Ei.
Está soñando.
Adestrando.
Repasamos o plan de novo?
Si.
- Espertámolo? - Non.
Non creo que volva antes de que comece.
Igual non nos vemos ata esta noite.
Ímonos ver seguro esta noite.
Na praia. Contemplaremos o Mediterráneo.
Ou nadaremos de vez.
Parade. Dá moito noxo. Non estades sós.
Téñoo todo. Veña, en marcha.
Está todo aí?
Xa o revisamos.
Si.
Despídete da túa familia.
Vamos.
Vide aquí.
Todo irá ben.
- Vémonos esta noite. - Cóidate.
Serge.
Vale, suficiente.
Adeus e boa sorte.
Se o consigo, manterá a súa palabra?
Deixaranos vivir?
Se o consegues, serás unha lenda.
As lendas son inmortais.
Vamos.
- Lévaos ao seu cuarto. - Entendido.
- Non, madame. Por favor. - Ei!
Pare!
Ei, sóltaa!
Non toques o meu fillo!
- Sóltaa! - Non o toquedes!
- Sóltaa!
Deixádeo!
Basta!
Que quere?
Por favor.
Por favor, non nos encerre hoxe.
Hoxe non.
Déixenos pasar o día fóra.
Déixenos xogar ao fútbol.
Talvez sexa o seu último día.
A súa familia
necesítaa moito.
É a única realista.
Eu, no entanto… Non me podo permitir ser realista.
Debo ser optimista.
E o seu home ten posibilidades.
Pasarán o día no xardín. Vixíaos.
Grazas.
Escoita.
- Tes que facer algo por min. - Vale. Que?
Presta atención. Non vai ser doado.
Ben. Dispara.
Hai que sacar a miña muller e o meu fillo da vila.
Mais non o lograremos sós.
Necesitaremos axuda.
- Creo que teño alguén. - Vale. Pois escoita ben.
Direiche como o imos facer.
Quedaremos no porto, detrás da comisaría.
Alí está o depósito de probas.
Xa estou onda o cerrado, mais non vai funcionar.
Non sexas negativa. Isto non é Viena.
- Xa. Boa sorte. - Teño que seguir.
É mellor que quedes aquí e vixíes.
Vou contigo.
Vamos.
Ao choio logo.
Quedou xenial. Perfecto.
- Non vai funcionar. - Funcionará.
Está perfecto. Non se nota.
Quedou xenial.
Bravo! Unha grande estrela do fútbol!
Non. Vamos, xoga. Só quería mirar.
- Davide, ti de porteiro. - Carafio!
É veterinaria.
Son.
É un traballo duro, non si?
O seu é máis duro.
É igual.
Case.
Cando é necesario, matamos as dúas.
Sinto que vise o de Rami.
Mais era necesario.
- Envía a mensaxe. Temos o balón. - Vale.
Non!
Non o sente!
Quería que o vise!
Gustoulle!
Gústalle!
Gústalle o medo!
Iso é o que fai.
Gústame porque funciona.
Falei con Serge. Está satisfeito co seu home.
Todo vai segundo o plan.
Dez minutos máis e encerrádeos.
Unha grande estrela do fútbol.
Vamos.
- Ponse interesante. - Vai tirar. Atenta.
Tira.
Merda.
- Vou por el. - Irei eu.
Merda.
- Tírao cara alí. - Toleaches?
Ao carallo. Tirémolo.
Xa o tir…
Xa o tiro eu.
Espero que non caia o outro.
Merda.
Dez minutos máis, mais xogarás ti só.
- Que fai ese na miña azotea? - Non o sei.
"Non o sei." Aquí ninguén sabe nunca nada.
Teño 12 homes.
Esta noite?
Esta noite, si.
E o pago?
Ouro, dinar.
Diñeiro.
A transferencia?
Primeiro quero
ver os 12 homes.
E se morres esta noite? Tería sido todo en balde.
Bailei con eles
hai só uns días.
Se morro,
volveremos bailar.
POLICÍA
- Telo todo? - Teño.
Unha vez dentro,
perderemos o contacto por radio.
Deberás estar xa no sumidoiro.
Cando tire da cadea,
arranca a bomba.
- De acordo? - Quedarei aquí ata que entres.
Quero velo cos meus propios ollos.
Unha vez dentro, tes unha hora.
Unha hora para que?
Para enviar o primeiro paquete.
É imposible. Teño que entrar, despistar os gardas,
- coller o material no soto… - Non te enganes.
Os gardas fan as súas roldas cada hora.
Se non estás no soto nunha hora, pillarante de todas formas.
Unha hora.
Jean-Luc.
- En marcha. - Vale.
POLICÍA MUNICIPAL
POLICÍA
Todo ben?
Non sei cando volverá a electricidade.
Pon a máscara.
Serge?
Que foi?
Se non o logro facer nunha hora ou se me pillan…
Eles dous non che fixeron nada.
A miña familia non ten a culpa.
- Serge? - Céntrate.
- Jean-Luc? Adiante. - Entendido.
Serge!
- Cinco. Catro. - Serge!
Tres. Dous. Un!
Que pasa? Vamos!
Está dentro. Volvo.
- Serge? - Si?
Estou dentro.
Ide agora ao sumidoiro.
Fareino nunha hora. Bulide!
Entendido.
Vamos. Podes facelo.
Ei! Alto aí! Vamos!
Quieto!
Ven aquí. Ti podes.
- Arranca! - Xa vou.
Acelera!
- Vamos! Á dereita! - Si!
- Todo ben? Samira ten a chave? - Claro. Non son un novato.
Agora só ten que funcionar.
E este coche?
Teño unha amiga nova.
Ti si que sabes.
Só son seis.
Os outros veñen agora. Aí están.
Merezo o meu diñeiro.
Agora.
Adiante.
No nome de Deus, móstrame o camiño.
Con permiso.
Pagarás por isto!
Ti querías morrer.
Eu quero vivir.
Vai con Deus.
Madame?
Acepto a desculpa.
Non. Escoite. Síntoo moito.
- Se tivese sabido que era un dos seus… - Sabíalo ben.
- Ofreceuche moito diñeiro. - Non…
- Non me respectas. - Madame.
Síntoo moito. Foi un malentendido.
A raíña sen neve.
- Así me chamades, non si? - Madame! Síntoo. Se o tivese sabido…
Non por moito tempo, pequecho.
Se o tivese sabido…
Conseguímolo!
Celebremos!
Champaña!
Colle o balón.
- Joseph? - Non. Son eu.
Saíu todo ben. Aí tamén?
Foi o mellor peor xute do mundo.
Si, metín ben o zoco. Saíu disparado.
Moi ben, Jonas. Perfecto. Estou orgulloso de ti.
Charly, estase acabando a batería.
Temos que saír xa?
Si. Chegaremos pronto. Vide á porta.
- Ben. Probarei a chave. - Vale.
Toma.
Ola, Charly.
Cústalle.
- Puliches os bordos? - A máis non poder.
Pásamo.
Charly? Pódoa mover, mais non xira.
É bo que se mova. Moi bo.
- Vale. Ben. - Estaremos enseguida na porta.
- E vós tamén. - Vale.
- Segue probando. - Si. Colgo para aforrar batería.
- Para. Iso vólveme tola. - Mamá, déixame.
Agora non sae.
Podías repasar o camiño de novo.
- Saír á dereita e despois? 13 pasos? - Non, 17.
- Iso, 17. E despois? - Polo atrio.
Baixar, parar e mirar, virar na esquina.
Andar 125 pasos polo céspede.
Alí está a porta, e Charly abriránola.
Perfecto.
- Que noxo! - Como fede!
- Non esvares. - Agora onde?
- É alí. - Alí?
- No medio do túnel. - É incrible. Cheira fatal.
- Non esvares. - Chegamos?
É alí.
Vale. Prepárate.
- Podería ir rápido. - Vale.
Ben.
- Temos dez minutos. - É imposible. Non é normal.
Deberiamos ter xa o primeiro paquete.
Charly?
Ímolo facer anacos. El e a súa familia.
Fillo de puta!
Aparta! Iso apesta!
Maldita sexa!
- Merda! - Merda!
Talvez estean xa na porta.
Vounos chamar.
Cólleo.
Charly.
- Ola. - Ola.
- Onde estades? - O carallo da chave non abre!
- Non xira. Está atascada! - Merda.
- Non a podo mover. - Escoita. Vouvos ir buscar eu, vale?
Vouvos ir buscar.
Vou entrar agora.
- Ola? - Charly?
Charly?
Merda!
Merda.
Quedamos sen batería.
Ola?
Vou entrar.
Charly dixo que nos viña buscar.
Déixame a min.
Vale.
Mais ten coidado.
Non apertes tanto.
- Dixo que hai que pulila. - Vale. Con coidado.
E ti aquí? Hai unha cámara. Ponte aí.
Non sabes que hai detrás.
- E se hai un garda? - É a única entrada.
E Serge chegará enseguida.
Andar 125 pasos polo céspede ata a porta. Alí está Charly e abriranos a porta.
Vale. Polo atrio.
Baixar polas escaleiras. Esperar e mirar. Virar.
- Andar 125 pasos. - Vale.
Charly estaranos a esperar onda a porta.
- E abriraa. - …abriraa.
Vale.
Ben. Entremos.
Ti quedas aquí.
Era a miña chave. É culpa miña. Arranxareino eu.
Non é culpa túa. Queda aí.
Non deixarei o meu amigo só.
Amigo ou non,
síntoo, mais non me serves de nada dentro.
Quedas aquí.
Mimá!
Veña, vamos.
Espera.
Á porta. Vamos. Fóra.
- E agora? - Espera.
Subamos.
Veña, vamos. Bule!
Non ten frío?
Vai ser unha noite inesquecible. Presíntoo.
Aínda poden saír mal moitas cousas.
Unha noite gloriosa.
Vale.
Paolo?
- Serge? - Si.
- Hai un problema. O alemán fuxiu. - Que?
Reforza a vixilancia da familia. E a túa. Logo chego.
Non!
Vamos.
- Non quedes parado! A pistola! - Diríxese ao seu cuarto.
Maldita sexa!
- Fuxiron. Atopádeos! - Si, madame!
Xa case está.
Alí adiante está a saída. Seguídeme.
Ei!
Correde!
- Rápido! - Corre!
Corre!
Vamos, máis rápido! Bule!
Rápido, vamos!
Vamos! Máis rápido!
Detédeos!
Son Joseph! Correde!
- A que esperades? - Veña! Vamos!
Corre! Vamos!
Alí adiante!
Corre!
Rápido, vamos! Bule!
- Subide! Rápido! - Sigue! Vamos!
Sube. Eu teño que ir a por Charly!
Teño que…
- Que pasa? Subide dunha vez. - Merda, sube!
Arranca!
Todos dentro?
Quieto. Podes?
Moi ben.
Aguantas así?
Mamá.
Eu.
O home.
Ei! Aguanta.
A muller.
Charly.
Vale, quieto. Suxéitao. A túa vida está en xogo!
Merda!
Vale. Necesito algunha especie de pinza.
Ves algo aí? Na caixa de ferramentas? Quieto!
- Isto? - Perfecto. Lume? Temos lume?
Teño que cauterizar a arteria.
Quenta as tenaces. Despois, dereito ao hospital.
Non te movas!
Vale. E…
Moi ben. Estalo facendo moi ben.
Markovic.
Markovic!
Escaparon? Conseguírono?
A miña familia está a salvo?
Non, Serge. Déixao.
Abre os ollos.
Quero presentarche alguén.
Levantádeo.
Vas morrer!
Ti.
Oín falar de ti.
Es un rei onde vives.
E renuncias a todo,
e vas e perturbas a paz nunha cidade remota.
A miña cidade!
Só por vinganza.
Respecto iso.
Temos que ser estritos.
Temos que ser feroces.
Mais ti non o es.
Ou si?
Ti querías vir aquí cunhas ratas dos suburbios e unha pistola.
Cres que terías sobrevivido?
Non.
Non querías.
Queres morrer.
E ti.
Como acabaches aquí?
Como deixaches que pasase?
Con tanta xenialidade, tanto amor.
Merecedes a oportunidade de matarvos entre vós.
E eu merezo velo.
Quen sobreviva poderá marchar.
Ei! Vamos!
Esperta!
- Esperta. - Joseph!
Joseph.
Ei.
Joseph.
Veña! Ti podes.
Joseph. Vamos.
Ola. Tranquilo.
Ten que ir ao hospital. Aperta ben.
Vou a por Jonas.
Creo que o conseguín.
Está estable, mais temos que ir ao hospital.
Ei.
Todo vai saír ben.
- Vamos. - Veña, que aprenda.
Xefe, estamos contigo.
Móvete!
- Vamos! - Dálle!
Loitade dunha vez!
Hassan, para! Non ten sentido!
Hassan!
Non nos deixará marchar a ningún.
Es un asasino e morrerás coma un asasino.
Vamos! Pelexade!
Non paredes!
Faino. A que esperas?
Ou morremos os dous…
Vale.
…ou vivimos os dous.
Escoita. Esa muller minte.
Dáme igual vivir ou morrer.
Igual que a ti che deu igual meu irmán.
Eu non quería! Escóitame!
Escoita, Hassan!
Escoita!
Eu non quería.
Escóitame dunha vez.
Non te vai deixar marchar.
Ou morremos os dous
ou vivimos os dous.
Confía en min.
Intenta vivir.
Déixanos vivir.
Divertímonos abondo. Mátaos.
Vale.
Vamos!
Non! Detédeos! Van saltar!
Non!
Merda!
- 3-3! - Si!
Eu tamén. Coas dúas.
Bo partido.
TBILISI
Cara, facémolo.
Cruz, volvemos para a casa.
- Diga? - Estou na cidade.
- Vale. Tes o "kuduk"? - Si.
- Ben, iso é bo. - Téñoo.
Dime onde estás. Enviareiche un chofer.
Non.
Entregareicho en persoa.
Enviareiche a hora e o lugar
onde nos veremos.
Si.
Ben, vale.
En marcha.
Subtítulos: Lorena Pereiras