Γεια σου, φίλε. Καλημέρα.
Γεια.
Ευχαριστώ.
Θαυμάσιο. Ευχαριστώ.
Ναι, τελικά θα πάρω το 403, με θέα στον ωκεανό.
Συγγνώμη. Η κάρτα σας δεν εγκρίθηκε.
Η συσκευή λέει να την καταστρέψω.
Ρεβέκα, σωστά;
Αναρωτιέμαι...
Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο;
Δώστε μου μια στιγμή να ελέγξω.
Ευχαριστώ.
Κακή Τύχη
ΒΙΚΤΟΡΙΑ ΣΙΜΟΝΙΑΝ
ΑΠΕΛΑΘΗΚΕ Η ΒΙΚΤΟΡΙΑ ΣΙΜΟΝΙΑΝ
ΑΠΑΤΗ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΔΟΛΑΡΙΩΝ ΣΤΟ GALLEON FUND
ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΙΜΟΝΙΑΝ
ΑΠΟ: ΡΕΒΕ
Σαλμερόν, σωστά;
Όχι, δεσποινίς, δεν έχω κανέναν με το όνομα Σαλμερόν.
Κι όμως. Τον είδα στο δωμάτιο 147.
Είναι περίπου 1,82, 30 ετών, όμορφος.
Πιθανότατα το μόνο καλό του στοιχείο.
Όχι, είμαι σίγουρη.
Δεν έχουμε κανέναν με το όνομα Σαλμερόν.
ΥΠΟΔΟΧΗ
Αυτός είναι;
Όχι.
Δεσποινίς, δεν μπορείτε να μου αρπάζετε το κινητό.
Μίτσι...
-Δεσποινίς... -Πηδηχτήκατε;
Φοβερό, ε;
-Ναι... -Θέλω να πω,
οι πιο πολλοί δεν ξέρουν τι είναι η κλειτορίδα. Αυτός πρόσεχε στο μάθημα.
Δεν...
Ηρέμησε. Πάρε ανάσα.
Θα σου κάνω μια πρόταση.
Αν με βοηθήσεις,
δεν θα μιλήσω στον προϊστάμενό σου.
Αστυνομία!
Πού είναι το κλειδί, ρε; Άνοιξε!
Μαλάκες.
Κοίταξε στο μπαλκόνι.
Αλήτη! Έτσι ήθελα να σε βρω.
Λίγη αξιοπρέπεια, κύριοι, σας παρακαλώ.
Μπορώ τουλάχιστον να βάλω το παντελόνι μου;
Σε αντίθεση με τους άλλους ζωγράφους της εποχής του,
ο Πρίδα σηματοδότησε μια επανάσταση, και όχι μόνο στη μεξικανική τέχνη.
Εξέφρασε την ταυτότητα και τις προκολομβιανές του προσλαμβάνουσες
-μέσω πειραματισμών με... -Πρόκειται για λάθος.
Αυτό γίνεται όταν δεν πληρώνεις.
-Εγκληματίας είμαι; Βγάλτε τις χειροπέδες. -Όχι.
-Τι εξευτελιστικό. -Κρυβόσουν.
Αυτό ήταν το εξευτελιστικό. Περπάτα.
Την καριόλα.
...ο πρώτος που πέρασε τα 10 εκατ. δολάρια σε διεθνή δημοπρασία.
Όχι...
Ποιος είχε τη φαεινή ιδέα να χρησιμοποιήσουμε πλαστικά κεριά;
Ο αέρας τα σβήνει.
Όχι, θέλω κανονικό κερί.
-Φρόντισέ το, σε παρακαλώ. -Εντάξει.
Τι είναι αυτό, πάλι;
Αμάν, κύκνος. Να φύγει.
Δεν θέλω να είναι σαν καφέ του συρμού.
Εκεί είναι δύο καρέκλες χτυπημένες, που θέλουν αντικατάσταση.
Ναι;
Κλήση με χρέωση καλούμενου από κρατούμενο στις Φυλακές Κομητείας Μάρτιν, Φλόριντα.
Μπαμπά.
Τι κάνεις;
Ετοιμάζομαι για ένα πάρτι.
ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΜΗΤΕΙΑΣ ΜΑΡΤΙΝ ΦΛΟΡΙΝΤΑ, ΗΠΑ
Τι είναι αυτό;
Ενρίκε Ιγκλέσιας.
Άρεσε σ' εσένα και στην αδερφή σου.
Μπαμπά...
Καλά είμαι, αγάπη μου.
Όχι, δεν είσαι.
Χρειάζεσαι κανονικό γιατρό.
Και σταμάτα να τρως αυτό το αηδιαστικό φαγητό. Θα σε βγάλω, σου τ' ορκίζομαι.
Βικτόρια, τι πας να κάνεις;
Έχεις εκτίσει τη μισή ποινή σου. Αν πληρώσω τη μισή εγγύηση, βγαίνεις.
Έχω ένα σχέδιο.
Δεν θα βρεις 100 εκατομμύρια δολάρια έτσι απλά μέσα στο στρώμα σου.
Το ξέρω. Δεν μιλάμε για οποιοδήποτε στρώμα, μπαμπά.
Μιλάμε για την περιουσία των Ουρκίσα.
Ο Φέδε Ουρκίσα ανοίγει ένα μουσείο σύγχρονης τέχνης,
που θα διαχειρίζεται εκατομμύρια δολάρια.
Αλλά είναι ένας ηλίθιος που δεν έχει ιδέα τι κάνει.
Μάντεψε ποια θα διεισδύσει στο ίδρυμα.
Όλα είναι υπό έλεγχο.
Θέλετε τον Πόλοκ;
Ναι, θέλω τον Πόλοκ.
Αυτήν τη στιγμή πνίγομαι σε έναν γραφειοκρατικό χαμό.
-Είστε ο διευθύνων σύμβουλος; -Όχι... Ναι, είμαι.
Γιατί δεν ανακοινώθηκε αυτό;
Ναι, εντάξει. Καλά.
Φτάνουν οι εξηγήσεις. Θα πας στη δημοπρασία;
Πήγαινε, σε παρακαλώ.
-Καλά. Εντάξει. -Ευχαριστώ.
Τα πράγματα θα ξαναγίνουν όπως ήταν πριν.
Έχετε δει τον Τσούμπι;
Έφυγε χθες με τα ξαδέρφια του. Δεν το σηκώνει.
Όχι, γιατί; Τι τον θες;
Έλα τώρα, Ράφα. Μίλησα με τον DJ.
Μπορείς να παίξεις 10 με 11, αλλά δεν είναι ρέιβ.
Η οικογένεια του Τσούμπι θέλει ρεγκετόν και μπάντα.
-Βασικά, δεν είμαι σίγουρη... -Τι γελάς;
-Τίποτα. -...αν είμαι ελεύθερη απόψε.
-Τι; -Θέλουν να παίξω στο Burning Man.
-Μας δουλεύεις. -Να έρθω μαζί σου;
-Εννοείται. -Σοβαρά; Αδερφή της είμαι.
Αρραβωνιάζομαι, κι εσύ προτιμάς να παίξεις για εθισμένους εκατομμυριούχους;
-Δεν ξέρω... -Άντε γαμηθείτε κι οι δύο!
Εσύ γέλα, Ραφαέλα.
Είναι εντελώς παράλογο.
Αυτό που έγινε στο ξενοδοχείο ήταν μια παρεξήγηση.
Μπορούμε να μιλήσουμε πολιτισμένα;
Όχι, δεν μπορούμε.
Εκτός αν αφορά την εγγύηση.
Δεν πρόλαβα να πάρω την τράπεζα. Μπορούμε να βρούμε λύση.
Βρες την όταν βγεις.
-Μα... -Κάτσε κάτω, μαλάκα.
Γεια.
Έχεις κοιτάξει ποτέ βαθιά στο λαρύγγι του Σατανά, ρε;
Δεν είχα τη χαρά. Αν πλησιάσεις κι άλλο, όμως, θα κοιτάξω στο δικό σου.
Ο χρόνος περνάει πολύ αργά εδώ μέσα.
Σώπα, καλέ.
Λετίσια.
Θέλω ένα τραπέζι που να το χτυπάει το αεράκι.
Η Βισέντα ιδρώνει στο μουστάκι.
Ό,τι πεις, Λετίσια.
Ο συνδρομητής που καλείτε δεν είναι διαθέσιμος.
Αφήστε το μήνυμά σας μετά τον χαρακτηριστικό ήχο.
Πού διάολο είσαι, Τσούμπι Μεντόσα;
Τι παίζει εδώ; Νηστικούς θα μας αφήσουν;
Ούτε ένα κομμάτι ψωμί;
Ένα ποτήρι νερό για τα νεύρα, καμιά καραμέλα, κανένα αμύγδαλο, κάτι;
Εδώ δεν είναι εστιατόριο, ρε μαλάκα.
Αν θες, σου δίνω κανένα καυλί.
Αυτό που κάθεσαι πάνω του;
Τι είπες;
Συγγνώμη, με κάθε σεβασμό.
Πώς και δεν είσαι στον αρραβώνα σου;
Μίτσι Μοντεφούσκο. Γνωριστήκαμε στον αγώνα πόλο.
Με θυμάσαι;
Για γύρνα απ' την άλλη.
Έλα, ρε μαλάκα.
Ναι. Πώς να ξεχάσω τέτοιο πρόσωπο από τη χρυσή εποχή του κινηματογράφου;
Από τέτοιους καιρούς. Ξεχνιέται αυτό;
Δεν έχει σημασία πλέον. Είναι πολύ αργά.
Δεν μπορώ να δωροδοκήσω αυτούς τους μαλάκες.
-Αν τους πεις ποιος είσαι... -Όχι.
Τι σκατά να πω; Τους είπα ήδη, πολύ που σκοτίστηκαν.
Οι ανισόρροποι κόπανοι φταίνε, τα ξαδέρφια μου, που γυρνούσαν μεθυσμένοι
για να με προετοιμάσουν για το μπάτσελορ πάρτι μου.
Ήρθαν αυτοί οι μαλάκες και με συνέλαβαν. Μου πήραν πορτοφόλι, κινητό, όλα.
Ωραία ξαδέρφια έχεις.
Προτιμώ να σαπίσω εδώ παρά να δίνω ονόματα και να μοιράζω λεφτά.
Θέλετε λεφτά; Δουλέψτε, ρε μαλάκες!
Πριν λίγα χρόνια, ερωτεύτηκα.
Φραντσέσκα την έλεγαν.
Ιταλίδα.
Τα μάτια της μελιά, το δέρμα της σταρένιο.
Δεν ήμουν παρά ένα μικρό αγόρι, που γύριζε στη γη των προγόνων του.
Ποθώντας να γευτεί τη ζωή μέχρι το μεδούλι.
Συμφωνήσαμε να βρεθούμε στην Πλατεία Σάντα Άνα, στη Μαδρίτη.
Είχα καθυστερήσει, παρασυρμένος από τα όνειρά μου για το ραντεβού μας.
Πραγματικά δεν θυμάμαι αν ήταν από βιασύνη ή από άγχος,
που μπήκα στο μετρό χωρίς εισιτήριο.
Και, φυσικά, με έπιασαν στην έξοδο.
Τι άλλο να έκανα;
Δεν είχα τρόπο να επικοινωνήσω.
Ούτε ένα χιλιόμετρο από την αγάπη μου,
η αστυνομία με συνέλαβε χωρίς συμπόνια για τον καημό μου.
Ντροπιασμένο, λοιπόν, αλλά με τη φλόγα εφήβου,
που αρνείται να χαθεί στο τραγούδι της μούσας του...
έτσι με βρίσκει το τέλος αυτού του λυπηρού σονέτου.
Δεν είχα άλλη επιλογή, βλέπετε, από το να αποκαλύψω την ταυτότητα
του πραγματικού πατέρα μου, για να λυθεί το πρόβλημα.
Έτσι, από περιέργεια,
ποιος ήταν ο πατέρας σου;
Ο πατέρας μου, ρώτησες;
Ο ίδιος ο κόμης Μοντεφούσκο.
Ο κόμης Μοντεκρίστο;
Σκάστε, ρε μαλάκες. Αφήστε τον να μιλήσει.
Νόθος εγγονός του παππού μου, αλλά αγαπημένος του Χουάν Κάρλος.
Όχι δα.
Ο Χ. Κ.; Ο βασιλιάς;
Αυτός ακριβώς. Ναι.
Και...
Και μετά; Τι έγινε με το κορίτσι;
Τίποτα, αγαπητοί μου φίλοι.
Τίποτα δεν έγινε.
Πήγα εκεί, αλλά η Φραντσέσκα μοιραζόταν ένα μιλκσέικ με έναν τύπο.
Οι καρδιές μας χώρισαν για πάντα.
Βρομόμπατσοι! Πάντα αυτοί τα γαμάνε όλα.
Περιμένουν δίδυμα.
Άξιζε τον κόπο, πάντως.
Γιατί ένας τζέντλεμαν, όσο κι αν η ηθική του το απαγορεύει,
οφείλει να ακολουθεί την καρδιά του.
Γεια σου, ρε πρίγκιπα Μοντεκρίστο.
Αστυνόμε! Έλα δω.
Τι στο καλό θες πάλι;
Έλα.
Άντε. Δώσ' μου το χέρι σου.
Χαίρω πολύ. Τσούμπι Μεντόσα, στις υπηρεσίες σας.
Δηλώνω αθώος για το παράπτωμα που κατηγορούμαι.
Με περιμένει η μνηστή μου, Ινές Ουρκίσα.
Παντρεύεσαι την Ουρκίσα; Υπέροχα.
Αν δεν θες μπελάδες, άνοιξέ μου.
Ξέρει την κόρη του κυβερνήτη, οπότε άσε με να φύγω.
Θες να χάσεις τη δουλειά σου; Έλα, μη μας το παίζεις δύσκολος.
Άντε μπράβο.
Τα πράγματά μου;
Ποια πράγματα;
Πάμε.
Αυτός θα 'ρθει μαζί μου.
Γιατί ειδικά αυτός;
-Δεν άκουσες ότι είναι πρίγκιπας; -Όχι. Κόμης.
Το ίδιο είναι.
Άντε, δεν γαμιέται.
Μεγαλειότατε.
Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Ξέρεις τη Λετίθια;
Και βέβαια.
Έχουμε βρεθεί μερικές φορές. Εγγονή ταξιτζή.
Σωστά. Όχι, αυτή...
-Και τώρα τη βλέπεις στα εξώφυλλα. -Ναι.
Οικογένεια! Γεια μας!
-Έτσι! -Βλέπετε;
Έχετε δει τον Τσούμπι; Δέκα φορές τον έχω πάρει.
Μην ανησυχείς, γλυκιά μου.
-Οι άντρες αργούν συχνά. -Δεν είναι αυτό.
Είπε ότι ερχόταν και τώρα δεν απαντάει.
Έλα τώρα, θα κάνεις ρυτίδες. Πιες κάτι.
-Τσίνο! Χαβιέρ! -Τι;
Έλα να βάλεις ένα ποτό στο κορίτσι!
-Έχω πολύ άγχος. -Αυτό θα βοηθήσει.
Ξαλαφρώνει την καρδιά και ηρεμεί το μυαλό.
Κάθισε. Χαλάρωσε. Βολέψου.
Έλα, καλό θα σου κάνει.
-Άσπρο πάτο. -Έτσι μπράβο!
Δεν το πιστεύω ότι πήραν τον Πόλοκ.
Ένας ολιγάρχης έκανε πρόωρη προσφορά.
-Τι; -Δεν ήταν καν παρών στη δημοπρασία.
-Και τώρα; -Χρειάζομαι κάποιον που να ξέρει τι κάνει.
Δεν νοείται μουσείο χωρίς Πόλοκ.
Γιατί δεν παίρνεις έναν Τζεφ Κουνς;
Όχι, υπερβολικά ποπ.
Μιλάμε για σοβαρό μουσείο.
Μπορώ να ρωτήσω έναν ξάδερφο που δουλεύει σε παρισινή γκαλερί,
αλλά Πόλοκ δύσκολο να βρεις.
Μα όχι αδύνατο.
Όχι αδύνατο.
-Ινές, περίμενε. -Πάρ' τον.
Δεν μπορώ να πάρω τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης.
Γιατί όχι;
Έχει πιο σημαντικές δουλειές να κάνει.
-Μα ο Τσούμπι αγνοείται. -Όχι, Ινές.
-Βλέπεις; Δεν απαντάει. Σε παρακαλώ. -Άκου.
Ο γάμος είναι ένας θεσμός που νοσεί.
Ράφα, η στιγμή είναι εντελώς ακατάλληλη.
-Φτάνει. Θα έρθει. -Ξαναπάρ' τον.
-Ξαναπάρε. -Μόλις πήρα!
-Ράφα, ξαναπάρε. -Στο ίδιο γραφείο;
Στο ίδιο γραφείο.
Έφτασε αυτός Που για χάρη του έκλαιγες
Φτάνει, Λουίς Αλμπέρτο.
Γαμώτο. Αν με λέει με το όνομά μου, την έχω άσχημα.
Έλα!
Συγγνώμη, πεθερά μου.
Μη με φιλάς!
-Ξεπέρασες κάθε όριο. -Περίμενε να σου εξηγήσω.
-Τι έκανες στη φυλακή; -Ώστε δεν το ήξερες.
Εκεί, βλέπεις αλλιώς τα πράγματα. Ο πρίγκιπας από δω με βοήθησε να βγω.
Χάρη σ' αυτόν είμαι εδώ. Πες τους.
-Ναι, ήμασταν... -Όχι, τα ποιήματα...
Καλύτερα από Οκτάβιο Παζ, από Πάμπλο Νερούδα, από... Πώς τον λέγανε τον άλλο;
Τσούμπι, να σε διακόψω. Οι καλεσμένοι περιμένουν.
Δεν πας να αλλάξεις; Εμείς θα...
Θα σε περιμένουμε.
Ναι, αλλά...
-Ναι. Πάμε. -Πού;
Πώς βρέθηκες στη φυλακή;
Έχω μια ιδέα.
Δώσ' μου το τηλέφωνό σου, για να μη σε χάσω.
Εντάξει;
Ναι.
Έχω κι εγώ μια ιδέα.
Δώσ' μου εσύ το δικό σου για να μη σε χάσω. Τι λες;
-Εντάξει. -Ωραία.
-Πώς πάει; -Γιε μου!
Ήρθες επιτέλους!
Τι είναι, μαμά;
Εκπροσωπείς τον πατέρα σου. Μη μ' αφήνεις μόνη.
Έλα τώρα, χαλάρωσε. Δεν είναι δα κι εγκληματίες.
Όχι.
Απλώς είναι θορυβώδεις.
Δεν σας έχουμε ευχαριστήσει.
Είμαστε κατενθουσιασμένοι, κυρία!
Όταν βλέπω τον γιο μου με την κόρη σας, λες και βλέπω ένα λουλούδι να ανθίζει.
Δεν υπάρχει η ειλικρίνεια αυτής της γυναίκας!
Είναι χαρά μου
να σας έχω εδώ.
Τσούμπι, καλωσόρισες στην οικογένεια.
Σ' ευχαριστώ, πεθερά μου. Είσαι πάντα εξαιρετική οικοδέσποινα.
Μια μέρα θα σου το ανταποδώσουμε με πολλά παιδιά.
-Ναι! -Μπράβο, αγόρι μου!
Γεια μας!
-Οικογένεια, γεια μας! -Μπορεί δίδυμα.
Γεια μας, οικογένεια!
Ό,τι χρειαστείς, όποτε το χρειαστείς...
-Άντριου! -Γεια!
-Πώς πάει; -Τι κάνεις, φίλε;
-Τι λέει, αδερφέ; Τι γίνεσαι; -Τι κάνεις;
Καλά, εσύ;
Τέλεια. Δεν ξέρω την κοπέλα σου.
Επειδή δεν είμαι κοπέλα του.
Θα ήσασταν υπέροχο ζευγάρι.
-Αλήθεια; -Ναι.
Κάνουμε υπέροχες συζητήσεις.
Ναι... Συγγνώμη. Μαρί Κλερ, ο Μίτσι. Μίτσι, η Μαρί Κλερ.
-Μαρί Κλερ; Γαλλίδα; -Ναι.
-Οι παππούδες μου. -Μάλιστα.
Εσύ; Μίτσι; Όνομα γάτας.
-Μη μιλάς έτσι. -Σκύλου.
Έτσι με φώναζαν από μικρό.
Θα 'ναι θαυμάσια ιστορία. Εμένα με συγχωρείτε.
Όχι, μη...
-Χάρηκα. -Επίσης.
Επτά εκατομμύρια γι' αυτήν την αηδία; Δεν είναι απαίσιο;
Ο Φέδε μόνο να πετάει λεφτά ξέρει.
Επτά χρόνια είμαι διευθύντρια επικοινωνίας,
κι ο Φέδε δεν έχει καν πατήσει σε εργοστάσιο της Urqui.
Ούτε μία φορά.
Ούτε κι εγώ. Φρίκη, ε;
Εσύ δεν θα γίνεις διευθύνων σύμβουλος.
Δεν ξέρω.
Δεν θα με εξέπληττε.
Το μόνο που λείπει από το βιογραφικό μου είναι ένα πέος.
Τι μαλακία! Βγάζει μάτι.
Αυτό πρέπει να το αναλάβει η Λετίσια. Αλλά δεν θα το κάνει, άρα θα το κάνω εγώ.
Στον ταύρο, στον ταύρο!
Ταράζομαι να σε βλέπω ταραγμένη.
Κάνει ζέστη, ε;
Τι γυρεύεις εδώ;
Τι θέλεις;
Να πεθάνεις, αν γίνεται.
Πολύ αργά.
Λοιπόν.
Να μαντέψω.
Το κουταβίσιο βλέμμα, το σόου του αριστοκράτη...
Τη χήρα.
Εντυπωσιακό. Από πότε εκπορνεύεσαι;
Λάθος κάνεις. Καμιά δεν μου αφήνει χρήματα δίπλα στο κρεβάτι.
Όχι. Σε πληρώνουν σε είδος, που είναι ακόμα χειρότερο.
Κι εσύ;
-Τι παίζει; -Τι;
Ας πούμε για σένα τώρα. Το φορεματάκι που φωνάζει "πήδα με".
Κούκλα.
Το βλέμμα πεινασμένου πάνθηρα.
Ποιος είναι;
-Εκείνος ο βλάκας; -Έλεος.
Ποιος; Ο φίλος του;
Μη με δουλεύεις εμένα.
Ο γιος;
Ο Φεδερίκο;
Για μένα θα 'ναι μία κι έξω, εντάξει;
-Ναι, αυτό είναι προφανές. -Ναι.
Από σχεδόν Χάρβαρντ, σχεδόν πουτάνα.
Άι πηδήξου.
Πρόσεξε, Βικτόρια.
Όταν εκνευρίζεσαι, ιδρώνουν οι μασχάλες σου.
Ζέχνεις αποτυχία.
Μην ξεχνάς ότι είμαι πολύ πιο έξυπνη από σένα, φιλαράκο.
Συγγνώμη, Βικτόρια.
Για να μην ξεχάσεις ποτέ πόσο χαζός είμαι.
Σ' εσένα άρεσε το δαχτυλίδι μου. Πολύ σε πάω.
Έλα δω.
Συγγνώμη.
-Με συγχωρείς. -Μου έχει...
Αμάν! Φαίνονται όλα.
Δεν έχεις καθόλου κυτταρίτιδα;
Πώς έτσι;
Όχι, όλες έχουμε.
-Έτσι είναι. -Ναι.
Γι' αυτό σε πάω. Έλα.
-Καλύψου κάπως. -Ναι.
-Εντάξει. -Όλα καλά;
Ευχαριστώ.
Σε ξέρω εσένα.
Ή κάποιον μου θυμίζεις.
Δεν νομίζω. Κάνετε λάθος.
Μοιάζεις με το καθίκι που με έκλεψε.
Τον Σαλμερόν.
Δεν ξέρω για τι μιλάτε.
Είπα ότι δεν ξέρω για τι μιλάτε. Έγινα κατανοητός;
Και τώρα, με συγχωρείτε.
Αν ήξεραν τι σκέφτεσαι... Θα πας στην κόλαση.
Αμφιβάλλω αν εσύ ξέρεις τι σκέφτομαι.
Χορεύει η κυρία;
Όχι, ευχαριστώ. Αλλά η κόρη μου χορεύει.
Μην το πάρεις προσωπικά. Η μαμά μου είναι πολύ βαρετή.
Έλα, γλυκιά μου! Τι σ' αρέσει;
Διασκεδάζουν.
Ναι.
-Χορεύεις; -Όχι.
Δεν ξέρω πώς τα χορεύουν αυτά.
Ούτε εγώ, να πω την αλήθεια.
Μου φαίνεται ότι προτιμάς κάτι πιο διαχρονικό.
Όπως μοκασίνια και πουλόβερ από μαλλί Σέτλαντ
σε έναν δρόμο του Παρισιού. Σωστά;
Όχι του σημερινού Παρισιού.
Όχι, όχι.
Στη δεκαετία του '70.
Ωστόσο...
Πού να ξέρεις εσύ; Αγέννητος ήσουν.
Πρέπει να φροντίσω τους καλεσμένους μου.
Ήρθες, λοιπόν!
Δεν ήταν δυνατό να το χάσω.
Θα μείνεις κοντά;
Πρόσεχε. Αν πλησιάσεις πολύ κοντά στον ήλιο, καίγεσαι.
Σκόνταψα. Είδες τι μου κάνεις;
Να σε δω.
Κράτα το. Εσένα σου πάει πολύ καλύτερα.
-Αλήθεια; -Ναι.
Ευχαριστώ, μ' έσωσες.
Να πάρει, το τραγούδι μου. Πάρε ό,τι θες, εντάξει;
Ευχαριστώ.
Γαμώτο.
Η αδερφή σου μου δάνεισε αυτό το φόρεμα...
και τα σκουλαρίκια. Είναι μεγάλη ιστορία.
Σου ταιριάζουν.
Πάμε;
Σ' αρέσει η τέχνη;
Τη λατρεύω.
Δεν είχε τίποτα να αποδείξει.
Τι εννοείς;
Άλλοι καλλιτέχνες πάσχιζαν να αποδείξουν τη γνήσια προ-ισπανική αισθητική τους,
ενώ ο Πρίδα την είχε στο αίμα του.
Ο αγαπημένος μου καλλιτέχνης. Τον λατρεύω.
Βασικά, τον θέλω για το μουσείο του ιδρύματος.
Έχεις μουσείο;
Έτσι λέω...
Φαντάσου το πρώτο πράγμα που βλέπεις όταν μπαίνεις
να είναι ο Πρίδα.
Εντάξει, είναι της μητέρας μου.
Γι' αυτό τον φέραμε εδώ, για να μην τον κλέψει κανείς.
Κι εγώ θα τον έκρυβα.
Καλά κουμάσια και οι δυο!
Είναι πλήρης η συλλογή σου;
Ναι. Όχι, μάλλον. Δεν είναι εύκολο.
Λαβύρινθος ο κόσμος της τέχνης, ε;
Σήμερα έχασα έναν πίνακα.
Είμαι σίγουρος ότι ο εκπρόσωπός μου παίζει διπλό παιχνίδι.
Ξέρεις τον σύγχρονο ορισμό του πειρατή;
-Ποιος είναι; -Έμπορος τέχνης.
-Έμπορος τέχνης; -Σου 'χω κάποιον.
Είχες ακούσει την ιστορία με τον Καραβάτζιο
που εμφανίστηκε σε ένα σπίτι στη Μαδρίτη;
Φίλος σου είναι;
Φίλη. Από το οικοτροφείο.
Σε ποιο πήγες;
Στο Ατλάντικ. Εσύ;
Στο Έγκλον, σωστά;
Ναι. Πώς το ήξερες;
-Τι άλλο να διαβάσεις στο κομμωτήριο; -Έλα τώρα.
Το άρθρο στο HOLA ήταν ιδέα της μαμάς μου.
-Σίγουρα. -Σου τ' ορκίζομαι.
Δείχνεις λίγο σφιγμένος στο εξώφυλλο.
Σταμάτα, τώρα ντρέπομαι λίγο!
Μην αγχώνεσαι. Άκου.
Μπορώ να σε συστήσω, εντάξει; Είναι υπέροχη.
Ξέρει τους κλασικούς και έχει και Μπασκιά,
Κουσάμα, Πόλοκ.
-Πόλοκ; -Ναι.
-Αλήθεια; -Ναι.
Πολύ θα το ήθελα, μα...
-Ναι; -Ναι.
-Να πάρει ο διάολος. -Τι;
-Τι θράσος. -Τι είναι;
Η πρώην μου με τον νέο γκόμενό της, έναν σκηνοθέτη φρικτών ταινιών.
-Μάλιστα. -Συγγνώμη.
Τι θράσος είναι αυτό, Κριστίνα;
Φέδε, πρόσεχε πώς μου μιλάς.
Μεγάλο θράσος.
-Γεια μας. -Γεια μας.
Δεν είναι το ίδιο με τα σχέδια. Εκεί ήταν ξύλο, όχι βαμμένο κόντρα πλακέ.
Μα είναι το ίδιο με το δάπεδο.
-Δεν ξεχωρίζουν. -Και τα φώτα. Σαν φαγάδικο.
Στον γάμο, δεν θέλω να κάνεις τα ίδια λάθη.
Όχι, ασφαλώς όχι.
Και πώς να είμαι σίγουρη;
Τα φώτα θα φύγουν.
Ναι.
Αυτό το χορεύεις;
Μαμά, τι στο καλό έχεις πάθει;
Μπορούσε να 'ναι γιος σου! Σε βλέπουν όλοι. Στον αρραβώνα μου.
Κι αν θέλει τα λεφτά σου;
-Είναι γελοίο! -Τι κάνει εδώ η Κριστίνα;
Τι θες; Επειδή χωρίσατε, δεν μπορεί να 'ναι φίλη μου;
-Τόση αφοσίωση, πια! -Ωρίμασε, Φέδε!
Και τώρα;
-Τι; -Τι πάει να πει αυτό;
Σταμάτα.
Χορεύεις πολύ καλά.
Θα μπορούσα να χορεύω όλη νύχτα.
Μαζί σου; Ναι.
Δεν μπορώ να πάρω εγώ όλα τα εύσημα.
Η ιστορία μιλούσε από μόνη της.
Εμείς ήμασταν απλώς ένα όχημα και είχαμε την τόλμη να την ακούσουμε.
Μην είσαι μετριόφρων, καλέ μου. Ξετρελάθηκαν όλοι στις Κάνες.
Καλά, για τις Κάνες μιλάμε.
Λουίς!
Τι λες γι' αυτούς που βρίσκουν την ταινία σου "πορνό δυστυχίας";
Φέδε. Ευχαριστώ για την πρόσκληση, φίλε.
Όχι. Η αδερφή μου σε κάλεσε, όχι εγώ.
Άκου, Φεδερίκο. Έχει ενδιαφέρον η ζήλια, αλλά εγώ προτιμώ την αλήθεια.
Τι ξέρεις εσύ απ' αυτήν;
Εγώ μιλάω για μια αλήθεια που δεν κρύβει τη φτώχεια.
Τι αξία έχει να αφηγείται κανείς
την ίδια ιστορία για τους ίδιους πλούσιους, προνομιούχους ανθρώπους;
Λουίς, μια ερώτηση.
Πώς σου φαίνεται η φτώχεια από τον πέμπτο όροφο του πεντάστερού σου;
Λοιπόν. Με χειροκρότησαν στις Κάνες.
Ψυχραιμία.
Ευχαριστώ, αλλά δεν χρειαζόμουν βοήθεια.
-Αν θες, σταματάω. -Όχι.
Μη σταματάς.
Τι κάνεις αύριο;
Ενενηκοστό λεπτό, και το σκορ ακόμα στο μηδέν.
Τι κρίμα. Θα μας λείψεις.
Δεν τα έμαθες;
Απόψε, η Καμίλα κι εγώ θα πάμε στο ράντσο,
και η υπόλοιπη οικογένεια θα έρθει αύριο.
Ποιο ράντσο;
Μη στενοχωριέσαι.
Ξεφορτώθηκες το κουταβάκι πιο γρήγορα απ' ό,τι περίμενες.
Ή μήπως συνέβη το αντίστροφο;
Πρέπει να φύγω. Το τζετ περιμένει και έχω καθυστερήσει.
-Καλή σου νύχτα. -Άι πηδήξου!
ΦΙΛΟΣ ΦΕΔΕ ΑΝΤΡΕΣ
Υποτιτλισμός: Ειρήνη Παπαδάκη
Επιμέλεια Ντέση Βερβενιώτου