DOCTOR SLUMP
Pas! Buraya!
Buraya!
Yeo Jeong-woo!
-Yeo Jeong-woo! -Yeo Jeong-woo!
O zamanlar Seul'deki kızların erkek zevklerini çok tuhaf bulurdum.
"Bunun nesi havalı?"
"Bunun nesi kibarlık?"
Neyinden hoşlandıklarını anlayamazdım.
Ben de aynı durumdaydım.
Ha-neul de ne güzel kız.
Sırf tipine bakarsak
sınıfın, hatta yok, okulun en güzel kızı.
Dövüşeceğiz.
Tutma beni. Gel.
İşte ben de
erkekler Ha-neul'ün neyini güzel buluyor, anlamazdım.
Peki o zaman
niye yanımda olman beni mutlu ediyor?
Niye seni görünce
içim rahatlıyor?
DOMUZ PAÇA RESTORAN
Niye üzüldüğümde aklıma ilk sen geliyorsun?
Nerede olursan ol, başarılı olacaksın.
Söylediklerin beni niye yatıştırıyor?
Randevum berbattı.
Ne?
Anca şimdi söylüyorum
ama bunu duyduğuma çok sevinmiştim.
Açıkçası…
…içim pır pır etmişti.
Bu aralar
neyimiz var bizim böyle?
DOCTOR SLUMP
Hayırdır? Niye geldin?
Şey…
Ağlarsın diye almaya geleyim dedim.
Ağlayacağımı nereden bildin?
-Ne? -Mülakattan haberin vardı.
Değil mi?
Şöyle…
Demek hastane direktörüne benden bahseden Kyung-min'di.
Üç beş lafıyla mülakattan oldum yani.
Ama sana kötülük olsun diye yapmamış.
Alanda herkesin birbirini tanıdığını,
sonradan duyulursa senin daha çok sıkıntı çekeceğini söyledi.
Haksız sayılmaz.
Bu arada…
Sen niye geldin?
Ne?
Arkadaşlığın da bir sınırı var.
İnsan sırf arkadaşı için ta Hwabon'a gelir mi?
Şey…
GEZİ REHBERİ
-Gezmeye geldim, ne var? -Nasıl?
Seni merak ettiğim yalan değil.
Seul İstasyonu'nda bekleyecektim, sonra dank etti.
Hwabon'u hiç gezmediğimi fark ettim.
Hazır moralin bozuk,
biraz hava alıp güzel şeyler yeriz diye düşündüm.
Yani evet, buraya gezmeye geldim.
Anladım, gezmeye.
Sıradaki.
Geldim.
-Ne? -Gezmeye gelmemiş miydin?
Nasıl?
Gezi rehberi şurada, alayım.
Yok, ben…
Gerek yoktu.
Sen ciddisin.
Az daha benim için geldiğine inanacaktım.
Ta buraya niye geldim ben?
Hadi hızlan biraz.
Geldim!
Şuraya son varan alnına fiskeyi yer. Anlaştık mı?
Olur. Başka bir şey yaptığımız yok, onu yapalım bari.
Dikkat…
Hazır…
Daha başla dememiştim. Hile yapıyorsun!
Hile falan yapmıyorum!
Benden hızlı olduğun için önden başladım!
Hadi oradan.
Nasıl ya?
Ağaç oldum burada.
Pantolonum engel oldu.
Getir alnını.
İyi, vur hadi.
Fotoğraf ister misin?
-Bilemedim. -Niye ki?
Hiç gezmemişsin, fazla fotoğrafın yoktur.
Git şurada dur, hadi.
-Peki madem. -Tamam, şöyle geç.
Güzel. Evet.
Şahane oldu. Koyunlar bile poz veriyor.
Tamam. Bir, iki, üç.
Gülümse.
Tamam. Bir, iki, üç.
İşte. Güzel. Bir, iki, üç.
Harika! Bir, iki, üç!
Güzel çıktı.
Bak. Güzel, değil mi?
Sonra gönderirim. Hadi gidelim.
Grup fotoğrafı olmazsa olmaz ki ama.
İkimiz mi?
Tamam, çekeyim.
Tamam. Bir, iki, üç.
-Yabancı gibi çıkmışız. -Yabancıyız.
Hayır, yabancıdan da beteriz.
Gülümsesek mi?
-Tamam. -Peki.
Bir, iki, üç.
Birlikte olduklarımız fena çıkmamış.
Ne o? Neye bakıyorsun?
-Ne? -Dur.
-Niye yüzüme zum yaptın? -Çünkü şey…
-Estetik ihtiyacını tarttım. -Nasıl?
Botoks yaptır mutlaka bak.
Ne dersin? Ben yapayım mı?
Hadi oradan.
Sen kendi yamuk yumuk hayatına Botoks yaptır.
Bugün için sağ ol.
Sen olmasan hüngür hüngür ağlayacaktım.
İyi ki geldin.
Neyse, şimdi daha iyi misin bari?
Bir yanım böylesi daha iyi diyor.
Bu işi gerçekten istiyor muydum yoksa işsizlikten utandığım için mi
acele ediyordum, bilmiyorum.
Şu anda çalışacak hâlde değilim. Hayırlısı oldu bence.
Peki.
Biraz daha dinlen, tamamen hazır olunca daha iyisini bulursun.
-Son tren 21.00 miydi? -10 dakikamız var.
Yetişiriz.
-İyi misin baba? -Yok bir şeyim.
-Baba! -Pardon.
Amca, iyi misin?
-Ben doktorum. Ne oldu? -Şey…
Kalp krizi geçirip ameliyat olmuştu.
Kalp pili var ama taktıralı çok uzun zaman oldu.
-Sanırım o yüzden. -Kalp krizi. Ambulans.
Tamam.
Jeong-woo.
Neyin var?
-Jeong-woo, defibrilatörü getir. -Ne?
Tamam.
Baba. Lütfen uyan.
-Hazır. -Açılın.
Tekrar.
Bir, iki, üç, dört, beş, altı yedi, sekiz…
Şükürler olsun.
Sen de dikkatli olmalısın.
Hemen müdahale ettik, artık nefes alıyor. İyileşecek.
Teşekkürler. Çok teşekkür ederim.
HWABON İSTASYONU
Umarım iyileşir.
Jeong-woo.
Efendim?
Ne düşünüyorsun?
Hiç.
Baksana.
Eve nasıl gideceğiz şimdi?
-Haklısın. -Bekleyip ilk trene mi binsek?
Sabahın beşinde.
-Yedi saat bekleyemeyiz. -O zaman?
Yatalım işte.
Bu gece burada kalalım.
Hadi.
Ne?
Hiç çekinmeden de söyledi.
AÇIK
KAPALI
Ha-neul daha gelmedi mi?
Gelmedi.
Mülakatı nasıl geçti acaba?
Ne eve geldi ne de bir telefon etti.
İyi geçmiştir, ondandır.
Formalite icabı demişti zaten, geçeceği kesindi.
Kız dinlenmek istiyordu, halalarının önünde rezil ettim.
İçime oturdu. Keşke gitsin diye zorlamasaydım.
Yapma böyle, baskıyla iş yapacak kız değil o.
-İstemese gitmezdi. -Olsun.
Umarım üzülüp ağlamamıştır.
Tamam ama. Gel yukarı çıkalım.
Toparlan biraz ya.
HOŞ GELDİNİZ
HWABON TURİST OTELİ
Teşekkürler.
Güle güle.
-Odanız var mı? -Var.
İki. İki oda istiyoruz.
Anladım. Aslında zaten son iki odamız kaldı.
Ama biri az önce boşaldı, temizlik yapılıyor.
Bir saat kadar beklersiniz.
Bir saat mi?
Bir saat aynı odada idare etsek olur mu?
Olur tabii.
Banyo burası mı?
Minibar varmış.
Yuh, tıka basa bira dolu.
Beklerken biraz içsek mi?
İçsek mi ki?
Yorulmuşum, bacaklarım sızlıyor.
-Sen de otur bence. -Nasıl?
-Rahatına bak işte. -Tamam.
-Ne… -Of ya.
Dur!
Bak, seni böyle görüyorum ben.
Erkek gibi görmüyorum.
Sen bir vücutsun, bir canlısın. Proteinsin. Öyle bir şeyler işte.
Gözünde proteinden mi ibaretim?
Ya ne? Alıcı gözüyle mi bakayım?
Manyak mısın?
Öyle bir şey yaparsan bir daha konuşmam.
Benim için de öyle! Seni bir daha görmem bile.
Nihayet bir konuda anlaştık.
Evet. Huzursuz olmaya gerek yok. Oturalım da içelim.
Peki.
Ne gündü ama.
Mülakata giremedim bile.
Ama sonra hayat kurtardım.
Şimdi de burada kalıyoruz.
İstasyonda bir tuhaf oldum.
Kendimi değerli hissettim.
Belki de buraya aslında o adamı kurtarmaya gelmişizdir.
-Baksana. -Ne?
Duygusal bir şey söylüyoruz, esnemek nedir?
Ne yapabilirim?
Sesin uykumu getiriyor.
Doğru düzgün uyuduğun yok, ettiğin lafa bak.
-Ben mi uyumuyorum? -Yalan mı?
Her sabah koştuğuna göre pek uyumuyorsun.
Anladım.
Eskiden çok uyurdum da…
Da ne?
Artık uyuyamıyor musun? İnsomnian mı var?
Boş ver.
Niye söylemiyorsun?
Of.
BAYAN KONG WOL-SEON
Kadına söylemeyi unuttum.
-Dışarıda konuşayım. -Tamam.
Çabuk olmazsan hepsini içerim.
İçersen iç.
Efendim anne?
Bu gece burada kalacağım.
Havası çok temiz.
Mülakat mı?
Evde konuşuruz.
Tamam. İyi geceler.
Niye herkes beni arıyor?
Efendim? Ne oldu?
Ne demek ne oldu? Mülakatı merak ettim.
İyi geçti mi?
Geçmedi. Geldim ama direktörle görüşemedim bile.
Gerçekten mi? Kyung-min bir şeyler mi söylemiş?
Ne demiş olabilir ki mülakatı iptal etsinler?
Jeong-woo da haksız.
Niye hemen ispiyonlamış?
Ne var ki? Bunu bilmek hakkım.
Amacı ispiyonlamak değildi zaten.
Neden ta Hwabon'a geldiğini anlatmaya çalışırken…
Ne?
Hwabon'da mı?
Gezmeye gelmiş.
Bahaneye bak.
Besbelli senden hoşlanıyor.
Merak etmiş, teselli etmeye gelmiş.
Saçmalama.
Saçmalamıyorum!
Seni gün doğumuna davet etmişti.
Hwabon'a teselli etmeye de gelmiş.
Kesinlikle hoşlanıyor.
%100 eminim.
Yok öyle bir şey.
Hatta %200, belki %300.
Bir şey demeyeceksen kapat.
Ne saçmalıyor böyle bu?
Niye böyle sıcak bastı?
Ne yapacağız? Kanama durmuyor!
Gazlı bez, bandaj!
Geldim.
Selam.
Temizlik bitmiş, ben gideyim. Hadi yat. Yarın görüşürüz.
Acaba…
Kalsan olur mu?
Ne?
Birlikte kalalım.
Biraz daha dur.
Şey…
Go-Stop oynasak?
Ne? Go-Stop mu?
Burada kart buldum.
Sen oynamamışsındır hiç.
Ben öğretirim.
Peki madem.
Çantamı odama bırakayım.
Peki.
Nesi var bunun?
Niye bileğimden tuttu ki?
Niye öyle beni süzüp oyuna davet ediyor?
-Selam Jeong-woo. -Selam.
Sağ ol.
Ne? Niçin?
Yalnız kalmak istemedim.
Yani sağ ol.
-Başlayalım mı? -Olur.
Kaybeden bileğine fiskeyi yer. Anlaştık mı?
Bileklerin çürüyecek yalnız.
Seninkiler de kırılacak.
Hızlı öğrenirim ben.
Peki.
İyi, gel bakalım.
-Hadi. -Tamam.
Evet.
İşte!
Temel kuralları anlatayım.
Tek yapman gereken resimleri eşlemek.
-Bu gwang'ı gördün mü? -Evet.
Üç tane toplarsan üç puan.
Dört tane toplarsan dört.
-Beş tane? -Beş puan.
Hayır, 15 puan.
Üç kuş toplarsan godori yapmış olursun.
-Beş puan. -Godori.
Kurdeleler. Cheongdan, hongdan ve chodan.
Toplarsan üç puan.
-Tamam. -Tamam.
Başlayalım.
Elim hiç iyi denk gelmedi ya.
Evet, öyle.
Aha! Üç kuş. Godori yaptım.
-Bir, iki, üç, dört puan. -Kuş mu onlar?
Godori. 9, 10, 11, 12 puan.
Bir go.
Bir go mu?
Silip süpürdüm!
Olmaz bu.
Şöyle…
Yaptım! Bir tane daha! Tamam.
Go. İki go.
-Tamam. -Doğru söyle. Önceden oynamışsın.
Hayır, ilk kez oynuyorum.
-Jeong-woo. -Efendim?
Bunu denemeyi hep çok istemiştim.
Neyi?
Tamamdır! Alışma turu bitti!
Evet.
Asıl oyuna başlayalım mı? İyisin ha!
Kırık bilekle…
…yaşayabilecek misin?
30 kere vuracak hâlin yok.
Tamam, üç olsun.
Üç mü?
Dur!
-Çok eğlendim. -Hadi tekrar.
Sana acımıştım ben.
-İyi karıştır. -Pişman olma da sonra.
Tuhaf bir histi.
Niye bileğimden tutup duruyordu? Niye onunla kalmamı istemişti?
Ya da niye uyuyamıyordu?
Ona soracak bir sürü şeyim vardı.
Ama o gece hiçbir şey soramadım.
Eun-jeong, kahvaltı hazır!
Ne? Nereye böyle? Pazarını benimle geçirmeyecek misin?
Arkadaşlarla rosé tteokbokki yiyeceğiz.
Niyeyse bu ara herkes ondan yiyor.
Gençler seviyor.
Anladım.
-Baba. -Efendim?
Bana kuaför parası verir misin?
Tamam.
Emrin olur kızım.
Bu yemek için.
Bu da saçın için.
-Saçıma yetmez bu. -Alt tarafı bir kesim değil mi?
Öğrenci tıraşına 10.000 won yeter.
Hiç anlamıyorsun.
-Şaka… -Bırak!
Eun-jeong!
Bin Eun-jeong!
Seni gidi…
Artık şaka da yapılmıyor.
Kurbağa maması.
Kurbağa maması mı?
Buralarda birkaç böcek buluruz bence.
Şuraya bir bak.
Beni bekle Jin-woo.
Nereye gidiyorsun?
Anne, çekirge gördüm.
Bana yakalar mısın?
Tamam, yakalarım.
Dur, yana çekil.
İşte.
Anne, elinle yakala.
Elimle mi?
Ju-won'un babası eliyle tutuyormuş.
Ama ben böcekten korkarım Jin-woo. Ağla yakalamaya çalışayım.
Şurada.
Yakaladım!
Anne ya, kaçtı senin yüzünden.
Yanlış bir şey yapmadık ki, neden burada ayrılıyoruz?
Haklısın da
annen Sokcho gezimizi de dert etmişti zaten.
Birlikte kaldığımızı duysa ne der?
Yine de ayrı ayrı gitmek tuhaf geliyor.
Sen beni dinle, kadını meraklandırma.
-Hadi eve. -İyi.
-Yat dinlen. -Sen de.
Anne, Ha-neul evde mi?
Bilmem. Aramadı da.
HAKİKİ BUSAN MILMYEON'U
Senin içinde de kötü bir his var mı?
Nasıl yani? Niye olsun?
Mülakatta bir sorun çıkmış gibi geliyor.
O nereden çıktı? Konuştunuz mu?
Yok, konuşmadık.
Ama evde konuşmak istemiş ya?
Daha birkaç gün önce bize oraya taşınacağını söylemişti.
Şimdi ne konuşacak ki?
Mülakatın nasıl geçtiğini söylemiyor.
Memuriyet sınavını geçemediğimde benim yaptığım gibi aynı.
Bence beceremedi.
Çok konuşma. Gelince sorarız işte.
Eli kulağındadır zaten, öğreniriz.
Şunu at.
Plastikler.
Bunlar metal.
Merhabalar.
Merhaba.
Çamaşırlarımı asabilir miyim?
Tabii, çatı sizin çatınız.
Peki.
Görümcelerimle uğraştın, zahmet oldu.
Kliniğini geri açtığında gelip bir şeyler yaptırırım.
Olur mu öyle şey? Hiç ihtiyacınız yok.
Yalan söyleme.
Ciddi söylüyorum.
Yüz hatlarınızın uyumu mükemmel. Doğal bir güzellik.
Kadın dilinden anlıyorsun sen.
Ha-neul evde olsaydı seni de çağırırdım, meyve yerdik.
Ama o yokken huzursuz olursun şimdi.
Bir yere mi gitti?
Dün Hwabon'a gitmişti, hâlâ dönmedi.
Belki bir gece daha kalacaktır.
Neyse, bir ara burada mangal yapalım.
-Olur. -Hadi git sen.
Alo, Ha-neul? Neredesin?
Ben mi? Evdeyim.
Evde misin?
Çok ses geliyor ama.
Televizyondan.
Anladım.
Serseri!
Niye eve gitmedin?
Acıdı be.
Evin burası mı senin?
Niye eve gitmedin?
Gittim, sonra çıktım.
Öyle mi?
Peki.
Süper, gel bakalım.
İyi, gel hadi.
Bitti mi?
Hadi eve gidelim.
Ne?
Ne var? Niye şaşırdın?
Şey…
Seninle takılmak zevkliydi.
Atari salonu, karaoke, Go-Stop… Ne eğlenceli şeylermiş.
Öyle mi?
O yüzden eve gitmeden biraz daha eğlenmek istiyorum.
Ya? Bir yerlere gidelim mi?
Burası hiç değişmemiş.
Hatırlıyor musun? İlk varmak için burada yarışırdık.
Nasıl unutabilirim?
Hadi bizim sınıfa gidelim.
Sınıfa mı? İzin verirler mi?
İzin isteyen kim? Yakalanırsak kaçarız. İyi koşuyorsun sen.
-Aman. -Hadi.
Geçeceğim!
Vay be.
Sen de nostaljik hissettin mi?
Evet.
Bak, sıram burasıydı.
Ben de buradaydım.
Hep böyle çalışırdım.
Saçmalama, asıl böyleydin.
"Çalışmam lazım! Dayanmalıyım!"
Hiç de bile.
Vay be.
-Jeong-woo. -Efendim?
Yine öğrenci olabilseydin ne yapardın?
Bilmem ki.
Hiç düşünmemiştim.
Sen ne yapardın?
Ben…
Sınava tekrar girerdim. Hak ettiğim puanı alamadım.
Hep merak ettim.
Ne oldu da batırdın?
Denemede ful çekmiştin, ki daha zordu.
O gün çok hastaydım.
İnim inim inliyordum.
Sınavdan sonra hayalimdeki yere giremeyeceğimi hissetmiştim zaten.
HANGUK ULUSAL ÜNİVERSİTESİ
SONUÇ YÜKLENİYOR
SONUÇ HANGUK ULUSAL ÜNİVERSİTESİ TIP
NAM HA-NEUL YERLEŞEMEDİNİZ
Sonucu görünce yıkılmıştım.
Herkes benden çok şey bekliyordu.
Hep onları memnun etme baskısı altındaydım.
Aynı baskı
büyüdüğümde de devam etti.
Anlayabiliyorum.
Çok fedakârlık yaptın.
Çocukluğun, arkadaşların,
ilişkilerin, hobilerin, hepsi.
Hepsinden feragat ettin, tabii ki yıkılmışsındır.
Ne düşünüyorsun?
Hiç. Hadi gidelim.
Gidebilecek misin?
Eve bilerek gitmediğin belli.
Ne?
Mülakatı geçemediğini ailene nasıl söyleyeceğini bilemedin.
O yüzden kaçmadın mı?
Nereden bildin?
Sanırım seni anlamaya başladım.
Kendine fazla yükleniyorsun.
Başkalarını boş ver, önce kendini düşün.
Bugün iyi olmadan yarınla başa çıkamazsın.
Tekrar öğrenci olursam ne yapacağımı sormuştun.
Evet, sordum.
O günlere geri dönebilsem
sana sarılmak isterdim
çünkü hâline üzülüyorum.
Biri mi var burada?
Dur.
Ne oluyor?
Gözümde proteinse neden kalbim…
-Protein mi? -Ay!
Kalbin mi?
Ne? Protein kalbe iyi mi geliyor?
Yok, öyle demedim.
Geldin mi Ha-neul? Mülakat nasıldı?
Şey…
Hwabon'a gitmiyorum.
Niye? Geçemedin mi?
Evet, beklediğim gibi olmadı.
Zaten hazır değilim.
Daha dinlenmeliyim. Olur mu?
Tabii ki.
Zaten gitmeni istemiyordum.
Ben de. Sen gidersen kim harçlık verecek?
Seul'de iş bul, bir sürü hastane var.
Tamam. Ben odamdayım.
Tamam.
Nasıl ya? Sandığımdan kolay oldu.
Evden kaçmamalıydım.
Ayaktalardı, beni bekliyorlardı.
Ne? Nasıl geçti peki?
Gerçeği söyledim.
Aferin. Akıllı kızsın, dediklerimi hemen kapmışsın.
İyi geceler.
Sana da.
KYUNG-MIN
Alo? Hayırdır?
Merhaba Jeong-woo. Yarın boş musun?
-Yarın mı? -Sana bir şey söylemem lazım da.
Hastanenin oradaki kafede buluşalım. Hadi görüşürüz.
Merhaba.
Bu ne?
Kliniğinden. Gizli kamera.
Nasıl yani?
Evvelsi gün senin için dosya almaya gitmiştim.
O sırada buldum.
Kim yapar bunu?
HALKLA OMUZ OMUZA UMUT DOLU GELECEĞE!
Her yerde kamera varmış.
Her hareketim izleniyormuş.
Kim yapar böyle bir şeyi?
Parmak izi falan çıktı mı?
Adli tıptan hemen incelemelerini isteriz.
Belki hepsini bulamamışımdır, lütfen kliniğe etraflıca bir bakın.
Tamam.
İnanamıyorum.
Böylesi daha iyi oldu aslında.
Elim kolum bağlıyken çok daha beterdi.
Artık soruşturacak bir şeyimiz oldu.
Bütün personele bakacaklar.
Eminim bir şey çıkar.
Kameraların olayla bir ilgisi mi var yani?
Öyle olsa gerek.
Bu arada
niye kamerayı bana anca söyledin?
Dün sana uğramıştım ama seni az farkla kaçırmışım.
Yok, dünü sormuyorum.
Neden kamerayı bular bulmaz söylemedin?
Ha, onu mu diyorsun?
Kameranın olayla bir ilgisi olacağı hiç aklıma gelmemişti.
Şaka falandır demiştim.
O yüzden de acele etmedim.
Neyse, sen olmasan haberim olmazdı. Teşekkürler yani.
-Ne demek. -Hah, şey…
-Ha-neul'ü bir ara. -Ne?
İstemeden mülakatını bozdun.
Bir özrü hak ediyor.
Jeong-woo.
Onu seviyor musun?
Seviyor musun? Öyle duruyor da.
Bilmiyorum.
Hem niye bunu seninle konuşayım ki?
Doğru. Mecbur değilsin tabii.
Ama ona karşı duyguların varsa hayal kırıklığına uğrarım.
Mutluluğun sırası değil.
BRAVO HAYATIM FIÇI BİRA
Anlat bakalım. Hwabon nasıldı?
Bisiklete falan bindik.
Bisiklet mi?
Yemek yedik.
Yemek yediniz.
Birkaç bira içtik.
Sonra da yattınız.
Nasıl? Ne dedin sen?
İtiraf et. Niye bu kadar şaşırıyorsun?
Neyi itiraf edeceğim be?
-Arkadaşız dedim ya. -Sahiden mi?
Cidden bir şey hissetmiyor musun?
Geceyi otelde baş başa geçirdiniz ya?
-Ne oldu? -Ne?
Sahiden otele mi gittiniz?
Gece Hwabon'da mı kaldınız?
Hayır, kalmadık. Son trenle döndük.
Deli kız!
Ha gece orada kalmışsınız ha son trenle buraya dönmüşsünüz.
Senden hoşlanıyor mu, hoşlanıyor.
-Yok öyle bir şey. -Bal gibi de var.
Bir erkek hoşlanmadığı birine bu kadar vakit ayırıp ilgi göstermez.
Gerçi onun durumunu düşününce sevinsem mi bilemedim.
Ama senden hoşlandığından eminim.
-Anladın mı? -Aman be!
Yetti.
Yazıklar olsun sana.
Ha-neul!
Hadi anlat! Oraya nasıl gittiniz?
Sana diyorum.
HAKİKİ BUSAN MILMYEON'U
Açıkçası
merak ediyordum.
Neden yanıma gelmişti?
Acaba…
Kalsan olur mu?
Bunu derken ne kastetmişti?
Sana sarılmak isterdim
çünkü hâline üzülüyorum.
Neden söyledikleri beni sarsıp duruyor?
Jeong-woo!
Ha-neul?
Ne oldu?
Sana bir şey soracağım da.
Nefes al bir. Beklerim ben.
Sen…
Niye bu kadar ilgilisin?
Ne?
Lisede çocuk gibiydin, çok kabaydın.
Şimdi niye beni atari salonuna, Sokcho'ya, okulumuza götürdün?
Niye beni önemsiyorsun?
Niye hep birdenbire
bileğimden tutuyorsun?
Niye kalmamı istedin?
Niye Hwabon'a geldin?
Benden hoşlanıyorsun, değil mi?
Doğru, değil mi?
Yanlış mıyım?
Aslında…
Mutluluğun sırası değil.
Aslında ne?
Aslında…
Sana o gözle bakmıyorum.
Arkadaşın olarak yanında olmak istedim.
Kafanı karıştırdıysam pardon.
Daha dikkatli olurum.
Şey…
Ben…
Her şeyi duyduk.
Yok yok, duymadık.
Yemek yiyordunuz demek.
Ne diye yukarıda mangal yapıyordunuz? Niye?
Ama biz yukarıda hep mangal yapıyoruz.
Olsun, ne fark eder?
Artık orada biri yaşıyor.
Yani ne diye…
Şey…
Jeong-woo'ya önceden söylemiştim, o da katılacaktı.
O yüzden yukarı çıkmıştık.
Berbat bir durum.
Reddedilişini izledik. Ne yapacağız?
Ne diyorsun ya?
Uydurma!
Hiç de reddedilmedi.
Kız aşkını ilan etmedi ki zaten.
Kız ne dedi ki? Oğlan onu Sokcho'ya götürmüş
ve bileğinden tutmuş.
Niye yaptığını sordu işte.
O kadar basit değil. Niye sordu?
Hoşlanıyor ki soruyor.
Anladım ben.
Kesinlikle hoşlanıyor.
Yani reddedildi, doğru.
Haklısın, çok fena reddedildi.
Yattı o iş.
Kesin şimdi ağlıyordur.
Yanlış düşünüyorsunuz!
Reddedilmedi kız!
Ne biçim adam bu?
Madem hoşlanmıyor, niye öyle iyi davranıp Hwabon'a gitmiş?
Bir dakika.
Bunlar yine gece birlikte miymiş?
Geçen Sokcho'ya gitmediler mi?
Kesin bir gezi daha yaptılar.
İki oda tutuk. İki oda!
Ayrıca ondan hoşlanmıyorum.
Öyle can sıkıntısından sormuştum.
O yüzden siz işinize bakın.
-Tamam. -Tamam.
Rezil oldum resmen.
Bu doğru değil.
Yanlış bu.
Ben ne…
Merhaba.
Mangal yapalım diyordunuz.
Ay, oralar da amma kirlenmiş.
-Çok kirlenmiş. -Evet, öyle.
Burası da çok kirlenmiş.
Ben gideyim madem.
Oralar da hep kir.
Anam! Tamam, gittim ben!
Eyvah!
Malzeme bitti, yiyecek bir şey yok.
Kütüphaneye gidiyordum.
Kapalıyız.
KAPALI
HAEBYEOL ÇİFTLİĞİ UMUT MANAV
Anladım. Malzeme bitmiş.
-Merhaba. -Merhaba.
Ne alsam?
PASTIRMA TON MAYONEZ
Çok şanslıyım.
Taşınsam mı acaba?
Dur.
Sanırım dün biraz saçmaladım. Yok, epey saçmaladım.
Bildiğin gibi bu aralar kafam yerinde değil.
Yanlış düşünmüşüm, sonra da…
Neyse, lütfen beni yanlış anlama.
Görüşürüz.
Umarım aramızda sorun yaratmaz.
Olur mu hiç? Sorun falan yok.
Görüşürüz.
Nasıl yakalayacağım bunları?
O ne öyle?
Git!
-Hanımefendi. -Böcek var!
-Durun. -Böcek!
Kıpırdamayın.
Çok iyi böcek yakalıyorsunuz.
Teşekkürler.
LEE HONG-RAN
Lee Hong-ran mı?
Tanışıyor muyuz?
Bu nedir böyle ya?
Sapıttım resmen, sıkıntı çıkardım.
Neyse, sonsuza dek ondan kaçamam.
Bir dahakine normal selam vereyim.
Tamam. Yapabilirim.
Yapabilirim.
Yapamam.
Geç kaldım.
Ha-neul.
Niye sözünü tutmuyorsun? Hani sorun çıkmayacaktı?
Şey…
Bir şey olmamış gibi yapacağım ama utandığımdan yapamıyorum.
Fazla arkadaşım yok, sınırlara pek hâkim değilim.
Arkadaşlıkla aşkı ayıramıyorum.
Seni yanlış anlayıp saçmaladığım için çok utanıyorum.
Ha-neul.
Şu anda
açık konuşamıyorsam bir sebebi var.
Bunu yapmaya hakkım yok çünkü.
O yüzden hiç utanma.
Açılın! Acil durum!
Pardon! Yolu açın!
Merdivenden yuvarlandı.
Kafasını çok kötü vurdu. Eyvah.
Umarım iyidir.
Şimdilik bir ilerleme kaydedemedik.
İyileşmeniz için zaman gerek, o yüzden acele etmeyelim.
Çok iyi gidiyorsunuz.
Tamam.
Pekâlâ.
Kamyon olayından sonra hayatınızda bir değişiklik oldu mu?
Mesela rüyalarınıza giriyor mu?
Sürekli tetikte ve gergin hissediyor musunuz?
Neyse ki böyle semptomlarım yok.
Çok sevindim.
Ciddi kazalardan sonra sık sık travma sonrası stres bozukluğu görülür.
Trafik kazaları, ciddi düşmeler…
Eminim doktor olarak siz de aşinasınızdır
ama mesleki kazalar da…
-Mesleki kaza mı? -Evet.
Evet, mesleki kaza geçiren birçok doktorda da TSSB görülür.
Nefes almakta zorlanırlar, ameliyathaneye girince renkleri atar.
Ameliyatta alet tutarken elleri titrer.
Kandan huzursuz olurlar.
Geçmişe takılı kalırlar.
Anladım.
Açık konuşamıyorsam bir sebebi var.
Bunu yapmaya hakkım yok çünkü.
Ara sıra kâbus görüyorum.
Hastayı kurtarmak için
elimden geleni yapıp duruyorum
ama her seferinde
vefat ediyor.
O anlar hiç aklımdan çıkmıyor.
Hastamı kurtaramadığım için kendime kızıyorum, kendimi suçluyorum.
Mutluluğun sırası değil.
Belki de dedikleri bana o kadar koydu…
…çünkü içten içe aynısını hissediyorum.
Peki…
HWABON
Benim başkalarını teselli etmem mümkün mü?
Benim bir başkası için…
…dertlenmem mümkün mü?
Bunu nasıl yaparım?
Ha-neul, hayırdır?
Ne oldu?
Çok canın yanıyor olmalı.
Üzülme.
Hepsi geçecek.
Acısını…
…ta yüreğimde hissettim.
Kederini…
…paylaştım.
Ha-neul.
Mutlu olamam, buna hakkım yok.
Ama ben…
Seni özledim.
DOCTOR SLUMP
Sayende ayaktayım.
Arkadaşlıktan çok öte bir şey.
Ama ondan hoşlandığımı söyleyemem.
Reçeteli ilaç gibisin.
Bu ne şimdi? Böyle mi kalbimi kazanacak?
Kliniği altüst ettik ama başka kamera bulamadık.
Jeong-woo. Nasılsın?
Kardeşim bir adamın seni çatıya takip ettiğini görmüş.
Kimsin sen? Niye peşimdesin?
Alt yazı çevirmeni: Oktar Bumin Aykutlu