DOCTOR SLUMP
Ang laki na, 'no?
Ang laki na talaga.
-Ang laki na ng iyo, Seo-yeon. -Ang iyo?
Kumusta magpatubo ng sarili ninyong kidney beans?
-Gusto ko! -Ang astig!
Gaano kalaki ang iyo?
Pero, Teacher…
Bakit 'yong sa kanya, di tumubo?
Sira po kaya?
Sandali lang.
YEO JEONG-WOO
Jeong-woo.
Tutubo rin ang kidney bean mo.
Hintayin lang natin.
Sige po, Teacher.
Ang buto ko lang ang nag-iisang hindi tumubo.
Ang Insidente ng Kidney Bean.
Ang unang pagkabigo sa buhay ko
na naaalala ko.
YEO JEONG-WOO
Nilagay ko sa maaraw na lugar.
Mas malimit kaysa sa iba na diniligan ko iyon.
-Book. -Book.
-Estudyante. -Student.
-Maganda. -Pretty.
-Ayaw pa ring… -Pretty.
Pretty.
…tumubo ng kidney bean ko.
-Break muna tayo. -Salamat po.
-Tingin ko, tutubo 'yan. -Tama.
Jeong-woo.
Kawawa ka naman.
Ayaw tumubo ng kidney bean mo.
Nalulungkot ka siguro.
Hindi. Ayos lang ako.
Di ko gustong magpatubo ng kidney bean.
-Talaga? -Oo.
Kidney bean ang pinakaayaw kong bean.
Di ko kinakain pag may kidney bean.
Hindi ko kailangan ng kidney bean sa buhay ko.
Di ako iiyak dahil lang sa mga nakakainis na bean na iyan.
Humagulgol ako noong araw na iyon
dahil sa mga nakakainis na bean na iyon.
Ang lungkot-lungkot ko.
Umuwi akong tumutulo ang mga luhang kasinlaki ng bean na iyon.
REPORT CARD
Patay.
Hay, naku.
Ano'ng sasabihin?
Patay talaga.
Ma, may pupuntahan kayo?
Sasama ako sa papa mo sa LA para sa conference.
Isang linggo, si Manang lang ang kasama.
Sige po.
Ano 'yan?
Report card ko.
Pero… bumaba po ang grade ko.
Di ko akalaing makakakuha ako niyan.
Mahirap bang ituloy ang ginagawa mo rati?
Gusto mong maging talunan na lang?
-Akyat na't mag-aral. -Opo.
Ingat po.
Dahil ito kay Nam Ha-neul.
LOG OF KIDNEY BEAN OBSERVATION
Noon ko napagtanto.
Ang buhay ay gaya ng kidney bean.
May mga bagay na hindi ko makokontrol.
Aalis na kami.
Pa-log out kami?
Di tulad ng kasiyahan na pahapyaw lang,
pinararamdam lagi ng kamalasan na nariyan siya.
Sira-ulo.
Napakabilis kong bumagsak mula sa mataas.
At kakabit ng kabiguan, pakiramdam mo, nag-iisa ka na lang sa mundo.
MAMA
Ayaw kong magmukhang kawawa, kaya nagpanggap akong ayos ako.
Mama.
Baka maging chairman ng AHA ang papa mo.
Wag mong hahayaang mapunta sa wala ang pinaghirapan niya.
Naghangad ako ng pamilyang magmamalasakit sa 'kin.
Kyung-min, di ko talaga ginawa!
Naghangad ako ng maniniwala sa akin.
Pero,
sunod-sunod ang kamalasan.
Nagpatuloy ang mga araw ko na madilim at walang pag-asa.
Magiging maayos pa kaya ako?
Magkakaroon pa kaya ako ulit ng normal na gabi?
DOCTOR SLUMP
Ballpen.
Ano? Bakit di gumagana?
-Ano 'yan? -Susmaryosep!
Ginulat mo ako.
Bakit ka narito? Ganito na ba kayo kalapit?
Hindi gano'n.
Bakit ka narito?
Kukunin 'yong kumot tapos, nakita kita.
Umakyat ako para magpahangin.
Bukas 'yong pinto, isasara ko sana.
Dapat 'yon ang ginawa mo.
Bakit ka nakatingin sa ballpen?
Ano ba?
"Gusto kitang makita pero wala ka."
-Mag-iiwan ka ng note? -Itong mokong na…
-Di ba spy camera iyan? -Ano?
Tama ako. Ito ang lens.
Bakit kukuha ng palihim na picture?
Ang totoo,
may palihim na nagre-record sa klinika ko…
Jeong-woo, nasaan ka?
CRIME PREVENTION DASAN-DONG, THREE-WAY INTERSECTION
Tumakbo sa eskinitang iyon matapos mabunggo.
Pero sira ang CCTV sa eskinitang 'yan,
kaya di alam kung saan na siya pumunta.
At saka,
iyong substation ng pulis sa may inyo, pinadalhan ako ng dashcam footage.
Pinasok ka noong isang buwan, di ba?
Oo.
Nakuhanan ng dashcam ng nakamotor na dumadaan ang suspek.
Parang…
Di pa masyadong malinaw, pero…
Iisang tao lang iyan, tama?
Ang laki, taas, at lakad nila ay magkatulad.
Tingin namin, iisang tao iyan.
At saka, ito ang camera na nahulog sa suspek.
Katulad ng model noong nakuha sa klinika mo.
Detective Kim.
-Ano 'yon? -Pakitingnan ito?
Sandali lang.
Jeong-woo.
Uy, Ha-neul. Bakit ka narito?
Narinig kong narito ka. Eksakto.
Nakita ko ito sa ilalim ng mesa mo at…
Tungkol saan kaya ito?
Iniwan niya siguro ang camera noong araw na iyon.
Nire-record kaya niya ako?
Di ako sigurado.
Tinitingnan na namin kaya malalaman din natin.
Detective Kim.
Uy, kumusta?
Ano kasi…
Medyo sira 'yong spy camera.
Pinasok ng tubig 'yong loob kaya imposibleng maibalik ang data.
Wala nang paraan?
Sino kayang gagawa nito? Nakatagong mga camera at stalking?
Hoy, anong dugo 'yan?
-Nagasgas ako nang kaunti. -Mukhang malalim.
Mukhang scalp laceration. Dapat pumunta ka ng ER.
-Ayos na. Tumigil na ang pagdugo. -Hindi ayos.
Punta tayong ospital.
Uy!
-Mr. Yeo Jeong-woo? -Ano 'yon?
May 1.5 cm ka na hiwa kaya ginamitan namin ng stapler.
-May concussion? -Wala, wag na mag-alala.
-Kailangan ba ng CT… -Hindi.
Di gano'n kalala.
Naintindihan. Salamat.
Tara na.
Bakit ka umiiyak?
Naaawa ako sa 'yo.
Ano nang gagawin mo?
Nakainom ka ba?
Ano'ng nakain mo?
Umupo ka. Bakit ba?
Akala ko, surgery lang iyon na may namali.
Akala ko, minalas ka lang. Akala ko, nagkataon lang.
Pero mukhang may tumarget sa iyo…
Paano ka nagiging matatag lagi?
Wag ka na umiyak.
-Pag nakikita kitang umiyak… -Paano ang nararamdaman ko?
Lalo akong nalulungkot.
Ang dami mong pinagdadaanan.
Ano'ng gagawin natin?
Bumuti ang pakiramdam mo?
Baka dahil sa depression ko kaya ang babaw ng luha ko.
Dapat taasan ang gamot ko.
Alam mo kung sino?
Iyong naglagay ng mga camera sa klinika mo at sa kuwarto mo.
May pinagsusupetsahan ka ba?
Meron.
Iyong anesthesiologist na kasama ko sa OR…
lagi kong naiisip.
Oo nga. Tetestigo dapat siya pero umatras siya.
Madali nang maglagay ng mga camera dahil doon siya nagtatrabaho.
Pero bakit niya ginawa?
Malay ko.
Wag mo na alalahanin.
Aayos din ang lahat.
Unti-unti ring lalabas ang katotohanan.
Saan mo naman napulot 'yan?
Sa pelikula?
-May oras ba akong manood? -Oo nga.
Manood tayo ng sine pag tumahi-tahimik na.
Gusto kong kumain ng popcorn katabi ang taong gusto ko.
Tara na.
Hay.
Ang ikatlong pagdinig sa pagkamatay
ng taga-Macau na may-ari ng casino ay ngayong umaga.
Ang may-akda ng isang dissertation ay tatayo bilang testigo
-para magpatunay na walang sala si Yeo. -Sige na, Ma.
Kumusta?
Salamat kahapon.
Walang anuman.
Nakahuli ako ng tutubi dahil sa 'yo.
Sa tuwa ko, pumunta akong Yangpyeong para ibigay sa anak ko.
Naglakbay ka nang gano'n kalayo para lang doon?
Oo.
Nakatira siya sa mama ko kapag may trabaho ako.
Naroon si Mama kasama ang mga kapatid niya mula nang mawala si Papa.
Isipin mo na lang kung gaano
nababagot ang batang limang taon kasama ang tatlong lola.
Naaawa ako na wala siyang makalaro.
Pero ayon, salamat.
Pakihuli ang mga makikita mong insekto at sabihin mo sa 'kin.
Una na 'ko.
Ano 'yon?
Binigyan ba niya ako ng assignment? Bakit niya ako inutusan?
-Kayo. -Susmaryosep.
Kailan pa kayo naging malapit?
Hindi kami malapit.
Nag-usap kami tungkol sa tutubi. Nagkaroon ng insidente.
"Insidente"?
One-night stand ba?
Ano'ng pinagsasasabi mo?
Hindi. Sinabi ko nang tungkol sa tutubi.
Bakit ganyan ang naisip mo?
Ang dumi ng utak mo.
Hindi kaya. Ang labo mo kasi.
Kung akin 'yan, akin na. May syrup?
Wala.
Bale, akin ito, ano?
Akin na 'to.
Mama.
-Nagugutom na po ako. -Teka lang.
Teka lang? Gutom na ako.
Hay, naku, maghintay ka.
Parang gusto ko ng biko.
Bitawan mo ako.
Hindi hangga't di mo ako ginagawan.
Ano ba?
Magluto ka mag-isa mo!
Di po ako marunong.
Kung di ka marunong, aralin mo.
Ako rin naman, nag-aral lang magluto.
-Ano'ng hinahanap n'yo? -Plantsa ko.
Alam kong narito lang iyon.
Kinuha mo ba?
Ba't ko kukunin ang plantsa n'yo?
Binenta mo ang air fryer ko para mai-date ang girlfriend mo.
Nag-break na kami.
Nabugbog ako nang tatlong oras dati kaya di ko na gagawin ulit.
Hanapin n'yo.
Nasaan kaya iyon?
Nagkaroon kaya ng paa at tumakbo?
-Hubad. -Ano?
Hubarin mo ang shirt mo. Paplantsahin ko.
Bakit biglaan?
Medyo gusot ang suot mo noong napanood kita sa balita.
Mukha kang kawawa.
Paplantsahin ko kaya hubarin mo.
Naku, ayos lang. Teka.
Puwedeng ako na ang maghubad?
Sige. Bilisan mo.
Okay.
Kakaiba ito.
Naku.
Nasaan kaya iyon?
Ano'ng hinahanap n'yo? Plantsa?
Papaano mapupunta sa ref?
Hindi ang plantsa ko.
Ang alam ko, may naitago
akong ginisang dilis, bistek,
at pipinong may kimchi rito kagabi.
Pero nawalang parang bula.
Hala. May dementia na kayo?
Paano na?
Naiiyak ako!
Ikaw na mokong ka!
Talaga bang hindi ikaw?
Ninakaw mo rati ang pork ribs,
mustasa na kimchi, at abalone ko para ibigay sa girlfriend mo.
Tama ako. Ikaw iyon.
Hindi po ako.
Sabi nang break na kami!
Loko ka!
Aray!
-Ikaw talaga… -Masakit.
-Ikaw… -Masakit.
Nasaan na?
Ay!
Ano'ng sinabi mo?
-Ano'ng sinabi mo? -Ma!
Walang-hiya ka talaga.
Hayan. Mukha ka nang mas may kumpiyansa sa sarili.
Talaga?
Tabingi.
Kumain ka na.
Kumain? Wala akong balak kumain.
Kumain ka pa rin.
Ginigising ng pagkabusog ang parasympathetic nerves
at ginagawa kang mas kalmado.
Mas malulungkot ka kung tinatarget ka na, gutom ka pa.
Kaya dali na.
Ayos na 'ko.
Kumain ka na tapos, bumaba ka na. Sasama ako sa 'yo.
Saan?
Hindi puwede.
Paano kung sundan ka no'ng lalaki at bugbugin ka ulit?
Di ako nabugbog.
Kaya lang ako ayos pa rin ay dahil maliksi ako.
Kung ikaw iyon, patay ka na.
Iba ako.
-Basta, sasama ako. -Sabi nang hindi puwede.
-Bato-bato-pik tayo. -Seryosong bagay ito.
Bato-bato-pik!
Okay. Kita tayo sa baba.
Hoy, Ha-neul!
Hay. Bato na lang…
Sabi nang di ako ang nagnakaw noon!
Narito na 'ko.
Saan ka galing?
Diyan lang.
Ano'ng ninakaw?
Nawawala ang plantsa ko at ang mga niluto ko kagabi.
Siya lang ang nakatira dito na gagawa noon.
Ikaw ang kumuha?
Ano?
Hay, naku, parang gagawin iyon ng ate mo.
Ang ate mo ang top student ng bansa.
Naipasa niya ang napakahirap na medical state exam.
Nagtrabaho siya sa isa sa top three na ospital at nagligtas siya ng mga buhay.
Hindi siya gagawa nang ganoong kababawan.
Bakit hindi?
Posibleng nabulag siya ng pag-ibig.
Ngayon ang hearing ni Kuyang Tagataas.
Baka kinuha ang plantsa para sa damit niya
at ang mga side dish para ipakain sa kanya. Malay ninyo.
Totoo ba iyon, Ha-neul?
Talaga bang…
Wag kayong maniwala.
-Di ako 'yon. -Di ba?
-Opo. -Di ba?
Di ako 'yon.
Tabi. Di ako 'yon.
Kita mo?
Hindi siya.
Ikaw nga iyon.
Di ako 'yon.
-Di ako 'yon! -Oo, ikaw.
-Di ako 'yon! -Wag kang magsinungaling.
Susmaryosep. Ano ba?
-Pinadugo ni Mama ang ilong mo? -Di dahil tinamaan niya ako.
Nadulas ako noong umiiwas.
Pero, hindi ba talaga ikaw?
Ano ba? Sabi nang hindi.
Sige na nga.
Aakyat ako at titingnan ko.
Singkuwenta mil. Tama na 'yon?
Singkuwenta mil sa nagdugong ilong?
Doblehin mo.
Sasabihin ko na lang sa kanya.
Ayaw ko lang na sermonan ako.
-Hindi ako nahihiya. -Sige na.
Payag na sa 50,000 won dahil ate kita.
Masuwerte ka.
Ano'ng nangyari sa camera? Ano'ng sabi nila?
Hindi pa alam. Mukhang inilagay iyon noong pinasok siya.
-Sino'ng gagawa noon? -Di ko rin alam.
Uy, may nakita ka ba rito
-na kahina-hinala? -Ano?
May sumusunod kay Jeong-woo. Kaya ako napaisip.
Hayaan mo na.
Ayon.
Naalala kong may sumunod sa kanya paakyat.
Ano? Kailan?
Noong araw na lumipat siya.
Mainitin ang ulo ng may-ari ng restaurant na 'to.
Tiyo ko siya.
Magandang araw.
ORIHINAL NA MILMYEON NG BUSAN
Uy, Su-beom. Blind date?
Libre ako nang buong buwan.
Maganda ba?
Sabihan mo 'ko.
Sino siya para pagsalitaan nang masama ang ate at tiyo ko?
Hindi siya iyon.
Ba't di mo sinabi agad?
Ngayon mo lang tinanong.
Akala ko, baka nawala lang
o bumibisita, kaya binalewala ko.
Bakit may sumusunod sa kanya?
Nagpadala kaya ang taga-Macau ng magpapatumba sa kanya?
Ano'ng pinagsasasabi mo?
-Alis. -Ano?
Baka gusto nilang tapusin siya na labas sa batas.
Tigilan mo na.
Jeong-woo, nasaan ka?
Hinihintay kita.
ORIHINAL NA MILMYEON NG BUSAN
Ha-neul.
Baka dapat wag ka na sumama.
Jeong-woo.
Baka dapat di ko ito sabihin bago ang hearing mo.
Bakit? Ano iyon?
May lalaking nakita
ang kapatid ko na sumunod sa 'yo noong araw na lumipat ka.
-Ano? -Bababa na ako.
Saka tayo mag-usap.
KANG JIN-SEOK
Jeong-woo.
Nasaan siya?
UPUAN NG SAKSI
NASASAKDAL
ABOGADO
Di pa rin sumasagot.
Malapit na. Bakit di sumasagot?
Magsitayo ang lahat.
Ang ikatlong hearing sa pagkamatay
ng taga-Macau na may-ari ng casino ay nagsimula ng 10:00 a.m.
Tatlumpung minuto na ang nakalipas subalit
hindi pa rin dumarating ang surgeon na si Dr. Yeo.
Pagtutuunan ng hearing ang pagtanggap o hindi,
bilang ebidensiya, sa dissertation
na ibinigay ng nasasakdal.
Sinusubaybayan itong hearing dahil ang may-akda umano
ng dissertation ay tetestigo.
May balita na ba sa nasasakdal?
Nasaan siya?
Pasensiya na po, mga hukom.
Maaari bang ipagpaliban ang hearing ng isang araw?
Pasensiya na po.
Nagdala ako ng ebidensiya.
Magpapasa kami ng ebidensiya.
Walang lihim na maitatago magpakailanman.
KANG JIN-SEOK
Kang Jin-seok.
Dr. Kang.
Kailangan kitang makausap. Ibaba mo ang bintana.
Mabilis lang.
Ano? Hoy, Jin-seok!
Jin-seok! Ikaw iyan, di ba?
Ayos lang kayo? Pasensiya na.
Pasensiya na!
Ano'ng problema mo?
Bakit…
Bakit?
HEPARIN
Arestuhin siya.
Opo.
At…
ang katotohanang matagal na hinintay
ay lumabas na rin sa wakas.
Hayon siya!
Ito ang News Time. Heto ang unang balita.
Ukol sa pagkamatay ng may-ari ng casino sa Macau.
James Chang, ama ni Chang Bing,
pumanaw matapos pangunahan ang industriya ng casino sa Macau,
at minana ng anak niya lahat ng yaman niya.
Napag-alamang ginawa ng nakababatang kapatid
ni James Chang ang pagpaslang dahil sa poot.
Lihim na dinagdagan ng anticoagulant
ang IV drip na naging sanhi ng labis na pagdugo.
Sinuhulan nila si Nurse Park na nagtatrabaho noon sa klinika ni Yeo.
Siya ay testigo, hindi suspek.
Sinusundan mo si Yeo Jeong-woo dahil di mo alam
kung sasabihin sa kanya o hindi?
Pero kasi…
Di mo naman alam na mangyayari ito.
Bakit marami kang inilagay na camera sa OR
at sa buong klinika?
Gawain na niya iyon.
Gawain na dahil sa isang insidente.
Protamine na.
-Protamine. -Opo.
Ibibigay ko na ang protamine.
Hala. Ano'ng nangyayari sa EKG?
Kailangan ng defibrillator.
Ihanda na 'yon.
Sino'ng nagbigay ng potassium?
Nasisiraan ka na ba?
Hindi ako ang gumawa, sir.
-Kayo ang… -Lumilipad ang utak mo.
Urong. Pahinging calcium.
Charge 20 joules.
-Handa na. -Naku.
Clear!
Ginawa siyang tagasalo ng sisi.
Humanap siya ng paraan para madepensahan ang sarili.
KOREA CRIME SCENE INVESTIGATION
PULIS
Nailigtas si Jeong-woo ng nakagawian niya.
Pero natakot siyang sabihin ang katotohanan.
Naduwag siyang ilabas iyon nang siya mismo.
Kuya!
Sa kasamaang-palad, hindi niya naipaabot ang katotohanan gaya ng pinaplano niya.
Kaya nanatiling nakatago ito.
-Siya! -Mr. Yeo.
Ang dissertation bang hindi n'yo naisumite ay…
Di niya maintindihan kung bakit pinaghihinalaan pa rin si Jeong-woo.
Hanggang sa huli,
di niya alam kung sa hustisya o sa takot magpapadala.
Matagal bago nakabangon ulit si Jeong-woo.
Napakaraming nawala sa kanya na di naman dapat nawala.
Napilitan siyang dumanas ng mga pagbagsak at kabiguan.
Di niya alam kung sino'ng sisisihin at matagal din siyang naligaw.
Paglaon, ordinaryong araw na naman.
At wala nang pakialam ang mga tao sa dinaranas niyang sakit.
Iyong si Yeo Jeong-woo… Parang magandang kuwento.
Tawagan ko ba siya?
Ayos 'yan! Lumabas siya rati sa Doctor's Choice,
kaya may number niya ako!
Baka nagpalit na siya ng numero. Tawagan n'yo na.
Okay.
Papatok ito.
-Mr. Kim. -Ano?
Alam mo iyong mga face mask ni Jeong-woo?
-Oo. -Di pa tinatapon, di ba?
-Marami pa tayo. -Naaawa ngayon ang publiko sa kanya.
Kung gagamitin natin ang pagkakataong ito, baka maibenta lahat!
Gusto ko iyan! Babasahin ko ulit ang kontrata.
-Okay. -Dito.
Ang krisis, magiging oportunidad!
Magandang umaga sa inyo!
DR. YEO JEONG-WOO, WALANG SALA
Sabi sa 'yo, inosente si Jeong-woo.
Tawagan ba natin?
Ngayon? Pagkatapos no'ng away natin?
Ayos din namang makipagbati na.
Wala pa tayong trabaho.
Jeong-woo, nakita ko sa balita.
Buti umayos na.
Gusto mong uminom minsan?
HWAYU PHARMACEUTICALS LEE HYOSANG
PRESIDENT OH WRITER HWANG
MAMA
Hi, Ma.
Ipinagmamalaki kita.
Alam kong wala kang sala.
Kausapin mo ang media para matuldukan na 'to.
Ang naiwan ng mga lihim niya'y…
sakit.
Pero isang katanungan.
Ang anesthesiologist na nasa OR, si Kang,
bakit hindi siya nag-report sa pulis kahit may malakas siyang ebidensiya?
Baka nag-alinlangan siya dahil may namatay.
Higit sa lahat, baka natakot siyang balikan siya
dahil alam niyang sinadyang pagpatay iyon.
Ma, iyon pong purple ko na pantaas?
Iyon?
Pina-dry clean ko.
Sige po.
Nga pala,
kumusta na iyong tagataas?
Tatlong araw siyang di lumabas matapos ang paglilitis niya.
Baka napagod siya pagkatapos ng lahat.
Hay. Galit ako sa kanya dahil ni-reject ka niya.
Pero naaawa rin ako sa nangyari sa kanya.
Hindi ako ni-reject.
Wag ka magsinungaling. Nakita ko ang lahat.
YEO JEONG-WOO
Jeong-woo, ayos ka ba?
Siyempre, hindi.
Kumain ka na ba?
Malamang wala siyang gana.
Sobrang tahimik mo…
Hindi.
Oo nga pala.
Nagtanim kami ng repolyo sa taas at matagal nang hindi nadidiligan.
Naku naman!
Wala na akong magagawa kundi umakyat sa taas.
Bakit kayo narito?
Kasi…
Mag-iihaw kami ng pork belly.
Matagal na naming di ginagawa.
Tawagin mo ang kaibigan mo kung di pa kumakain.
Pero…
Wag n'yo na siya guluhin.
Iprito na sa kawali.
Ayaw ko.
Magkaiba ang lasa ng karneng inihaw sa labas sa karneng
pinirito sa loob.
Grabe, ang sarap ng amoy.
Paniguradong masarap.
-Ano'ng meron sa inyo? -Bakit ka nandito?
-Ano? -Ba't may dala kang pandilig?
Naisip ko lang
na diligan ang mga repolyo.
Ganoon ba?
Wala kang pakialam dati.
Wag ka nga. Lagi ko silang tinitingnan.
Narito ka rin, Ha-neul. Ate, inumin din natin ito.
-Tamang-tama na. -Sige ba.
Pumunta rito kung gustong uminom!
-Present. -Heto na.
Aminin mo nang nag-aalala ka sa kanya.
Wag nang magkunwaring mag-ihaw o magdala ng alak,
o magdilig ng repolyo.
Tigilan n'yo na.
Kuya!
-Kain tayo ng inihaw! -Hoy!
Uminom tayo dahil tapos na.
Grabe. Generation MZ talaga siya, matapat at matalino.
Halika na.
-Pero… -Inom ka.
Di po, ayos lang.
Hindi ayos.
Ang daming karne. Paano kung di maubos?
Di dapat mag-iwan ng tira.
Dali na, ubusin mo na 'to, ha?
Ang dami kong ginseng na alak. Buksan mo.
Sige po.
-Pakihawakan ang baba? -Sige.
Hayan! Magaling!
-Nagawa mo. -Ayos.
Uminom ka.
Hay, naku. Ganyan nga.
-Salamat po. -Hay.
Ano…
Upo na.
Makikiupo po.
-Sige lang. -Upo.
Sige po.
Tara.
Hintay!
-Bilis. -Cheers!
-Cheers!
Aba, magaling kang uminom.
Itagilid mo ang bote.
Hayan.
-Heto. -Salamat po.
Grabe ang pinagdaanan.
Nakakagaan siguro ng loob pero nakakagalit din
at halo-halo na iyon.
Halo-halo ang nararamdaman mo.
Di patas ang nangyari pero buti na rin at lumabas ang totoo.
Inom niyan, kalimutan na ang lahat.
Sige po.
Bakit di mo sinasagot?
Wala lang.
Ano ba? Halata naman.
Iyong mga dating iniwanan ka ay binabalikan ka ngayon.
-Tama? -Ang sasama.
Dapat magalit na lang sila lagi sa kanya tulad natin.
Mama naman. Di kayo galit sa kanya.
Paano ko siya magugustuhan?
Nakita kong
ni-reject niya ang anak ko dito mismo.
Sabi nang mali kayo.
Bakit n'yo gagawin lahat ito kung galit kayo sa kanya?
Para sa atin ito.
Hinayaan lang nating sumali siya.
Heto. Kain ka.
Ilang araw ka sa kuwarto mo kaya baka di ka nakakain nang mabuti.
Paano n'yo nalaman iyon?
Bilang kasera niya,
dapat alam ko kung buhay pa o patay na siya.
Ang ibabayad niyang upa, pambili ko nitong pagkain.
Ayos na palusot.
Ano'ng sinasabi mo? Di ako palakaibigan talaga.
Tingnan mo. May natira, kaya ka inimbita.
Ngumiti siya.
Eun-jeong, tapos na ang academy class?
Mag-rosé tteokbokki tayo?
Ha? Akala ko, ayaw mo no'n?
Aalis ka na?
Nagbi-burger na kami ng kaibigan ko. Bye.
Hayaan mo na 'yon. Kain.
Babayaran ko na.
Ako na bilang pasasalamat.
Ito na lang.
Di mo na kailangan gawin ito.
Libre ko na.
Puwede kong dagdagan ng jerky?
Kulang ba ang kinikita mo?
Kumuha ka na rin ng honeyed peanuts.
Ang saya niya.
Di ba sa bahay mo iinumin ang beer mo?
Hindi.
Balak kong inumin sa parke.
Kasama ko sa bahay ang anak ko.
Ayaw niyang umiinom ako sa bahay.
Ganyan ang puberty.
Di raw kami magkaintindihan dahil ayaw ko ng rosé tteokbokki.
Dadalhan ko siya
ng fish-shaped buns at egg bread.
Pero sasabihin niya, makaluma iyon.
At nakakahiya raw ang NeoTube channel ko.
-Kaya baka isara ko na iyon. -Bakit?
Akala ko, ginawa mo kasi nababagot ka.
Magsu-subscribe ulit ako.
Naku, wag na.
Ginawa ko lang matapos kong makita ang ginawa ni Jeong-woo.
Akala ko, madali.
Sabi mo, di kayo malapit, pero nagalit ka noong siniraan ko siya.
Malapit kami dati.
Pero nagkainisan kami.
Pero ayon,
nagmamalasakit ako sa kanya.
Masakit sa akin noong hirap siya.
Tawagan mo siya kung nag-aalala ka.
Makakatulong sa kanya na masabi mo iyan.
Ayos lang kaya?
Oo. Tawagan mo.
Ibig kong sabihin,
sino'ng tutulong na maibsan 'yang pait na nararamdaman mo sa loob?
Kawawang tagataas.
Wala ka namang kasalanan talaga.
Pero ni-reject mo ang anak ko!
Ikaw na tagataas!
-Pasensiya na po. -Nababagabag ka siguro.
Gusto mo ba siya o hindi? Pumili ka lang ng isa.
Ayaw ko nga sa kanya.
Magugustuhan ko ang nag-reject sa anak ko
na nasa bahay lagi dahil sa depression?
Pero bilang inang may anak na kaedad niya,
naaawa ako sa kanya.
"Bin Dae-yeong"?
Tinawagan ka ba ng lokong iyan noong naghihirap ka?
Hindi po, pero…
Bakit n'yo po…
Hoy. Makinig ka.
Di mo siya tinawagan noong naghihirap siya.
Ang kapal ng mukha mong tawagan siya ngayon.
Tao ka ba talaga?
Kasi, ma'am, tumawag ako dahil nag-aalala ako…
Dapat tumawag ka nang mas maaga.
Tumigil ka na
bago kita buhusan ng isang balde ng tubig.
Bakit? Ano'ng sabi?
Sabi nang ayaw ko siyang tawagan!
Bakit ka nagagalit sa 'kin?
Lasing ka na agad sa isang can lang?
Nakakainis! Naiinis ako!
Kakaiba ka.
Wag kumain ng pagkaing ibinigay ng taong ayaw mo.
Sinabi kong ayaw kita?
-Di ko sinabi. -Hay.
Ibalik mo ang tutubing nasa ulo ko.
-Ibalik mo. -Nasa Yangpyeong.
Ibalik mo.
Ms. Lee.
Ibalik mo.
Tara sa Yangpyeong.
Kapag may iba pang gano'n
na gumugulo sa 'yo,
murahin mo sila tulad ng ginawa ko. Kuha mo?
Mama, tama na.
Kuha mo?
Ang daya!
Ako ang unang nakakita sa testigong 'yon.
Baka nakuha na akong pulis kung nahuli nila siya noon!
Nahihiya ako na wala akong trabaho.
Nagnanakaw ako ng pera kay Ha-neul, kay Mama,
at kay Tito.
Ikinahihiya ko na.
Kumukuha ka rin sa akin?
Magkano?
-50,000? -Taas.
-170,000? -Jeong-woo.
-Ano? -Baba.
Gusto mong alis muna tayo?
Bakit?
Meron pang natitirang ginseng na alak.
Di bale na. Hiyang-hiya na ako!
100,000?
-Taas! -Tara.
-Dalhin mo ang damit mo. -Oo.
200,000?
Baba.
Una na po ako.
Mahirap ito.
Mahirap, ano?
Pasensiya na. Maingay ang pamilya ko, 'no?
Ayos lang.
Nagpapasalamat nga ako.
Ayaw kong mapag-isa.
Talaga?
Dapat tinawagan mo ako.
Hinihintay kitang…
Pasensiya, tumahimik ako.
Hindi, ayos lang.
Talagang di kita tinawagan para makapag-isip-isip ka.
Ang mga puwedeng tumawag, di tumawag para sa kapakanan ko.
Ang mga di puwedeng tumawag, tawag naman nang tawag.
Ha-neul, gusto mong uminom?
Tayong dalawa lang?
Oo. Tayo lang.
Sige.
Tara.
Ang totoo,
akala ko, nadala ko nang maayos.
Nakaranas din ako ng mga kabiguan sa buhay.
Wala akong pamilyang tulad ng sa iyo.
Ayon,
nahirapan din ako.
Pero alam kong lahat ay may kanyang-kanyang pinagdadaanan,
kaya sabi ko, magpasalamat na rin ako
sa meron ako.
At…
ipinagmamalaki kong nakayanan ko.
Ngayong binabalikan ko,
di ko nakayanan dahil malakas ako.
Pero dahil lang di pa ako nalugmok nang ganito kababa.
Di ko alam ang sinasabi ko.
Bakit nakatitig ka?
Ano lang…
Nalulungkot ako.
Napakaraming nawala sa iyo.
Pero may nakuha akong napakahalaga.
Gustong-gusto talaga kita.
Bigla-bigla naman.
Tanda mo ang sinabi ko?
Na para kang iniresetang gamot sa akin.
Malamang di ako magpapatingin kahit may PTSD ako
kung hindi dahil sa iyo.
Para kang anxiety drug.
Mapait at maalat ang buhay ko.
At napakatamis mo.
Parang kumakain ako ng candy sa salt pond.
"Candy sa salt pond"?
Mapait ang buhay ko,
pero matamis ang mga oras na magkasama tayo.
Parang sabay na pagkain ng fernbrake at chocolate.
Gano'n pala.
Mag-claw machine tayo.
Siguradong di mo pa nasusubukan.
Hindi pa nga.
Tara. Ikukuha kita ng stuffed toy.
Tara na.
Maghintay ka lang.
-Ano'ng ginagawa mo? -Oo nga.
Natuwa lang ako.
Okay.
Hoy, maghintay ka lang diyan!
Nakuha mo agad-agad. Paano mo…
Nga pala, nasabi ko na bang gusto kita?
Ano?
Kuha ko.
Hindi mo siguro alam.
Gustong-gusto kita.
Hindi, alam ko na, pero…
Kaya kukuha kita ng manyika.
Sige.
Gawin natin 'yan.
Ice cream!
Hoy!
Mabisa ang ice cream pag lasing.
Siyempre.
Oo nga pala.
Di ko pa nasasabing gusto kita?
Nasabi mo na. Maraming beses.
Oo nga.
Gusto kita.
-Oo na, pumili ka na ng ice cream. -Sige.
Grabe, ang liwanag ng buwan.
Oo nga.
Bilog na bilog at napakadilaw, gusto ko tuloy humiling.
Medyo nalutas na ang problema ko ngayon, kaya
pakitulungan si Ha-neul na sumaya ulit!
Bakit ka sumisigaw?
Para marinig tayo ng buwan.
Di mo pa siguro alam.
-Pero… -Alam ko na.
Gusto mo ako, tama?
Alam mo na?
Nagtatapat ba ito o nang-aasar lang?
Ikaw ang
kidney bean na tinanim ko.
Anxiety drug ako, candy sa salt pond.
Tapos, naging bracken at chocolate.
-At ngayon, kidney bean? -Oo.
Dahil…
gusto ko nang makitang umuusbong ka.
Naghangad ako ng maniniwala sa akin.
Gusto ko lang ng isang taong ganoon sa buhay ko.
Tapos, dumating ka.
Puwede ko bang
hawakan ang kamay mo?
Oo.
Oo na oo.
Grabe, ang liwanag ng buwan.
Oo nga.
Ang ganda.
Nasabi ko na ba sa 'yo?
Oo, nasabi mo na.
Talaga?
Ang ganda mo.
Hindi mo pa nasasabi 'yan.
Hindi pa?
Ito, nasabi ko na ba?
Ano?
Gusto kita.
Noong gabing iyon,
ilang beses nagtapat si Jeong-woo.
May kirot sa puso
ang mga salita niya dahil dama kong matagal siyang naging mag-isa.
Nasabi ko na ba?
Gusto kita.
Gusto rin kita.
DOCTOR SLUMP
Talagang sinabi niyang gusto niya ako.
Naghawak-kamay pa kami.
Pag naghawak-kamay, kayo na.
Kayo na talaga.
Patay na patay siyang makipag-date sa 'yo, kung ano-anong tinatanong.
Baliw ka!
Ano para sa iyo ang nakakakilig na date?
Magiging napaka-romantic kaya hintayin mo.
Alam mo naman ang ibig sabihin ng "sweet", di ba?
Gusto kong makipagdebate tungkol sa dissertation.
Nagsalin ng Subtitle: Miray Lozada-Balanza