‎(กองทัพสหพันธ์การค้า ‎กองทหารรักษาการณ์)
‎ขับรถหุ้มเกราะที่พวกนายอยู่ตอนนี้
‎มุ่งหน้าไปที่ค่ายปืนใหญ่ ‎และก่อกวนพวกมันให้มากที่สุดเท่าที่จะทําได้
‎ฉันจะส่งโดรนเพื่อเติมกระสุน ‎ไปให้พวกนายเดี๋ยวนี้
‎หา เดี๋ยวนะ
‎คุณอยากให้เราห้าคน ‎ฝ่าเข้าไปในการล้อมของศัตรูเหรอ
‎แล้วก็โจมตีค่ายปืนใหญ่เนี่ยนะ
‎ฉันไม่ได้ขอให้พวกนายฆ่าพวกมันให้หมด
‎แค่ก่อกวนพวกมันและทําให้พวกมันไม่ว่างก็พอ
‎คุณจะบอกว่าเราต้องทําใช่ไหม
‎ใช่
‎ขอให้โชคดีในการรบนะ ยากิโทริ
‎(ยากิโทริ: หน่วยทหารกล้าตาย)
‎(กระหน่ําโจมตี)
‎มีแค่นี้ใช่ไหม
‎ใช่
‎เสร็จรึยัง
‎อีกนิดนึง
‎พวกมันทําบ้าอะไรกันอยู่น่ะ
‎กลับมานะ พวกแกจะถูกยิงถ้าไม่กลับมาตรงนี้
‎กลับมา กลับมาตรงนี้
‎ดูนั่นสิ พวกมันก็เป็นแค่สัตว์ที่หวาดกลัวเท่านั้นเอง
‎คงจะดีถ้าอย่างน้อยพวกมัน ‎เบนความสนใจศัตรูให้เราได้
‎โอเค
‎เติมกระสุนเรียบร้อยแล้ว
‎พร้อมลุยกันแล้ว
‎แล้วเราควรรอเปิดฉากแบบไหนเหรอ
‎ฉันคิดว่านายทหารริเมลอะไรนั่นบอกว่า
‎"แล้วแต่พวกนายเลย
‎พอการโจมตีของศัตรูเริ่มสะดุด ‎ก็เชิญลุยได้ตามสบาย"
‎หรืออะไรประมาณนั้นแหละ
‎ใช่
‎เราไม่อยากเสียกระสุนทั้งหมดที่เพิ่งเติมไป
‎เราจะลองเสี่ยงดูเมื่อถึงจุดนึง
‎ฉันไม่ชอบฝากชีวิต ‎ไว้กับการเสี่ยงโชคหรอกนะ แต่...
‎แต่อะไร
‎แต่ไม่ใช่ในเวลาที่ไม่มีทางเลือกอื่น
‎พอฉันให้สัญญาณก็ซิ่งได้เลย
‎- รับทราบ ‎- ฟังดูเข้าท่า
‎นั่นเป็นความคิดที่ดีที่สุดที่ฉันเคยได้ยินจากนายเลย
‎แต่ใครเป็นคนตัดสินใจว่าจะลุยตอนไหนเหรอ
‎อย่าบอกนะว่านาย
‎- ให้จื่อหานตัดสินใจไหมล่ะ ‎- ฮะ
‎เธอเป็นคนที่อ่านสถานการณ์ได้ดีที่สุดนะ
‎ฉันไม่มีปัญหา
‎ได้
‎เออร์แลนด์ สลับที่กับฉันที
‎โอเค ได้เลย
‎(สิบเดือนที่แล้ว)
‎(ดาวอังคาร)
‎(สภาความมั่นคงแห่งเส้นทางสมาพันธ์การค้า ‎ระบบแพนสตาร์)
‎(สํานักงานสายพันธุ์อัจฉริยะพื้นเมือง ‎แห่งดาวเคราะห์เขตกาแล็กซี่)
‎(พื้นที่ฝึกพิเศษ หรือ "ห้องครัว")
‎เค 321 หน่วยเค 321 อยู่ไหม
‎อยู่นี่ครับ
‎ตามฉันมา
‎ทิ้งของไว้แล้วเข้าไป
‎โอเค
‎นี่ พวกเขาคิดจะทําอะไร ‎ด้วยการขังเราไว้ในที่แบบนี้เหรอ
‎ไม่นะ
‎นี่มันอะไรกันวะ
‎หน่วยเค 321
‎ขอต้อนรับสู่ห้องถ่ายโอนความทรงจํา
‎ฉันชื่อจอห์น โด เป็นครูฝึกของพวกนาย
‎คุณจะสอนอะไรพวกเราเหรอ
‎แหม จะรีบร้อนอะไรนักหนา
‎ถอดวัตถุที่เป็นโลหะออกให้หมด ‎แล้วเข้าไปนั่งในที่นั่งที่อยู่ตรงหน้า
‎สมองของพวกนายจะถูกฝัง
‎สิ่งที่เรียกว่าสเปซลิงกาฟรังก้าลงไป
‎หรือที่มีอีกชื่อว่าศรีลังกัน ‎ภาษาที่ใช้ในการทํางานของสหพันธ์การค้า
‎แล้วสมองของคนอื่นๆ ถูกฝังอะไรลงไปเหรอ
‎พวกยากิโทริทั่วไปจะถูกฝังเทคนิคการต่อสู้
‎ความรู้ด้านกลยุทธ์ และความเชี่ยวชาญอื่นๆ ‎ที่ทหารจําเป็นต้องมีลงไป
‎แล้วเราจะทํายังไง ‎ถ้าไม่มีความรู้จากผู้เชี่ยวชาญนี้เหรอครับ
‎เป็นหน้าที่ของฉันที่ต้องสอนพวกนายเอง
‎เอาละ เราไม่มีเวลามาถามตอบอะไรกัน
‎รีบเข้าไปนั่งที่ได้แล้ว
‎ตอนแรกก็โจมตีด้วยควัน ต่อไปจะเจออะไรเนี่ย
‎เอาเลย ว่าแต่มันคืออะไรกันแน่
‎ที่จับพวกเรายัดใส่ไอ้เครื่องเนี่ย
‎หา อะไรวะเนี่ย
‎สิ่งนี้จะไม่ส่งผลเสียต่อร่างกายของพวกนาย
‎แต่บางคนอาจได้รับผลข้างเคียงได้
‎พยายามอดทนไว้ละกัน
‎ถ้านายบิดตัวไปมามากไป สมองนายจะไหม้ได้
‎หา!
‎แค่นี้แหละ
‎จื่อหาน ยังลุยไม่ได้อีกเหรอ
‎ยัง
‎ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เราโดนพวกหนูฆ่าแน่
‎ยังไม่ถึงเวลา
‎- ก็ใช่ แต่เราต้องรีบทําอะไรสักอย่างแล้ว... ‎- นายกําลังทําให้ฉันเสียสมาธิ
‎อย่ายิงตอบโต้นะ
‎อะไรนะ!
‎เงียบ!
‎ตอนนี้คิดซะว่าเราคือศพ
‎บ้าเอ๊ย
‎มันอันตรายนะ
‎นี่ จะออกรถก็เตือนกันก่อนสิ
‎ได้ คราวหน้าจะเตือนนะ
‎- สําเร็จแล้ว ‎- สุดยอด!
‎ถ้าพวกมันผ่านแนวป้องกันที่สองไปได้
‎ฐานจะเป็นอะไรรึเปล่า
‎อย่างกับฉันสนงั้นแหละ
‎เราแค่ต้องตั้งใจทํางานของตัวเองก็พอ
‎ใช่ แต่ถ้าเราไม่มีที่ให้กลับไปจะมีประโยชน์อะไร
‎คงดีนะที่ได้คิดถึงอนาคต
‎แต่ห่วงเรื่องตอนนี้ก่อนเถอะ
‎เอ่อ คือ...
‎ถ้าเราทําแผนการนี้สําเร็จ ‎สถานการณ์จะเปลี่ยนไป
‎อีกอย่าง เราก็ไม่มีทางเลือกด้วย
‎เหมือนจะได้ข้อสรุปแล้วสินะ
‎มาทําให้มันจบๆ ไปกันเถอะ
‎(แปดเดือนที่แล้ว ‎ภายนอกพื้นที่ฝึกยากิโทริ 3 บนดาวอังคาร)
‎(ภายในฐานจําลองสาม)
‎อยากให้เราซ่อนตัว ‎อยู่ในพื้นที่เปิดแบบนี้เนี่ยนะ บ้ารึเปล่า
‎งั้นเธออยากวิ่งแทนรึไง
‎คราวที่แล้วกับก่อนหน้านั้น ‎ที่เราเชื่อนายน่ะเป็นไงล่ะ
‎เราแพ้ราบคาบ
‎แปลว่านายยอมเสี่ยงมากกว่างั้นเหรอ
‎ถ้าเราอยู่ที่นี่ ทีมอื่นๆ จะพุ่งเป้ามาที่เรานะ
‎เราโดนฆ่าแน่
‎ก็อาจจะใช่
‎แต่เราจะได้แต้มใช่ไหมล่ะ
‎เออร์แลนด์
‎นี่นายก็โง่อีกคนรึไง
‎แต้มไม่สําคัญหรอกถ้าเราโดนฆ่าตายหมด
‎เธอโง่รึไงเนี่ย
‎นี่คือการซ้อม เป็นเกม ‎ถ้าเราอยากทดลองอะไรหน่อยก็ไม่เป็นไรหรอก
‎นายอยากรักษาแต้มในการต่อสู้จริงไว้ ‎โดยมีสันนิษฐานว่าเราจะโดนฆ่าเนี่ยนะ
‎ตลกชะมัด
‎นายมันกล้าหาญพอๆ กับที่โง่เลยนะ
‎ส่วนเธอก็กระจอกพอๆ กับที่ปากมากนั่นแหละ
‎อากิระ อมาเลีย
‎หยุดเถอะ
‎จื่อหาน เธอคิดว่าไง
‎เธอมักจะทําตัวเป็นกลางก่อนตัดสินใจนี่
‎ใช่
‎เลือกข้างไหนก็ไม่สําคัญหรอก
‎อะไรนะ
‎ตราบใดที่ความเห็นเราตรงกันก็พอ
‎เอาอีกแล้วนะ
‎หยุดซะทีเถอะ
‎เธอนั่นแหละหยุด
‎นี่ๆ
‎มาโยนหัวก้อยกันดีกว่า
‎อีกไม่นานก็จะเริ่มซ้อมแล้ว
‎ตกลงไหม
‎ก้อย
‎หัวก็ได้ ใครจะเป็นคนโยนล่ะ
‎ฉันโยนให้เอง
‎ขอบคุณ
‎แล้วห้ามบ่นทีหลังนะ
‎หัว!
‎เอาละ งั้นมาวิ่งกัน
‎นี่คือห้องครัว
‎การฝึกซ้อมจบแล้ว
‎โปรดฟังอีกครั้ง การฝึกซ้อมจบแล้ว
‎เอ้า
‎สรุปว่าริเมลไม่ได้ให้เรามาแค่อาวุธ ‎แต่ยังให้ชากับอาหารพึงใจมาด้วยใช่ไหมเนี่ย
‎และเขาก็มีน้ําใจด้วยนะ
‎มีเสบียงมากพอสําหรับหนึ่งสัปดาห์ ‎กินได้ตามสบายเลย
‎นั่นอะไรเหรอ
‎นี่คือข้อมูลที่กองยานของสหพันธ์การค้าในอวกาศ
‎ปล่อยออกมาจากดาวเทียมจารกรรม
‎เรามองเห็นตําแหน่งของศัตรู ‎และการต่อสู้ได้ทั้งหมด
‎ไม่ได้หมายความว่าเรามองเห็น ‎ความจริงที่น่ากลัวของเราได้ทั้งหมดใช่ไหม
‎ดูเหมือนกองทหารรักษาการณ์ยังต่อสู้อยู่เลยนี่
‎ฉันว่าเราต้องยกความดีความชอบ ‎ให้นาวิกโยธินของสหพันธ์การค้านะ
‎มีปัญหาแล้ว
‎เกิดอะไรขึ้น
‎หน่วยรถถังแมงมุมของศัตรูปิดถนนไว้
‎พวกมันตั้งใจจะยับยั้งไม่ให้ใครเข้าไปในเมือง
‎เอาไงดี เราควรสู้กับพวกมันไหม
‎และใช้กระสุนจนหมดอีกน่ะเหรอ
‎เราแทบไม่มีโอกาสชนะเลย
‎ถ้าเราไปตามถนนเส้นนี้ ‎เราจะตกเป็นเป้าที่โจมตีง่าย
‎- เราเลี่ยงพวกมันได้ไหม ‎- มาลองกัน
‎บอกให้เตือนกันก่อนไง
‎ก็เตือนแล้วไม่ใช่เหรอ
‎เป็นการตัดสินใจที่ดีนะ อากิระ
‎ความเร็วของเราจะลดลงนิดหน่อย ‎เพราะเราไม่ได้อยู่บนถนน
‎แต่นี่เป็นเส้นทางที่สั้นที่สุด ‎ที่จะไปค่ายปืนใหญ่ที่ใกล้ที่สุด
‎ทุกอย่างเริ่มดูเหมือนหนังตะวันตกเก่าๆ แล้วแฮะ
‎ถ้าเป็นอย่างนั้น
‎จังหวะนี้เราต้องโดยคนท้องถิ่นโจมตีไม่ใช่เหรอ
‎อย่าพูดจาอัปมงคลแบบนั้นสิ
‎ฉันตรวจดูภาพจากดาวเทียมแล้ว
‎แต่เท่าที่ดู ดูเหมือนพื้นที่นี้จะไม่มีศัตรูนะ
‎โปรดทราบ... ‎เขตคุ้มครองสภาพแวดล้อมอยู่ข้างหน้า
‎กรุณาขับตามความเร็วที่กําหนด ‎และระวังคนเดินถนนด้วย
‎- หา ‎- หา
‎นั่นอะไรน่ะ
‎- ไม่นะ ‎- ไม่นะ
‎เราโดนล้อมแล้ว
‎ปากเสียเรื่องคนท้องถิ่นดีนัก เป็นไงล่ะ
‎นี่ไม่ใช่ความผิดฉันนะ
‎ทําไมถึงมีทหารบาร์กะซ่อนตัวที่นี่ล่ะ
‎โปรดทราบ... นี่คือเขตสงวนว่างเปล่ากัวดัล
‎สภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัยของชาวบาร์กะ ‎แบบดั้งเดิมได้รับการอนุรักษ์ไว้...
‎- หุบปากซะ ‎- เธอน่าจะบอกเราเร็วกว่านี้นะ
‎พวกมันอยู่ที่นี่ทั้งหมดเลยเหรอ
‎แล้วทําไมพวกมันถึงมีอาวุธ
‎เรื่องนั้นช่างเถอะ ยิงสวนกลับไปก็พอ
‎อย่าให้พวกมันเกาะเราได้
‎- ขับเร็วๆ หน่อย ‎- ฉันทําไม่ได้
‎หุบปากเถอะ เออร์แลนด์
‎รังหนูนี่มันใหญ่แค่ไหนกันแน่นะ
‎บอกแล้วไงว่าอย่าใส่น้ําหอม จื่อหาน
‎ฉันมีสิทธิ์จะทําอะไรก็ได้
‎เธอมีสิทธิ์ให้คนหาตัวเธอเจอได้ตามสบายนะ
‎แต่เธอกําลังทําให้ฉันกับทีมโดนจับได้ด้วย
‎- อย่าลากฉันไปซวยด้วย ‎- ทีมเหรอ
‎อากิระ นายเคยปกป้องพวกเราคนไหนบ้างเหรอ
‎แต่ฉันไม่เป็นตัวถ่วงเธอไง
‎อย่าคาดหวังอะไรจากฉันมากกว่านั้น
‎มีหลายครั้งนะที่นายคงตายไปแล้ว ‎ถ้าเราไม่ได้ปกป้องนาย
‎ถ้าเรื่องแค่นั้นนายยังคิดไม่ได้ ‎ก็ช่วยปรับทัศนคติตัวเองหน่อยนะ
‎ฉันขอให้เธอปกป้องฉันเหรอ
‎จื่อหานพูดถูกนะ
‎อากิระ นายคิดว่าตัวเองถูก ‎และคนอื่นผิดจริงๆ เหรอ
‎ฉันทําได้ดีกว่าเธอละกัน
‎อมาเลียก็ปกป้องนายเหมือนกันนะ ‎ไม่เห็นบ้างเลยรึไง
‎นั่นก็ยังไม่ได้ทําให้เธอมีสิทธิ์
‎มาสั่งสอนและทําตัวยโสเหมือนเธอรู้ว่าอะไรถูก!
‎ไม่เอาน่าทุกคน พอได้แล้ว
‎เงียบไปเลย เออร์แลนด์ ‎เลิกหันหลังให้ปัญหาก่อนจะแก้ไขมันซะทีเถอะ
‎เฮ้ย ไม่เอาน่า
‎อย่าไปพาลใส่เขาสิ
‎เงียบไปเลย
‎ฉันไม่สนว่าจะต้องปกป้องใครทั้งนั้น
‎แค่อย่าเป็นตัวถ่วงฉันก็พอ
‎อยากทําอะไรก็เชิญ แต่อย่ามาขวางทางฉัน
‎นี่นายคิดจะรับบทเหยื่องั้นเหรอ
‎หวัดดี หน่วยเค 321 เล่นใหญ่ได้ใจกันจริงๆ
‎พัพคิน
‎ดีใจนะที่เห็นพวกนายคึกคักกัน
‎มาทําอะไรที่นี่ครับ
‎แถวตรง!
‎ฉันแค่อยากแวะมาดูการฝึกของพวกนายน่ะ
‎รวมตัว!
‎เข้าแถว!
‎แบบฝึกหัดเพื่อประเมินทักษะ ‎ทหารราบเคลื่อนที่บนดาวเคราะห์ แนวทางเอ
‎รบ 11 ครั้ง แพ้ 11 ครั้ง ‎และอัตราการสูญเสียอยู่ที่ 100%
‎อัตราการรอดชีวิต ผลการต่อสู้ ‎การมีส่วนร่วมทางยุทธวิธี
‎การประเมินการต่อสู้รายบุคคลและคะแนนรวม
‎ทั้งหมดนั้นคะแนนอยู่ที่เอฟ อันดับสุดท้าย
‎ย่ําแย่ที่สุดเลยว่าไหม
‎แต่ในแง่นึง มันก็น่าประทับใจนะ
‎ดีมาก
‎พยายามต่อไปนะ
‎เอาละ ไอ้พวกไก่ย่าง
‎นี่พวกนายยังจะมีอารมณ์มาทะเลาะกัน ‎หลังจากการฝึกซ้อมล้มเหลวอีกเหรอ
‎คงมีแรงเหลืออยู่เพียบเลยสินะ
‎มันวิเศษมากที่พวกนายแข็งแรง
‎แต่ถ้าการฝึกบนดาวอังคารของพวกนายมันน่าเบื่อ ‎จนพวกนายรู้สึกสบาย
‎ถ้าอย่างนั้น...
‎ฉันก็สอนพวกนายไม่ดีเองแหละ
‎ยังไงก็... ขอโทษด้วยแล้วกัน
‎บางทีพวกนายอาจจะอยากลองตายดูสักครั้ง
‎ไอ้พวกไก่ย่าง!
‎ให้ตายสิ...
‎เลิกยึดติดกับจินตนาการได้แล้ว ไอ้ไส้เดือน
‎หยุดเถอะ
‎ถ้าการอ้อนวอนมันช่วยชีวิตพวกนายได้ ‎ก็เชิญอ้อนวอนให้เต็มที่เลย
‎อ้าวเฮ้ย ไม่มีใครคิดจะช่วย ‎เออร์แลนด์ผู้น่าสงสารเลยเหรอ
‎ทีตอนทะเลาะกันเมื่อกี้ยังคึกคักกันอยู่เลยนี่
‎พวกนายมาอยู่หน่วยนี้ทําซากอะไรวะ ‎ไอ้พวกไก่ย่าง
‎พวกนายเป็นสินค้ามีตําหนิเพราะไม่มีหัวใจ ‎พอๆ กับที่ไม่มีสมองงั้นเหรอ
‎ฉันไม่ใช่สินค้ามีตําหนินะ
‎ว่าไงนะ
‎ถอนคําพูดซะนะ ฉันไม่ใช่สินค้ามีตําหนิ
‎ก็ได้ หน่วยเค 321 ‎เป็นตัวถ่วงกันเองได้อย่างยอดเยี่ยม!
‎ฉันอยากให้หน้าพ่อแม่พวกนายจริงๆ
‎คนแบบไหนนะที่ให้กําเนิดคนอย่างพวกนาย
‎ไอ้แก่!
‎อย่านะ
‎ด่าพ่อล่อแม่กันขนาดนี้ ฉันต้องชกหน้าแกให้ได้
‎ชกหน้าตัวเองเถอะ ไอ้ควาย
‎พ่อแม่นายคงเป็นแค่เศษสวะแน่ๆ
‎ก็เหมือนวัชพืชนั่นแหละ
‎ยิ่งต่ําตมเท่าไหร่ก็ยิ่งแพร่พันธุ์มากเท่านั้น
‎พอได้แล้ว
‎จื่อหาน อย่า!
‎ห่วยแตกจริงๆ
‎โลกอาจเข้าใจผิด ‎คิดว่าดาวอังคารเป็นที่ทิ้งขยะซะละมั้ง
‎เป็นไงบ้าง อากิระ
‎ฟังดูคุ้นๆ บ้างไหม
‎ฉัน...
‎ฉันไม่ใช่ขยะโว้ย!
‎พัพคิน พวกเขาคืออนาคตใหม่ ‎ที่คุณพูดถึงมาตลอดงั้นเหรอ
‎พวกเขาอาจต้องการเวลามากกว่านี้ ‎ก่อนไปออกรบจริง
‎แต่ที่คุณเห็นอยู่คือความสําเร็จที่แท้จริง
‎คุณโทษพวกเขาที่ไม่มีปีกไม่ได้ ‎ในเมื่อพวกเขายังไม่ฟักออกจากไข่ด้วยซ้ํา
‎ตามที่เป็นอยู่ตอนนี้ ‎ยากิโทริควรจะเป็นสิ่งที่ใช้แล้วทิ้ง
‎พัพคิน คุณเองก็เป็นแบบอย่าง ‎ของมนุษย์ที่ยอดเยี่ยมนะ
‎แต่ผมคิดว่าคุณชอบประเมิน ‎สายพันธุ์ของตัวเองสูงเกินไป
‎ผมคงต้องบอกว่ามันตรงกันข้ามเลยละ ‎นายทหารเอกส์
‎ต้องขอโทษด้วยที่พูดแบบนี้
‎แต่สหพันธ์การค้า ‎มักจะประเมินคนท้องถิ่นต่ําเกินไป
‎ปฏิเสธไม่ได้เลยจริงๆ ว่าพวกเขาไม่พัฒนาเลย
‎ไม่จริงเลย
‎นี่คือพัฒนาการที่ยิ่งใหญ่ต่างหาก ‎ยิ่งใหญ่จริงๆ
‎มีพัฒนาการอยู่นะครับ
‎พวกเขาถูกเล่นงานจนเละหลังจากโจมตีครูฝึก
‎แถมยังแพ้ทั้งที่สู้กันห้าต่อหนึ่ง
‎คนพวกนี้ถูกจับโยนไปอยู่บนดาวอังคาร ‎และกําลังจมอยู่ในสถานการณ์ของตัวเอง
‎และตอนนี้พวกเขา ‎กําลังทะเลาะกับครูฝึกอย่างมุ่งมั่น
‎ผลลัพธ์พวกนี้น่ายินดีที่สุด
‎ที่เหลือก็แค่ ‎สอนวินัยและกลยุทธ์ให้พวกเขา
‎จะทําได้เหรอ
‎ได้อยู่แล้ว
‎โปรดทราบ ใกล้ถึงจุดหมายปลายทางแล้ว
‎นั่นไง นั่นค่ายปืนใหญ่
‎นั่นค่ายปืนใหญ่เหรอ
‎แถมยังมีป้อมปืนต่อสู้อากาศยานที่น่าทึ่งด้วย
‎เรามีกําลังคนไม่พอ
‎คิดจริงๆ เหรอว่านี่เป็นงานสําหรับห้าคน
‎ขี้บ่นแบบนี้ สาวๆ ไม่ชอบหรอกนะ
‎เราจะโจมตีมันได้ยังไง
‎นั่นสิ เราจะโจมตีมันได้ยังไง
‎(โปรดติดตามตอนต่อไป)
‎คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล