DOBRA ZŁA MATKA
ODCINEK 9
Spójrzcie na ten kolor.
Tegoroczne kimchi będzie przepyszne.
Oczywiście.
To dzięki dojrzałym papryczkom.
W zeszłym roku przez deszcz nie mogliśmy
wysuszyć chili na słońcu.
Cieszę się, że w tym mamy ładną pogodę.
Dzień dobry.
Jesteś.
O rety. Jaki kolor!
Czekaj.
To ona, prawda?
Masz rację.
Babciu!
Ta pani, która była tu z oppą Kang-ho,
wychodzi za mąż.
- Co? - Co?
- O rety. - O czym ty mówisz?
Co?
- Co? - Pokaż.
- Co? - O rety. Ma rację.
To córka deputowanego Oh Tae-soo?
Czy to znaczy,
że Kang-ho prawie został zięciem prezydenta?
- Boże. - Boże.
To nie jest teraz ważne.
Przeklęta dziewucha.
Od wypadku Kang-ho minęła chwila,
a ona już wychodzi za innego?
Też bym nie czekała ze ślubem z dziedzicem Grupy Dosang.
Nie mów takich rzeczy przy mężu.
Odpukaj.
- Puk, puk. - Puk, puk.
Young-soon już i tak ma sporo zmartwień.
Załamie się, gdy się dowie.
Co ty mówisz?
Nie może się dowiedzieć.
- Pamiętajcie, żeby nikomu nie mówić! - Dobrze.
Już wiem.
- Co? - Boże!
Każdy ma prawo żyć swoim życiem.
Ona ma rację. Trzeba żyć dalej.
Wystarczy.
DOBRA ZŁA MATKA
Panie Bang, możemy porozmawiać?
Ze mną?
- Wciśnij, aż zaskoczy. - Tak.
- Wyskoczy ci okienko. - Tak.
Przesuń kursor tutaj.
- Widzisz kursor? - Tak.
Szybko kliknij dwa razy,
a otworzy się to.
Bardzo dziękuję.
Nie ma za co.
Gdybyście mieli więcej pytań,
- dzwońcie. - Dobrze.
Pójdę już, Kang-ho.
Dobrze. Dziękuję.
- Boże. - Moje plecy.
Dobrze.
Klikam dwa razy.
Klik, klik.
Co to?
Hasło.
- Hasło. - Hasło.
Hasło. 0907, moja data urodzenia.
To do naszego konta.
Nigdy nie wiadomo.
Zero, dziewięć, zero, siedem.
WPISZ HASŁO
Oczywiście. To byłoby za proste.
Jakie może być hasło?
Jakie, Kang-ho?
Pamiętasz jakieś liczby?
Liczby?
Liczby…
- Mamo. - Tak?
Nie masz urodzin 12 marca?
O rety.
Pamiętasz, kiedy mam urodziny?
Mamo, to dziwne.
Data listu to 7 września,
a piszę, że zobaczymy się za tydzień w twoje urodziny.
Masz rację.
„Zobaczymy się za tydzień, w twoje urodziny”. Czy to znaczy…
Zero, trzy, jeden, dwa.
- Zgadza się! - Udało się, mamo!
Jesteś taki mądry. Jak na to wpadłeś?
Dobra. Zobaczmy, co tu mamy.
Kang-ho,
to chyba twój dziennik.
„Trzeci marca 2008 roku”.
3 MARCA 2008 W KOŃCU DOSTAŁEM SIĘ NA PRAWO…
WITAMY NOWYCH STUDENTÓW DOŁĄCZ DO KLUBU
W końcu dostałem się na prawo.
Pan Choi Kang-ho dostał się w tym roku z najlepszym wynikiem.
Dlaczego wybrał pan prawo?
Korea to państwo konstytucyjne, które broni liberalnej demokracji.
Prawo nie tylko gwarantuje
szczęście i korzyści dla większości,
ale sprawiedliwość dla wszystkich…
Sprawiedliwość dla wszystkich…
Z jakiego powodu zginął twój tata?
Muszę wiedzieć!
Właściwie to
sam chciałbym wiedzieć.
Co?
Chcę się dowiedzieć,
dlaczego poszedłem na prawo.
Dlatego tu jestem.
Kang-ho!
WYDZIAŁ ŚLEDCZY NR 1
Kang-ho?
Co…
Co ci się stało?
Co się stało mojemu synowi?
Chłopcy pokłócili się o oceny.
Pan Choi wszczął bójkę,
więc postawimy mu zarzuty, o ile nie dojdzie do ugody.
Ugody?
Nie będzie żadnej ugody.
Nie chodził na zajęcia i testy i nie odrabiał lekcji,
a jest najlepszy w klasie.
Jak można fałszować oceny i przyznawać stypendium tylko dlatego,
że czyjaś matka jest sędzią?
- I to na studiach prawniczych. - Cholera.
Wnoszę oskarżenie o zniesławienie
i rozpowszechnianie fałszywych informacji.
Chwileczkę.
Przepraszam.
Przepraszam w jego imieniu.
Zawsze dostawał stypendia,
by pomóc matce, hodowczyni świń,
i pewnie był rozczarowany, że nie był najlepszy w klasie.
Proszę.
Do licha!
Zastanawiałem się, co to za zapach.
Skoro to takie niesprawiedliwe, zajmij się hodowlą zwierząt.
Wtedy twoja matka mogłaby ci pomóc.
Ty draniu.
Proszę pani!
Przepraszam.
Proszę mu wybaczyć.
Chodź tu i błagaj.
Powiedz, że się myliłeś.
Błagaj go, bo pójdziesz siedzieć!
- Błagaj o wybaczenie! - Mamo.
- Zrób to! - Mamo!
Każesz mi…
błagać tego palanta?
Klękać przed tym draniem,
bo jeśli pójdę siedzieć, nie zdam egzaminu?
Tak.
O to ci chodzi.
Chcesz, bym był tchórzliwym snobem, który nie cofnie się przed niczym.
Hej.
Przepraszam.
Nie znam swojego miejsca i stałem się bezczelny.
Przepraszam. Proszę mi wybaczyć.
Proszę pozwolić mi podejść do egzaminu.
Proszę mi wybaczyć.
- Tamtego dnia… - Ten jeden raz.
…zrozumiałem,
z jakiego powodu…
18 CZERWCA 2009
… poszedłem na prawo
i co muszę robić.
PROKURATURA
Przepraszam. Jestem rodziną ofiary.
Chciałbym zobaczyć akta sądowe i wyrok w sprawie mojego ojca.
SYN: KANG-HO
GŁOWA RODZINY: CHOI HAE-SIK
Mogę zobaczyć chociaż wyrok?
Przeszedłem całą procedurę, by zobaczyć te akta.
Dlaczego odmawiacie?
Akta sądowe i z przesłuchań świadków
zawierają wrażliwe treści. Nie możemy ich ujawniać.
Ale mój ojciec już nie żyje.
Ujawnienie akt z procesu
podlega jurysdykcji prokuratora, któremu przekazano sprawę.
Nie możemy ich wydać, jeśli odmawia.
OSKARŻONY: SONG WOO-BYEOK OSKARŻYCIEL: OH TAE-SOO
WYROK
DOWODY WSKAZUJĄCE NA PODPALENIE…
OSKARŻONY: SONG WOO-BYEOK OSKARŻYCIEL: OH TAE-SOO
Zlokalizuj i przywieź tu podejrzanego.
Jaki nakaz?
Co?
Co pan tu jeszcze robi?
Proszę mi je pokazać.
Zgodnie z Ustawą o Ujawnieniu Informacji
rodzina zmarłego ma prawo zobaczyć raport ze śledztwa.
Dopuszczacie się zaniedbania.
Co?
Zaniedbania?
Nie wierzę.
Za kogo ty się masz, gnojku?
Studiujesz prawo, więc myślisz, że praca w policji to żart?
- Nie o to… - Zapomnij.
Proszę wyjść.
Zdaj egzamin,
zostań prokuratorem,
a potem aresztuj mnie za zaniedbanie obowiązków.
Wtedy dam ci wszystkie raporty ze śledztwa
sprzed 22 lat. Nie, nawet sprzed stu.
- Wynoś się. - Detektywie.
Spadaj, gnojku! Jestem zajęty!
Jak będziesz się uczył i zostaniesz prokuratorem,
nikt już nie będzie mógł cię lekceważyć ani zastraszać.
To jest prawdziwa władza.
Rozumiesz?
PROKURATOR Z ZASADAMI HISTORIA OH TAE-SOO
STUDIA DOKTORANCKIE NA SNU
„MYM OBOWIĄZKIEM JEST PRZECIWDZIAŁAĆ NIESPRAWIEDLIWOŚCI”
Najlepszy absolwent wydziału prawa, Choi Kang-ho.
Najlepszy student roku akademickiego 2013…
ZAKOŃCZENIE ROKU WYDZIAŁ PRAWA
Co miesiąc będę przesyłać ci pieniądze na to konto.
I znajdź większe mieszkanie.
Dobrze?
KSIĄŻECZKA BANKOWA
Wtedy ją poznałem.
Tę, która rzuciła promień ciepłego światła
na moje mroczne, zimne i ciężkie życie.
BALET JOONGANG
SĄDOWY INSTYTUT BADAŃ I SZKOLEŃ
No proszę.
Kujon Kang-ho ma eleganckie hobby.
Idziesz na balet?
Nie na balet.
Chcę zobaczyć prokuratora Oh Tae-soo.
Oh Tae-soo?
Oh Ha-young jest jego córką.
Nieważne, jak jest zajęty, zawsze przychodzi na jej występy.
To idealna okazja, by zobaczyć go z bliska.
Może nawet się z nim przywitam.
Nie jesteś tylko fanatykiem. Jesteś stalkerem.
Chłopaki!
Mam wieści.
Prokurator Oh Tae-soo
będzie miał u nas wykład!
Naprawdę?
Świetnie się składa, Kang-ho. Bardzo chciałeś go poznać.
Moja mama mówiła,
że w przyszłym roku prokurator Oh zrezygnuje
i wystartuje w wyborach.
Naprawdę? Zamiast zostać prokuratorem generalnym?
Czyli ma większe plany.
Niemożliwe.
Prezydentura?
Bingo.
Prokurator Oh Tae-soo, który 28 lat temu odpowiadał za proces mojego ojca,
został prokuratorem okręgowym w Seulu.
Spotkaliśmy się wcześniej?
Wygląda pan znajomo.
Nie.
- Nigdy się nie spotkaliśmy. - Tato.
Jesteśmy spóźnieni. Chodźmy.
Dobrze.
Witamy nowo mianowanych urzędników sądowych
w Prokuraturze Okręgowej w Seulu.
Oprowadzę was po biurze i oddeleguję wam zadania,
więc nadążajcie.
Dobrze.
Pierwszy i Drugi Wydział Karny są tam.
To są archiwa.
Tu znajdziecie wszystkie akta dotyczące procesów.
Następnie Wydział Kryminalny.
Chodźcie, żółtodzioby.
- Ćwir. - Ćwir.
- Żółtodzioby. - Ćwir.
Ćwir, ćwir.
BŁĄD W SZTUCE LEKARSKIEJ
Przepraszam.
PROKURATURA
Dzień dobry.
Choi Kang-ho, młodszy urzędnik.
- Wydział Kryminalny. - Proszę.
Przepraszam,
ale czy mogę prosić o jeszcze jedne akta?
Oczywiście.
SPRAWA 614 Z ROKU 1988
LATA 1987 - 1988 ARCHIWA
SPRAWA 614 Z ROKU 1988
Wreszcie zdobyłem akta sprawy mojego ojca, które tak chciałem zobaczyć.
Jestem pewien, że ta teczka zawiera początek historii mojej matki
i mojego pokręconego losu.
OSKARŻENIE BEZ ARESZTU PODPALENIE
LISTA DOWODÓW
RAPORT ZE SPRAWY
Twój gnojek od żarcia na egzamin…
Znaczy pan Posiłek na Egzamin Prokuratorski.
Hej.
- Zaczekać? - Zaraz wyjdę.
Jest ci taki oddany.
Nie opuścił ani jednego dnia.
Weźcie ślub, skoro tak się kochacie.
Jeszcze go nie mianowano. Za wcześnie, by myśleć o ślubie.
Właśnie. Ceremonia mianowania.
Jego matka na pewno przyjedzie tego dnia do Seulu.
Przedstawi cię i oświadczy się.
Tak myślisz?
Oczywiście!
Cholera. Brudzi szybę.
- Zetrzyj to! - Dobrze.
Sun-young, idę już.
Umyj tę szybę!
Dobrze, Sun-young. Kocham cię. Pa.
Jutro ma być czysta!
- Dobrze, pa! - Dobrze.
Ja to zrobię.
- Proszę. - Co to?
Ciekawiło cię, co jemy w prokuraturze.
Sam to wszystko spakowałeś?
Tak. Jestem najlepszy, prawda?
Oczywiście, że tak.
Ukradłeś z biura jedzenie.
A jeśli cię złapią i aresztują za kradzież?
Boże, Mi-joo. Znasz się na prawie?
U twojego boku wiele się nauczyłam.
W razie pytań nie krępuj się.
Tak jest.
Dobrze.
Więc powiedz, co myślisz o tej sytuacji.
Jasne.
- Prokurator wezwał świadka… - Dobra.
…w pewnej sprawie.
Świadek złożył w sądzie
zeznania przeciwko ofierze.
Dlaczego to zrobił?
Chwila.
Prokurator wezwał tego świadka,
- żeby pomóc ofierze, tak? - Tak.
Ale świadek zeznawał przeciwko ofierze?
To znaczy, że świadek zmienił zdanie.
- Właśnie. - Hej.
Wszystko jasne.
Świadek mógł żywić urazę do ofiary.
Albo celowo chciał ją oszukać.
Albo coś musiało zmienić jego zdanie przed procesem.
Na przykład ktoś mógł go zastraszyć albo przekupić.
Prawda?
To oczywiste, nie?
Kwak Sang-cheol.
Strażak, który był blisko z ojcem
i często wykonywał na farmie inspekcje przeciwpożarowe.
W trakcie procesu
zeznał jednak, że na farmie ojca
było wiele problemów z elektryką.
Przepraszam.
Pan Kwak Sang-cheol?
Nie powinienem był robić tego Hae-sikowi.
Przepraszam.
Ale bałem się, że jeśli będę stawiać opór, wszyscy będziemy zagrożeni.
Zagrożeni? Co ma pan na myśli?
Jest pan urzędnikiem państwowym, prawda?
Utrudnianie realizacji państwowego projektu
czyni pana komunistą.
Rozumiem, że chodzi o nasz kraj, ale jak mógł pan podpalić jego farmę?
Prawda? Zgadzam się.
Nie powinienem był tego robić.
Gdybym podpalił jego dom,
nie byłoby problemu, prawda?
YONGRA
Pożar wybucha bez ostrzeżenia.
Może wybuchnąć w pana domu,
a nawet w szpitalu pana matki.
Prawda?
Lepiej strzec się ognia.
Proszę mieć się na baczności!
Ma pan wspaniały dom.
Boże.
Gdy usłyszałem, że Hae-sik nie żyje, wiedziałem, że coś jest nie tak.
Czułem, że to oni za tym stoją.
Ale w trakcie śledztwa nie znaleziono żadnych dowodów,
więc musiałem siedzieć cicho,
bo bałem się zemsty dyrektora Songa.
Dyrektora Songa, czyli…
Tak.
Song Woo-byeoka z Yongra Construction, który walczył z pana ojcem w sądzie.
Obecnego prezesa Grupy Woobyeok.
PREZES WOOBYEOK…
Wróciłam.
- Cześć. - Cześć.
Jak się masz?
Dobrze.
Twoja mama przyjedzie jutro na uroczystość mianowania?
Nie.
Co?
Nie przyjedzie? Dlaczego?
Nie powiedziałeś jej?
Kang-ho, nie powinieneś…
Mi-joo.
W porządku.
A ja? Gdzie i na którą mam jutro przyjść?
Przepraszam.
Pójdę tam jutro sam.
Mam później coś do załatwienia.
- To ważne. - Ale…
No dobra.
Byłoby dziwnie, gdybym była ja, a nie byłoby twojej mamy, co nie?
Urządźmy jutro imprezę.
Dobrze.
Pozmywam.
Teraz
rodzice i rodziny nowych prokuratorów
mogą podejść i włożyć im szaty.
Okażcie wsparcie, ubierając ich w nieskazitelne czarne szaty
będące symbolem sprawiedliwości i bezstronności
w ich podróży jako prokuratorów.
Nowi prokuratorzy powinni darzyć swych rodziców wielkim szacunkiem
w podzięce za wieloletnie wsparcie.
Wspierajcie się nawzajem.
Gratulacje.
Przysięga prokuratora.
- Przysięga! - Przysięga!
Z tą chwilą przychylam się do wezwania mojego narodu
i przyjmuję zaszczyt pełnienia funkcji prokuratora.
Został pan prokuratorem?
Pana matka musi być zawiedziona.
Słyszałem o dziecku. Gratulacje!
Hae-sik jest tak podekscytowany, że już zastanawia się, czy będzie syn,
czy córka, i wymyśla imiona.
Będę szczęśliwa bez względu na płeć.
Chcę tylko, żeby dziecko było zdrowe
i wyrosło na malarza.
- Na malarza? - Tak.
Zawsze chciałam być malarką.
Moi rodzice zmarli, gdy przygotowywałam się do egzaminów,
więc musiałam zrezygnować.
Czuję, że nasze dziecko odziedziczy po mnie talent do rysowania.
Prawda?
Z odwagą będę rozwiewał mroki niesprawiedliwości.
Będę walczył o sprawy słabych i nieuprzywilejowanych.
32. PAŃSTWOWY KONKURS ARTYSTYCZNY DLA MŁODZIEŻY
Dlaczego to robisz?
Co z tobą?!
Będę podążał za prawdą i pozostanę bezstronny.
Będę strzegł zasad i praworządności.
Niniejszym składam przysięgę, że będę służył krajowi
i narodowi jako prokurator.
CHOI KANG-HO PROKURATURA KRAJOWA
Przynieś mi raport ze śledztwa w sprawie śmierci Choi Hae-sika z 1988 roku.
RAPORT ZE ŚLEDZTWA
PODEJRZANY: SONG WOO-BYEOK OSKARŻENIE BEZ ARESZTU
Tak poznałem mojego ojca.
MIEJSCE ZDARZENIA
ZDJĘCIA OFIARY
Nie było dowodów morderstwa.
Sekcja wykazała uduszenie z powodu zablokowania dróg oddechowych.
To było samobójstwo.
ŚLAD SZNURA 4 CM POD BRODĄ 12 ŚLADÓW PAZNOKCI
To zdjęcia z miejsca zbrodni,
a to z autopsji?
Tak, zgadza się.
Kto prowadził śledztwo?
To zdjęcia ofiary zrobione na miejscu zbrodni.
Nie wydaje się to panu dziwne?
Nie wiem.
Proszę przyjrzeć się jego szyi.
Jedyna rana, jaką widać,
to ślad po sznurze.
To znaczy, że nie walczył,
dopóki się nie udusił, choć miał wolne ręce.
To możliwe.
Zdarzają się przypadki, kiedy ofiara samobójstwa umiera
przez skręcenie karku w zależności od jej wagi i wysokości stryczka.
A co pan myśli o tym?
To zdjęcia z autopsji.
Ślady paznokci, których nie było na miejscu zbrodni,
nagle pojawiają się podczas sekcji zwłok.
Nie jestem pewien.
To…
Ktoś musiał zakwestionować, czy to faktycznie było samobójstwo.
Proszę spojrzeć.
Czy to nie dziwne?
Blizna na szyi jest zbyt gładka.
Nawet gdyby chciał umrzeć,
powinien mieć jakieś ślady wskazujące, że się szamotał.
Ślad na szyi był zbyt czysty jak na kogoś,
kto powoli się dusił.
Można by się kłócić, że skręcił sobie kark.
Niestety nie wisiał na tyle wysoko,
by umrzeć na miejscu z tego powodu.
Dlatego
istnieje duże prawdopodobieństwo, że samobójstwo upozorowano
po tym, jak go zamordowano lub pozbawiono przytomności.
Ktoś bał się, że prawda wyjdzie na jaw,
więc przed autopsją stworzył fałszywe ślady oporu.
Kto to był?
Słucham?
Boże.
Nie mam pojęcia, o czym pan mówi.
Zaraz po zamknięciu sprawy
dostał pan awans.
Kupił pan też dom i ziemię.
Już mówiłem, że nie mam pojęcia, o czym pan mówi.
Czyli pan nie wie?
Podobno za miesiąc idzie pan na emeryturę.
W ciągu miesiąca powinienem wiedzieć,
czy nie zostanie pan wcześniej zwolniony.
O co ci chodzi?
Minęło ponad 30 lat!
Tak!
Minęło ponad 30 lat.
I muszę oddać sprawiedliwość pokrzywdzonym!
Może i minęło ponad 30 lat,
ale to wciąż mój ojciec.
BIURO PROKURATORA CHOI KANG-HO
OSKARŻYCIEL: OH TAE-SOO
OSKARŻONY: SONG WOO-BYEOK OSKARŻYCIEL: OH TAE-SOO
To nie Song Woo-byeok.
To prokurator Oh Tae-soo.
Jesteśmy na miejscu.
Chodźmy.
- Jestem głodna. - Też umieram z głodu.
I chce mi się pić.
Chodźmy do środka.
Chcesz wiedzieć…
co chcę zrobić?
Jeśli mi powiesz,
czy to coś zmieni?
Nie.
Więc ja też mówię…
nie.
SALON MANICURE
Nie może się dowiedzieć,
jak bardzo ją kochałem.
Nie może się dowiedzieć,
jak bardzo wciąż ją kocham.
I proszę,
nie pozwól jej się dowiedzieć,
dlaczego nasza miłość musiała się tak zakończyć.
Niech mnie nienawidzi,
niech o mnie zapomni
i wymaże mnie z pamięci.
Niech o mnie zapomni
i będzie szczęśliwa.
ZAMKNIĘTE DO ZOBACZENIA NASTĘPNYM RAZEM
„MOJA CÓRKA UCZY MNIE, ŻE ŚWIAT SIĘ ZMIENIA”
BYŁY PROKURATOR GŁÓWNY OH TAE-SOO KANDYDUJE…
PROKURATOR CHOI KANG-HO
TANECZNE MARZENIA
ODDZIAŁ PSYCHIATRII
Dostałem cynk o narkotykach.
To był mój pierwszy raz w klubie.
Nie mogłam złapać kontuzji kolana w gorszym momencie!
Serio!
Jestem taka sfrustrowana.
Kang-ho, kup mi coś do picia.
Oddzwonię do ciebie.
Nie, nie rozłączaj…
NIE ŚMIECIĆ MONITORING
YOON JAE-MIN STAŁY BYWALEC BARU
- Co robisz? - Ty suko.
Zostaw mnie, walnięty dupku!
Hej! Puszczaj!
Wstawaj.
Co to?
Nagrania z monitoringu z okolicy zabójstwa Woo Mi-jeong zostały zniszczone,
więc sprawę planowano zamknąć.
Na szczęście znalazłem kamerę służb oczyszczania miasta.
No i? Co chcesz mi pokazać?
Widzi pan ten samochód?
Biorąc pod uwagę czas i miejsce zdarzenia,
istnieje duża szansa, że kamera z tego auta zarejestrowała zdarzenie.
Sprawdzenie rejestracji potrwa,
ale w końcu odkryję prawdę.
Kang-ho, odpuść.
Chodzi o Yoon Jae-mina?
Pozbędzie się Jung Jong-gu?
Upozoruje jego samobójstwo, sugerując, że zrobił to z poczucia winy.
To najłatwiejszy sposób, by zatrzeć ślady.
Posunie się do zabicia niewinnego człowieka?
Nie wiesz, jaki jest prezes Song?
Jest zdolny do dużo gorszych rzeczy.
Chcę zająć się tą sprawą.
Co?
Będzie pan zastępcą prokuratora okręgowego.
Nie powinien pan wplątywać się w tak skomplikowaną sprawę.
Proszę pozwolić
młodszemu prokuratorowi zająć się tą sprawą,
proszę pana.
Panie zastępco prokuratora okręgowego.
Zrobię to z najwyższą starannością.
Nie zabiłem Mi-jeong.
Ale nawet mój prawnik mi nie wierzy.
Panie Jung,
nie zabił pan pani Woo.
Znajdę dowody.
Do tego czasu
musi pan pozostać przy życiu.
Musi mi pan zaufać i robić, co mówię,
dopóki nie znajdę niepodważalnych dowodów.
Uratuję pana za wszelką cenę.
Rozumie pan?
Tak.
Czemu Woo Mi-jeong zostawiła szminkę i w pośpiechu odeszła od pana stoiska?
Bo…
była na mnie zła.
Dlaczego była zła?
Bo…
chciałem zetrzeć z niej sos.
Uderzyła mnie w twarz.
Musiał poczuć się pan urażony.
Chciał pan być uprzejmy.
Tak.
Znaczy…
Mimo to poszedł pan oddać jej szminkę.
Wszedł pan w uliczkę oddaloną o jakieś 80 metrów od głównej drogi.
Jednak
kiedy zobaczył pan Woo Mi-jeong z innym mężczyzną,
wrócił pan do stoiska,
aby nie doszło do nieporozumienia, zgadza się?
Tak.
Jeśli nic pan do niej nie czuł,
powinien był pan oddać jej szminkę,
nawet jeśli widział ją pan z innym mężczyzną.
Czemu wrócił pan do stoiska?
A potem na uliczkę?
Oskarżony nie poszedł za Woo Mi-jeong,
żeby oddać jej szminkę.
Oskarżony Jung Jong-gu
został zaatakowany przez Woo Mi-jeong, którą lubił, ponieważ okazał jej dobroć.
Czuł wstyd i upokorzenie,
widząc ją z innym mężczyzną, i postanowił popełnić przestępstwo.
Oskarżony.
Przyznaje się pan?
To absurd!
Boże!
Jong-gu!
Nie zabiłeś jej!
Powiedz mu, że to nie ty.
- Jong-gu. - Powiedz mu!
- Proszę o ciszę. - Oskarżony.
Przyznaje się pan?
- Mamo, chcę do domu! - Jong-gu, powiedz to!
- Proszę się uspokoić! - Chcę do domu!
- Oskarżony. - To wszystko.
Proszę pana, już jest.
Jesteście.
Zostaw ten list na moim biurku.
Dziękuję, że przyjechaliście z tak daleka.
Proszę wybaczyć mój strój. Ostatnio tyle się dzieje.
Grunt, że jest panu wygodnie.
To prokurator Choi Kang-ho, który prowadził proces.
Miło mi.
Dzień dobry, Choi Kang-ho z Prokuratury Generalnej w Seulu.
Nazwisko pana wnuka nie będzie wymieniane podczas procesu.
Prokurator Choi zadba o dyskrecję.
Mówię o sprawie.
Chodzi o pieniądze czy o władzę?
A jeśli tak,
to czy pan może mi je dać?
Ocaliłeś mojego wnuka.
Więc czemu nie?
W takim razie o to i to.
W zamian za to od teraz
będziesz częścią mojej rodziny.
Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
Wystarczy.
Dam z siebie wszystko. Dziękuję!
Zidentyfikuj tablice rejestracyjne
i zdobądź nagranie z kamery.
Kang-ho.
A ten?
Włóż go dzisiaj.
Dobrze?
Nie, włożę ten, który dałaś mi na pierwszą rocznicę.
Nie, jest zbyt krzykliwy.
Ten jest idealny.
Włóż ten.
Tak, pasuje idealnie.
Tato.
Wszystkiego najlepszego.
Dziękuję.
Jak miło, że córka…
Kto to?
Dzień dobry, jestem Choi Kang-ho.
Zaskoczony?
HA-YOUNG
Coś mi w tobie śmierdzi.
Od kiedy cię poznałem.
Co to może być?
Czy to zapach brudu twojego pochodzenia?
Ktoś taki jak ty nigdy nie będzie nazywać mnie ojcem.
Choć tego nie zrozumiesz, bo nie masz ojca.
To ja, Choi Kang-ho.
Dobre.
Spróbuj tego.
Tak. Dobre.
Tak.
Deputowany Oh Tae-soo tuszował przestępstwa Grupy Woobyeok.
Czemu nagle staje po stronie Grupy Dosang?
Naprawdę nie wiesz?
Hej.
Prezes Song był kiedyś bandytą.
Pomyśl o wszystkich machlojach,
jakich dopuścili się przez 30 lat współpracy.
Mówi się, że to oni stoją za śmiercią
prezesa Yongra Construction, obecnie Grupy Woobyeok,
Nie ma znaczenia, czy to prawda, bo sprząta po sobie,
zanim zrobi się z tego problem.
Ale jeśli Oh wystartuje na prezydenta,
Song nie będzie bezczynnie patrzył.
Naprawdę myślałeś, że Oh Tae-soo nie był na to przygotowany,
kiedy zrzucił tę bombę?
Jeśli coś pójdzie nie tak, tylko Woobyeok trafi szlag.
Dlatego prezes Song
chce dopaść Oh Tae-soo.
Tak czy inaczej,
prezes Song to pozbawiony taktu brutal.
Wystarczyło go przekupić i uwieść przy pomocy kobiet.
Ale taki cwaniak jak Oh Tae-soo się na to nie nabierze.
Ja bym się nabrał.
Kim pan jest?
Pani Hwang Soo-hyun?
Prezes Song zawsze obawiał się,
że Oh Tae-soo może go zdradzić.
Sprzedaż korporacyjna
wzrosła w porównaniu do zeszłego roku o 21,5%.
Dlatego
polecił mnie Oh Tae-soo na asystentkę,
żebym miała na niego oko.
Na początku po prostu wykonywałam swoją pracę.
Wyjadę za granicę i zniknę.
Nie. Może mu pan powiedzieć, że oboje nie żyjemy?
„Oboje”?
W porządku.
Zróbmy tak.
Ochronię
panią i dziecko.
Daję pani moje słowo.
Ale żeby to zrobić, muszę mieć Oh Tae-soo w garści,
a to jest możliwe tylko za pośrednictwem prezesa Songa.
Czy może mi pani przekazać poufne akta dotyczące
Grupy Woobyeok?
W zamian proszę zrobić, o co prosiłam.
Pani dziecko jest urocze.
Jutro pokażę wyniki badań DNA prezesowi Songowi.
W końcu nadszedł ten dzień.
Gdy Oh Tae-soo dowie się o dziecku,
pan, pana matka i reszta pana bliskich może znaleźć się w niebezpieczeństwie.
Wie pan o tym, prawda?
Prokuratorze Choi, proszę uważać.
Dobrze.
Telefon do pana z holu.
Tak?
Dzień dobry. Dzwonię z ochrony.
Jest tu pańska matka.
Powiedz, że mnie nie ma.
SZCZĘŚLIWA FARMA
Proszę mnie usynowić.
- Co powiedziałeś? - Chcę być
pana prawowitym synem.
Jako pana syn
poślubię córkę Oh Tae-soo.
Pan będzie miał Oh Tae-soo.
Oh Tae-soo będzie miał mnie.
A ja będę miał ojca.
Żaden z nas nie będzie mógł zdradzić drugiego.
Będziemy prawdziwą rodziną.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Proszę spojrzeć.
Grupa Woobyeok założyła fikcyjną spółkę w Singapurze dwa lata temu…
Proszę się pakować.
Słucham?
Będziecie tam bezpieczniejsi niż w Korei.
Nikt was nie znajdzie.
Proszę się nie martwić. Wszystko się ułoży.
Dziękuję za pańską pomoc.
Pani Hwang.
Jesteśmy na miejscu.
Tam.
Proszę.
To właściciel restauracji, w której pracowałem.
Zabierze was na statek, którym popłyniecie na Filipiny.
Może pani dostać choroby morskiej,
ale to tylko godzina.
Na większym statku będzie lepiej.
Jeszcze
to.
To adres pani domu na Filipinach, paszporty
i pieniądze na życie.
Oh Tae-soo może pani szukać,
więc proszę się nie wychylać, dobrze?
Bardzo dziękuję.
Proszę się nie martwić.
Jeśli mój plan się powiedzie,
będziecie mogli wrócić i spokojnie żyć w kraju.
Liczę na pana.
Nie martw się. Odwiozę ją i dam ci znać.
Dobrze.
W porządku.
Tędy.
Załatwione.
SILLIM ŚWIEŻE RYBY
Bądź miła dla jego matki.
I pamiętaj, co ci mówiłem wcześniej.
Dobrze?
Pewnie się niepokoisz. To przykra wiadomość dla matki.
W momencie, gdy prezes Song mnie usynowił,
stała się dla mnie obca.
Jadę tam tylko po to, by dopełnić procedury,
więc jestem spokojny.
Zbierajmy się.
SILLIM ŚWIEŻE RYBY
Kupiłam to w największym sklepie jubilerskim w mieście.
To diamenty.
Spójrzcie.
Zaczekasz na zewnątrz?
Dobrze.
Dlaczego?
Mogę się czegoś napić?
Oczywiście. Daj mi chwilę.
Ojej.
Twoja narzeczona
urodziła się w roku Świni.
To przeznaczenie.
Bo kim jestem?
Hodowcą świń.
Dołączenie do naszej rodziny było jej przeznaczone.
Co to jest?
„Umowa adopcyjna”?
O co chodzi?
Chcecie adoptować dziecko?
Dlaczego?
Nie może zajść w ciążę?
Prezes Song mnie wychował i chce mnie adoptować.
Postaw tu swoją pieczątkę.
Nie mogę z nimi walczyć, powołując się na sprawę ojca,
bo sprawa się przedawniła.
3 PAŹDZIERNIKA 2021 ROKU
Nie, być może
sprawa ojca od początku niewiele dla mnie znaczyła.
Tak naprawdę chciałem pomścić
twoje całkowicie zniszczone życie
i ból, który czułaś,
musząc być złą matką dla swego ukochanego syna.
Teraz zostanę synem Song Woo-byeoka
i zięciem Oh Tae-soo.
I zniszczę wszystko, co zbudowali.
Ponieważ wiem, jak trudna i niebezpieczna będzie ta podróż,
muszę zerwać naszą więź.
Wybacz swojemu okropnemu synowi.
Pewnego dnia,
gdy wszystko się skończy i będę mógł do ciebie wrócić,
chcę leżeć w twoich ramionach
i jeść placki z fasoli mung, tak jak w dzieciństwie.
Nie rób tego.
Nic teraz nie rób.
Mamo.
Mamo, dokąd idziesz?
Mamo.
Nie.
Mamo.
Mamo, nic ci nie jest?
Mamo, co się stało?
Dlatego byłeś dla mnie taki oschły?
Szukałeś zemsty na własną rękę?
Sam podejmowałeś ryzyko?
Mój biedny chłopiec.
Musiało być ci tak ciężko.
Musiałeś się bać i być taki samotny.
Musisz przestać.
Dobrze?
SZCZĘŚLIWA FARMA
Co to?
Boże.
Ich syn może umrzeć lada dzień.
Ile te staruchy chcą żyć?
„Lek na prostatę”?
Może jeszcze będę miał rodzeństwo.
Rety. Nabałaganiłem.
Cholera.
Co to?
Rety.
Gdzie się jutro spotkamy?
Nie przyjmuję kart kredytowych. Tylko przelew albo gotówka.
Boże!
Cholera.
Mamo, co robisz?
- Daj mi to. - To moje!
Mówiłaś, że moje!
Choi Kang-ho!
Posłuchaj uważnie.
To są złe rzeczy.
Narażą cię na niebezpieczeństwo.
Możesz skończyć jak twój ojciec.
Jak ojciec?
Co się z nim stało?
Musimy się ich pozbyć.
CHOI KANG-HO PROKURATURA KRAJOWA
Jeśli mszcząc się, zniszczysz siebie,
to nie będzie zemsta.
Prawdziwa zemsta
to zapomnienie o wszystkim. Nawet o tym, za co chciałeś się zemścić.
Życie dobrym życiem.
Zapomnijmy o tym.
Zapomnijmy o wszystkim.
Ty,
ja
i…
I ty.
Co to?
O mój Boże!
DOBRA ZŁA MATKA
Od teraz jesteś
właścicielem Szczęśliwej Farmy.
Chcę być prokuratorem.
Boże! Przystojniak z ciebie.
Najlepsza partia w Jou-ri.
Chcę, by się ożenił.
Do tego czasu nie pozwól, by odzyskał pamięć.
Powiedz, Kang-ho. Co chciałeś mi zrobić?
Coś się dzieje, prawda?
Proszę mi powiedzieć.
Kang-ho, zabawmy się.
Co powiesz na to? Damy sobie prezenty.
Wszystko na marne!
To prokurator.
Kotku, wsadź go za kratki, i to już.
Mi-joo, dłużej nie wytrzymam.
Kang-ho powinien był wiedzieć.
Napisy: Agnieszka Żurek