-Magandang umaga, Sir. -Chumpi.
-Ano? -Mag-ingat ka.
-Respeto. Salamat, Carlitos. -Sige lang po.
Magandang umaga, Carlitos.
Nagustuhan mo ba 'yong playlist? O masyado bang malungkot?
Kape rin sa 'kin.
-Ba't ganyan ang mga hitsura niyo? -Di kami nakatulog. Salamat, Carlitos.
Wala.
Buong gabi kaming nakarinig ng "boom." Hindi pala "boom," tila…
-Parang… -Chumpi, tama na!
Hindi, ikaw…
-Hindi ba't nagrereklamo ka? -Oo.
-Sino 'yon? -Sino?
Magandang umaga.
-Lintik, bayaw. -Fede.
Hayaan mo na, pare.
Sino'ng kasama mo? Hindi man lang kami nakatulog.
Sana nga ako 'yon, bayaw.
Kung hindi ikaw, sino?
Ang nanay ko?
-Hindi. -Oo.
Kadiri. Hindi.
Ding, ding, ding! May tumira kay Inay.
-Tama na, Rafaela. -Pare!
Ano'ng palagay n'yo, mga gago? Dinala niya 'yon dito para magtabas ng damo?
-Tama na! -Tama na!
Eh ano naman kung gano'n? Baka mapakalma siya no'n.
May milagrong nagagawa ang orgasm. Hindi ba, bayaw?
Kung kailangan mo ng mapa, puwede kitang ipagguhit.
Ako? Hindi na kailangan.
Alam ko lahat ng paraan
para mapapayag ang mahal ko.
Puwedeng hindi ito ang pag-usapan natin sa kainan?
Bawal pag-usapan ang orgasm sa agahan?
Di nakakatuwang pag-usapan si Mama na…
-May kasiping? -Oo, may kasiping.
May kasiping na estranghero, kung kailan isasaboy ang abo ni Papa?
-Sang-ayon ba kayo? -Oo.
Buti pa siya.
Ano?
Paumanhin, nabulunan ako.
Bayaw, tatanggalin kita sa pangkat ng polo.
Tingnan mo.
Kumain ka ng tinapay para bumuti ang pakiramdam mo.
Ang lamya.
Kamalasan
Mahal, mahuhulog ako dahil sa 'yo!
Nalulunod ako, mahal.
-Huminga ka. -Sinubukan ko, pero hindi ko kaya.
May kulangot ba ako?
Magandang umaga!
-Magandang umaga, biyenan. -Ang ganda ng araw.
Walang ulap sa langit.
Bagay kayong dalawa.
Ang ganda ng lugar na pinagdalhan mo sa 'kin.
Hintay lang, marami pa.
Ang ganda nga talaga.
Kumusta? Magandang umaga.
Kamahalan.
Ang kamahalan ng Culiacan.
-Hari ng Hipon. Magandang umaga. -Prinsipe.
-Pakiusap. -Hindi, pakiusap.
Mahal!
Wala ka bang sasabihin?
-Ano'ng magagawa ko? -Ewan ko. Kahit ano.
Sino 'yon?
Di ka pa nakakita ng helicopter?
Salamat.
-Carlitos, kumusta ka? -Mabuti po.
Kapatid! Narito na kami!
Kumusta?
-Ine. Chumpi. Uy! -Kumusta, Andres?
Kumusta?
Fede! Federico.
Anak, malaking bagay na narito si Andres. At nagsama pa siya ng kaibigan.
-Di ito party. -Mama, isipin mo nga ang sinabi mo.
Hi, Camila?
-Hi. -'Tol.
'Tol!
-Kumusta, pare? -Mabuti, ikaw?
Marie Claire.
Kumusta?
Matagal na daw siyang di nakakapunta sa Mexico,
kaya gusto ko siyang dalhin sa paraiso.
-Sabihin niyo lang ang kailangan niyo. -Salamat.
Uy, Fede, puwede ka bang makausap?
-Puwede ba? -Oo naman.
"Wala pang lalaking umako
sa maling paliwanag nila sa mga bagay na alam ko at di nila alam."
Maganda 'yan.
Rafaela.
-Marie Claire. -Nakatutuwa naman.
Masaya akong makita ka.
-Kumusta? -Kumusta?
Wala, pare. Wala.
Ang tagal bago kami nakalabas sa elevator.
Nag-usap kami, tapos alam mo na,
tila ang tagal na naming magkaibigan.
Pagkakataon ko na para sabihing, "Harry, pare,
kung mahal mo talaga siya, gagawin mo ang lahat para sa kanya."
Tiningnan niya ako nang seryoso at sinabing…
-Tumigil ka. -"Salamat, Michi.
Tama ka. Pakakasalan ko siya."
At iyon na nga. Masaya na sila sa piling ng isa't isa.
Hindi ako nagkakamali. Ni minsan.
-Tingnan natin… -Tapos?
Huwag kang gago. Lagi ka na lang nambibitin.
Mahal, tama na 'yan.
Kailangan nating gawin ang lahat para sa pagmamahal.
Kahit ang imposible. Kampay.
Kaninong pinsan ka nga? Nakalimutan ko.
-Kay Constanza. -Iyong Griyegong babae?
Akala ko, wala siyang pinsan.
-Constanza, 'yong… -Iyong mataba.
Pumunta ako sa Santorini kasama ang buong pamilya…
-Hindi kita nakita. -Nakakaloko.
-Oo. -Hindi 'yong Griyegong Constanza.
Iyong Dutch na Constanza, pangalawang pinsan ng Prinsipe ng Norway,
pangalawang asawa ni Delfina de Braganza, pamangkin ni Philippe ng Belgium.
Sa Normandy sila tuwing tag-init dahil malala ang mga isla ng Greece
at napakaraming tao.
-Nakapunta ka na roon, di ba? -Ang hirap sundan
ng mga pamilyang ito ng Europa…
-Hindi. -Ang komplikado.
Iyon na nga.
-Sige na, ikaw na. -Papunta na ako. Ang ganda ng tiyempo.
-Tingnan natin. -Tingnan natin.
Heto. Ganyan nga.
-Itong paa na 'to sa harap? -Tama.
-Tapos na ba sila? -Hawakan mo 'to.
-Sandali. -Ganyan nga.
Sige.
-Ang susi… -Oo.
Magaling!
Salamat.
Hindi. Ako na.
Oo, magaling siya. Nakita ko.
-Hindi nga! -Oo!
-Sino'ng boss? -Magaling.
-Sino'ng boss? Sino? -Oo na.
-Praktis lang 'yon. -Praktis!
Maggrupo tayo. Ano?
-Seryosong laro na ba? -Ayos. Chumpi!
-Sige na, Chumpi! -Uy.
-Sige, eh di… -Parating na.
-Mauuna ako. -Handa ka nang manalo, Chumpi?
-Ano'ng meron? -Sinumpong ang paa ko.
Kayong dalawa, kasama ko kayo.
-Ano? -Si Fede yata ang kasama ko.
Andrew, paumanhin, kasama ko ang nobya mo ngayon.
Seryoso, pare.
-Ako ang susunod, okay? -Ikaw ang susunod.
Halata naman.
Hindi niya ako nobya.
Paumanhin.
-Paano natin tatalunin ang kapatid mo? -Makinig ka.
-Lagi siyang naninigurado. -Okey.
Ako'ng bahala.
-Sigurado ka? -Oo naman.
-Oo. -Oo.
Fede, nalaglag mo 'to.
Sa 'yo 'yan.
Dahan-dahan, Fede.
Ayos!
Kaya mo 'yan, mahal!
Ikinalulungkot ko, pare. Bakit? Hindi ka makapokus ngayon?
Huwag kang masabik. Nagsisimula pa lang tayo.
-Ako na. -Mahal ko!
Letse naman, Chumpi! Seryosohin mo, pakiusap.
Mas mahaba 'yong isang braso ko o.
-Kaliwa naman. -'Wag ka nang magdahilan!
Tingnan mo, sa kaliwa…
-Sige na! -Tingnan natin ang natutunan mo.
Sayang at pinili mo si Fede dahil lagi akong nananalo.
Bigyan mo ako ng espasyo, pakiusap.
Sige na.
Sige!
Sige na.
Tira! Sige na!
Tagumpay!
Diyos ko!
Ang aga kong tinawag ang tagumpay.
-Ayos ka lang? -Ayos ka lang, mahal?
-Oo. -Ayos lang ako.
Naku naman.
Ayos lang ako.
Ayos ka lang?
Fede?
-Fede! -Bwisit.
Fede.
Alis na. Ayokong makipag-usap.
Pasensya na, akala ko…
Pasok ka.
Paumanhin. Dinala ko ito. Nakokonsensiya ako.
Pasensya na. Ayos ka lang ba?
Oo.
Hindi ko alam. Hindi ako maayos.
Ang gulo ng araw na 'to… o ang linggo. Ang gulo ng buwan na 'to.
Puwede ba?
Oo.
Puwede kang magmaktol. Hindi ko sasabihin.
Hindi ko alam kung ano'ng mali.
Wala pang dalawang buwan nang mamatay si Papa. Isasaboy namin ang abo niya.
Tila nakalimutan na siya ni mama…
Hindi man si Papa ang pinakamabuti pero…
Pero siya ang ama mo.
Ang bilis niyang nakita ang bobong 'yon.
Paumanhin. Sinasabi ko sa 'yo ang drama ng pamilya namin.
Kinausap mo na ba siya?
Kausapin?
Di mo makakausap ang babaeng 'yon.
Puwede mong subukan. Tingin ko eh ayaw mo ring mawala siya.
Di ko alam kung saan ko sisimulan.
Eh di…
Simulan mo sa pagsabing…
Puwede mong sabihin ang opinyon mo sa lalaking 'yon.
At kung ano'ng pakiramdam mo rito.
May nakapagsabi sa 'kin na
kung galing sa puso ang sasabihin mo, makakarating ito nang maayos.
Buweno…
Iiwan ko to sa 'yo.
Sige.
-Paumanhin. -Ayos lang.
-Hindi nga, paumanhin. -Ayos lang talaga ako.
Alam mo kung paano ka makatutulong? Lagyan mo 'to ng pampainit.
Pupunta ako sa hot tub. Sumama ka kung gusto mo.
-Pag-isipan mo. -Mukhang magandang ideya.
Mamayang gabi.
Uy, salamat.
Uy, ganda.
-Nahanap din kita. -Hinahanap mo ako?
Oo, kalahating oras na akong naghahanap.
May ideya ako.
Bakit hindi tayo magbihis ng panlangoy
at inumin itong wine nang magkasama?
Paano ko ito sasabihin?
-Nagkakaintindihan tayo. -Oo.
-Di ba? Pakiramdam ko rin.
Pero bilang kapatid.
Okey.
Marie Claire, kung hahayaan mong halikan kita, malalaman mong hindi ganoon.
Kakaibang halik. Halik na…
Nakakailang,
pero matagal ko nang gusto ng kuya.
Uy, magandang bagay 'yon!
Magsaya ka.
Diyan.
Diyan ba?
-Diyan. -Maganda ba?
Diyan.
Hindi.
-Diyan. -Ayos ba?
-Oo, diyan. -Diyan ba?
Hapunan na.
Kumusta?
Magandang gabi. Mama!
Puwede ba tayong mag-usap?
Nang tayo lang.
Michi, lumabas ka muna.
Oo naman.
Ano? Magulong gabi?
Oo.
Pareho tayo.
Tingin ko, hindi mo mahihigitan ang akin.
Bakit? Ano'ng nangyari? Gusto mong pag-usapan?
Hindi.
Oo.
Sabihin mo ang nangyari.
Alam mo ang sabi ni Marie Claire?
-Ano? -Kapatid ang tingin niya sa 'kin.
-Lintik na kapatid. -Ang saklap, di ba?
Nagkamabutihan kayo sa party.
Di ba? Akala ko, may namamagitan sa 'min noon.
Mali ba ako? O bobo lang ako?
Huwag mong sabihin 'yan.
Ang lagay eh…
Nakakaakit ang babaeng 'yon, di ba?
Sumasakit ang tiyan mo 'pag nakikita mo siya.
Oo, 'yon ang pakiramdam ko. Dito mismo. Ramdam ko rito.
Nais mong hulaan ang paborito niyang kulay.
Gumising kasama siya, gawan siya ng almusal.
Bumili ng asong sabay niyong ilalakad.
Oo. Lahat 'Yon. Gusto ko lahat 'yon kasama siya.
Alam mo kung ano'ng kakaiba?
Kakikilala ko pa lang sa kanya at tingin ko, mahal ko na siya.
Ang mga galing sa puso ay makakarating nang maayos.
Mama…
Bukas na ang libing ni Papa.
At alam kong magkakaiba tayo ng paraan para harapin ang mga bagay,
at ito ay baka, ewan ko, nakakapagpalaya sa 'yo sa ibang paraan.
Pero hindi mo iniisip kung paano namin ito hinaharap.
Nakakabaliw lang lahat ng ito.
Sa tingin ko, nawawala ka na sa sarili mo.
Wala akong tiwala sa kanya.
-Nag-aalala akong gusto niyang… -Hindi. Makinig ka.
Una sa lahat, wala kang dapat alalahanin.
Kaya kong alagaan ang sarili ko. Ang huling gusto ko ay masaktan kayo.
Pero bahay ko 'to, Fede. Matanda na ako, may mga kailangan ako…
Mama! Pakiusap.
-Pakiusap. -Tama na.
Gusto mong makipag-usap.
-Bilang matatanda. Pwes? -Pero huwag mo nang i-detalye.
O sige.
Bukas, hindi mo na siya makikita.
Pangako.
Masaya ka na?
Oo.
Puwede ba akong magsabi ng sikreto?
Mukhang nagkakalapit sila ni Fede.
At kaibigan mo siya.
Ewan ko pare, pero hindi dapat ganoon.
Isa pa.
Sa libro ko, kung gusto mo talaga ang isang tao,
talagang gusto mo,
dapat igalang 'yon ng mga kaibigan mo.
Respeto. Kung hindi, wala na.
Kaya kausapin mo si Fede
at sabihin mong iwasan niya siya.
Ganoon kasimple.
Oo.
Kausapin mo siya.
Salamat, Michi.
Huling beses nang gagamitin natin ang sasakyan.
Ayos lang ba ang lahat?
-Magandang gabi. -Magandang gabi. Ayos ka lang?
Gusto mo ng inumin?
-Fede, sandali. -Wow.
Hindi puwedeng lagi mong nakukuha ang lahat.
-Pero… -Ako naman, gago.
Ano'ng sinasabi mo?
Si Marie Claire, gago.
99.5% akong sigurado na mahal ko siya.
Hindi 100% kasi kakikilala pa lang namin.
Pero 'pag nakikita ko siya, may nararamdaman ako
at gusto kong…
Gusto kong ilakad ang aso kasama siya, alam mo 'yon?
Gawin mo.
Huwag mo siyang pormahan, dahil siya ang babae para sa 'kin.
Hindi ko siya popormahan, kuha mo?
Mahal kita, pare.
Sige.
Magandang umaga.
-Magandang umaga. -Ang ganda mo.
Kailangan nating mag-usap.
-Ano 'yon? -Napag-isip-isip ko…
Sensitibo ang araw na ito para sa pamilya.
Para sa ikatatahimik ng lahat, mabuti kung hindi ka nila makita.
Ngayong araw lang.
Oo naman. Sige.
Naiintindihan ko. Personal ito.
Hindi ko lugar ito. Huwag kang mag-alala. Hihintayin kita.
May sinabi si Fede.
Ang mga bagay na galing sa puso
ay makakarating nang maayos.
Hindi ko alam, napaisip ako.
Saan nanggagaling lahat ito.
Baka masyado tayong mabilis.
-Hindi ko ugali ito, Michi. -Ako rin.
Pero nagsaya tayo.
Hayaan mo na. Makinig ka.
Sino ang sino rito?
Sino sila para sabihan tayo kung sino dapat tayo?
Sino'ng makahuhusga sa ginagawa natin? Tayo…
Tayo ang nagpapasya. Wala nang paghahatol.
Masaya tayo. Ayos tayo. Narito tayo ngayon.
-Oo. -Tayo ay tayo.
-Walang bukas. -Alam ko.
Pero ngayong araw, kasama ko ang pamilya ko.
Kumusta, mahal?
Sige lang, kunin mo.
"Ang mga bagay na galing sa puso ay makakarating nang maayos."
Ano'ng pinagsasabi mo?
Sinulat ko 'yon sa 'yo noong 16 pa lang ako.
Hindi ko maalala.
Napakaplastik mo.
Julio, paraanin mo ako. Kailangan kong kunin ang motor ko.
Matalino si Camila.
Hindi magtatagal,
mapagtatanto niyang sa isang bagay ka lang magaling.
Ipagpaumanhin mo…
Julio, huwag! Ano'ng ginagawa mo? Bitiwan mo ako!
Sana magsaya ka nang sobra.
Julio! Buksan mo ang letseng pinto! Julio!
-Sigurado ka? Ayaw kong maaksidente. -Sinuri ko na lahat.
-Hindi ako makapaglagay pa ng… -Sa likod?
Oo.
At dito? Ang mga preno?
Ayos. Ako mismo ang naglagay ng langis.
-Salamat. -Magiging maayos ka.
Hindi. Sinisiguro ko sa 'yo.
Ano'ng problema, Fede?
Tingnan natin. Biker ang lolo mo.
Pati ang papa mo. Para sa 'yo, ito ay kung gugustuhin mo rin.
-Gusto mo ba o hindi? -Gusto ko.
Eh di, sumakay ka na!
Julio! Buksan mo ang letseng pinto!
Julio, buksan mo!
SASAMA KA? NASA BISEKLETA KAMI.
Bwisit na buhay 'to!
-Maalala mo nang mahulog ka sa bangin? -Hindi.
Paanong hindi mo maalala 'yon?
Umulan noon.
Nasa bike tayo at nasa putikan tayo.
Nauna si papa, tapos ako,
pero nanigas ka.
Kaya si papa, bilang laging pasensiyoso at maunawain,
nagsisisigaw ng, "Magpakatapang ka!"
Punyeta.
Dumausdos ka sa bangin at nanatili ka roon,
na tila bola nang hindi gumagalaw. Umiiyak lang.
Kinailangan kitang isakay sa bike ko. Hindi mo maalala?
Niligtas ni Rafaela ang prinsipe. Gaya ng dati.
Nakalulungkot na kahit ngayon, wala ka pa ring sineseryoso.
Biro lang.
Ba't ba ang lupit mo? Pareho lang kayo ni Papa.
Tara na!
Kanina pa ba sila nakaalis?
Palagay ko, hindi ka na makahahabol.
Nasaan ang gagong 'yon?
-Ang boss? -Ano?
Namatay na siya.
Letse!
Wow! Ang ganda naman.
Juanita, Rosita, magandang hapon.
Ang lugar na puno ng milagro, ang kusina.
Gusto ko sanang maging chef, Carlos.
Ikaw…
Marami kang ginusto, pero wala kang kwenta.
Sinungaling ka.
Mapagmanipula ka.
-Wala kang bayag. -Eh ikaw?
Walang pusong ahas. Isang puta sa ilalim ng balat ng tupa.
Bakit ba marahas ka?
Napakarahas mo. Hindi tama.
Mag-usap tayo nang maayos.
-Mag-usap tayo. -Maging sibil.
-Hindi puwede. -Okey?
Sige.
Huwag mong subukan.
Di mo hinipan ang kandila.
Buong buhay ko, sinubukan kitang kalimutan!
Tama na!
Ikaw ang pinakamasamang nangyari sa akin!
Nasaan ka?
Narito ako.
Letse!
Para kang bato. Walang puso.
Tinuro ko sa 'yo ang alam mo sa pag-ibig.
Julio, hindi mo na ako kilala.
Paano ka mamahalin ng iba kung di mo mamahalin ang sarili mo?
Manakit lang ng tao ang alam mo, Victoria.
Hindi Victoria ang pangalan ko!
Ako si Marie Claire.
Dinadala ako ng papa ko rito noong bata pa ako.
Gusto niya ang ilog dahil...
para sa kanya, ang manahimik ay parang patay.
Anak…
Ang kapatid mo…
Salamat, Mama.
Salamat, Rafaela,
pero ayaw ni Papa na pag-usapan ang nakaraan.
Si Papa
ay laging nakahanda
Laging iniisip ang hinaharap.
At ang pinakamainam na paraan para igalang siya
ay ang magpatuloy.
Magsumikap araw-araw.
Maghanap ng paraan para baguhin ang sarili.
Magbago.
Tinuruan niya tayong gawin ang mga bagay na kinatatakutan natin.
Kung takot tayong mahulog o…
o takot
na muling sumakay sa bike.
Hindi siya ang pinakamapagmahal sa buong mundo.
Pero minahal niya tayo. At sa ganoong paraan natin siya dapat alalahanin.
Salamat.
Pakiusap.
Full house ng mga reyna. Ang galing.
Pero…
Apat na nuebe.
Ang pangako ay pangako, Carlos. Kukunin ko ang Chateu Margaux.
Mga ginoo, aalis na kami. Magsaya kayo ngayong gabi. Paumanhin.
Huwag kang malungkot, boss.
Talagang hindi magaling sa poker si Pedro.
Mapanlinlang ang papa mo.
At ang raspberry na tart?
May aksidente po sa kusina.
Alam ng gringo na hindi maayos ang mga baraha niya.
At tinuloy niya.
Sabi niya, "Kung matatalo ka, kailangan mong tawirin ang Reforma
-nang hubo't hubad." -Hindi!
-At natalo siya! -Hindi!
Naaalala ko nang makuha niya ang lisensiya niya sa pagkapiloto.
Hindi niya ito pinaghirapan.
-Binili niya. -Oo.
Ganito 'yon,
nagpumilit siyang dalhin tayo sa Acapulco sakay ng eroplano niya.
Habang paparating tayo,
naaalala niyang hindi sapat ang gas na nilagay niya.
Kaya doon tayo sa ika-14 na butas ng golf course lumapag.
Kung hindi dahil sa bunker,
nalunod na tayong lahat sa lawa.
Paumanhin.
Paumanhin, ibig kong sabihin, lagi tayong nais patawanin ng papa niyo.
Lagi mo siyang pinapaalala sa 'kin.
Oo, dahil palpak kami.
Hindi naman sa ganoon.
Huwag kang mag-alala, Tita.
Alam na alam ko ang kwentong 'yan. Palpak ang tatay ko.
At nawala ang lahat sa kanya sa Galleon fund.
Pagkatapos, pinalipad niya ang eroplano nang lasing at nawala sila pareho ni Mama.
-Wakas. -Balbi.
Hindi.
Dahil ganoon siya, Julian. Hindi ako.
Siya.
Paumanhin. Alam niyo kung paano siya kung lasing.
Ipagpatuloy mo ang tungkol sa papa ko. Tutal, patas na tayo.
Pareho na silang patay.
Sandali.
Nawala lahat ng pera ng magulang nila
sa isang investment fund na huwad pala.
Napabalita ang scam sa labas ng bansa.
Marami rin kaming mga kaibigan na nawalan ng pera.
Mga kawawa.
-Ayos ka lang? -Oo, paumanhin.
Uy.
Ano'ng problema?
-Paumanhin. -Ano'ng problema?
Medyo masama ang pakiramdam ko.
-Mauuna na ako. -Sasamahan na kita.
Hindi, kaya ko na 'to.
Marie Claire.
Para kay Federico!
Kampay!
-Kampay. -Kampay.
Ano'ng problema?
Uy, ano'ng problema?
Bakit ka umiiyak?
Sa pamilyang ito, kung magkamali ka, ipapako ka nila sa krus.
Mga huwad silang lahat.
Sa lahat ng oras, isinantabi nila kami.
Una, para sa bagay na hindi namin kasalanan.
Pangalawa, 15 taon na ang nakalipas.
Ikinalulungkot ko ang nangyari sa hapunan.
Nagkaroon ako ng…
Alaala.
Kagagaling ko sa komplikadong relasyon.
Naiintindihan ko. Kuwento ito ng buhay ko.
Mga nakalalasong tao.
Paano mo 'yon nalampasan?
Sa paglalakbay, talaga.
Mula sa Morocco hanggang Iceland.
Kahit saan.
Saan ang pinakapaborito mo?
Sa Tuscany.
Dahil doon ko nahanap ang sarili ko.
Nakilala ko ang pinakamamahal ko.
Sining.
Hindi madaling maging ako.
Oo, isa akong Urquiza.
Mahalaga at maganda.
Pero malakas at matalino rin ako.
At higit pa sa iniisip nila.
O hindi.
Baka hindi.
Baka mababaw lang ako at walang kuwenta.
Gaya ng papa ko.
Gusto mong alamin ang pinakamaganda?
May nakilala akong lolo at lola na nag-alaga sa 'kin.
Tinuruan nila akong mamuhay nang dahan-dahan at totoo.
Ewan ko kung bakit sinasabi ko sa 'yo. Nakahihiya!
Sa tingin ko,
nakakatawa kung paano baguhin ng isang estranghero ang buhay mo.
Minsan nangyayari ito.
Palaban ka.
Walang mali kung alam mo ang gusto mo.
At alam mo kung ano mismo ang gusto mo. Napakahalaga nito.
Tama 'yan.
Alam ko kung ano ang gusto ko.
Pero lahat ay nakatingin kay Fede, hindi nila ako nakikita.
Pagod na ako rito.
Ngayon, makikita na nila ako.
Minsan, parang hindi ko mahanap ang aking daan.
Tila nahihila lang ako. Alam mo 'yon?
Pero minsan,
nauuwi pa rin ako kung saan ako nararapat.
Huwag kang maingay
dahil baka matakot ka sa gagawin ko.
-Pero magugustuhan mo ito. -Pero…
Mahal, ako'y…
Michi?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Yurie
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce