Por que brindamos?
Polo diñeiral que imos gañar?
- Ou pola moeda? - Pola pasta.
Pola moeda.
O voso problema é
que non tedes alma de románticos.
Fáltavos a maxia na vida.
Propóñovos unha cousa.
Brindemos por Catarina a Grande.
Porque fodía con cabalos.
- Lin que eran rumores. - Ti non sabes ler.
- Vai por dúas birras. - Outra rolda, señores.
Vouvos traer a mellor augardente de piñeiro que teño.
- Beberémola. - Eu tamén quero unha.
Prepárocha.
- Grazas. - De nada.
Madame.
Non vos anoxedes, mais non podemos irnos xa?
O xefe quere que quedemos.
Sabes, Tamara? Eu son dos que entenden as mulleres.
Vaia novidade.
Este debería ir durmir a mona.
Home, Rio!
Que detalle que viñeses.
Estabamos a brindar por ti.
Que cona vos pasa?
A xente morre disto.
Perdiches o siso?
- …a puta augardente de piñeiro. - Alá vós.
Oístes iso?
Tropezaría.
- Augardente! - Boas.
A saber de onde carallo a sacou.
- Non di máis ca parvadas… - A mellor augardente.
- A mellor augardente de piñeiro. - Non saudades ou que?
Outra, tío…
Que carallo?
Ven aquí, desgraciado!
Agarda por min!
Zwanziger!
Eramos amigos!
Volverémonos ver, Rio.
Nos teus soños.
Mira…
Aquí está.
Mira, Tamara. Aquí está.
E agora
vou ir ver un home
que me dará dous millóns de euros por ela.
E volverasme querer.
Volverasme querer!
Non, Rio.
Que?
Dixen que non.
Que?
Coidado. Que pasa?
Coidado.
É o animal de Weidinger.
Coñecino.
Ese é…?
Zwanziger.
Joe.
Vamos.
Podes falar?
Estás ferida?
Óesme?
Enténdesme? Ola!
- Ola? - Río liscou e Zwanziger está morto.
- Que pasou? - Que disparo!
- Ei! - Xúroo!
Cálmate.
Tranquila.
Foi Rio, non si? Rio matou toda esta xente, verdade?
Xa.
Coñézoo. Rio sempre foi algo…
Sempre foi algo rariño.
Son o seu primo.
Joseph?
Si. Son Joseph.
Muckstein, ese son eu. O gordecho. Falaríache de min.
Sempre ben, seguro.
- Ti décheslle a moeda. - Si, claro.
Era o trato para que deixase libre a Samira, entendes?
Non te mancaremos.
Por favor.
Rio…
Estaba fóra de si.
Xa.
Sabémolo.
Tes que axudarnos antes de que a arme aínda máis, oíches?
- Levou a moeda? - Levou.
Si?
- Onde foi? - Pois…
Saíu pola porta traseira.
Ben, e que ía facer?
Quere vender a moeda!
Que cona ten esa moeda?
A moeda?
Gústame como brilla á luz do sol.
Pecha a puta boca.
Morreu xente pola súa culpa.
Estás empeñado en conseguila.
Para que queres esa puta cousa?
Non é unha cousa.
Ten alma.
A alma de quen?
Cala, hostia.
CHAMADA ENTRANTE CHARLY - ALEMAÑA
Vouno coller.
- Arkadij. - Tela?
- Si. - Pois tráema.
Iso farei.
Se vés sen a moeda,
o teu marido morrerá.
Entendido?
Onde teño que ir?
Xa o saberás.
Conseguirémolo!
Charly, ola.
Quérote.
Tesnos que axudar.
Queres un chopo?
- Veña, concéntrate. - Non, por favor…
Sabemos que Rio é un bocalán. Dixo algo?
Onde quería ir? A quen lla ía vender?
Non o sei, hostia!
Pode que dixese algo e non lle prestase atención.
Non o podo escoitar sempre.
Non hai quen o ature.
Déixaa.
Coñezo alguén que sabe quen é o comprador.
E como localizalo.
Creo que me está esperando.
Ten a moeda?
Aquí está.
Trouxo o diñeiro?
Bravo!
Que ocorre? Quen é?
Un amigo.
Que queredes?
Arkadij ten o meu marido.
Quen é o teu socio?
Katharina, quero saber quen é o teu comprador.
Que che dean.
Samira!
Chama o teu socio.
A próxima vez atino.
Verá, a moeda é
un agasallo.
Unha… sorpresa.
Para o señor Zakeyev?
- Sábeo? - A moeda e mais eu…
Non é o noso primeiro baile xuntos.
Katharina,
que ocorre?
Arkadij ten un home. Teño aquí a súa muller e un amigo.
Ten unha pistola. Axúdame.
Ola?
Ola!
Katharina!
Es Bagrat?
Quen é?
Sabes quen son. Acaba de dicircho.
Tráeme agora esa moeda.
Fala en serio.
Arkadij ten o seu marido?
Onde está el agora?
Ola?
Iso non é asunto teu.
Ou me traes a puta moeda ou mato a Katharina.
Envíoche o punto de encontro.
- Vamos. - Veña, vamos.
- O seu marido está con Arkadij. - Charly e Arkadij?
Encantaríame ver ese valse.
Sabe quen é ese home?
Vostede ten problemas e eu non quero estorbar.
Deixémolo nos dous millóns
e…
Basta!
Quere máis?
Ofrézolle sumar a metade.
Coñece ese home? Charly?
Por desgraza.
Ten o seu número de teléfono?
Arkadij.
A localización de Charly.
Flora-Garage. Onde estaba iso?
Flora-Garage…
- Merda. - No terceiro distrito?
- Dános 30 minutos. - Ben.
Sae.
Sae!
Vamos.
Senta.
Ponas.
Ben.
Estás ben?
O teu home…
Chamábase Sergej, non si?
Morreu por ti.
Cala, hostia.
Non sabes nada sobre nós.
Si que sei.
Eu son coma ti.
Non.
Sei como é estar disposto a morrer por outro.
- Por un xuramento. - Si? E que xuraches ti?
Ser un pai.
Para Jonas.
Non entendes nada, hostia.
Enténdoo.
Que xuramento?
A familia? A familia só é bioloxía, Charly.
Un xuramento coma o que me fixo Sergej
é moito máis, hostia.
É unha decisión.
- Si? - Si.
Jonas non é o meu fillo.
Se me matases…
morrería por el.
Voluntariamente.
Por que?
Porque son seu pai.
A que che recorda a moeda?
ABRIR
Que ocorre?
Que é?
Diga?
Charly, es ti?
Ou é vostede, señor Zakejew?
Quen é?
Bachofner. Non se lembrará.
Fixemos negocios xuntos, indirectamente. Tanto ten.
O importante é o presente.
Charly está con vostede, non si?
Faríame un gran favor se puxese o móbil en altofalante
para que poida oílo.
Xa está.
Charly?
Rio.
Exacto, Rio.
Rio gaña.
Escoita, ese tipo minte.
É un embusteiro.
Fala.
Podo levarlle a moeda.
Agora mesmo. Mais ten un prezo.
Dous millóns.
- Segues aí, Charly? - Non sabes o que fas.
Ui, si. Seino.
Sei moi ben o que fago.
Levareille ao señor Zakeyev a moeda,
o que significa que xa non te necesita.
- Irás o inferno por isto. - Sen dúbida.
Sen dúbida. Mais ti irás primeiro.
Deica logo.
Ola?
Colgou.
Localización.
- Vamos. - Luka, en marcha.
A túa muller mentiu.
Arkadij…
- A túa muller mentiu. - Non mentiu.
- Traerache a moeda. - Non a ten.
Rio minte! Igual vén coa policía!
- Charly! - Vai vir coa policía!
Non o entendes? É un lunático! Un puto chalado!
Se engadimos a metade,
- son tres millóns? - Si.
Tres millóns?
Xa verás, Tamara.
Xa veredes todos.
Que sitio lle vas propor?
Algún en dirección a Charly.
Onde haxa moita xente.
Si?
Escoita, quedamos en Karlsplatz, do lado do Resselpark.
- Tardamos tres minutos. - Vale.
- Pois agardade aí… - Xa podes agardar, gordecho.
Ata que as galiñas teñan…
Oe!
Bagrat, que pasou?
"Bagrat, que pasou?"
Ide todos ao carallo.
Gañou Bachofner!
Gaño eu!
Sempre!
Se nos tomas o pelo,
xúroche que lle pego un tiro na cara.
Pois liquídaa. Non importa. Xa tanto ten todo.
Bagrat!
- Axúdame! - A tomar polo cu!
Levo tres millóns
e vós non!
Merda!
- Que foi iso? - Non van vir. Teñen outros plans.
Malditos fillos de puta.
TES 30 MINUTOS
- Imos alí. - Si.
Que lle dean á moeda. Témola a ela.
- Que? Non vaiades. Mataranos. - Vaiamos onda Charly e Arkadij.
Vamos.
Máis rápido!
Veña, acelera.
Lévanos onda Arkadij.
Iso non era necesario, vale?
Bule!
Eu…
Así estarei contigo para sempre.
Merda!
Trae aquí.
Charly!
- Onde estás, Charly? - Samira!
- Charly! - Samira!
- Onde estades? - Aquí, Samira!
Vamos.
Samira!
Aquí!
Ei. Por favor.
Non, por favor.
Merda! Para.
Baixa a arma, por favor.
Baixa a arma.
Katya.
Xúroche que lle voo a puta cabeza á túa filla!
Baixa a puta pistola!
Báixaa.
Estás a agardar por Rio, non si?
Ei, mírame! Enganoute.
Vén con Bagrat. Quérete matar.
Xa cho dixen.
Veña, dillo.
Como puideches?
- Perdóame. - Ei!
Como puideches?
Entregádeme a miña filla.
Levádeo.
Vamos.
E que pasa co carallo da túa moeda?
Que lle dean á moeda, hostia.
Markovic…
aínda non acabamos.
Déixovos a soas.
Merda.
Que tal en Tailandia?
Ía calor.
- Si? - Moita calor.
Mais non estivo mal.
Si? Que ben.
E a montaña?
Nada especial.
Secuestráronme,
tiven que rescatar o meu marido…
Xa.
Quedei con ganas de pasear.
Iso podémolo facer no futuro.
- Si? - Si.
Si, por favor.
Por favor.
Charly!
Para ter un futuro, aínda temos que facer algo.
- Vale? - Vale.
- O que sexa. - Si.
Onde está Arkadij?
Ti es Bagrat, non si?
Non está. Marchou.
Con Katharina.
E agora ímonos tranquilizar todos un pouco.
Chegas tarde. Ao final a moeda era o de menos.
Queres ver morto a Arkadij, non?
Aínda podes. Eu sei como.
Que gañas ti?
Somos homes viventes.
Arkadij non nos deixará tranquilos. Necesitamos diñeiro.
Non ofrecías dous millóns pola moeda? Necesitámolos.
Un momento. Cala o conto.
Non paro de oír que a moeda non vale nada.
Sodes parvos? A moeda vale a hostia.
A hostia! Para todos! Para sempre!
Esa pasta é miña. Miña!
- Con ela, Tamara e eu iremos xuntos de… - Rio!
Vale.
Lévame onda Arkadij.
Trato feito.
Fai unha foto destes tres e envíaa a Tbilisi.
Se me enganades, Arkadij non será o voso único problema.
- Que merda fas? - Cala!
Entendido?
O dedo, por favor. Grazas.
Se Charly entendeu ben o enderezo,
Arkadij vive nunha casa grande e antiga.
Nun palacio.
E as casas grandes e antigas de Viena
antes tiñan acceso á rede de sumidoiros.
Vamos.
Entra.
Co tempo, pecharon todos eses accesos.
Claro, se non calquera podería coarse.
Abre a porta!
- Bule! - Xa vou.
Que pasa?
Sigue.
Tiña que levarte ata el e fíxeno.
- Non o fixeches. Onde está? - Aí dentro.
- Entra. - Non vou entrar.
Non son un sicario.
Non vou arriscar o pescozo por ti.
Chama o teu home. Que lle dea a pasta a Samira.
Despois lisco de aquí, vale?
Dispara e estades mortos ti, el
e a túa muller tamén.
Fareino eu.
Non, diso nada.
Fareino encantado.
- Joseph. - Cóidate, Charly, e saúda a Margot.
Merda.
Non!
Non, por favor!
Dispararon.
Por favor.
Arkadij está morto.
Podedes entrar.
Vamos.
Ei! Que pasa aquí?
Quen foi?
Que tal, Bagrat?
Chegouche a hora.
Katya.
Amósame quen es.
Proba que es a filla dun delincuente.
Veña.
Katya.
Papá!
CHAMADA ENTRANTE CHARLY
Funcionou.
Dálle o móbil.
É para ti.
- Bagrat? - Non. Bagrat está morto.
Luka,
a muller que tes diante está baixo a miña protección.
Dálle o diñeiro
e deixa que se vaia.
Talvez teñas sorte e non me volvas ver.
Está claro?
Luka,
está claro?
Si, está.
Pagas ti, non?
Deica logo.
Hostia!
Mimá…
Ei!
Ven aquí!
Que guapo estás.
Ti tamén.
Amósame o diñeiro.
Vou.
50 000 € 100 BILLETES DE 500 €
Hostia puta…
Estamos baixo a túa protección?
Só se sobrevivo a isto, Charly.
Os homes de Bagrat perseguirante, Charly.
Tedes que fuxir.
Tedes que vos agachar.
Ven aquí!
Conseguíchelo, campión.
Conseguímolo.
Si.
Entón…
Estamos a salvo?
Non.
Aínda non acabou.
Temos que fuxir.
Grazas.
Bo día.
Entra, hostia.
- Non entra. - Quere que o axude?
Grazas.
Desculpe, señora, o mesmo para min.
- Enseguida. - Grazas.
- Aquí ten. - Grazas. Moi amable.
A mesiña necesita aceite.
Tamén vai ao carnaval? Morro de ganas.
Ou viaxa máis ben por traballo?
Por traballo. Sempre por traballo.
Ah, ben.
Pois a Río.
A Río.
Subtítulos: Lorena Pereiras