DOCTOR CHA
Tapos biglang,
may pumasok sa isip ko.
Hindi lang ikaw ang may kasalanan dito.
Hindi ka naturuan ng nanay mo kung ano ang tama at kung ano ang mali.
At pinayagan ko namang mangyari lahat 'to.
Hindi nabawasan ang responsibilidad natin dito.
Oo.
Nakapagdesisyon na 'ko.
Sa tingin ko dumating na ang panahon
na mga magulang na lang tayo nina Jung-min at I-rang.
Bilang ama ng mga anak ko, puwede kong palampasin 'yon.
Pero…
bilang asawa ko,
wala ka nang…
halaga sa 'kin.
Ayoko nang kamuhian ka.
Wala nang silbi na kamuhian pa kita.
Tapos na…
tayong dalawa.
Magdiborsiyo na tayo.
Huwag ka nang mag-inarte.
Tumayo ka na.
Tayo na!
Honey.
Honey, gising. Sige na.
Ano ba'ng nangyayari sa 'yo?
Gumising ka na.
-Honey! -Ano'ng nangyari?
-In-ho! -Papa! Ano'ng nangyari?
-Ayos ka lang ba? In-ho! -Sandali.
-Bilis, tumawag ka ng 911. -Sige.
In-ho.
Ano'ng nangyari sa kaniya?
Ano ba'ng nangyari sa kaniya?
-Mama. -Bakit?
Pakikuha ako ng isang balde ng tubig.
May balde ba tayo?
Kukuha ako ng tubig.
Sige.
In-ho.
Ano'ng nangyari? Bakit dumudugo ang ilong mo?
Heto na.
Mama.
Mukhang ayos na siya.
In-ho!
Ayos ka lang ba? Nakikilala mo ba 'ko?
-Oo, dito sa… -I-rang.
Pasensiya na.
Oo, ayos na.
Oo, salamat.
KABANATA 13
-Pupunta ka sa ospital? -Kailangan, e.
Kung may sasabihin ka, sabihin mo na.
Patawarin mo 'ko.
Isipin mo na lang ang lahat ng pinagsamahan natin.
Hindi natin dapat tapusin lahat nang ganito.
Nakikipaghiwalay na rin ako kay Seung-hi.
Kaunti na lang, matatapos na 'yon.
Habang-buhay akong magsisisi sa mga nagawa 'ko sa 'yo.
Hindi puwedeng ganito mo 'to tatapusin.
Ayokong…
makipagdiborsiyo.
Honey.
Buti naman at bumabawi ka.
Pero hindi 'to malulutas ng pagmamakaawa mo nang nakaluhod.
Maghihiwalay tayo?
Bakit ikaw lang ang nagdesisyon?
Napakalaking desisyon nito,
bakit hindi mo man lang ako tinanong?
Nakapagdesisyon na 'ko.
Ayoko nang makipag-usap tungkol dito.
Isa 'tong notice.
Isang divorce notice.
Ano'ng sinasabi mo?
Makikipagdiborsiyo?
-Anong hiwalayan? -Mama, hindi naman sa gano'n.
Oo, Mama.
Pasensiya na kung ngayon ko lang sinabi.
Pero napagdesisyunan naming…
maghiwalay na.
Kaya ka ba hinimatay?
Kasi nagulat ka no'ng sinabi niyang gusto niyang makipaghiwalay?
Dapat namatay na 'ko kasama ng papa mo
kung alam ko lang na mangyayari 'to.
Hindi ko kaya 'to.
Hindi ko kaya 'to!
Sa edad n'yong 'yan, maghihiwalay pa kayo?
Tumayo po kayo, Lola.
Bitiwan n'yo 'ko!
Kinakampihan n'yo na naman ang mama n'yo.
Hindi naman sa gano'n, Lola.
Ngayon lang din po namin nalaman na maghihiwalay sila.
-Lola. -Bitawan n'yo 'ko!
Maiintindihan ko kung mga bata pa kayo, pero hindi, e.
Kung ako ang tatanungin, abala lang 'yan.
Akala n'yo ba bata pa kayo?
Nakikipag-date ka nga sa edad mo.
Tingin mo ba, hindi niya kakayaning makipaghiwalay?
In-ho.
Sinusuportahan mo ba ang anak n'yo ni Seung-hi?
Bigyan mo na lang siya ng pera, tapos makipaghiwalay ka na.
Malay mo magbago ang isip ni Jeong-suk 'pag nalaman niyang wala na kayo.
Hindi niya naman 'yon tatanggapin.
Baka tawanan niya pa 'ko.
Sa tingin ko nga.
Mayaman sila. 'Di siya tatanggap ng gano'ng halaga.
Siguro sunod sa luho si Eun-seo ng lolo niya.
Hindi rin, e.
No'ng pinanganak niya si Eun-seo,
tinakwil siya ng papa niya at tinuring siyang hindi kakilala.
Nagkita uli sila bago siya mamatay.
Kamamatay lang niya.
Mukhang nahihirapan din siya.
Ano'ng nangyari sa mga ari-arian niya?
May pinamana ba sa kaniya?
Hindi ko alam,
pero walang huling habilin ang papa niya,
baka naghati na lang sila ng kapatid niya.
Naghati? Magkano kaya?
Hindi ako sigurado,
pero…
baka mga 100 billion won.
Isang daang…
bilyong won?
Alam kong nasorpresa kayo.
Pero hindi naman 'to nakakagulat.
Malaki na kayo.
Naisip n'yo na siguro na puwedeng mangyari 'to.
Maaga pa siguro para pag-usapan 'to,
pero gusto kong malaman ang masasabi n'yo tungkol dito.
Anong masasabi?
Jung-min, nagtatrabaho ka na, kaya hindi ako nag-aalala sa 'yo.
Puwede kang tumira sa dorm ng ospital hanggang matapos ang residency mo.
Hindi ba?
Ano'ng gusto mong gawin, I-rang?
Kung gusto mong sumama sa 'kin, puwede 'kong humanap ng tutuluyan natin.
Kung gusto mo na dito ka, ayos lang din.
Pag-iisipan ko munang mabuti.
Hindi naman kita minamadali, kaya sige lang.
Sige po.
Pasensiya na.
Mas mabuti siguro kung hindi 'to nangyari, 'no?
Hindi. Ayos lang, Mama.
Magiging maayos din ang lahat.
Kaya 'wag kang mag-alala.
Sige.
Gabi na.
Matulog ka na.
DRIVER WITH DISABILITY
Magandang araw po, sir.
APLIKASYON PARA SA DIVORCE BY MUTUAL AGREEMENT
PAPA NI JUNG-MIN LITRATO
PAPA NI JUNG-MIN
KUMAIN KA BAGO PUMASOK SA TRABAHO
Talaga lang.
Magandang umaga po.
Professor Seo.
'Yong guardian ni Ji-seon na gustong magsampa ng kaso kay Seo Jung-min.
Hindi na sila magsasampa ng kaso.
Buti na lang at hindi natuloy.
Ano 'yon?
-Ingat, sir. -Sige.
Mukhang naayos na ni Professor Roy ang problema.
Kung nagawa niya 'yon kahit masama ang loob n'yo sa isa't isa,
mabuti siguro talaga siyang tao.
Siguro.
Mag-inuman kayong dalawa tapos pag-usapan n'yo ang problema n'yo.
Tapos magpasalamat ka sa ginawa niyang 'to.
Pareho kayong isa sa magagaling sa department natin.
Walang kuwenta kung mag-aaway lang kayo.
Tama po kayo.
Pero nakipagbati ka na ba kay Chief Lim ng Family Medicine?
'Di ba nagsuntukan kayo sa ER no'ng isang araw?
Mas komplikado ang relasyon namin kaysa sa inyo.
Naubos mo na 'yong shampoo, pero puno pa rin ang conditioner mo.
First-year ako.
Wala na 'kong oras para mag-conditioner.
Salamat dito.
Siya nga pala.
Kumusta ang paghahanap mo sa pamilya mo?
Papunta ako ngayon sa estasyon ng pulis para i-register ang DNA ko.
Gano'n ba.
Good luck.
Oo nga pala…
Dr. Cha.
May pinapasabi sa 'yo
ang mama ni Yoo Ji-seon.
Bakit ka nandito, Dok?
Huling araw na po pala ng burol ngayon.
Gusto ko lang po ulit magpaalam sa kaniya.
Patawarin n'yo po ako.
Mula sa isang magulang,
gusto kong humingi ng tawad.
Sa totoo lang…
Pumunta rin dito 'yong resident na nag-discharge sa kaniya.
Umalis siya matapos umiyak nang nakaluhod.
Pero hindi maibabalik no'n ang anak namin.
Gusto kong ipaliwanag sa inyo kung bakit namatay ang anak n'yo.
Ayoko nang marinig 'yan, kaya umalis ka na.
Honey.
Pakinggan lang natin.
Honey.
Pakinggan natin siya.
Kahit dito lang.
Mga magulang tayo ni Ji-seon.
Kailangan natin 'tong malaman.
Kailangan kong malaman…
bago ko siya ihatid sa huling hantungan.
Mayro'n siyang cancer na mahirap gamutin.
Sa totoo lang, gusto ko lang talagang may sisihin.
Gusto kong kasuhan ang mga doktor na sinubukan siyang iligtas
para may masisisi ako sa pagkamatay ng anak ko.
Wala kang kasalanan, Dok.
Alam ko 'yon.
Hindi po.
Kasalanan ko rin po 'yon.
Patawarin n'yo po ako.
Maraming salamat
sa ginawa mo, Dr. Kim.
Kung talagang nagpapasalamat ka,
mangako ka sa 'kin.
Mangako?
Hindi ka pumunta no'ng check-up mo.
Oo nga pala.
Bilisan mo
at pumunta ka sa 'kin.
MY LOVE TO YOU
Magpakasal na tayo.
Sige!
Alam kong
mamamatay na 'ko.
Alam mo 'yong pakiramdam na
minsan alam mo na?
Gano'n 'yong pakiramdam.
Kaya…
gusto kong mabuhay ang anak 'ko.
Kung ang mga magulang ko ang magpapalaki sa anak ko,
makakalimutan nila na wala na 'ko.
At minsan…
magkakaro'n ng mga araw na papangitiin sila ng anak ko.
At 'pag nasa tamang edad na ang anak ko,
puwede na niyang malaman kung sino ang tatay niya.
Hindi naman niya tatalikuran ang anak niya.
Pero,
dapat may pagsabihan ka
kung sino ang tatay niya.
Ang totoo niyan, binigyan ko ng clue ang papa ko.
Nangangako akong aalagaan kita habang-buhay.
Mahal kong asawa.
Isa 'tong notice.
Isang divorce notice.
Professor Seo?
Ayos ka lang?
Pasensiya na.
Ano ka ba, wala 'yon.
Mr. Yang Gwi-ja?
Ano?
Professor Seo.
'Yon ang pasyente kanina.
Si Mr. Park Myeong-u ang pasyenteng 'to.
Pasensiya na, may kamukha po kasi kayo.
Pagod ka na siguro, Professor Seo.
Ayos lang ako.
-Professor Seo, ayos ka lang ba? -Hindi.
Hindi ka puwedeng umupo rito.
Dito tayo.
Hindi ko na 'to kaya.
Umayos ka.
Bakit ka ba gumawa ng bagay na pagsisisihan mo pala?
Jung-min.
Puwede bang kausapin mo ang mama mo?
Hindi siya nakikinig sa 'kin, e.
Nakakahiya man, pero sige na?
Subukan mo kayang tumayo sa lugar niya.
Kung may anak ba siya sa ibang lalaki,
mapapatawad mo ba siya?
Ayos ka lang ba?
Hindi rin.
Iniisip ko kung ano ba ang dapat kong gawin.
Katulad ng?
Ano…
Basta, pag-iisipan ko muna.
Bakit?
Ano 'yon?
May sekreto ka bang ayaw mong sabihin? Sabihin mo na.
Tanghalian na.
Kailangan mo nang kumain.
Saan tayo uupo?
Doon.
Dito ka na umupo, Chief Lim.
Upo ka.
Alam mo, masarap ang tokwa ngayon.
'Di ba paborito mo ang tokwa.
Ano'ng problema mo?
Bakit? Sinabi ba ni Bong-suk na sasama lang siya sa 'yo kapag nagbati tayo?
Hindi, naalala ko lang na mahilig ka sa tokwa.
Ang dami mong sinasabi.
Pero lagi ka namang umaalis
'pag masama na ang nangyayari.
Katulad ngayon.
'Di ba?
Oo, hindi ko nagustuhan ang ginawa ng surgery department.
Parang sa donasyon no'ng nakaraan.
Pasalamat tayo kay Dr. Cha Jeong-suk na mula sa department ko.
Wala namang ginawa ang department mo.
Pero kumuha kayo ng dalawang robotic surgical systems na tig-5 bilyong won.
Anong "kumuha"?
-Tinanggap ko lang ang alok nila. -Gano'n na rin 'yon.
Nakakahiya ka, wala ka man lang konsensiya.
E di kuhanin mo na!
Wala na 'kong oras para dito.
Alam mo ba kung paano gumamit ng robot?
Ano?
Kinukuwestiyon mo ba ang bawat Family Medicine professor sa bansang 'to?
Ang alam mo lang gawin ay mag-opera.
-Marami akong alam gawin! -Tulad ng?
Tulad ng enemas, nagtatanggal ng dumi, at nag-aayos ng buto!
Pinapaganda namin ang mga pangit na bagay tulad ng mukha mo!
-Ano? -Gusto mo bang masampal ng tokwa?
Subukan mo!
Isusubsob ko 'yang mukha mo sa tokwa!
Kailangan nating mag-usap.
-Dinuraan mo ba 'ko? -Oo.
Pasensiya na sa nangyari sa inyo ng anak ko.
Wala akong kahit anong rason.
Pinoprotektahan mo lang ang anak mo.
Naiintindihan ko.
Pero gusto kong maalala mo.
Na anak mo rin…
si Eun-seo.
Dapat nasa tabi ka rin niya kahit ano'ng mangyari.
Parang 'yong ginagawa mo kay Jung-min.
Sige.
Gagawin ko 'yon.
Kung gano'n, ayos na.
Kalimutan na lang natin 'to.
Talaga?
Pinapatawad mo na 'ko?
-Oo. -Kahit na nasaktan kita?
Ayos lang talaga sa 'yo?
Mukha bang ayos lang ako?
Kahit na pinatawad kita,
kailangan ka pa ring maturuan ng leksiyon,
'di ba?
Balita ko tumulong si Dr. Kim sa nangyari.
'Yon ang sabi nila.
Ano'ng sabi ng asawa mo?
Hindi ka naman niya papatawarin basta-basta.
Gusto niyang makipaghiwalay.
At?
Nasabi niya lang 'yon dahil sa galit.
Gagawin ko'ng lahat para pagaanin ang loob niya.
Sige.
Gawin mo lahat.
Para wala kang pagsisihan.
Ano ba'ng gusto mong gawin ko?
Ang sabi ko sa 'yo, ako ang makikipaghiwalay.
Pilitin mo pa ang asawa mo.
Hihintayin kita.
Sanay naman na 'kong naghihintay sa 'yo.
Pagkakataon mo na 'to para maging mabuting asawa.
Gawin mo kung ano ang ginagawa ng iba.
ROY KIM
Balita ko, naayos mo na ang nangyari kay Yoo Ji-seon.
-Salamat. -A,
hindi ko naman ginawa 'yon para mapasalamatan mo.
Kung gano'n, para kanino mo 'yon ginawa?
Wala.
Ginawa ko lang ang trabaho ko.
Para sa 'kin, dapat lang na itinatama ang mali.
At walang dapat sisihin sa nangyari.
Mukhang may tinatago ka rin, Professor Kim.
Seo Jung-min.
-Kumusta, Chief Yoon. -Sira ka.
Ayos na ang lahat, bakit mukha ka pa ring malungkot?
Ayos lang 'yan.
Parte ng pagiging doktor ang mga pangyayaring 'to.
'Di ba?
Oo.
'Wag kang panghinaan ng loob, Dr. Seo.
Isipin mo na lang na isa itong aral.
Ngumiti ka na.
Isang aral?
Uy, Seo Jung-min.
Balita ko, 'di ka na raw kakasuhan n'ong guardian.
Mabuti naman.
Mabuti naman?
-Ano'ng mabuti do'n? -Ano ba'ng problema mo?
Sinasabi ko lang naman na ngayong ayos na--
'Wag mong sabihin 'yan.
Ayos na?
Mabuti naman?
Gawin mo kung ano'ng nakasulat dito.
Sige, Dok.
Bakit ganiyan ang hitsura mo?
Parang galit ka.
Parang wala lang sa kanila ang nangyari.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Sinasabi nilang lahat na ayos lang 'yon.
Pero pakiramdam ko mababaliw na 'ko kapag narinig ko ulit 'yon.
Alin ba rito ang ayos lang?
Kasi hindi sila ang nawalan?
At…
magiging ayos ba ang lahat?
Hindi dapat ako maging masaya.
Ito ang nagustuhan ko sa 'yo, e.
Nangangatwiran ka sa paraan na hindi mo binababa ang sarili mo.
Palagi mong iniisip ang nararamdaman ng iba.
Ano?
Sumunod ka sa 'kin.
PAPA NI JUNG-MIN
Ang ganda ng langit ngayon. Bigla kitang naalala.
Ano ba 'to?
Gumagawa ba sila ng malaswang palabas?
Hala.
Mga kabataan nga naman.
Hay.
CIVIL AFFAIRS OFFICE
WOMEN'S AND JUVENILE AFFAIRS DIVISION
Kumusta.
Ano'ng maitutulong ko sa 'yo?
May nakahanap na ba ng magulang sa ganitong paraan?
Sa totoo lang, maliit lang ang tsansa na mahanap ng mga anak mula sa ibang bansa
ang tunay nilang magulang.
Halos 1% lang yata?
Kung naka-register ang DNA nila,
madali lang natin silang mahahanap.
Pero hindi laging gano'n.
A, gano'n ba.
Pero marami nang nakakaalam nito ngayon.
May mga magulang na nagpapa-register ng DNA nila para mahanap ang mga anak nila.
Minsan binabalita pa 'to sa TV.
Napilayan ang collarbone ko kaya ako nasa ospital ngayon.
Pero kahit gano'n, gusto ko pa rin kayong makita
kaya ako nag-live.
Bagay ba sa 'kin ang damit na 'to?
Salamat.
Ay, teka lang, ha?
-Dok! -Kumusta.
Dok, mag-hi ka sa kanila.
Hindi ka muna dapat gumagalaw.
Dok, mag-hi ka muna sa followers ko.
MAHAL KITA NA-RA! ANG CUTE MO
KUMUSTA PAGBATI MULA MALAYSIA
Gaano karami ang followers mo?
Mula sa 500,000, halos 2,000 ang nanonood ngayon.
Dalawang libo?
Kailangan ding mag-ayos ng doktor ko.
Maglagay ka nito, Dok.
Bilis.
-Ito? -Oo.
Ganito.
-Ganito -Sige.
-Ayos na ba? -Oo.
-Tingnan na natin? -Sige, bye.
Bye na sa inyo, ako si Dr. Cha Jeong-suk.
Ang ganda ng doktor ko, 'di ba? Ang ganda rin ng balat niya.
-Dok, ang ganda.. -Salamat.
Pasensiya na, pero 'wag ka munang maggagalaw.
Humiga ka muna para magamot kita.
Menopause?
Pumunta ko rito kasi hindi na kami makapagtalik ng asawa ko,
ano'ng sinasabi mong menopause?
'Di ba sa babae lang 'yon?
Hindi po.
'Pag bumababa ang bilang ng testosterone ng lalaki,
napagdadaanan n'yo rin ang pinagdaraanan ng mga nagme-menopause.
Kasama na ang sintomas na nararanasan n'yo ngayon.
Sa madaling salita, menopause ng mga lalaki.
Titingnan natin kung bumababa na ba ang testosterones n'yo
kaya kukuhanan namin kayo ng dugo.
Medyo nakakahiya 'to.
Wala naman po kayong dapat ikahiya.
Kahit 'yong asawa ko napapanot na, matigas na rin ang balikat niya.
Pati ang mood niya, paiba-iba.
Hindi ko lang alam kung kumusta siya sa kama.
Pasensiya na, may iniisip lang ako.
Hindi.
Gumaan ang loob ko na hindi lang ako ang nakakaranas nito.
'Di ba?
Pare-pareho lang ang lahat.
-Titingnan ko lang ang dugo n'yo. -Sige.
Natagpuan siyang walang malay sa daan ng mga pulis.
Amoy alak siya at mukhang 'di pa siya naliligo.
Nasa 650 ang blood sugar niya at puno ng tubig ang tiyan niya.
Mukhang manginginom talaga siya na may liver cirrhosis at diabetes
na hindi napagamot kaya nagka-diabetic ketoacidosis siya.
Puwede kayang dumito muna siya para matingnan ng Family Medicine?
Hindi ba mas maganda kung Gastroenterology
o Endocrinology ang titingin, imbes na Family Medicine?
Nakabakasyon ang professors at residents,
kaya 'di na tayo makakatanggap ng pasyente.
Sa ibang department na lang daw magpakonsulta.
Sige, gumawa ka ng consultation request. Sasabihin ko sa professor.
Sige.
Kailangan din nating sabihan ang social services, 'di ba?
Ang galing mo talaga.
Salamat.
Wala 'yon.
Sir, kumusta?
Nasa'n ako?
Nasa ospital po kayo.
Saan po may masakit sa inyo?
Nahihirapan ka pa rin ba kahit dalawang araw sa isang linggo ka lang nagtatrabaho?
Gustong-gusto ka ng matatanda.
Nakakalungkot naman.
Itutuloy ko pa 'to kung kaya ko pa.
Pero hindi maganda ang lagay ko ngayon, kaya ano'ng magagawa ko?
Nakakapag-ipon ka naman.
Baka kapag huminto ka, masayang lang lahat ng pagod mo.
May nakukuha naman akong pensiyon,
at nagtatrabaho na ang anak ko kaya binibigyan niya ako ng pera.
E di, puwede ka palang magka-health insurance sa pangalan ng anak mo.
Oo nga, 'no!
O, Mama.
Walang tigil kakatrabaho ang babaeng 'yon.
Bakit kaya? At bakit ang bait-bait niya?
Nagmumukha tuloy tayong tamad.
Oo nga, e. May nangyari ba sa kaniyang maganda?
Pero nag-aalala pa rin ako kasi hindi siya nagpapahinga.
Tumawag ako para sabihin sa 'yo
na titigil na 'ko sa pagiging care worker.
Talaga?
Maganda 'yan!
Hay.
Sigurado akong magagalit ka kapag pinahinto kita, e.
Bakit nagbago ang isip mo?
Mama,
may sakit ka ba?
Hindi, gusto ko lang humanap ng libangan.
Gusto kong matutong gumuhit at tumugtog ng harmonica.
Tingin ko hindi 'yon ang dahilan.
Hay, ayos lang, 'wag kang magalit.
Tutal naman at may trabaho ka na,
puwede naman akong kumuha ng health insurance sa pangalan mo, 'di ba?
Nakalimutan ko!
Oo nga.
Bakit 'di ko naisip 'yon?
Buti naman. Hindi ko na iisipin 'yon.
Mama.
Hindi pa rin ba maayos ang balikat n'yo?
Masakit na masakit ba?
Tumatanda lang ako.
May nagsabi sa 'kin na subukan ko ang acupressure, kaya gagawin 'ko 'yon.
Baka bumuti ang lagay ko kung susubok ako ng ibang bagay.
APLIKASYON PARA SA DIVORCE (APPOINTMENT OF PARENTAL RIGHTS)
ASAWANG BABAE: CHA JEONG-SUK
PAPA NI JUNG-MIN
TULOG KA NA BA?
Ano ba'ng ginagawa niya?
NAALALA KITA NO'NG NAKAKITA AKO NG SALT BUTTER ROLLS KAYA BINILI KITA
IKAW KASI ANG ASIN NG BUHAY KO
Hindi 'to maaayos ng tinapay.
Masyadong simple.
Hay.
Mama.
May pinuntahan ba siya?
Mama.
Mama, natutulog ka ba?
Hay.
Mama.
Mama, may masakit ba sa 'yo?
Ano'ng nangyari?
Ayos lang ako. 'Wag kang mataranta.
Ano ba'ng sinasabi mo? Hindi ka nga makagalaw, e.
Dadalhin kita sa ospital.
Nagpa-acupressure ako kanina,
tingin ko hindi ko kinaya.
Uminom na 'ko ng gamot, mawawala rin ang sakit niyan.
Iba-iba ang sinasabi ng bawat ospital.
Magpaturok para umayos ang muscles. Magpaturok ng steroid.
Naturok na ata sa 'kin lahat.
Nag-acupunture at acupressure na 'ko, ginawa ko na'ng lahat.
Pero wala pa ring tumatalab.
Kapag umiinom ako ng gamot sa kirot medyo nawawala.
T'wing nawawala ang sakit, 'di na 'ko umiinom.
Pero 'pag sumasakit ulit, hindi na 'ko makatulog.
Pumayat din kayo.
Wala akong gana dahil nga hindi ako nakakatulog.
Kaya namayat ako.
Ano ba'ng ginagawa ko?
Ni hindi ko alam na may sakit ka.
Dapat sinabi mo sa 'kin!
Kasi alam kong mag-aalala ka. Ang dami-dami mo nang ginagawa.
Pero…
bakit ka pumunta rito nang 'di sinasabi sa 'kin?
May problema ba?
Wala. Pumunta lang ako.
Sus, ano nga?
Nakakapagtaka rin no'ng pumunta ka dito dati nang dis-oras ng gabi.
Wala ka ba talagang problema?
Ano'ng magiging problema?
Basta magpagaling ka.
Pumunta ka sa ospital bukas.
'Wag mong sabihing hindi ka pupunta.
Ms. Oh Deok-rye.
Mayro'n kang supraspinatus nang may kaunting thickness tear.
Pero hindi naman 'to malala para kailanganin ng operasyon.
Kakayanin naman po na magpaturok lang.
Sabi n'yo po masakit ang buong katawan n'yo,
pero 'di natin matitingnan ang buong katawan n'yo.
Tinitingnan ko ang joints n'yo sa ultrasound,
at wala namang problema.
Nasa 30 ang BDI mo.
Base sa screening, severely depressed ka dala ng pabalik-balik na sakit.
Mama.
Ano'ng ginagawa mo?
Nakaupo lang ako.
Maayos na maayos ang lagay ko dahil sa 'yo.
Paano naging maayos ang nasa ospital?
Wala naman ako sa private room ngayon kung hindi dahil sa 'yo.
Parang mabait sa 'kin 'yong mga nurse kasi mama mo 'ko
at biyenan ako ni In-ho.
Hindi gano'n 'yon, Mama.
Mabait talaga ang mga nurse sa department namin.
Mama!
Ano'ng ginagawa mo rito, In-ho?
Nasa ospital ang biyenan ko, siyempre pupunta ako.
Mama. Grabe ang lamig ng mga kamay ko.
Mama, wala na kayong dapat alalahanin.
Tinawagan ko na ang iba pang professor kaya bubuti na rin po ang lagay n'yo.
Sige.
Sige, salamat.
Naospital ang biyenan ko.
Sige na.
Pakitingnan na, tapos tawagan mo 'ko.
Salamat.
Kaibigan ko mula sa Pain Medicine Department si Professor Yang U-seok.
Magaling siya.
Tatawag din siya agad, hintayin lang natin.
Sige.
Salamat.
Wala 'yon.
Wala ka namang sinabi
na kahit ano sa mama mo, 'di ba?
Ano'ng sasabihin ko sa kaniya?
Na maghihiwalay na tayo?
Baka may makarinig sa 'yo.
No'ng una ayaw na ayaw mo na malaman nila na mag-asawa tayo.
Kaya bakit dito pa sa maraming tao gusto mong makipag-usap?
'Di ba maghihiwalay na tayo?
Hindi tayo maghihiwalay.
Ikaw lang ang may gusto no'n, hindi ako.
Basta.
'Wag mo munang ipaalam sa nanay ko ang nangyari sa 'tin.
Siyempre.
Aalagaan ko…
Aalagaan ko rin ang mama mo, honey.
Hindi mo ba 'ko naiintindihan?
Hindi ko sinasabing hindi ako makikipaghiwalay
Hindi lang muna ngayon.
Sige na, naiintindihan ko.
Pero…
Wala ka bang natanggap na kahit ano?
may pinadala ako sa department n'yo
sa opisina mismo.
Ano?
Ano na naman 'yon?
Tinapay na naman?
Mas magugustuhan mo 'to.
APLIKASYON PARA ILIPAT ANG PAG-AARI (REGALO)
Jeong-suk, sinabi mong gusto mo tayong dalawa ang may-ari ng bahay,
Pasensiya na kung 'di ako sumang-ayon do'n.
Maituturing man na huli na'ng lahat, pero gusto ko 'tong itama.
Magbabayad tayo ng mas malaking buwis
dahil mahigit sampung taon na tayong kasal,
pero para sa 'yo, kakayanin ko ang lahat.
PS, ihanda mo na ang seal at ID mo.
Ayoko nito.
malaki ang buwis na babayaran mo.
Itabi mo na lang 'yon.
Hanggang kailan ka ba magpapanggap?
-Kailan mo pahahalagahan ang katapatan ko? -Mr. Seo In-ho,
huli na ang lahat.
Kailangan kong manghiram ng pera.
Ano'ng nangyari sa mga ari-arian niya?
May pinamana ba sa kaniya?
Hindi ko alam,
pero walang huling habilin ang papa niya,
baka naghati na lang sila ng kapatid niya.
Naghati? Magkano kaya?
Hindi ako sigurado,
pero…
baka mga 100 billion won.
Baka mga 100 billion won?
Baka mga 100…
Mapaparusahan ako dahil dito.
Hindi ko puwedeng talikuran ang manugang ko
dahil lang sa pera.
Ang sarap pakinggan ng 100 billion won.
Hay, mababaliw na yata ako.
O, bakit?
Napatawag ka ng ganitong oras?
Mama,
alam mo ba na nasa ospital ang biyenan ko?
Si Ms. Oh?
PREMIUM COOKIE
Masarap kumain ng matamis kapag masama ang pakiramdam mo, 'di ba?
Kaya iba-iba ang binili ko, para sa iba't ibang pakiramdam mo.
A, gano'n ba.
Masyado silang maganda para kainin.
Salamat.
Mukhang nahihirapan ka.
Hindi pa rin ba alam kung ano ang dahilan ng sakit mo?
Nasa malaking ospital ako kaya tiyak gagaling ako.
Aba, siyempre.
Ginagawa ng anak ko ang lahat.
Alalang-alala siya no'ng malamang nasa ospital ka.
Hindi man niya 'yon pinapakita, pero mabait siya.
Alam mo naman 'yon, 'di ba?
Oo.
Ano bang ginawa 'ko para mangyari sa 'kin 'to?
Nakakainis.
Hala.
Ang guwapo talaga niya.
Anak ko 'yan.
Hala.
Tingnan mo nga naman.
Kumusta.
Kilala mo ba siya?
Oo.
Mauna na kayo, Chief Lim.
-Sige. -Kumusta.
Sige ho.
Hindi ko inakalang makakasalubong kita
dahil ang laki ng ospital na 'to.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Ang balae…
May kakilala akong naospital dito.
Kumusta ka naman?
Hindi ako natuwa sa huli nating pagkikita.
A, gano'n ba?
Ingat kayo sa pag-uwi.
Sige.
Baka mga 100 billion won?
100 billion--
-Lola. -Uy.
Ano'ng tinitingnan n'yo?
Wala.
Bakit ka nandito?
Balita ko naospital si Lola.
Dinalaw mo ba siya?
Oo, kagagaling ko lang do'n.
Pumunta ka na sa kaniya at alagaan mo siya, ha?
Sige.
-Kita na lang tayo sa bahay mamaya. -Sige.
Masyado silang mabait sa lola nila.
Hay, naku talaga,
In-ho.
Oo, nasa ospital ako ngayon.
Puwede ba kitang makausap?
ANG KAGUSTUHANG GUMALING NG PASYENTE…
Maganda, sopistikado, at matalino siyang tingnan.
Nakakapanghinayang.
Nagkataon lang naman kayong nagkita, bakti parang kilala mo siya?
Gusto kong makita kung ano ang wala sa 'kin.
Hindi mo naman ginalit ang biyenan ko, 'di ba?
Bumili pa 'ko ng mamahaling cookie galing sa department store para sa kaniya.
Mabuti naman, ipagpatuloy mo lang 'yan.
Hoy, alalahanin mo ang sarili mo.
Kailan mo ba siya huling nakasamang kumain?
Kumain kayong dalawa mamaya.
Mamaya?
Oo, magpapa-reserve ako.
At bigyan mo siya ng panggastos!
Malalaman agad ni Jeong-suk lahat ng 'to.
'Yon ba…
'yon ba ang problema mo ngayon?
Mawawalan ka ng asawa at ng 100 billion won.
-Papa. -Jung-min.
Ako ba ang ipinunta mo rito?
Hindi, Lola.
Papa, alam mo na ba?
Ang alin? May problema ba?
Ang professor na in charge kay Lola.
-Ano? -Si…
Sino?
Si Professor Choi Seung-hi.
Dr. Cha, nandito ka na pala.
Nag-aalala ka siguro.
'Wag ka nang mag-alala dahil si Professor Choi na ang bahala sa mama mo.
Sabi ni Chief,
maganda kung sa Family Medicine ako pupunta.
Binigay niya pa nga ang isa sa pinakamagaling na professor dito.
Nagkita ulit tayo.
Pakialagaan ang anak ko.
Hindi na po kailangan, magaling na po siya.
Marami siguro kayong ginagawa.
Bumalik na kayo.
'Wag ka nang masyadong mag-alala.
-Sana bumuti na ang lagay mo. -Salamat.
Babalik po ulit ako, ma'am.
Sige, salamat.
PROFESSOR SEO IN-HO
Kilala ko ang doktor na 'yon.
Siya ang tumingin sa 'kin no'ng nakaraan.
Nakasalubong ko siya no'ng galing ako sa Orthopedics department dito.
Mukhang mabait siya.
Maganda siguro kung magiging katulad ka niya.
Nakakatuwa na may nagtuturo sa 'yo na kagaya niya.
Mababago talaga ang buhay mo
depende sa mga taong makikilala mo.
Oo.
Mababago talaga
Lahat-lahat.
Mama.
Marami pang magagaling na professor bukod sa kaniya.
Paano kung chief na lang ng department namin ang gumamot sa 'yo?
Bakit gusto mo biglang palitan ang doktor ko?
Bakit? May problema ba sa kaniya?
Wala.
Hindi naman po sa gano'n.
Naging girlfriend po siya…
ni In-ho no'ng college.
Ano?
Bakit ba hindi niya sinasagot?
Kahit na pinatawad kita,
kailangan ka pa ring maturuan ng leksiyon,
'di ba?
Hay, naku.
Tama na, Mama.
Hay, nakakatuwa ka.
Matagal na 'yon.
Hindi naman sa gano'n.
Gustong-gusto mo ba talaga si In-ho?
Para magselos sa ganitong bagay?
Hay, ang babaw naman no'n.
Hay, naku.
CHOI SEUNG-Hi
Ibang doktor ang ilagay mo sa mama ko.
Bakit naman?
Sinadya mo ba na kuning pasyente ang nanay ko?
Isipin mo na kung ano'ng gusto mong isipin.
Sasabihin mo ba sa kaniya na may relasyon kayo ni In-ho?
Kaya ba gusto mo siyang gamutin.
'Di ba nasa sa 'yo na 'yon?
Wala akong pakialam sa iisipin mo.
Gagawin ko ang trabaho ko.
Kaya 'wag mo 'kong kakalabanin, naiintindihan mo?
-Alagaan mo si Jeong-suk. -Sige, 'wag po kayong mag-alala.
Mama.
-Professor Kim. -Tamang-tama ang dating mo.
Ano ka ba naman?
Bakit hindi mo sinabi na dito rin pala nagtatrabaho ang doktor mo?
Oo nga, 'no?
Bakit nga ba?
Lagi kong iniisip
na hindi man lang ako nakapagpasalamat sa kaniya pagkalabas mo ng ospital.
Mabuti na lang nagkita ulit tayo.
Maraming salamat, Professor.
Wala po 'yon.
Sana po gumaling agad kayo, ma'am.
Salamat.
Mama!
Mama, bakit po kayo nasa labas?
-Naglakad-lakad po ba kayo? -Medyo,
parang nasisikipan ako sa kuwarto.
Pupuntahan ko sana kayo sa kuwarto n'yo, e.
Gusto ko sana kayong ayain kumain.
Nagpa-reserve ako sa isang short ribs restaurant.
Papayag sana ako,
kaso baka marami kang ginagawa.
Wala naman, Mama.
Kumain tayo kasama sina Mama, Jung-min at I-rang.
Masarap ang baka sa restaurant na 'yon.
Puwede ka mamaya, 'di ba?
Oo.
Ay, Professor Kim.
Baka may pupuntahan ka pa.
A, oo.
Mauuna na 'ko.
Ma'am, kapag may kailangan kayo, tawagan n'yo lang ako.
Salamat sa 'yo, Professor Kim.
-Ano'ng ehersisyo ang ginawa mo? -Naglakad lang ako.
Bakit nasunog?
Inorasan ko naman 'to.
Kaya sabi ko ako na ang--
Kaya ko rin mag-ihaw.
Mama, ako po ang magluluto para sa inyo ngayon.
Ayos lang kahit sino ang magluto.
Ang importante nandito tayo ngayon bilang pamilya.
-Ale. -Lola, ako na po.
-Papa, ako na. -Sige.
Pati gunting.
Ms. Oh, kumain ka.
Sikat ang pagkain dito.
Mama,
matagal na po kitang hindi nakakasama.
Lagi kong sinasabi na marami akong ginagawa.
Kaya ngayon lang ako nakabawi, ngayong may sakit ka.
Wala po akong ibang dahilan.
Kumain kayong mabuti.
Magiging mabuting manugang na 'ko simula ngayon.
Salamat.
Gusto ko lang naman na masaya kayong magsama ni Jeong-suk.
Oo, gagawin namin 'yon.
Kaya may inihanda akong espesyal
para sa 'yo, Mama.
Ano 'yan?
PERA ANG SAGOT SA MARANGYANG BUHAY SULIT ANG PAGPAPALAKI SA MGA ANAK
Ano 'yan?
-Hala! -Hala.
-Hala.
-Naku po. -Hala!
-May karne rito. -Hala!
-Naku po!
Hala!
Naku po!
Ano ba 'to?
-Naku. -Hoy!
-Nasusunog ang karne! -'Yong pera.
Ano 'to?
Bakit ka naman nagkalat ng pera dito, Papa?
Gusto ko lang mag-enjoy si Mama.
Dapat sa bahay mo na lang ginawa, hindi rito.
Ayos lang, Ms. Kwak.
In-ho.
Natuwa ako.
Hindi pa 'ko nasasabuyan ng pera katulad nito.
Maraming salamat.
Mabuti naman at nagustuhan n'yo.
Pero pulutin muna natin ang pera.
Oo, kukunin ko.
-Kuhanin mo rin 'to. -Sige.
Matagal bago mo makuha lahat 'yan.
Ang sarap.
Heto.
-Kumain ka lang. -Sige.
Ang sarap.
-'Di ba? -Kumain ka.
Professor.
Ms. Kwak.
Ano'ng ginagawa mo rito?
'Di ba sabi mo pupunta ka sa Geoje para bumisita sa inyo?
At sino naman 'to?
Parang nangyari na 'to, ha?
Ibang sitwasyon nga lang,
kung saan isa lang ang hindi nakakaalam ng sekreto.
Oo nga, e, parang no'ng birthday lang ni Mama.
Iba ang pakiramdam ko rito.
-Bitiwan mo 'ko! -Mabuti nakilala kita!
Walang-hiya ka!
Ang kapal ng mukha mong akitin ang asawa ko.
-Mama! -Hindi!
-Hindi lang tayo nagkaintindihan! -Mama!
-Baka nagkakamali kayo! -Mama!
Bitiwan mo siya! Bitiwan mo muna siya para makapag-usap tayo.
Ma'am, bitiwan mo siya.
-Ayos ka lang? -Ano'ng gagawin natin?
Mama?
Tingnan mo nga naman.
Ikaw pala ang anak niya na may anak sa kabit niya?
Manahimik ka!
Hindi, Ms. Oh. 'Wag kang makinig sa kaniya.
'Wag mo siyang pakinggan.
Pareho kayo ng anak mo, mga manloloko!
Nasa dugo n'yo ba 'yon?
-Bitiw na sabi, e! -Manahimik ka na!
Ma'am, ano'ng sabi mo?
Sinabi mo bang may kabit at anak siya sa labas?
Oo!
Nangaliwa siya kasama ang first love niya at nagkaroon sila ng anak.
Hindi mo ba alam?
Magandang gabi.
DOCTOR CHA
'Yong professor ba na in charge sa 'kin?
Si Professor Choi Seung-hi?
Ano ba'ng ginagawa mo? Dapat binabalikan mo na siya ngayon!
'Pag wala na kayo ni Seo In-ho, puwede na kayo ni Roy Kim.
Puwede mo ba 'kong samahan?
Dahil ba sa lokong 'yon?
Ayokong gumamit pa ng kahit anong dahilan para patagalin 'to.
Dalhin mo 'to sa korte.
Pipigilan ko ang diborsiyo, kahit maubos pa lahat ng kayamanan ko.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Kathrine Fulgencio