja.
Met hem praten.
Bedankt, Michi.
Dat is de laatste keer dat we de auto nemen.
Hoi, alles goed?
-Goedenavond. -Goedenavond. Gaat het?
Drankje?
Fede, stop.
Je kunt niet altijd alles hebben.
-Maar... -Het is mijn beurt, lul.
Waar heb je het over?
Marie Claire, klootzak.
Ik weet 99,5% zeker dat ik van haar hou.
Niet 100%, want ik ken haar pas net.
Maar als ik haar zie, voel ik iets, diep vanbinnen,
en ik wil...
Ik wil honden met haar uitlaten. Snap je?
Doe dat dan.
Versier haar niet, want ze is de liefde van mijn leven.
Dat zal ik niet doen. Oké?
Ik hou van je.
Oké.
Goedemorgen.
-Goedemorgen. -Je ziet er prachtig uit.
We moeten praten.
-Ja. -Ik zat te denken...
Vandaag is een gevoelige dag voor de familie.
Ik denk dat het voor iedereen beter is als ze jou niet zien.
Alleen vandaag.
Ja. Uiteraard.
Dat begrijp ik. Het is heel persoonlijk.
Het is mijn plek niet. Ik zal op je wachten.
Fede heeft iets gezegd.
Dingen die uit het hart komen,
komen altijd op de juiste plek terecht.
Dat zette me aan het denken.
Waar komt dit allemaal vandaan?
Misschien lopen we te hard van stapel.
-Zo ben ik niet, Michi. -Ik ook niet.
Maar we hebben het leuk gehad samen.
Laat maar. Luister.
Wie is hier wie?
Wie kan ons nou vertellen hoe we moeten zijn?
Wie kan over ons oordelen?
We maken onze eigen keuzes. Geen oordeel meer.
We zijn blij. We zijn in orde. We zijn vandaag hier.
-Ja. -We zijn ons.
-Morgen bestaat niet. -Dat weet ik.
Maar vandaag moet ik bij mijn familie zijn.
Hoi, schat.
Toe maar, pak aan.
'Dingen die uit het hart komen, komen altijd op de juiste plek terecht.'
Waar heb je het over?
Dat schreef ik aan je in een brief toen ik 16 was.
Nee, dat herinner ik me niet.
Je bent zo nep.
Julio, laat me langs. Ik moet mijn motor halen.
Camila is een slimme vrouw.
Vroeg of laat
beseft ze dat je maar voor één ding goed bent.
Excuseer mij.
Julio, nee. Wat doe je? Laat los.
Ik wens je heel veel plezier.
Julio. Doe verdomme open.
-Zeker? Ik wil geen ongeluk krijgen. -Ik heb ze nagekeken.
-Ik kan niet meer... -De achterste?
Ja.
En hier? De remmen?
Ik heb zelf de vloeistof bijgevuld.
-Bedankt. -Geen ongelukken.
Nee. Dat verzeker ik je.
Wat is er, Fede?
Eens kijken. Je opa was een motorrijder.
Je vader ook. Voor jou is het de vraag of je er een wilt zijn.
-Wil je dat of niet? -Ja.
Stap dan op die verdomde motor.
Julio. Doe die deur open.
Julio, doe open.
Kom je nog? Bij de motoren.
Krijg toch wat.
-Weet je nog toen je van die klif viel? -Nee.
Hoe kun je dat nou vergeten?
Het had geregend.
We reden op onze motors en het werd ineens modderig.
Pap ging eerst, toen ik,
maar jij verstijfde.
Dus onze vader, altijd zo geduldig en begripvol,
begon te roepen: 'Verman je toch.'
Godver.
Je rolde van de klif af en bleef daar liggen,
opgerold, zonder te bewegen. Je bleef maar huilen.
Ik moest je op mijn motor meenemen. Weet je dat niet meer?
Rafaela redde de prins. Zoals altijd.
Wat triest dat je zelfs nu niks serieus kan nemen.
Het was een grap.
Waarom moet je zo wreed zijn? Je bent net als pap.
We gaan.
Zijn ze al lang weg?
Ik denk niet dat u ze nog inhaalt.
Waar is die klootzak?
-De baas? -Wat?
Die is dood, juffrouw.
Godver.
Wauw. Alles ziet er geweldig uit.
Juanita, Rosita, goedemiddag.
De keuken is altijd een plek voor wonderen geweest.
Ik wilde kok worden, Carlos.
Jij...
Je wilde veel dingen, maar je bent niks.
Je bent een leugenaar.
Je bent manipulatief.
-Je hebt geen ballen. -En jij dan?
Een harteloze slang. Een kreng in schaapskleren.
Waarom toch al dat geweld?
Zo gewelddadig. Dat hoort niet.
We moeten als volwassenen praten.
-Dan praten we. -Beschaafd.
-Echt niet. -Oké?
Oké.
Waag het niet.
Blaas de kaarsen uit.
Ik heb mijn hele leven geprobeerd om je te vergeten.
Genoeg.
Je bent het ergste wat mij ooit is overkomen.
Waar ben je? Waar?
Ik ben hier.
Godver.
Je bent van steen. Geen hart.
Ik heb je geleerd wat je weet over liefde.
Julio, je kent me niet meer.
Wie kan van je houden als je niet van jezelf houdt?
Jij kwetst mensen alleen maar, Victoria.
Zo heet ik niet.
Ik heet Marie Claire.
Mijn vader bracht me hier vroeger naartoe.
Hij was dol op de rivier, want
voor hem was stilstaan net als dood zijn.
Schat...
Je broer...
Bedankt, mam.
Bedankt, Rafaela,
maar hij zou niet willen dat we het verleden bovenhalen.
Mijn vader
was een man die altijd een stap voor was.
Hij keek naar de toekomst.
De beste manier om hem te eren,
is om door te gaan.
Elke dag hard te werken.
Onszelf opnieuw uit te zien vinden.
Te innoveren.
Pap leerde ons om dingen te doen die ons bang maakten.
Als we bang waren om te vallen...
Of bang om weer
op de motor te stappen.
Mijn vader was niet de liefdevolste man ter wereld.
Maar hij hield van ons. Zo moeten we ons hem herinneren.
Bedankt.
Alsjeblieft.
Drie vrouwen. Wat een goede hand.
Maar...
Vier negens.
Beloofd is beloofd, Carlos. Ik krijg de Château Margaux.
Heren, we gaan. Fijne avond nog. Excuseer mij.
Niet getreurd, baas.
Pedro was altijd erg slecht in poker.
Jullie vader blufte graag.
En de frambozentaart?
Een ongelukje in de keuken, mevrouw.
De gringo wist natuurlijk dat hij een slechte hand had.
En hij ging ervoor.
Hij zei: 'Als je verliest, moet je de Reforma oversteken,
-'zonder kleren.' -Nee.
-En hij verloor. -Nee.
Ik weet nog toen hij zijn vliegbrevet haalde.
Dat heeft hij niet gehaald,
-maar gekocht. -Ja.
Nou, het zat zo.
Hij wilde ons in zijn vliegtuig meenemen naar Acapulco.
Toen we aankwamen,
besefte hij dat hij niet genoeg getankt had.
We landden uiteindelijk op de 14e hole van de golfbaan.
Als de bunker er niet was geweest,
zouden we in het meer verdronken zijn.
Sorry.
Sorry. Ik bedoelde maar dat jullie vader ons altijd aan het lachen maakte.
Jullie doen me aan hem denken.
Ja, omdat we zo'n puinhoop zijn.
Nee, natuurlijk niet.
Geen zorgen, tante.
Ik ken dat verhaal uit mijn hoofd. Mijn vader was een ramp.
Toen verloor hij alles in het Galleon Fund.
Daarna vloog hij dronken en joeg hij zichzelf en mama de dood in.
-Einde. -Balbi.
Nee.
Hij was het, Julián. Niet ik.
Hij.
Sorry. Je weet hoe ze is als ze dronken is.
Praat maar verder over mijn vader. We staan tenslotte quitte.
Ze zijn allebei dood.
Pardon.
Hun ouders verloren al hun geld
in een beleggingsfonds dat fraude bleek te zijn.
De hele zwendel haalde het internationale nieuws.
Veel vrienden van ons zijn ook hun geld kwijt.
Arme mensen.
-Gaat het wel? -Ja, sorry.
Wat is er?
-Ja, nee. Sorry. -Wat is er?
Ik voel me niet zo lekker.
-Ik ga naar bed. -Ik loop mee.
Nee, ik red me wel.
Marie Claire.
Op Federico.
Proost.
-Proost. -Proost.
Wat is er?
Hé, wat is er?
Waarom huil je?
Als je in deze familie een fout maakt, word je gekruisigd.
Ze zijn allemaal nep.
Ze hebben ons altijd aan de kant geschoven.
Ten eerste om iets dat niet onze schuld was.
En ten tweede was het 15 jaar geleden.
Het spijt me van het etentje.
Ik kreeg een...
Een herinnering.
Ik heb net een ingewikkelde relatie achter de rug.
Ik snap het. Daar weet ik alles van.
Giftige mensen.
Hoe kwam je eruit?
Door te reizen.
Ik ging van Marokko naar IJsland.
Gewoon overal.
Wat was je favoriete plek?
Toscane.
Daar heb ik mezelf gevonden.
En de liefde van mijn leven.
Kunst.
Het is moeilijk om mij te zijn.
Ja. Ik ben een Urquiza.
Ik ben belangrijk en knap.
Maar ik ben ook sterk en slim.
En veel meer dan zij allemaal denken.
Of niet.
Misschien niet.
Misschien ben ik maar oppervlakkig en nergens goed voor.
Net als mijn vader.
Wil je weten wat het leukste is?
Een oud stel dat ik daar ontmoette, werden surrogaat-grootouders.
Ze leerden me om het rustig aan te doen en authentieker te leven.
Ik weet niet waarom ik je dat vertel. Wat gênant.
Ik denk
dat het gek is hoe een volslagen vreemde je leven kan veranderen.
Soms gebeurt dat.
Je bent een vechter.
Er is niks mis met weten wat je wilt.
En jij weet precies wat je wilt. Dat is veel waard.
Je hebt gelijk.
Ik weet wat ik wil.
Maar iedereen let zo op Fede dat ik onzichtbaar ben.
Ik ben het zat.
Nu zullen ze me allemaal zien.
Soms lijkt het alsof ik m'n weg niet kan vinden.
Alsof ik gewoon meegevoerd word. Snap je?
Maar soms
kom ik precies terecht waar ik moet zijn.
Maak geen lawaai,
want je schrikt misschien van wat ik ga doen.
-Maar je zult het fijn vinden. -Maar...
Schat, ik was...
Michi?
Ondertiteld door: Sylvy Notermans
Creatief Supervisor: Xander Purcell