Een man die op Macher leek, werd gezien op een feest...
op Windsor College in 1997.
Het jaar waarin de moorden plaatsvonden. - Dat is nooit bevestigd.
Dat is wel...
Krijg nou wat. - Dat was een lange rit.
Krijg nou echt wat.
Kun je een foto maken? - Ja.
Zo.
Wacht. Nog één.
Ik moet plassen. Kom, naar binnen.
De code is...
7-8-2-2.
Ben je klaar om...
het Macher-moordhuis te beleven?
O mijn god. Ongelooflijk. - Wauw.
Een echt moordhuis. Perfect.
Toch? Het is precies hetzelfde.
MACHER-MOORDHUIS
Hoe vet. Nepbloed.
Kijk dan.
Ik plas bijna in m'n broek.
Hier schoot Sidney Prescott Billy Loomis in z'n kop...
Nadat ze hem had gestoken.
Waar is de wc? - In die kast verstopte Sidney zich.
Weet je nog, voordat ze hem stak.
Gevonden.
Hoe vet.
Dit is zo vet.
Ongelooflijk.
Amber. En Richie.
Scott?
Waar ben je?
Wat is er? - Ghostface is hier.
Hij staat daarbinnen. Met een masker.
Waar heb je het over? - Iemand met een Ghostface-masker.
Ga daar niet heen. Scott.
Jullie gaan vannacht dood.
Nep.
Hoe vet.
Hij heeft een bewegingssensor. Kijk.
Hou je van horrorfilms?
Moet je zien.
Hoe vet. Best geavanceerd.
Hij leek echt. - Dat is vet.
Wauw. Hij zit in het stopcontact. - Wat?
Dus dit is het. - Gadver.
Hier hield Stu een feest om Sidney te lokken.
Men zegt dat Billy het brein was, maar ik ben team Stu.
Wie is jouw favoriet? - Mijn favoriete moordenaar? Geen.
Doe je nou zo? - Wat wil je dan?
Hier liet Sidney een tv op Stu vallen.
Ze sloeg z'n hersens eruit. - Maar ging hij echt dood?
Je hoorde de podcast. Sommigen denken van niet.
Nee, ze vonden een lijk. Begraven en al.
Dat kun je niet faken. - Kom, naar de keuken.
Amber Freeman werd verbrand
Hier hebben Sidney en Gale haar geroosterd.
Ja, levend verbrand. Vreselijke dood.
O mijn god. - Nep.
Hilarisch.
Daar gaan we.
Hallo? - Hallo, Scott, Madison...
welkom in het Macher-moordhuis.
Bevalt het? - Zeker.
Hou je van horrorfilms?
Zeg iets. - Mijn vriend wel.
Wat is je favoriet? - Stab 1.
We spelen een spel. Horrorquiz. Drie vragen.
Fout is dood. Eén:
Wie sterft eerst in A Nightmare on Elm Street?
Tina Gray. - Goed.
Twee: Hoe heet de dochter in The Amityville Horror?
Alice. - Goed. De laatste:
Hoe oud was Jason Vorhees toen hij verdronk in "Friday The 13th"?
In " The Final Chapter" horen we dat mevrouw Vorhees hem kreeg in 1946.
En in het origineel zien we in een flashback dat de begeleiders in '58 stierven.
Jason verdronk dus de zomer ervoor, in '57.
Geboren in '46, verdronken in '57...
Dus elf. Jason was elf.
Fout, Scott.
Nee, het klopt. - Jason is nooit verdronken.
Indrukwekkend, Madison. Scott mag blij zijn met jou.
Dan krijg ik dus niet de kans om jullie neer te steken.
Fijne nacht. En vergeet niet ons vijf sterren te geven.
Vind je dit niks? - Nee.
Waarom ben je mee? - Jij wilde dit.
Ik dacht dat het leuk was, maar het is nep.
Zullen we naar huis gaan? Ik doe dit alleen als jij het wil.
Wil je nu naar huis? - Ja.
Nee, het is te laat.
Sorry, ik doe m'n best.
Ik moet plassen. - Gang links.
ONBEKEND NUMMER
Hallo? - Je gaat vannacht dood.
Scott, waarom bel je? - Ik ben Scott niet.
Oké...
Wie dan? - Degene die je doodt.
Die stem is best sexy, maar je moet oefenen.
Luister, trut, ik snij je open en trek je ingewanden eruit.
Noemde je me een trut?
Ik zei dat ik m'n best zou doen, maar dit is niet leuk.
De lol is voorbij, Madison.
Scott?
Ze gaan je niet op tijd bereiken.
Scott. - We zijn nog niet klaar.
Rot op.
Rustig, ik ben het. - Wat doe je nou?
Je sloeg me. - Wat is er mis met jou?
Sorry, ik dacht...
Je wilde het toch leuk maken? Slecht idee.
Ja, dat was het zeker.
Dat ding bewoog. - Ja, hij is elektrisch.
Nee, hij bewoog... anders.
Je liet me schrikken. Ik krijg nog een hartaanval zo.
Sorry. - Wat doe jij hier?
Nou...
Ik ben hier nog nooit binnengeslopen.
Ik verveelde me thuis.
Ik zat tv te kijken...
en ze draaiden "Stab".
Toen moest ik aan jou denken. - Klinkt niet geruststellend.
Billy sloop ook bij Sidney naar binnen... - Dat weet ik.
Als mijn moeder je ziet... - Eén kusje maar.
Kun je aankloppen? - Dat deed ik.
En wachten tot ik open doe? - Is er iets?
Nee, alles is goed. - Zeker weten?
Hoe gaat het daar beneden, Ben? Achter het bed?
Goedenavond, mevrouw Evans. Hoe gaat het?
Ik ben moe, Ben. En het is laat.
Daarom wilde ik u niet storen door... de deur te gebruiken.
Wat attent.
Eruit. - Maar hij is er nu toch.
Geeft niet, ik ga al.
Welterusten, Tate.
Sorry dat het zo laat is. Dat was mijn idee.
Tatum wist van niets. - Dat doen we niet nog eens, toch?
Ik ben echt geen slechte. - Welterusten, Ben.
Hypocriet.
Jij liet vroeger ook jongens naar binnen sluipen.
We hebben de film gezien.
En daarom gebeurt dat hier niet.
Waarom mag je hem niet?
Ik heb niks tegen hem. Je moet gewoon verstandig zijn.
En hem niet blind vertrouwen. - We neuken niet, als je dat denkt.
We willen wel, maar we zijn er nog niet klaar voor.
Als je twijfelt...
dan ben je er niet klaar voor. - Hoe wist jij het?
Ging het bij jou echt zo? Zoals in de film?
Het is koud hier.
Zullen we dat soort dingen overdag bespreken?
Geen jongens meer via het raam, oké?
Welterusten.
Hoe erg was het? - Ik was heel beleefd.
Ze is niet de eerste die een jongen binnenlaat.
Ja, dat zei ze ook.
Als dat het enige is wat ze me kan verwijten, kan ik daarmee leven.
Denk je dat ze het doen? - O, god, nee.
Nee. Nog niet. Maar we hebben nog zo’n vijf minuten.
Hoe oud was je toen je begon? - Net als jij. Zeventien.
Zei ik zeventien? Ik bedoelde vijftien.
Loog je tegen me? - Weet ik niet meer.
Weet je je eerste keer niet meer? - Nee, wat ik tegen jou zei.
Je zei dat je zeventien was. - Ik wilde niet overkomen...
Ga verder.
Je moest me als meer zien dan alleen een seksslaaf.
Heb je ook een brein? - Tja, zoiets.
Goedemorgen, chef. - Hoi, Woody. De muren staan.
Ziet er goed uit.
Hou van je. - Ik ook van jou. We missen jullie.
We houden ze bezig. - Hoi, mam.
Hoi, pap.
Dank je, Junie. Fijn dat jullie plezier hebben.
Hou van je. Bedankt dat je op de boefjes past.
Tot in het weekend.
Ze is dapper. - Zeker.
Wat? - Waar heb je die gevonden?
Op zolder. Ik keek naar wat oude kleren.
Mag ik ’m niet aan? - Je had het kunnen vragen.
Misschien moet je ’m uitdoen.
Wanneer worden ze weer aardig?
Dat is een beetje jouw schuld.
Je mag ’m wel dragen. - Nee, laat maar.
Tatum, sorry. Ik schrok even. Ik heb ’m niet gezien sinds college.
Ik dacht dat ik ’m had weggegooid.
Dat ene semester op Windsor waar we niet over praten.
Dat mogen we toch wel. - Sinds wanneer?
Jouw verleden is een taboe.
Wat? Nee hoor. Het staat online en in films en boeken.
Je kunt er zo induiken. - Ik mag niks vragen.
Hebben jullie vandaag repetitie?
Hoe gaat het met het stuk?
Vreselijk. Echt rampzalig.
Ik ben zo zenuwachtig, het is pijnlijk om te zien.
Ik had ook podiumangst. Ik ken dat.
Heb je toneel gespeeld?
Niet sinds college.
Maar maak je geen zorgen. Het komt goed.
Ik moet naar mijn werk.
Moederschap, jeetje.
Lekker gesprek.
Ik breng het zo. - Oké, dank je.
Druk? - Beetje ochtenddrukte, valt mee.
Hoi, mevrouw Evans. - Hoi, Lucas.
Kan ik om een ​​viervoudige espresso vragen? - Ja, zeker.
Vierdubbele espresso? - Ja, lange repetitiedag.
Welke rol speel je? - Ik ben gewoon... lichttechnicus.
Vet. - Ja.
Ik zag gisteren over de Ghostface-moorden in New York.
Heb je dat gezien? - Nee.
Niet zo goed als de Netflixdocu, maar wel oké.
Goedemorgen. - Hoi.
Zei hij iets? Vroeg hij naar Dateline? - Geeft niet.
Jawel. Ik zei toch dat je dat niet moest doen.
Dat deed pijn. - Mooi.
Ik hou van true crime, mam. Sorry, mevrouw Evans.
Ik wil een podcast maken. Die moorden in New York zijn perfect.
Moet je niet gaan repeteren? - Jawel.
Ga maar. - Oké. Doei.
Sorry. - Geeft niet. Wat wil je?
Hé, wacht even. - Hoi.
Leuke look. - Waar heb je die jas vandaan?
Dank je. Van mijn moeder. Echt 90's vintage.
Doe er wat glitter en parels op. - Ja.
Feestje bij mij vanavond. Ik heb een hoop weed-gummies van m'n ma.
Je mag zelfs die engerd meenemen. - Hij is geen engerd. Hij is gewoon diep.
En hij heeft een lekkere kont.
True crime is dom. Hij is geobsedeerd door mijn moeder.
Mag je van je moeder wel weg vanavond? - Geen idee.
Ze zit weer in zo’n overbezorgde moederfase.
Als iemand recht heeft om gek te doen, is het jouw moeder wel.
Ja. Ik heb alle "Stab"-films gezien. Gek dat ze niet opgenomen is.
Kijk wie daar is. - Hoi.
Goedemorgen, zonnetje. - Hoi, Tay.
Hoi, schat. - Hoi. Wil je een lift?
Kom. - Ja. Niet meer lopen.
Gordel om. - Oké.
Karl.
Dank je.
Sorry voor Lucas. - Laat maar.
Je bent een soort beroemdheid voor hem.
Jullie zijn hecht, hè? - Ja. We hebben alleen elkaar.
Praat je met hem over je leven van vroeger?
Nee. Er valt niet echt veel te vertellen...
over zijn gewelddadige klootzak van een vader en hoe hij me kapotmaakte.
Wat is er aan de hand? - Ik weet het niet.
Tatum en ik zitten even niet op één lijn.
Ze wil alles weten over mijn verleden.
Maar dat zit vol doden. Dat wil ik niet met haar delen.
Dus ik hou m'n mond, zij wordt boos, en zo blijven we rondjes draaien.
Ze is je dochter. Het is logisch dat ze dingen over je wil weten.
Mijn kinderen moeten zichzelf kunnen zijn zonder in angst te leven.
Ze moeten zich veilig voelen. - Maar de wereld is niet veilig, Sid.
Als we ze te veel beschermen, leren ze zich niet te verdedigen.
Wees niet bang, blijf maar hier
Je bent veilig in je droomwereld
Ik kom zo even bij je kijken, kom je met me mee?
Want je kunt alles aan
Je kunt nieuwe dingen leren
Ik zeg je, het leven is zo mooi
Mooi
Kijk uit.
Sorry. - Kutzooi.
Ik zit vast. - Nee.
Nee. Doe het zaallicht aan.
Waar is Aaron? Aaron.
Hier. Ik raakte in paniek. Ik flipte door Fluffy.
Wil je me vermoorden? - Sorry.
Ik zie geen steek zo. - Chloe.
Ja. Ik ben hier, ik ben hier.
Mijn voet blijft achter die tas haken.
Rustig, diva. - Sorry, Hannah.
Geeft niet. Ik ben geen diva, ik speel er alleen een.
Maar dat weet je niet. Dus wees bang. - Rot op.
Hannah. Hannah, lieverd.
Jij en Aaron moeten oefenen.
Ik miste mijn cue. Dat was mijn fout.
Tatum, kom eens.
We moeten het over je Fluffy hebben. - Ik zie niets door dat pak.
Het is meer dan dat. Je oogt levenloos. Fluffy moet energie hebben.
Honden zijn levendig.
Je bent te onzeker. Waar is je zelfvertrouwen?
Geef die rol meer kracht. - Ik probeer het.
Je bent de dochter van Sidney Prescott. Laat die innerlijke kracht zien.
Eerlijk? Ik had meer van je verwacht.
Wat een eikel. - Je speelt een hond.
Alleen blaffen. Zo diep is het niet.
Hé, negeer hem.
Ja, negeer hem. - Laat Willis je niet raken.
Je Fluffy is top. - Dank je.
Ik trek dit pak uit.
Ik help je wel.
Vergeet het feest vanavond niet. - Oké.
Help me hieruit. - Komt goed.
Ziezo.
Ben ik echt zo onzeker? - Vergeet die gast.
Wees gewoon eerlijk.
Niet onzeker, maar wel een beetje verlegen. Op een leuke manier.
"Verlegen" is gewoon "onzeker".
Vind je dat ik weinig zelfvertrouwen heb? - Hier ga ik me niet mee bemoeien.
Waarom val je op mij? - Dat is een lange lijst.
Oké, noem één ding.
Nee, dat klinkt te flauw.
Zeg het toch.
Ik vind het leuk hoe je naar me kijkt. Daar moet ik altijd van glimlachen.
Of als je iets zegt waar ik om moet lachen.
En later denk ik eraan terug en moet ik weer lachen.
Dat vind ik echt fijn.
Dat was niet flauw. Dat was juist mooi.
Hallo? - Hallo, Sidney.
Raad eens wie het is. Heb je me gemist?
Ik zie dat je een nieuwe stad hebt gevonden.
Doet me denken aan thuis. - Kennen wij elkaar?
Zeker. Ik was gisteravond nog in Woodsboro.
Een bloedhete avond.
En nu ben ik in Pine Grove.
Waarom ben je hier? - Vanwege jou, Sidney.
Je werd gemist in New York. Het is niet hetzelfde zonder jou.
Maar jij had het druk met je man en je gezin.
Je weet veel voor iemand achter een stemvervormer.
Deze keer verstop ik me niet, Sidney.
Verrassing, Sidney.
Even nodig om bij te komen? Zo te zien wel.
Leuk geprobeerd. Stu Macher is dood. - Echt?
Daar ben ik het niet mee eens.
Wat geweldig om je weer te zien.
Ik was altijd al fan van je.
We gaan weer plezier maken zoals vroeger...
maar zonder Billy, Randy of Tatum.
En je dochter heet ook Tatum. Schattig.
Beetje vreemd, maar heel schattig.
En ze is... zo mooi.
Praat niet over mijn dochter.
Prima, maar ik sta wel bij de aula van haar school.
Waag het niet.
Showtime, trut.
Hé, chef.
Dit moet je horen. Woodsboro heeft gebeld.
Momentje. Hoi, lieverd.
Ga meteen naar de aula. - Wat?
Er zit een moordenaar achter Tatum aan.
Oké. Alle eenheden naar de aula.
Ik ben onderweg. - Schiet op, Mark.
Begin met opstijgen en landen. - Oké.
Klaar? - Klaar.
Die landing was wat hard. - Sorry.
Te schokkerig. Rustiger. - Oké.
Nog eens.
Doe maar.
Hé, Aaron?
Dit is mijn lieve stem.
Aaron, laat me naar beneden.
Laat me zakken.
Dit is niet grappig.
Haal me hieruit. Het doet pijn.
Wat nou?
Nee, wacht.
Blijf uit mijn buurt.
Ga weg.
Nee, wacht.
Ik wil niet sterven.
Tatum...
Klootzak.
Sluit alle uitgangen af.
Tatum.
Mam, wat doe je hier? - O god. Oké.
Ik was hier niet. Ik was al weg. - Hij was thuis bij mij.
Oké. Waar was jij? - In het kostuumhok.
Niet toen ik daar was. - Was jij hier?
Hij ging weg, ik was er, maar ik heb je niet gezien.
Ik zat in de kleedkamer. - De hele tijd?
Nee. Niet de hele tijd.
Ik ben even naar huis gegaan, gegeten en een Aperol Spritz.
Serieus? We hebben niet eens een invaller.
De dader is gevlucht. Hij kende het gebouw.
Alles was goed voorbereid. - En de kinderen? Je moeder gebeld?
Ja. Heel Denver zit er bovenop.
Twee dode tieners... Wat in vredesnaam, Mark?
Je staat er niet alleen voor. We lossen dit op.
Als dit Stu is... - Nee. Die ligt begraven in Woodsboro.
We sturen die opname door.
Ze zoeken uit wie het is. We krijgen hem wel.
Ben is toch zo’n computernerd?
Zijn alle jongeren dat niet?
Hij wilde naar IT op Carnegie Mellon.
Ja, maar tegenwoordig kan iedereen deepfakes maken.
Haal Tatum maar. We gaan zo naar huis.
Tatum, we gaan.
Jij niet. - Mam.
Nee. - Maar mevrouw Evans...
Het is oké. Ga maar. Ik bel je.
Waarom doe je zo tegen hem? Hij is geen moordenaar.
Dat weet je niet. - Niet iedereen is Billy Loomis.
Omdat jij niemand vertrouwt, is niet iedereen onbetrouwbaar.
Niet hier.
Ze checken het huis. - We haasten ons.
Alles veilig. - We doorzoeken de buurt.
Goed. Geef ons even. Kom.
Pak je spullen. Over vijf minuten gaan we.
Wacht, ga jij niet mee?
Ik ga die klootzak pakken.
Waar is je noodtas? - Die heb ik al lang uitgepakt.
Dus we slaan gewoon op de vlucht? - Ja.
De grote Sidney Prescott die vlucht?
Met jou is het anders. - Ze hebben Hannah vermoord.
We kunnen niet zomaar gaan. - Ik ken dit verhaal.
Als we blijven, vallen er meer doden. Ik ga jouw leven niet riskeren.
Waarom heb je me hier nooit op voorbereid?
Misschien had ik haar kunnen redden. - Pak wat je nodig hebt.
Waarom vertrouw je me niet? - We moeten gaan.
Neem dit. - Waarom is het licht uit?
Ik dacht dat jij dat deed.
Tatum. - Blijf achter me.
Tatum.
Pap.
Laat haar alsjeblieft gaan.
Mark, leg dat wapen neer.
Lieverd, rustig maar. Kijk naar mij.
Je moet mij hebben. Laat haar gaan.
Omlaag.
Mark. - Pap.
Rennen.
Hierlangs.
Wat doe je?
Rot op.
Waar zijn we? - Hier zitten we veilig.
En hij kan niet binnen?
Nee. - Wat is dit?
Een uitgang. Ik haal je vader. Blijf hier.
Mam, laat me meekomen. - Oké. Schiet op.
Tot aan het einde. - Oké.
Mam. - Deze kant op.
Mam. - Schiet op.
Schiet op.
Mam. - Ga.
Oké. Hierlangs.
Bel de politie. Nu. - Help. Help ons.
Hé, gaat het?
Gaat het met jou? - Ja.
God, ik hou van je. - Ik ook van jou.
Had ik hem? - Je had hem.
Chad, pak de camera. Mindy, maak je klaar.
Blijf in de auto, mevrouw. - Rot op.
Mam. Pap.
Gaat het? - Ja.
Dat was heftig. - Dat was vet. Film dit.
Je moet altijd klaarstaan. - Ik verwachtte geen doodrijden of zo?
Meteen bij aankomst? Maar volgende keer ben ik er klaar voor.
Gaat het, chef? - Druk erop.
Blijf stil zitten.
Je bloedt. - En?
Hoe gaat het met Mark? - Die kan wel wat hebben.
Gale, hij zei dat hij Stu was. - Pardon?
Stu.
Stu Macher? Die dode Stu?
Laten we die klootzak ontmaskeren.
Chef? - Doe maar.
Wie is dat?
Geen idee. Ik zag hem vandaag in de koffiebar.
Zeker? - Ja.
En niemand kent hem? Dat is vreemd.
Ja. Het is altijd iemand die je kent.
Nog wat beelden? We hebben al genoeg.
Wat moet ik zeggen? Ik wilde remmen en gaf gas.
Karl Allen Gibbs. Ontsnapt uit een psychiatrische kliniek.
Drievoudige moordenaar. Enig idee waarom hij achter jullie aan zat?
Nee. - Dank je, Cooke.
Mooi. Die doet niemand meer wat. - Nee.
Dit ging te makkelijk. Er is er altijd meer dan één.
Sidney, Stu Macher is dood.
Hou Tatum in de gaten.
We moeten live.
Ik haal Gale. - Nee.
Nee, daar doe ik niet aan mee. - Ze zeiden niet dat Gale moest.
We worden ontslagen. - Doe het.
Drie, twee, één... O nee.
Nog één keer en ik ruk jullie strot eruit.
We weten dat Gale Weathers van het geschrapte programma...
"Goedemorgen met Gale Weathers" in de stad is.
Robbie Rivers, WFPO. Mag ik vragen...? - Flikker op.
Bekende gezichten. Wat doen jullie hier?
We zijn hier kort. - Met Gale Weathers?
En dan rijden jullie toevallig een ontsnapte patiënt aan...
voor het huis van Sidney Evans? Wat speelt hier?
Zoek je eigen verhaal. - We helpen je niet.
Kom op, gun een lokale reporter wat.
Hé, Sidney.
Jammer dat dit weer gebeurt, mevrouw Prescott.
Mevrouw Evans, Lucas. - O ja. Sorry.
Lucas, weet jij iets van AI? - AI? Nee, daar begin ik niet aan.
Dat wordt onze ondergang.
Waarom vraag je dat?
Wees voorzichtig, Jes. Houd de deuren dicht.
Oké, kom op.
Jij bent Gale Weathers. - En jij bent?
Lucas.
Wat doe je hier? - Mijn zoon. We zijn buren.
Vrienden van de familie. - Ja.
Hou je van horrorfilms, Lucas? - Ja, ik ben er gek op.
Ook de "Stab"-films? - Die ken ik uit m'n hoofd.
Wat doe je? - Mam, dat is Gale Weathers.
Die films zijn gebaseerd op haar boek.
Ja, lieverd, maar hoe ze naar je kijkt bevalt me ​​niet. Laat mijn zoon met rust.
Sorry, jongen. - Geeft niet.
Iedereen is verdacht. - Maar de dader is toch dood?
Hoe weet je dat er maar één is?
Excuseer.
Blijf weg bij dit huis tot dit voorbij is.
Kom.
Hoe wist je dat je hier moest zijn?
Toen die twee moorden in het Macherhuis bekend werden, ging iedereen daarheen...
maar mijn gevoel zei: Woodsboro is klaar.
Mark laat de oproepen analyseren om te checken of ze nep zijn.
En als ze echt zijn? Leeft Stu nog?
Goed verhaal, maar dat slaat nergens op.
Wat is er?
Zenuwschade van de aanval in New York.
Je had geluk dat je er niet was. Het was wreed.
Bedankt. Aangenaam, Tatum.
Tatum? Zoals...? - Ja, die.
Ja. - Wat doen jullie voor Gale?
We zijn haar stagiairs. Na haar ontslag ging ze terug naar misdaadjournalistiek.
Ze is nu misdaadverslaggever. Ze leert ons alles over het vak.
Zeg geen "vak". - Oké.
Eerder dat wij Gale leren hoe je goede content maakt.
Zeg geen "content". Het gaat goed, behalve dat Mindy haar spotlight wil stelen.
Het gezicht van de toekomst.
Intussen leren we over carrièreval en mislukte comebacks.
Waar beginnen we?
Beginnen met wat? Ik...
Ik begin nergens aan. - We moeten de moordenaar vinden.
Die man op de weg, Karl Gibbs, is geen willekeurige moordenaar.
Het is altijd iemand uit je verleden. - De politie kan het wel aan.
Het is jouw man. En we moeten hem helpen.
Wil je niet weten wie erachter zit? - Ik kan dit niet meer, Gale.
Ik moet bij mijn familie zijn en hen beschermen.
Daarom moet je me helpen. Degene die achter je aan zit, stopt niet.
Is dat niet Gale Weathers? Hoi. O, mijn god.
Jammer van je show en dat je ontslagen bent.
Nee, mijn contract is niet verlengd. - Dat interesseert me echt niets.
Sorry dat ik je vriend heb aangereden. - Doe je niet zelf het vuile werk?
Dat doe jij ook niet. Je hebt een oude, irrelevante feeks ingehuurd om te helpen.
Zo triest. Wat is er met jullie gebeurd? Jullie hadden zoveel energie.
Je gaat dood, AI-klootzak.
We zien wel hoe nep ik ben als ik je in je keel steek.
Want ik kom je halen en ga van elke seconde genieten.
Dat was echt vreemd.
Het psychiatrisch ziekenhuis van Fallbrook. Dat is een paar uur hier vandaan.
Daar is ze. Ik wist dat je daar nog ergens zat.
Je hebt gelijk. Het stopt niet, tenzij ik het stop.
Ik ben zo snel mogelijk terug. - Mam, ik wil met je mee.
Nee, schat, het is gevaarlijk. - Waarom doe je het dan?
Omdat ik het aankan. - Mam.
Je hebt die vaardigheden niet. - Leer het me dan.
Ik wil niet eindigen zoals de andere Tatum.
Je hebt me vernoemd naar een meisje dat haar hoofd verloor door een garagepoort.
Ze was mijn vriendin. - En ze is dood.
Ze was een slachtoffer, geen vechter. Ik wil een vechter zijn.
Luister, schat. - Fijn om te weten wat je van me vindt.
Ze heeft net een vriendin verloren. Ze is van streek.
Houd haar weg bij Ben. Hij mag hier niet komen.
Er zat iemand op zolder. Dat kan hij geweest zijn.
We monitoren alle telefoons, mails en IP-adressen van haar vrienden.
Als Ben of een vriend erbij betrokken is, komen we daarachter.
Ze heeft gelijk. Ik beschermde haar en maakte haar daardoor kwetsbaar.
FALLBROOK PSYCHIATRISCH ZIEKENHUIS
Oké. Prima.
Oké, Terry. Nogmaals bedankt.
De lijkschouwer zegt dat er geen papieren zijn van Stu Macher.
Die van '96 is dood, dus we kunnen het niet vragen.
Dus de papieren zijn weg? - Of gestolen.
Alsof zijn lichaam nooit in het mortuarium is aangekomen.
Of... - Het is echt Stu. Kom.
Hier zijn jullie badges. - Dank je.
Alsjeblieft. - Dank je.
Waarmee kan ik helpen? - Gale Weathers, Channel 7 New York.
We doen een verhaal over Karl Gibbs. - Dat dacht ik al.
De politie doorzocht hier alles de hele nacht.
Mogen we zijn kamer zien? - Nou...
Dat moet kunnen. Deze kant op.
Wat kun je ons over Karl vertellen? - Hij was vrij gewelddadig.
Hij vermoordde drie vrouwen twintig jaar geleden.
Waarom ging hij achter Sidney Prescott en haar familie aan?
Dat weet ik niet.
Maar fijn dat je oké bent. - Dank je.
Sprak hij ooit over de Ghostface-moorden?
Of de "Stab"-films? - Volgens mij niet.
En deze?
Dat is John.
John? - Ja, John Doe.
Hij wist zijn naam niet. Amnesie na het letsel.
Wanneer kwam hij hier? - Voor mijn tijd.
Ik werk hier 16 jaar. Eind jaren 90, denk ik.
Zijn kamer was daar. Willen jullie die zien?
Hij zwierf rond. Sliep op straat in Californië of zo.
Op een dag knapte er iets en viel hij een scholiere aan.
Ontoerekeningsvatbaar verklaard en hier geplaatst.
Waar is hij nu? - Vrijgelaten.
Twee weken geleden. - Weet je waarheen hij ging?
Daarvoor heb je een bevel nodig.
Dus John Doe en Karl brachten veel tijd samen door?
Ja, ze waren goede vrienden.
Zeer hecht.
De buurjongen is verdacht. Hij staart naar het huis.
Ik heb drie dagen teruggekeken.
Als hij op zolder zat, moet hij binnen zijn geraakt.
Zijn de beelden gemanipuleerd? Hij is duidelijk handig met IT.
Geen idee. - Hebben jullie alles gevonden?
Ja. De waterdruk was perfect, bedankt.
Oké, goed. Nou...
Waarom zijn jullie hier?
Het spijt me, ik bedoel...
Na alles wat jullie meemaakten, zijn jullie niet bang?
Bang? Noodzakelijk. Mijn doel is succes. En Gale Weathers overtreffen.
Als inwoners van Woodsboro is dat onze plicht.
Onze oom Randy kende je moeder.
En ik ga de moordenaar ontmaskeren. - Ze zat vaak fout.
Dat is geen steun. - Hoe ontmasker je een moordenaar?
Hoe ontmasker je een moordenaar?
Verzamel iedereen en doe een Agatha Christie.
Hoe weet je wie het is? - Meestal iemand die je kent.
Waarschijnlijk je vriendje. - Te voor de hand liggend.
Dat wil hij dat je denkt. - Het is mijn vriendje niet.
We moeten alle verdachten verzamelen. - Er is avondklok.
Misschien lukt het. Ik moet mijn vader ontwijken.
Dat gaat lastig worden. Hij is politiechef.
Maar als we weten wie het is, kan hij ze arresteren.
Als we kunnen helpen, doen we dat.
Ik ben het zat om nutteloos te zijn.
Dat was Cooke. Ze traceren zijn telefoon als hij me weer belt.
Dus we moeten wachten tot hij belt? We moeten hem kunnen uitlokken.
Wat als ik je gaf waar je al sinds 1996 om vraagt?
Een interview.
Krijg nou wat.
Wanneer komt dat bevel? - Ik zoek het uit, chef.
Goed. Bel me zodra Sids telefoon overgaat.
Tatum.
GESLOTEN VANWEGE AVONDKLOK
GESLOTEN
Hoi. Ben en Lucas zijn er al.
Oké. Dit zijn Chad en Mindy.
Hoi, ik ben Chloe. Kom binnen.
Dus je ouders bezitten dit hier? - Ja, maar ze weten niet dat we hier zijn.
Hoe gaat het?
Wat drinken we?
Hier is pizza met pepperoni en champignons.
Bedankt, Chlo. - Wat is er met jullie?
Ze willen helpen uitzoeken wie hierachter zit.
Denken ze dat een van ons het is?
Ja. Maar dat denk ik niet.
Dus die dode van 30 jaar geleden is niet dood?
Hoe kan Stu Macher nog leven? Waar zat hij al die tijd?
Heeft niemand hem herkend in 30 jaar? - Een belachelijke retcon van de franchise.
Deze keer draait het om nostalgie. - Min, we hadden het over regels.
Daarmee zouden we stoppen. Daar staan we boven.
Wie het ook is, wil Sidney weer in het spel.
Ze is een scream-queen. Dit loopt slecht af.
Daarom zit Jamie Lee nog steeds in nieuwe Halloween-films.
We willen Wuthering Heights herlezen.
Maar dit is de realiteit. - Precies.
Diegene is fan van Sidney, niet van de Stab-films.
Maar niet de Sidney van nu. Die van 30 jaar geleden.
De Sidney die elk jaar een Ghostface uitschakelde.
Ze gebruiken Stu Macher om haar op te naaien, hij was er vanaf het begin.
De nacht dat de wrekende engel Sidney werd geboren.
Of het is Stu. Billy Loomis had een geheim kind. Wie weet?
Waar heb je die opnames vandaan? - Uit mijn moeders Cloud. Nep?
Als het nep is, is het goed gedaan. De schaduwen kloppen.
Ogen en handen hebben geen glitches of pixels.
Het kunnen echte oproepen zijn geweest.
Als het Stu is, weten we dat hij een handlanger heeft.
Hij kan niet op twee plekken tegelijk zijn, dus...
wie is het?
Waarom zou iemand van ons Tatum en haar moeder terroriseren?
Laten we naar motieven kijken. Sorry. Dank je.
Oké, Ben.
Vindt Sidney het goed met jou als Tatums vriend?
Moeders mogen de vriend nooit.
Je bent een mix van spierkracht en verstand.
Ik train lichaam en geest. - Dat klinkt echt raar.
Chloe. Je bent leuk, iedereen mag je.
Mooi haar. Geen duidelijk motief. - Precies.
Dat geloof ik niet. - Saai als iedereen je mag.
Daar heb je een motief: verveling. Typisch Stu Macher.
En jij, vreemde jongen. Je bent wel erg gefixeerd op Sidney.
Ze is een true crime-icoon. Ik ben niet geobsedeerd, maar...
Gefascineerd. - Muggenzifterij.
Ik zet in op de vriend. - Ik op de engerd.
Ik ben dat "engerd" zat.
Ik ben niet eng.
Eng is best sexy.
Mag ik nog een biertje? - Je krijgt wat je wil.
En zoals gezegd, dit is mijn verhaal.
Dat was de afspraak. - Ja, ja.
Alsjeblieft. - Oké. Daar.
We hebben drie camera's op jullie. We sturen vanuit de regie.
We hebben je telefoon nodig, zodat als hij belt...
Bedankt. Oké dames, we zijn live op alle zendernetwerken.
Dit is echt vet.
Hopelijk kijkt Stu mee. Klaar?
Wil je aardig doen? - Nee. Ik wacht hier al 30 jaar op.
Drie, twee...
Hallo, ik ben Gale Weathers. Hier is een interview met Sidney Prescott.
Wat nou? Mijn moeder is op tv. Channel 7.
Welkom, Sidney. - Hoi, Gale.
Iedereen kent je als iemand die veel brute aanvallen overleefde.
En nu hoor ik dat jij en je familie opnieuw worden aangevallen.
Wat is er aan de hand?
Mijn familie is twee keer aangevallen door iemand die Stu Macher beweert te zijn.
Maar Stu werd gedood in Woodsboro die nacht dat hij en Billy Loomis je aanvielen.
Ja. Maar nu ben ik daar niet zeker van.
Is dat waarom je hier bent?
Ik wil met hem praten. - Wat wil je zeggen?
Ik wil weten wat hij wil bereiken. Waarom hij dit na al die jaren doet.
Hij moet weten dat het niet hoeft door te gaan.
Zoom in. Verder inzoomen. - Laten we erover praten.
Misschien is hij een bange, kleine lul.
Hij stond aan de zijkant, niet de hoofdrol.
Is dat het? Wil je de hoofdrol? Ga je gang.
Bel me. Je hebt nu een platform.
Misschien kijkt hij nog niet. Laten we doorgaan.
We kennen elkaar al heel lang.
Heel lang, ja. - Hoe is onze relatie?
Ingewikkeld, maar sterk.
Je schreef een boek, "Uit de duisternis", over je trauma's.
En toch verdween je uit de schijnwerpers. Waarom?
Hoe meer ik erover sprak, hoe meer de duisternis groeide.
Je hebt drie kinderen.
Tatum is de oudste. Ze is 17, toch? - Ik wil niet over mijn kinderen praten.
Tatum is net zo oud als jij was toen dit allemaal begon.
Dat moet veel voor je betekenen. - Ik wil niet over mijn kinderen praten.
Je noemde je kind Tatum, naar het meisje dat al die jaren geleden werd vermoord.
Ik noemde haar naar een dierbare jeugdvriendin.
Zij was de laatste vriendin die ik vertrouwde.
Ben je bang dat je je trauma doorgeeft aan je kinderen?
Of erger nog, dat zij het doelwit worden van nieuwe aanvallen?
Sydney? - Oké, Gale. Stop.
Waar gaat ze heen? - We zijn zo terug. Of misschien niet.
Stop. - Oké.
Ga naar de outro, en maak je klaar. Ja.
Het was niet eerlijk. En het was gevaarlijk.
Maar je verdween, Sid. Mensen willen weten waarom. Ik wil dat ook weten.
Sorry. - Meen je dat?
Wat als ik je live had gevraagd naar Dewey?
Wat zou je dan zeggen? - Dat het goed met me gaat.
Dat zeg ik 500 keer per dag tegen mezelf om door te gaan.
Dit was een exclusief interview...
met Gale Weathers en Sidney Prescott Evans uit Pine Grove.
Dat was intens.
Ja. - Gaat het?
Sorry dat dit gebeurt. - Dit was een slecht idee.
Hoe ver is het naar de studio? Ik wil naar mijn moeder.
Heel dichtbij. Ik breng je wel. - Oké.
We zenden niet uit, en dit moet eruit. - Hallo?
Sid, wil je een knuffel?
We hebben op je gewacht. - Zodat jullie me kunnen traceren?
Ja, klootzak. Of zeg waar je bent.
Prima. Ik ben bij Parker's Tavern met je dochter.
Mijn dochter is daar niet. - Ze is zeker niet thuis.
Ze brak de avondklok. Stout meisje. Ik straf haar.
Verdomme. - Was dat het? Belt hij terug?
Je zei dat dit mijn verhaal was. Waar is het?
Bel de politie. Nu. Laat ze naar Parker's Tavern gaan.
Sidney.
Sidney. Verdomme.
Mark, Tatum is bij Chloe's restaurant. Ze loopt gevaar.
Verdomme.
Dank je.
Wat is dit?
Heb jij dit gemaakt? - Wat? Nee.
Ik maakte die om te zien of het kon.
Ik kan niet wachten om je te doden, Sidney Prescott. En je dochter.
En ik ga van elke seconde genieten. - Tate.
Jij was het. - Nee.
Tate.
Dat was geen groot succes, Min. We weten nog steeds niet wie het is.
Ik gok nog de engerd. - Ik ben te voor de hand liggend.
Zo voor de hand liggend dat het niet zo is. Wat ruikt hier zo?
Verdomme. De pizza zit nog in de oven.
Ik ga naar het toilet.
We hadden Tatum niet moeten laten gaan met Gen-Z-Billy Loomis.
Is het niet vreemd dat twee verdachten toevallig tegelijk verdwijnen?
Ik wil vannacht niet gestoken worden. - Laten we Tatum zoeken.
Oké.
Hij zit op slot. We zitten vast. - Er moet een andere uitgang zijn.
Die oven is echt klote.
Waar is die deur verdomme?
Hé. De keuken. Daar moet een achterdeur zijn.
Dit is niet goed.
Verdomme.
Hé, prinses.
De moordenaar zit daarbinnen. - Ik regel het.
Ik regel het wel.
Lucas.
Nee.
Doe open. Alsjeblieft.
Help. Help me. Hij probeert me te vermoorden.
Help me.
Ik heb je gevonden. - Zag je hem? De moordenaar?
Ik zag niemand. Jij sloeg me. Hard ook.
We moeten hier weg. - Tate, luister.
Ik ben het niet, Tate. - Ik weet het. Sorry.
Ik zou je nooit iets aandoen.
Nee.
Help.
Alarm Koffiezaak
Mam
In de koffiezaak moordenaar buiten
Wapen in kantoor
Tatum. - Mam.
Ik kom eraan. Oké? - Hij staat voor de deur.
GEEN SIGNAAL
Stomme telefoon. - Ik kan je niet horen.
Oké.
Tatum, luister. Ik haal het niet op tijd.
Maar ik blijf aan de lijn. Pak het wapen in de kluis.
Oké. De code is je geboortedatum.
Ik weet niet hoe die werkt. - Ik help je. Heb je oortjes?
Doe ze in. Je hebt beide handen nodig. - Oké.
Oké.
Wacht.
Ik hoor hem niet meer. Hij is weg.
Nee, hij zoekt een andere ingang.
Mam, schiet op. - Lieverd, luister.
Het pistool is geladen, dus je moet de veiligheid afzetten.
Zie je dat kleine knopje? Omhoog. Je ziet een rood puntje.
Ik zie het. - Nu moet je richten.
En dan trek je de trekker. Mik op zijn borst.
Als hij neer is, schiet je hem in het hoofd.
Dat kan ik niet.
Ik ben niet zoals jij. Dat kan ik niet.
Tatum, dat ben je wel. Je bent zoals ik.
Ik zag je interview. - Concentreer je, lieverd.
Wij doen dit samen.
Hij heeft Ben vermoord.
Hij heeft hem vermoord.
Nu moet je overleven. Oké? Dat is wat telt.
Oké. Schiet door de muur.
Waar?
Op de kalender. Schiet door de kalender. Nee, wacht.
Wacht. Hij beweegt. - Mam?
Rechts van de deur. Schiet hem. Nu.
Je hebt hem.
Je hebt hem. Oké.
Oké. Je moet om hem heen gaan. Maar schiet hem eerst in het hoofd.
Maar hij is dood. Ik heb hem.
Ja, maar schiet voor de zekerheid.
Schiet hem nu in zijn hoofd.
Tatum. - Mam.
Tatum.
Hallo, Sidney. Is het nu leuk?
Als je haar iets aandoet... - Rustig. Ik doe haar niets.
Niet voordat je hier bent om toe te kijken.
Waar ben je? - In het hart van de familie.
Tot ik het met een mes doorsteek. Kom alleen.
Welkom thuis, Sidney. We wachtten op je.
...wachtten op je. Bedankt dat je alleen bent gekomen.
Het maakt het makkelijker dat je je aan de regels hield.
Stop met die onzin. Als je Stu bent, kom tevoorschijn.
Waar ben ik?
Kun je me vinden?
Dit ben ik niet echt.
Wil je weten wie ik ben?
Herinner je me nog?
Ik vergeef je nooit wat je mijn zoon aandeed.
Ik zou het zo weer doen. - Je moeder heeft mijn leven verwoest.
Maar laten we eerlijk zijn. Ze heeft jou ook verwoest.
Net zoals jij je eigen dochter verwoestte.
Krijg wat, wie je ook bent.
Hier. Ik ben het, zus.
Zullen we een film maken?
Wat dacht je van een horrorfilm?
Ik heb aan een script gewerkt.
Kom op, Sid. We zijn familie.
Daar draait het toch om.
We weten hoe ver we gaan voor onze familie.
En vrienden natuurlijk.
Maar jouw vrienden sterven als ze bij jou in de buurt zijn.
Ik stierf voor jou, Sidney.
Betekent dat niets voor je? - Waar is mijn dochter?
Ik wil terug waar het begon.
Een telefoontje, een meisje en iemand van wie ze houdt, vastgebonden buiten.
Tatum, lieverd, het spijt me.
Wat wil je van me? Zeg het.
Jij. - Ja. Mij.
Of mij en Karl. - Karl is dood.
En ik zou dat ook zijn...
maar je dochter schoot langs mijn hoofd.
Je moet ze altijd in het hoofd schieten.
Toch, Stu?
Ik ben zo terug.
Mark.
Moet je zien. Hij leeft nog.
Wat een taaie flik. - Krijg wat.
Jessica. Wat?
Hallo, buurvrouw. Hoe gaat het?
Je dacht toch niet dat het Stu was?
Dat zou dom zijn. Stu is dood. In geest leeft hij, maar...
dood. Ik heb met AI gewerkt.
Ik was beveiligingsexpert bij Google.
Voor Fallbrook. - Dat met Stu was mijn idee.
Nee, dat was mijn idee. - Dat liet ik je denken.
Jessica, wat doe je? - "Jessica, wat doe je?"
Ik herken je niet meer. Wat is er met je gebeurd?
Je hebt me teleurgesteld, Sid. - Dit ben jij niet.
Wat dit ook is, het kan anders.
Het kan altijd anders. Excuseer.
Dat leerde je me in je boek.
Je redde mijn leven, Sidney.
Voor je het verwoestte.
Je kent mijn gewelddadig huwelijk toch?
Ik zat vast en zag geen uitweg.
Maar toen las ik "Uit de duisternis" van Sidney Prescott.
Zo'n goed boek.
En toen besefte ik dat er in jouw leven één simpele waarheid is.
Sidney Prescott doodt de schurk.
Dat is uw doel.
Jij bent een scream-queen in het echt.
Het laatste meisje.
Wat ben jij inspirerend.
Ik maakte plannen en deed pilates, en toen deed ik een Sidney...
en vermoordde mijn man.
En ik kwam ermee weg.
En dat heb ik aan jou te danken.
Maar toen verdween je, Sid. En je kwam niet naar New York.
Een Ghostface-aanval telt niet als jij er niet bent. Je verdween.
Waarom, Sidney? - Er is leven na trauma.
Maar niet voor jou.
Trauma is jouw leven.
Het deed zo’n pijn toen je verdween.
Ik kon het verdomme niet aan. Ik liet me opnemen.
Fallbrook. Daar ontmoetten we elkaar. - Ik praat nu. Niet onderbreken.
Mooi. Verdomme. Waar was ik ook alweer?
New York. Pilates. Je verdween.
Fallbrook. - Fallbrook. Ja.
Dat was het dichtstbijzijnde psychiatrisch ziekenhuis...
want ik moest dicht bij je zijn.
En zo komen we uit bij deze avond.
Jessica. Je hebt gelijk.
Ik ben egoïstisch geweest. Laten we opnieuw beginnen.
Ik begin opnieuw.
Door jou te vermoorden.
Vrij van het verleden. Ik laat het er allemaal uit.
En Lucas dan? Je hebt een zoon. - Nee, die is weg, Sid.
Hij leek te veel op zijn vader. En nu...
kan ik opnieuw beginnen.
Vind jij dat je een goede moeder was voor Tatum?
Je hebt haar niets nuttigs geleerd, toch?
Je hield je overlevingsvaardigheden voor jezelf.
Maar dat geeft niet. Ik leer het haar wel.
Ze moet toekijken hoe haar moeder sterft, net zoals jij dat deed.
De cyclus gaat door. - Nee.
Eindelijk snap ik het.
Ik heb jou niet nodig.
Niemand heeft jou nodig.
Je bent te oud om het laatste meisje te zijn.
Ik maak Sidney 2.0.
Kijk goed, Tatum.
Oké, lieverd, bel een ambulance.
Oké? - Wat? Mam. Waar ga je heen?
Blijf bij je vader. - Nee, mam. O god, nee.
Sidney.
Sidney... - Doe eens even normaal.
Kun je niet meer?
Verdomme.
Gaat het?
Schiet haar in het hoofd. - Wat?
Verdomme. Oké.
Kom op.
Gaat het?
Ik ben de dochter van Sidney Prescott.
Te oud.
Val dood.
Hier is Robbie Rivers met een exclusief verslag vanaf de plaats delict...
bij het huis van politiechef Mark Evans, waar een bloedige nachtmerrie nu voorbij is.
De zender wil live gaan. - Ik heb te veel bloed verloren.
Ik kan de camera niet vasthouden. - Ik hoopte dat jij het zou doen.
Het gaat beter. Maar we moeten het bloed buiten beeld houden.
Ik haal het statief.
Bedankt dat je me liet zitten.
Serieus, wat was dat?
Je bent er altijd voor me geweest, Gale.
Ik had naar New York moeten gaan. Ik had er voor je moeten zijn.
Nee, Sid. - En ik had ongelijk.
Ik vertrouw...
Ik vertrouw je.
Zal ik je naar het ziekenhuis brengen? - Graag. Geef me even.
Dit is precies wat ik niet wilde dat je meemaakte.
Je had geen keuze.
Tatum was mijn beste vriendin.
Ze was grappig en open.
Ze zei wat ze dacht. Ze hield zich niet in.
En ze was sterk.
En hard.
Ze was nergens bang voor.
Daarom noemde ik je Tatum.
Dat wenste ik...
voor jou.
Dat je sterk zou zijn...
en nergens bang voor.
Wat wil je nog meer weten?
Dit is voorlopig genoeg.
Oké.
Ik hou van je. - Ik nog meer van jou.
Kom, we gaan naar je vader. - Ja.
Vertaling: Jan Dejonghe
Drie, twee...
Het begon donderdag in Woodsboro, in een huis bekend om de moorden...
Ik zei iets tussen "steken" en "afslachten".
Je bent hier echt slecht in. - Hou je mond. Nog een keer.
Hoi, ik ben Mindy Meeks-Mar... - Je kon je eigen naam niet eens zeggen.
Hou op met lachen.
Oké. Drie, twee...
Hoi, ik ben Mindy Meeks-Martin, drievoudig Ghostface-overlevende...
en nieuwe reporter bij CBS 7 in New York.
O god, hij nam niet op.
Momentje. - Ik haat je.