DOCTOR SLUMP
Tam 47 kez okul birincisi oldum.
NOT SIRALAMASI
Deneme sınavından sonra ülke birincisi oldum.
Seul'ün en iyi tıp fakültesinden onur derecesiyle mezun oldum.
Sağlık ve Refah Bakanlığı Ödülü'nü aldım.
Gelin görün ki,
artık sadece dansta iyiyim.
Anestezi üzerine en iyi derginin, BJA'nın baş yazarıydım.
En İyi Makale Ödülü'nü aldım
ve defalarca Genç Araştırmacı Ödülü'nü kazandım.
Gelin görün ki,
artık atari uzmanıyım.
Başlayabiliriz.
Şunu alın.
Ameliyat zor geçecek.
Evde önlüğümü çıkarmadım.
Pijamamı bile giymedim çünkü gayet rahattım.
Aman be!
Hastanın ağır AS'si var. Genel anestezi olacak.
Genel ve periferik kateter hazırlayın.
Norepinefrin ve fenilefrini de.
Tabii.
Bu kalça kırığı değil mi? Spinal anestezi yapalım.
Mutlak kontrendikasyondu
ama şimdi kısmi kontrendikasyon.
Hastanın tansiyonu düşerse diye genel anestezi daha iyi değil mi?
Tansiyonu genel anesteziyle de düşer.
Dozu düşük tuttuğumuz sürece sıkıntı olmaz.
Hastalar için doktorlara laf yetiştirirdim.
-Ne zaman biter? -Ne var?
Sabahtan beri bekliyoruz.
Nedenmiş? Evinize gidip ders çalışın siz.
Ben zaten çok zekiyim.
Öğretmenime kalırsa hâkim, savcı veya doktor olabilirmişim.
Ben büyüyüp doktor oldum.
Ama şimdi çocuklara laf yetiştiriyorum.
Şerefe.
Hayatım soju gibi.
İçimi yakıyor.
Benim hayatım da…
…acı tavuk gibi.
Gözlerimi yaşartıyor.
Buyurun, rulo omletiniz.
Bunu alayım.
Tamam, teşekkürler.
Bunu tekrar ısıtayım mı?
Tabii.
-Bakar mısınız? -Buyurun.
Topuklarınızda yaralar var.
Öyle mi?
Diyabet ilacı almıyor muydunuz?
-Evet. -Şöyle söyleyeyim,
diyabet hastalarının ayakları sık sık karıncalanır.
O yaraları tedavi ettirmezseniz ayak ülseriyle uğraşırsınız.
Rahat ayakkabılar giyin.
Bir dahaki sefere muayeneye gidince
doktora ayaklarınızı söyleyin, olur mu?
Olur, söylerim.
Gören de doktor sanır.
Nereden anladınız?
Ben doktorum.
Bundan böyle bana Doktor Yeo deyin.
-Doktor Yeo mu? -Ne?
Bay Yeo olmaz mı?
Ben de Doktor Nam.
Ben de doktorum.
Demek doktorsunuz.
Demek siz Doktor Yeo, siz de Doktor Nam'sınız.
Doğru mu dedim?
-Evet. -Evet.
Aman içkiyi fazla kaçırmayın, olur mu?
Hesabı ödemeden de gitmeyin. Kamera var.
Bunlar kesin kaçar şimdi.
Ama biz doktoruz.
Hiç kimse doktor olduğumuza inanmıyordu.
Gerçi biz bile unutmuştuk bunu.
Ama biz doktoruz.
Anestezi verilirken bir problem oldu mu?
Hayır, olmadı.
Tansiyon ve nabız normal.
Şimdi…
…yeniden başladık.
DOCTOR SLUMP
Doktor Yeo, başlayabilirsiniz.
Bugünkü anestezi uzmanımız.
-Doktor Nam Ha-neul. -Demek öyle.
-Önlük. -Tamam.
Başlıyorum.
Lamba.
Odaklayalım.
Teşekkürler.
Burunla başlayalım. Diş şırıngasıyla lokal anestezi.
15 numara neşter.
Doktor Yeo, hastanın yoğun kanaması var.
Tansiyonu 110'a 79. Düşüreyim mi?
Tamam.
15 numara neşter.
Bitti. Lambayı çekelim.
İrrigasyon sonrası kapatırım.
Pansuman 20 dakikaya biter.
Tamam, acele etmeyin.
Jeong-woo, nasıl geçti?
Biraz çetrefilli bir vakaymış galiba.
Ne oldu?
Ha-neul'ü mü soruyorsun?
Şöyle…
Jeong-woo ameliyatın ortasında panikatak geçirmiş.
Evet.
Keşke onu çalışmaya zorlamasaydım.
Zorlandığını biliyordum ama böyle kötü olduğundan haberim yoktu.
Sen biliyor muydun?
Açık konuşayım, işe döndüğünü duyunca endişelendim.
"Acaba neşter kullanabilir mi?"
"Kan tutar mı?"
"Diğer doktorlardan çekinir mi?"
Güvendiği bir arkadaşı da malpraktise bulaşmış, biliyor muydun?
Evet. Kanama olsun diye seruma gizlice heparin eklemiş.
Ameliyathane ortamında
hâlâ gergin hissettiriyordur.
Oradakilerden kuşkulanıyor da olabilir.
Düşünüyordum da…
Onunla ameliyata girsem olur mu?
Sana haber vermek istedim
ama reddedeceğini söyledi.
Söylememem için yalvardı.
-Yine hata mı yaptım? -Hayır.
Sadece artık devam edemeyeceğim.
Nasıl yani?
Bunu yapabileceğimi düşünüyordum.
-Ama sanırım henüz hazır değilim. -Yapma.
Ameliyat iyi geçti. Sorun ne?
Dae-yeong.
Neşteri elime alınca tüylerim ürperiyor.
Öğrencilik günlerime dönüyorum.
Bir tuhaf oluyorum, ürküyorum.
Bir şeyim yokmuş gibi yapmak…
…herkese haksızlık.
Ne ilgisi var?
-Haksızlık mı? Neden öyle diyorsun? -Öyle.
Nasıl senden yardım alabilirim ki?
Neden olmasın?
Bana ne zaman istersem o zaman dönmemi söylemiştin.
O anlamda demedim.
Doktor Yeo, misafiriniz var.
Jeong-woo.
Nasılsın?
-Beni hatırladın mı? -Tabii ki.
Hangi rüzgâr attı sizi?
Sence?
İşe geri döndüğünü duydum. Sana danışmak için geldim.
Anladım.
Merhaba, beni hatırlıyor musunuz?
Tabii ki.
-Nasılsın? -İyiyim.
İnanamıyorum. İki eski öğrencim.
Şu işe bak.
Buyurun, çayınız.
Teşekkür ederim.
Hiç zahmet etmeseydiniz.
Ne demek.
-Teşekkürler. -Teşekkürler.
Sen de burada anestezi uzmanı mısın?
-Hayır. -Evet.
Yani burada çalışmıyor musun?
-Hayır. -Evet.
Hangisi? Bir karar verin.
Şöyle…
Henüz netleştirmedik de.
Bu arada, gerçekten muayeneye mi geldiniz?
İşin aslı,
seninle ilgili haberleri takip ediyordum.
Asla öyle bir şey yapmayacağını biliyordum.
Öyle üzüldüm ki. Bir an evvel çözülmesini umdum.
İşe döndüğünü duyunca
ziyaret edip sana yardım edeyim dedim.
Yok canım.
Söyle bakalım. Ne yaptırayım?
Bu aralar yüz gerdirme modası varmış.
Ne dersin? Yoksa burnumu mu yaptırayım?
Bu hâlinizle çok doğal, çok iyisiniz bence. Gerçi…
Şaka, yüzünüzü mahvetmeyin.
Güzel espriydi.
Güzel.
Öğle yemeği vakti geldi.
Hadi bir şeyler yiyelim.
Lezzetli bir şey ısmarlamak istedim. Niye tteokbokki?
Çünkü büyüyüp doktor oldunuz hâlde
benim gözümde hâlâ lisedesiniz.
Peki ben?
Lise öğrencisi gibi miyim?
Siz…
Oğlu lise sona giden bir baba gibisiniz.
Biraz ağır olmadı mı Bay Han?
-Oğlu lise sondaki bir baba mı? -Şey…
-Yedinci sınıfa giden bir kızım var.
Bir an ödüm koptu.
Çok şakacı.
Bu arada, sen neden geldin?
Neden ki? Ben de tteokbokki severim.
Ayrıca hemşireler yemeğe çıkmıştı.
Tek başıma mı yeseydim?
Bay Han, öyle mi yapayım?
Hayır.
Beraber yiyelim.
Teşekkürler.
Herhâlde Jeong-woo'yu çok seviyorsunuz.
Kalkıp buraya gelmişsiniz.
Tabii.
Lisede tek kelimeyle mükemmel bir öğrenciydi.
Yok canım.
Nazik, çalışkan ve olgundu.
Ha-neul okula gelince işler değişti tabii.
Nasıl yani? O geldikten sonra ne oldu?
Hiç sormayın.
Ülke çapındaki deneme sınavından sadece bu ikisi tam not almıştı.
İkisi aynı sınıfa düşünce işler çığırından çıktı.
Ha-neul, okula Cheongyang biberi getirmiştin ya?
Ne? Öyle mi yaptım?
Okulda uyuyakalmamak için
ders çalışırken o biberleri yiyordun.
Ne kadar yükleniyormuşsun kendine.
Kesinlikle.
Öf be.
Bu acı koku ne?
Ne yiyor bu?
Ttaengcho. Busan'da Cheongyang biberi diyorlar.
Neden biber yiyor?
-Kıza kahve işlemiyor artık. -Ne?
Uyanık kalmak için onlardan yiyor artık.
Neden böyle hırpalıyor kendisini?
Midem çok fena…
Pardon, ilaç alabilir miyim?
Ne için?
Karnım ağrıyor da.
-Karnın mı ağrıyor? -Evet.
-Hoca bunu almamı söyledi. -Neden?
Neden olacak?
Sana bakıp biber yedim diye revire düştüm.
Midem yandı resmen!
Millet, Cheongyang biberi yemeyi yasakladılar.
Okula getirmeyin.
Öğretmenler odasına gidelim.
İşin bitti.
Jeong-woo da ayrı cinsmiş.
Anlaşıldı şimdi.
Atıştıklarını gördüm ama hiç garipsemedim.
Hâlâ atışıyorlar mı?
Hem de nasıl.
Gerçekten mi?
Eyvah, sos iyice suyunu çekti.
Şu yumurtayı alsam?
O benim.
Sosa bulayıp pişiren benim.
Neden senin oluyormuş?
Sosta pişirmeni seyrettim ya.
Ama onu pişiren benim.
Bu ikisi kafamı şişiriyor.
Çok iyi anlıyorum.
Siz hâlimi anlarsınız.
Benim demedim ama…
Seni şeytan seni.
Evet, şeytanım. Tamam.
-Gerçekten şeytanlar. -Ver şunu.
-Hop! -Hadi be! İşte kaptım.
Bırak onu bakayım. Hırsız seni.
Durun artık.
-Kesenize bereket. -Teşekkürler.
Bir dahakine ben ısmarlıyorum.
Çok güzel olur.
Efendim.
Gülümseyince kırışıklıklarınız çıkıyor. Size botoks yapalım.
Ama Jeong-woo doğal ve iyi göründüğümü söyledi.
Boş boş konuşuyor işte.
Botoks yaptırmalısınız.
Peki. Bir dahakine.
İşiniz vardır, hadi gidin.
Tamam.
-Sağ salim gidin. -Güle güle.
-Arayı açmayalım. -Güle güle Bay Han.
Beni arayın. Hemen hallederiz.
Çok bekletmeden yapalım.
Tavsiye için sağ olun.
Hadi eve git sen.
Yok artık.
Ne hakla bana emir veriyorsun? İşe gidiyorum.
Hey.
Pes et artık.
Anladık, ezelî rakipsiniz, atışmayı seviyorsunuz.
Yardım etmek istiyor.
Bunu var ya…
-Konuşmamız lazım. -Ne oluyor? Bırak beni.
Ne oluyor?
Yalan söyledim.
Cheongyang biberi falan yemedim.
Yalan söyledim.
-Ne? -Seni durdurmam gerekiyordu.
Sana sinir olsam da acı çekmene dayanamadım.
Şu an nasıl hissettiğimi düşün.
Sana bir şey soracağım.
Plastik cerrahi kliniğinde çalışmayı düşündün mü hiç?
-Ne? -Bunu hiç düşünmedin.
Hem zor bir dönemden geçtiğin için ara vermiştin.
Sırf benim yüzümden çalışmanın beni üzeceğini düşünmedin mi?
Düşündüm ama…
Bir seçeneğim yoktu. Yanında olmalıydım.
Acı çekiyordun.
Peki ya sen?
Sen acı çekerken seni bırakmak istemedim.
Yanında olup acını paylaşmak istedim.
Yalvarıp durdum.
Ama sen pes ettin.
Neden ayrıldığımızı hâlâ bilmiyorum.
Bana açıklama bile yapmadın.
Benim hislerim değişmedi.
Her şeye göğüs germeye hazırdım.
Ama sen elimi bıraktın.
Acı çektiğimi görmüyor musun?
Yanımda olacaksın, öyle mi?
Kendin için mi?
-Jeong-woo… -Hadi git.
Şu an yaptığın şey
resmen bencillik.
Ha-neul, haberlerim var.
Jeong-woo çatıda.
Örtüleri almaya gittim. Işıklar açıktı.
Acaba neden geldi?
Belki seni özlemiştir.
Ha-neul?
Yavaş git, koşma. Ha-neul!
Biraz ağırdan sat kendini!
Çok istekli görünürsen itici durur!
Merhaba Ha-neul. Hangi rüzgâr attı seni?
Işıkların açık olduğunu gördüm de.
Sen neden geldin?
Jeong-woo bir kitap vermek istedi.
Bir şey unutmuşsun. Zaten uğrayacaktım.
İşte.
-Sağ ol. -Rica ederim.
Zaten seni arayacaktım. İyi ki karşılaştık.
Hoşça kal.
-İyi geceler. -Dikkatli git.
Alo, anne.
Ne? Teyzem mi?
Neredesin? Hastanede mi?
Jin-woo nerede?
Tamam, ben onu alırım. Bekle. Hoşça kal.
Su-min, benim. Çok erken aradım, pardon.
Bir iyilik rica edeceğim.
Kapıyı tutar mısınız?
Pardon.
Teyzem banyoda kayıp düşmüş.
Bir yerini kırmış. Şu an ameliyatta.
Annemin oraya gitmesi lazım. Kimse Jin-woo'ya bakamıyor.
Şu an ameliyata girmem lazım.
İzinde misin? Jeju Adası mı?
Ne şanslısın.
İyi eğlenceler. Hoşça kal.
Hayır. Düğmelere basma dedim ya.
Ne yapsam?
Ha-neul var.
Pardon.
-Yardıma ihtiyacın var mı? -Hangi konuda?
Ben de ebeveynim sonuçta.
Birkaç saat onunla ilgilenebilirim.
Zaten buralardayım. Dilersen ona göz kulak olabilirim.
Seni seviyorum!
Demek istediğim, sağ ol.
Merhaba.
Adın Jin-woo muydu?
-Hâlâ bez mi kullanıyorsun? -Altı yaşındayım. Dört yaşında bıraktım.
Öyle mi? Bilmiyordum.
"Öyle mi? Bilmiyordum."
-Niye taklidimi yapıyorsun? -"Niye taklidimi yapıyorsun?"
Hemovak yerinde kalsın, deriyi temizleyin.
Yarayı iyice sarın ve dren renk değişimine dikkat edin.
Evet, kazandım!
Anneme gideceğim ben.
Jin-woo, pardon. Öyle yapmamalıydım.
Böyle çekip gidersen anneni göremem.
Ameliyat nasıl geçti?
İyi bari. Jin-woo'yu merak etme.
Birini buldum. Onu almak için çatıya çıktım.
-Neden çatı… -En sevdiğin böcek ne?
Peygamber devesi? Karınca?
Gördün mü? Yuvaları burada demiştim ya?
Evet, bir sürü karınca var!
Kaç tane var?
Anne, seni arayacağım. Hoşça kal.
-Altı. -Altı tane mi yakaladık?
Jin-woo, eğlendin mi?
Anne!
Nasıl geçti? Çok yaramazdır.
Hiç de değil. Çok uslu.
Jin-woo, çok eğlendik, değil mi?
-Evet. -Bir daha ne zaman gelirsin?
Yine beraber oynarız.
-Tamam. -Tamam.
Baksana.
-Neden gülüyorsun? -Gülüyor muyum?
Ne zaman?
Az önce. Böyle gülümsüyordun.
Ne ara öyle gülümsedim?
Aman.
Ufaklık nereye gidiyor?
Teyzem taburcu olana dek Ilsan'daki kuzenim ona bakacak.
İş çıkışı onu alacağım.
Pardon.
Selam Yeong-ok.
Evet, Kyung-min'in düğününü duydum.
Evet, ondan önce buluşalım. Bir gün belirleyelim.
Ha-neul'le gideceğim.
Nasıl yani?
Kyung-min'e ne yaptı?
Min Kyung-min yüzünden mi dibe vurmuş?
Nasıl yani?
Tamam.
Peki. Görüşürüz.
Çok pardon.
Az önce ne hakkında konuşuyordun?
Şey…
Biraz şaşkınım.
Ha-neul bir süre önce veda partisini basıp
adamın yüzüne içki atmış.
Olay çıkmış.
Meğer adam onun makalesini çalmış
ve başarısından faydalanmış.
Hakkında söylentiler yayıp onu alay konusu yapmış.
Ha-neul oraya geri dönememiş.
Profesör Min.
Önümüzdeki hafta Hannam-dong'a gidecek misiniz?
Bugün gelmeseniz de olurdu. Biz hallederdik.
Gelmenize gerek yoktu.
Gelmek istedim.
Profesörü görüp son kez etrafa göz atayım istedim.
Gel.
Ne?
Jeong-woo.
Hayrola, neden geldin?
Dava konusunda sana yardım ettim
ama olay çözülünce telefonumu bile açmadın.
Sesin çıkmıyor.
Biraz konuşalım mı?
Tabii.
Bizi yalnız bırakır mısınız?
Burayı toparlarım.
Tabii hocam.
Teşekkürler.
Otursana.
Biraz dağınık, pardon.
Lafı dolandırmaktan hoşlanmam.
Hemen sorayım.
Ha-neul'le aranızda ne geçti?
Daha doğrusu…
Ona ne yaptın?
Yok yahu…
Ne yapmışım? Onun her söylediğine inanıyor musun?
Gayet olağandı. Bir iş için rekabet ediyorduk.
Profesör olmaya çalışan rakiplerdik.
Yetersiz olan kendisiydi ama beni suçluyor.
Onun gibileri hiç eksik olmaz!
Hep başkalarını suçlarlar. O da onlardan!
Bak.
Ah be Jeong-woo.
Ona kapılma demiştim.
Biliyorum, yaslanacak bir omuz arıyordun ama artık ondan uzak dur.
O beş para etmez.
Adi herif!
Kahretsin!
Hocam!
Doktor!
-Dur. -İyi misiniz?
Bırak!
Kahretsin!
Amma çok lahana yapmışsın.
Canım bulgogi çekiyor.
Hadi ye.
Hwang Jung-min'e özendin galiba. Aklın hep yemekte.
Sızlanma.
O dediğin kim? Ba-da'nın arkadaşı mı?
Annesine hiç yardım etmiyor.
Bir tanıdığım da böyle bencil.
Ne alaka? Konuşma yaptı, bilmiyor musun?
-Ne? -Tabii bilmiyor.
Hadi ye.
Çatıda lahana yetiştiriyormuşsun.
Benim için.
Evet. Duyduğuma göre kalsiyum sinirlere iyi geliyormuş.
Sağ ol.
Yediklerime dikkat eder, hızlıca iyileşirim.
Hayrola?
Neden böyle kibarsın?
Birine yardım etmeyi istemek nasıl bir his, anlamaya başladım.
Bak sen. Olgunlaşmışsın.
Evet. Annem elinden geleni yapıyor.
Bitkilere bakmak depresyona faydalıymış. O yüzden bitki aldı.
Perdelerin de değişti, fark ettin mi?
Annem aldı. Odana farklı bir renk katsın diye.
Öyle mi?
Keşke söyleseydin.
Sana nasıl yardım edeceğimi bilmiyordum. Sadece seni yüreklendirmeye çalışıyordum.
Ama sonra oturup düşündüm.
Bitkin düşmüş birine
elimi uzatıp sürekli "kalk" diyerek
bir faydam olmaz sanıyordum.
Seni sürekli zorluyormuş gibi hissediyordum.
Çok yorucu olsa gerek.
Yemeğini yesene.
Tamam.
Çok güzel olmuş.
Gerçekten mi? Acı değil mi?
Çok lezzetli.
Bazen ufak tefek yardımlar insanı daha çok avutuyor.
Alo?
Jeong-woo.
Dinle…
Sana bir şey söylemem gerek.
Bugün iş çıkışı buluşabilir miyiz?
Buradayım.
Ne?
Seni görmeye geldim.
Mesai saatindeyiz.
Yoksa ayrıldın mı?
-Ne oldu? -Yok bir şey.
Yalan söyleme. Şu eline bak.
Ne oldu, kavga mı ettin? Söylesene.
Tüh.
Özür dilerim Ha-neul.
Bilmiyordum.
Ne olduğunu anlatacak mısın?
Sorun değil. İstemezsen anlatma.
Seni gerçekten çok özledim.
O yüzden…
Ameliyathanede karşılaştığımızda
öyle mutlu oldum, şükrettim ki
biraz duygusallaştım.
Neşteri düşürdüğüm gün kâbus gördüğüm için
ameliyatta çuvalladım.
Yabancı bir evde
tek başıma uyandım.
Ve seni deli gibi özledim.
Hatta mesaj atıp uyuyor musun diye soracaktım.
Peki neden öyle dedin?
Madem beni çok özledin,
neden bana öyle soğuktun?
Sen öyle dediğinde…
Benimle olamayacağını, ayrılmak istediğini söylediğinde
kalbim resmen paramparça oldu.
"Vay be" dedim.
"Ona bir faydam yok.
Bana güvenemiyor." Kendimi suçlayıp durdum.
-Jeong-woo… -Daha güçlü olmak istedim.
Bana yaslanabil diye güvenilir biri olmak istedim
ve bunun için elimden geleni yaptım.
Ama senin önünde titrerken…
Aslında seni etkilemek istiyordum.
Dün çok sert davrandım, pardon.
Jeong-woo.
Senin sayende toparlandım.
Hastaneden ilk ayrıldığımda resmen hayatım bitmişti.
Ama şimdi senin sayende gülebiliyorum.
Tteokbokki yedik, atari salonuna gittik,
film izledik.
Bana hastane dışında da bir hayat olduğunu gösterdin.
Bu senin için de geçerli.
Klinik dışında da bir hayatın var.
Doktor ol veya olma…
…hep harika biri olacaksın.
Çok üzülmüşsündür.
Doğru ya, bana bir şey söyleyecektin.
Neydi?
Evet, doğru ya.
Gecikmiş bir ödevi bitirdim.
Gecikmiş bir ödev mi?
"Oh My Darling, Clementine"ı söylemiştim ya?
Bir şarkı ezberleyecektim.
Yoksa şimdi şarkı mı söyleyeceksin?
Hayır, daha iyi bir şey yapacağım.
Daha iyi derken?
Şık giysilerin nerede?
Giyinip dışarı çıkalım.
Vay be.
Hadi!
Bana bak. Çok şık değil miyim?
Bu kıyafeti nereden buldun? Çaldın mı?
Ne alaka? Hong-ran'la kulübe gitmek için satın almıştım.
-Ama gidememiştik. -Neden ki?
Vaktimizi boşa harcarız diye.
Ama bugün öyle hissetmiyorum.
Deli gibi eğlenelim.
Çok tuhaf geliyor.
Bira mı içiyorsun?
-Alıp geleyim. -Tamam.
Ben de geleyim.
Pardon.
Yalnız mısın?
-Hayır… -Ben varım.
-Sevgilisi misin? -Ne?
Duyamadım.
Sevgilisi misin?
Ben mi?
Evet, sevgilisiyim.
Ne?
Sevgilisiyim. Eski…
-Tamam. -Tamam.
"Eski"yi sessiz dedin.
Aslında belirtmeye gerek yoktu.
Ama sevgili de değiliz çünkü benden ayrıldın.
Neyse, öyle demek mantıklı geldi.
Hadi dans edelim.
-Bira nerede? -Ne?
Alıp geleyim.
Pardon.
Kulüp çok eğlenceliydi. Şimdi ne yapsak?
Daha bitmedi mi?
Hayır.
Seninle deli gibi eğlenmek istiyorum.
Düşünüyorum da, ben zor zamanlardan geçerken
iyi olayım diye beni zorlamadın
ve keyfime bakmamı istedin.
Ama ben seni sürekli iyi olmaya zorladım.
Çok kötüydü.
Galiba sende kendimi görüyordum.
İkimiz de insanlardan zarar görmüştük ve dibe vurmuştuk.
Sen toparlanırsan ben de toparlanırım diye düşündüm.
Sana yardım etmek istiyordum
ama daha çok seninle çalışarak iyileşmek istiyordum.
Yanımda olursan
bunu yapabileceğimi düşündüm.
O yüzden kliniğine geldim.
Ama istersen ayrılırım.
HAKİKİ BUSAN MILMYEON'U
-Görüşürüz. -Tamam.
-Jeong-woo. -Efendim?
Rahatsız olursun diye sormayacaktım.
Ama hocamızın ameliyatına girebilirim diye düşündüm.
Hocamız mı?
Tüh.
Eyvah.
-Bir şeyim yok. -Pardon.
Bay Han, iyi misiniz?
Evet, iyiyim.
Sırtınızda bir şey var.
Ne?
Büyük bir kitle.
Önemli değil.
Doktor Bin. Sırtında büyük bir kitle var. Bakar mısınız?
-Tabii. -İyiyim ben.
Zahmet etmeyin. Önemli değil.
Lütfen izin verin.
İki saniye alır. Nerede?
-Burada. -Ama…
-Gerçekten iyiyim. -Pardon.
Bu epey büyük.
Bir bakalım.
Şimdilik habis görünmüyor.
Bir lipom gibi.
Bastırınca acıyor mu?
Hayır, hiç acımıyor. Sadece uzanınca rahatsız ediyor.
Bu yüzden mi geldiniz?
Neden bize söylemediniz?
Şey…
Teşekkürler.
Çay içer misiniz?
Olur, sağ olun.
Sence Doktor Yeo bugün idare edebilecek mi?
Anestezi uzmanı arkadaşı da burada.
Neşteri düşürmesine çok şaşırdım.
Ben de.
Galiba malpraktis yüzünden travma yaşıyor.
O başarılı doktor panikatak geçirdi.
Konuşulanları duydum.
Jeong-woo'ya söylemeyin, olur mu? Çok rica ediyorum.
-Hadi yemeğimizi yiyelim. -Efendim.
Sizin için uygunsa ameliyatı ben yapabilir miyim?
Hayır, Jeong-woo'ya yük olmak istemiyorum.
-Olsun. -Ben iyiyim.
Aslında o gün senden yardım istemek için gelmişti.
Ameliyatı Doktor Bin ve ben yaparız.
Yardım istemeye geldi. İçim rahat etmedi.
Bu seni zorlar mı?
Bilmiyormuş gibi yap.
Ben içeri gireyim.
Ben yapacağım.
Ameliyatı ben yapacağım.
Kendini zorlama.
İstiyorum.
Ben iyi olursam
sen de iyileşirmişsin ya?
Bu travmayı aşmak için bir sebebe ihtiyacım varsa
senden iyi bir sebep bulamam.
El ele yapalım.
Bana yardım et.
Bay Han.
Burnunuzdaki tüp oksijen veriyor, rahatça nefes alabilirsiniz.
Bu büyük bir ameliyat değil
ama rahat etmeniz için sizi uyutacağız.
Tamam.
Sana güvenim tam.
İki litre oksijen verelim.
Tamam.
Anestezi veriyorum.
Nabız, tansiyon ve nefesi izleyeceğiz.
Uyanacak gibi olursanız biraz daha ilaç vereceğiz.
Zaten uyansanız da acı duymayacaksınız.
Tamam. Merak etme.
-Propofola başlayalım. -Tabii.
Vay be, ne kadar şanslıyım.
Sen beni uyutuyorsun,
Jeong-woo da ameliyatımı yapıyor.
Öğrencilerim doktor olmuş.
İkiniz de doktorsunuz.
İkiniz de…
HEMŞİRE JEON SU-YEONG AMELİYATA HAZIRIZ
TAMAM
GÜNEŞ RUH SAĞLIĞI KLİNİĞİ
Unutma, dün deli gibi eğlendik.
Korkularını artık geride bırak.
Doktor Nam, hasta uyudu mu?
Evet.
0,5 miligram ketamin vereceğim.
Teşekkürler.
Neşter.
Gazlı bez ve bovie.
Sabit tut.
Senn ekartörü.
Doku forsepsi ve makas.
Sabit tut.
Mosquito forsepsi hazırlayalım. Kanı silmeye devam.
Evet efendim.
-Şerefe! -Şerefe!
Şerefe!
Dikkat!
Şuna bakın.
Kesme becerisine bakın.
Nihayet neşter korkusunu yendi. Alkış!
Yok canım. Bunu atlatmak o kadar kolay değil.
Hem neşterin bununla alakası yok.
Olsun, yine de seninle gurur duyuyorum.
Umarım uzun yıllar beraber çalışırız.
Bugün hoş geldin partisi yapalım. Bara gideceğiz, tamam mı?
-Tamam! -Harika fikir!
Ne oluyor? Neden bana değil de ona bakıyorsunuz?
Bir dakika.
Doktor Yeo, şundan alsanıza.
Çok lezzetli.
Ben mi?
-Evet. -Teşekkürler.
-Pardon! -Pardon!
Bir bira daha lütfen!
Tamam.
Doktor Yeo.
Biranız bitiyor diye size bir tane daha istedim.
Peki. Teşekkürler.
Çok ayıp Hemşire Do.
Benim için söyledin sanıp duygulandım.
Çok fenasın.
Lütfen dışarı çık.
Senin yüzünüzden ezik gibi görünüyorum.
Ben de sizinle geleyim. Sizin klinikte çalışmak istiyorum.
-Ben de. -İstifa mektubum nerede?
Çok adisiniz.
Onu tercih ettiğinizi görünce stajyerlik günlerime döndüm.
O zaman da sınıftakiler, doktorlar ve hemşireler en çok onu severdi.
Hatta şöyle olmuştu.
Yaşlı bir kadın hastamız vardı. Bana en sevdiği kremalı çörekten verdi.
Ben de yedim. Sonra kadın bana vurdu.
Ona getirmiş. Ama onu çoktan gömmüştüm.
O zaman neden gömdünüz…
Neden yediniz?
"Gömdünüz" mü?
Önce siz dediniz.
Ne zaman dedim?
Az önce.
Öyle mi? Gerçekten mi?
Yeter artık.
Aman be.
Tadım kaçtı.
Tae-seon dayı.
Kimseyi işe almayacak mısın?
Bu işe uygun değilim.
-Hangi işe uygunsun? -Ben mi?
Ev sahibi olabilirim.
Hiçbir iş yapmıyorum sanıyorsunuz.
Halbuki burayı devralmak için çalışıyorum.
Camları, sigorta kutusunu kontrol ediyorum.
Hep iyi bir ev sahibi olmak için.
Önce doğru düzgün bir insan ol.
Ha-neul gelmedi mi?
Yok. Birileriyle buluştu.
Herhâlde kafasını dağıtmak için içki içiyor.
Jeong-woo'dan epey hoşlanıyordu. O da gitti.
Yemek yerken çok üzgün bir hâli vardı.
Umarım sarhoş olup hüngür şakır ağlamaz.
-Çok zordu, var ya. -İyi geldi bu.
Maaşınızı ödemek için didiniyordum.
Fıstık yesene.
-Jeong-woo'nun gelmesi çok iyi oldu. -Alsana.
Efendim.
Nerede bu?
-Hayrola? -Bunu bana nasıl yaparsın?
Ne yapmışım?
Sıkıntılarını paylaşmıyorsun.
Benim aksime ketum olmanı da seviyorum.
Ama nasıl olur da bana hiçbir şey anlatmazsın?
Jeong-woo'ya klinikte yardım ediyormuşsun.
Ondan önce de Kyung-min'le kavga etmişsin.
O pislik sana çok çektirmiş. O yüzden istifa edip ilaca başlamışsın.
Nereden duydun?
Önemi var mı? O herifi bulup bir güzel pataklamak isterdim.
Ama şimdilik bunu erteledim. Jin-woo için.
Boş ver ya. Maganda mısın sen?
Çok çekmişsin.
Biraz rahatlamaya, insanlara güvenip açılmaya çalış. Olur mu?
İlla bana anlat demiyorum.
Ama her şeyi içine atma.
Tamam.
İyi ki Jeong-woo onu bir güzel pataklamış.
Ne?
Jeong-woo ne yapmış?
Kiminle buluştun?
Hong-ran.
Yaran iyileşti mi?
Evet, merak etme.
Adamın durumu senden kötü, değil mi?
Tabii ki.
Bir dahakine bize gönder.
Tamam.
Şunu oynayalım mı?
Bir sürü masa oyunu vardı. Bunu getireyim dedim.
Çevirip bir soru cevaplıyorsun.
Aynen.
Cevap vermek istemeyen içer. Anlaştık mı?
-Anlaştık! -Pekâlâ.
Bu kime denk gelirse o başlar.
-Tamam. -Ben başlıyorum.
Doktor Nam! Tebrikler!
Hadi.
Çok eğlenceli.
-Hadi. -Birini seçin.
Şey…
Neden telaşlandınız?
Şey…
"Şu an sevgilin var mı?"
Hayır, yok.
-Hadi canım. -İnanmam.
-Kesin vardır. -Hayır, yok.
Ben çeviriyorum.
-Jeong-woo! -Ben mi?
Hadi.
Çeviriyorum.
Yakaladım.
Ne diyor?
-Garip bir soru mu? -Ne?
-Ne oldu? -O surat ne?
"En son ne zaman öpüştün?"
Amanın!
Ne zaman?
-Cevabı alalım. -Bilmiyorum ki…
Galiba 10 yıl önce.
Hadi iç.
-Çok sıkıcı. -Aynen.
Ne zaman?
-Hadi. -Hadi söyleyin.
Bugün ameliyat iyi geçti mi?
Evet, senin sayende.
Bu arada
hastaneden neden ayrıldığımı merak etmiyor musun?
Odamda Kyung-min'le fotoğrafımı buldun.
Ne olduğunu merak etmiyor musun?
Artık etmiyorum.
Kavga ettiğim kişi hakkında bir şeyler sordun.
O olduğunu anladın sanırım.
Olanları tahmin ettim diyelim.
Daha önce söyleyemedim, üzgünüm.
Hayır, asıl ben üzgünüm.
Neden ki?
Öyle işte. Sana bakınca öyle hissediyorum.
-Bir şey soracağım. -Ne?
Neden sevgilinin olmadığını söyledin?
Şey…
Eski…
…sevgilin miyim?
Sen de yalan söyledin.
Bu senin için de geçerli.
Klinik dışında da bir hayatın var.
Doktor ol veya olma…
…hep harika biri olacaksın.
Çok üzülmüşsündür.
Söyle.
Gerçekten sevgilin yok mu?
Var.
Sakın bu sözünü unutma.
Sen de.
Bir daha kavga etme.
DOCTOR SLUMP
Senin kadar tatlısını görmedim.
Birileri görecek!
Acayip şirinsin.
Yok artık daha neler.
Jeong-woo en sonunda geldi.
Ama yalnız değildi. Yanında bir kız vardı.
Güzel miydi?
Sevgilin yok mu?
Sevgilim mi? Yok canım.
Sadık olursun sanmıştım.
-Bayan Kong! -Hiç bilmiyordum.
Bayan Kong!
En sıradan şeyler bile şahane geliyor.
Neredesin Ha-neul?
En sıradan şeyler bile büyüleyici. Çünkü âşık oldum.
Alt yazı çevirmeni: Ilgın Yıldız