Hoi, kerel. Goedemorgen.
Hallo.
Dank je.
Heerlijk. Bedankt.
Ja. Ik neem 403, met uitzicht op de oceaan.
Sorry. Uw pas werd geweigerd.
Ik moet hem doorknippen, zegt de machine.
Rebeca, toch?
Ik zit te denken...
Hoe kunnen we elkaar helpen?
Laat me het even nakijken.
Dank je.
Misfortune
VICTORIA SIMONIAN GESCHORST
MILJOENENFRAUDE GALLEON FUND
LATIJNS-AMERIKA VERSUS SIMONIAN
Van: Rebe
Zei u Salmerón?
Nee, ik heb hier niemand onder de naam Salmerón.
Jawel. Ik zag hem in kamer 147.
Hij is ongeveer 1,80 meter lang, 30 jaar oud, knap.
Waarschijnlijk z'n enige goede eigenschap.
Nee, ik weet het zeker.
Er is niemand onder de naam Salmerón.
Is dat hem?
Nee.
U mag mijn mobiel niet afpakken.
Michi...
-Mevrouw... -Hebben jullie geneukt?
Heerlijk, niet?
-Ja... -Ik bedoel...
De meeste mannen weten niet wat een clitoris is, maar hij heeft opgelet.
Ik...
Rustig. Haal adem.
Ik heb een idee.
Als je mij helpt,
zal ik je baas niks vertellen.
Politie.
Waar is de sleutel? Doe open.
Klootzakken.
Kijk op het balkon.
Stuk tuig. Zo wilde ik je vinden.
Waardigheid, heren. Toe.
Mag ik op zijn minst mijn broek aandoen?
In tegenstelling tot zijn tijdgenoten
was de schilder Prida revolutionair, en niet alleen in Mexicaanse kunst.
Hij gaf uitdrukking aan zijn identiteit en pre-Colombiaanse achtergrond
-door te experimenteren met... -Het is een misverstand.
Dat gebeurt er als je niet betaalt.
-Doe de boeien af. Ik ben geen crimineel. -Nee.
-Wat gênant. -Je verstopte je.
Dat is gênant. Lopen.
Wat een kreng.
...eerste die meer dan 10 miljoen dollar opleverde op een internationale veiling.
Nee.
Wie had het geweldige idee van plastic kaarsen?
Anders blaast de wind ze uit.
Nee, ik wil was.
-Regel het, alsjeblieft. -Oké.
Wat is dit?
Nee, toch. Een zwaan. Maak hem af.
Het moet hier niet op een Sanborn Café lijken.
Er zijn twee kapotte stoelen die vervangen moeten worden.
Hallo?
U wordt gebeld door een gedetineerde in Florida.
Papa.
Wat ben je aan het doen?
Klaarmaken voor een feest.
GEVANGENIS MARTIN COUNTY FLORIDA, VS
Wat is dat?
Enrique Iglesias.
Daar luisterden jij en je zus altijd naar.
Pap...
Ik ben in orde, schat.
Nee, dat ben je niet.
Je hebt een echte dokter nodig.
En eet die troep niet meer. Ik krijg je wel vrij, dat zweer ik.
Waar ben je mee bezig?
Je hebt je halve straf uitgezeten. Als ik de borg betaal, ben je vrij.
Ik heb een plan.
Je vindt geen 100 miljoen dollar onder het bankstel.
Weet ik. Dit is niet zomaar een bankstel,
maar het Urquiza-fortuin.
Fede Urquiza opent een museum voor moderne kunst
waar honderden miljoenen in zitten.
Maar die idioot heeft er totaal geen verstand van.
Raad eens wie die stichting gaat infiltreren?
Alles is onder controle.
Wil je de Pollock?
Ja, ik wil de Pollock.
Ik zit nu bedolven onder het papierwerk.
-Ben jij de CEO? -Nee... Ja, dat ben ik.
Waar was het bericht dan?
Nou ja, juist.
Genoeg uitleg. Kun je naar de veiling gaan?
Ga er alsjeblieft naartoe.
-Oké. -Dank je.
Alles wordt weer zoals het was.
Heb je Chumpi gezien?
Hij is gisteren vertrokken. Hij neemt niet op.
Nee, hoezo? Wat is er vandaag?
Rafa, kom op. Ik heb de dj gesproken.
Je kunt een uurtje draaien, maar het is geen rave.
Chumpi's familie wil reggaeton en banda.
-Ik weet niet zeker... -Wat?
-Niks. -...of ik wel kan.
-Wat? -Ik ben gevraagd voor Burning Man.
-Dat meen je niet. -Mag ik ook gaan?
-Zeker. -Echt? Ik ben haar zus.
Het is mijn feest. Treed je liever op voor drugsverslaafde miljonairs?
-Nou... -Val allebei toch dood.
Lach maar, Rafaela.
Dit slaat nergens op.
Wat er in het hotel is gebeurd, was een misverstand.
Kunnen we als heren spreken?
Nee, dat kan niet.
Tenzij het om de borg gaat.
Ik heb de bank nog niet gebeld. Dit kunnen we oplossen.
Regel het als je vrij bent.
-Maar... -Zitten, eikel.
Hoi.
Heb je Satans keel weleens gezien?
Nog niet, maar als je dichterbij komt, wel die van jou.
De tijd gaat hier heel traag.
Je meent het.
Leticia.
Ik wil een tafel met een briesje.
Voor Vicenta's bezwete bovenlip.
Wat jij wilt, Leticia.
Deze persoon is niet beschikbaar.
Spreek na de toon een bericht in.
Waar hang je toch uit, Chumpi Mendoza?
Hoe zit het hier? Geen eten, niks?
Een stuk brood of iets.
Een glas water voor de zenuwen, snoep, amandelen, zoiets.
Het is hier geen restaurant.
Je kunt een lul krijgen.
Die waar je nu op zit?
Wat?
Met alle respect. Sorry.
Hé.
Hoor jij niet op je feest te zijn?
Michi Montefusco, van bij de polowedstrijd.
Weet je nog?
Laat me eens zien.
Ja, godver.
Hoe kon ik dat typische filmsterrengezicht van je vergeten?
Van vroeger. Hoe kon ik het vergeten?
Het maakt niet meer uit. Het is te laat.
Ik kan deze eikels niet omkopen.
-Als je ze vertelt wie je bent... -Nee.
Wat moet ik zeggen? Ik heb het gezegd, maar het kan ze niks schelen.
Het waren mijn gestoorde neven, dronken op straat,
als voorbereiding op mijn vrijgezellenfeest.
Die eikels kwamen en pakten me op. Ze hebben mijn portemonnee, mobiel...
Wat een fijne neven.
Ik rot hier liever weg dan dat ik mensen verklik en geld weggeef.
Werk voor jullie geld, eikels.
Ik werd ooit verliefd.
Ze heette Francesca.
Italiaans.
Honingkleurige ogen, olijfkleurige huid.
Ik was nog maar een jongen in het land van mijn voorouders.
Ik wilde genieten van elk moment.
We hadden afgesproken op Plaza de Santa Ana in Madrid.
Ik kwam te laat, omdat ik dagdroomde over onze date.
Ik weet niet meer of ik door mijn haast of mijn zenuwen
zonder kaartje de metro in stapte.
Ze pakten me natuurlijk zodra ik uitstapte.
Wat moest ik anders?
Ik kon haar niet bereiken.
Een kilometer weg van mijn lief
pakte de politie me op zonder medeleven voor mijn pijn.
Dus met schaamte, maar de passie van een tiener
die weigert te verdwalen in het lied van zijn muze...
Zo eindigt dit droevige gedicht.
Ik had geen andere keus dan de identiteit
van mijn echte vader bekend te maken.
Uit nieuwsgierigheid,
wie was je vader?
Mijn vader, vraag je?
Niemand minder dan de graaf van Montefusco.
De graaf van Monte Cristo?
Kop dicht, eikels. Laat hem praten.
De bastaardkleinzoon van mijn opa, geliefd door Juan Carlos.
Nee.
JC? De koning?
Die, ja.
En...
En toen? Wat is er gebeurd? Met die meid?
Niks, vrienden.
Er is niks gebeurd.
Toen ik aankwam, deelde Francesca een milkshake met een ander.
Onze harten gingen voor altijd uiteen.
Die klotepolitie verpest ook alles.
Ze verwachten een tweeling.
Maar het was het waard.
Want een heer, hoewel zijn erecode dat verbiedt,
moet zijn hart laten spreken voor liefde.
Shit, man. De prins van Monte Cristo.
Agent. Kom eens hier.
Wat nu weer?
Kom.
Kijk. Geef me je hand.
Aangenaam. Chumpi Mendoza, tot uw dienst.
Ik verklaar mezelf onschuldig aan dit vergrijp.
Mijn verloofde Inés Urquiza wacht op me.
Trouw je met een Urquiza? Geweldig.
Vermijd een hoop gedoe en doe open.
Ze kent de dochter van de gouverneur, dus laat me gewoon gaan.
Wil je je baan kwijt? Ga je gang, onruststoker.
Toe dan.
Mijn spullen?
Welke spullen?
Kom mee.
Hij gaat mee.
Waarom hij?
-Heb je niet gehoord dat hij een prins is? -Nee. Een graaf.
Da's hetzelfde.
Vooruit. Het kan me wat.
Majesteit.
Dank u.
Graag gedaan.
Dus jij kent Letizia?
Zeker.
Af en toe gezien. Kleinkind van een taxichauffeur.
Juist. Nee, ze...
-Nu staat ze in de bladen. -Ja.
Familie. Proost.
-Ja. -Zie je?
Heb je Chumpi gezien? Ik heb hem al tien keer gebeld.
Maak je geen zorgen, schat.
-Mannen zijn vaak te laat. -Hij is niet te laat.
Hij zei dat hij zou komen en hij neemt niet op.
Niet zo sip. Drink wat.
-Chino. Javier. -Wat?
Schenk haar iets te drinken in.
-Ik ben echt ongerust. -Dit helpt wel.
Het verlicht je hart en je geest.
Ga zitten. Rust uit. Neem plaats.
Toe maar. Dat zal je goed doen.
-Helemaal. -Goed zo.
Ik kan niet geloven dat ze de Pollock kregen.
Een oligarch deed een vroeg bod.
-Wat? -Hij was niet eens op de veiling.
-En nu? -Ik zoek iemand met verstand van zaken.
Het is geen museum zonder een Pollock.
Koop dan een Jeff Koons.
Nee, dat is te pop.
Het is een serieus museum.
Ik kan een neef vragen die in een Parijse galerie werkt,
maar een Pollock is lastig.
Maar niet onmogelijk.
Nee, niet onmogelijk.
-Inés, wacht. -Bel.
Ik kan de veiligheidsminister niet bellen.
Waarom niet?
Hij heeft belangrijkere dingen te doen.
-Hij wordt vermist. -Nee, Inés.
-Zie je? Geen antwoord. Toe. -Luister.
Het huwelijk is een verknipt instituut.
Rafa, dit is niet het moment.
-Genoeg. Hij komt wel opdagen. -Bel nog eens.
-Nog eens. -Heb ik gedaan.
-Rafa, bel opnieuw. -Hetzelfde kantoor?
Hetzelfde kantoor.
Hij is er, degene om wie je huilde
Genoeg, Luis Alberto.
Ik zei het je. Als ze me bij naam noemt, hang ik.
Kom op.
Sorry, schoonmoeder.
Kus me niet.
-Je bent te ver gegaan. -Wacht tot je het hoort.
-Waarom zat je in de bak? -Je wist het niet.
Het verandert je gezicht. Deze prins heeft me geholpen.
Ik ben hier dankzij hem. Vertel het ze.
-Ja, we waren... -Nee, de gedichten...
Beter dan Octavio Paz en Pablo Neruda. Hoe heette die straat?
Genoeg, Chumpi. De gasten wachten.
Ga je maar omkleden, dan zullen wij...
Wij wachten wel.
Ja, maar...
-Ja. Kom op. -Waar?
Waarom zat je in de bak?
Ik heb een idee.
Geef me je nummer, zodat ik je niet kwijtraak.
Oké?
Ja.
Ik heb ook een idee.
Geef me jouw nummer, zodat ik jou niet kwijtraak.
-Oké. -Oké.
Hoi, kids.
-Hoe gaat het? -Zoon.
Je bent er eindelijk.
Wat is er, mam?
Je vertegenwoordigt je vader. Laat me niet alleen.
Ontspan nou maar. Het zijn geen criminelen.
Nee.
Ze schreeuwen gewoon graag.
We hebben je niet bedankt.
We zijn heel opgewonden.
Mijn zoon met jouw dochter is als een bloem die in de bloei staat.
Deze vrouw hier is genadeloos eerlijk.
Nou, het is een genoegen
om jullie allemaal hier te hebben.
Chumpi, welkom bij de familie.
Bedankt, schoonmoeder. Je bent altijd een geweldige gastvrouw.
Op een dag betalen we je terug met volop kinderen.
-Ja. -Dat is mijn jongen.
Proost.
-Op familie. -Misschien een tweeling.
Proost, familie.
Wat je ook nodig hebt, wanneer ook...
-Andrew. -Hoi.
-Hoe gaat het? -Alles goed?
-Alles goed, gast? -Hoe gaat het?
Goed. Met jou?
Goed. Ik ken je vriendin niet.
Omdat ik zijn vriendin niet ben.
Jullie zijn een leuk stel.
-Echt? -Ja.
We hebben ook wel goede gesprekken.
Ja, sorry. Marie Claire, Michi. Michi, Marie Claire.
-Marie Claire. Is dat Frans? -Ja.
-Van mijn grootouders. -Oké.
Michi? Een naam voor een kat.
-Zeg dat niet. -Een hond, dan.
Zo werd ik altijd genoemd.
Leuk verhaal. Excuseer mij.
Nee, ga niet...
-Aangenaam. -Insgelijks.
Zeven miljoen voor deze troep? Het is vreselijk, toch?
Fede blijft maar geld uitgeven.
Ik ben al zeven jaar communicatiedirecteur
en Fede heeft nooit een voet in een Urqui-fabriek gezet.
Letterlijk nooit.
Ik ook niet. Walgelijk, toch?
Ja, maar jij wordt geen CEO.
Ik weet het niet.
Het zou me niet verbazen.
Het enige wat op mijn cv ontbreekt, is een penis.
Wat een onzin. Het is zo duidelijk.
Leticia moet dit oplossen. Maar dat doet ze niet, dus doe ik het.
Naar de stier.
Het is overweldigend om jou overweldigd te zien.
Warm hier, hè?
Wat doe je hier?
Wat wil je?
Dat jij sterft, als het even kan.
Te laat.
Eens kijken.
Laat me raden.
De zielige oogjes, die aristocratische opvoering...
De weduwe.
Ik ben onder de indruk. Hoelang ben je al prostitué?
Dat heb je mis. Niemand laat geld op mijn nachtkastje achter.
Nee. Ze betalen je in natura. Dat is nog erger.
En jij?
-Wat? -Wat?
Laten we het hebben over jou en dit 'neuk mij'-jurkje van je.
Beeldschoon.
De blik van een hongerige panter.
Wie is het?
-Die idioot? -God.
Wie dan? Zijn vriend?
Geen flauwekul.
De zoon?
Federico?
Dit is eenmalig voor mij, oké?
-Ja, dat is heel duidelijk. -Ja.
Van bijna op Harvard tot bijna hoer.
Val dood.
Pas op, Victoria.
Als je nerveus bent, zweet je onder je armen.
Je ruikt naar mislukking.
Vergeet niet dat ik veel slimmer ben dan jij.
Sorry, Victoria.
Zodat je nooit vergeet hoe dom ik ben.
Je vindt mijn ring mooi. Ik hou van je.
Kom hier.
Sorry.
-Sorry. -Het is gewoon...
Shit. Je kunt alles zien.
Heb jij geen cellulitis?
Hoe kan dat?
Nee, dat hebben we allemaal.
-Toch? -Ja.
Daarom hou ik zo van je. Kom.
-Ik ben... Bedek jezelf. -Oké.
-Ziezo. -Gaat het?
Bedankt.
Hé. Ik ken jou.
Of je lijkt op iemand.
Dat denk ik niet. Vast een vergissing.
Je lijkt op die klootzak die me heeft beroofd.
Salmerón.
Ik weet niet waar je het over hebt.
Ik zei dat ik niet weet waar je het over hebt, begrepen?
Excuseer mij nu.
Als ze wisten wat jij denkt... Je gaat naar de hel.
Jij weet vast ook niet wat ik denk.
Wil deze dame dansen?
Nee, bedankt. Ik niet, maar mijn dochter wel.
Niks persoonlijks. Mijn moeder is heel saai.
Kom op, schat. Waar hou je van?
Zij hebben lol.
Ja.
-Ga je dansen? -Nee.
Ik weet niet hoe ik hierop moet dansen.
Ik eigenlijk ook niet.
Ik denk dat jij liever iets tijdlozers hebt.
Instappers en een wollen trui
op een straat in Parijs, toch?
Niet het Parijs van vandaag.
Nee.
In de jaren 70.
Wacht.
Hoe weet jij dat? Je was nog niet geboren.
Ik moet naar mijn gasten.
Je bent gekomen.
Ik kon het niet missen.
Blijf je dichterbij?
Pas op. Te dicht bij de zon en je verbrandt.
Ik struikelde. Zie je wat je met me doet?
Laat eens zien.
Hou maar. Hij staat jou veel beter.
-Echt? -Ja.
Bedankt. Je bent mijn redder.
Ze draaien mijn liedje. Neem maar wat je wilt.
Bedankt.
Godver.
Je zus heeft me de jurk geleend...
En de oorbellen. Het is een lang verhaal.
Mooi.
Zullen we gaan?
Hou je van kunst?
Heel erg.
Hij had niks te bewijzen.
Hoe bedoel je?
Andere kunstenaars wilden alleen hun pre-Spaanse esthetiek bewijzen,
maar Prida had die in zijn bloed.
Mijn favoriete kunstenaar. Ik hou van hem.
Ik wil het voor het museum van de stichting.
Heb je een museum?
Nou...
Stel je voor: je komt binnen en ziet als eerste
de Prida.
Ik bedoel, het is van mijn moeder.
Daarom is het hier. Zodat niemand het steelt.
Ik zou het ook verbergen.
Jullie zijn gemeen.
Is je verzameling compleet?
Ja. Of ja, nee. Het is niet makkelijk.
De kunstwereld is een doolhof.
Ik verloor er vandaag een.
Mijn dealer eet vast van twee walletjes.
Ken je de moderne definitie van een piraat?
-Wat? -Kunsthandelaar.
-Kunsthandelaar? -Ik ken zo iemand.
Heb je gehoord over de Caravaggio
die in Madrid bij iemand in huis opdook?
Is hij je vriend?
Een zij. Van de kostschool.
Waar zat je?
Atlantic. Jij?
Aiglon, toch?
Ja. Hoe wist je dat?
-Niks beters te lezen in de salon. -Nee.
Dat stuk in HOLA was mijn moeders idee.
-Vast. -Ik zweer het.
Je zag er stijfjes uit op de cover.
Hou op, het is gênant.
Maak je niet druk. Kom.
Ik kan je voorstellen. Ze is geweldig.
Ze kent de klassiekers, maar heeft ook Basquiats,
Kusama's, Pollocks.
-Pollock? -Ja.
-Echt? -Ja.
Ik zou graag meegaan, maar...
-Ja? -Ja.
-Godver. -Wat?
-Wat een lef. -Wat?
Mijn ex-vriendin met haar nieuwe vent, een regisseur van waardeloze films.
-Oké. -Sorry.
Wat een lef, toch, Cristina?
Praat niet zo tegen me.
Wat een lef.
-Proost. -Proost.
Het is anders dan op de tekeningen. Dit was hout, geen geschilderde multiplex.
Maar het is hetzelfde als de vloer.
-Dat zie je niet. -De lichten. Net een tacotent.
Ik wil niet dat je dezelfde fouten maakt op de bruiloft.
Nee, natuurlijk niet.
Hoe kan ik dat weten?
Nee. Weg met die lichten.
Ja.
Dans je hierop?
Mam, wat heb jij nou toch?
Hij zou je zoon kunnen zijn. Iedereen kijkt. Op mijn feest.
Wat als hij op geld uit is?
-Belachelijk. -Wat doet Cristina hier?
Mag ze dan mijn vriendin niet meer zijn?
-Lekker loyaal. -Word volwassen, Fede.
Wat nu?
-Wat? -Hoe bedoel je?
Stop.
Je kunt goed dansen.
Ik zou de hele nacht dansen.
Met jou? Ja.
Ik kan niet alle eer opstrijken.
Uiteindelijk vertelde het verhaal zichzelf.
We waren slechts de oren die durfden te luisteren.
Niet zo bescheiden, schat. Iedereen in Cannes werd gek.
Ja, maar dat was Cannes.
Hé, Luis.
Hoe zit het met die lui die je film een bedroevende porno vinden?
Fede, bedankt voor de uitnodiging.
Nee, dat was mijn zus.
Luister. Afgunst is interessant, maar ik heb liever de waarheid.
Wat weet jij daarover?
Ik bedoel de waarheid die geen armoede kan verhullen.
Wat heeft het voor waarde om steeds
hetzelfde verhaal over dezelfde rijke, bevoorrechte lui te vertellen?
Luis, vraagje.
Hoe ziet armoede eruit vanaf de vijfde etage van Hôtel Martinez?
Ja. Ik kreeg applaus in Cannes.
Gaaf.
Bedankt, maar ik had geen hulp nodig.
-Ik stop wel als je wilt. -Nee.
Niet stoppen.
Wat doe je morgen?
90e minuut en nog geen enkel doelpunt.
Wat jammer. We zullen je missen.
Heb je het niet gehoord?
Camila en ik gaan vanavond naar de ranch
en de rest van de familie komt morgen.
Welke ranch?
Niet zo bedroefd.
Je bent sneller dan gedacht van deze zielige oogjes af.
Of was het andersom?
Ik moet gaan. Het vliegtuig wacht en ik ben al laat.
-Fijne avond. -Val dood.
FEDES VRIEND ANDRÉS
Vertaling: Sylvy Notermans
Creatief supervisor: Xander Purcell