DOCTOR SLUMP
Galing Hanguk National University ang dating mga tutor,
kaya nagdalawang-isip ako
na kunin ka.
-Gano'n pala. -Sabi ni Prof. Jang, lahat
ng tinuruan mo, pasok sa HNU med school.
Di naging madali ang desisyong ito kaya galingan mo.
Kuha ko po.
Alam mo kung saan kami nag-aral ng asawa ko, di ba?
Alam ko po.
Ang makapasok sa HNU med school ay inaasahan na…
Ang pinakasimpleng dapat maabot.
Opo.
Parating na si Jeong-woo, pakihintay lang.
Doon ang kuwarto.
Sige po.
Heto nga pala.
Dinoble ko ang bayad sa iyo.
Wag na po. Iyong regular lang.
Baka hindi mo galingan.
Nabalitaan ko iyong sa pamilya mo, kunin mo na.
At patunayan mong may silbi ka.
CSAT WORKBOOK PARA SA GRADE 12
HONOR ROLL AWARD EXCELLENCE AWARD
Naawa na ako doon sa estudyante bago ko pa siya nakilala.
Akala ko, miserable siya sa bahay na ito.
Hello, sir. Matagal kayong naghintay?
Naglinis pa kasi ako sa classroom.
-Kumusta ka? Ako si Min Kyung-min. -Kumusta?
Top student ng Yeongwon High School.
Ako si Yeo Jeong-woo, laging perfect sa test.
Magkasundo tayo.
Oo, sana nga.
Sir.
Gawin mo akong diyos ng calculus.
-Nahihirapan ako roon. -Sige.
-Tara na? -Fighting!
-Sige, fighting. -Fighting!
Kaya natin 'to!
Sige. Fighting.
Kaya ang AK minus BK ay…
Teka.
Dapat i-solve muna ito.
-Sige. -Oo.
Magiging komplikado at mahirap pag ganyan mo ginawa.
-Gano'n pala. -I-divide mo. Gawin mo.
-Kung gano'n… -Oo.
-Sigma… -Oo.
-Ang AK ay mula one to five. -Ganyan.
Bakit ang tigas nito?
-Hay. -Matigas talaga.
-Mas lumuwag. -Dito?
-Di na 'ko bulag. -Ano?
Sigma K ang minimum ng AK at ang maximum ay mula one to ten.
Itong dalawang condition, hanapin mo ang pasok na sequence.
Yeo Jeong-woo!
Di po natutulog. Nag-iisip lang po.
Ginulat mo ako. Akala ko, nakaidlip ako sa school.
Malapit na matapos.
Matulog ka pagka-solve nito.
-Nasaan na tayo ulit? -Nasaan na tayo?
Simulan ko sa umpisa? Hay. Halika.
-Dito… -Ano?
Kuya!
Jeong-woo.
Di ba 8:00 p.m. pa? Nandito ka na?
Pupunta dapat ako sa bookstore pero sarado.
Sakto, gutom ako. Palibre ng ramyeon.
Ba't di mo pa ako nalibre kahit kailan?
Dati ko pa gusto, pero baka isipin ng mama mo na
-nagpapabaya ka. -Hay.
Tara na nga. Ililibre kita ng ramyeon. At kimbap na may keso.
-Talaga? -Oo. Tara.
Marami akong kakainin. Ayos lang?
Wow, mukhang masarap.
-Salamat sa libre. -Kain.
-Heto na ang kimbap. -Salamat, ma'am.
Salamat po.
Masarap isawsaw ang kimbap sa sabaw.
Wag mo akong tawaging kuya sa harap ng mama mo.
-Sinabihan na ako. -Alam ko.
"Istorbo sa pag-aaral pag naging magkaibigan kayo."
"Paaalisin ko siya pag nagkalapit kayo."
"Ituring mong ibang tao."
Iyan din ang sinabi sa 'kin ni Mama.
Ayos ka lang?
-Oo. -Saan ka maayos?
Anuman iyon, ayos lang ako.
Hay.
Di ko alam kung maaawa sa 'yo o ipagmamalaki ka.
-Nagagalit ako minsan. -Sa ano?
Sa sitwasyon ko.
Sa mga magulang ko.
Sa mga iniisip ko. Nakakapanghina sila ng loob.
Pag nakikita kita, naiisip ko, sarili ko ang dapat ayusin.
Bakit nasa hearing ni Jeong-woo ang VP ng Haesung?
Nakasalubong ko siya noon.
Napagkamalan mo lang siguro.
Malalaman natin kung totoo iyan o hindi.
Makikita sa mga CCTV at dashcam footage.
May kinalaman ang Haesung sa insidente, tama?
May kinalaman ka…
sa nangyari kay Jeong-woo?
Ikaw…
Ano'ng nagawa niya sa iyo?
Wala siyang ginawa sa akin.
Puwede bang gawing dahilan…
na mas nagpahirap iyon?
DOCTOR SLUMP
Bakit di ka gumagawa ng dumplings?
Nagkadikit-dikit ang mga balat.
-Gumamit ka na lang ng iba. -Teka.
Nagawa ko.
Gabing-gabi, napabisita ka?
-Pasok ka. -Hello po.
-Uy. -Bukas ang ilaw.
Kaya dumaan ako.
-Gumagawa kayo ng dumplings. -Oo.
-Nakakabigla naman. -Si Ha-neul po ba…
nakauwi na sa bahay?
Hindi pa.
Tawagan mo.
Hindi po sumasagot.
Gano'n pala. Heto.
Sige po.
EMERGENCY ROOM
EMERGENCY 911
Kumusta sila?
Nam Ha-neul, 33 taon. Halos walang malay pagdating namin.
Ang BP niya ay 80 over 40. Pulso ay 120, paghinga ay 35.
Hypotension at hyperventilation.
FAST muna.
-Dito. -Sige.
Ano'ng sinasabi mo?
Sinasabi mo bang naaksidente
ang sinasakyang kotse ni Ha-neul at wala siyang malay ngayon?
Baka may severe bleeding sa chest cavity
na dapat operahan agad.
Gagawin pagkakuha ng permiso n'yo.
Ano ang sinasabi niya?
Maliban sa hemothorax, may iba pa?
Masasabi lang pag naoperahan na,
pero baka may heart rupture din.
Heart rupture? Mapanganib iyon, di ba?
Opo, maaaring ikamatay ng pasyente.
Ibigay n'yo na ang permiso n'yo.
Puntahan natin para malaman ang nangyayari.
Sige.
-Oo. -Pakigawa na ang operasyon
sa anak ko!
Iligtas n'yo siya!
May multiple rib fractures dahil sa TA.
Sa sonogram, may hemothorax at tama sa baga.
Mahirap malaman base roon kung may cardiac injury,
kaya dapat siyang buksan.
Pananatilihin kong 90/60 ang BP gamit ang IV drip at transfusion.
Simulan ko na?
Puwede na.
Scalpel.
PANGALAN NG PASYENTE NAM HA-NEUL
Ang tagal nating di nagkita, sa ganito pa tayo nagkita ulit.
Ano ba talagang nangyari?
Nagtanong-tanong ako.
Sa madaling sabi,
natamaan ang baga niya sa aksidente.
Nabali ang mga tadyang niya,
at nabutas noon ang baga niya.
Inooperahan siya para patigilin ang pagdugo sa baga niya
dahil delikado iyon.
Kung di gaanong napinsala, tatanggalin ang bahagi ng baga,
at aayusin ang mga tadyang.
Alam kong gagaling ang mga tadyang, pero matatanggalan ng parte ng baga?
Ayos lang magtanggal ng ilang parte.
Maraming parte ang baga at bumabalik sa dati ang laki noon.
Di maaapektuhan ang pang-araw-araw niya.
Di rin kailangan uminom ng gamot habambuhay.
Ma, nasaan si Ate?
-Nasa surgery siya? -Oo.
Sigurado akong bubuti si Ha-neul,
pero dapat magpakatatag para masamahan siya.
Nag-train ako rito. Magaling ang cardiac surgeons,
kaya magtiwala tayo sa kanila at maghintay.
Maupo ka, Ba-da.
Nagulat ka siguro.
Ayos lang.
Gunting.
Kumusta po?
Tumagal kaysa sa inaasahan. Pero mabuti at walang heart rupture.
Natusok ng tadyang niya ang pleurae at tumagos sa baga.
Pero naayos namin iyon.
Kumusta ang vital signs niya?
May coagulation ba sa heart cavity?
Posibleng magkaroon ng pyothorax or fibrothorax?
Mabuti at halos walang coagulation.
Na-drain lahat kaya di dapat mag-alala sa komplikasyon.
Wala pang malay,
pero wala na siyang ibang pinsala.
Wala nang problema basta't gumaling siya mula sa concussion.
Maraming salamat.
Salamat sa pagligtas sa kanya.
Hay.
-Naging maayos ang surgery. -Tama.
-Wag na mag-alala. -Sige.
Ano? Tapos na ang oras ng pagbisita sa umaga.
Kailangan maghintay hanggang gabi?
Mag-isa lang siya roon sa kuwarto.
Natakot siguro siya at nahirapan buong gabi.
Di na magkakaproblema
basta gumaling siya mula rito. Wag na kayo mag-alala.
Sa gabi na ang susunod na oras ng pagbisita.
Paano kung isang tao ang maiwan at magpahinga ang iba?
Magsalit-salitan tayo.
Kung gano'n, ako na ang didito.
Baka gusto niya akong makita pagkagising.
Dito na rin ako.
Baka hanapin din ako.
Baka ako ang hanapin.
Mas mabuti kung ang matatanda ang maiiwan,
kaya dito na po kayo.
Uuwi na kami ni Ba-da
at mag-i-empake ng kakailanganin niya sa ward.
Aalis ka rin?
May surgery ako ng 9:00 a.m.
Tama, dapat pumasok ka. Sige na.
Wag ka mag-alala. Tatawag kami pag may nangyari.
Sige po.
Kayo na po ang bahala kay Ha-neul.
Sige na. Pasok na sa trabaho.
Opo.
Ikaw rin.
Kuya, heto, mga tuwalya.
Salamat.
Alam mo ba, Kuya?
Ako ang pinakamasamang kapatid.
Mas nagsumikap siya dahil wala akong kuwenta.
Mas nagsikap siya para matuwa naman ang mama namin.
Puro hingi ng pera ang ginawa ko. Di ako nakikinig sa kanya.
Limang taon ako.
PERFECT SCORE STUDIES
Ang unang salitang natutuhan kong isulat ay "kamote".
'Yon pala,
ang itinatanong
ay ang gumawa ng Korean alphabet.
Pinagalitan siya noon.
Umiyak siya at sinabing di siya ang sumulat.
Di alam ni Papa na nakasusulat ako,
lalo pa siyang napagalitan tuloy.
Natakot akong sabihin ang totoo.
Pag naiisip ang nagawa ko sa kanya kahapon,
naaalala ko ang araw na 'yon.
Baka mawala na siya bago pa ako makahingi ng tawad.
Uy, hindi siya mawawala.
Kuya.
Mas magsisikap na ako sa buhay kapag gumaling na siya.
Buong gabi akong nagdasal.
Nangako akong magtatrabaho, at magiging mabuti
basta gumaling lang siya.
Mabuti 'yan.
Gagaling siya, wag kang mag-alala.
Umidlip ka muna.
Mag-taxi pabalik.
Hindi na.
Aba, tumatanggi ka sa 50,000 won.
Kunin mo na.
Mag-taxi ka at kumain ng masarap.
Oo nga pala.
Bumili kang lugaw pagbalik mo para makakain din ang mama mo at tito mo.
Sabihan mo ako pagkagising niya.
Ha-neul, narito si Mama.
Narito rin si Tito at si Ba-da.
Ha-neul.
Gumising ka na.
Ha-neul.
Naku, ang kawawang baby ko.
Hindi, ayos ako. Ayos lang ako.
Ha-neul.
Ipangako mong gigising ka na.
-Uy, Jeong-woo. -Narito ka na.
Aayos ba siya?
Siyempre po.
Maayos ang surgery. Hintayin lang, magtiwalang gigising na siya.
Sige.
Ha-neul, narito si Jeong-woo.
Akala ko, concussion lang.
Bakit di gumigising?
Sa CT scan, walang bleed sa utak niya.
May mga kasong nagkaka-brain hemorrhage ang pasyente kalaunan.
Babatanyan ko siya at isi-CT scan ulit.
Hintayin pa natin.
Gumaling na ang sugat at halos di nagpeklat.
Wag na kayo mag-alala.
-Nahirapan siguro kayo. -Hindi nga.
Ikaw ang totoong nagpakahirap.
Lumabas tayo minsan kasama si Ha-neul.
Ililibre ko kayo ng mas masarap sa tteokbokki.
Nalaman kong wala siya rito ngayon.
May sakit ba?
Kasi…
Di ko po alam.
Dapat alam mo dahil kaibigan ka niya.
Magkatrabaho pa kayo,
mukha namang hindi na kayo nagkakainisan ngayon.
Sana magkasundo kayo.
Uy, alam mo ba ang nahanap ko kahapon?
Heto. Tingnan mo.
Ito iyong napunta kayo sa clinic dahil nahimatay kayo.
Napulot ko sa hallway.
Hay, naku.
Ano ito?
Sinulat niya para sa iyo,
pero di yata naibigay.
Baka nagdalawang-isip siyang ibigay sa 'yo at itinago na lang.
At naitago ko pa pala ito.
Jeong-woo, wag nating pagurin ang sarili natin.
Magpapakatatag ako.
Magpakatatag ka rin.
Magiging maayos ang lahat. Ha-neul.
Noon pa,
lagi kaming magkasama kapag pareho kaming nahihirapan.
Hay, naku!
Magkasamang tumakbo.
Teka…
Sir, nahimatay si Ha-neul!
Si Jeong-woo rin!
Magkasamang nasaktan.
Nang kailangan ng magpapagaan…
-Talaga lang. -Magkasama kami.
Ang sulat mo mula sa panahong iyon…
ay nakapagpapagaan pa rin ng loob hanggang ngayon.
Hindi ko mapigilang umiyak.
PANGALAN NG PASYENTE NAM HA-NEUL
Hindi ko alam kung ano
ang ibig sabihin ng magmahal.
Pero kahit na…
sigurado akong pagmamahal ito.
Higit pa siya sa kaibigan o sa kasintahan.
Minamahal ko siya.
Pasensiya na.
Sobra kang nag-alala.
Mahal kita, Ha-neul.
DAEHAN NATIONAL UNIVERSITY HOSPITAL
Hay, grabe ang pinagdaanan mo.
Salamat at gumising ka na.
Pero nalulungkot akong
natanggalan nang kaunti ang baga mo.
Ayos lang po. Hindi seryoso iyon.
Hindi ako maaapektuhan masyado.
Talaga? Makakainom ka pa rin at makakatakbo?
Opo, di problema iyon.
Hindi raw kayo nakatulog. Pagod na siguro kayo. Uwi na't magpahinga.
Hindi kami aalis. Kailangan ka naming alagaan.
Puwede na ang isang tao lang.
Nakaaasiwa pag narito kayong lahat.
Ako na ang didito. Umuwi na kayo.
Mas kaya kong tumagal kaysa sa iyo.
Nasa singkuwenta ka, nasa kuwarenta ka.
Ako ang pinakatatagal.
-Bato-bato-pik na. -Ano ba? Parang mga bata.
Bato-bato-pik!
Jeong-woo, ikaw rin?
Parang kakatwa pag di ako sumali.
Bato-bato-pik.
Naku, mukhang panalo ako.
Nandaya ka!
Hindi kaya. Hindi ako gano'n.
Napag-uusapan na rin, mas kaya kong tumagal kaysa sa 'yo.
Bata ka pero di ka nag-eehersisyo. Tumatakbo ako araw-araw,
nagsi-skin diving. Lahat.
Ang layo ng pag-aalaga sa skin diving.
Alam ko ang gagawin pag emergency.
Nag-training ako sa ospital na ito.
Teritoryo ko ito.
Ako ang mag-aalaga habang nagpapahinga kayo. Okay?
Dapat makapagpahinga kayo para kayo naman bukas.
Kumain kayo nang marami para makatagal kayo.
Ako ang bahala sa kanya. Aalagaan ko siya.
Basta magpahinga lang kayo. Bye.
Nalungkot ka bang nandaya ako?
Wala na akong magagawa. Dito na ako.
Matulog ka pa. Napagod ka siguro.
Tama na ang naitulog ko. Gusto ko nang gumising.
Gusto mo magpahangin? May garden sa labas na pinupuntahan ko dati.
Sige.
Ano'ng nangyari? Nasa kuwarto lang ako kanina.
Oo nga.
Bagay siyang maging salesman.
Para akong nakulam.
Para siyang sira.
Ang tino niya noong walang malay si Ha-neul.
Pero nang nagising, para na siyang bata.
Nandaya pa sa bato-bato-pik?
Gusto niya talaga sigurong samahan siya.
Isipin mo kung gaano siya nag-alala.
Inalala niya tayo at inalam pa ang nangyayari.
Siya ang pinaka nag-abala.
Oo at siya ang pinakamaalam dahil doktor siya.
Mabuti nang siya ang maiwan. Umuwi na tayo.
Ta-dan!
Mainit-init pa.
Mainit, di ba?
Hiningi ko pa sa head nurse,
at kinuha niya sa opisina ng direktor.
Di ba ibinibigay pag nanghingi ang pasyente?
Hay.
Binigay niya ang pinakamainit.
Kasi ako ang nanghingi.
Kundi sa 'kin, maligamgam…
Baka naging cooling sheet pa.
Itong wheelchair, bago ang design kaya ito ang kinuha ko.
Mukhang pinalitan nila. Bago iyan.
-Talaga? -Oo.
Nabigla siguro ang pamilya ko. Salamat at inalala mo sila.
Nagpapasalamat lang ako na nalampasan mo ang surgery.
Siyanga pala.
Dumaan kahapon ang detective doon sa kaso.
Mukhang biglaang acceleration daw.
Iyong isa pang pasahero…
Nagpapagaling pa sa ICU.
Dadaan siya ulit para ipaliwanag.
Okay.
Alam kong marami kang tanong.
Puwede ko bang ipaliwanag pag naayos ko na sa utak ko?
-Di pa ako handa. -Sige.
Ang pinakamahalaga ngayon ay magpagaling.
May naisip ako kahapon.
Di ko alam
ang totoong kahulugan ng pagmamahal.
Pero naisip ko
na baka katulad iyon ng pagdadasal.
Laging dasal ko na maging masaya ka
at matagumpay.
Kagabi,
nagsusumamo akong magising ka na.
At…
Mahal ka ng nagsusumamo kong puso, Ha-neul.
Ha-neul!
Gumagana ba ito?
Uy, ayos ka lang ba?
Ano ba ito?
Naparito ka. Bakit nandito ka rin?
Power Rangers ba tayo? Lagi nagkikita-kita?
Siyempre, dapat bumisita.
Katrabaho natin siya.
Kumusta ang pakiramdam?
Ayos naman.
Pasensiya at hindi muna makakapasok.
Naku, wag mo sabihin 'yan.
Sobra akong nag-aalala nang mabalitaan ko.
-Muntik na akong umiyak. -Hay.
Di tulad ni Jeong-woo na mahal ka ng nagsusumamo niyang puso.
Narinig mo?
Oo.
Ipinagdasal mong sumaya siya
at magising na agad.
Tama na, puwede?
-Ang pagmamahal ay parang pagdarasal. -Tama na.
Nag-aaral ka bang tumula? Naging makata ka na.
-Sumunod ka. -Ako?
-Oo. -Bakit?
Puwede ka nang umalis.
Agad? Wala pang isang minuto.
Sapat na iyon. Sapat na sapat na.
Hoy.
Halika rito.
-Gusto ko rito. -Ayan na naman sila.
-Di talaga nagbabago ang mga tao. -Hay.
-Natakot ka siguro. Pasensiya na. -Oo, nag-alala ako.
Nag-uusap pa siguro sila.
Siguro.
Sabihan ko ba si Hong-ran na wag magmadali?
Bakit naman? Dapat umalis na kayo agad.
Gusto mong mapag-isa kayo ni Ha-neul?
Hindi, dapat siyang magpahinga.
Mabuti at inaalagaan mo siya.
Siyanga pala, mag-isa ba siyang nagmaneho?
May kasama yata pero di ko pa alam ang detalye.
Bakit? Hindi pa kayo nag-usap?
Dapat magpagaling muna siya.
Saka kami mag-uusap.
Ang dami kong tanong.
MIN KYUNG-MIN
CARDIAC SURGERY LALAKI, NASA SURGERY
NAM HA-NEUL
Bakit mo siya kasama?
Nanganib ka ba?
Nag-alala ako.
Higit sa lahat, ang sakit sa puso ko na baka labis kang natakot.
Bilis. Baka naghihintay na si Ha-neul.
Pagod na rin siguro si Jeong-woo.
Hay.
May buntonghininga? Maayos ang surgery. Maayos ang lahat.
Ang dami niyang pinagdaanan ngayong taon.
Hindi ako mapanatag sa lahat ng ito.
May maganda rin nangyari.
Si Jeong-woo.
Nag-iba ang tingin ko sa kanya.
Mukhang maaasahan dahil inalala niya tayong lahat.
Akala ko, magagalit siya.
Bakit?
May kasamang ibang lalaki si Ate.
"Ibang lalaki"?
Wag mo sabihin nang ganyan.
Katrabaho niya iyon.
Kaya nga. Katrabaho. Lalaking kaibigan.
Ayaw iyon ng mga lalaki.
Tapos, gabi pa nangyari. Siyempre, magagalit siya.
Kaya nagpaiwan para pagalitan si Ate?
Wag ka nga. Nagpapagaling pa siya.
Walang pantog, nawalan pa ng piraso ng baga.
Malay natin.
Di puwede ito. Dapat ko siyang ipagtanggol.
Nagiging pakialamero ka ulit.
Hay.
Mainit. Ingat.
Ano'ng ginagawa mo? Ano ba?
Sabing wag mo pagurin ang sarili.
Ako ang gagawa ng lahat ng delikado.
Ang totoo, nakakapagod nga.
Di ba?
Para kang malambing na tuta.
At para kang pilyang squirrel.
Ano ka ba?
Ikaw talaga!
Ang cute-cute mo.
-Nandito na kayo, Tita. -Oo.
Hay, grabe kayo maglambingan.
Maayos ang lahat?
Opo, dumaan ang doktor niya kaninang umaga.
Maayos ang paggaling niya.
Pero kailangan niya magpa-X-ray mamaya.
Sige.
Iwan mo na itong pilyang squirrel sa amin at pumasok ka na.
Opo.
Mauuna na po ako.
Sige na.
Grabe, ang init.
Oo nga pala. Ginawan ko ng baon si Jeong-woo.
Jeong-woo!
Ate.
Sorry sa lahat.
Sa pagnanakaw ng pera mo at di paghanap ng trabaho.
At 'yong sa insidente ng kamote.
"Insidente ng kamote"?
Jeong-woo.
Heto. Kunin mo ito. Binaunan kita ng kanin at ilang side dish.
-Kainin mo sa tanghalian. -Salamat po.
Nag-abala pa po kayo.
Siyempre naman. Ang dami mong naitulong.
Iyong kasama ni Ha-neul sa kotse kahapon,
katrabaho lang niya iyon. Wag kang mag-alala.
-Kilala ko po siya. -Talaga?
Mabuti naman. Nag-alala ako na baka iba ang isipin mo.
Kumusta na nga pala siya?
Hindi ko po alam.
Balita ko, nasa ICU siya matapos ang surgery.
Pero iyon lang.
Humihina ang vitals niya at bumabagsak ang HB at platelet level.
Humihina na rin ang liver at kidney niya.
Nagkaka-multiorgan failure
dahil sa dami ng nawalang dugo.
Nagsisimula na ang DIC.
Baka di niya malampasan ito.
Balita ko, pogi ang crew doon.
Makulimlim, gusto ko ng mainit na sabaw.
Kung kalguksu kaya?
Oo. Mukhang masarap ang pasta.
Anong pasta? Sabi ko, kalguksu.
Sige. Kain tayo ng pasta.
Sabi ko, kalguksu, hindi pasta.
Jeong-woo, gusto mo ng pasta…
Gusto mo ng kalguksu?
May baon ako. At may pupuntahan.
Gano'n.
Bibisitahin mo ba si Dr. Nam?
Puwedeng sumama?
Siyempre, hindi.
-Dapat siyang magpahinga. Wag bisitahin. -Tama.
Pasabi na nag-aalala kami sa kanya.
Iaatras namin ang schedule mo
para maalagaan mo ang girlfriend mo.
Salamat…
Paano n'yo nalaman?
Ano? Alam n'yong lahat?
Hindi ako. Hindi ko sinabi sa inyo!
Paano ninyo nalaman?
Paanong hindi? Lagi siyang nagpapahalata.
Nalaman ko noong punta sila nang punta sa fire exit.
Nalaman ko noong kumain tayo ng egg roll.
Nakita kong pinagalitan ka dahil sabi mo, kailangan niya ng filler.
Nasaksihan ko iyon.
Sabi mo, ilihim ko,
pero halatang-halata ka.
Di puwede ito.
Ikaw na ang magbabayad ng kuryente.
Ba't lagi mo akong pinababayad ng kuryente? Wala ka bang pera?
Usong biro 'yon ngayon.
Hay.
Dr. Bin.
'Yong biro, "Magbayad ng dobleng tax"?
Mali ang tanda niya.
Kawawa ka naman.
-Puwedeng pizza na lang? -Okay ako sa pasta at pizza.
-Pasta. -Pizza.
Pasta.
-Pasta? -Pasta.
Di ko masasabing di ako nagulat na nagpakita ka bigla.
Pero salamat sa pagpunta.
Ilang beses kitang tinawagan, di ka sumagot.
Nag-alala ako.
Naglakas-loob kang sabihin ang totoo at ni hindi ako nakapagpasalamat.
Nagpapasalamat ka?
Naglagay ako ng mga camera sa clinic mo.
Buweno…
may mga dahilan ka.
Magtatapat ako.
Di tulad ng sinabi ko sa detective, pitong camera ang inilagay ko, di anim.
Nasa akin ang huli.
Alam mo ang na-record?
Sandali.
Bakit mo pa ito sinasabi ngayon?
Dapat sinabi mo sa detective sa halip na puntahan ako.
Nasaan na?
Iyan, ganyan.
Ganyan dapat ang sagot doon.
Sinabi ko rin ito kay Kyung-min para makita
ang gagawin niya.
"Ang gagawin niya"?
Sinasabi mo bang di totoo 'yon?
Oo.
Kakaiba ang buong insidente. Gusto kong malaman ang puno't dulo.
Pero iba ang reaksiyon niya.
Ang sabi niya, hindi niya kasalanan kung anuman iyon.
Di ba, ang ibig sabinhin no'n,
may dapat sisihin?
May alam siya sa insidenteng iyon.
GANGNAM POLICE, DETECTIVE KIM
Ibig sabihin…
-ang sumunod sa akin ay… -Tama.
Nakasuot siya ng itim na jacket at pantalon na inilarawan ni Nam Ba-da.
Siguradong maraming bagay na inihanda para mangyari
ang pagpatay sa clinic mo.
Halimbawa, ang layout ng OR at ayos ng mga CCTV camera.
Pero base sa CCTV footage,
ang mga bumisita lang sa clinic ay mga empleado mo at mga pasyente.
Maliban kay Min Kyung-min.
Kasama mo pa siya noong pumunta ka sa akin dati.
Mukhang malapit kayo, kaya di ko siya
pinaghinalaan.
Pero baka iyon ang dahilan kaya siya sumama sa iyo.
Tiningnan namin ang footage
at nakita ito.
Ito ang araw bago ang insidente.
Naging matapang na siya dahil alam niyang walang camera ro'n.
Pero nakuhanan siya ng kay Kang Jin-seok.
Dapat nakita namin ito agad.
Nakatulong si Ms. Nam.
Si Ha-neul?
Nandito si Mr. Nam noong isang araw para tumestigo at sinamahan niya siya.
Nalaman niyang si Kyung-min ang sumunod sa 'yo noong lumipat ka.
Suspetsa niya, gamit ang pekeng dissertation, nagmanipula
ng stocks ang Haesung.
Suspetsa rin niyang kasabwat ang gang sa Macau.
Pagkatapos, nakita niya itong footage. Baka kaya niya pinuntahan.
Nabuo namin ang isang bahagi ng dashcam footage ng kotse nila.
Ito ang pag-uusap nila bago ang aksidente.
Bakit nasa hearing ni Jeong-woo ang VP ng Haesung?
May kinalaman ang Haesung sa insidente, tama?
May kinalaman ka
sa nangyari kay Jeong-woo?
Ikaw…
Ano'ng nagawa niya sa iyo?
Uy.
Nakipagkita ka kay Kyung-min dahil sa 'kin?
Jeong-woo.
Totoo ba?
Nasaktan ka dahil sa akin?
Paano mo nalaman?
Ba't ka pumuntang mag-isa kahit alam mong mapanganib siya?
Dapat sinabi mo sa akin. Bakit ikaw pa ang nasaktan?
Ano kaya ang naramdaman ko nang pinadala kita
sa OR na hindi ko man lang
nakita ang mukha mo dahil agaw-buhay ka na?
Mas nakakatakot dahil alam ko iyong surgery.
Nakikinikinita kitang nakahiga sa malamig na mesa.
Napakasakit noon!
At dahil ito lahat sa akin?
Bakit mo isusugal ang buhay mo?
Banggaang dahil sa biglaang acceleration
ang nangyari sa Yeoksam-dong noong Miyerkoles.
Iniimbestigahan ng pulisya ang kaso
sa tulong ng mga testigo at dashcam footage.
Iniuulat na si A, ang driver ng sasakyan, ay wala pa ring malay.
Tao po.
May Mr. Yeo Jeong-woo ba rito?
Wala siya ngayon. Sino sila?
Nag-order siya ng flower basket kaninang tanghali.
Tawagan ko raw siya pagdating ko, di siya sumasagot.
Puwede ko bang iwan ito rito?
Sige lang.
Aalis na po ako.
Ha-neul, magpapakatatag ako.
Kaya magpakatatag ka rin.
Magiging maayos din tayo.
Nandito ka pala.
Sorry na hindi ako nag-ingat.
Pero noon,
hindi ako nag-iisip nang maayos.
Umaasa akong nagkamali ako.
Gusto kong itanggi niya.
Hindi ko inasahang
magiging ganito.
Kahit mababalikan ko, di ko rin
sasabihin sa iyo.
Nagsisimula ka pa lang gumaling.
Umaayos ka na, nakakagawa na ng surgery.
Bumabalik na ang dati mong buhay.
Kaya bakit kita sasaktan ulit?
Paano ko sasabihin sa iyo?
Jeong-woo.
Alam mo ang naisip…
noong nahimatay ako at muntik nang masagasaan
bago tayo magkita ulit?
"Mamatay na ako."
Parang iyon ang pinakamabuting mapipili.
Pero ngayon, isang bagay lang ang iniisip ko.
At ikaw iyon.
Puwede na akong mamatay noon, pero ikaw lang ang iniisip ko.
Gusto ko pang sabihing mahal kita.
Ito ang pagmamahal sa akin.
Gusto kong ipagpalibang
sabihin sa iyo hangga't maaari.
Gusto kong malaya ka sa sakit…
hangga't maaari.
Pasensiya na.
Uy, pauwi ka na?
-Wala kang payong? -Meron.
Bakit nandito ka pa?
Pinapanood lang ang ulan.
Bagay ang seafood kalguksu at soju sa ganitong panahon.
Di ba? Bagay ang kalguksu at maulang panahon.
Iyan ang sabi ko, pero sabi ng mga kasama ko, mas bagay ang pasta.
Kaya nag-pasta kami.
Naiintindihan ko.
Mag-kalguksu at soju tayo gaya ng sinabi mo.
Di ko sinabing gawin natin. Naisip ko lang.
Kung gano'n, dapat mong sundin.
Sige.
Tara.
May alam akong lugar.
Naaawa ako kay Ha-neul.
Naoperahan siya kagabi,
pero heto ako, umiinom.
Tingnan ko raw ano'ng meron kay Kyung-min
tapos, naaksidente siya. Di ko na alam ang nangyayari.
Di ba sabi ko, tungkol sa atin ang pag-usapan natin sa susunod?
May gusto ka bang pag-usapan?
Nangaliwa ang asawa ko kaya kami nag-divorce.
Pasensiya na.
Galing kami sa iisang school.
Sobra akong nahirapan bilang intern, kinailangan ko ng masasandalan.
Inaya ko siyang magpakasal at umoo siya.
Pumayag ang mga magulang namin,
at mag-isa siyang nagrehistro ng kasal namin.
Nag-propose siya habang nakasuot ako ng scrubs.
Ganoon kami ikinasal.
May pagka-romantic.
Noong una, oo.
Pero maling-mali ako.
Nagsimulang ginagabi umuwi nang lumaki ang negosyo niya.
Tapos, hindi na umuuwi sa gabi.
-At nangaliwa na sa empleado niya. -Ano?
-Buntis na ako noon. -Ang tarantadong iyon!
Tama ang ginawa mo! Buti na lang, diniborsiyo mo.
Ba't ang lakas ng boses? May mikropono ka?
Pasensiya na.
Nagalit lang ako para sa 'yo.
Nabanggit mo na kasi ang diborsiyo mo rati.
Sinabi ko dahil naisip kong di patas na di ko rin sabihin.
Umuulan sa labas,
nalulungkot ako, kaya…
Bakit ka nalulungkot?
Wala lang.
Parang ang hirap kasi ng buhay.
Babanggitin ko ulit, tingnan mo si Ha-neul.
Akala ko, maayos siya sa trabaho,
pero nagbitiw siya.
Nang nakakabangon na siya,
ito naman ang nangyari.
Makakabangon ulit siya.
Parang ganito.
Basta, iyon ang dahilan.
Tapos na tayo uminom kaya tara na.
Magbabayad na po kami.
Sige.
-Ito ang card ko. -Okay.
-Ako naman sa susunod. -Sige.
-Ano? Nasaan na? -Bakit?
Kapareho ng kulay, pero hindi ako ito.
Naku po. Mukhang nadala ng isang customer.
Tatawagan ko para ibalik nila. Puwedeng iyan muna ang dalhin mo?
Ayos lang. Magsusukob kami sa akin.
-Ayos lang ba? -Sige.
Lumakas pa lalo ang ulan noong gabing iyon.
Ang ulang iyon
ay naging bagong simula para sa iba.
MASUSTANSIYANG PAGKAIN SA NAAKSIDENTENG PASYENTE
Para sa iba,
umaasa silang malilinis ng ulan ang sakit na nararamdaman.
Talagang napili mo kung kailan wala tayong sangkap.
Ba't bibili ng sangkap sa milmyeon nang umuulan?
Tuturuan kita bukas.
Hindi, dapat ngayon.
Nangako akong magsisikap pag nagising si Ate.
Pero bakit ako nasama roon?
Sige na, Tito Tae-seon!
Saan ako magsisimula?
Ihanda ang sangkap.
At para sa iba,
tumupad sila ng pangako kahit umuulan.
At para sa amin,
umasa kaming matatapos na ang paghihirap na ito.
Tulad ng pagtila ng ulan sa huli,
umasa kaming di na rin tatagal ang kalungkutang ito.
Jeong-woo.
Narinig mo na raw iyong sa dashcam.
Oo.
Pero ang pinakamahalagang parte ay iyong pagkatapos noon.
May malay pa ako bago dumating ang ambulansiya.
Saka ko siya narinig.
Akala niya siguro,
hindi na niya maitatago.
Ha-neul.
Bakit naligo ka na?
Inaantok na ako kaya baka magising ako pag-shower.
Pasensiya. Mahirap sigurong magpuyat dahil sa akin.
Ayos lang. Tatlong linggo na lang.
Tama ka.
Tatlong linggo na lang at aalis ka na.
Nakakasakal dito, ano?
Medyo.
Biro lang. Gusto ko ang bahay mo.
Ang laki pa ng kinikita ko.
Talaga?
Manlilibre ka ulit ng ramyeon at kimbap pagkatapos ng exam?
Ramyeon lang? Bibilhan kita ng damit.
Formal suit pang-graduation at entrance ceremony.
Iyong mga itim sa suit? Itim dapat ang sinusuot ng mga lalaki.
Alam na alam mo.
Ibibili kita ng itim na suit kaya mag-aral ka. Babalik ako.
-Gawin natin ito! -Fighting.
-Sige.
Nasaan na ba ako?
Hello po.
Gamot para sa empatso.
Sige po.
TATAY
Ma'am.
Pasensiya na po.
Tumawag ang bar at sabi, lasing na lasing ang tatay ko.
Ako lang ang nakakasundo sa kanya. Aalis lang ako nang dalawang oras…
Tatlong linggo, CSAT na.
Alam ko po.
Ang totoo, inaaya po ako ng tatay kong kumain kami.
Hindi siya ganoon.
-Nag-aalala akong may nangyari kaya… -Sabi ko, tatlong linggo na lang, CSAT na.
Di mo ba naiintindihan?
Naiintindihan po.
Gaya ng sinabi niya, wala talagang ginawa sa kanya si Jeong-woo.
Pero…
Sabi ng may-ari ng bar,
higa raw nang higa ang tatay mo at sinasabing matutulog siya.
Akala siguro, nasa bahay, kaya uminom ng sleeping pills.
Pero dahil lasing siya,
walong tabletas ang ininom.
Nagmaneho siya pagkatapos mag-overdose sa Ambien.
Bumangga ang truck niya sa guardrail,
at doon na namatay.
Pasensiya na sa pagtatanong.
Balita ko, maraming beses na tinawagan ka ng tatay mo.
Bakit hindi mo nasagot?
Ang pagkamuhi niya
ay kakila-kilabot at brutal.
Ano? May alak pa.
Cheers, Kuya.
Gusto raw niyang magdusa rin nang ganoon ang pamilya ni Jeong-woo.
Paghanap lang iyon ng dahilan.
Jeong-woo…
Nag-aagaw raw ang pagmamahal at pagkamuhi sa kanya.
Palusot lang iyon.
Nahirapan daw siya dahil sa kabaitan ni Jeong-woo.
Walang kuwentang awa sa sarili.
Imposible iyan.
Wala akong alam dito.
Siya mismo ang pumiling
gawin ang hindi nararapat.
Kaya sana di siya
patawarin ni Jeong-woo.
INTENSIVE CARE UNIT
Jeong-woo…
Ano ito?
Sinadya mo bang gawin ang insidenteng iyon sa clinic ko?
Hindi ko alam noong una
na clinic mo iyon.
Paano kita paniniwalaan?
Alam ko ang kalagayan ko ngayon.
Hindi kita papupuntahin…
kung magsisinungaling lang ako.
Nalaman ko lang iyon isang araw bago mangyari.
Ginawa ko lahat…
para baguhin ang isip nila.
Pero napasubo na ako nang tuluyan.
Wala na akong magawa.
Ano'ng sinasabi mo?
Anong "napasubo na"? Sa pagmanipula ng stocks? Para saan?
Kaya hindi talaga kita binisita.
Ayaw kong makitang nahihirapan ka at bumigay ako.
Ayaw kong masaktan para sa iyo gayong di ka nararapat para ro'n.
Jeong-woo.
Patawarin mo 'ko.
Alam kong…
nasaktan kita.
Pero taos-puso
ang tulong ko noong
kailangan mo ng tulong.
Wala nang saysay iyon ngayon!
Huwag mong sayangin ang oras mo
sa pagkamuhi sa akin.
Lintik.
Kung mamatay ako…
kalimutan mo na lahat…
at umusad na lang.
Jeong-woo.
Paalam.
Kumusta? Bakit ka niya gustong makita?
Humingi ng tawad.
Ano'ng sinabi mo?
Wala akong maisagot.
Baka di na siya mabuhay.
-Baka dapat pinatawad ko. -Para saan?
Sige.
Nasaktan nga siya dahil sa 'yo.
Hindi dahilan iyon para sa kalupitan niya.
Dapat ba siyang patawarin dahil doon?
Bigyan mo ng panahon at huwag…
pigilan ang nadarama.
Kung patatawarin mo na siya,
mawawalan ng saysay ang mga luha mo.
Hindi ko pa kaya.
Hindi ko siya kayang patawarin.
Di kailangan.
Ayos lang.
Ayaw kong patawarin siya…
dahil sa sarili kong mga sugat.
DOCTOR SLUMP
Ang tagal nating di nagkita, Pa.
Gaano katagal bago ako umayos na tulad niyan?
-Uy, Jeong-woo! -Kuya!
Ang tanga-tanga ko.
Di ko makalimutang naging mabuti siya.
Sobra akong nasasaktan ngayon.
Hindi ka nagpapatawad para sa kapakanan nila,
kundi para sa kapakanan mo.
Bumalik ka bago
mahuli ang lahat.
-Sige po. -Sige.
Magtrabaho lang.
Inalok akong maging assistant professor.
Ang galing mo!
Para makasama ka, may malaking desisyon ako.
Nagsalin ng Subtitle: Miray Lozada-Balanza