(คุณหมอชา)
อาจารย์
จะวิ่งเร็วสุดพลังตอนวิ่งมาราธอนไม่ได้นะ
คิดว่าตัวเองเป็นฮานีจริงๆ หรือไงครับ
มาทำอะไรที่นี่คะ
ผมมีเรื่องจะบอกครับ
มีเรื่องจะบอกเหรอ
เรื่องอะไร…
ผมมาเพราะมีเรื่องสำคัญมากจะบอกครับ
ถ้าไม่บอกวันนี้
ผมคงทำไม่ได้อีกเลย
- ที่ผมมาที่นี่วันนี้… - นั่นใครคะ
(ตอน 7)
คุณแม่
นี่คุณแม่สามีฉันเองค่ะ
มีธุระเร่งด่วนอะไรตอนดึกดื่นป่านนี้
ถึงมารั้งลูกสะใภ้ฉันไว้เหรอ
ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ
นี่อาจารย์หมอที่โรงพยาบาลค่ะ
อาจารย์คนที่ผ่าตัดปลูกถ่ายตับให้ฉันน่ะค่ะ
จำไม่ได้เหรอคะ
หมอคนนั้นจริงๆ ด้วย
สวัสดีครับ
ค่ะ สวัสดีค่ะ
ว่าแต่คุณหมอมาทำอะไรที่นี่
ผมก็อยู่แถวนี้ครับ
ผมเดินเล่นอยู่แล้วบังเอิญเจอเธอน่ะครับ
งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ
คุณหมอชา เจอกันพรุ่งนี้นะครับ
ค่ะ กลับบ้านปลอดภัยนะคะ
ถึงคงจะไม่มีอะไรก็เถอะ
แต่ต่อให้คนที่โรงพยาบาล ไม่รู้ว่าเธอกับอาจารย์ซอเป็นสามีภรรยากัน
เธอก็ต้องระวังการวางตัวอยู่เสมอนะ
เธอไม่ควรทำสิ่งที่จะทำให้เขาเสื่อมเสียสิ
ค่ะ
วันนี้คุณแม่กลับดึกนะคะ
- แวะไปที่ไหนมาเหรอคะ - อือ
นี่ เดือนนี้ค่าบำรุงสูงชะมัดเลย
ทำไมค่าบำรุงมันแพงจังล่ะ
ไปกันเถอะ
ตายจริง
นี่มันอะไรกัน
ทำไมมาคุกเข่าอยู่แบบนี้ล่ะ
คุณแม่เข้าห้องไปก่อน ส่วนคุณมานั่งนี่หน่อย
โอ๊ยตาย ก็ได้
ฉันว่าพวกแกคงต้องแก้ปัญหากันเองแหละ
โอ๊ย ปวดหัว
คุณก็รู้อยู่แล้วเหรอ ว่าอีรังเตรียมสอบเข้าคณะวิจิตรศิลป์อยู่
- เรื่องนั้น… - คงจะไม่ใช่แค่รับรู้
แต่ให้ท้ายเต็มที่เลยล่ะสิ
ขอโทษที่ไม่ได้บอกคุณก่อนนะ ที่รัก
ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
ตอนที่แกเรียนม.สี่
แล้วบอกว่าอยากเข้าวิจิตรศิลป์ แต่เปลี่ยนใจแล้ว
ทั้งสองคนเล่นละครตบตาผมเหรอ
- ไม่ใช่แบบนั้นนะ - แล้วมันตั้งแต่เมื่อไหร่
หลอกคนในครอบครัวมาตั้งแต่เมื่อไหร่กันแน่
เพื่อเตรียมเข้าคณะวิจิตรศิลป์
ผมทุ่มค่ากวดวิชา ค่าติวเตอร์ เดือนละตั้งเท่าไร
นี่หลอกผมด้วยการเอาเงิน ไปซื้อของงี่เง่านี่เหรอ
ไม่นานนักหรอก
อีรังแกบอกว่าอยากเรียนจริงๆ
แกอยากเรียนศิลปะจริงๆ
ซออีรัง แกไม่มีปากเหรอ
ปีหน้าแกจะเป็นผู้ใหญ่อยู่แล้ว
ทำไมยังอ้าปากพูด เรื่องเรียนต่อของตัวเองไม่ได้อีก
ก่อนหน้านี้หนูก็บอกพ่อมากพอแล้วค่ะ
ว่าหนูอยากเรียนวิจิตรศิลป์
แต่พ่อมีคำตอบตายตัวอยู่แล้วนี่
ใช่
คำตอบกำหนดไว้แล้ว
เอาถุงขยะมา
ที่รัก
ที่รัก อย่าทำแบบนั้นนะ
ที่รัก ฉันขอล่ะ
คุณแม่ ช่วยหน่อยค่ะ
- ที่รัก พอทีเถอะ - ให้ตายสิ แกพอเลยนะ
- อีรัง มัวทำอะไรอยู่ - หยุดนะ
อ้อนวอนพ่อแกว่าผิดไปแล้ว และบอกว่าต่อไปจะตั้งใจเรียนสิ
โอ๊ย เป็นอะไรของเขา
- อย่าทำแบบนี้เลย - นี่ หยุดนะ
- อย่าทำแบบนี้นะ ที่รัก - หยุดเลย หยุด อินโฮ
นี่ พอแล้ว
ทำไมดื้อแบบนี้เนี่ย
- อย่าทำแบบนี้สิ ที่รัก - นะ เข้าห้องไปได้แล้ว
พอได้แล้ว แกหยุดเลยนะ
นี่
โอ๊ย
พอแล้ว
ให้ตายสิ
โธ่เอ๊ย
ไม่ฟังกันเลย
ต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ
ลูกต้องการสุดหัวใจขนาดนั้น แล้วถ้าคุณสนับสนุนแกไม่ได้
แค่น้ำใจจะปล่อยแกไปก็ไม่มีเหรอ
ในโลกของคุณมีแค่อาชีพหมอหรือไง
ถ้าอยากส่งอีรังเข้าวิจิตรศิลป์
คุณก็ลาออกจากโรงพยาบาลซะ
อะไรนะ
คิดว่าจะทำทุกอย่างได้ ตามที่คุณต้องการเหรอ
ผมคือหัวหน้าครอบครัวนะ
คุณได้อย่างหนึ่งแล้ว ก็ควรเตรียมใจจะเสียอีกอย่างไปสิ
ตรรกะอะไรพินาศซะไม่มี
มีสิทธิ์อะไรมาสั่งให้ฉันลาออก
ฉันจะส่งอีรังเข้าวิจิตรศิลป์
และฉันก็จะทำงานโรงพยาบาลต่อด้วย อย่ามาสั่งฉัน
งั้นเหรอ
งั้นเชิญคุณจัดการทุกอย่างเอง ตั้งแต่เตรียมสอบยันส่งเข้ามหาลัยเลย
ตอนนี้คุณทำงานแล้ว ก็มีกำลังจ่ายแล้วนี่ จริงไหม
ก็ได้ ที่ผ่านมาฉันได้กิน ได้มีที่นอน ได้มีเสื้อผ้าใส่จากเงินคุณ
จากนี้ไปฉันจะจัดการเอง
ขอบพระคุณอย่างสูงนะ ที่ให้ข้าวฉันกินมาโดยตลอด
เอาไว้ใช้ เสร็จแล้ววางตรงนี้ได้เลยครับ
ขอบคุณนะคะ
(ประกาศนียบัตร รางวัลชมเชย)
อะไร
มีอะไรจะพูดก็ว่ามา
ลูกสาวของซึงฮี
เป็นเพื่อนกับอีรัง
เอาจริงๆ
ตั้งแต่ที่ฉันรู้ว่าซึงฮีทำงานที่โรงพยาบาล
ฉันก็ไม่สบายใจมาตลอด
แล้วเด็กคนที่ฉันคิดว่าเป็นแค่เพื่อนอีรัง ดันมาเป็นลูกซึงฮีอีก
ฉันบังเอิญเจอพวกเขาที่โรงพยาบาล
ฉันต้องเข้าใจเรื่องนี้ว่าไงเหรอ
ผมจะไปทำอะไร กับความไม่สบายใจของคุณได้
ผมขอโทษที่ไม่ได้บอกว่า ซึงฮีทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลเรา
แต่ผมก็อธิบายไปแล้วว่า ที่ไม่บอกเพราะไม่ใช่เรื่องดีอะไร
ส่วนเรื่องที่ลูกซึงฮีกับอีรังเป็นเพื่อนกัน ผมก็เพิ่งรู้นี่แหละ
แต่เด็กมันโตๆ กันแล้ว และเป็นเพื่อนกันเอง ผมจะทำอะไรได้
งั้นสร้อยข้อมือล่ะ
สร้อยอะไร
เปล่าหรอก
ถ้าคุณยังเป็นแบบนี้อีก
เราทำงานที่เดียวกันไม่ได้หรอก
พ่อทำกับภาพวาดหนูเหมือนขยะเลย
แม่
จะทำให้อีรังได้เรียนอะไรที่อยากเรียนเอง
แม่จะรักษาสัญญาที่บอกว่า จะอยู่ข้างแกจนถึงที่สุดด้วย
แม่ควรจะบอกพ่อให้เร็วกว่านี้แท้ๆ
แต่แม่มันไม่ได้เรื่อง
ขอโทษที่ทำให้แก ต้องปิดบังความฝันของตัวเองมาตลอดนะ
แม่นี่ซื่อชะมัดเลย
แม่จะเอาปัญญาที่ไหนส่งหนูเรียนวิจิตรศิลป์
ลำพังแค่การบรรยายพิเศษ สอบเข้าภาคฤดูร้อนก็ปาไป 12 ล้านวอนแล้ว
รวมค่าปรึกษา กับค่ารายงานโครงการศิลปะอีก
ก็ 20 ถึง 30 ล้านวอน
แม่มีเงินขนาดนั้นเหรอ
ใช้เงินเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ
มาทำอะไรที่นี่ป่านนี้
อึนซอรู้จักอีรังเหรอ เห็นว่าสองคนนั้นเป็นเพื่อนกัน
ฉันก็เพิ่งรู้ไม่นานนี้เอง
คุณก็ควรจะบอกผมสิ
พวกแกสนิทกันได้ยังไง
สนิทกันโดยบังเอิญแน่เหรอ
อย่ามาพูดกับฉันเหมือนกำลังสอบปากคำนะ
เราก่อเรื่องนี้ด้วยกัน
ทำไมต้องมีแค่ฉันที่ผิดทุกที ที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้
ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น
ฉันต้องรักษาความสงบสุข ให้ครอบครัวคุณด้วยเหรอ
ผมขอโทษ
ผม…
ตกใจมากที่รู้เรื่องนั้นจากเมีย
แล้วเราจะทำยังไงกับสองคนนั้นดีเนี่ย
พวกแกโตๆ กันแล้ว จะห้ามคบกันก็ไม่ได้อีก
ตอนนี้พวกแกแค่เรียนกวดวิชาที่เดียวกัน
พอเข้าเรียนคนละมหาลัยกัน เดี๋ยวก็ห่างกันไปเอง
แล้วนี่คุณบุกมาเวลานี้เพราะเรื่องนั้นเหรอ
เราให้ได้ถึง 5,500,000 วอนค่ะ
เพิ่มอีกหน่อยไม่ได้เหรอคะ
ต้องขอโทษด้วยนะคะ
จะลองคิดดูใหม่ไหมคะ
ไม่ค่ะ ช่วยรับซื้อไว้ด้วยนะคะ
แล้วก็…
ช่วยดูอันนี้ให้ด้วยนะคะ
เธอจองห้องสำหรับกี่คนไว้
คะ
ห้องผู้ป่วยน่ะ
ฉันจะแอดมิตมะรืนนี้แล้วไง
ถามว่าจองห้องสำหรับกี่คนไว้
ฉันจะจองห้องเดี่ยวให้ค่ะ คุณแม่
คุณแม่อึดอัดกับการอยู่ร่วมห้อง กับคนไม่รู้จักนี่คะ
คือว่า คุณแม่คะ…
- เงิน… - เหลือเกินจริงๆ
ในครอบครัวไม่มีใคร แสดงความห่วงใยฉันสักคำเลย
ขอโทษค่ะ คุณแม่
- พระเยซูเจ้า โปรดจงรักษา - พระเยซูเจ้า โปรดจงรักษา
- ร่างกายอันเจ็บไข้ของข้าบัดนี้ด้วยเถิด - ร่างกายอันเจ็บไข้ของข้าบัดนี้ด้วยเถิด
- เราจะรักษาทุกโรคภัย - เราจะรักษาทุกโรคภัย
- พระองค์ทรงมอบคำสัญญานั้นไว้ - พระองค์ทรงมอบคำสัญญานั้นไว้
- บัดนี้ข้าเชื่อหมดหัวใจ - บัดนี้ข้าเชื่อหมดหัวใจ
- ขออ้อนวอนต่อพระองค์ - ขออ้อนวอนต่อพระองค์
- ด้วยฤทธานุภาพของพระองค์… - ด้วยฤทธานุภาพของพระองค์…
จริงสิ เธอยังไม่ส่ง รายงานการประชุมเช้านี้เลยนี่
อ้อ
ฉันยังจัดการไม่เสร็จดีน่ะค่ะ
จะส่งให้ก่อนเที่ยงนะคะ
คุณหมอคะ
ขอโทษทีนะคะ
สร้อยข้อมือนั่น…
ฉันขอถามได้ไหมว่าซื้อมาจากไหน
ถามแค่นั้นจะขอโทษทำไม
สามีฉันซื้อให้ ฉันไม่รู้หรอกว่าเขาซื้อมาจากไหน
อ๋อ สามี…
สามีซื้อให้นี่เอง
เธอมี
สามีด้วยแฮะ
ฉันคลอดและเลี้ยงแกที่เมืองนอกคนเดียว ไม่มีทั้งสามีและครอบครัว
สำหรับแก ฉันคือคนบาปที่สมควรตายเหรอ
ใช่ บาปตั้งแต่คลอดหนูออกมาแล้ว
เพื่อนคนที่อยู่กับหนู ตอนที่แม่มารับที่กวดวิชาตอนนั้น
รู้ไหมว่านางเป็นใคร
นางเป็นพี่น้องหนู
- อะไรนะ - นั่นลูกสาวคุณซออินโฮไง
หนูเป็นเพื่อนกับนางแล้ว
หนูเคยไปบ้านนั้นแล้วด้วย
หนูไปดูมาแล้ว ว่าพ่อใช้ชีวิตยังไงกับผู้หญิงคนนั้น
แกบ้าหรือไง
ทำบ้าอะไรของแก
ดีกว่าที่แม่ทำแล้วกัน
หนูยังดีกว่าแม่ที่ไปยั่วผู้ชายมีเมียแล้ว จนมีลูกและเล่นชู้กันเป็นสิบๆ ปี
เพราะงั้นเราถึงอยู่ที่อเมริกากันมา 15 ปีไง
ฉันไม่อยากสร้างบาดแผลให้แก
เลยถึงขั้นโกหกว่าหย่ากับพ่อแกแล้ว
ฉันพยายามเลือดตาแทบกระเด็น เพื่อเลี้ยงแกไม่ให้มีปมในใจ
แย่หน่อยนะ
ที่ความพยายามนั่นมันสูญเปล่า
หนูกลายเป็นคนที่บิดเบี้ยวสุดๆ ไปแล้ว
ที่แกรู้มันไม่ใช่ทั้งหมดนะ
แม่มาก่อน
พ่อกับแม่ชอบกันก่อน
พ่อกับแม่ชอบกันก่อนงั้นเหรอ
แล้วทำไมใช้ชีวิตแบบนี้
ที่พูดไปก่อนหน้านี้
ฉันขอถอนคำพูดนะ
ฉันอ่อนไหวเอง
ขอโทษนะที่ระแวงคุณ
เราอย่าคุยเรื่องซึงฮีกันอีกเลย
เรื่องอีรังล่ะเอายังไง
อีรังแกอมทุกข์มากเลยนะ ที่ล้มเลิกการเรียนศิลปะ
แต่จะให้มาปรึกษาคุณ ฉันว่าต้องบ้านแตกแน่ๆ
ฉันเลยเลือกวิธีง่ายๆ ไป
สุดท้ายแล้ว กับเรื่องที่สำคัญที่สุด
คุณก็ทำตามใจตัวเอง
ในเมื่อคุณปั้นให้จองมินเป็นหมอ อย่างที่คุณต้องการแล้ว
ก็ปล่อยๆ อีรังบ้างก็ได้นี่
ให้แกได้เรียนวิจิตรศิลป์ อย่างที่แกเตรียมตัวไว้เถอะ
ศิลปะมันมีไว้สำหรับอัจฉริยะที่ถูกเลือกนะ
คุณคิดว่าอีรังมีพรสวรรค์แบบนั้นเหรอ
ถ้าแกเหมือนเรา แกหัวดีก็จริง แต่ไม่มีพรสวรรค์ด้านนั้นหรอก
ถึงจะเป็นลูกเราก็เถอะ แต่ช่วย…
มองอย่างเป็นกลางหน่อยเถอะ
งั้นความฝันของอีรังล่ะ
ความฝันเป็นจริงไม่ได้ มันถึงเป็นความฝันไง
บอกให้แกทำเป็นงานอดิเรกซะ
ได้ยินว่าหลังผ่าตัดมะเร็งต่อมไทรอยด์
ต้องดื่มน้ำเย็นเรื่อยๆ เลยนี่คะ
ฉันกำลังเบื่อ กับการกินน้ำใส่น้ำแข็งอยู่พอดีเลย
ให้ตายสิ
กว่าจะทำเสร็จหมดนี่ คงใช้ความพยายามน่าดูเลยนะคะ
คิดซะว่าฉันทำแทนลูกสะใภ้คุณ ที่กำลังยุ่งแล้วกันค่ะ
ฝีมือการทำอาหารฉันก็พอถูไถ
เลยน่าจะดีกว่าอาหารโรงพยาบาลค่ะ
กินโจ๊กนี่ซะ
แล้วเดี๋ยวฉันแช่น้ำขิงอบเชย กับน้ำข้าวในตู้เย็น
ว่างเมื่อไหร่ก็ดื่มนะคะ
ขอบคุณนะคะ แม่ลูกสะใภ้
ฉันจะกินให้อร่อยเลย
แม่ไม่เกลียดแม่สามีหนูเหรอ
เกลียดสิ
พอนึกถึงสิ่งที่แม่สามีแกทำไว้ ตอนแกผ่าตัด
ฉันจะไม่เกลียดได้ยังไง
ถ้าหนูเป็นแม่ หนูคงทำแบบนั้นไม่ได้หรอก
ฉันทำไปเพราะคิดว่าสั่งสมบุญกุศลให้แก
แล้วก็…
แกคิดถูกแล้วที่ทำงานที่โรงพยาบาลต่อ
ผู้หญิงก็ต้องมีงานทำเหมือนกัน
แหมๆ
ตอนหนูบอกว่าจะลาออก แม่ก็บอกว่าหนูคิดถูกแล้วนี่
จะยังไงแกก็ลูกฉันนี่
ฉันก็ต้องอวยแกทุกทางสิ จะทำไงได้
พ่อเด็กๆ อยู่ไหนนะ
จองมินก็ไม่เห็นเลย
โทษนะคะ
ตอนนี้อาจารย์ซออินโฮอยู่ไหนคะ
ทำไมคะ
ค่ะ ฮัลโหล
ค่ะ คุณครู
ฉันทราบว่าวันนี้มีปรึกษา เรื่องการเรียนต่อของอีรัง
แต่พอดีฉันต้องเข้าเวรดึกกะทันหันน่ะค่ะ
ค่ะ ขอโทษจริงๆ ค่ะ คุณครู
ค่ะ
คุณหมอ
อาจารย์
เลิกงานได้เลยครับ เดี๋ยวผมอยู่เวรดึกเอง
โห ไม่เอาค่ะ
อาจารย์หมอที่ไหน มาอยู่เวรดึกแทนแพทย์ประจำบ้านล่ะคะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ผมว่าผมน่าจะมีประโยชน์กว่า
แพทย์ประจำบ้านปีหนึ่งนะ
นั่นมันก็ใช่ แต่ว่า…
รีบไปเถอะครับ
งั้นถึงจะหน้าไม่อายสักหน่อย แต่ฉันขอรบกวนสักครั้งนะคะ
ขอบคุณมากๆ ค่ะ อาจารย์
จริงสิ วันนั้นที่คุณมาหาฉันที่หน้าบ้าน
เห็นว่ามีเรื่องจะบอกฉันไม่ใช่เหรอคะ
อ้อ เรื่องที่จะบอก
ทำไงดีครับ ผมลืมไปซะแล้ว
อ๋อ
ค่ะ
งั้นเดี๋ยวฉันกลับมา ขอบคุณนะคะ
สวัสดีค่ะ อาจารย์หมอ
อ้อครับ สวัสดีครับ
ไม่นานมานี้ เราเพิ่งเจอกันที่หน้าบ้านฉันใช่ไหมคะ
ฉันเป็นแม่ของอาจารย์ซออินโฮ
ครับๆ ผมทราบครับ
- ว่าแต่นี่แอดมิตอยู่เหรอครับ - ใช่ค่ะ
มีผ่าตัดต่อมไทรอยด์
คือว่า
ดูท่าคุณจะสนิทกับลูกสะใภ้ฉัน
ลูกสะใภ้ฉันมาเริ่มทำงานโรงพยาบาลทีหลัง เลยอาจจะเงอะงะพอสมควร
ถึงแกจะทำอะไรผิดพลาดไปบ้าง อาจารย์ก็ช่วยใจกว้างเข้าใจแกด้วยนะคะ
ตอนนี้เธอก็ทำได้ดีอยู่ ไม่ต้องเป็นห่วงครับ
อ้อ งั้นก็ดีไปค่ะ
งั้นผมขอตัวครับ
เหลวไหลแล้วครับ พูดอะไรแบบนั้น…
อาจารย์หนุ่มนั่นสมองกลับเหรอครับ ถึงจะมาชอบแม่ลูกติด
แล้วใครบอกว่าตอนนี้…
ใครบอกว่าเขาชอบนางตอนนี้เล่า
ฉันกำลังบอกว่าถ้าอยู่ใกล้กันไปเรื่อยๆ เรื่องแบบนั้นก็เกิดขึ้นได้
หยุดพฤติกรรมหลอกลวงคู่สมรสซะดีไหมครับ
อาจารย์กับอาจารย์ชเวซึงฮีน่ะ
พอพยายามทำเป็นไม่สน ทั้งที่รู้เต็มอกแล้วมันก็…
รำคาญลูกตาชะมัด
มันไม่ใช่แบบนั้น
เอาเป็นว่าใกล้กันก็ไม่เป็นแบบนั้นหรอก ไม่ต้องห่วงครับ
แกไม่รู้ใช่ไหมว่าอาจารย์หมอคนนั้น บุกมาถึงหน้าบ้านเรา
หน้าบ้านเหรอครับ
ปากเขาก็อ้างว่าอยู่แถวนั้น
แล้วบังเอิญผ่านมาเจอกัน
แต่เขาจะอ้างอะไรก็ได้นี่
เมื่อกี้ก็ไม่รู้ว่าสองคนนั้น คุยอะไรกันอยู่ตรงทางเดิน
ดูเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเชียว
คงมีผ่าตัดด่วนสินะครับ
วันก่อนคุณมาทำอะไรที่หน้าบ้านเราครับ
ผมไม่พอใจมากนะ
กลัวว่าผมจะแฉ เรื่องที่อาจารย์นอกใจเหรอครับ
ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมไม่ได้พูดอะไร
คิดว่าผมมีเรื่องจะพูดกับหมอชา
แค่เรื่องนั้นเหรอครับ
งั้นมีเรื่องอะไรให้พูดอีกล่ะครับ
คิดน้อยจังเลยครับ
ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ คุณครู
เวลานี้แล้วก็ยังเลิกงานไม่ได้เพราะฉัน
ไม่ใช่ว่าฉันไม่เข้าใจ ความลำบากของคุณแม่นะคะ
แต่ว่า
ฉันเองก็เป็นแม่ที่ทำงานนอกบ้าน
เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับการสอบเข้าของลูก
ไม่ว่ายังไงคุณแม่ก็ควรจะมาตามนัดสิคะ
ค่ะ
ลูกสาว
ขอโทษนะ
- แม่มาช้าไปใช่ไหม - หนูไม่ได้คาดหวังด้วยซ้ำเหอะ
เรื่องเงินล่ะ
หาได้ไหม
ไปกันเถอะ
บอกว่าไปกันไง
หิวใช่ไหม
หิวสุดๆ เลยน่ะสิ
หนูยังไม่ได้กินอะไรเลย มัวแต่รอแม่อยู่
ขอโทษนะ
แม่กินข้าวยัง
แม่ก็ยังไม่ได้กินเลย
(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยกูซาน)
น่าจะได้ฟังจากศัลยแพทย์ลำไส้ใหญ่ และลำไส้ตรงมาแล้ว
การแพร่กระจายที่ตับกำลังแย่ลง เพราะการแพร่กระจายผ่านทางกระแสเลือด
เนื่องจากการรักษาที่ล่าช้าครับ
โชคดีที่ตอนนี้เซลล์มะเร็ง ยังมีแค่บนพื้นผิวตับและสามารถกำจัดออกได้
แต่ถ้ารักษาล่าช้าไปอีก
มะเร็งอาจจะลุกลาม ไปยังเส้นเลือดใหญ่ในตับ
แล้วทำให้ผ่าตัดได้ยากครับ
ผมเข้าใจว่าตัดสินใจลำบาก
แต่สำหรับตอนนี้
การยุติการตั้งครรภ์ แล้วทำเคมีบำบัดหลังการผ่าตัด
น่าจะดีที่สุดสำหรับคนไข้ครับ
แกจะเอายังไง
จะเอาไงอีกล่ะ ก็หนูบอกว่าจะคลอดลูกไง
ร่างกายแกกำลังร่อแร่ เด็กในท้องมันสำคัญตรงไหน
แม่
ลูกหนูก็มีค่าสำหรับหนู เหมือนกับที่หนูมีค่าสำหรับแม่นะ
- หนูจะคลอดเด็กคนนี้ - แกต้องเอาตัวรอดสิ
จะหมกมุ่นกับเด็ก ที่ยังไม่ได้เกิดมาด้วยซ้ำไปทำไม
พอที
คนนี้คือพ่อเด็กเหรอ
เขาเป็นนักแสดงนี่
ถูกไหม
ไม่ใช่
เขาไม่ใช่พ่อเด็กหรอก
(ชาจองซุก บัญชีทั่วไป)
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
รถสวยจังเลยค่ะ
เพิ่งถอยมาใหม่น่ะค่ะ
แพงน่าดูเลย
- ซื้อมาด้วยเงินหมุนน่ะค่ะ - เงินหมุนเหรอคะ
- เบิกเงินเกินบัญชีเหรอ - ใช่ค่ะ
ปัดโธ่ ทำอะไรเกินตัว
เงินหมุนเหรอ
คุณหมอ
เรื่องเบิกเงินเกินบัญชีน่ะค่ะ ฉันก็เบิกได้ด้วยไหมคะ
- ถ้าไม่ได้ติดแบล็กลิสต์ก็คงได้มั้งคะ - เท่าไรเหรอคะ
สำหรับอินเทิร์นกับแพทย์ประจำบ้าน ก็น่าจะสัก 100 ล้านมั้งคะ
แต่ละธนาคารไม่เหมือนกัน ลองไปถามดูสิคะ
ค่ะ
ขอบคุณนะคะ
คุณลูกค้าบอกว่าไม่เคยกู้ ในนามตัวเองใช่ไหมคะ
ค่ะ
แต่มีการจำนองอสังหาฯ กับธนาคารอื่นอยู่นะคะ
เป็นเงิน 450 ล้านวอน
คะ
ฉันไม่มีอสังหาฯ สักหน่อย จะจำนองได้ยังไงกันคะ
มีอาคารในชื่อของคุณลูกค้า อยู่ที่จังหวัดคยองกีค่ะ
คุณแม่ จะออกไปข้างนอกเหรอคะ
- อือ นี่เธอ - คะ
วันนี้เธอไปที่สำนักงานเขต แล้วทำตราประทับมาทีนะ
ตราประทับเหรอคะ
ใช่ไง จะซื้อขายอะไร ก็ต้องมีตราประทับไว้
เธออาจจะต้องใช้ตราประทับ กับเรื่องงานบ้านก็ได้นี่
ทำเผื่อๆ ไว้ก่อน
ทำเสร็จแล้วก็เอามาฝากที่ฉันนะ
ให้ฉันออกเงินกู้โดยใช้อาคารนี้ เป็นหลักประกันไหมคะ
ไม่ค่ะ ขอเป็นสินเชื่อก็พอ
ค่ะ คุณลูกค้า
คือว่า
อาคารที่เป็นชื่อของฉันน่ะค่ะ
ฉันขอทราบที่อยู่หน่อยได้ไหมคะ
ไหนบอกฉันว่าไม่มีเงินตลอด
ค่าบรรยายพิเศษเหรอ
อือ
แม่จ่ายให้โรงเรียนกวดวิชาแล้ว
เอาเงินมาจากไหน พ่อก็ไม่มีทางให้อยู่แล้ว
แกไม่ต้องรู้ขนาดนั้นหรอก
ไม่ต้องห่วงเรื่องเงิน ขยันเรียนเตรียมสอบเข้าไปซะ
การเรียนครั้งนี้ขัดอารมณ์พ่อ
แกต้องรับผิดชอบการกระทำของตัวเองนะ
สรุปว่าหาเงินมาได้ยังไง
แม่มีงานมีการทำนะ
แม่ก็กู้สินเชื่อสำหรับคนทำงานไง
แกไม่ชอบเวลาที่แม่ทำงาน แต่ชอบเวลาแบบนี้ล่ะสิ
ชอบใช่ไหมล่ะ
ชอบล่ะสิ หุบยิ้มไม่ได้เลยล่ะสิ
แม่ ขอบคุณนะ
คนไข้เพศชายอายุ 32 ปีป่วยเป็นโรคโครห์น
และดูเหมือนเป็นโรคถุงผนังลำไส้อักเสบ ที่ลำไส้ใหญ่ส่วนซิกมอยด์อยู่ด้วยค่ะ
อาการอักเสบบริเวณนั้นแย่ลง และเมื่อวันที่ 22 เมษายนที่ปูซาน
คนไข้ได้รับการผ่าตัดฮาร์ตแมนน์ หลังมีการวินิจฉัยว่าเยื่อบุช่องท้องอักเสบ
เนื่องจากคนไข้ยังหนุ่มอยู่
จึงต้องการขับถ่ายทางทวารหนัก
คนไข้เลยเข้ารักษาเป็นผู้ป่วยนอก ของแผนกลำไส้ใหญ่และลำไส้ตรง
เพื่อผ่าตัดปิดรูเปิดทวารเทียม
ฉันนำเสนอเคส เพื่อหารือเรื่องเวลาการผ่าตัดแก้ไข
และระดับของโรคโครห์นในขณะนี้ค่ะ
- ไปเจอคนไข้ฮาร์ตแมนน์หรือยัง - ค่ะ ไปเจอแล้วค่ะ
คนไข้เป็นไงบ้าง
สภาพจิตใจมั่นคงมาก ฉันเลยคิดว่าน่าจะไม่มีปัญหา…
- นี่ ซอจองมิน - ครับ
โทษทีนะ ไปหยิบมือถือฉันจากในห้องมาทีสิ
- ครับ - เดี๋ยว
ฉันไปหยิบให้เองค่ะ
ผมไปเองก็ได้นะ…
ให้ตาย เห็นจองมินเป็นเบ๊หรือไงยะ
เอะอะก็บงการตลอดเลยนะ
รหัสผ่านนี่ก็…
พระเจ้าช่วย
โอ๊ยตาย เชื่อเขาเลย
ให้ตายเถอะ
ไม่เหลือช่องว่างให้เดินแล้วเนี่ย
ของผู้ชายเหรอ
นางมีแฟนเหรอ
โธ่ๆ
ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนบ้านไหนกันนะ
น่าสงสารจับใจ
มีอารมณ์ทำแบบนั้นกันที่นี่ด้วยเหรอ
วัยรุ่นเอ๊ย วัยรุ่น
นี่ฉันทำอะไรอยู่เนี่ย
ห้องลูกสาวตัวเองก็ไม่ใช่
มือถือ
(แด่ลูกชายที่รัก จองมิน)
ชุดชั้นในของจองมินนี่
ลูกแม่…
อย่าบอกนะ
คงไม่คิดถึงขั้นแต่งงานกันใช่ไหม
ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ
เธอ
- เรื่องล้างจานล่ะ - คุณแม่
ในนี้ไม่มีใครมือหักสักหน่อย
ในเมื่อคุณแม่กับฉันเตรียมอาหารแล้ว
คนล้างจานก็ต้องเป็นคนอื่นสิคะ
คุณแม่คะ ฉันปอกผลไม้ไม่เก่งนะ
ให้คนที่ปอกเก่งๆ ทำไป แทนที่จะให้ฉันทำเสียของซะเปล่า
น่าจะได้เรื่องกว่าไม่ใช่เหรอคะ
คุณแม่ นี่มันข้อมูลที่ฉันจะใช้เขียนวิจัยนะ
เขียนให้มันถูกตามเอสโอเอพีด้วยสิคะ
อยากให้คนแขวะ ว่าใครเขียนชาร์ตทุเรศแบบนี้เหรอคะ
ที่น่าโมโหคือดันพูดถูกทุกอย่างนี่สิ
จองมิน
จ้ะ
อือ
ว่าแต่…
นี่แกยังไม่มีแฟนใช่ไหม
ไม่มีครับ
บอกว่าไม่มีไง
ผมพูดจริงครับ
ไว้คุยกันคราวหลังนะครับ
ครับ
จะย้ำว่าไม่มีอะไรเบอร์นั้น
มีคนขอยืมเงินหรือไง
อือ ฉันบอกปัดไปว่าไม่มีเงิน
ทำดีแล้ว
ว่าแต่แม่นายเป็นคนยังไงเหรอ
จู่ๆ ถามทำไมเหรอ
ฉันแค่อยากรู้ว่าคุณแม่กับอาจารย์ซอ ชีวิตคู่ราบรื่นดีไหม
นี่เพราะข่าวลือที่ว่าพ่อฉัน กิ๊กกับหมอชาจองซุกเหรอ
สองคนนั้นไม่ได้เป็นอะไรกัน
ฉันไม่ได้ถามเพราะงั้นหรอก ไอ้บื้อ
"ไอ้บื้อ" เหรอ
ชักจะเอาใหญ่แล้วนะ
เรียกแฟนตัวเองว่า "ไอ้บื้อ" ได้ไง
เรื่องของฉันจ้ะ ไอ้บื้อ
รอด้วยสิครับ
ขอบคุณที่เอามือถือมาให้นะคะ
มีอะไรจะพูดกับฉันเหรอคะ
คุณหมอ
มีแฟนหรือเปล่าคะ
ค่ะ
มีค่ะ ทำไมเหรอ
คนนั้นคือใครเหรอคะ
ฉันรู้สึกเหมือน โดนสอบปากคำยังไงชอบกลนะคะ
โธ่
สอบเสิบอะไรกันคะ ฉันแค่ถามเพราะอยากรู้เฉยๆ
แฟนคือใครเหรอคะ
เป็นคนที่ฉันรู้จักไหมคะ
ไม่บอกหรอกค่ะ
คุณอยากรู้ก็เป็นปัญหาของคุณ
ฉันไม่ได้มีหน้าที่ตอบยันเรื่องพวกนั้นนี่คะ
แก
แกคบกับนังตัวแสบป่าเถื่อนนั่นจริงเหรอ
หือ
ในเมื่อเขาปฏิเสธแล้วว่าไม่มีแฟน
เราจะหาความจริงให้ได้อะไรขึ้นมา
มีแต่จะสร้างความลำบากใจกัน ทั้งสามคนซะเปล่า
คุณหมอซอ
ไม่เห็นใส่นาฬิกาเลยนะคะ
ปกติก็ใส่ตลอดนี่นา
อ๋อ ผมลืมหยิบมาน่ะครับ
พอดีถอดไว้ตอนจะอาบน้ำ
ที่บ้านเพื่อน
ว่าแล้วเชียว
ความสัมพันธ์ไปถึงไหนต่อไหนแล้วนี่เอง
ไอ้ลูกคนนี้มันได้ฉันไปชัดๆ
ถึงเราจะอยู่ในสถานการณ์ที่น่าอึดอัดต่อกัน
แต่ระหว่างกินข้าวเรามาคุยกันหน่อยเถอะ
ขอโทษทีนะ มันไม่ใช่แบบนั้นหรอก
แถวนั้นไม่ได้มี สถาบันสอนศิลปะดังๆ เยอะนักนี่
เดี๋ยวเมียคุณก็จะเข้าใจ และปล่อยผ่านไปเองแหละ
ปัญหามันไม่ใช่แค่นั้นน่ะสิ
หมอคนใหม่ที่เข้ามาในแผนกผมน่ะ เจ้ารอยอะไรนั่น
อือ ฉันรู้จัก
ได้ยินว่าเขาเป็นคนผ่าตัด ปลูกถ่ายตับให้เมียคุณนี่
หมอนั่นรู้
เรื่องระหว่างเรา
ได้ยังไงกัน
ผมก็ไม่รู้ว่าเขารู้ได้ยังไง แต่เขารู้
หมอนั่นจองหองยกใหญ่ เพราะคิดว่ารู้จุดอ่อนผมแล้ว
อารมณ์เสีย
ทีนี้คุณจะทำยังไง
หมอนั่นจะไปทำอะไรได้
ยังไงมันก็เป็นเรื่องครอบครัวคนอื่น
ฉันขอนั่งได้ไหมคะ
ได้สิครับ
มีอะไรจะพูดเหรอครับ
ฉันไม่คิดจะเลิกกับอาจารย์ซออินโฮหรอกค่ะ
น่าสนใจดีนะครับ
ทำไมถึงมาสารภาพเรื่องนั้นกับผมล่ะ
ฉันไม่รู้จะไปเล่าที่ไหนน่ะค่ะ
งั้นก็ไปคุยกับกำแพงแทนสิครับ
ถ้าอยากบอกเรื่องของเราสองคน ก็เชิญบอกเลยค่ะ
บอกหมอชาจองซุกน่ะ
นี่คุณกำลังยืมมือผม ทำลายครอบครัวคนอื่นเหรอครับ
ฉันไม่สนหรอกค่ะว่าคุณจะคิดยังไง
ผมจะทำแบบนั้นไปเพื่อใครล่ะ
อย่ามาหลอกใช้ผมนะครับ
ผมนึกว่าคุณจะเป็นคนดี กว่าอาจารย์ซออินโฮสักนิดซะอีก
ผมผิดหวังมากนะครับ
อ้าว อาจารย์
มีอะไรจะพูดหรือเปล่า
อย่ายิ้มสิครับ
มีอะไรติดฟันอยู่
เครียดจังเลย
ทางนี้ค่ะ
อ้าว คุณนายกวัก
มาถึงก่อนแล้วสินะ
ค่ะ ฉันไม่ออกมากินลมนานแล้ว
เลยรีบออกมาน่ะค่ะ
ในเมื่อผมมาสาย งั้นต้องให้อันนี้ก่อนซะแล้ว
เปิดดูสิครับ
อุ๊ยตาย นี่ของแบรนด์เนมนี่นา
อุ๊ย นี่ผ้าพันคอนี่คะ
แผลบนคอน่าจะกวนใจคุณอยู่ตลอด
ใช้ผ้าพันคอนี่ปิดไว้ให้สวยๆ เลยนะครับ
พอฤดูกาลเปลี่ยน เดี๋ยวผมจะซื้อสีอื่นให้อีก
ตายแล้ว
ลองสวมดูสิครับ
ผิวคุณสวย ผมว่าน่าจะเหมาะกับคุณนะ
ขอบคุณนะคะ
ช่วงนี้ฉันอ่อนแอลงมากเลย
ฉันซึ้งใจมากจริงๆ ค่ะ
- จะลองดูนะคะ - ครับ
สวยจัง
ปิดมิดเลยใช่ไหมคะ
- รู้สึกมีชีวิตชีวาจัง - ครับ
อารมณ์ดีจัง
อาจารย์หมอ ห้ามมองกล้องนะครับ
ครับ
คนไข้ครับ อาการเจ็บเป็นยังไงบ้างครับ
ดีขึ้นมานิดนึงแล้ว
แต่ก็เจ็บอยู่ดีค่ะ
เวลาจะรักษาเองครับ
คนไข้จะอาการดีขึ้นเรื่อยๆ
แล้วทานอาหารได้ใช่ไหมครับ
ฉันก็กินไปงั้นแหละ แต่มันถ่ายไม่ออก
โธ่
ถ้าจ่ายยาแก้ท้องผูกให้หน่อยก็จะดีเลย
เดี๋ยวผมจะแจ้งหมอเจ้าของไข้ให้นะครับ
ไม่ได้เจ็บตรงไหนอีกใช่ไหมครับ
ค่ะ
วันนี้อาจารย์หมอใจดีจังเลยค่ะ
ที่ผ่านมาเห็นรีบไปแบบใส่เกียร์หมา
ฉันจะถามอะไรก็ไม่ได้ อึดอัดใจแทบแย่เลยค่ะ
งั้นเหรอครับ
พอดีผมต้องดูแลคนไข้เยอะ
พังผืดแย่กว่าที่คิดแฮะ
ไม่น่าจะเชื่อมได้ง่ายๆ
น่าห่วงด้วยว่าลำไส้ใหญ่ส่วนซิกมอยด์ จะลงมาไม่พอ
ส่วนโค้งใต้ม้ามยังได้อีกไหม
ตอนนี้สุดแล้วค่ะ
เชิงกรานก็แคบ ความยาวเท่านี้ก็ลำบาก
- ลงไปข้างล่างซิ มาลองเชื่อมกัน - ค่ะ
- จะสอดเข้าไปนะคะ - ช้าๆ
อือ นั่นแหละ
สไปค์ต่อเลย
ค่ะ จะต่อด้วยสไปค์นะคะ
เข้าไปให้สุด
ค่ะ
จะเย็บแล้วนะ ไฟ
ไฟค่ะ
ขอน้ำหน่อยครับ
ฉีดไป
กดอีกครั้ง
รั่วนิดนึงแฮะ
เราจะเสริมไปก่อน มีกาวใช่ไหม
- ใช้กาวไป - ค่ะ
ช่วยไม่ได้แฮะ คงต้องทำไดเวอร์ชัน
- ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว - ค่ะ
อาจารย์คะ ไหวไหมคะ
แขนฉัน
ขยับไม่ได้
เราดึงรูเปิดและใส่ท่อฮีโมแวคแล้ว
เหลือแค่ปิดหน้าท้อง แล้วเก็บรูเปิดให้เรียบร้อย
เรียกเฟลโลว์มาตอนนี้เลย
เราได้ผ่าตัดปิดรูเปิดทวารเทียมแล้ว
แต่เนื้อเยื่อไม่ได้สภาพดีอย่างที่คิด
ความยาวก็ไม่มากพอด้วยครับ
สำหรับตอนนี้เราเลยทำทวารเทียม บริเวณลำไส้เล็กชั่วคราวก่อน
เพื่อไม่ให้อุจจาระผ่านบริเวณรอยต่อครับ
ครั้งหน้าจะเอารูนั่นออกได้จริงๆ ใช่ไหมครับ
ก็ต้องดูความคืบหน้าครับ
ถ้าฉันรู้ว่าอาจารย์ซอ ขยับแขนลำบากแบบนั้น
ฉันคงไม่รบกวนอะไรให้ยุ่งยากหรอก
ทำไมไม่บอกล่ะ
ผมไม่อยากทำให้แผนกเดือดร้อน
ผมคิดน้อยไปเองครับ ขอโทษครับ หัวหน้า
ไม่ต้องขอโทษหรอก
จะว่าไปอาจารย์ซอ เหมาะกับรายการหมอดังที่สุดแล้ว
ฉันจะแนะนำใครได้อีกล่ะ
ทำไมเท่จัง
คนไข้คนนี้เคยกินยาแอสไพริน เป็นยารักษาโรคหัวใจไม่ใช่เหรอ
คนไข้คนนี้หยุดกินแอสไพรินแล้วเหรอ
หยุดมากี่วันแล้ว
ผมไม่ได้เช็กครับ
เอ่อ…
หยุดทานตั้งแต่แอดมิตเมื่อวานครับ
ขอโทษครับ
ทำไมไม่เช็กเรื่องสำคัญแบบนี้ให้ทันเวลา
ถ้าฉันไม่ถามก็คงไม่เช็กต่อไป
คนไข้เกือบจะกินแอสไพริน ถึงตอนผ่าตัดแล้วไหมล่ะ
จะไปไหน
เอ่อ ผม…
จะไปดู…
ไหล่ฉัน
แกจะดื้อให้ตายกันไปข้างเลยใช่ไหม
เห็นๆ กันอยู่ว่าจะเสียดายแล้วจะทำเพื่อ
ถึงจะเสียดายมันก็ชีวิตหนู
แล้วแกสร้างชีวิตนั่นมาคนเดียวเหรอ
พี่จองมินที่เชื่อฟังพ่อ จนเข้าคณะแพทย์แล้วได้เป็นหมอน่ะ
ตอนนี้พี่เขามีความสุขและพอใจ กับชีวิตตัวเองไหมล่ะคะ
พี่เขาเคยอยากเข้าเอกการสื่อสารมวลชน แล้วเป็นโปรดิวเซอร์รายการวาไรตี้
แค่นั้นพ่อก็ไม่รู้ล่ะสิ
พี่เขารู้ว่าพ่อจะหัวเราะเยาะแน่ๆ ถึงไม่เปิดปากพูดไง
เอาเข้าจริง คนที่เชื่อฟังพ่อสุดๆ อย่างพี่
ตอนนี้ดูเสียดายแทบขาดใจเลยนะ
ไอ้ลูกบ้านั่น
- ไม่ได้อยู่ห้องผ่าตัดหรอกเหรอ - เสร็จเร็วน่ะ
จะไปไหน
ฉันต้องไปทวงเรื่องการตรวจน่ะ
มาจุ๊บๆ กันก่อนจะไปเถอะ
จุ๊บๆ เหรอ
มีอะไรเหรอคะ
คุณหมอ จะทำไงกับสามีฉันดีคะ
เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
เขาเอาแต่บอกว่าไม่อยากอยู่แล้ว แล้วก็บอกว่าอยากตาย
ฉันกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นค่ะ
ไม่แปลกที่เขาจะรู้สึกอย่างนั้น หลังจากที่ผ่าตัดล้มเหลวค่ะ
แต่กำลังใจที่ดีที่สุดสำหรับเขาตอนนี้ ก็คือครอบครัว
ฝากคุณภรรยาปลอบเขาด้วยนะคะ
เขาจะไม่เป็นไรจริงๆ เหรอคะ
กลับมาที่เดิมอีกแล้วครับ
โดนเจาะรูตั้งสองข้างเลย
เดี๋ยวพออาการดีขึ้น
ก็จะมีโอกาสได้ผ่าตัดใหม่อีกค่ะ
อ้อ ได้ออกกำลังกายบ้างไหมคะ
คนไข้ต้องขยับบ่อยๆ จะได้กระตุ้นลำไส้นะ
เมื่อกี้ผมขึ้นไปบนดาดฟ้ามาครับ
ไปดาดฟ้าทำไมคะ
ผมอยากรู้ว่าถ้าผมตายที่นี่ ผมจะสบายหรือเปล่าน่ะครับ
ถ้านี่คือโรคร้ายที่ผมต้องตาย ในอีกไม่กี่เดือน ยังจะดีกว่าอีก
การต้องใช้ชีวิตแบบนี้ไปจนตาย
มันรู้สึกสิ้นหวังมากครับ
โธ่ คนไข้อย่าพูดอะไรแบบนั้นสิคะ
ที่คนไข้พูดแบบนี้ก็เพราะยังไม่เคยสัมผัสว่า การที่ความตายรออยู่ตรงหน้า
มันสิ้นหวังแค่ไหนต่างหากค่ะ
คุณหมอไม่เคยเป็นโรคเดียวกับผมนี่ครับ
ผมไม่รู้ว่าตัวเองจะกลับไปทำงานได้ไหม
จะประคองชีวิตการแต่งงานต่อไปได้ไหม จะมีลูกได้หรือเปล่า
จะต้องใช้ชีวิตยังไง
ไม่มีอะไรแน่นอนเลยครับ
คุณหมอคะ
คนไข้ฮวังซอนกยูน่ะค่ะ
ฉันว่าเขากำลัง ประสบกับภาวะซึมเศร้ารุนแรงเลย
ฉันรู้ค่ะ
ภรรยาเขาก็เป็นห่วงมาก
เราควรจะขอความเห็น จากแผนกจิตเวชหรือเปล่าคะ
ผู้ป่วยโรคโครห์นเกินครึ่ง อยู่ในช่วงวัยเลขสองและสามค่ะ
คนวัยนี้กำลังใช้ชีวิตในสังคม เลยรู้สึกสิ้นหวังมาก
นี่เป็นช่วงหลังผ่าตัดก็ยิ่งไปกันใหญ่
แต่เดี๋ยวก็ดีขึ้นค่ะ
ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีหรอก
แต่มันเหมือนเรื่องคนใกล้ตัวน่ะค่ะ
เหมือนเขาจะรุ่นราวคราวเดียว กับลูกชายฉันด้วย
มีลูกชายเหรอคะ
มีสิคะ
ฉันมีลูกชายหัวแก้วหัวแหวนอยู่ค่ะ
คงเลี้ยงมาเหมือนไข่ในหินสินะคะ
ใช่ไง
แต่สุดท้ายก็เละเป็นโจ๊ก
เฮ้อ
ไงก็เถอะ ฉันคิดว่าเราควรทำ เท่าที่จะทำได้นะคะ
ช่วยบอกอาจารย์หน่อยนะคะ
ค่ะ
- เอากล้องเข้ามาอีก - ครับ
คนไข้คนนี้อยากเอาเนื้องอกในมดลูก ออกด้วยไม่ใช่เหรอ
ฉันตั้งใจจะถามครั้งสุดท้ายหลังแอดมิต แต่ก็ไม่ได้เช็กแฮะ
ฉันถามมาแล้วค่ะ
เธอบอกว่าจะรอดูไปก่อนค่ะ
เหรอ ทำดีมาก
ปกติไม่เคยจะสบตาฉันด้วยซ้ำ
เป็นอะไรไป
คุณเปลี่ยนทรงผมหรือเปล่า
มาทรงไหนเนี่ย
แต่ก่อนถึงฉันจะโกนผมจนหัวล้าน คุณก็ไม่ยักจะสังเกต
พูดอะไรเกินเบอร์แบบนั้นเล่า
ถึงผมจะเฉยเมยแค่ไหนก็เถอะ
แต่ผมจะไม่รู้เชียวเหรอ ถ้าคุณโกนผมจนหัวล้านมา
ฉันก็พูดไปงั้นแหละ
ไงก็เถอะ ถึงจะรู้สึกแปลกๆ ไป แต่ก็ขอบคุณที่สังเกตนะคะ
คุณทำหัตถการความงามมาด้วยเหรอ
เดี๋ยวนี้คุณออกกำลังกาย แถมใส่ใจกับรูปลักษณ์จังเลยนะ
ผิวฉันดีอยู่แล้วเหอะจ้ะ
ทำไมวันนี้สวยผิดหูผิดตาจังครับ หน้าตาดูมีความสุขมากเลย
ยกซออินโฮให้ชเวซึงฮีไปเถอะครับ
รออีกเดี๋ยวสิคะ
เห็นสองคนนั้นโชว์โง่แล้วตลกจะตายไปค่ะ
บ้าไหมเนี่ย
พ่อกับแม่มาทำอะไรที่นี่ ไม่เห็นบอกก่อนเลย
ลูกเขยป่วยทั้งคน เราก็ต้องมาสิ
คุณพ่อ คุณแม่
แกออกไปซื้อน้ำผลไม้มาสักขวดซิ
ฉันคอแห้งจะตายแล้ว
ค่ะ
ผมละอายใจต่อทั้งสองท่านจริงๆ ครับ
พระเจ้าช่วย
นายกล้าปิดบังโรคน่ารังเกียจนี่ แล้วมาแต่งกับลูกเราได้ยังไง
ทำลายชีวิตลูกสาวฉันไม่มีชิ้นดี แล้วนี่มันอะไร
ผมขอโทษครับ
ลูกเขยฮวัง
ได้ยินว่าโรคนี้ถ่ายทอดทางพันธุกรรมได้นี่
นายช่วยยอมแพ้กับการแต่งงานนี้เถอะนะ
ถึงลูกสาวฉันจะบอกว่าไม่เป็นไร แต่นายก็ควรเป็นฝ่ายยอมแพ้สิ
ฉันไม่หวังให้นายทำให้ลูกสาวฉัน มีชีวิตที่หรูหราหรอก
แต่ฉันทนดูแกต้องมาเฝ้าไข้สามี
ตั้งแต่เริ่มแรกไม่ได้
เราขอร้องนะ นะ
พี่
แม่กับพ่อล่ะ
เห็นว่ามีธุระด่วนเลยกลับไปก่อน
หือ ไม่รอเจอฉันด้วยเหรอ
พวกเขาว่าอะไรพี่หรือเปล่า
เปล่าหรอก
พวกท่านบอกว่าไม่ต้องกังวล แล้วก็ดูแลร่างกายดีๆ
ค่อยยังชั่ว
นี่
หือ
ร้านซุปถั่วเน่าที่เราไปบ่อยๆ ในยังพยองน่ะ
อือ
ฉันอยากกินซุปถั่วเน่าร้านนั้น
ไปซื้อมาให้หน่อยได้ไหม
สวัสดี…
(ซอยอน ขอโทษนะที่ตัดสินใจแบบนี้)
(แต่ฉันรู้สึกได้ว่าชีวิตในวันข้างหน้า เหมือนอุโมงค์ที่ไร้จุดสิ้นสุด…)
ฮัลโหล 119 ใช่ไหมคะ
โทรจากตึกใหม่โรงพยาบาลม.กูซานนะคะ
มีคนไข้พยายามจะฆ่าตัวตายค่ะ
รีบมานะคะ
คนไข้ฮวังซอนกยู
ขอโทษค่ะ
(ตำรวจ)
- ทำไงดี - โอ๊ยตาย
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
- สวัสดีค่ะ - อือ
มีเรื่องวุ่นวายอะไรกัน ไฟไหม้เหรอ
ดูจากที่กางเบาะลมด้วย น่าจะไม่ใช่ไฟไหม้นะครับ
เหมือนมีคนพยายามจะกระโดดลงมานะคะ
คนไข้โรคโครห์นน่ะครับ คนที่ผ่าตัดปิดรูเปิดไม่เป็นผล
เขาเขียนจดหมายลาตาย แล้วก็ขึ้นไปบนดาดฟ้าครับ
คนไข้ฉันไม่ใช่เหรอ
เขายังเป็นวัยรุ่นอยู่เลย ทำไมคิดอะไรสุดโต่งแบบนั้น
ก็เพราะยังเป็นวัยรุ่น
เลยยิ่งสิ้นหวังไงครับ
โอ๊ะ
แต่เห็นว่าหมอชาจองซุก ไปเกลี้ยกล่อมเขานะครับ
เพราะเธอเป็นแพทย์เจ้าของไข้
ลงไปเถอะค่ะ
ภรรยาคุณรออยู่นะ
จะอยู่ต่อก็ไม่ได้ จะตายก็ไม่ได้
ขายหน้าชะมัดเลยครับ
อย่าคิดแบบนั้นสิคะ
ไม่เป็นไรใช่ไหม
คุณหมอชา ผมจะเกลี้ยกล่อมเขาเอง มาทางนี้เถอะครับ
นั่นคนไข้ฉัน ฉันจะเกลี้ยกล่อมเอง เขาเชื่อฟังฉันแน่
อือๆ โอเค
ลงไปนะคะ
ไปเถอะค่ะ
นะ
ตายแล้ว
โล่งอกไปครับ
โล่งอกจริงๆ
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
คนไข้ เป็นอะไรไหมครับ
- กำลังพาคนไข้เข้าไป เตรียมพร้อมนะครับ - เขาพลาดตกลงมาค่ะ
เดี๋ยวเราจัดการเองค่ะ
บ้าไปแล้วเหรอ กล้าไปอยู่ตรงนั้นได้ไง
เกือบตายแล้วเห็นไหม
ไม่เจ็บตรงไหนใช่ไหมครับ
ดีใจที่คุณปลอดภัยนะครับ
(คุณหมอชา)
สถานการณ์นี้มันอะไรกันแน่ รักสามเส้าหรือเปล่า
ว่าแต่ทั้งสองคนสนิทกันได้ยังไง
หนูว่ามันสายไปสำหรับคำถามนั้นนะ
ไอ้ลูกบ้า ลูกนอกสมรสงั้นเหรอ
แม่ก็รู้เหรอครับ
แม่แกไม่รู้เรื่อง และจะรู้ไม่ได้ด้วย
หลอกมาจนตอนนี้แล้ว ก็อย่าให้นางรู้จนถึงที่สุด
สุขสันต์วันเกิดครับ
โซเชียลมีเดียของอาจารย์ชเวซึงฮีน่ะค่ะ
ตอนนั้นอาจารย์ซออินโฮลาพักร้อนเหรอคะ
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์